Lilly?
- Mak telefon… - Lilly?
Sini, Doc! Kami di sini!
Mujur awak datang. Dia sawan tadi.
Dia ada epilepsi.
Ya. Kali terakhir dia kena adalah lima tahun lalu.
Berapa lama?
Dalam 90 saat, dan saya dengar dia jatuh.
- Takut terhantuk. - Dia ambil ubat apa?
- Lamotrigine, 50 miligram sehari. - Ya.
Okey. Tara? Dengar tak? Saya Mel.
Doc akan ambil bacaan tekanan darah awak.
Apa yang berlaku?
Di mana saya?
Di rumah awak.
Awak sawan tadi.
Mana mak saya?
Mak di sini, sayang. Di sini.
Mel dan Doc sedang merawat kamu.
Hei, Lilly.
Mari kita buat kopi untuk mereka?
- Kami jaga dia. - Okey.
Bacaannya stabil.
Okey.
Tara, boleh cuba bangun?
Bagus.
Baik. Awak macam mana? Ada rasa pening?
- Tak. - Okey. Awak rasa loya?
Kepala awak? Ada rasa sakit kepala?
Tak? Saya akan raba kepala awak
dan tengok jika ada benjol, okey?
Baik. Saya rasa awak tak ada gegaran otak,
namun begitu
saya akan minta Lilly kejutkan awak setiap beberapa jam, ya?
Baiklah. Awak okey.
Saya cakap dengan Doc, okey?
Mari saya selimutkan awak.
Apa sejarah dia?
Selalunya dia sawan kejang, tapi kadang-kadang mengelamun juga.
Kami syak puncanya adalah apabila dia demam semasa bayi
dan mujurlah semua ubatnya mujarab.
- Ini tercetus sebab stres? - Betul.
Ya.
Oh, Tuhan. Kasihannya.
Dia tertekan sebab penyakit barah Lilly
dan perlu jaga Chloe juga.
Kita mesti rancang bantu mereka segera.
Kalau tidak, Tara akan lebih kerap sawan.
Ya.
Ini semua salah saya.
Stres salah satu pencetus dia dan…
Kami berbual dalam kereta tentang barah saya
dan bila balik, dia sawan.
Lilly, jangan cakap begitu.
Jangan salahkan diri.
Biar saya tengok Chloe.
- Terima kasih. - Semuanya pasti baik-baik saja.
Kalaulah itu benar.
Hai!
Hai. Chloe.
Hai.
Awak terjaga sebab ramai orang kecoh, ya?
Jahatnya mereka. Tak baik betul!
Tak apa. Mari.
Okey.
Tak apa.
Nak apa?
Nak itu, ya?
Cantik tak?
Tak?
Okey.
Ya?
Pejam mata.
Okey, dia tak nak tidur.
Okey.
Awak tak sedia nak tidur lagi.
Awak tahu tak?
Saya pula tak sedia mahu hadap semua ini.
Okey? Jangan cakap orang.
Okey.
SEBUAH SIRI ASLI NETFLIX
Minta maaf.
- Tak nak awak bangun. - Tak apa. Pukul berapa?
Awal lagi.
Ingatkan awak pergi LA esok.
Betul. Cuma saya banyak kerja hari ini.
Sebelum awak pergi, saya mesti jelaskan kenapa saya tak ikut awak.
Tak apalah.
Tak boleh tutup bar.
- Saya faham. - Tidak. Bukan itu saja.
Saya nak percutian pertama kita jadi sesuatu yang istimewa.
Saya nak pergi sebab bercuti
dan bukan sebab kakak awak bercerai.
Harap awak faham.
Betul juga.
Awak nampak penat. Awak patut sambung tidur.
Saya kata saya banyak kerja.
Marilah, belum pukul tujuh pun lagi.
- Awak betul-betul nak goda saya. - Ya?
Baguslah.
Saya nak awak layan saja.
- Hai. - Mana Christopher?
Dia main dengan Tucker.
Anjing Charmaine?
Ya. Dia ada masalah jadi Jack bela Tucker.
Awak bela anjing pula sekarang, ya?
Awak memang baik.
Sebenarnya,
kami hanya tolong jaga Tucker bila Jack ke rumah Lilly.
