SALUBUNGIN MO AKO
-Kailangang malaman saan? -Kung saan tayo.
Kung saan ako.
Alam kong masakit 'to…
Pero gusto mo siya.
'Di ko alam ang gusto ko!
Gusto mo siya, kasi kung hindi, 'di ka magdadalawang-isip palayasin siya
papunta sa kung saang hot zone na kailangan niyang iligtas.
-Mahal kita, Helen. -Mahal kita.
Hindi, 'wag.
'Wag mo akong ititimbang sa ibang lalaki tapos sasabihin mong mahal mo ako.
-Pero totoo. -Iginalang kita.
Sinuportahan kita.
-Binigyan kita ng espasyo. -Pinasasalamatan kita.
-Pero naging tanga ako. -Hindi.
-Oo. -Hindi.
Dahil ano'ng nakalusot sa binigay kong espasyo?
Isang multo.
At 'di ko lalabanan ang multong 'yon.
Marami na akong ganoon.
'Wag mong gawin ito.
Ayokong mawala ang pagkakaibigan natin.
Nagawa mo na.
-Iwan mo na lang doon. -Pwede kong itaas.
Hindi. Ayokong ma-late ka sa PT.
Mag-enjoy ka.
Oo, PT at dentista. Parehong party.
Mahirap, pero malapit ka na. Proud ako sa pagsisikap mo.
Salamat.
Maging produktibo
Maging…
Hindi na bagay 'yon. Naiintindihan mo ako?
Uy, Ty.
Uy, Lily.
-Ang mama mo, sobrang… -Masigla.
Sasabihin ko sanang maliwanag.
Oo, 'yon din.
Kahanga-hangang babae siya.
Humahanga akong walang nagpapahina sa kanya.
Alam kong marami kayong pinagdaraanan.
Siya ang pumapasan noon, 'di ba? Lagi naman ang mga nanay.
Oo, 'di nga patas 'yon.
Sasang-ayon ang mama ko.
Totoo bang nagwala si Coach Cal sa Sullivan's?
-Saan mo nabalitaan 'yan? -Sorry. 'Di ba totoo?
'Di ko sana paniniwalaan.
-Maraming nagsasabi… -'Di pagkakaintindihan lang.
Napalaki lang.
Kawawa pa rin ang nanay mo.
Uy, Ty! Pwede ko bang mahiram si Lily?
Oras na para sa pang-umagang Vinyasa session namin.
Nandito lang ako kung kailangan mo ng kaibigan.
Late na ba ako o maaga ka lang?
May sarili akong schedule. Meron ka.
-Ano'ng maitutulong ko? -Ayos na ang karaniwang prep.
May sorpresang dala ba si Jeremy kanina?
Ay.
Maraming magaganda rito.
Asparagus, sibuyas.
Humihiyaw ng asparagus sa beurre blanc 'to
kasama ng inihaw na salmon o inihaw na manok.
Ano sa tingin mo?
Tungkol saan?
Okay ka lang ba?
Si Helen.
Tapos na kami.
Pasensya na.
-Ano'ng magagawa ko? -Gawin mo ang beurre blanc.
Hindi sa kusina. Bilang kaibigan.
Kailangan ko ngayon sa kusina.
Okay, oo naman.
Pagkatapos ng trabaho, mag-pizza tayo?
Salamat, pero hihingin ko sa'yong tumigil ka.
Beurre blanc na nga lang.
-Miss Paula. -Ano 'yon?
-Ryan! -Sana ayos lang.
Sinabi ni Maddie kung nasaan ka.
Hinahanap ko ang liwanag.
'Di ko maisip gaano mo siya nami-miss.
Tayong lahat.
Pero umabot na ako sa puntong
nagbibigay daan ang pagluluksa sa katiyakan
na nakaupo na siya katabi ng Panginoong Diyos mismo
nanonood at nagsasabing, "Bantayan mo siya!"
"May binabalak 'yan!"
Ano 'to?
May ilang kahong iniwan sa akin si Tita Frances para ipamigay.
Ito ang nasa pinakataas. May markang mahalaga.
Si Frances talaga.
-Salamat. -Walang anuman.
Ayan na.
Humahanga akong inaayos mo
ang mga huling habilin ni Frances, gaya nito.
Pero ano pang balak mong gawin habang nandito ka?
Kung nandito si Frances, itatanong niya ang plano n'yo ni Helen.
Ako'ng magtatanong para sa kanya.
Gusto ko munang dumito.
Bumawi sa nawalang oras.
Nangyari ang oras na 'yan
at nabuhay rito sa Serenity
habang ginagalugad mo ang buong mundo.
