SŁODKIE MAGNOLIE
SPOTKAJMY SIĘ TAM, GDZIE JESTEŚMY
- Co masz na myśli? - Wiem, na czym stoimy.
- Na czym ja stoję. - Wiem, że to bolesne.
A mimo to chcesz być z nim.
Nie wiem, czego chcę!
Gdybyś go nie chciała, od razu kazałabyś mu się pakować,
żeby jechał zbawiać świat jak zawsze.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Przestań.
Nie mów, że mnie kochasz, skoro rozważasz kogoś innego.
- Kocham cię. - Szanowałem cię.
Wspierałem.
- Dałem ci przestrzeń. - I dziękuję.
- Byłem głupcem. - Nie.
- Tak. - Nie.
Zobacz, co wtargnęło w tę przestrzeń.
Duch.
Nie będę walczył z tym duchem.
- Mam dość swoich na głowie. - Nie rób tego.
Nie chcę stracić naszej przyjaźni.
Za późno.
- Zostaw je tu. - Wniosę je na górę.
Nie chcę, żebyś się spóźnił na fizjoterapię.
Dobrej zabawy.
Fizjoterapeuta i dentysta. Przednia zabawa.
To ostatnia prosta. Jestem dumna z twojej ciężkiej pracy.
Dzięki.
Bądź produktywny
To nie działa. Wiesz, o co mi chodzi.
- Cześć, Tony. - Cześć, Lily.
- Twoja mama jest taka… - Radosna.
Chciałam powiedzieć, że promienieje.
To też prawda.
To niezwykła kobieta. Podziwiam, że nie daje się złamać.
Oczywiście to dotyka was wszystkich, ale ostatecznie ona dźwiga ciężar.
Jak to mama.
- Tak. To nie fair. - Moja mama by się z tym zgodziła.
Trener Cal naprawdę zrobił awanturę?
- Gdzie o tym słyszałaś? - Przepraszam. To nieprawda?
Normalnie bym nie uwierzyła.
- Ludzie gadają… - To nieporozumienie!
- Reakcje są nieadekwatne. - I tak szkoda twojej mamy.
Cześć, Ty! Mogę ukraść Lily?
Czas na poranną sesję vinyasy.
W razie czego służę wsparciem.
Spóźniłem się? Czy ty jesteś za wcześnie?
Każdy z nas ma swój grafik.
- Od czego zacząć? - Przygotuj jak zwykle.
Jeremy czymś nas dzisiaj zaskoczył?
Dużo dobrych rzeczy.
Szparagi, szalotki.
Aż się prosi o szparagi w beurre blanc
z grillowanym łososiem lub pieczonym kurczakiem.
Co o tym myślisz?
O czym?
Wszystko gra?
Chodzi o Helen. To koniec.
Tak mi przykro.
- Jak mogę pomóc? - Zrób beurre blanc.
Nie w kuchni. Jako przyjaciel.
Potrzebuję cię w kuchni.
Oczywiście.
- Może skoczymy potem na pizzę? - Uprzejmie proszę, żebyś przestał.
A więc Beurre blanc.
Pani Paula.
- Ryan! - Nie przeszkadzam?
- Maddie pomogła mi trafić do pani. - Gonię za światłem.
Musi pani za nią tęsknić.
Jak my wszyscy.
Ale doszłam już do etapu, gdzie żal ustępuje pewności,
że siedzi obok naszego Pana Ojca, patrzy z góry i mówi:
„Uważaj na nią! Coś kombinuje”.
Co to jest?
Ciocia Frances zostawiła kilka pudeł do rozdania.
To było na górze, oznaczone jako pilne.
Cała Frances.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Proszę.
To wspaniale,
że spełniasz ostatnią wolę Frances.
Ale co jeszcze zamierzasz tu robić?
Gdyby Frances tu była, zapytałaby o twoje plany z Helen.
Pytam w jej imieniu.
Chcę zostać na trochę. Nadrobić stracony czas.
Nie był stracony.
Ten czas istniał i płynął w Serenity, gdy ty sobie podróżowałeś.