Sebaik saja Christopher nampak Tucker, dia terus terpikat.
- Awak pula tak sampai hati. - Itulah.
Hati awak lembut.
Tapi bagus juga. Christopher boleh ada kawan.
Saya setuju.
Biar betul? Pementasan kem dibatalkan.
Cari saja pengarah lain. Christopher penat berlatih.
Betul. Dia pasti kecewa.
Tak boleh begitu.
Biar saya ke sana sekarang juga.
Tidak, tak perlulah.
Saya tak kisah.
Connie, awak dah banyak tolong kami.
Saya rasa serba-salah pula.
Awak tak mahu bantuan saya?
Awak tak boleh buat semua ini seorang diri.
Ya, saya tahu. Cuma…
Saya risau lambat-laun awak akan menyampah dengan saya.
Begitu.
Ingatkan awak akan lega.
Memang lega.
Ya.
Tak apa kalau tak perlu saya.
NOTA HIDROLOGI/SALIRAN
Jadi ada mata air di sana?
Ya, puncanya bawah tanah awak, maknanya…
Perlu maklum Jabatan Hidupan Liar.
Perlu ukur tanah, hantar permohonan LSA
tapi tak terjamin.
Berapa lama baru boleh pecah tanah?
Lapan bulan ke setahun.
Itu pun jika permit diluluskan.
Banyak permit binaan tertunda sebab isu perlindungan alam.
Nanti dulu. Rumah saya dah dibina sejak 1954.
Takkan tak ada sebarang klausa pengecualian?
Kini semua projek baru perlu permit.
Jadi tunggu setahun untuk permit yang mungkin tak lulus
atau jual harga rugi?
Maaf, Jack. Saya pun dah tak tahu.
Ya.
Saya ada mesyuarat lain. Beritahu keputusan awak nanti, ya?
- Ya. Terima kasih sebab datang. - Ya.
Jumpa lagi.
Kalau saya tak ada rumah untuk kembar itu,
Charmaine akan jadikan itu alasan.
Kalau rumah Mel?
Awal-awal memang boleh tapi kalau nak hak penjagaan separa,
kembar itu perlu ada bilik sendiri.
Carilah rumah lain.
Nak cari duit mana?
Jual tanah?
Siapa nak beli tanah untuk kediaman
tapi tak dapat permit untuk membina?
Saya…
Saya rasa macam sudah jatuh ditimpa tangga pula. Saya…
Saya hanya mahu buat baik tapi ada-ada saja halangannya.
Tidak, ini bukan perangai awak.
Itulah perasaan saya.
Apa awak cakap semasa tentera dulu?
Kita hanya akan gagal kalau kita putus asa.
Ya.
Saya dah tak rasa begitu lagi.
Hei. Itu pun awak.
Apa awak buat di sini?
Saya dah lama bangun.
Hangatnya badan awak.
Sejuk? Nak saya ambil selimut?
Tak, saya nak duduk macam ini saja.
Terima kasih sebab bermalam.
Awak nak suruh saya balik, ya?
Bukan, saya ingat nak habiskan hari ini dengan awak.
Helo?
Perlukah?
Baiklah.
Saya perlu kerja pula.
Tak apalah. Kita jumpa malam nanti?
Tak, saya ada idea yang lebih baik.
Ya? Apa dia?
Saya tak lama pun.
Saya bawa sarapan kalau awak tunggu.
Makan atas katil?
Apa saja awak nak.
Boleh saja.
Jangan ke mana-mana.
Tak guna.
Nak pesan apa?
Ingatkan awak tak kerja.
Kenapa pula?
Entah, tak ada satu pun benda baik jadi hari ini.
Kenapa ini?
Internet inap sarapan terputus dan sini pula perlahan.
Jadi awak tak nak
cakap dengan saya?
Entah.
Lizzie.
Awak dapat apa awak mahu, awak tak peduli apa saya mahu.
Hidup serumah memang keputusan besar, kita baru saja bercinta.
Dengar sini. Hei.
Saya cintakan awak
dan mahu bersama awak.
Okey.
Betul juga cakap awak.
- Kita akan bincang lagi nanti? - Boleh.
Awak nak kentang goreng?
Nak. Garam lebih.
Baiklah.
Hei.