Sana lang nagiging mahinahon
at magalang at isinasaalang-alang mo 'yon.
Dasal kong
kaya nating mabawi ang nawalang oras.
At sana, mas magpasalamat sa meron tayo,
dahil muntik na 'tong mawala.
Hangad ko ang kaligayahan para sa inyong dalawa.
Pero ipagdasal mong pareho ang pangarap n'yo.
Dahil kung sasaktan mo na naman ang batang 'yon,
ipapatawag ko ang tita mo pababa rito
para kunin, kaladkarin, at itapon ka sa demonyo.
Coach.
Uy, Coach.
Uy, akala ko may physical therapy ka tuwing Huwebes ng umaga.
Alam mo ba ang ginawa mo? May ideya ka ba?
Alam na nilang lahat.
Usap-usapan ng lahat at mama ko ang nag-aayos ng gulo.
Ngayon, dahil naman sa'yo.
Nagtiwala siya sa'yo.
Nagtiwala ako sa'yo.
-At binigo ko kita. -Biguin mo ako. Wala akong pakialam.
Mama ko ang pinag-uusapan natin dito, at akala ko iba ka!
-Akala ko nararapat ka sa kanya. -Umasa ako.
Uy, sorry na.
Sorry sa pamamahiya ko sa kanya.
At sa'yo. Sa pananakit sa inyo.
Ganoon lang?
-Sorry ka? -Sorry nang buong-buo.
Nagsisisi ako sa ginawa ko at magbabago ako.
Medyo matatagalan, pero gusto kong itama 'to.
Pansamantala, ano'ng gagawin namin
habang pinagpipiyestahan ng mga buwitre sa bayang 'to ang kahihiyan niya?
May gagawin kami ng mama mo.
Kaming dalawa.
Ganoon din tayong dalawa.
-Bakit? -Dahil mahalaga ka sa'kin.
Siya, si Katie, at si Kyle.
Wala akong pakialam ngayon.
Naiintindihan ko 'yan, sobra.
Pero, pakiusap lang…
'wag mong hayaan ang galit na itulak ka…
sa ganito.
Ipinagtatanggol ko lang siya.
Ako rin.
Kukuhanan kita ng plato.
Para kang nanay mo. 'Wag mong sabihin.
Dahil tingin mo pareho kami, o sumuway ka sa patakaran sa kusina?
Pareho.
Naalala mo ba ang kinuwento ko tungkol sa kapatid kong si Kathy?
Gaya ng "'Wag pag-usapan ang kapatid mong si Kathy?"
Oo.
May nangyari bang masama?
Oo.
-Nandito siya. -Makikilala ko na siya?
-Sana hindi. -Ay.
Ayokong ikuwento lahat, pero may dahilan kung bakit 'di natin siya kinikita.
Problema siya.
'Di maayos ang relasyon namin.
'Di sila magkasundo ng nanay mo.
Sa tuwing nandito si Kathy, laging may
away, iyakan, pagsisinungaling, at sisihan.
Walang mapapala sa paglalantad ng sarili
sa ganoong klase ng makasariling…
-Sorry. -'Di ko alam.
Oo.
Basta…
kung makakasalubong mo siya,
'wag mong pansinin.
Okay. Bakit siya nandito?
Inaayos ko pa 'yan. Basta lumayo ka lang.
Blonde ba siya?
Ngayon, oo. Bakit?
May kakaibang babae na lumapit sa akin sa kalsada
pagkatapos ng pagdiriwang.
-Bakit ka naglalakad sa kalsada? -Para maganda ang daan pauwi.
Basta, may babaeng lumapit sa akin at kung anu-anong sinabi kay Mama.
Sabi na nga ba may kakaiba sa kanya, pero…
Tita mo na nga siguro 'yon.
Sorry! Ronnie, nagsimula na kayo nang wala pa ako, ano?
-Siyempre hindi. -Okay.
Okay, may magandang balita ako.
Kami ng tatay mo…
Okay. Gusto mo ikaw na?
-Ikaw na, please. -Ako?
Bibigyan ka namin ng tatay mo ng pinakamagandang party
para sa sweet sixteen mo.
Walang limitasyon.
At iniisip namin na carnival ang tema.
Dahil lagi kang nagrereklamong hindi Halloween ang birthday mo,
na akala ko dahil sa candy.
Nakakita ako ng kompanya na nagpaparenta ng mga palaruan
na kasama lahat ng mga premyo.
At, siyempre, lahat ng nagtitinda. Popcorn, hot dog, churros.
Cotton candy. Dito kami natitigilan ng tatay mo.
Clowns
o magicians?
At ang dessert.
Funnel cakes o sundae bar?
