‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(หลอน)
‎ฉันชื่ออลิเซีย ครอบครัวของฉันกับฉัน ‎ถูกสัตว์ประหลาดในบ้านของเราทรมาน
‎(เรื่องต่อไปนี้เป็นเรื่องจริง)
‎ฉันเติบโตในการ์เด้นโกรฟ แคลิฟอร์เนีย
‎มันเงียบ เพื่อนบ้านรู้จักกันทุกคน
‎มันเป็นเมืองเล็กๆ ที่น่าอยู่
‎จริงๆ แล้ว ตอนโตมาฉันลำบากมาก
‎แม่ฉันเพิ่งหย่ากับพ่อ และก็มีแค่ฉัน
‎กับแอนดรูว์ น้องชายฉัน
‎เราอยู่ในบ้านเคลื่อนที่กันค่อนข้างนาน
‎ฉันอิจฉา ค่อนข้างอิจฉาเพื่อนๆ ของฉัน
‎ไม่มีใครอาศัยอยู่ในบ้านเคลื่อนที่
‎พวกเขาจะมีปาร์ตี้ริมสระและปิ้งบาร์บีคิวกัน
‎ฉันอายเพื่อนๆ นิดหน่อย
‎ฉันโดนรังแกมาตลอด
‎ฉันค่อนข้างอ้วน และก็ตัวเตี้ย
‎ฉันไม่ใช่คนสวยเลิศเลอ
‎มันเลยช่วยอะไรไม่ได้ ‎กับการอาศัยอยู่ในบ้านเคลื่อนที่
‎ชีวิตทางสังคมของฉันแย่มาก
‎แต่แล้วอะไรๆ ก็เปลี่ยนไป
‎แม่ฉันเป็นช่างทำผม เธอมีโอกาส
‎ได้ทำงานที่ร้านเสริมสวยแห่งใหม่
‎ตอนนี้เธอคิดว่า "โอเค นี่เป็นโอกาสที่ดี
‎ที่จะหาบ้านให้เราและเด็กๆ วัยรุ่นได้อยู่กันแล้ว"
‎ฉันมีลูกค้าเยอะขึ้นมากและมีเงินเข้ามามากขึ้น
‎และโชคดีที่ฉันเจอป้าย "ให้เช่า"
‎แล้วก็ถามเกี่ยวกับบ้านหลังนั้น และก็ว้าว
‎มันเหมือนฝันเลย
‎อลิเซีย มาเร็ว
‎ฉันจำได้ว่าเห็นคนพวกนั้น
‎พวกเขาดูแปลกๆ ในแง่ที่ว่า ‎พวกเขาไม่อยากให้เราอยู่ที่นั่น
‎ดูเหมือนพวกเขาจะโกรธและไม่พอใจมาก
‎แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร ‎คิดว่าฉันแค่ตื่นเต้นมากที่ได้มาอยู่ที่นี่
‎แอนดรูว์
‎- นั่นจะเป็นห้องของลูก ‎- ครับ
‎ไปกันเถอะ
‎เด็กๆ!
‎แม่
‎ไม่เป็นไรจ้ะ
‎ไม่เป็นไร ไปเถอะ
‎ไม้กางเขนนั้นได้รับการปลุกเสกมาแล้ว ‎มันจึงความหมายมาก
‎มันแตกเป็นชิ้นๆ แตกละเอียดเลย
‎เราตกใจมาก ‎แต่เราก็คิดว่ามันอาจเป็นเพราะลม
‎ที่พัดมันตกลงมา หรืออาจเป็นอะไรที่…
‎พื้นผิวไม่เรียบหรืออะไรแบบนั้น
‎ใช่ ไม่มีคำอธิบายเลย มันแปลกๆ
‎แล้วหลังจากที่เราย้ายมาอยู่ได้สองสามวัน ‎ฉันออกไปที่สวนหลังบ้าน
‎ฉันเจอของที่แปลกมากอยู่ในสวนหลังบ้าน
‎และด้วยเหตุผลบางอย่าง ‎ฉันรู้สึกขนลุก คิดว่ามีบางอย่าง…
‎มีบางอย่างที่นี่ผิดปกติ
‎แต่ก็เป็นอีกครั้งที่ฉันไม่ได้สนใจมัน
‎มันจะเป็นวันแรกของฉันในการเรียนปีสุดท้าย
‎ฉันจำได้ว่าเตรียมตัวที่จะไปเริ่มเรียนวันแรก
‎ทุกคนตื่นเต้นกันใหญ่
‎แม่
‎แม่!
‎แม่! แม่!
‎แม่
‎แม่! แม่!
‎มันเหมือนคุณโดดตึกสูงห้าชั้น
‎แล้วข้อเท้าหักทั้งสองข้าง
‎มันอธิบายไม่ได้เลย
‎ที่จริง แม่ร้องว่า "มีคนจับแม่ลอยขึ้นแล้วก็ผลักแม่
‎มีคนผลักแม่ มีคนจับแม่ลอยขึ้นแล้วผลักแม่"
‎ฉันคิดว่านั่นไม่ใช่แมว
‎มันมีรูปร่างลักษณะที่ต่างกัน
‎มันมีเขี้ยวและมองเห็นซี่โครงของมัน
‎ดวงตาคู่นั้นจ้องมองมาที่ตาของฉัน
‎ฉันไม่เคยเห็นสัตว์อะไรแบบนั้นเลย
‎ฉันไปโรงพยาบาลกับแม่ทันที
‎และสิ่งแรกที่แม่พูดคือ ‎"กลับบ้านไปกำจัดสัตว์ประหลาดนั่นซะ"
‎ไฟสว่างขึ้นและสัตว์ประหลาดนั่นก็หายไป
‎แม่ฉันกลับจากโรงพยาบาล
‎เราให้แม่นอนบนเตียง ‎นั่นคือที่ที่แม่จะนอนรักษาตัว
‎ผมจำได้ว่ากลับมาถึงบ้าน ‎และเห็นแม่ใส่เฝือกที่ขาทั้งสองข้าง
‎ผมคิดว่า "ว้าว นี่มันเกิดขึ้นจริงๆ เหรอ"
‎ผมไม่เคยเห็นใครที่ขาหักทั้งสองข้าง
‎และใส่เฝือกเต็มขาแบบนั้นเลย
‎ผมคิดว่ามันเหลือเชื่อจริงๆ
‎ในช่วงเวลาที่แม่ฉันบาดเจ็บ
‎เราอยู่ในบ้านหลังนั้นแบบถูกโจมตีได้ง่ายมาก
‎แม่
‎แม่!
