Evet, hadi bakalım.
-Buyurun. -Teşekkürler.
Yani,
açıkçası ne diyeceğimizi bilemiyoruz.
"Teşekkürler" yetersiz kalıyor.
Olması gereken buydu.
Bu sizin bebeğiniz.
Sakıncası yoksa bir şey sormak istiyoruz, bu karara nasıl vardınız?
Önce ikimizle ilgili olarak çözmemiz gereken meseleler vardı.
Marley'yi bir kez kaybettim.
Büyük aptallıktı.
Onu bir daha kaybedemezdim.
Eğer kendimi bebeğe adarsam
ilişkimiz onarılır diye düşündüm.
Ama…
O bir tamir aleti değil.
Hak ettiğini düşündüğümüz hayatı ona sağlayıp sağlayamayacağımızı konuştuk.
Ve işin gerçeği, sağlayamayız.
Hazır değiliz.
Ama bir ricam var.
Ne istersen.
İlk doğum planına dönebilir miyiz? Ebem olup bebeğimi doğurtur musun?
Kesinlikle.
Sen de bize söz ver,
okula geri döneceksin.
-Baba gibi konuşmaya başladın bile Jack. -Evet.
Evet, bebek doğduğunda Sacramento'ya taşınacağız.
Buradan gideceğiniz hiç aklıma gelmemişti. Ben…
Ama tabii ki…
Haberleşiriz.
Size bebeğin fotoğraflarını, videolarını göndeririz.
Bir süre için değil.
Kararımızı verdik ama kolay olmayacak. Dolayısıyla…
Biraz zamana ihtiyacım olacak.
-Tabii. -Tamam.
Senin istediğin gibi yaparız.
Doğduktan sonra da…
Onu görmemeyi tercih ederiz.
Umarım anlarsınız, umursamadığımızdan değil.
O yüzden de ilk sizin yüzlerinizi görsün istiyorum.
İlk sizin seslerinizi duysun.
Onun için istediğim başlangıç bu.
Sizin için de.
Teşekkür ederiz.
Teşekkürler.
Sen yanımda yatarken ne kadar güzel uyuduğumu unutmuşum.
Özlemişim bunu.
Kavuşmamızı çok geciktirdim, üzgünüm.
Önemi yok.
Şimdi buradayız ya.
Hayır, önemi var.
Bu daha farklı bir his.
Daha gerçek.
Sadece bu.
Biz.
Birbirimizi bu kez doğru sebeplerle seçmemiz.
"Bu" dediğin…
Tam olarak nasıl bir şey?
Bunu konuşmadık, değil mi?
Hayır, genel anlamda pek konuşmadık.
-Evet. -Evet.
-Bunu batırmak istemiyorum. -Bunun benim için anlamı büyük.
Benim için de.
Tamam,
öyleyse yeniden başlatma tuşuna basıp baştan başlayalım mı?
-Evet. -Olur mu?
-Bu kez daha düşünceli olalım. -Evet.
En başa dönmüş ve ilk defa flört ediyormuşuz gibi
ama çıkardığımız derslerden faydalanarak.
-Bu hoşuma gitti. -Evet.
O zaman
madem tekrar flört aşamasındayız,
sana bir sorum var.
Tamam. Demek bir sorun var.
Kurucular Günü'ne gidelim mi?
-Kurucular Günü mü? -Evet.
Herkese duyurmuş oluruz.
Asıl sormak istediğim buydu sanırım.
Bunu yapabilir misin?
Aklındakini unutma.
-Merhaba. -Selam.
-Nasıl gidiyor? -İyidir. Rahatsız etmedik umarım.
Hayır, hiç sorun değil.
Nasılsınız? N'aber? Marley ve Eamon'la nasıl gitti?
Şey…
Eyvah.
Bebeği vermeyi kabul ettiler.
İnanmıyorum!
Biliyorum.
-Sonunda anne baba olacaksınız. -Evet.
-Ben de hala. -Evet.
Joey, Donna ve Mary alınmasın ama en kafa hala ben olacağım.
Çantamda hep şeker olacak, geç yatmasına izin vereceğim…
-Belli oldu, sana emanet etmeyeceğiz. -İyi, peki.