Obyś podszedł do tego delikatnie.
Z należnym szacunkiem i zrozumieniem.
Modlę się, żebyśmy nadrobili stracony czas.
I…
być może jeszcze bardziej docenimy to, co mamy, skoro prawie to straciliśmy.
Życzę każdemu z was jak największego szczęścia.
Upewnij się tylko, czy marzycie o tym samym.
Bo jeśli ponownie ją unieszczęśliwisz,
wezwę tu twoją ciotkę z powrotem, by rzuciła cię diabłom na pożarcie.
Trenerze.
Nie masz fizjoterapii?
Wiesz, co zrobiłeś? Masz pojęcie?
Wszyscy wiedzą.
Ludzie gadają, a mama znów musi to dźwigać.
Tym razem przez ciebie.
Ufała ci.
Ja też.
- A ja cię zawiodłem. - Mam to gdzieś.
Chodzi mi o mamę.
Myślałem, że jesteś inny!
- Że jesteś jej wart. - Liczyłem na to.
Przepraszam.
Przepraszam, że ją upokorzyłem.
I za skrzywdzenie was obojga.
To tyle? Przepraszasz?
Przepraszam w całym znaczeniu tego słowa. Żałuję tego i zamierzam się zmienić.
Trochę mi to zajmie, ale chcę to naprawić.
Co mamy robić w międzyczasie,
gdy głupie sępy tego miasta karmią się jej upokorzeniem?
Wspólnie z mamą coś wymyślimy.
Razem.
My też.
- Po co? - Bo zależy mi na tobie.
Na Maddie, Katie i Kyle’u.
Mam dość na dzisiaj.
Naprawdę to rozumiem.
Tylko proszę…
Nie pozwól, by gniew pokierował cię…
do tego.
Staję tylko w jej obronie.
Tak jak ja wtedy.
Mogę podać ci talerz.
Brzmisz jak twoja matka. Nie mów jej.
Tego, że mówię jak ona, czy że łamiesz kuchenne zasady?
Jednego i drugiego.
Pamiętasz, jak mówiłem o mojej siostrze Kathy?
Jak mówiłeś, że o niej nie gadamy?
Właśnie.
Stało się coś?
Tak. Przyjechała do miasta.
- W końcu ją poznam? - Oby nie.
Nie chcę wchodzić w szczegóły, ale nie bez powodu jej nie widujemy.
Jest trudna.
Nie mam z nią dobrych relacji.
A twoja mama to już w ogóle.
Gdy tylko Kathy jest w pobliżu…
dochodzi do kłótni, łez, kłamstw i oskarżeń.
Nic nie zyskasz po wystawieniu się na taki poziom egoizmu…
- Wybacz. - Nie wiedziałam.
Cóż…
Jeśli się na nią natkniesz, nie daj się wciągnąć w rozmowę.
Dobra. Dlaczego tu jest?
Pracuję nad tym. Trzymaj się z dala.
Jest blondynką?
Tym razem tak. Dlaczego pytasz?
Po uroczystości zaczepiła mnie dziwna kobieta na promenadzie.
- Co robiłaś na promenadzie? - To piękna droga.
Ta pani podeszła i mówiła dziwaczne rzeczy o mamie.
Czułam, że coś w niej jest nie tak, ale…
To pewnie była twoja ciotka.
Przepraszam! Nie zacząłeś beze mnie, prawda?
Oczywiście, że nie.
Mamy ekscytujące wieści.
Twój ojciec i ja…
Chcesz zacząć?
- Śmiało. - Ja?
Twój ojciec i ja wyprawimy ci
najlepszą imprezę świata z okazji twojej słodkiej szesnastki.
Hulaj dusza.
Motywem przewodnim byłoby wesołe miasteczko.
Bo narzekałaś, że nie masz urodzin w Halloween.
I to nie z powodu cukierków, jak się okazało.
Znalazłam firmę, która wynajmuje te całe strzelnice
i ogarnia też nagrody.
Byliby też sprzedawcy.
- Popcorn, hot dogi, churros… - Wata cukrowa.