Ano'ng nangyari sa kakain sa Charleston at ang aquarium? Tayong tatlo lang.
Kasi…
Kasi mas marami na tayong magagawa ngayon.
Dahil sa pera ni Miss Frances.
Akala namin matutuwa ka.
Opo.
Salamat kasi nae-excite kayo, at nae-excite din ako,
pero ang weird lang nito.
Maupo ka.
Maglakad tayo.
'Di ko sinasadyang maging pormal na deklarasyon 'yan
dahil nagprisinta akong pumunta.
Maganda lang maglakad.
Masayang makausap ka.
Isa o dalawang araw na.
Oo, gusto ko munang mapag-isa.
May extra credit project ako.
Pinatahimik ang isip.
At ngayon, biglang naging maayos.
Mukhang maganda 'yan.
Oo.
Naalala mo noong una tayong magkita, sabi ko ayokong maging kaibigan lang?
Sobrang nakakakilig 'yon noon.
Oo, ganoon na nga.
Pero naisip kong ayoko talagang maging kaibigan ka
kasi 'di ako nakikipagkaibigan sa babae.
Mukhang malapit kayo ni Jodie.
Mabait si Jodie, pero nagkakilala kami sa trabaho,
at lumago 'yon, pero hindi intensyonal.
Intensyon lang namin ni Vicky na saktan ang isa't isa.
Gusto kong maging intensyon natin ang lahat.
Ako rin.
Ayos.
May mga paalala ka ba sa dating mainitin ang ulo
na gustong maging malapit at personal mong kaibigan?
Uy, 'wag. Ginugulo mo ako.
May homework din ako.
Okay.
At naisip ko kung gaano kahalaga ang bukas at tapat na komunikasyon.
Hindi ako nagpapakaperpekto, umaasang maging perpekto ang iba.
Gusto ko lang
ng kalayaang sabihing, "Ang pangit ng araw ko,"
at alam kong pakikinggan 'yon, hindi huhusgahan o mamaliitin.
Naiintindihan kita,
at alam ko ang mga pangit na araw, kaya walang problemang pag-usapan 'yon.
Gusto mong subukan?
Sige.
Ayaw na maglaro ng baseball ni Ty ngayon. O baka habambuhay.
Kailan siya nagdesisyon noon?
Nakausap niya si Bill sa pagdiriwang ni Miss Frances.
Sayang naman.
Sana sabihin mo sa'kin kung may maitutulong ako sa kanya. O sa'yo.
Nakakatulong 'to.
Sobra.
Ay! Hoy!
Mukhang 'di 'yan para sa magkaibigan.
Ay!
Magkaibigan na lang talaga tayo.
Hindi "friends with benefits?"
Mukhang makakatulong 'yon.
Okay.
Kaya ko 'yan.
Ano'ng iniisip mo? Isa o dalawang araw?
Ilang linggo. Dalawa.
-Dalawang linggo. -Ha?
Kung 'di natin kakayanin 'yon…
'Di ko alam kung pagbabanta ba 'yan o hamon.
Pero humanda ka, kaibigan.
Sige.
Ay! Hindi.
Seryoso, wala kang naiisip na perpektong birthday party?
Meron ka?
Hapunan para sa dalawa at nakakakilig na lakad.
Sa Madrid.
Baka hindi sa isang taon, pero darating din tayo diyan, tayong dalawa.
Sanay akong flavor at hugis ng cake lang ang iniisip.
At ano lagi 'yon?
Puti at bilog, 'wag mong ikukunot ang ilong mo.
Wala man lang sprinkles sa loob?
Ayoko, masyadong matamis.
Matamis ka na.
Okay. Kung wala kang maisip, mag-isip tayo.
Ano'ng pinakamagandang birthday party ang napuntahan mo?
Roller skating party ni Michelle Sandoval noong grade one.
Para sa mga 'di bumagsak at nabungi.
Aray, nakalimutan ko. Sorry.
Isasama kitang mag-roller skating. Tayong dalawa lang.
At siguro may mouth guard. Pero para sa birthday mo, dapat malaki.
Noong grade five, may mga pony si Izzie Bradford.
Sunod na taon, nagmakaawa ako sa mga magulang ko ng ganoon.
Gumawa si Mama ng magandang unicorn theme, masaya naman.
-Pero… -Hindi 'yon pony.
Bibigyan kita ng pony.
Labing-anim na pony…
na naka-roller skates,
na sinasakyan ng 16 na baton twirler,
at ipaparada ka sa buong bayan papunta sa 16 na hot air balloon
para libutin ang 16 na wonders of the world.