Hukuki işleri dert etmeyin.
Evlat edinme ajansını arayıp süreci başlatırım.
-Harika. -Sağ ol, çok makbule geçer.
-Ben… -Pardon, böldük mü yoksa?
Çıkabilirsin. Yakalandın.
-Merhaba. -Merhaba.
Böldüğüm için kusura bakmayın.
Kutlarım.
-Sağ ol. -Rica ederim.
-Teşekkürler. -Ne demek.
Hepimiz bir kutlamayı hak ediyoruz gibi.
-Evet. -Evet.
Yine başardın Başkan McCrea.
Bugün de kasabanın aklı başına gelmezse ne zaman gelir, bilmiyorum.
Evet.
Başkan?
Tamam.
-Paniğe kapılma. -Öyle bir planım yoktu.
Güzel. İstersen panikle tabii.
Öyle panik atak gibi değil de yerinde olsam hafif bir telaş…
-Tony. -Efendim?
-Beni korkutuyor ve canımı sıkıyorsun. -Pardon. Gladys aradı.
-Greg'le grip olmuşlar. -Ararım onları.
Harika. Neyse, başlık standında olamayacaklar.
-Niye telaşlanmadın? -Çünkü bir çaresi bulunur.
Yorgancılık standından Dina'yı ve birkaç malzemeyi alıp o standa koy.
Yorgancılık… Dâhice. Ben…
Başkan, krizde çok iyisin.
Âdeta Margaret Thatcher'ın genç hâlisin. Biliyor muydun bunu? Ya, evet.
Hadi bakalım. Yok, bu taraf.
Hadi, bu tarafta. Benimle gel.
Of, Lizzie'yi özledim. Hemen dönerim.
-Doktor, yardım edeyim mi? -Ben pekâlâ hallediyorum.
Hâlâ mı at meselesi?
-Hope'a durumu açıkladım. -At olsun olmasın.
Ne yapıp edip yeniden karımın hayatına girdin.
Bilmeni isterim ki bu hiç hoşuma gitmiyor ve sana zerre kadar güvenmiyorum.
Bir problem mi var?
Yo, hayır. Sen yerini bildiğin sürece yok.
Yerimi mi?
Yerimden dem vuracaksan
hatırlatayım, şu anda benim yerimdesin.
-Biraz daha saygı bekliyorum. -Sahi mi? Saygı ha?
Saygı, kazanılan bir şeydir.
-Haberin var mı? -Çocuklar!
İyi ki iki dakika yoktum. Vernon, kliniğe gitmen gerekmiyor mu?
Gideceğim ama önce sözümü bitirmek isterim.
-Saygı… -Vernon…
Endişelenmeni gerektirecek hiçbir şey yok.
Yaşınızdan başınızdan utanın.
O başlattı.
VIRGIN RIVER KURUCULAR GÜNÜ KUTLAMASI
Kasabadaki ilk etkinliğinize hoş geldiniz.
-Burası masal âlemi gibi. -Demiştim size.
Sık sık böyle şeyler yapılıyor mu?
-Evet. -Hep.
-Evet. -Peki.
Jack!
Şenlik nasıl, keyifli mi?
Benim yemek arabasına uğramam gerek. Size iyi eğlenceler.
Sonra görüşürüz.
Pekâlâ, ilk ne yapmak istersiniz? Bakayım…
Mum yapımı var.
Demircilik var.
İnanmıyorum, bir sarsaparilla barı tabelası gördüm.
-Hep içmek istemişimdir. -Peki.
Sarsaparilla olsun.
Görüyor musun? Hey, Eamon! Biraz yavaş olur musun?
İnsan taşıyorum burada!
-Altınları heba ediyorsun. -Göründüğünden zormuş.
Öyle hızlı çevirirsen olmaz.
Daha iyisini yap da görelim.
Ellerim biraz dolu.
İstersen Koko'yu ben alayım. Biraz baş başa vakit geçirirsiniz.
Evden çıkmayı başardın, keyfine bak.
Tamam. Al.
Gel bakalım Koko.