Oraz rzecz sporna.
Klauny… czy magicy?
I deser.
Lane ciasto czy lody?
Co z kolacją w Charleston i akwarium? Tylko w trójkę.
Cóż…
Teraz możemy znacznie więcej.
Dzięki pani Frances.
Myśleliśmy, że się ucieszysz.
I cieszę się.
Doceniam waszą ekscytację i też ją czuję.
Ale to trochę dziwne.
- Chodź do mnie. - Chodź na spacer.
Nie chciałem wywierać presji, prosząc cię o spotkanie.
Spacer będzie idealny.
Miło, że się odezwałeś.
Minął dzień lub dwa.
Potrzebowałem czasu.
Miałem dodatkowy projekt.
Musiałem się wyciszyć.
- Dziś wszystko mi się ułożyło. - Brzmi obiecująco.
Pamiętasz, jak na początku mówiłem, że sama przyjaźń odpada?
- To był wtedy spory akt romantyzmu. - Tak jakby.
Zrozumiałem, że nie chciałem się z tobą przyjaźnić,
bo nigdy nie przyjaźniłem się z kobietą.
- Ty i Jodie jesteście blisko. - Jodie jest cudowna.
Ale znamy się z pracy i nasza zażyłość nie była zamierzona.
Za to z Vicky krzywdziliśmy się zamierzenie.
Chcę, żeby u nas wszystko było przemyślane.
Ja też.
Świetnie.
Masz jakieś wskazówki dla byłego zapaleńca,
który chciałby być twoim bliskim przyjacielem?
Nie. Przestań mnie rozpraszać.
- Ja też odrobiłam lekcje. - No dobrze.
Zdałam sobie sprawę, jak bardzo cenię otwartą i szczerą komunikację.
Zamiast starać się być idealną i oczekiwać tego od drugiej strony,
po prostu chcę móc powiedzieć: „Miałam okropny dzień”.
I być wysłuchana bez oceniania i umniejszania.
Słucham cię.
I coś wiem o kiepskich dniach, więc chętnie podejmę temat.
Chcesz spróbować?
Dawaj.
Ty nie chce grać w baseball w tym roku. Może w ogóle.
Kiedy o tym zadecydował?
Rozmawiał o tym z Billem na uroczystości na cześć panny Frances.
Szkoda.
Mam nadzieję, że dacie znać, jeśli mogę mu jakoś pomóc.
Albo tobie.
Pomagasz, mówiąc coś takiego. I to bardzo.
To nie jest przyjacielski gest.
Czyli jesteśmy teraz tylko przyjaciółmi? Nie będzie przyjaźni z korzyściami?
To może pomóc.
No dobrze.
Dam radę.
Jak długo? Dzień lub dwa?
Dwa, ale tygodnie.
- Styknie. - Co?
Jeśli tego nie zrobimy…
Nie wiem, czy to groźba, czy wyzwanie, ale umowa stoi, przyjacielu.
Dobra.
Nie.
- Serio nie masz wymarzonych urodzin? - A ty?
Kolacja dla dwojga i romantyczny spacer.
Po Madrycie.
Może nie w przyszłym roku, ale kiedyś na pewno.
Zazwyczaj decydowałam tylko o smaku i kształcie tortu.
I jaki by on był, panno poukładana?
Biały i okrągły. I nie waż się marszczyć nosa.
Bez choćby posypki?
Nie, zbyt słodko.
Sama jesteś słodka.
Dobra. Jeśli nie masz pomysłu, zróbmy burzę mózgów.
Pamiętasz najlepsze urodziny, na jakich byłaś?
U Michelle w pierwszej klasie były wrotki.
Dla tych, którzy nie ułamali zęba.
Zapomniałam. Wybacz.
Zabiorę cię na wrotki. Tylko ty i ja.
Plus ewentualnie ochraniacz na usta. A co do urodzin, to nie ograniczaj się.
Izzie Bradford raz miała kucyki na imprezie.
Rok później błagałem rodziców o to samo.
Mama urządziła wszystko pięknie w motywie jednorożców.
- Ale… - To nie były kucyki.