‎แอนดรูว์
‎แม่!
‎อลิเซีย
‎แม่
‎แม่!
‎แม่
‎แม่!
‎มี…
‎มีปีศาจ…
‎อยู่ในห้องหนู
‎ลูกพูดว่า "มีปีศาจอยู่ในห้องหนู"
‎แม่ฉันวัดอุณหภูมิฉัน มันสูง 108
‎แล้วฉันก็สังเกตเห็นว่ามือกับแขนของฉัน
‎เริ่มเป็นรอยแนวยาวใหญ่ๆ สีแดง
‎เหมือนเป็นรอยไหม้บนผิวหนังฉันเต็มไปหมด
‎พวกเขาขับรถพาฉันไปส่งที่ห้องฉุกเฉิน
‎หมอใส่ชุดป้องกันวัตถุอันตราย ‎และหน้ากากออกซิเจนเข้ามา
‎พวกเขารักษาฉันเหมือนฉันถูกกักกันโรค
‎แล้วพวกเขาก็ตัดสินใจ ‎เอาฉันไปแช่ในอ่างใส่น้ำแข็ง
‎ผมฉันร่วงเป็นกระจุกใหญ่มาก
‎ผื่นบนแขนฉันลามไปถึงหลังและขากับเท้าฉัน
‎เส้นประสาทตาข้างซ้ายของฉันหดตัว ‎เพราะอุณหภูมิ
‎ตาข้างซ้ายของฉันบอดนานหนึ่งเดือน
‎มันน่ากลัวมากเลย
‎เหมือนลูกกำลังจะตายต่อหน้าต่อตาแม่
‎มันทำให้แม่นึกถึงโรคระบาดในคัมภีร์ไบเบิล
‎ผอมลงเรื่อยๆ ผมแห้งและก็ซีดลง
‎- ใช่ ‎- ไม่มีคำอธิบายอะไรเลย
‎จนกระทั่งในที่สุดพวกเขาก็รู้ว่าลูกเป็นอะไร
‎พวกเขาเรียกผู้หญิงจากศูนย์ควบคุมโรค ‎ให้บินมาจากชิคาโก
‎เธอทดสอบสองสามอย่าง แล้วก็ถามฉันว่า
‎"เมื่อเร็วๆ นี้คุณไปแอฟริกามาหรือเปล่า
‎เพราะคุณเป็นไข้ไทฟอยด์"
‎หมอแปลกใจมากและพูดว่า มันเป็นไปไม่ได้
‎เพราะไม่มีคนในสหรัฐฯ เป็นไข้ไทฟอยด์สักราย
‎ตั้งแต่ทศวรรษ 1920
‎เป็นไข้ไทฟอยด์ชนิดที่หายากที่สุด ‎ไม่มีใครเคยพบในพื้นที่ของเราเลย
‎ตอนนั้นแม่ฉันตัดสินใจว่าถึงเวลาแล้วที่จะ
‎จ้างมืออาชีพ คนที่ทำพิธี
‎กำจัดปีศาจในบ้านของเรา
‎ฉันคุยกับเพื่อนที่บอกฉันเรื่องเจซี
‎ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญวิชาหมอผี
‎ผมเป็นครูของมูลนิธิ ‎เพื่อการศึกษาวิชาหมอผีในซานดิเอโก
‎ผมไวต่อพลังงานมาก
‎ผมมีความสามารถในการติดต่อกับ ‎ผู้ช่วยจากสวรรค์โดยกำเนิด
‎ผมไปที่บ้านนั้นและเริ่มเห็นพลังด้านลบที่อยู่ที่นั่น
‎ตอนนี้มันค่อนข้างจะเลือนราง
‎เพราะสิ่งนั้นมันพยายามต่อสู้ มันไม่อยากไป
‎มันเป็นสถานการณ์ที่รุนแรงมาก
‎และต้องใช้พลังงานอย่างมาก ‎ในการกำจัดสิ่งนั้นออกไปจากบ้าน
‎ว้าว
‎หลังจากที่เจซีขจัดสิ่งชั่วร้ายนั้นออกไปจากบ้าน
‎ฉันก็เริ่มรู้สึกดีขึ้น
‎มันดีจนไม่น่าเชื่อเลย ฉันรู้สึก…
‎รู้สึกว่าทุกอย่างหายไปหมดแล้ว
‎หมอบอกว่า ‎"โอเค คุณไข้ลดมากพอที่จะกลับบ้านได้แล้ว"
‎รู้สึกว่าบ้านนี้ต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
‎เป็นครั้งแรกที่ฉันได้จัดปาร์ตี้สองสามครั้ง
‎อย่างที่อยากทำมาตั้งแต่แรก
‎และสนุกกับการเรียนปีสุดท้ายของฉัน
‎ฝันร้ายจบลงแล้ว
‎คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง