Nic mi nie jest, Mel.
Masz bardzo niskie ciśnienie. Dobrze się czujesz?
Co się stało?
Nie wiem.
Co to jest alprazolam?
Xanax.
Mel, dzięki za wszystko. Muszę się przespać.
Jasne, odpocznij.
Będziemy na dole.
Dlaczego bierze Xanax?
To lek na zaburzenia lękowe.
Wiem, ale ona nie lubi nawet brać aspiryny.
Nie wiem.
Bardzo przeżyliśmy twoje postrzelenie.
Wzięła za dużo?
Chyba wymieszała go z alkoholem.
W jej pokoju był pusty kieliszek po winie.
Czuję, że to moja wina.
Wcale nie.
Co powinienem zrobić?
Dzisiaj daj jej odpocząć.
Jutro porozmawiajcie.
Już dobrze.
Nic jej nie będzie.
Mów, gdybyś mnie potrzebował.
Dzięki.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Idę!
Spokojnie, już idę!
Rety!
Spokojnie!
Przepraszam.
Mówiłam jej, żeby tak nie pukała.
Nie szkodzi.
Mamy kryzys. Wszyscy powinni się martwić.
Co tu się dzieje?
Carol Foreman ma migrenę.
W porządku. Mam do niej iść?
Nie, ale to przewodnicząca komitetu organizującego Zawody Drwali.
A co to ma do rzeczy?
W takim stanie nie poprowadzi zawodów.
Musimy ją zastąpić.
O nie.
Powiedziałem już Hope, że to nie dla mnie.
Ale jeśli nie pomożemy, to będzie katastrofa.
Twoim zadaniem będzie dopilnowanie, żeby wszystko szło gładko.
Ja muszę pracować przy wejściu.
Jak mam sam nadzorować wiele konkurencji?
Nie musisz. Przyprowadziłam ci asystentkę.
Nie mam pojęcia, o czym ona mówi.
To jest nas dwoje.
Muriel zgodziła się poprowadzić konkursy,
Jack i Preacher będą gotować,
a Connie ma namiot z wypiekami.
To taki festyn?
Raczej igrzyska olimpijskie dla drwali.
Kto to wymyślił?
To doroczny hołd na szczycie góry Shelter,
upamiętniający założycieli Virgin River. To świetna zabawa.
Jo Ellen kazała mi ubrać się jak drwal.
- Wszyscy się tak ubiorą. - Dlaczego?
Dla uczczenia okazji. A do tego cholernie tam zimno.
To wszystko, czego będziesz potrzebował.
Plan imprezy, zmiany wolontariuszy,
lista uczestników, wskazówki i procedury bezpieczeństwa.
To Nick! Przepraszam.
A co z nami?
Zaraz wracam!
Zajrzałeś do szuflady?
Ja wiem, co tu robię. A ciebie kto wkopał?
Jo Ellen przenocowała mnie za darmo w pensjonacie.
Byłam jej to winna.
Rozumiem.
Kiedy Hope wróci,
będzie mi winna dużo więcej.
Co robisz?
Rozwieszam tarcze do rzutów siekierą.
Przyniosłam ci kawę.
Dzięki.
Na co tak patrzysz?
Masz pojęcie, jak ślicznie wyglądasz?
- Uderzyłeś się w głowę? - Nie!
Bo mam tu zestaw urazowy.
Nic mi nie jest, dzięki.
Spodziewasz się wielu urazów?
Nigdy nie byłam na imprezie
z piłami, bronią i siekierami, więc trudno powiedzieć.
Racja.
Wiem, że już się zgodziłam, ale…
na czym polega ten wyścig na drzewach?
Właściwie to wyścig w koronach drzew.
Dzięki.
Nadal nie wiem, co to znaczy.
Jak zobaczysz, to zrozumiesz.
- A „Jack i Jill”? - Przecinamy we dwoje pień.
- Żartujesz? - Nie.
- Boże! - Spodoba ci się.
No dobra.
Żeby była jasność.
Nie lubię wysokości i nigdy nie dotknęłam nawet piły.
Poradzisz sobie. Spokojnie.
Nie mów, że cię nie ostrzegałam!
Nie martw się.
Widziałeś dziś Brie?
Jeszcze nie.
Napisała, że przyjdzie później.