Tama na. Ang gusto ko, ang kailangan ko lang
ay ipagdiwang ang birthday ko kasama ng mga mahal ko.
Kailangan mo pa rin ng 16 na paborito mong bulaklak,
na nakakahiyang 'di ko alam kung ano.
Puting rosas. Ikaw?
-Puting rosas. -Kailan pa?
-Ngayon lang. -Talaga?
Oo.
Itong sandaling ito lang ang gusto kong ibigay mo sa akin sa birthday ko.
O-7.
Makakabuti kung baraha mo lang ang titingnan mo
at 'wag kang sumilip sa baraha ng kapitbahay.
O-75.
O, gaya ng Ozymandias, 75.
Nahihirapan akong bantayan ang baraha ko, at kinakabahan ako sa kanya.
Tumingala ka, Maddie.
Tingnan mo ang nasa harap mo, at mas madaling makakasunod.
Salamat.
Payo ba 'yan sa buhay o sa bingo?
Bago lang sa laro ang kaibigan ko, kaya tinutulungan ko siya.
'Yon pa rin ang tanong ko.
Nag-aalala kang lalamang siya at matatalo ka niya?
I-20.
I, gaya ng impertinente, 20.
Siguro.
'Wag kang mag-alala.
Kung may makakatalo sa'yo rito,
ako 'yon.
Pwede mo muna bang sabihin ang pangalan mo?
June.
-David. -B-9.
B, gaya ng bait.
At ito si Maddie.
-Hi, David. -Hi.
Magandang may kaibigan kang babantayan ka sa lahat.
'Di mo lang alam.
N-45.
N, gaya ng Nazareth, 45.
Malungkot ang mga baraha ko, kaya kukuha muna ako ng maiinom.
May gusto ba kayo?
Wala, salamat.
Nakikipaglandian ka ba sa kanya?
Mahal ko, lumabas ka palagi
kung 'di ka siguradong alam mo pa ang pakikipaglandian.
-Pero isa kang… -Babaeng walang asawa.
-At magaling ka. -Oo. Gusto mong matuto?
Siguro.
G-54.
G, gaya ng galang, 54.
Bingo!
'Wag masyadong mabilis.
Patingin ng barahang 'yan.
Kaya?
Uy. Ano sa tingin mo?
Oo, tama ka.
Gusto ko.
Ayos! Sabi na nga ba! Kung may magpapagusto sa'yo kay Shakespeare,
si Baz Luhrmann 'yon.
Teka. Bakit mo nagustuhan?
Dahil ba sa costume, sa tugtog?
Alam ko na. Dahil sa muscle cars, ano?
Kay Mercutio talaga.
Lalo na 'yong tungkol sa peste sa mga bahay n'yo.
Akala ko talaga noon nakakabagot at 'di mahalaga ang Romeo and Juliet.
Pero tingnan sa pananaw ni Mercutio,
parang sinasayang ng kaibigan mo para lang sa bagong kakilala.
Tapos ikamamatay mo pa.
Babagsak ka talaga sa English.
Please, 'wag nating pag-usapan ang panahon.
Umaasa akong magiging maayos.
Pagluluksang magiging pagsasayaw.
'Di naging mabilis.
Pero 'di ba mas malala kung pagdaanan mo nang mag-isa?
'Di natin kailangang mag-usap. Pwede tayong
maupo.
Maddie.
Bakit nandito ka, Bill?
Kukumustahin ko si Tyler.
Kukumustahin?
Tinawagan ako ni Dr. Ahmed para sabihing 'di siya pumunta sa PT.
May sakit ba siya?
Wala, pero kakausapin ko siya, at magbu-book ng isa pang appointment.
'Di na kailangan. Nakuhaan ko siya ng appointment ngayong araw.
-Matitingnan siya pagkatapos ng 30 minuto. -Ay.
Okay. Pasasakayin ko na siya. Salamat.
Ako na lang kaya ang maghatid?
Madadaanan ko naman, at habang papunta kami,
pwede ko siyang kausapin tungkol sa protocol sa appointment at asal.
Tatawagin ko siya.
Tita Helen, may dala akong tanghalian.
Ay, magandang sorpresa. Halika rito!
Alam kong 'di ako ang laging naghahatid sa'yo,
pero nagboluntaryo ako kasi kailangan kitang makausap,
inaanak sa ninang.
'Di mo kailangang magdala ng tanghalian para gawin 'yan. Kumusta?
Marami akong dapat ipagpasalamat.
Mga nagmamahal sa akin.
Magandang bahay sa magandang bayan.
Laging magpasalamat para sa lahat.
Ayokong magtunog laki sa layaw,
pero alam mo ba ang tungkol sa tseke galing kay Miss Frances?