Załatwiłbym ci kucyki.
Szesnaście kucyków…
na wrotkach,
prowadzonych przez 16 żonglerów.
I będziemy paradować po mieście, aż dojdziemy do 16 balonów,
z których obejrzymy 16 cudów świata.
Przestań.
Chcę tylko spędzić urodziny w gronie bliskich mi osób.
Potrzebujesz przynajmniej 16 kwiatów ulubionego gatunku,
którego niestety nie znam.
Białe róże. A twoje?
- Białe róże. - Od kiedy?
- Od teraz. - Tak?
Ta chwila to najlepszy prezent na urodziny.
O-7.
Lepiej pilnujcie własnych plansz i nie pożądajcie plansz sąsiada swego.
O-75.
O jak „Ozymandiasz”, 75.
Mam kłopoty z odczytaniem liczb, a ona mnie denerwuje.
Podnieś głowę.
Spójrz całościowo na wszystko, a łatwiej będzie je wyśledzić.
Dziękuję.
To rada życiowa czy chodzi o bingo?
Moja przyjaciółka jest nowa, więc próbuję jej pomóc.
Podtrzymuję pytanie.
Boisz się, że zyska przewagę i cię pokona?
I-20.
„I” jak „impertynencki”, 20.
Być może.
O to się nie martw.
Jeśli ktoś miałby cię pokonać,
to będę to ja.
Może najpierw się przedstaw?
June.
- David. - B-9.
„B” jak „bezinteresowność”.
A to Maddie.
- Cześć, David. - Cześć.
Miło mieć kogoś, kto dba o ciebie na tylu poziomach.
Żebyś wiedział.
N-45.
„N” jak „Nazaret”, 45.
Kiepsko widzę swoje szanse, więc przejdę do napojów.
Przynieść wam coś?
Nie, dziękuję.
To było flirtowanie?
Słonko, musisz częściej wychodzić, skoro nie umiesz rozpoznać flirtu.
- Jesteś… - Wolna i dorosła.
- Jest pani w tym dobra. - Dać ci lekcje?
Może.
G-54.
„G” jak „gratyfikacja”, 54.
Bingo!
Nie tak prędko.
Pokaż mi tę planszę.
I jak?
Co myślisz?
Dobra. Masz rację. Podobało mi się.
Wiedziałem!
Tylko Baz Luhrmann mógł cię przekonać do Szekspira.
Co cię przekonało?
Kostiumy, muzyka?
Wiem. Podrasowane auta, prawda?
Raczej Merkucjo.
Zwłaszcza ten tekst o pladze na obu domach.
Zawsze myślałem, że Romeo i Julia to nudny dramat,
ale wczuwając się w Merkucja…
Twój przyjaciel rzuca wszystko dla nowo poznanej.
A potem przez to giniesz.
I tak oblejesz angielski.
Nie każ mi mówić o pogodzie.
Mówię sobie, że będzie lepiej.
Że żałoba zmieni się w zabawę i tak dalej.
To musi potrwać.
Ale czy samotność tego nie spowolni?
Nie musimy rozmawiać.
Możemy…
posiedzieć.
Maddie.
Co cię sprowadza, Bill?
Sprawdzam, co u Tylera.
Sprawdzasz?
Doktor Ahmed zadzwoniła z informacją, że Ty nie dotarł na fizjoterapię.
Jest chory?
Nie, ale porozmawiam z nim i umówię go na kolejną wizytę.
Nie trzeba. Udało mi się go zapisać na dziś.
Za pół godziny.
Dobra. Idę go wsadzić do auta. Dzięki.
Może ja go zabiorę?
Mam to po drodze,
a w międzyczasie porozmawiam z nim o umawianiu się i dobrych manierach.
Pójdę po niego.
Ciociu Helen, przyniosłam lunch.
Co za miła niespodzianka. Chodź tu.
Wiem, że nie jestem twoim dostawcą,
ale zgłosiłam się na ochotnika, bo chcę porozmawiać.
Jak z matką chrzestną.
Nie musisz szukać pretekstu do tego. Co tam?