Aman da aman. Seni bütün kasabayla tanıştıracağım.
Hadi, gidelim.
Pekâlâ.
İyi olan tava kazansın.
Dostum, resmen baba olacağına inanamıyorum.
Sağ ol kardeşim.
Ben de bunun seninle son etkinliğimiz olacağına.
Yemeklere gözyaşı bulaştırmayın.
Sekiz bizon burger, iki çedarlı mısır lapası,
dört patates kızartması, bir de mısır unlu muhallebi.
Pekâlâ. Var ya, Westwood yemeklerine bayıldılar.
Dur sana yardım edeyim. Sipariş çok.
Evet…
Dostum, senin adına çok seviniyorum
ama sensiz eskisi gibi olmayacak.
-Bana işi teklif edişini hatırlıyor musun? -Tabii ki.
-Beni burada ilk ziyaret edişindi. -Evet.
Hayatta kaybolup gitmiştim.
-Tamamen yönümü şaşırmıştım. -Evet, hatırlıyorum.
Sana barı gezdirmiştim. Henüz bitirmemiştim bile.
Sana menümü gururla göstermiştim. Mini hamburgerle çığır açacaktım güya.
Deme öyle. Mini hamburgeri sevmeyen mi var?
Sonra sen "Karalahana salatası, peynirli brioche tost" demeye başladın.
Dalga geçip beni kovacaksın sanmıştım.
Yok canım. Güvenmiştim sana.
Sen…
…sadece bir menü yapmadın.
O barı öyle bir yer yaptın ki herkes kendini oraya ait hissetti.
Sağ ol.
Sen de bana iş verdin.
Burada yeni bir hayat verdin.
Bana destek oldun. Bunu asla unutmayacağım.
İyi iş çıkardık, değil mi?
Darısı yeni mekânının başına.
Yerleşimciler, Sierra Nevada dağlarını
1875 yazında nihayet aştılar.
Yorgun düşmüşlerdi
ama henüz bulamadıkları o yeri aramayı sürdürdüler.
O yer, dinlenebilecekleri,
kök salabilecekleri, onlara umut olacak bir yerdi.
Susuzluktan öleceğim.
Zannederim bir şeye yaklaştık.
Evet, ölüme!
Durun biraz, bir ses duydum.
Su sesi!
Şükürler olsun, bir nehir buldun.
Hayır, nehir değil, bir yuva buldum.
Adını ne koyacağız?
Burası ne kadar da güzel, ne kadar da bâkir.
İşte bu! Adı Virgin River olacak.
Bu ad Papaz McCoy'un pek hoşuna gitmeyecektir.
Tamam, hadi gidelim. Yürüyün.
-İyi misin? -Evet.
Nedense bir türlü rahat edemiyorum.
Yerleşmelerinin 50 yıl ardından
Virgin River halkı tarihinin en büyük tehdidiyle karşılaştı.
Dağ yanıyor!
Ne yapacağız?
Eyvah!
Seni seviyoruz Şef!
İtfaiye teşkilatının şefi olsam da teşkilatın tek mensubu olarak
bu yangını tek başıma söndüremem.
Duydunuz mu? Haydi arkadaşlar!
Birer kova kapın! Haydi, kımıldayın!
Kasabamızla duyduğumuz gurur
halkımızı kurtardı ve dayanığı temeli oluşturdu.
Evet!
En nihayetinde 1984'te, ilk ve tek belediye başkanımız Hope McCrea
kasabamızın resmen belediye hâline gelmesine öncülük etti.
Bütün hayatım bu kasabada geçti.
Büyüdüğünü, değişim geçirdiğini, tökezleyip tekrar ayaklandığını gördüm.
Tüm bu süreçler boyunca kendi kendine yetmenin önemini,
geleneğin ve halk dayanışmasının önemini hiç unutmadık!
Her yıl Kurucular Günü biraz durup düşünmemize
ve nereden gelip nereye gittiğimizi hatırlamamıza olanak tanır.
Bazılarınızın bildiği gibi buralı olmayan birtakım kişiler
bu cennet gibi yere baktığında dayanışma değil, fırsat görüyor.