Wiedziałem, że coś jest nie tak. Mogłem bardziej drążyć.
Nie. Czasem ludzie nie są gotowi mówić o swoich uczuciach.
Tak czy siak…
- Nie pomożesz jej, obwiniając siebie. - Jack!
- Pogadamy później? - Jasne.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
ZAWODY DRWALI W VIRGIN RIVER
Ale super!
Co za hałas!
Nie mogę spróbować?
Ja nie rozstaję się z piłą od siódmego roku życia.
Co to były za święta!
Rodzice dali ci piłę na Gwiazdkę?
Gdybyś mnie wtedy widział…
Cieszyłem się jak psiak z szynki.
Nie jesteśmy gotowi na tę konkurencję.
Nie martw się.
Szybko dorośniesz.
Bert miał piłę jako siedmiolatek. Ja mam prawie 10 lat.
W jego czasach nie dbano tak o bezpieczeństwo.
Może zajrzymy na szlaki i pojeździmy konno?
Chcę zobaczyć trening Berta i Molly.
Dobra. Zaraz wracam.
Nie ruszaj się.
- Nie rozmawiaj z obcymi. - Dobra.
Hej, Doc! Podobno mnie potrzebujesz.
Mieliśmy mieć 14 takich uprzęży,
a mamy tylko 13.
Na pewno? Jack mówił, że wszystko jest.
Tak, potrafię liczyć.
Naliczyłam 14.
Coś tu jest nie tak.
Pewnie ktoś oddał jedną, gdy nie patrzyłem.
Mogę zrobić coś jeszcze?
Jeb potrzebuje pomocy przy rzutach siekierą.
Gdzie to jest? Łatwo się tu zgubić.
Idź prosto, aż zobaczysz, jak ktoś rzuca siekierą.
To się nie dzieje.
Jo Ellen wygląda na przygnębioną.
Co możemy zrobić?
Zanim tam pójdziemy, muszę ci coś powiedzieć.
Co takiego?
Gdy rozmawiałaś na parkingu z panią Gardener,
wpadłam na Connie.
Powiedziałam jej, że jesteś chora.
- Dobra. - Przepraszam.
Zadawała mi mnóstwo pytań, a ja nie chciałam kłamać.
- Nie wiedziałam… - Nic się nie stało.
Nie masz się czym martwić.
Przepraszam.
Myślę tylko o twoim raku.
Nie mogłabym rozmawiać o niczym innym.
Skarbie…
nie chciałam nikomu mówić, żeby nie być ciężarem.
A teraz obarczyłam ciebie. To nie w porządku.
Nie skupiajmy się na mnie.
Przeżywasz to tak samo jak ja.
Nie chcę, żebyś była z tym sama. Chodźmy.
Na pewno?
Tak.
Jestem twoją matką. Nalegam.
Chodź.
- Cześć. - Cześć, dziewczyny.
Kochanie.
Tak mi przykro.
Jestem zajęty. Mogę oddzwonić?
Nie, musisz mi pomóc.
A co się stało?
Muszę oddać Tuckera.
Co? Dlaczego?
Todd ma alergię.
Myśleliśmy, że damy radę,
ale Todd nie może przez to spać,
a gdy nie może spać, nie może też pracować.
Wyślij go do Mel albo Doca.
Todd nie ma czasu
na regularne zastrzyki, a od leków robi się senny.
Przestałby cierpieć na bezsenność.
Nie utrudniaj tego.
Pytałam wszystkich znajomych, nikt nie może wziąć Tuckera.
Jeśli w ciągu kilku dni nie znajdę mu nowego domu…
Dobra. Wezmę go.
Naprawdę?
O mój Boże! Dziękuję!
Wpadniemy, jak tylko Todd wyjdzie ze spotkania.
Dziękuję.
Zjawiasz się, gdy wszystko jest już zrobione?
Byłem w pracy.
Wędkarstwo to nie praca.
Mówię o twojej sprawie.
Brady nie ma alibi na noc strzelaniny.
Bea mówiła, że był w barze.
Przesłuchałem świadków jeszcze raz
i Bea zmieniła zeznania.
Nie wiemy, co Brady robił przez dwie godziny.
Czyli Bea kłamała?
Nie, chyba tylko się pomyliła.
Brady jest naszym głównym podejrzanym.
Daj spokój.