Mam tyle powodów do wdzięczności.
Bliscy mnie kochają. Mam piękny dom w pięknym mieście.
Nieustannie jesteśmy wdzięczni.
Nie myśl, że jestem rozpieszczona, ale wiesz o czeku od panny Frances?
Rodzice chcą wydać część na moją szesnastkę,
a ich plany są takie przesadzone.
To niewłaściwe i nie w ich stylu.
- Mówiłaś im o tym? - Nie wiedziałem jak.
Byli tak podekscytowani, a ja czułam się niezręcznie.
I chyba mnie nie zrozumieli.
Ciociu Helen, czy te pieniądze ich zmienią?
Wszystko w końcu wraca do normy.
Tata wrócił do domu. Wyglądają na szczęśliwych.
Nie chcę, by coś to zepsuło.
Pieniądze zmieniają ludzi, którzy je miłują.
Wiesz, co miłują twoi rodzice?
Miłość i wiarę.
I ciebie.
Niezwykłą młodą kobietę.
Szukają sposobu, żeby to uczcić.
Jeśli to cię krępuje, to powinni o tym wiedzieć.
Powiedz im jasno i wyraźnie,
a wiem, że potrafisz.
Nie chcę ich urazić.
Przewiduję, że będą dumni.
Dzięki, ciociu. Na wszystko masz odpowiedź.
Nie.
- Poza jednym pytaniem. - Jakim?
Co mam ci podarować na urodziny?
KLINIKA SPRING RIVER
Nie chodzi tylko o wizytę. Chodzi o osobistą odpowiedzialność.
- Dlaczego nikogo nie uprzedziłeś? - To się nie powtórzy.
Doceniam to, ale i tak chcę wiedzieć.
Jesteś znudzony czy niecierpliwy? Pogadaj z doktor Ahmed i terapeutą.
- Może uda się coś zmienić. - Wszystko gra.
Wiem, że chcesz rzucić baseball,
ale pamiętaj, że masz inne możliwości.
Nie masz jeszcze zdrowej ręki, ale jesteś szybki i zwinny.
- Znajdziemy ci inną dyscyplinę. - Nie wiem, czy tego mi trzeba.
Znajdźmy coś, co cię uskrzydli.
Co cię dopełni.
Nie uciekaj, gdy jest ciężko. Kończ, co zacząłeś.
Naprawdę?
Uczę się na błędach, synu.
Tak dojrzewa mężczyzna.
Czegoś mi nie mówisz?
Uczę się na błędach. Nie spóźnię się na kolejną wizytę.
Witaj, Noreen. I ty, słodziaku.
O rany.
Dlaczego rosną tak szybko?
Żebyśmy w końcu mogły spać.
To prawda. Wydaje się spokojna. Potrzebuje spaceru?
Nie, jest w porządku.
Chciałam wam coś dać.
Nie trzeba było.
Wiem, że to dziwne, by przynosić jedzenie kucharzom,
ale u nas zawsze w podzięce pichciło się coś wyjątkowego.
Byliście dla mnie największym błogosławieństwem.
To bardzo miłe. Dziękuję.
Gorzka czekolada, kruszone orzechy i wyjątkowe dodatki.
Wyjątkowe dodatki?
Słuchajcie. Musimy przestrzegać zasad.
Ale musimy też rozgryźć ten przepis.
Czy to wyciąg z migdałów?
Może.
Nie chciałam opustoszyć ci kuchni.
Żadnego jedzenia w kuchni.
Nie będziesz tak stać i patrzeć, jak jemy, co?
To by było podejrzane.
Dziękuję, Noreen.
To ja dziękuję wam wszystkim.
Noreen, potrzebuję tego przepisu.
Ojej. Czas na drzemkę Orzeszka. Muszę iść, ale do zobaczenia.
Wiem. Ziele angielskie.
Dzięki, tato.
Do usług.
Porozmawialiśmy sobie,
ale jest coś, czego nie mogłem zrozumieć.
Podejmuje ważne decyzje. Duże zmiany.
Będę go pilnować.