Zaten işleyen bir düzeni gelip düzeltmek isteyen insanlara
burada ihtiyacımız yok.
Evet!
Çünkü Virgin River harita üzerinde bir noktadan ibaret değil, bizim yuvamız.
Yuvamız olarak kalmasını sağlamak da bize düşüyor.
Bugün de öyle, gelecek kuşaklar için de.
Lütfen bu dilekçeyi imzalayın
ve Virgin River'ı yabancı şirketlerden koruyun.
İlk kim imzalayacak?
O şeref bana ait olabilir mi?
Tabii.
Sağ ol Roland.
Teşekkürler.
Harika.
Marley ve Eamon nerede?
Mum yapımında sanırım.
Bakıyorum da Kurucular Günü'nün hakkını veriyorlar.
Evet. Bakıyorum siz de oymacılığa sarmışsınız.
Bir ahşap bloktan, keskin bir bıçakla
özel bir şey yapmak kadar güzel başka ne olabilir?
Evet, doğrudur. Erkeklere özgü bir şey herhâlde.
E, Jack'le torunuma isim bulabildiniz mi?
Daha değil.
Biliyor musun, ben oldum olası Vernon ismini beğenmişimdir.
-Hadi ya? -Vernon mı?
-Daha neler. Ama Everett olur bak. -Hayır.
-Mel? -Efendim?
Biz eve dönsek iyi olacak.
İyi misin?
Bilmiyorum. Doğru dürüst nefes alamıyorum.
Kasılmaların mı başladı?
Hayır, sadece nefes almakta zorlanıyorum.
-İyi misin? -Başardık kardeşim.
Her zamanki gibi. Aşçılığın sayesinde.
Bu arada bilgin olsun,
yeni mekânında ilk yer ayırtan ben olacağım.
Anlaştık.
Yeni mekânın demişken…
Pay satın alma sözleşmesi.
İmzalaman yeterli.
Sonra bana ver, gerisini hallederim.
Jack.
Mel çağırıyor.
-Her şey yolunda mı? -Evet.
Marley için.
At değil de motosiklete binen biri için hiç fena değil.
-Acemi şansı işte. -Evet.
-Sıra sende. -Tamam.
Gel göstereyim sana. Şimdi şöyle…
Kes şunu. Aklıma girmeye çalışma.
Girmeye çalıştığım yer orası değil.
-Tamam, dinle. -Ne?
Bu bir aile etkinliği.
Tamam. Aileye uygun takılalım.
Şaka mı bu?
Ne diyebilirim ki?
-O kadar iyisin ha? -O kadar iyiyim.
Bugün de mi yangın söndüreceğim yani?
Bu, anladığım şey mi?
-Kaliforniya İtfaiyesi işi iptal. -İptal.
Sizin için çok sevindim.
Teşekkürler.
-Şu an kıyafetini konuşabilir miyiz? -Tabii ki hayır.
Sahnede harikaydın Şef. Şimdi istikamet Broadway mi?
Dikiş grubu bana yeter.
-Budur. -Güzel.
-İşte şimdi tamam oldu. -Ben de bir tane alayım.
Teşekkürler.
Ne diyorsun, pişman mısın?
Sarsaparilla için mi?
Hayır, birkaç gün daha kalacağın için.
Patronum başta pek sevinmedi
ama sonra durumu açıkladım.
Nasıl bir durummuş bu?
Birkaç yıl önce hoşlandığım yakışıklı bir polisle karşılaşmam,
onun bana çıkma teklifi etmesi, benim hayır diyememem.
-Patronuna karşı amma dürüstsün. -Alışıktır.
Anladım.
Doğrusunu istersen burayı özleyeceğim.
Arada bir ziyarete gelebilirsin. Her zaman beklerim.
-Sen Los Angeles'a hiç gelir misin? -Gelmemi gerektirecek bir şey olmadı.
Şimdiye dek.
Muhallebi yemek ister misin?
-Hayır. -Peki. İşte o bahsettiğim dürüstlük.
-Kusura bakma. -Sevdim bunu.
İşte, orada.
Evet, bu da minik eli.
