Od kiedy myślisz o dziecku?
Po wypadku nie sądziłam, że mogę zajść w ciążę.
Powtarzałam sobie, że nie muszę być mamą.
Ale za każdym razem, gdy widzę Lilly z Chloe…
boli mnie serce.
Dlaczego…
do teraz nic nie mówiłaś?
Bo spotykamy się od niedawna,
a ty będziesz miał bliźniaki.
Ale wiem, że to uczucie mnie nie opuści.
Czuję, że zasługuję na kolejną szansę.
Z uczuciami trudno się kłócić.
Powinnam była zachować to dla siebie.
Nie, daj spokój.
Postąpiłaś właściwie.
Chcę wiedzieć, co się dzieje w twojej pięknej głowie.
W tej chwili przepełnia ją głównie żal.
To, że chcę mieć dziecko,
nie znaczy, że musisz czuć to samo.
No wiesz…
Rozumiem, jeśli ty tego nie chcesz.
Muszę…
Muszę to przemyśleć.
Jasne.
Cieszę się, że mi powiedziałaś.
- Powinniśmy się przespać. - Tak.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
No dobra.
Dobranoc.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jesteś wielkim tchórzem.
Jestem tchórzem. Nie…
Jak to leci dalej?
„Nie mam w sobie za grosz odwagi”.
Nie mam w sobie za grosz odwagi.
„Sam siebie przerażam”.
- Nie dam rady. - Daj spokój.
Musisz tylko ćwiczyć. Będziesz świetny na scenie.
Wyjdę na głupka.
Wyśmieją mnie.
Dzieciaki ci dokuczają?
Tylko Sam. Ale wszyscy go uwielbiają.
Jeśli robi ci krzywdę, to powiedz dorosłym.
Nie, ale zachowuje się jak palant.
W takim razie musisz mu się postawić.
Niby jak?
Gdy znowu będzie dla ciebie wredny,
to spójrz mu w oczy i powiedz:
„Okej, koleś”.
- A potem odejdź. - I to zadziała?
Pewnie.
A gdy dzisiaj wrócę,
będziemy ćwiczyć te kwestie, póki nie wykujesz ich na blachę.
Jeśli nadal będziesz chciał,
to zrezygnujesz.
- Okej, koleś. - Okej, koleś!
Dobra. Koniec zabawy.
Pora na nas. Inaczej się spóźnimy.
Ścigamy się do auta!
Dzięki, że go zawieziesz.
Odkąd Lizzie się wyprowadziła,
mam więcej wolnego czasu.
Dziękuję ci za pomoc z Christopherem.
Jeśli chodzi o wychowywanie dzieci,
to wierzę, że potrzeba do tego wielu.
Chętnie dołożę swoją cegiełkę.
Dzięki.
Dzień dobry.
Czy to zapach ciemno palonej kawy?
Tak, przed chwilą zaparzyłam.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Rozmawiałeś dziś z Hope?
Nie, rozmawialiśmy wczoraj.
W Port Royal wysiada prąd. Niełatwo się z nią skontaktować.
Przynajmniej wiesz, że jest cała.
Poczuję się lepiej, gdy wróci do domu.
Tęsknisz za nią, co?
Tak, czekam na jej powrót.
Zrobiłeś się taki troskliwy, odkąd się oświadczyłeś.
Może teraz porozmawiamy o twoim związku?
Nie. Masz rację, nie róbmy tego.
Zgoda.
Przy okazji, musisz mnie zastąpić dziś po południu.
A to ciekawe.
Nieszczególnie.
Potrzebujesz czegoś ode mnie, a ja czegoś od ciebie.
Czego ode mnie chcesz?
Powiedz, czemu rozmawiasz z kandydatami.
Nie musisz tego wiedzieć, żeby wykonywać swoje obowiązki.
Nie wiem wszystkiego o funkcjonowaniu poradni,
więc jak mam cię zastąpić?
I tak chciałem ci powiedzieć,
więc nie myśl, że się ugiąłem.
Rozmawiam z lekarzami.
Dlaczego?