Nie chcę naruszać ustalonych przez ciebie granic.
Chcę tylko być przy naszych dzieciach.
Tak często, jak się da.
Jesteś z nimi non stop, co bardzo doceniam.
Naprawdę bardzo.
Dobranoc.
Jesteśmy winni Serenity, by dać mocnych kandydatów,
którzy przeciwstawią się Trentowi.
I uciszą Mary Vaughn na dobre.
To by wymagało żywiołu.
Kto go pokona?
Zoila? Doskonale wie, co dzieje się w Serenity.
- Jest blisko ludzi. - Albo Judith.
Bardzo sprawnie organizowała działania szkółki biblijnej.
Świetne planowanie i zainteresowanie społecznością.
- Może Tom Patterson. - Prawnik Billa?
Wredni klienci nie czynią prawnika złym.
Tom się nadaje.
Do tego ma świetne relacje z wieloma firmami.
Ktoś jeszcze?
- Nie ja. - Nie ja!
- Rozgośćcie się w salonie. - Tak.
Ukrywa się w korytarzu.
Zapomniałam, że tu jest.
Przydałby się jakiś alarm sygnalizujący obecność mężczyzny w tym domu!
Drogie panie, wychodzę.
Zapomniałem, że mam swoje sprawy, kiedy wy macie swoje,
żeby wasze sprawy były tylko wasze.
- Dobranoc. - Na razie.
Wybaczcie, jeszcze się docieramy z naszymi granicami.
Nic się nie stało.
Pikantne kąski dopiero się zaczną.
Przypominamy sobie, jak razem żyć.
Potykanie się o jego buty znaczy, że tu jest.
Ale nie chcę się potykać.
Wyglądasz na szczęśliwą.
Tak. Jestem.
Wróciliśmy do rytmu we wszystkich ważnych dziedzinach.
Nigdy w to nie wątpiłam.
Wylewamy!
Byle nie za dużo szczegółów.
Bo będę zazdrosna.
Cal i ja weszliśmy w tryb wyłącznie przyjacielski.
Słucham? Musisz to rozwinąć.
Odbudowujemy nasze fundamenty.
Zaczynamy jako przyjaciele z korzyściami zawieszonymi na dwa tygodnie.
Biedactwo.
Zaczynanie powoli to jedno, ale trudniej o to po byciu w związku.
Jest w porządku.
To nowy cel.
Mam nadzieję, że to zbliży prawdziwych nas.
- Amen. - A Bill jest zdecydowanie zbyt blisko.
Bill wrócił z Castlewood?
Niespodziewana wizyta.
Ty nie poszedł na fizjoterapię i Bill postanowił ratować sytuację.
Zarezerwował nową wizytę, odwiózł go tam i z powrotem,
a potem kręcił się po moim domu, jakby czekał na medal.
Rodzicielstwo jest trudne nawet z ukochanym.
Nie wyobrażam sobie, jak tobie jest ciężko.
- Ty ma się dobrze? - Tak myślałam.
Powinnam była z nim porozmawiać, ale…
on i Kyle są świetni.
Gotują. Sprzątają.
Zajęli się Katie wczoraj, gdy wyszłam zaszaleć.
- Nie dotykając Cala? - Nie.
Spotkałam się z June.
Wyszłaś na imprezę z pastorką?
Tak! Było meksykańskie jedzenie.
Grałyśmy w bingo.
- Dostałam nawet lekcję flirtu. - Od June?
- Ukrywała to przed nami. - Tak.
Powinna uczyć flirtu z pism świętych.
- Są takie. - Potwierdzam.
Dobrze, że próbujesz nowych rzeczy. Zasługujesz na to.
Wszystkie zasługujemy.
Helen.
Zdecydowałaś w sprawie Ryana?
Wystarczy, że musiałam powiedzieć Erikowi.
W pracy milczał, więc zgaduję, że to nie była dobra rozmowa.
Nie była.
Nie wiem, jak mogłam myśleć, że może być inaczej.
Chciałam, by był obecny w moim życiu, ale odmówił.
To oczywiste.
