O Boże, Lilly. Tak mi przykro.
Kiedy usłyszałaś diagnozę?
Ze cztery tygodnie temu.
Coś kłuło mnie w plecach
i trochę schudłam.
Nie chciałam nikogo martwić.
Poszłam do doktor Baines w Clear River.
Zrobiła mi badania.
Zrobiłaś tomografię?
Tak, w Grace Valley.
Jakie były wyniki?
Mam raka trzustki.
Czwartego stadium.
Och, Lilly.
Wiem.
Gdy mi powiedziała…
poczułam się, jakby świat się zatrzymał.
Byłaś u innego lekarza?
Tak, potwierdził to.
Chcę, żeby to z tobą kontaktowali się w nagłych wypadkach.
A co z Tarą?
Nic nie wie. Nie jestem jeszcze gotowa.
Myśl, że moje dzieci zostaną bez matki…
łamie mi serce.
Co mogę zrobić?
Pozwól mi podać twoje dane.
Oczywiście.
Ale…
przy takiej diagnozie potrzeba ci jak najwięcej wsparcia.
Nie, na razie tego nie chcę. Muszę już iść.
Proszę, nikomu nie mów.
Obiecuję, ale…
Boże, Lilly…
pamiętaj, że zawsze jestem gotowa ci pomóc.
Dziękuję.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wczoraj liczyłem, że jeszcze nie zasnęłaś.
Przepraszam.
Gdy Lilly już wyszła, byłam taka zmęczona, że padłam.
To była późna wizyta.
Chciała ze mną o czymś porozmawiać.
Rozumiem, że nie możesz powiedzieć więcej?
To o czym porozmawiamy?
Chyba że…
wolałabyś robić coś innego.
To jakieś jaja?
- Otworzę. - Ja to zrobię.
Nie ruszaj się stąd.
Załatwię to i zaraz wracam.
Cześć, June.
Mam list polecony do Mel.
Cześć, June.
Możesz podpisać za nią.
Jasne.
Proszę.
Miłego dnia.
Wzajemnie.
- Co to? - Trzymaj. Od kogo?
Od Stacie.
- Siostry Marka. - Pamiętam ją.
Lubi robić wrażenie.
NIESPODZIANKA! CAŁUSY, STACIE
Co się stało?
Jest w ciąży.
Chcesz wody?
Jasne.
Usmażyłbym ci jajka, ale żadnych nie mam.
Nie szkodzi.
Mógłbyś podrzucić mnie do baru, żebym mogła zabrać auto?
Pewnie.
- Super. - Super.
Wyglądasz jak fan harleyów.
Podnosisz zawieszenie?
- Tak. - Nieźle.
Lubisz motocykle?
Mój chłopak na studiach był synem szychy w Triumphie.
Ach tak?
Był dupkiem, ale uwielbiałam z nim jeździć.
Mogę cię przewieźć.
Sama nie wiem.
Wczoraj było fajnie,
ale nie chcę się teraz z nikim spotykać.
Kto mówił o spotykaniu się?
Po prostu…
wrócilibyśmy do twojego auta okrężną drogą.
Ale…
twój wybór.
Drugi raz nie zaproponuję.
Trzymaj się.
Mel?
Wszystko gra?
Na pewno?
Tak, zaraz wyjdę.
Chcesz soku pomarańczowego?
Poproszę.
Chcesz o tym pogadać?
Ostatnie…
zdjęcie USG, jakie dostałam, było moje.
To mnie zaskoczyło. Przepraszam, ja…
Nie, kochanie.
Nie przepraszaj.
Wielu ludzi po takich przeżyciach nigdy nie dochodzi do siebie.
A ty zbudowałaś sobie nowe życie.
To wymaga niebywałej siły.
Kiedyś myślałam, że poradzę sobie ze wszystkim.
A teraz widzę w sobie tylko słabość.
Skarbie.
Bo nie widzisz tego, co ja.
Dziękuję.
To pomaga.
Chodź tutaj.
Co powiedział Doc?
Huragan przeszedł, ale nie ma prądu
i wszystkie wyspy są zalane.
Doc był zdenerwowany jak nigdy.
Nic dziwnego.
Wszyscy szalejmy z niepokoju o Hope.
Tornada powodują dużo więcej zgonów niż huragany.
I to ma nas pocieszyć?