Bo przydałaby nam się pomoc.
Nie sądzę, żebyś się dogadał z innym lekarzem.
Ledwo tolerujesz mnie.
To nieprawda. Dobrze się dogadujemy.
Bo jestem wyjątkowo ugodowa.
„Wyjątkowo” to za mocne słowo.
Oboje wiemy, że gdy pojawi się tu drugi lekarz
i spróbuje coś zmienić, to wpadniesz w szał.
Będę się musiał dostosować.
Jeśli zdecydujesz się kogoś zatrudnić…
Raczej tego nie zrobisz, ale jeśli… To wpłynie to także na mnie.
Wiem i przepraszam, że wcześniej tego nie rozumiałem.
Dziękuję.
Niedługo przyjdzie kolejny kandydat.
Jeśli chcesz, możemy przeprowadzić rozmowę razem.
Bardzo chętnie, dziękuję.
Przepraszam.
Mogę odebrać?
Śmiało.
Hej, Joe.
Zostawiłeś jakieś w rzece?
Kilka.
Jak je oczyścisz, dostaniesz połowę.
- Umowa stoi. - Super.
Siedzę sobie w łódce, słońce świeci…
To mnie nastraja na cały dzień.
Następnym razem chodź ze mną.
Kto wie?
Co się dzieje?
Co?
Coś cię gryzie.
Nic takiego, kłopoty w związku.
Mów. Prędzej czy później i tak mi się wygadasz.
Mel chce mieć dziecko.
A ty co o tym myślisz?
Kocham ją.
Nie chciałbym jej rozczarować, ale…
ledwo radzę sobie z myślą o dwójce dzieci, nie mówiąc o trójce.
Na samą myśl coś mnie ściska w piersi.
Nie wiem, co ci powiedzieć. Jesteś w trudnej sytuacji.
Jeśli będziesz czegoś potrzebował, to…
Dzięki.
Zrobił taką minę, że z miejsca chciałam to cofnąć.
Co powiedział?
Że się cieszy, że mu powiedziałam.
- Czyli w porządku. - Nie.
„Cieszę się, że mi powiedziałaś” to nie to samo,
co: „Cieszę się, że mi powiedziałaś, bo czuję to samo”.
Pewnie był w szoku.
Sama nie wiem.
Boję się, że go wystraszyłam.
Jacka chyba nie tak łatwo przestraszyć.
Zastanów się.
Bliźniaki, spalony dom…
A jego dziewczyna mówi, że chciałaby mieć dziecko.
Tak, sporo tego.
Cholera. Nie miałaś się zgodzić.
Przepraszam.
Muszę kończyć. Zadzwonię później.
- Kocham cię. Pa. - Ja ciebie też.
- Cześć, Lydie. - Cześć. Dobrze spałaś?
Tak. Jeszcze raz dziękuję za nocleg. Prysznic w łazience dla gości jest ekstra.
Mamy tylko jedną łazienkę.
Cieszę się, że ci się podoba.
- Ciśnienie wody jest super. - Prawda?
Sama chciałam wziąć rano prysznic, ale nie było już ciepłej wody.
O rany. Przepraszam.
Spłukiwanie odżywki trwa wieczność.
Na pewno.
Co podać? Ja stawiam.
To miło z twojej strony.
Poproszę pół tuzina ciastek imbirowych
i kilka babeczek owsianych.
Kiedy zamierzasz wrócić do Connie?
Nie rozmawiamy ze sobą.
Na pewno jakoś się pogodzicie.
Sama nie wiem. Obie jesteśmy uparte.
Ale rodzina jest bardzo ważna.
Właściwie to ty i Ricky jesteście tu dla mnie rodziną.
Czy to dziwne?
Nie, to bardzo miłe.
Dziękuję.
WSZYSTKO GRA? ZADZWOŃ
PRZEJEDZIEMY SIĘ ZA 10 MINUT?
ZA 15
Halo?
Pani Sheridan? Tu Annie, asystentka dra Fishera.
Dzień dobry.
Lekarz wypisał receptę na Xanax na kolejny miesiąc.