Byłam samolubna, myśląc, że może być inaczej.
Gdyby role się odwróciły,
czy zaczekałabym, aż spróbuje ustalić,
czy ma przyszłość z miłością z przeszłości?
Ale jeśli nie dam szansy Ryanowi,
będzie mnie to prześladować na zawsze.
I moich ewentualnych partnerów.
Co powiedział Erik?
Powiedział, że…
Że nie chce być obecny…
w ogóle w moim życiu.
To był trudny wybór.
Ogromna strata, ale konieczny krok.
Opłakuj to, ile trzeba.
Oto…
Oto piękno starych przyjaźni.
Jesteście, gdy was potrzebuję.
Czasem nawet zanim poproszę.
Daj rękę.
Trotter, pisałeś, że gramy jeden na jednego.
Rozumiem, że potrzebujesz wsparcia, ale…
Musimy pogadać, zanim zagramy.
Śmierdzi mi to interwencją.
Nie o to chodzi.
Howie i Isaac też chcieli przyjść, ale wtedy to już byłaby interwencja.
O co chodzi?
Chcemy obgadać, co będzie dalej.
To zależy od was.
Nawaliłem.
- Zawstydziłem was i siebie. - Zła retoryka.
Służymy wsparciem.
Współczujemy ci.
Musisz wiedzieć, że nie jesteś sam.
- Powiedz, czego potrzebujesz. - Nie mogę.
To trudne, ale możesz.
Co byś powiedział drużynie? Musisz się rozgrzać przed starciem.
Rozprawimy się z tym krok po kroku.
Wspólnie.
- Dlaczego? - Bo jesteśmy przyjaciółmi.
Zrobimy, co potrzebujesz.
Ale nie licz na fory.
Resztki zjedzone. Naczynia umyte. Katie czyta w pokoju.
Kyle ma z kimś FaceTime’a. A dom wciąż stoi.
- Dziękuję za raport. - Tak jest.
Możemy pogadać przed snem?
Wybacz tę fizjoterapię. Tata dał mi wykład i to się nie powtórzy.
Nie będę cię pouczała. Chcę wiedzieć, co się stało.
Nie mogę cię zmusić, ale jeśli chcesz…
Poszedłem do trenera.
Spotkałem Lily w spa. Pytała o bójkę. Ponoć wszyscy gadają, więc musiałem.
Byłem wściekły.
Myślałem, że chcę przeprosin.
Kiedy zacząłem na niego krzyczeć, zrozumiałem, że nie chcę jego przeprosin.
Przeprosiny nie wystarczą.
Nie cofną pięści na twarzy gościa
ani twojego przerażenia i poniżenia…
Masz rację. Same przeprosiny niczego nie załatwią.
Ale to może być krok naprzód.
Szczere i skruszone serce. Prawda?
Prawdziwe przeprosiny to przyznanie się do winy
i zobowiązanie się do pracy nad sobą.
Wszyscy mamy tę pracę do odrobienia. Cal też.
Ja też.
Dlatego też cię przepraszam.
Wybacz, że czułeś, że musisz porozmawiać z Calem w moim imieniu.
Doceniam twoją chęć obrony mojego honoru, ale ludzie popełniają błędy.
Ludzie zawsze będą plotkować.
Nie możesz brać tego wszystkiego na siebie.
Zwłaszcza kiedy zaburza to twoją własną drogę.
Albo fizjoterapię.
Jestem dumna z ciebie jako wojownika
i jako młodego człowieka.
Ale nie każda bitwa jest twoja.
Czasami muszę walczyć sama.
Chodź do mnie.
Kocham cię.
Doktor Townsend próbował się ze mną skontaktować.
Nie wiem, czy jestem na to gotowy.
Nie musisz niczego robić, dopóki nie będziesz gotowy.
Miło, że to mówisz.
Nie chcę z nim spotkać ani mówić o tym innym.
Możesz liczyć na moje wsparcie i dyskrecję.
To niczyja sprawa,
choć połowa Serenity myśli, że wszystko jest ich sprawą.
To wiele dla mnie znaczy, że też tak to widzisz, więc dziękuję.