Nie dogadywaliśmy się, ale…
Byliśmy braćmi.
Obaj wiemy, że Irak zmienił nas wszystkich.
Tak, ale…
Nie widzę tego.
Nie mogę nikogo wykluczyć.
Muszę podążać za tropami.
Gdy następnym razem będziesz używał piły,
to może włóż spodnie.
Gotowe.
Dziękuję.
Przyszłaś!
Tak, ale chyba nie doczytałam wskazówek na temat stroju.
Wiesz co?
Przy tamtym namiocie sprzedają sztuczne brody.
Cieszę się, że jesteś.
Obiecałam Jackowi, że mu pomogę.
A ja mu obiecałam, że przetniemy razem pień.
Chyba naprawdę go kochasz.
Tak.
Umieram z głodu.
Macie tu coś dobrego?
Możemy wpaść do namiotu z wypiekami.
Jestem za.
Tak!
Przepraszam za wczoraj.
Daj spokój. Dobrze, że tam byłam.
Chyba zjadłam coś nieświeżego.
Brie…
widziałam Xanax.
- Zajrzałaś do mojej torebki? - Nie.
Przewróciła się.
Jack wszystko pozbierał.
Więc Jack też wie.
Tak.
Super.
Ile tego bierzesz?
Jedna tabletka nie wystarczy.
Zmieszałaś je z winem? Widziałam pusty kieliszek.
Czasem chcę, żeby szybciej zadziałały.
To był błąd. Na pewno się nie powtórzy.
Xanax i alkohol hamują funkcje ośrodkowego układu nerwowego, takie jak oddychanie.
To może być zabójcze.
Po prostu…
miałam zły dzień.
Rozumiem.
Po postrzeleniu Jacka ja też miewałam kiepskie dni.
Brałam Xanax już wcześniej.
Powiesz mi, co się dzieje?
Spotykałam się z adwokatem z Sacramento.
Źle się to skończyło.
Bardzo źle.
Dlatego rzuciłam pracę.
Pracowałaś z nim?
Nie, ale nie zniosłabym jego widoku w sądzie.
Przykro mi.
Powinnaś pogadać z Jackiem.
Martwi się o ciebie.
Sama nie wiem.
Nie jesteśmy już sobie tak bliscy.
Rozumiem.
Ale jesteście tu razem, więc może zdołacie to zmienić.
Mają tutaj pyszne bułeczki z cynamonem.
Wezmę dwie.
Chyba nie powinienem teraz o to pytać, ale nadal jesteś na mnie wkurzona?
Ja to wezmę.
W porządku. Skoro nie chcesz ze mną mieszkać, to coś wymyślę.
Mam inne opcje.
Nie jesteśmy gotowi.
Czemu nie?
Bo spotykamy się od niedawna.
Wciąż się poznajemy.
Ale uprawiamy seks.
To nie oznacza, że spędzimy razem resztę życia.
- Wspólne mieszkanie też nie. - Ale prawie.
Możemy porozmawiać o tym później?
Nie mamy innych tematów.
Lizzie, pomożesz mi?
Jeb cię potrzebuje. Pogadamy później?
Jack, gdzie twoja Jill?
Napisała, że zaraz będzie.
Dobrze.
Zgubiłeś swoją drugą połówkę?
Ty i Mel to urocza para.
Dzięki.
Lepiej się jej wreszcie oświadcz i załóżcie rodzinę.
No co? To jest najlepsze!
Przepraszam! Jim Tull skręcił kostkę, a ja musiałam…
- Nie szkodzi. Rękawice. - Dzięki.
Chyba wszyscy już są.
Panie i panowie, witamy na konkursie Jacka i Jill.
Pierwsza drużyna, która przetnie kłodę,
otrzyma to piękne, ręcznie wykonane
trofeum Paula Bunyana.
Przygotujcie się!
- Gotowa? - Na mój sygnał.
Jeden,
dwa…
Dacie radę!
Ugnij kolana.
- Co? - Ugnij kolana!
Siła bierze się z nóg, nie z rąk.
- Tak dobrze? - Świetnie.
Dawaj, Jack!
Szybciej, Mel!
Dawaj, Bobby!
Rozmawiałaś z Brie?
Myślę, że sama z tobą porozmawia.
Chyba mnie unika. Chcę wiedzieć, co się dzieje.