Dziękuję.
Następna będzie wymagała wizyty.
- Dobrze. - Dokąd wysłać receptę?
Do Apteki Dixona w Eurece.
- Czyli tam, gdzie ostatnio? - Tak.
Dotrze za kilka godzin.
Dziękuję. Proszę też podziękować doktorowi Fisherowi.
Co słychać?
Przyszłam ci powiedzieć,
że Todd zarezerwował luksusową salę porodową.
Świetnie.
Raczej niesamowicie.
Będę miała własnego kucharza i osobistego fotografa.
Zrobi mi fryzurę i makijaż.
Ważne, żeby dzieci miały dobrą opiekę. O resztę nie dbam.
Toddowi zależy na mnie i bliźniakach.
Nie o to mi chodziło.
To lekka przesada,
ale jeśli tego chcecie, to w porządku.
Wiem, że masz problem z Toddem,
ale musimy się porozumieć dla dobra bliźniaków.
Nie mam problemu z Toddem.
To dobrze, bo Todd chce zjeść z tobą lunch.
- Kiedy? - Dzisiaj.
Dzisiaj nie mogę. Organizujemy prywatną imprezę.
A jutro Zawody Drwali.
Wypijcie chociaż drinka.
- Sam nie może mnie spytać? - Zadzwoni.
Pomyślałam, że lepiej będzie najpierw cię ostrzec.
Dzisiaj nie mogę.
Obrazisz go, jeśli nie przyjmiesz zaproszenia.
- Przeżyję. - Czyżby?
Na dłuższą metę ci to zaszkodzi, ale jak sobie chcesz.
Dobra. Niech zadzwoni.
Dziękuję.
Masz nowy samochód?
Tak. Fajny, co?
Todd mi go kupił.
Uroczy.
Preach, mam więcej na zapleczu.
Ja to wezmę.
Weź górną.
Kiedy przyjedzie Curtis i reszta?
Mówił, że tropią wielkiego łosia w Big Lagoon.
Powinni tu dotrzeć na lunch.
Dobrze.
Ilu ich będzie?
Z pięciu.
Cóż…
Zwykle wydają tu za jednym razem więcej, niż zarabiamy w tydzień.
Co racja, to racja.
To ty ściągnąłeś do nas Curtisa,
więc powinieneś dostać połowę zysku.
Chyba że to za mało.
Nie, jestem zaskoczony. To nie będzie dla ciebie problem?
Nie, bar ma niezły miesiąc.
Powinniśmy jeszcze raz pogadać o spółce.
Ustalić, jak mogłaby wyglądać.
Jeśli jesteś na to otwarty…
Tak. Obaj powinniśmy na tym zyskać.
Nie spodziewałem się tego.
- A czego? - Myślałem, że nie odpiszesz.
Przepraszam za tamten wieczór. Musiałam się stamtąd wydostać.
To nie była twoja wina.
Chciałam zadzwonić, ale było mi głupio.
Nie musisz się tłumaczyć.
Spoko. Po prostu…
Cieszę się, że się spotkaliśmy.
Mogę cię o coś spytać?
Dawaj.
Nie wyglądasz na faceta, który często nosi garnitur.
Miałem spotkanie z pożyczkodawcą.
To dla mojej firmy.
I jak poszło?
Nie najlepiej.
Mam mnóstwo drzew, których nie można wyciąć,
więc muszę pokryć stratę.
Ale najwyraźniej nie mam wystarczającego zabezpieczenia pożyczki.
- To co teraz zrobisz? - Nie wiem.
Powinienem szukać współsygnatariusza, ale to nie takie proste.
Pomogłabym ci, gdybym miała pieniądze.
- Naprawdę? - Tak.
Na jakiej podstawie?
Wyglądasz na porządnego faceta.
- I jesteś kompetentny w łóżku. - Chwila.
Kompetentny?
To miał być komplement?
Przepraszam.
A może biegły?
Biegły.
Albo uzdolniony.
I masz świetne mięśnie brzucha.
Nigdy nie poproszę cię o referencje.