Siapa askar yang cakap dengan awak semasa Kejohanan Pembalak?
Dia mahu cari rekrut baru.
Ya? Dia nampak macam kenal awak.
Tidaklah.
Awak tak pernah jumpa dia?
Alamak. Saya rasa dia Granger Smith.
Siapa Granger Smith?
Penyanyi country terkenal.
- Dia terkenal? - Ya.
Hei.
- Ada apa antara awak dan Lizzie? - Kenapa?
Maaf saya cakap, tapi dia asyik tenung lelaki itu.
Saya kata itu Granger Smith.
Bukanlah.
Ya, saya tahu.
Hei, saya perlu singgah kem. Saya balik sejam lagi.
Baik. Tolong singgah trak bakeri itu nanti?
Saya pesan pai dengan Connie.
Ricky tak boleh?
Boleh, tapi kem Christopher dekat trak itu.
Ya, betul juga.
Jadi…
Bukan apa, saya dan Connie berselisih faham pagi tadi.
Maaflah.
Tak apa, saya akan ambilkan.
Tidak, biar saya ambil.
Kita perlu berani hadapi konflik.
Lebih awal, lebih bagus.
Okey, saya ada satu idea.
Teruskan.
Kita buat kalendar penjagaan untuk kurangkan stres Tara.
Bagaimana caranya?
Saya buat jadual
agar orang boleh tawarkan diri bantu Lilly atau Tara
untuk pergi kedai, jaga budak, bawa makanan dan sebagainya.
Itu idea yang bagus.
Baik. Nanti saya beritahu Lilly.
Saya mahu beritahu awak sesuatu.
Saya tidak jadi ambil Dr. Hansen bekerja.
Saya ingat awak suka dia.
Dia macam tak sesuai.
Okey.
Awak akan cari orang lain?
Tak. Saya tangguh dulu buat sementara waktu.
Okey.
Saya mahu jelaskan kenapa saya beritahu Jack awak akan bersara.
Kenapa?
Saya cuma nak minta maaf.
Maaf kalau awak rasa saya khianati kepercayaan awak.
Saya hanya sebut depan dia sebab saya terkejut
dan perlu masa menerimanya.
Saya suruh dia tutup mulut
tapi awak tahulah, Jack mahu melindungi saya.
Saya tak marah Jack. Saya tahu niatnya baik, tapi…
- Awak marah saya. - Bukannya marah.
Saya…
lebih kecewa.
Kenapa kecewa?
Saya seorang bekerja selama 30 tahun
untuk bangunkan klinik ini
dan selama ini, segala urusan kerja adalah urusan peribadi saya.
Okey, jadi awak rasa bersendirian lebih baik.
Lebih mudah. Saya tak diarah-arahkan sesiapa.
Saya tak arah-arahkan awak.
Cuma minta hormat rakan sekerja saja.
Saya hormat awak tapi saya tak selesa
kalau awak masuk campur dalam setiap ceruk hidup saya.
Saya bukan mahu masuk setiap ceruk, untuk klinik saja.
Itu yang awak tak faham lagi!
Klinik yang awak cakap itu…
Itulah hidup saya!
Saya dah cari. Itu bukan Granger Smith.
Yakah? Tak apalah.
Terima kasih beri makan.
Kita dah berbaik?
Ya, tapi saya perlu pergi kerja.
Saya sayang awak.
DAERAH HUMBOLDT JABATAN SYERIF
Kenapa panggil saya?
Kami mahu jelaskan lagi keterangan awak.
Mana awak pada malam kejadian itu?
Kedai Juvy. Bea dah kata saya ada.
Dia betulkan kenyataan.
Sekarang ada dua jam di mana awak tak dilihat sesiapa,
maknanya awak sempat mahu buat ini.
Awak ingat saya tembak Jack?
Entahlah, Brady. Awak rasa?
Kenapa saya nak buat begitu?
Semasa Calvin mula-mula upah awak,
dalam beberapa minggu, kebanyakan asetnya dipindah ke nama awak.
Jack beritahu polis tentang fentanil
dan kami perlu orang dalam untuk tangkap Calvin.
Awak muncul.
Awak beri tarikh dan lokasi bukti yang kami perlu.
Tapi bila kami sampai, semuanya licin.