Gustong gamitin nina Mama at Papa ang ilan noon para sa sweet sixteen ko,
at grabe ang plano nila.
Parang hindi tama. Parang hindi sila.
-Sinabi mo na 'yan sa kanila? -'Di ko alam kung paano.
Sobrang excited sila at 'di ako komportable,
at mukhang 'di nila naiintindihan.
Tita Helen, babaguhin ba sila ng perang 'to?
Parang bumabalik na ang lahat sa normal.
Umuwi na si Papa. Mukhang masaya sila.
Ayokong masira 'yon.
Binabago ng pera ang mga ginagawang sentro 'yon ng buhay nila.
Alam mo ang nasa sentro ng mga magulang mo?
Pag-ibig at pananampalataya.
At ikaw.
Isang pambihirang dalaga.
Naghahanap sila ng mga paraan para ipagdiwang 'yon.
Kung 'di ka komportable roon, kailangan nilang malaman.
Kaya sabihin mo nang malakas at malinaw,
at alam kong kaya mo ang malakas at malinaw.
Ayokong saktan ang damdamin nila.
Mukhang magiging proud sila.
Salamat, Tita Helen. Lagi kang may tamang sagot.
Hindi.
-Maliban sa isang tanong. -Alin 'yon?
Ano'ng gusto mong regalo ko sa birthday mo?
'Di lang ito tungkol sa therapy, Tyler. Tungkol ito sa sariling responsibilidad.
Bakit wala kang pinagsabihang 'di ka pupunta?
'Di na mauulit 'yon.
Salamat naman, pero iniisip ko pa rin kung bakit.
Naiinip ka na ba o nawawalan ng pasensya?
Kausapin mo si Dr. Ahmed at ang therapist. Baguhin n'yo ang routine.
Ayos lang ang therapy.
Alam kong ayaw mo nang mag-baseball,
pero magkakaroon ka ng ibang opsyon kung tatapusin mo 'to.
'Di pa babalik nang buo ang braso mo, pero mabilis at maliksi ka.
Hahanap tayo ng ibang sport.
'Di 'yan ang sagot.
Hanapin natin ang bagay na magtutulak sa'yo.
Matatatag ka nito.
'Di ka pwedeng tumalikod sa hirap. Tapusin mo ang nasimulan mo.
Talaga ba?
Natututo na ako sa mga pagkakamali ko, anak.
Ganoon lumalago ang lalaki.
Uy.
May hindi ka ba sinasabi sa'kin?
Natuto na ako sa pagkakamali ko. Pupunta na ako lagi sa appointment.
Hello, Noreen, at sa'yo batang munti.
Naku.
Bakit ang bilis nilang lumaki?
Para makatulog na tayo.
Totoo. Medyo suwabe lang siya. Uy, kailangan niyang ilakad?
Hindi, ayos naman siya.
Nandito ako kasi may ibibigay ako sa inyo.
'Di mo na kailangang gawin 'yan.
Medyo kakaibang nagdala ako ng pagkain sa mga chef,
pero ginagawa ng pamilya ko ang recipe ni GG kapag may mabait sa amin.
At, naku, sobrang laking biyaya n'yong lahat sa akin.
Napakabait mo naman. Salamat.
Dark chocolate, dinurog na walnuts, at espesyal na haplos.
Espesyal na haplos, ha?
Sige, kailangang sumunod sa patakaran,
pero harapin natin 'to at alamin natin ang sekreto.
Oo nga.
Almond extract ba 'yon?
Siguro?
'Di ko sinasadyang linisin ang kusina mo.
Bawal kumain sa kusina. Patakaran 'yon.
Tatayo ka lang ba diyan at panonoorin kaming kumain?
Maghihinala kami kung gano'n.
Salamat, Noreen.
Salamat sa inyong lahat.
Noreen, kailangan ko ang recipe nito.
Naku. Oras na ng tulog ni Peanut. Aalis na ako, saka na ulit tayo magkita.
Alam ko na. Allspice.
Salamat, Pa.
Masaya akong makatulong, Tyler.
Maayos ang naging usapan namin,
pero may nangyayaring 'di ko matukoy.
Gumagawa siya ng malalaking desisyon. Malalaking pagbabago.
Babantayan ko.
'Di naman sa nakikialam ako
sa anumang hangganang gusto mo, Maddie.
Gusto ko lang nandito ako para sa mga anak natin
sa abot ng makakaya ko,
alam kong nandito ka sa kanila 24/7,
at nagpapasalamat ako.
Higit pa sa masasabi ko.
Magandang gabi, Maddie.
Utang natin sa Serenity ang malalakas na kandidato para sa balota.