Dlaczego wybrałaś medycynę rodzinną?
Mama była chirurgiem.
Chciałam pójść w jej ślady, ale lubię pracę z ludźmi.
A jak doskonale wiecie,
pacjenci chirurgów zwykle są nieprzytomni.
Muszę spytać.
Dlaczego rzuciłaś prestiżową posadę na uniwersytecie Johnsa Hopkinsa?
Mam dość szpitali przypominających fabryki.
Chcę stworzyć intymne, holistyczne doświadczenie
w niezależnej poradni.
Dobra odpowiedź.
Chciałabyś się u nas rozejrzeć?
Bardzo.
Dobrze. Mel, oprowadzisz doktor Hansen?
Jasne.
Zaczniemy od gabinetu.
Dziękuję.
Cześć, babciu.
- Przyniosłam ci przekąskę. - Proszę.
Super. Dziękuję. Widziałaś Lizzie?
Tak. Rozmawiałyśmy.
Co powiedziała?
Że podoba jej się nasz prysznic.
Przepraszam. Wiem, że prosimy o wiele.
Miło mi ją gościć, ale tylko przez jakiś czas.
A dokładniej?
Porozmawiaj z Lizzie. Pomóż jej wrócić do Connie.
Ty mogłabyś to zrobić.
Ricky.
Jeśli chcesz być w dorosłym związku,
musisz umieć radzić sobie z konfliktami jak dorosły.
Czyli nie. Dobra.
Dzięki.
Cześć, Allison. Podaj nam to, co zwykle.
Podobno jesteś byłym żołnierzem.
Żołnierzem.
Nie przestaje się nim być.
Jak w bractwach studenckich.
Rozumiem. Wybacz.
Dzięki.
Lagavulin.
Distillers Edition.
Leżakuje w beczkach po sherry.
Wiem.
Czyli doceniasz dobrą szkocką.
Mam własny bar. Piłem już to i owo.
Zbieranie rzadkich szkockich to moje hobby.
Niedawno kupiłem Macallana z serii M 1824.
- Wiesz, ile zapłaciłem? - Czwórkę.
- Trafiłeś. - Nie strzelałem.
Imponujące.
Wznieśmy toast.
Za co?
Za ciebie.
Zostaniesz ojcem. Podwójnie.
Wiem, że to Charmaine kazała ci tu przyjść.
Chce, żebyśmy się dogadywali.
Właściwie to…
chciałbym ci coś zaproponować.
Dobra.
Chcę, żebyś zrozumiał.
Kocham Charmaine i zrobię wszystko, żeby ją uszczęśliwić.
Szczerze się cieszę, że się wam układa.
Miło to słyszeć.
Na twoim miejscu cieszyłbym się, że ktoś się nią zajmie
i ty już nie musisz.
Jestem w stanie utrzymywać ją i bliźniaki.
Na pewno.
Ale proponuję ci wyjście.
Rozmawialiśmy o tym z Charmaine
i oboje uważamy, że będzie najlepiej, jeśli adoptuję bliźniaki.
Mówisz, że…
chcesz adoptować moje dzieci?
Wysłuchaj mnie. Wszyscy na tym zyskają.
Unikniemy przepychanek. Dzieci nie będą miały dwóch ojców.
Za wszystko zapłacę.
Pomyśl, ile zaoszczędzisz na ich studiach.
Daj spokój, stary.
To same korzyści.
Nie uważasz, że dzieci cierpiałyby, zastanawiając się, czemu je porzuciłem?
Nie musimy im mówić.
Jak możesz w ogóle rozważać okłamywanie moich dzieci?
Nawet nie myśl, że mógłbym porzucić je w zamian za forsę.
Nie są na sprzedaż.
Dziękuję, że przyjechałaś.
Nie ma za co. Czekam na wieści od was.
Oczywiście.
Co myślisz o doktor Hansen?
Polubiłem ją.
Tak?
Nawet jej holistyczne podejście?
Myślę, że będzie świetnym lekarzem dla Virgin River.
Super.
Zgadzam się.