Ma za sobą ciężkie rozstanie z jakimś adwokatem z Sacramento.
Nie wiedziałem, że miała chłopaka.
O rany.
To takie trudne.
A myślałam, że jestem w formie.
Jesteś tutaj najładniejszą Jill.
- Wiem, co robisz. - Co?
Komplementy mają dodać mi sił?
Taką mam nadzieję. Oboje musimy się starać.
Dobra!
Brawo! Dawaj.
Więc Brie rzuciła pracę z powodu chłopaka?
Sam powinieneś z nią o tym porozmawiać, ale tak.
Nie chciała widywać go w sądzie.
Przejęła się jakimś facetem?
Chyba była w nim zakochana.
Nie znasz mojej siostry.
Dla niej zawsze najważniejsza była kariera.
Niektórym ludziom z wiekiem zmieniają się priorytety.
Co to ma znaczyć?
Myślę, że miłość dla każdego oznacza coś innego.
Czasem gdy robi się poważnie, ludzie chcą się wycofać.
Czemu czuję, że pijesz do mnie?
Wcale nie.
Nie mam problemów z bliskością. Jesteśmy razem.
Tak, ale…
Co?
Chyba przeraża cię myśl, że związek mógłby zmienić twoje życie.
Tak!
W tym roku Jack i Jill to rodzeństwo!
Molly i Bert Gordon!
Zawody Drwali nie są dobrym miejscem na taką rozmowę.
To nie ja zaczęłam.
Widzieliście gdzieś Christophera?
Nie.
Patrzył, jak trenowaliśmy. Mówił, że zaczeka tam na ciebie.
Nie było go tam.
Spokojnie, znajdziemy go.
Doc.
Spóźnisz się.
Wyścigi kajaków zaczynają się za godzinę. Zdążę przygotować kamizelki.
Mówię o zawodach strzeleckich.
Mówiłem Hope, że w tym roku nie wezmę udziału.
Jesteś na liście.
To mnie z niej wykreśl.
Razem z tobą zapisały się trzy osoby.
Jeśli zrezygnujesz, to konkurs nie wypali.
Nikogo raczej nie obchodzi, czy będę strzelał.
Co się stało?
Byłam z Lilly i dziewczynami.
Nie wierzę, że ma raka.
Wiem. Tak mi przykro.
Wiem, jak się przyjaźnicie.
Co mamy robić? Nie wiem, jak sobie z tym poradzić.
Co mamy robić? Siedzieć i czekać, aż umrze?
Gdy chodzi o nasz koniec,
to nikt nie wie, co się stanie.
Możemy tylko żyć dalej.
Mimo że wszystko zniknie?
Spójrz na to inaczej.
Jeśli będziesz się skupiać na końcu,
to przegapisz całą resztę.
Dziękuję.
Musiałam to usłyszeć.
Wiesz co? Ja też.
- Widziałeś Christophera? - Ostatnio?
- Tak. - Nie.
Byłeś na konkursie Jacka i Jill?
Wiele osób mówiło mi, że zarażam ich swoim zapałem.
Podobno byłaś świetna.
Z chęcią zobaczę, jak bronisz swojego tytułu.
To chyba nie będzie mój rok.
Nie bądź taki skromny.
Nikt tak nie strzela.
To bardzo miłe, ale spójrz, która godzina. Spóźnię się.
Połamania nóg. A raczej glinianych rzutek.
Dzięki!
Obym połamał tylko to.
- Hej, Alex! - Hej.
- Ty tutaj? - Dzieci chciały przyjść.
Wydałem fortunę na lody.
Pieniądze idą na szczytny cel.
Dlatego wrócimy za rok.
Cieszę się, że choroba cię nie powstrzymuje.
Właściwie to doszło do pomyłki i nie miałem wyboru.
Mam co najwyżej 10% szans na trafienie celu.
Zastanawiałeś się nad terapią anty-VEGF?
Doc, twoja kolej.
Pogadamy później.
Dzięki.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Jeśli będę miał obsuwę, Jo Ellen dostanie szału.
Uwierz, rozumiem cię.
Christopher!
- Widziałaś Christophera? - Nie.
- Rozejrzysz się? - Jasne.
Słuchaj, Jack…
Przepraszam za wczoraj. Przechodzę trudny okres.