Mga taong makakalaban talaga kay Trent.
At mapapatahimik si Mary Vaughn nang tuluyan.
Kailangan ng puwersa ng kalikasan diyan.
Sino'ng makakatalo sa kanya?
Si Zoila? Malapit siya sa lahat ng nangyayari sa Serenity.
Magaling siya sa tao.
O si Judith.
Mahusay niyang naiayos ang mga aktibidad ng VBS.
Mahusay sa pagpaplano at interesado sa pag-abot sa komunidad.
-Mahusay rin si Tom Patterson. -Abogado ni Bill?
'Di dahil masama ang kliyente, masama na rin ang abogado.
Magaling si Tom,
at maganda ang relasyon niya sa maraming negosyo.
May iba pa ba tayong ipiprisinta?
-Hindi ako. -Hindi ako!
-Doon na nga tayo sa sala. -Oo.
Nagtatago sa pasilyo.
Nakalimutan ko nang nandito siya.
Dapat may alarm ng margarita night ang nagpaalala sa atin
na may lalaki sa bahay na 'to!
Lalabas ako, mga binibini.
Nakalimutan kong dapat may gawin ako kapag ginagawa n'yo 'yan
para makapagsarili kayo sa ginagawa n'yo.
-Magandang gabi. -Magandang gabi.
Medyo kinakalawang kami sa hangganan. Sorry naman doon.
'Di kailangan, Dana Sue.
Wala pa tayo sa maiinit na usapin.
Medyo natatagalan kaming maalala kung paano magsama.
Natatapilok ako sa sapatos niya. Ibig sabihin nandito siya.
Pero ayoko na ring matapilok.
-Mukhang masaya ka. -Masaya ka nga.
Oo naman.
At nagbalikan na kami sa lahat ng mahahalagang paraan.
Wala naman akong duda roon.
Ibuhos na 'yan!
Okay, pero 'wag masyadong detalyado, Dana Sue.
Ayokong mainggit
kasi pumasok kami ni Cal sa espesyal na uri ng friend zone.
Sandali lang! Ikaw ang magbigay ng detalye.
Oo. Nagbubuo ulit kami ng pundasyon.
Magsisimula kami bilang magkaibigan na walang benepisyo nang dalawang linggo.
Kawawang bata.
Ibang usapan ang pagdadahan-dahan,
pero sobrang hirap ng pagbalik sa umpisa.
Okay lang naman.
Bagong focus.
Sana lang mas lalo pa kaming magkalapit.
Amen.
At sobrang lapit naman ng isa pang lalaki sa buhay ko.
Bumalik si Bill galing Castlewood?
'Di inaasahang pagbisita.
Oo. 'Di pumunta si Ty sa appointment sa PT,
at biglang iniligtas ni Bill ang araw.
Nag-book siya ng bagong appointment, dinala roon si Ty, inihatid pauwi,
at nagtagal lang siya roon
na parang naghihintay siya ng medalya o kung ano.
Mahirap na ang co-parenting kay Ronnie nang bumalik siya at gusto ko siya.
'Di ko maisip kung gaano kahirap para sa'yo.
-Okay lang ba si Ty? -Akala ko.
Dapat kinausap ko siya bago ako pumunta rito,
pero ayos sila ni Kyle.
Nagluluto. Naglilinis.
Binantayan nila si Katie kagabi para makapagsaya ako.
-Nang 'di ginagalaw si Cal? -Hindi.
Lumabas kami ni Pastor June.
Nakipagsaya ka kagabi kasama ng pastor natin?
Oo! Kumain kami ng Mexican food.
Naglaro kami ng bingo.
Natuto pa ako sa pakikipaglandian.
-Kay June? -Oo.
-Pinagtataguan niya tayo. -Oo.
Dapat magturo siya sa landi ng mga kasulatan.
-May ilan. -May ilan.
Mabuti para sa'yo ang lumabas at sumubok ng ibang bagay.
-Kailangan mo 'yon. -Kailangan natin ng kaunting saya.
Helen.
Nagdesisyon ka na kay Ryan?
Sinabi ko na kay Erik.
Huhulaan ko, batay sa pagiging tahimik niya sa trabaho,
na 'di naging magandang usapan 'yon.
Hindi nga.
'Di ko alam saang bituin ako nakatapak at naisip kong magiging maayos 'yon.
Gusto kong mapanatili siya sa buhay ko, pero tumanggi siya.
At siyempre, tatanggi siya.
Naging makasarili ko para isiping iba ang mangyayari.
Kung baliktad ang sitwasyon,
maghihintay ba ako habang inaalam niya
kung may kinabukasan siya sa dating mahal niya?