Są szanse, że Hope przeżyła.
- Co to za niedorzeczna logika? - Niedorzeczna?
To nie ma znaczenia.
Jeśli chcemy pomóc Hope, musimy wspierać Doca.
Zgadzam się z Lilly.
Musimy się zastanowić, jak mu pomóc.
Zaraz wracam.
Co z nią? Jest taka drażliwa.
- Tak? - To od Paige.
Sądzi, że Vince jest na jej tropie. Przenosiła się już trzy razy.
O Boże!
Wysłała mi też zgody medyczne dla Christophera.
Warto takie mieć.
On wciąż o nią pyta.
Nie wiem, co mu powiedzieć.
Powiedz mu, że mama go kocha i wróci, jak tylko będzie mogła.
A jeśli nie wróci?
Nie wolno ci tak myśleć.
Musisz być silny dla Christophera.
Dzień dobry.
Co panu podać? Kawę? Pączka?
Wpadłem się tylko przywitać.
No to cześć. Chwila.
Mam coś dla ciebie za tamten wypad.
Fajnie było.
Co to jest?
Miękki precel w czekoladzie, pokryty kawą w proszku.
Nazwałam to „esprecel”.
- Dobry. - Dzięki.
Mam przyjść wieczorem?
Babcia będzie w domu.
Wiem.
Byłoby super.
Moglibyśmy obejrzeć film i zrobić popcorn.
No to na razie.
Poproszę dużą, gorąca latte na odtłuszczonym mleku, bez pianki.
O mój Boże! Parker.
- Cześć, dziewczyny. - Cześć.
Możemy porozmawiać?
- Jasne. - Dzięki.
Zaraz wracam.
Myślałam o naszej wczorajszej rozmowie.
Nie powinnam była cię niepokoić.
Nie. Cieszę się, że mi powiedziałaś.
Chciałam tylko powtórzyć,
że nie wolno ci się izolować
w tym stresującym czasie.
Nie chcę być ciężarem.
Będziesz potrzebowała wsparcia.
Fizycznego i emocjonalnego.
Nie poradzisz z tym sobie sama.
To moja wina.
Nie powinnam była cię tym obarczać.
Masz już na głowie Jacka, poradnię…
To nie tak.
Spokojnie. Znajdę kogoś i podam inne dane do kontaktu.
Czyli dzisiaj o 22.30?
To na pewno najwcześniejszy dostępny lot?
Dobrze, dziękuję.
To była Hope?
Linia lotnicza.
Polecę do Atlanty, a stamtąd pojadę do Port Royal.
Ale wiadomości podają,
że miasta przy wybrzeżu są zalane.
Właśnie dlatego tam jadę.
Nie mogę tu czekać. Muszę coś zrobić.
Ale nie wiesz nawet, gdzie jest Hope i jak do niej dotrzeć.
Będę pływał tratwą i zapukam do każdych drzwi.
Zrobię wszystko, żeby ją znaleźć.
Pomyśl, z czym możesz się tam zmierzyć.
Jeśli miasto jest zalane, to woda jest skażona.
Może cię porazić prąd.
A gdyby to Mel była teraz w Port Royal?
Co byś zrobił?
Jadę z tobą.
Dziękuję, że mi to proponujesz,
ale muszę zrobić to sam. Nie chcę nikogo narażać.
Bądź rozsądny.
Rozsądny?
Akurat ty powinieneś wiedzieć,
że w starciu z naszymi ukochanymi rozsądek nie ma szans.
Festiwal był super.
A gdy usłyszałem Moon and Honey, zacząłem myśleć o nas.
Postanowiłem zboczyć tu w drodze do LA.
Jak mnie tu znalazłeś?
Zapytałem kasjera na stacji benzynowej,
a on dał mi adres sklepu twojej ciotki.
Wszyscy się tu znają.
To prawda.
To mnie przeraża. Ja lubię prywatność.
Więc jesteś w niewłaściwym mieście.
Wiem.
Przyjechałem tu dla nas.
Nie ma już nas.
- To tragedia. - Historia starożytna.
To moja ciotka. Muszę wracać do pracy.
Możemy spotkać się później.
Dobra.
Gdzie się spotkamy?
U Curly.
Po pracy wyślę ci adres.
Super.
Do zobaczenia.
Stolik szósty czeka na burrito.
- Chodzi ci o Charliego? - Tak.