Calvin tak tahu
awak dalang di sebalik serbuan itu.
Kalau tak, awak dah mati.
Tapi dia tahu awak biarkan Spencer hidup.
Untuk selamatkan diri, awak perlu tebus salah awak
dengan membunuh Jack.
Itu semua mengarut.
Saya tak nak cakap sampai ada peguam.
Keputusan tepat.
Jadi…
Saya boleh pergi?
Ya, tapi jangan ke mana-mana
dan jauhi Jack.
Awak nak kopi?
- Ya, tolong bungkus. - Pagi awak teruk juga?
Doc kecewa dengan saya.
- Lebih daripada biasa? - Ya.
Entah, macam ada sesuatu yang tak kena. Tapi saya tak tahu.
Mungkin dia sedih tentang Lilly.
Ya, tapi dia dah agak lama begini.
Awak ada masalah apa pula?
Ada masalah dapatkan permit untuk bina semula rumah saya.
Maaf. Saya boleh tolong?
Awak tahu cara pindahkan mata air?
Tak tahu.
Awak nak makan?
Tak, kopi saja, terima kasih. Saya nak keluar jumpa Lilly.
Baik. Pukul berapa kita makan malam?
Tak pasti lagi.
Saya perlu susun jadual, hantar borang insurans,
buat carta. Sangat sibuk hari ini.
Ya. Cuba bayangkan perlu buat semua itu dan ada bayi pula.
Wah.
- Apa? - Apa maksud awak?
- Tak ada apa. - Cakap sajalah.
Betul, tak ada apa. Cuma…
Semalam saya jaga Chloe.
Setiap kali saya baringkan dia, dia menangis lagi.
Kena dukung sepanjang masa.
Bayangkan saya perlu jaga dua orang pula.
Memang susah.
Tapi kalau kita nak sesuatu, kita akan buat juga sampai jadi.
Tapi sampai bila nak bertahan begitu? Sehari ada 24 jam saja.
Awak saja tahu batasan awak.
Nanti yang dikejar tak dapat, yang dikendong berciciran.
Maaf, saya tak mahu cakap tentang ini di sini pula.
Ya, tapi saya memang nak tahu apa awak fikirkan.
- Walaupun awak takkan menyetujuinya? - Sudah tentu.
Okey.
Saya kena pergi.
Saya bawa balik makanan nanti. Awak makan bila mahu.
- Boleh juga. - Bagus.
- Terima kasih kopi tadi. - Ya.
Kirim salam kepada Lilly.
Baiklah.
Nak berlatih dialog tak?
Boleh.
Preach! Apa awak buat di sini?
Hai!
Saya dengar awak perlu pengarah.
Betul?
Seronoknya! Mereka kata ia mungkin dibatalkan.
Saya takkan biarkan itu. Hai, Owen.
Baiklah, semua.
Semua duduk.
Baiklah.
Nama saya John.
Panggil saya Preacher.
Saya ialah pengarah baru.
Apa jadi dengan Dave?
Dia dah mati?
Tidak, Dave belum mati.
Dia ada hal kecemasan keluarga saja.
Baiklah. Jadi misi kita adalah mementaskan The Wizard of Oz.
Awak nampak macam Avenger.
Dia tentera laut.
Wah! Awak pernah bunuh orang tak?
Apa kata kita fokus kepada pementasan ini dulu?
Kami tak tahu nak buat apa.
PANGGUNG KEM PINEHURST
Selain Christopher, siapa dah hafal skrip?
Okey. Jadi kita akan mula dengan itu.
Bila kita nak belajar lagu?
- Lagu? - Ya.
Kalendar ini okey?
Ya, asalkan ia boleh memudahkan Tara.
Bagus, saya akan aturkan.
Satu lagi,
ada kumpulan sokongan untuk penghidap penyakit membawa maut.
Saya akan sarankan kepada Tara.
Saya tak nak masuk kumpulan.
Baik.
Tapi susah juga kalau awak memendam perasaan saja.
Bukan begitu.
Saya akan jumpa Buck.
Saya tak takut mati.
Bayangkan kami di pantai tropika,
berpegangan tangan, melihat matahari terbenam.
Itulah syurga bagi saya.
Memang sangat indah.