Pero kung 'di ko sisikaping pag-isipan 'tong kay Ryan,
habambuhay akong 'di matatahimik.
At sinumang subukan kong makasama pagkatapos.
Ano'ng sabi ni Erik?
Sabi niya…
Sabi niya, ayaw niya ng puwang…
kahit anong puwang sa buhay ko.
Mahirap na desisyon 'yon.
Napakasamang kawalan pero kinakailangang hakbang.
Magluksa ka hangga't kailangan mo.
Ito,
ito ang ganda ng mga lumang kaibigan.
Pinupuntahan n'yo ako kapag kailangan.
Minsan kahit bago ko pa sabihin.
Halika rito.
Trotter, sabi mo sa text maglalaro tayo one-on-one.
Naiintindihan ko naman kung bakit kailangan mo ng katulong, pero…
Kailangan nating mag-usap bago maglaro.
Parang pamamagitan ito.
Wow. 'Di 'yon ang intensyon.
Gusto ring pumunta nina Howie at Isaac. Pero 'yon ang pamamagitan.
Kaya…
ano talaga 'to?
Pag-uusap lang sa susunod na mangyayari.
Kayo na ang bahala diyan.
Nagkamali ako.
Ipinahiya ko kayo at ang sarili ko.
Maling usapan 'to.
Nandito kami para sa'yo.
Naiintindihan ka namin.
At mahalagang malaman mong 'di ka nag-iisa sa labang 'to.
Sabihin mo ang kailangan mo.
'Di ko kaya.
Mahirap, pero kaya mo.
Ano'ng sasabihin mo sa team? Kailangang mag-init bago tumira.
Gagawin natin 'to nang paisa-isang inning lang.
Magkakasama.
-Bakit n'yo naman gagawin 'yon? -Kasi kaibigan ka namin.
Gagawin namin ang kailangan mo.
Bukod sa pagbigyan kang makapuntos.
Ubos ang mga tira. Hugas ang mga pinggan. Nagbabasa si Katie sa kuwarto niya.
Si Kyle nagdu-dweeb sa FaceTime. At buo pa rin ang bahay.
-Salamat sa ulat ng misyon. -Opo, ma'am.
Pwede ba tayong mag-usap saglit bago ka matulog?
Sorry dahil 'di ako sumipot sa PT.
Pinangaralan ako ni Papa na magtapos. 'Di na mauulit 'yon.
'Di kita papangaralan. Gusto ko lang malaman ang nangyari.
'Di kita pipiliting magsabi, pero kung may…
Pinuntahan ko si Coach.
Nakita ko si Lily sa spa. Natanong niya ang away.
Usap-usapan daw ng lahat, kaya pinuntahan ko siya.
Galit na galit ako.
Akala ko gusto kong makarinig ng patawad.
Noong sinisigawan ko na siya, naisip kong ayoko.
Naisip kong ayaw ko siyang marinig na mag-sorry.
Dahil walang naaayos ang sorry.
'Di mababawi ng sorry ang suntok niya sa lalaki
o ang takot o ang hiya mo, hindi…
Walang maaayos ang sorry lang. Tama ka.
Pero isang hakbang 'yon papunta roon.
Tapat at nagsisising puso. 'Di ba?
Ang tunay na paumanhin ay umaamin sa pagkakamali
at nangangakong aayusin na sa susunod.
Ty, lahat tayo may kailangang ayusin, pati na si Cal.
Pati na rin ako.
Kaya heto ang paumahin galing sa'kin.
Sorry dahil kinailangan mong kausapin si Cal para sa akin.
Salamat sa kahandaan mo para ipagtanggol ang dangal ko,
pero nagkakamali ang mga to.
Nagkakalat ng tsismis ang bayang 'to.
'Di mo kailangang pasanin ang lahat ng 'yon.
Lalo na kung makakasagabal 'yon sa sariling paglalakbay mo.
O sa PT.
Proud ako sa'yo
bilang lumalaban at binata.
Pero hindi lahat ng laban kailangan mong labanan.
Kailangang ako mismo ang lumaban minsan, okay?
-Okay. -Halika rito.
Mahal kita.
Tinatawagan ako ni Dr. Townsend.
'Di ko alam kung handa na akong kausapin siya.
Wala kang kailangang gawin kung 'di ka pa handa.
Mabuti na lang ganyan ang pagtingin mo.
Kasi ayoko siyang makausap.
O sabihin sa iba.
Sa'yo ang suporta
at salita ko.
Walang pakialam ang iba,
Kahit akala ng kalahati ng Serenity na may pakialam sila sa lahat.