Jesteś częścią mojego nowego startu.
Rozmawialiśmy o tym, jak żyć dalej. Sporo o tym myślałam.
Ale zrozumiałam, że zbytnio to komplikuję.
Dlatego…
Isaac… zostaniesz moim przyjacielem?
Jak definiujesz „przyjaciela”?
Niczego nie sugeruję,
ale moi przyjaciele to ludzie, których szanuję.
Których lubię i z którymi chętnie spędzam czas.
No to już kwalifikujesz się jako moja przyjaciółka.
To dla mnie przyjemność zostać twoim przyjacielem.
Jak to rozegramy?
Spacer po spacerze.
Brunch po brunchu.
Rozmowa po rozmowie.
ZAPRASZAMY DO OGLĄDANIA
MARY VAUGHN LEWIS AGENT NIERUCHOMOŚCI
Pani Lewis.
Mamy komplet na letnie staże, ale doceniam chęci.
Szanuję pani firmę, ale chodzi o coś innego.
Do rzeczy.
Uwielbiam pani córkę.
Jest miła, zabawna
i kroczy przez świat z wielkim wdziękiem.
Wiem, że nasze rodziny się nie zgadzają, zwłaszcza w kwestii odwołania.
Wiem, że zawiniłem, narażając życie Nellie.
Ale nie jestem moją matką.
Co więcej, po terapii i introspekcji
nie jestem już tą samą osobą.
A Nellie to nie pani.
Rozumiem, dlaczego nie chce pani, żebym się z nią widywał.
Ale przyszedłem zapytać, co muszę zrobić, by to zmienić.
Doceniam twoją elokwencję.
A także szczerość.
I zdrowy rozsądek.
Zejdź mi z drogi.
Chodzenie i gadanie. Nie jest tak źle.
Te dwa tygodnie to bułka z masłem.
Człowiek zmęczony trzyma ręce przy sobie.
Proszę.
- Dasz radę? - Tak.
Pomogę.
- Co? - Ręce.
Poradzę sobie.
- I poradziłaś sobie. - Prędzej czy później by do tego doszło.
To kolejna rzecz, którą zaniedbał Trent.
Mogę to naprawić. To tylko kilka zawiasów.
Ale dlaczego miasto się tym nie zajmie? Dlatego Trent zasługuje, by go odwołać.
Za dużo problemów, za mało uwagi i czasu.
Mamy tu sporo utalentowanych ludzi, którzy na pewno chętnie pomogą.
Racja. Musimy ich tylko zmotywować.
Pomogę ci.
Z naprawą i motywowaniem.
- Z czymkolwiek. - Dobra.
Zróbmy listę. Fontanna w parku.
Ten stary dąb na State jest o krok od powalenia.
Z odpowiednią motywacją można naprawić wszystko.
Też w to wierzę.
Trudno jest mi teraz cię nie pocałować.
Skup się.
Mamy robotę.
Dziękuję za to.
Nie mogę go przyjąć.
- Proszę. - Jeszcze.
Jeszcze nie mogę.
Nasze drogi krzyżowały się całe życie.
Nasz koniec nigdy nie był końcem.
Niemożliwe stawało się możliwym.
Czy to nie czas, by pogodzić się z tym, że jesteśmy dla siebie stworzeni?
By chwycić byka za rogi…
i zmieniać świat razem?
Gdziekolwiek jesteśmy.
- Gdziekolwiek trzeba. - Zmieniam świat tutaj.
Jestem tu potrzebna.
Dla ciebie to bonusowa wycieczka, ale to mój dom.
Jeśli mamy mieć przyszłość,
musisz osiąść tutaj.
W Serenity.
Tym pierścionkiem chcesz uzyskać moje zobowiązanie.
Ty też musisz się zobowiązać.
Dobrze.
Zrobię wszystko, by być z tobą. Coś wymyślę.
Przede mną wiele trudności.
Najpierw muszę rzucić pracę.
Oboje musimy coś poświęcić, jeśli to ma się udać.
Napisy: Krzysiek Igielski