Chcę ci pomóc.
Dzięki, ale nie potrzebuję pomocy.
Czemu mnie odpychasz?
Nie odpycham.
Więc pogadajmy.
Cokolwiek się stało, zrozumiem.
To sprawa osobista.
Co z tego?
Przed strzelaniną…
Kiedy ostatnio dzwoniłeś?
Czyli nic mi o sobie nie powiesz,
bo za rzadko dzwoniłem?
Nie, ale odkąd wróciłeś z Iraku,
odcinasz się fizycznie i emocjonalnie.
Nie tylko ode mnie, od całej rodziny.
Przestań. Kocham cię.
Ja ciebie też.
Ale czasem jesteśmy sobie obcy.
Widziałeś go?
Właśnie miałem sprawdzić parking.
A ja sprawdzę przy koniach.
Może to nie moja sprawa,
ale czy coś się między wami dzieje?
Sam nie wiem.
Jak to?
Twierdzi, że panikuję,
gdy związek staje się poważniejszy.
Nie wiem, o co jej chodzi.
Ja chyba wiem.
Daj!
Tak!
Daj!
Tak!
- Gratulacje. Nadal jesteś świetny. - Dzięki.
Co wy na to?
Sudder!
Witam, sierżancie Gomez.
Jak się masz? Jak idzie szkolenie?
Poprawiłem swój czas.
Szykujesz się do testu?
Muszę jeszcze tylko poprawić wynik z czytania.
Doskonale. Skup się na części matematycznej.
Jesteś w formie?
Tak, ale wciąż buduję wytrzymałość.
- Widziałaś go? - Nie.
Zadzwonię do Mike’a i szeryfa.
Dobra.
Czekaj! Tam jest.
Przekażę Jackowi i Bertowi, że go znalazłeś.
- Dzięki za pomoc. - Nie ma za co.
Co ty wyprawiasz?
Jem indyka.
Miałeś się nie ruszać.
Wiem, że jesteś na mnie zły,
ale nie powinieneś ignorować tego, co mówię.
Rozumiesz, że za ciebie odpowiadam?
Gdyby coś ci się stało, nigdy bym sobie nie wybaczył.
Dlaczego?
Bo obiecałam, że się tobą zajmę.
Musisz mi w tym pomóc.
Przepraszam.
W porządku. Tylko więcej tego nie rób.
Uściśnijmy sobie dłonie.
To oznacza, że mamy umowę.
Dobra.
Umowa stoi.
Co to ma wspólnego z drwalami?
Drwale używają takich uprzęży, gdy ścinają gałęzie.
Ja to mam szczęście.
Robimy to czy nie?
Tak. Uwielbiam zwisać z drzewa jak małpa.
- Czyli tak czy nie? - Tak.
- Bo zabrzmiało inaczej. - Tak.
- Gotowa? - Tak.
Uwaga, słuchajcie!
Za chwilę zaczynamy wyścig.
Na platformach czeka kilka drużyn.
Znajdźcie ulubioną i dopingujcie ją.
Wygrywa drużyna, która pokona trasę w najkrótszym czasie.
Muriel, świetnie wyglądasz z tym megafonem.
Dziękuję, Charles.
- Dobra. Gotowi? - Tak!
Jeden, dwa…
- Słuchaj. - Co?
Muszę ci coś powiedzieć.
Masz lęk wysokości? Za późno na to.
Mówię poważnie.
Dobra, o co chodzi?
Byłaś wcześniej niesprawiedliwa.
Zapomniałaś, że to ja chciałem tego związku?
Ty chroniłaś siebie.
Wiem, ale zaryzykowałam, a teraz to ty chronisz siebie.
Mówisz o staraniach o dzieci?
Muszę to przemyśleć. Minęło tylko kilka dni!
Dobra, ty pierwsza.
Wiem, że minęło tylko kilka dni,
ale myślałam, że wrócimy do tego szybciej.
Przykro mi, ale nie mam jeszcze odpowiedzi.
Nie proszę cię o odpowiedź.
Tylko żebyś ze mną rozmawiał.
Czuję, że chcesz jak najszybszej odpowiedzi,
żeby rozważyć swoje opcje.
Co to ma znaczyć?
Jeśli odmówię, to masz jeszcze czas na plan B.
Słucham? Nie mam planu B.
Jesteś cała?