Malaking bagay na pareho tayo ng pagtingin, kaya salamat.
Bahagi ka rin ng bagong simula ko.
Pinag-usapan natin ang pagpapatuloy at pinag-iisipan ko 'yon,
pero naisip kong pinalalala ko lang lalo.
Kaya, Isaac,
maging kaibigan tayo?
Ano'ng ibig sabihin ng "kaibigan?"
Walang nakatagong motibo rito,
pero ang mga kaibigan ko ay mga taong iginagalang, nae-enjoy,
at gusto kong makasama.
Kung ganoon, kaibigan na nga kita.
Kaya dapat lang na maging kaibigan mo rin ako.
Paano natin gagawin 'to?
Isang lakad,
isang brunch,
isang pag-uusap sa isang pagkakataon.
Mrs. Lewis.
Kumpleto na kami sa summer interns, pero salamat sa interes mo.
Mawalang galang na sa negosyo n'yo. Pero iba ang ipinunta ko rito.
Sige na, kung ganoon.
Gustong-gusto ko ang anak n'yo.
Mabait siya, nakakatuwa,
at nilalakbay niya ang mundong 'to nang may magandang kalooban.
Alam kong 'di magkasundo ang mga pamilya natin lalo na sa pagpapatalsik.
Inaamin ko ang kalasanan na nanganib ang buhay ni Nellie.
Pero 'di ako ang nanay ko.
At pagkatapos ng maraming therapy at pagsusuri sa sarili,
'di ako ang tao nang gabing 'yon.
At hindi ikaw si Nellie.
Kaya, nang may paggalang, ma'am,
kahit naiintindihan kong ayaw mong makita ko si Nellie,
nandito ako para itanong ano'ng dapat gawin para maging nararapat.
Salamat sa husay ng pananalita mo.
Salamat sa pagiging tapat mo.
Salamat sa kapusukan mo.
Makakaalis ka na.
Maglakad at mag-usap. 'Di na masama.
Mabilis lang 'tong dalawang linggo ng pagkakaibigan.
Oo, kapag abala ang paa, nakakalimot ang 'di abalang kamay.
SALAMAT SA PAGPAPANATILI NG KALINISAN! PASASALAMAT KAY MAYOR TRENT
Ayan.
-Kaya mo na? -Oo.
-Ako na lang. -Hoy!
-Ano? -Ang kamay mo.
Kaya ko na 'to.
Uy.
May sinasabi ka.
Kaunti na lang masisira na ang gate na 'to.
Isa pa 'to sa hindi naayos ni Trent.
Dadalhin ko ang tools ko rito. Ilang bisagra lang 'to.
Oo, pero bakit 'di inaayos ng Public Works 'to?
Kaya nga dapat patalsikin si Trent.
Napakaraming problema, kulang sa atensyon, at 'di sapat ang oras sa isang araw.
Ang komunidad natin puno ng mga taong may talento
na siguradong handang tumulong.
Tama. Kailangan lang silang hikayatin.
Tutulungan kita.
Sa pag-aayos, sa panghihikayat, sa kahit ano.
Okay.
Gumawa tayo ng listahan. Ang water fountain sa park.
Ang lumang oak tree sa State Street na isang bagyo na lang tutumba na.
Maaayos natin ang lahat ng maiisip natin.
Alam kong kaya natin.
Pinahihirapan mo akong 'di ka halikan ngayon.
Mag-focus ka.
May gagawin pa tayo.
Salamat para rito.
Pero 'di ko matatanggap.
-Helen, please. -Hindi pa.
'Di ko pa matatanggap.
Umaaligid tayo sa isa't isa buong buhay natin.
Sinasabi nating tapos na, pero hindi pa.
Sinasabi nating imposible,
pero hindi.
'Di pa ba panahon para tanggapin ang katotohanang para tayo sa isa't isa,
sunggaban ang pangarap natin…
ng paggawa ng pagbabago nang magkasama?
Kahit nasaan tayo.
-Kung saan tayo kailangan. -Gumagawa ako ng pagbabago rito.
Kailangan ako rito.
Dinadaanan mo lang 'to, pero tahanan ko 'to.
Kung may kinabukasan tayo,
kailangan mong lumipat rito
sa Serenity.
Simbolo ang singsing na 'to ng pangakong gusto mong bitawan ko.
Kailangan ko rin na mangako ka.
Oo.
Gusto kong gawin ang makakaya ko para makasama ka. Aalamin ko.
Pero maraming kailangang alamin.
Una, kailangan kong magbitiw sa trabaho.
Pareho nating kailangang magsakripisyo para mapagana 'to.
Tagapagsalin ng subtitle: Erika Ivene Verder Columna