Tapi saya risaukan Tara dan Chloe.
Awak tahu kami semua akan jaga mereka.
Tara takkan mampu jaga ladang ini selepas saya tiada.
Duit pencen Buck pun cukup-cukup makan.
Lilly, saya faham keadaan awak.
Saya nak tolong selagi boleh.
Terima kasih. Awak dah banyak membantu.
Saya dah cukup bersyukur awak bawa Chloe kepada saya.
Saya dah cukup gembira lihat awak bersama.
Awak tahu tak?
Semua anak saya lahir di sini.
Dua anak perempuan saya berkahwin di sini.
Buck dikebumikan di sana.
Perkuburan keluarga di tepi kolam sana.
Banyak kenangan.
Saya tak dapat bayangkan Chloe membesar tempat lain.
Jadi macam mana?
Tak ramai orang.
Bukan. Apa khabar kamu?
Inap sarapan itu okey?
Okey saja.
Baguslah begitu.
- Tak juga. - Kenapa?
- Saya suka Jo Ellen… - Tapi dia mulut becok?
Dia sangat baik tapi dia banyak bercakap!
Saya tanya kenapa internet tak ada
dan dia cakap selama 45 minit tapi saya masih tak dapat jawapan.
Itulah dia. Boleh mak cik bantu apa-apa?
Boleh saya singgah rumah nanti untuk tumpang guna Wi-Fi?
Sudah tentu!
Jangan makan apa-apa sebelum itu.
Mak cik dah masak makaroni dan keju.
- Sedapnya dengar itu. - Baguslah kalau kamu kata begitu.
Bilik lama kamu pun masih ada kalau kamu mahu.
Mak cik tak tanya apa-apa.
Saya boleh balik?
Mestilah boleh.
Boleh juga!
Terima kasih, mak cik.
Macam mana dengan Ricky?
Boleh saya jumpa dia lagi?
Asalkan mak cik ada di rumah.
Okey, setuju.
- Kita jumpa di rumah. - Okey.
- Saya beri preskripsi Ramipril. - Saya tak perlu itu.
Charlie, tekanan darah tinggi lebih 140/90 perlu ubat.
- Saya… - Bacaan awak 150/90.
- Itu lebih kuranglah. - Ya.
Boleh kena angin ahmar.
- Nah. - Terima kasih.
Jumpa minggu depan.
Hai.
Helo.
- Apa ini? - Makan malam.
Khinzir panggang dengan salad dan vinaigrette buatan sendiri.
Panaskan saja dalam ketuhar pada 350 darjah
selama 15 minit.
Awak manjakan saya betul.
Saya seronok dapat memasak untuk seseorang.
Jadi…
Terima kasih banyak.
Maaf, saya tegur sikit.
Awak nampak macam sedang kusut.
Tidaklah, ada hal kerja saja.
Awak nak bercerita? Saya sudi mendengar.
Awak tak nak dengar hal kerja.
Mestilah mahu!
Sebenarnya begini.
Saya naik angin dengan Mel sedangkan saya tak mahu begitu
dan sekarang dia sedih.
Awak boleh minta maaf.
Tapi masalahnya,
saya tahu saya tak patut berkeras.
- Tapi saya tak salah. - Kenapa awak fikir begitu?
Sejak kecil, saya diajar
untuk selesaikan masalah sendiri.
Sekarang Mel nak saya tanya dia untuk semua hal kerja.
Itu bukan cara kerja saya.
Tapi kalau awak merujuk kepada orang lain,
ia boleh beri sudut pandangan baru untuk masalah itu.
Itu bukan cara saya.
Lagipun saya dah tua, saya tak boleh ubah cara saya lagi.
Kalau awak cakap awak dah tua, itu hanya alasan saja.
Otak yang lebih tua sebenarnya lebih matang daripada segi emosi
berbanding otak orang muda.
Penemuan awak berdasarkan…
Beberapa minit saya masuk TikTok.
Selamat menjamu selera.
Terima kasih.
Pai epal yang awak pesan dah siap.
Terima kasih.
Ada apa lagi?
Minta maaf kalau saya buat awak tersinggung.
Saya cuma tak nak awak penat sangat.
Saya memang tersinggung
tapi saya tahu niat awak baik.