Tak, jest super.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Daj mi rękę.
Daj rękę. Jesteśmy…
- Zadowolona? - Tak, to było całkiem zabawne.
To cię bawi?
- Pomogę ci. - Nie!
Próbuję ci pomóc, przestań.
Zmuś mnie.
Chcesz tego?
Koniec wyścigu! Dobra robota!
Chyba znowu przegraliśmy.
Spróbujemy za rok.
Nie powtórzę tego.
- Dlaczego? - Dlaczego?
Uroczy z ciebie drwal.
Co tu robisz? Ukrywasz się?
Nie. Pokłóciłam się z Jackiem i musiałam ochłonąć.
- Mam sobie pójść? - Nie.
Wszystko gra?
Tak, to zwykłe kłopoty z rodzeństwem.
Widziałem, jak rozmawiasz z Mikiem.
Zazdrosny?
Co? Nie.
Żartuję.
Chciałem dzisiaj pojeździć na motocyklu.
Przejedziemy się?
Dokąd?
W Grace Valley jest fajna włoska knajpka.
To dwie godziny jazdy stąd.
A co? Masz coś lepszego do roboty?
Nie wydaje mi się.
To dobrze.
Chodź.
Jack.
Wygrałeś?
Nie w tym roku.
Gdzie Todd?
Wyszedł na piwo z chłopakami z klubu.
Przywiozłam Tuckera.
Słuchaj…
Przed śniadaniem lubi być głaskany po brzuszku.
Potrzebuje trzech spacerów dziennie
i lubi drzemać w słońcu, więc…
To jego karma i zabawki.
I kocyk.
Nie musisz tego robić.
Muszę.
Todd nie ma alergii.
Po prostu nie lubi psów.
Myślałam, że jakoś go przekonam, ale, jak widać, nie dałam rady,
Kazał ci się pozbyć psa?
Nie kazał mi. Poświęcam się dla niego.
Gówniane to poświęcenie.
Nie pytałam cię o zdanie.
Weźmiesz Tuckera czy nie?
Tak.
Dzięki.
Muszę iść.
Wszystko będzie dobrze.
Lubisz psy?
Czemu mnie o to pytasz?
Todd nie chce zatrzymać Tuckera.
- Co? - Tak!
To musiało złamać jej serce.
Powinna raczej pozbyć się Todda, ale to moje zdanie.
Masz do niego prawo.
Tutaj, mały.
Zaczekasz tutaj. Spokojnie.
Przepraszam, że rozmawialiśmy o naszym związku
w trakcie imprezy sportowej.
Nie tak miał wyglądać ten dzień.
Zgadzam się.
Ja też przepraszam.
Brie powiedziała ci o Mandy?
Tak. Powiedziałam jej, że o tym nie wspomnę.
Uznałam, że sam mi kiedyś o tym opowiesz.
Nie ma co opowiadać.
Pobraliśmy się zaraz po liceum.
Wstąpiłem do piechoty,
a ona złożyła pozew, gdy pojechałem do Iraku.
Małżeństwo skończyło się w trzy miesiące.
Czemu mi nie powiedziałeś?
Szczerze mówiąc, nigdy o tym nie myślę.
Przykro mi, że tak wyszło.
Zastanawiam się, o czym jeszcze nie wiem.
To znaczy?
Nie wiem. Chcę być przygotowana na przyszłość.
Rozumiem.
Ale mówiłaś, że mogę się zastanowić co do dziecka.
Wiem. Przepraszam.
Czekanie okazało się trudniejsze, niż myślałam.
Cokolwiek się stanie, chcę twojego szczęścia.
Jestem szczęśliwa. Chcę być z tobą.
I chcę mieć rodzinę.
A co z bliźniakami?
Gdybyśmy się pobrali, byłabyś ich macochą.
Wiem.
I kochałabym je całym sercem.
Naprawdę. Ale znam siebie i wiem,
że miłość do nich nie zmieni tego, co czuję.
Chcę mieć własne dziecko.
Chcę, żebyś to przemyślał.
Zrobię to. Już robię.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Nie mogą zadzwonić później? - Wciąż jestem w pracy. Wybacz.
Spakuję wszystko.
Halo?
Dobrze, już jadę.
Nagły wypadek u Lilly.
Napisy: Aleksandra Basińska