To jego burrito.
Stygnie.
Proszę bardzo.
Podać ostry sos,
Tabasco albo…
Tabasco to ostry sos, synu.
Coś cię gryzie?
Widzieliśmy się przy domkach.
Czy może…
wspomniał pan o tym komuś?
Spokojnie, mały. Nikt nie wie o waszej randce.
To było zwykłe spotkanie.
To nie moja sprawa.
Super.
Dziękuję panu za dyskrecję.
Wydaje mi się, że szukasz aprobaty.
Nie chcę, żeby…
- źle pan o mnie myślał. - Masz 18 lat.
Jesteś już mężczyzną.
A mężczyźni nie potrzebują aprobaty.
Potrzebują tylko siły swoich przekonań.
Niesamowite miejsce.
Jak w Kawalerze do wzięcia.
Nie oglądałem.
Ale zakładam, że ci się podoba.
To jak plan filmowy.
Masz ulubiony film?
To żenujące.
No weź.
Dobra. Uwielbiam Legalną blondynkę.
Nie nabijaj się ze mnie.
Nie zamierzałem.
A twój?
Żądło.
Tego nie widziałam.
Poważnie?
Tego z Newmanem i Redfordem, o skoku?
Musimy to nadrobić. Nie wiesz, co tracisz.
Czyli jesteś kinomanem?
Lubię klasyki.
Moi rodzice żyli jak pies z kotem, więc przesiadywałem u wujka.
Oglądaliśmy mnóstwo filmów.
A co robisz, gdy nie pracujesz ani nie oglądasz filmów?
Siedzę w barach i dłubię przy motocyklu.
- Masz go od dawna? - Tego? Od miesiąca.
Ale mam też dziesięcioletnią yamahę.
- Za dzieciaka też jeździłeś? - Tak.
Wujek mnie w to wkręcił,
żebym unikał kłopotów.
I to pomogło?
Nie.
Ale się starał. Nie to co rodzice.
Jak długo zostaniesz w Virgin River?
Nigdzie się nie spieszę.
I całkiem mi się tu podoba.
Na przykład co?
Głownie widoki.
Piękne.
Co tu robisz?
Rozmyślam.
Wszystko gra?
Tak.
Mel.
Co?
Mieliśmy być ze sobą szczerzy.
Stacie wie, że Mark i ja mieliśmy problemy z płodnością.
Wysłała mi to zdjęcie poleconym, jakby chciała zrobić mi na złość.
Dlaczego to zrobiła?
Bo nie oddałam jej pierścionka.
A może zrobiła to nieświadomie?
Nie, ona wszystko dokładnie planuje.
Jeśli tak, to przykro mi. To było…
paskudne.
Może powinnam oddać jej pierścionek.
Nie!
On należy do ciebie.
Mam ją znaleźć?
Powiedzieć jej, co myślę?
A co byś powiedział?
Żeby przestała się wyzłośliwiać i zachowywała się jak dorosła.
Jakiś ty dzisiaj uroczy.
Naprawdę?
Myślałem, że zawsze jestem.
To prawda.
Odwiedziłem Doca.
Co u niego? Nie oddzwania.
Chce polecieć do Atlanty.
Pojedzie do Port Royal po Hope.
Na tereny powodzi? Sam?
Nie chciał mojej pomocy.
Jadę do kliniki wybić mu to z głowy.
Widzimy się później?
- Nie odpisałeś na SMS-y. - Padł mi telefon.
- Mieliśmy iść do Curly. - Ale spodobało mi się tutaj.
Widziałaś te głowy na ścianach?
Ohyda.
Chodźmy do Curly.
Liz, wyluzuj. Zamówiłem frytki.
Nie znoszę, gdy nazywasz mnie Liz.
Wiem, ale jesteś urocza, gdy się złościsz.
Dzięki.
Hej, Ricky. To Parker.
Parker, to Ricky.
Parker to znajomy z LA. Postanowił tu wpaść.
Bez zapowiedzi.
Skąd się znacie?
Pracujesz z nią?
Nie. Jestem chłopakiem Lizzie.
Serio?
Tak, serio.
To miło.
Przyniesiesz mi wodę gazowaną?
Jasne.
Nie bądź dupkiem.
Nie jestem. Naprawdę chce mi się pić.
Ricky zrobiłby dla mnie wszystko, nie to co ty.