Jeśli postanowisz ją zatrudnić,
to może powinieneś wprowadzać ją tu stopniowo?
- Dwa, trzy razy w tygodniu, aż… - Nie sądzę.
Przekazanie sterów poszłoby łatwiej, gdyby…
Boże, mam tego dość.
Nie rozumiem. Mówiłeś…
Proszę, dość tych pytań.
Doc, co się dzieje?
Przechodzę na emeryturę.
Co?
- Mam przyjść później? - Nie, Bert. Zapraszam.
- Wszystko w porządku? - Tak. Jak zwykle.
Przyszedłeś po ciasta dla Preachera?
Tak. I porozmawiać z tobą.
Jeśli nie masz czasu, wrócę później.
- Nikogo tu nie ma. - No tak.
Sama chciałam z tobą pogadać,
ale nie w obecności Lydie.
Dobra. Mów.
Ty pierwszy.
Rozmawiałem z babcią. Uważa, że…
Wykrztuś to.
Uważa, że powinnaś pogodzić się z Connie.
- Chce się mnie pozbyć? - Nie.
Ale uważa, że rodzina jest ważna…
Rozumiem.
Naprawdę?
Powinniśmy zamieszkać we dwoje.
Chwila. Że co?
Wynajmijmy mieszkanie albo dom.
Uroczą chatkę z kominkiem.
Chyba nie dam rady.
Tata nadal przysyła mi pieniądze.
A ja oszczędzałam, bo tu nie ma na co wydawać.
Wspólne mieszkanie to poważny krok.
Nie chcesz ze mną mieszkać?
Jak mówiłem, to poważny krok.
- Wiesz co? Zapomnij o tym. - Czekaj.
Zupa kokosowa z curry.
Brzmi świetnie. Wezmę na wynos.
- Jack jest…? - Tak.
Dzięki.
Co się stało?
Doc przechodzi na emeryturę.
Co?
- Dlaczego? - Nie wiem.
Bert nam przeszkodził.
Nie miałam pojęcia, że w ogóle to rozważa.
Może tylko tak mówi?
Nie, zaczął już szukać zastępstwa.
No to chyba mówi poważnie.
Nie chodzi mi o samą emeryturę.
Ale myślałam, że jesteśmy sobie na tyle bliscy,
żeby omawiać takie rzeczy.
Przykro mi, że on tak nie myśli.
Doc bardzo dba o swoją prywatność.
To na pewno nie ma nic wspólnego z tobą.
Pewnie masz rację.
Mam z nim pogadać?
Boże, nie. Nic mu nie mów.
Powiem, że mnie zaskoczył, a ja chcę dla niego jak najlepiej.
Dzięki za pomoc.
Nic nie zrobiłem.
Dałeś mi się wygadać.
Ja i Brie idziemy dziś po pracy do baru.
To dobrze. Cieszę się, że się lubicie.
Zadzwoń, jeśli przyda wam się kierowca.
Super. Dzięki.
- Miłej imprezy. - Dziękuję.
Cześć.
Coś się stało, Doc?
- Akurat byłem w okolicy. - Chwileczkę.
Właśnie położyłam Chloe.
Marudziła?
Muszę być czujna.
Chodzi o Hope? Nic jej nie jest?
Nie. Chciałem zobaczyć, jak się masz.
Dawno cię nie widziałem.
Widzieliśmy się wczoraj u Jacka.
Mówię o klinice.
No tak. Byłam bardzo zajęta.
Może umówimy się na wizytę?
Dawno nie przechodziłaś rutynowych badań.
Mel ci powiedziała?
O czym?
Że mam raka.
Masz raka?
Nie wiedziałeś?
Nie miałem pojęcia.
Tara wspominała, że jesteś ostatnio przygnębiona.
Powiedz…
jaką dostałaś diagnozę?
To rak trzustki. Czwartego stadium.
- Powiedziałam to Mel w tajemnicy. - Nie, słowo.
Nic mi nie powiedziała.
Lilly, tak mi przykro.
Pewnie odwiedzasz już onkologa.