Jadi awak maafkan saya?
Rasanya begitulah.
Dah jumpa pengarah kem tentang pementasan itu?
Ya. Dia pula pujuk saya untuk ganti tempat pengarahnya.
- Awak? - Tak ada orang lain yang sanggup.
Berani betul awak.
Ya, atau bodoh.
Saya dan budak-budak tak tahu nak buat apa.
Tanyalah Muriel.
Dia ada pengalaman muzikal?
Tak sangka awak tak tahu.
Dia asyik berlagak tentang masa dia jadi pelakon dulu.
Baik. Nanti saya jumpa dia.
Oh, ya. Awak masih dialu-alukan untuk datang ke rumah kami.
Kalau saya nak cuci baju?
Tengoklah nanti.
Brie!
Hei! Tunggu! Brie, tunggu!
Hei!
- Saya cuba telefon awak. - Ya?
Tiga jam saya tunggu awak telefon atau hantar SMS.
Bateri mati.
Awak tak boleh pinjam telefon orang lain dulu?
Saya sumpah, saya bukan nak awak tertunggu-tunggu.
Tapi saya dah tunggu.
Saya minta maaf.
Takkan saya tak boleh buat apa-apa untuk pujuk?
Tak ada apa.
Awak pasti?
Kalau ini?
Ya, jangan haraplah.
Baiklah. Kalau itu yang awak nak.
Saya tahu awak nak buat apa. Takkan jadi.
Saya hanya terpegun tengok kecantikan awak.
Cubaan yang baik.
Dengar sini.
Saya minta maaf sangat-sangat sebab buat awak tertunggu-tunggu
dan saya janji
saya akan tebus silap saya.
Teruknya awak!
Bagus.
Brie?
Hei, buat apa di sini?
Jauhi adik saya.
Abang, bertenang.
Hei. Kami dah jadi kawan mesra.
- Awak tembak saya. - Tak.
- Apa maksud awak? - Awak ada di sana.
Ya, saya ada, tapi saya tak tembak awak.
- Awak… - Abang!
Keluar dari sini.
- Brie. - Baik awak balik.
Keluar dari tanah saya!
Doc.
Ada pemutar gabus?
Ya.
Saya tak tahu pun. Maaf.
Awak tak salah. Saya tak nak orang lain tahu.
Apa prognosisnya?
Saya dah hilang 15 peratus penglihatan saya
tapi saya masih boleh bekerja.
Tapi kelak, saya berisiko menghadapi
kehilangan penglihatan separa atau sepenuhnya.
Jadi awak akan buta?
Pendek kata, mungkin.
Sebab itu awak cari doktor pengganti.
Betul.
Saya dah kata saya bukan cari orang baru sebab awak.
Saya tahu. Maafkan saya.
Saya yang perlu minta maaf.
Saya lampiaskan kemarahan terhadap awak
dan itu tak betul.
Saya harap awak akan maafkan saya.
Tentulah saya maafkan awak.
Tak perlulah menangis.
- Tak. - Kita dah okey?
Ya, kita okey.
Memang okey.
Saya perlu sesuatu daripada awak.
Okey.
Awak mesti janji awak takkan beritahu sesiapa,
Walaupun Jack.
Saya nak cari pengganti dulu sebelum saya beritahu orang.
Okey. Ya.
Awak pasti?
Jangan cakap sesiapa.
Ya. Saya pasti saya boleh jaga amanah awak.
Jadi kita tak ada masalah, ya?
Jangan risau. Lambat-laun kita akan berbalah juga.
Itulah yang saya mahukan.
Buat biasa saja.
Hei.
Terima kasih.
Untuk
penglihatan jelas.
Semoga dimudahkan.
Ada perempuan nak jumpa awak.
Okey. Siapa?
Dia tak cakap.
Saya Valerie Holt.
Peguam itu rupanya.
Ya. Jack Sheridan. Awak kata awak akan telefon dulu.
Kebetulan saya lalu sini jadi saya singgah. Awak ada masa?
Ya. Maaf.
Maaf, selerak pula. Silakan.
Maaf.
E-mel awak ada banyak maklumat. Saya mahu jelaskan beberapa perkara.
Ya, saya rasa keutamaan saya adalah
memastikan saya giat berada dalam hidup anak-anak saya.