To dobrze.
Zasługujesz na to.
Nie doceniałem cię, póki mogłem.
- Tak, zawaliłeś sprawę. - Owszem.
Chcę to naprawić.
Przyjmuję przeprosiny.
Lizzie…
chcę ci wszystko wynagrodzić.
Nie puszczę cię na tereny powodzi dwa dni po huraganie!
Nie masz tu nic do powiedzenia.
To nie znaczy, że mi na tobie nie zależy.
Przetrwałem ofensywę Tt. Poradzę sobie.
To było dawno temu.
Jestem stary, więc na pewno słaby?
To nie ma nic wspólnego z twoim wiekiem.
Więc o co ci chodzi?
O twoje bezpieczeństwo.
Doceniam twoją troskę, ale jestem twardszy, niż wyglądam.
- Czyżby? - Tak.
Kiedy ostatnio brodziłeś w wodzie
albo podnosiłeś ciało nad głową?
Posłuchaj.
Nie rozumiesz?
Jeśli Hope gdzieś utknęła,
a ja nie zrobię czegoś, co mógłbym zrobić,
to nigdy sobie tego nie wybaczę.
Rozumiem.
Ale Hope może być bezpieczna,
a ty będziesz ryzykował życie.
Wolę zaryzykować,
niż żyć i żałować.
Obiecuję, że będę się odzywał.
Ja myślę.
Nie chciałam przeszkadzać.
Lilly.
- Cieszę się, że przyszłaś. - Przepraszam.
To ja przepraszam. Nie powinnam była naciskać.
Chcę ci to wyjaśnić.
Ukrywam swoją chorobę, bo mam przed sobą trudne decyzje
i nie chcę, żeby ktoś na nie wpływał.
Zaproponowano ci leczenie?
Tak. Rak jest nieuleczalny,
ale lekarz zalecił chemioterapię i radioterapię.
To może przedłużyć mi życie,
ale problemem są skutki uboczne.
A operacja?
To jedna z opcji.
Ale po co…
żyć dłużej, nie mogąc normalnie funkcjonować?
- Możesz ją potrzymać? - Jasne.
Proszę.
To może być Tara.
Dziękuję. Halo?
Cześć.
Preacher!
Gdzie się pali, kolego?
- Zgadnij, co się stało! - Pomyślmy.
Znalazłeś zakopany skarb!
Lepiej. Ktoś chce, żebym u niego nocował.
Owen, mój rówieśnik.
Jego brat ma urodziny i on też może kogoś zaprosić.
Wybrał mnie!
- Jestem jego przyjacielem! - Posłuchaj.
Cieszę się, że zaprzyjaźniłeś się z Owenem,
ale nie możesz tam iść.
Nie znam jego rodziny.
Odpowiadam za twoje bezpieczeństwo.
Zadzwoń do jego mamy. Owen mówi, że jest bardzo miła.
Przykro mi, ale nie.
- Dlaczego? - Już mówiłem.
Nie znam jego rodziny, a to kiepski moment.
Jeśli odmówię, Owen znajdzie innego kumpla.
- To nieprawda. - Nie rozumiesz.
- Christopher. - Nie chcę tu być!
Nie miałeś wyboru.
Daj mu teraz spokój.
Dzięki.
- Dziękuję. - Mała lubi drzewa.
To prawda.
Świetnie sobie z nią radzisz.
Położne tak już mają.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Kolejna walka o to, jakie kupić mleko.
Naprawdę cię lubi.
Ja też ją lubię.
Nie wiem, czy to stosowne, ale zapytam.
Spróbowałabyś jeszcze kiedyś?
O rany.
Jesteś jeszcze młoda. A ty i Jack to świetna para.
Jesteśmy ze sobą od niedawna, a on będzie miał bliźniaki.
Mógłby odmówić.
Chyba że bardzo tego chcesz.
Chciałabym mieć dziecko, ale to nic, jeśli się nie uda.
Chyba wcale tak nie myślisz.
Nie wiem, czy mam wybór. Czy w ogóle mogę zajść w ciążę.
Wszyscy mamy jakieś opcje.
Niekoniecznie takie, jakich byśmy chcieli,
ale są tuż przed nami.
Musisz zdecydować, co jest ważne.
Nieważne.
Moja córunia.
- Gdzie byłaś? - Wyszłam.