Tak. W Grace Valley.
Kto to?
Jeśli nie jesteś zadowolona, to mam dojścia…
Wybrałam…
opiekę paliatywną.
Nie chcę, żeby moi bliscy patrzyli, jak cierpię.
Oczywiście.
Ale czy rozważałaś terapię szczepionkową?
Nie. Muszę to zrobić po swojemu.
Rozumiem cię.
Ale wiedz,
że nie jesteś sama.
Hope i ja kochamy cię.
Proszę, nic jej nie mów. Nie chcę, żeby musiała wracać.
Jesteś jej najlepszą przyjaciółką. Chciałaby przy tobie być.
Sama powinnam jej powiedzieć.
Znasz Hope. Nie chciałaby, żebyś z tym czekała.
Nie jestem jeszcze na to gotowa.
Tak mi przykro.
- Która godzina? - Po piątej.
Muszę iść. Mel będzie na mnie czekać u Jacka.
Podwiozę cię.
Daj mi chwilę.
Nadal leżysz?
Mam jeszcze trochę czasu, więc…
Chyba że jesteś zmęczony?
Tak myślisz?
Patrzcie tylko.
- Wreszcie jesteście! - Przepraszamy za spóźnienie.
- Nie ma sprawy. - Super!
Co dzisiaj dla nas masz?
- Mamy świeżo złowionego halibuta. - Rety.
Do tego świeże kraby i najlepszą wołowinę z prefektury Hyōgo.
- Macie Chateau de Beaucastel? - Cały karton, na tyłach.
Chyba spędzimy tu całą noc.
Dobra, chłopaki. Zacznijmy od drinków.
- Może być? - Dzięki.
Uwielbiam ten bar.
Jest świetny.
- Halo? - Hej, Connie. Dasz mi Christophera?
Jasne.
Do ciebie.
- Halo? - Cześć, chłopie.
Preach! Ćwiczyłem swoje kwestie, wracając z obozu.
Rety! To super.
Kiedy wrócisz?
Dzisiaj mogę posiedzieć tu dłużej.
Connie położy cię spać.
Mieliśmy dzisiaj poćwiczyć.
Wiem. Bardzo cię przepraszam,
ale mamy ważnych gości. Spóźnili się, więc…
Kłamałeś.
Nie kłamałem.
Czasem sprawy wymykają się spod kontroli.
Christopher?
- Co? - Wróciłbym, gdybym mógł.
To wyglądało jak wybuch! Było ostro.
Nie mów Hope.
Jeśli tego chcesz, uszanuję to.
Dziękuję.
Ale przy śmiertelnej chorobie
trzeba wziąć pod uwagę obie strony.
Jak to?
Spójrz na to w inny sposób.
Możesz dać swoim bliskim czas.
Czas na przepracowanie twojej choroby, wyrażenie ich uczuć,
pożegnanie…
Inaczej mogą czegoś żałować.
Boże.
Hej, Doc!
Cześć, Taro.
Zostań na kolacji. Mamy mnóstwo jedzenia.
Zostawię was.
Zostań. Może mieć pytania.
Może wejdziecie do środka?
Nie, wtedy stchórzę.
Co się stało?
Taro…
Co się dzieje?
Mam raka.
Jest bardzo źle?
To rak trzustki. Czwartego stadium.
Kiedy zaczniesz chemię?
To nieuleczalna choroba. Już mi nie pomogą.
Na pewno da się coś zrobić.
Prawda, Doc?
Eksperyment kliniczny?
Rak trzustki jest jednym z najbardziej złośliwych.
Na tym etapie jest nieoperacyjny.
Resztę mojego czasu chcę spędzić z tobą i Chloe.
Ale wyglądasz normalnie.
Ostatnio źle się czuję.
Myślałam, że ja i Chloe cię tak męczymy.
- Za mało ci pomagałam. - Nie.
To nie twoja wina! Boże, przepraszam, że ci to robię.
Przykro mi, że ci się to przydarzyło.
Zajmę się wszystkim, czym tylko zechcesz.
Boże.