Charmaine pernah ugut untuk halang jumpa?
Bukannya secara langsung,
tapi tunang dia tawarkan nak jadi bapa angkat.
Apa reaksi awak?
Jangan harap saya akan lepaskan anak-anak saya.
Sebab itu saya hubungi.
Saya rasa pasti ada masalah sebab saya dan Charmaine tak berkahwin.
Tanpa nama awak dalam sijil lahir
atau dia akui awak bapa secara rasmi,
awak perlu failkan petisyen paterniti.
Jadi perlu masuk mahkamah.
Ya. Prosesnya bukan mudah.
Jika Charmaine mahu hak penjagaan penuh,
awak akan berebut selama bertahun-tahun.
Baik.
Saya andaikan sepanjang masa itu
anak akan tinggal bersama dia dan Todd.
Tepat sekali.
Okey, jadi macam mana kalau saya jadi mahu upah awak?
Upah saya 350 sejam.
- Bayaran pendahuluan 25,000 dolar. - Okey.
Awak abang Brie, 20 ribu pun boleh.
Awak rasa boleh?
Tak, tapi saya akan cuba.
Saya sanggup berjuang untuk bela anak-anak saya.
Ia sangat sengit, perebutan begini memakan kos dan buat awak makan hati juga.
Ia amat menjerihkan hidup.
Anak-anak awak bertuah sebab awak sanggup berkorban untuk mereka.
Saya akan hubungi awak.
Terima kasih.
Hei, saya cuba telefon awak.
Ya, saya
sibuk di bar tadi.
Tak apa.
Mana makanannya?
Maaf, saya…
Saya lupa nak beli.
Tak apa, saya masakkan apa-apa nanti.
Awak okey?
Ya. Cuma macam-macam jadi tadi.
Saya nak buat kejutan untuk awak tapi saya dah tak sabar.
Sebenarnya
saya belikan tiket ke Maui.
Joey beri kita guna pangsapuri dia.
Awak tempah tiket?
Ya, untuk Krismas.
Saya patut tanya awak dulu,
tapi saya sengaja nak buat kelainan dan buat dengan spontan.
Lagipun saya rasa ia romantik.
Kenapa ini?
Mel…
Tadi saya jumpa peguam tentang hak penjagaan kembar itu.
Jadi macam mana?
Sukar.
Kalau nak jaga mereka,
saya perlu lama turun naik mahkamah.
Saya minta maaf.
Saya akan sokong awak sepanjang masa.
Saya tahu.
Cuma…
Saya rasa macam…
Awak yang akan teraniaya nanti.
Saya tak faham maksud awak. Maksud awak, duit?
- Saya tak peduli tentang itu. - Bukan duit saja.
Tapi masa juga.
Bayangkan, Mel. Tahun depan,
saya akan jadi bapa baru,
merebut hak penjagaan,
bina semula rumah saya, uruskan bar.
Ya.
Saya tak boleh terima seorang lagi anak.
Maafkan saya.
Tak apalah.
Saya tak kisah.
Kita tunggu sehingga awak sedia.
Okey?
Macam mana kalau kita tunggu dan saya tak dapat sara dua keluarga?
Penantian awak sia-sia saja. Masa tak boleh diundur balik.
Saya tak mahu menghalang awak daripada menjadi seorang ibu.
Saya tak nak aniaya awak.
Beginilah.
Awak dah buka mulut dan saya buat keputusan itu.
- Tak boleh begitu. - Jack.
Tidak. Mel, awak tak sepatutnya memilih.
Awak patut bersama seseorang yang boleh beri awak segalanya.
Tapi saya bukan orang itu.
Jadi sekarang awak nak minta putus?
Bukan sebab saya mahu.
Oh, Tuhan.
Saya rasa macam tak percaya.
Mel, awak luar biasa.
Jack, awak tak dengar kemahuan saya.
Saya dengar. Itulah maksud saya.
Saya tahu apa awak mahu tapi saya tak boleh beri.
Hati saya meruntun…
Tapi saya tahu ini keputusan tepat.
Keluar.
Keluar dari rumah saya.
BERDASARKAN BUKU TULISAN ROBYN CARR
Terjemahan sari kata oleh Nursyazela