Şurada işte.
Peki, şimdi amniyotik sıvını ölçeceğim.
Karın ağrınla nefes darlığının sebebi büyük ihtimalle o.
Patates kızartmasındandır diyordum.
Ve bir ev büyüklüğündeki cüssem yüzünden.
Sebebi patates kızartması değil.
Normal amniyotik sıvı cepleri iki ila dört santimetredir.
Tamam.
Seninkiler sekiz santim.
Polihidramniyozun var.
Amniyotik sıvı fazlası anlamına geliyor.
Tamam. Ne yapacağız?
Boşaltabilir miyiz? Doğuma çok az kaldı.
Seni biraz rahatlatabiliriz ama polihidramniyoz…
…bazen bebekle ilgili bir sorun olduğu anlamına gelir.
Nasıl bir sorun?
Bilmiyoruz. Ancak elimizdekilerden daha gelişmiş ekipmanlarla anlayabiliriz.
Grace Valley'ye mi gideceğiz?
Hayır, sanırım bildiğim daha yakın bir yer var.
Doktor Hayes.
Doktor Mullins. İkinci raunda hazırlanmam gerekir mi?
-Bu kez destek getirmişsin. -Şartlar değişti.
Yardımın lazım.
Demek buradaki imkânlarımızdan faydalanmaya geldin.
Dinle.
Yirmi iki yaşında, dokuz aylık gebe ve polihidramniyozlu bir kadın var.
Doğum annemiz.
Bebeğin bir sorunu olabilir. Yardımcı olur musun?
Lütfen.
Araçta 40 haftalık gebelik ultrasonu yapabiliyoruz.
-Harika. -Ben gidip Marley'yi getireyim.
Teşekkürler.
Mel, işlemi sen yapmak ister miydin?
Evet.
İzin verirseniz Marley'yle baş başa konuşmak istiyoruz.
Bu hepimizi ilgilendiriyor. Kalabilirler.
Bebeğin nesi olduğunu öğrendik.
Süperoinferior ventriküler konumlanma.
Nadir görülen bir doğuştan kalp sorunu.
İki karıncığın yan yana olması gerekirken üst üste konumlanmasına deniyor.
Kalbi gerektiği gibi kan pompalamakta zorlanıyor.
Bünyesi de dolaşımı desteklemek için alabildiğine çalıştığından
bebek amniyotik sıvıyı gerektiği gibi alamamış.
İyileşecek mi?
Ameliyat olması gerekecek.
Muhtemelen bir dizi ameliyat.
Amacımız, kan dolaşımını yeniden düzenleyip kalbin yükünü azaltmak.
Karmaşık ama başarılı olabilecek bir prosedür.
Bu ameliyatlar Grace Valley'de yapılmaz.
Çabucak bir uzman arayıp bulmanızı öneririm.
-Ben birkaç telefon ederim. -Lütfen.
-İstersen birlikte araştıralım Dr. Hayes. -Tabii.
Teşekkürler.
Marley iyileşecek mi?
Evet. Marley, sen düzeleceksin.
Mel, Jack, çok üzgünüm.
-Olur mu hiç? Hayır. -Hayır…
-Sorun yok. -Mecbur değilsiniz. Ajansı arayabilirim.
-Bir yükümlülüğünüz yok. -Marley, dinle.
Şu anda yalnızca bebeğin sağlığına odaklanacağız, tamam mı?
Marley. Bana bak.
Her şey yoluna girecek.
-Her şey yoluna girecek. -Tamam.
Nasıl yapacağız?
Yola devam edeceğiz.
Bu bebeğin ne kadar yaşayacağının hiçbir garantisi yok.
Hayatta hiçbir şeyin garantisi yok.
Bunu ikimiz de biliyoruz.
Bak…
O bizim bebeğimiz ve onu seveceğiz.
İster 100 saniye yaşasın, ister 100 yıl.
O minik ruh bizim alınyazımız.
Bizi o buldu.
Bize ihtiyacı var.
Çünkü biz güçlüklerin altından kalkan insanlarız.
Ve oğlumuzun üstüne bahse girmeliyiz.
O bizim oğlumuz.