Nie chcę, żebyś przeze mnie zmieniała swoje życie.
Nie dbam o siebie.
Martwię się o ciebie.
Bardzo cię kocham.
Ja ciebie też, kochanie. Przepraszam.
Przepraszam.
Już dobrze.
Boże.
Nie płacz.
- Julio? - Halo?
Jak poszła rozmowa z doktor Hansen?
Bardzo dobrze. Dzięki.
Świetnie.
Dostała inną ofertę, ale na szczęście woli Virgin River.
Rozumiem.
Potrzebuję więcej czasu. Muszę to rozważyć.
Niestety musisz zdecydować do jutra,
inaczej ją stracisz.
Nie mogę. Nie podejmę decyzji tak szybko.
Przykro mi, Vernonie.
W tym przypadku czas ma ogromne znaczenie.
Do zobaczenia.
- Więcej. - Jeszcze!
Przyniosę więcej.
Jedzą szybciej, niż ty gotujesz.
I piją za trzech. Na szczęście mamy jeszcze jeden karton wina.
- To będzie spory rachunek. - Chyba mają to gdzieś.
- Na co wydasz swoją działkę? - Nie wiem.
Może zabiorę Christophera do Disneylandu.
Jak miło.
Ostatnio nie jest mu łatwo. Ucieszyłby się.
Kiedy Paige zamierza wrócić?
Cześć, Doc. Mamy świeżego pstrąga.
Poproszę.
Niby przechodzisz na emeryturę, a nie wyglądasz na radosnego.
Słucham?
Podobno odchodzisz.
Kto ci to powiedział?
Mel.
Jasne.
Jeśli chcesz wiedzieć,
to powiedziałem jej to w tajemnicy.
Mel było przykro i potrzebowała rady.
Nie obchodzi mnie to. To moja prywatna sprawa.
Nie miała prawa rozmawiać o tym z kimś innym.
Bądź rozsądny.
Nie chciała tego robić, ale była w szoku.
Wiesz co?
Nie przyszedłem tu po wykład na temat prowadzenia firmy.
Powiedz Preacherowi, żeby anulował moje zamówienie.
Hej. Co się stało?
Zapytaj swojego chłopaka.
Co się stało?
Chodź.
Powiedziałem mu, że sprawił ci przykrość.
Boże, miałeś nic nie mówić.
Wiem, ale zawsze chronię swoich ukochanych. Wybacz.
Trudno mi się teraz na ciebie złościć.
Więc się nie złość.
Nic mu już więcej nie mów.
Dobrze.
Ale żeby było jasne: jeśli ktoś cię jeszcze skrzywdzi,
- nie będę siedział cicho. - Jack.
Taki już jestem.
Wiem. A ja mówiłam ci już wiele razy,
że sama potrafię o siebie zadbać.
- Wiem. - Jasne?
Będzie ciekawie, co?
Tak.
Na szczęście nie mogę się już z tobą kłócić.
Muszę iść po Brie.
Dobra. Chyba jest na górze.
Przy okazji, ślicznie wyglądasz.
Dziękuję.
Anuluj zamówienie Doca.
Robi się.
Tamci nadal jedzą?
Tak, chcą kanapki na później.
Chcesz jedną?
Byłoby super.
Proszę bardzo.
Brie?
To ja, Mel.
Przepraszam. Chyba zasnęłam.
Wejdź.
Nie szkodzi.
Co?
Nic. Ostatnio widziałam taki warkocz u Mandy.
- Jakiej Mandy? - Byłej żony Jacka.
Nie wiedziałaś o niej?
Nie.
Nie wiedziałam.
Przepraszam. Jack mnie zabije, jak się dowie, że ci powiedziałam.
Spokojnie, nic mu nie powiem.
Byłoby super.
Dobrze się czujesz? Nie musimy wychodzić.
Wszystko gra.
Wyglądasz trochę blado.
Jestem gotowa.
Dobra.
Czekaj, zapomniałam torebki.
Boże, Brie!
Słyszysz mnie?
Napisy: Aleksandra Basińska