Już wczoraj.
Wciąż każesz mi się rozchmurzyć.
Co się z tobą dzieje?
Jack, nie mam ochoty na wykład.
Nie pouczam cię.
Zależy mi na tobie. Chcę wiedzieć, co się dzieje.
Rzuciłam pracę.
Poważnie?
To nic takiego.
Kochałaś tę pracę.
To się zmieniło.
Znajdziesz nową.
To nie takie proste.
- Zaczekam tutaj. - Dobrze, dzięki.
Cześć, Jack.
Jack, tak?
Jak ostatnio.
Mam przysłać kelnera?
Nie, dzięki. Char chciała tylko skorzystać z toalety.
- Wracamy z McKinleyville. - To kawał drogi.
Byliśmy w szkole rodzenia.
Chcę, żeby Char oswoiła się przed porodem z techniką Lamaze.
Dobry pomysł.
Moglibyśmy ściągnąć do kliniki doulę.
Pomogłaby Char się odprężyć.
Char raczej nie będzie rodzić w klinice.
Jak to?
Uważam, że powinna rodzić w szpitalu.
Od początku to mówiłem.
Klinika była kompromisem.
Przekonałem ją, żeby rodziła w szpitalu w Eurece.
Moja rodzina hojnie go wspiera. Char będzie rodzić jak królowa.
Fajnie.
Nie wytrzymałabym do Clear River.
Możemy porozmawiać?
Jasne.
Todd mówi, że urodzisz bliźniaki w szpitalu w Eurece.
Urodziły się tam trzy pokolenia jego rodziny.
A co z planem porodu?
Co z nim?
Rezygnujesz z niego?
Chciałeś, żebym rodziła w szpitalu.
Tak.
Ale byłoby miło,
gdybyś spytała mnie o zdanie przed zmianą planu.
Przypominam, że to ja będę rodzić.
A ja jestem ojcem.
Ja, nie Todd.
Więc będę wdzięczny, jeśli będziesz mnie informować.
Jack, to dobra decyzja.
Czemu tak uważasz?
Wiem, że było ci ciężko
przywyknąć do myśli o ojcostwie,
ale teraz mam Todda
i nie jestem już sama,
więc możesz żyć swoim życiem.
Wyraziłem się jasno. Chcę uczestniczyć w wychowywaniu dzieci.
To nie ty tu decydujesz. Jasne?
I wiesz co? Podziękuj Toddowi, że się zjawił.
Gdyby nie on, mieszkałabym z dziećmi w Portland.
O czym ty mówisz?
Mel ci nie powiedziała?
Prosiłam ją, żeby ci nie mówiła,
ale myślałam, że to zrobi.
Zanim poznałam Todda, ciotka i wuj zaprosili mnie do siebie.
Charmaine.
Muszę iść.
Proszę, nie utrudniaj mi tego.
- W porządku? - Tak.
Cześć.
Jak się masz?
Słuchaj, Muriel…
Wybacz, ale nie jestem w tej chwili szczególnie towarzyski.
Przysłało mnie kółko krawieckie, w ważnej sprawie.
Dziewczyny i ja chcemy pomóc tobie i Hope.
Wymyśliłyśmy, jak ułatwić ci wyprawę.
Słucham? Nie rozumiem.
Connie przypilnuje ci domu.
Nick i Jo Ellen zawiozą cię na lotnisko.
Ja opłaciłam ci pokój w Atlancie.
Prześpisz się przed jazdą do Port Royal.
A to jest od Lilly.
Zestaw przetrwania Bucka.
Znajdziesz w nim przydatne rzeczy.
Skąd wiedzieliście, że jadę do Port Royal?
Lilly słyszała twoją rozmowę z Mel.
Dziękuję ci za zrozumienie.
Jesteś wspaniałą przyjaciółką.
Vernon…
możesz na mnie liczyć.
Dzięki.
Na pewno starczy ci sił na powrót?
Tak.
Mam energetyki w bagażniku.
Fajnie.
Co?
Nic.
Powiedz.
To chyba nie jest dobry moment.
Mów, skoro już zacząłeś.
Otwieram klub w Los Angeles.
Gratulacje.
Pomóż mi go otworzyć.
Daj spokój.
Nie pasujesz tu.
A jeśli potrzebujesz noclegu, to ojciec udostępnił mi domek, za friko.