-O bizim oğlumuz. -Evet.
O bir Sheridan.
-Bir savaşçı olacak. -Evet.
Ama şimdi biz onun için savaşmalıyız.
Vernon?
-Selam. -Başardık.
Düzenleme için gerekli imzayı topladık.
Artık Grace Valley bu kasabaya adımını bile atamaz.
Sorun ne?
Mel ve Jack
bugün talihsiz bir haber aldılar.
Evlat edinecekleri bebeğin doğuştan bir kalp hastalığı var.
Vah vah.
Evet.
Bebek iyileşebilecek mi?
Bilmiyoruz. Ciddi kararlar vermeleri gerekecek.
Ama neyse ki erken teşhis ettik.
-Bak bu iyi. -Evet.
Ve hastalığı Dr. Hayes'in yardımıyla teşhis ettik.
-Arada bir işe yarıyor demek. -Evet.
Ben de
düşündüm ki
Dr. Hayes'in ve Grace Valley'nin burada olması belki de…
-İyi olabilir. -Ne?
Hastanede çalışmaktan bahsetmiyorum,
beraber çalışmaktan bahsediyorum.
Ciddi olamazsın.
O dünyayı boşuna terk etmedin Vernon. Çalışma tarzlarını biliyorsun.
Aynı anda hem insanlara hem paraya önem veremezsin.
Kliniğin temel taşı hep bu oldu.
Evet, öyle. Kolay olmayacağını biliyorum
ama eğer bu kasaba için en iyisini yapacaksam, belki de…
Onunla birlikte çalışmalıyızdır.
Ne demek "birlikte"?
Onunla olası bir ortaklık üzerine konuştuk.
"Konuştunuz" mu?
Bu konuşmaları bensiz yaptın, öyle mi?
Seni bütün gün görmedim ki. Şimdi söylüyorum işte.
Dünyaya karşı ikimizdik sanıyordum Vernon.
-Öyleyiz zaten. -Palavra!
Senin ve mirasın için dişimle tırnağımla mücadele ettim,
sense önce benimle konuşma nezaketini bile göstermeden havlu attın!
Ne yaptığını bal gibi biliyordun ve yine de yaptın!
Haksızlık ediyorsun!
Bütün bunlar haksızlık!
Kliniğin geleceği artık senin ellerinde.
Geleceğine kafa yorarken de
bu gece klinikte kalıver.
Az önce Dr. Hayes'le telefonda görüştüm.
Doktor'la birlikte Los Angeles Çocuk Hastanesi'ndeki
Kalp Enstitüsü'yle görüşmüşler.
Enstitü ameliyatı yapmayı kabul etmiş.
-Bu iyi haber, değil mi? -Yani, ülkede onlardan iyisi yok.
Tamam.
Ama hızlı ilerlemek istiyorlar.
Ne kadar hızlı?
Sabahtan Los Angeles'a gitmemizi istiyorlar.
Doğumu Cedars'ta başlatacağız.
Eski çalışanları olarak doğum yaptırma yetkim var.
Sonra bebeği Çocuk Hastanesi'ne sevk edip işlemi orada yapacaklar.
Yarın mı?
Evet.
Ne diyorsun?
Tamam.
Öyle yapalım.
Hope.
Sana bir şey getirdim.
Al.
-Bu ne? -Babam.
Belli ki atamıyorum. Siz de kavuşmuş olursunuz işte.
Neyin var senin be?
Vernon, Grace Valley'yle ortaklığa giriyor.
Verdiğim onca emeğe, kasaba için doğacak sonuçlara rağmen
beni yüzüstü bıraktı.
Neyim ben, enayi mi?
Hayır, enayi falan değilsin.
Neden aynı şey hayatımda üçüncü kez başıma geliyor, açıkla öyleyse.
En sevdiğim adamlar bana ihanet etti
ve bu adamlardan biri öz babam.
-O sana ihanet etmedi. -Bana onu savunmayı bırak.
Hope,
düşündüğün gibi değil.
Sahi mi? Nasılmış peki?
Söyleyemem.
Mac'e söz verdim.
İznini isteyebilirsin.