Mówisz poważnie?
Jasne.
Wracaj do LA.
Nie wiem, co powiedzieć.
Zgódź się.
Parker…
Nie czas na takie dyskusje.
Muszę iść.
Czyli odmawiasz?
Zastanowię się.
Dobra.
Nie każ mi czekać zbyt długo.
SŁUŻ Z DUMĄ DOŁĄCZ DO MARINES
ODRZUCONO POŁĄCZENIE
Dobry wieczór. W czym mogę pomóc?
Jeszcze nie wiem.
Sierżant sztabowy Gomez.
Ricky Sudder.
Szukam tylko informacji.
Chciałbyś się zaciągnąć?
Możliwe.
Chodź ze mną.
Sprawdzimy, czy jesteś godny noszenia munduru. Zapraszam.
Poczekaj, aż to zobaczysz.
Gotowy?
- Tak. - Dobra.
Ale super!
Zobacz.
Co to jest?
Najstraszniejsze historie o duchach.
Pianki z czekoladą?
A żebyś wiedział! Musimy tylko rozpalić ognisko.
Posiedzimy do późna?
Ile tylko zechcesz.
A rano powędkujemy?
Czemu nie?
Słuchaj, stary.
Przepraszam, że nie puściłem cię na noc do kolegi.
Obiecałem, że będę o ciebie dbał.
Zależy mi na tobie.
Zamierzam dotrzymać słowa.
Wszyscy myślą, że jestem dziwny, z wyjątkiem Owena.
Nie jesteś dziwny.
- Connie tak nie uważa. - To się nie liczy.
Jesteście dorośli. Musicie być dla mnie mili.
Jestem dla ciebie miły, bo cię lubię.
Jesteś fajny.
A jeśli inne dzieciaki tego nie widzą, to ich strata.
Wiesz co?
Tutaj wcale nie jest mi źle.
Wiem.
- Dzięki za biwak. - Nie ma za co.
Pomożesz mi rozpalić ognisko?
- Pewnie. - Super.
Weź krakersy i czekoladę.
Ja biorę pianki.
Lilly!
Co ty tu robisz?
To Hope!
Przy telefonie!
Nie mogła się dodzwonić.
Halo?
Halo!
Słyszysz mnie?
Ładnie.
Opieczone na złoto.
- Przypiekę moją tutaj. - A ja tam.
Dobra, dawaj.
- Kradniesz mi ogień. - Chyba ty.
- Uwaga! - Ale przypalona! O to chodzi!
- Idealna. - Świetna.
Dasz mi ją?
Zobaczyłam obóz Preachera i Christophera. Zainspirowali mnie.
Proszę.
Dzięki.
Jak ci minął dzień?
Dość nieoczekiwanie.
Coś się stało?
Charmaine mówiła ci o przeprowadzce do Oregonu?
Mówiła, że to rozważa.
- Czemu mi nie powiedziałaś? - Byłeś w szpitalu.
Skupiałam się tylko na tobie.
A potem?
Nie chciałam cię martwić, gdy zdrowiałeś.
A potem?
Powiedziałeś mi, że Charmaine zamieszka z Toddem w Clear River,
więc problem się rozwiązał.
A gdyby jednak się przeprowadziła?
Do końca bym o tym nie wiedział.
Ale tego nie zrobiła, więc gdybym ci powiedziała,
niepotrzebnie byś się denerwował.
Chciałbyś tego?
Tak.
Zawsze będę chciał znać prawdę.
Nieważne, jak na nią zareaguję.
Jack, przepraszam.
W porządku.
Zaskoczyła mnie.
Nie gniewasz się?
Ani trochę.
Zrobimy sobie prawdziwy biwak?
To znaczy?
Śpijmy pod gwiazdami.
Nigdy nie sypiam na ziemi.
Nawet w tak piękną noc?
Czemu miałabym spać na zewnątrz,
skoro mogę nacieszyć się widokiem, a potem spać w łóżku?
Łagodny szum rzeki utuli nas do snu.
Nasze ciała będą się wzajemnie ogrzewać.
No dobrze.
Chyba dam radę.
- Może? - Może.
Wybacz, muszę…
W porządku.
Co tam, Mike?
Dobra.
Co się stało?
Złapali go.
Jimmy jest w areszcie.
Napisy: Aleksandra Basińska