McCrea Kereste batmaya mahkûmdu.
Ne? Neden bahsediyorsun sen?
Baban o şirketi öyle bir borca soktu ki
büyük şirketlerle rekabet etme şansı kalmadı.
Göz göre göre batıyordu.
Gururuna yediremediği için de bana söylemedi.
Hayır, mücadele edeceğin için.
Gemiyle birlikte senin de batacağını biliyordu.
Seni sevdiği için buna müsaade etmedi.
O seni çok seviyordu Hope.
Bunu bana neden söylemedi ki?
-Sen neden söylemedin? -Haklıydı çünkü, biliyordum.
Ve seni ben de seviyordum.
Hâlâ da seviyorum.
Aferin oğluma.
Aferin sana.
Selam.
Veda ediyorum ona.
Peki.
-İyi misin? -Evet.
Bunlar sevinç gözyaşları.
Burada güzel bir hayatı olacak.
Buna eminim.
Olacak tabii.
Evet.
Tamam, gidelim hadi.
Erken kalkmışsın.
Uyku tutmadı.
-Neden? -Çünkü seni düşünmeden edemiyorum.
Çalışmam gerekiyor, demiştin ama yemek yemen de lazım.
Ne dersin,
akşam uğrayıp sana yemek yapayım mı?
Bana yemek yapmanı özledim.
Cevabım evet.
Harika. Görüşürüz o zaman.
Merhaba. Marley Thurston geldi.
Çocuk Hastanesi'nin cerrahı burada. Önce sizinle konuşmak istedi.
-Çağırayım. -Teşekkürler.
Tamam.
E?
Geri dönmek nasıl?
Bilmiyorum. Liseye dönmek gibi.
O eski hisler sanki yok olup gitmemiş gibi canlandı.
Marley Thurston?
-Mel? -Eli?
Ne… Bir dakika.
-Sen… -Yaşlanmış mıyım?
-Hayır. -Evet.
Sense hiç yaşlanmamışsın.
Pardon, siz tanışıyor musunuz?
Hani sana bir doktordan bahsetmiştim, Sınır Tanımayan Hemşireler'de çalıştığım.
Âşık olduğun, kendini beğenmiş olan.
Kendini beğenmiş ha?
Yine de seven seviyormuş.
Jack. Eli, bu kocam Jack.
-Memnun oldum. -Ben de.
Açıklık getireyim, çok eskidendi.
Belli oluyor zaten.
Güzel. Dilerseniz baştan alayım.
Ben Dr. Eli Kelly.
Çocuk Hastanesi'nde çocuk kalp cerrahıyım.
Hayatımı sizin gibi ailelere yardımcı olmaya adadım.
Bu prosedürü o kadar çok defa yaptım ki sayısını hatırlamıyorum.
Kaldı ki hafızam çok iyidir.
Süperoinferior ventriküler konumlanma ciddi bir vaka.
Size bir yığın istatistikle, diyagramlarla ve tıbbi terimlerle
durumu hafifleterek de anlatabilirim
ama konu sizin bebeğiniz olduğunda
her hâlükârda hazmetmesi zor bir tanı bu.
O yüzden açık açık söyleyeceğim.
Zor olacak.
Buna emin olabilirsiniz.
Belki de yaşayacağınız en büyük zorluklardan biri olacak.
Ama
şuna da emin olabilirsiniz,
bebeğinizin hayatını mutlaka kurtaracağım.
Teşekkürler.
BRIE SHERIDAN - AVUKAT PAY SATIN ALMA SÖZLEŞMESİ
İşte geldi!
Evet.
Çok güzel bir bebek.
Git.
Git tanış oğlunla.
Teşekkür ederim.
Selam ufaklık.
-Merhaba. -Selam.
-Seni çok seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
Merhaba.
-Gitmemiz gerek. -Merhaba.
Tamam, tamam.
-Bebekle kal. Şimdi gelirim, tamam mı? -Tamam.
Geçti.
Merhaba.
-Bekleyin! -Hemşiresi misiniz?
Annesiyim.
Merhaba.
Alt yazı çevirmeni: Arda Barişta