NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL
PARANORMALNE DOŚWIADCZENIA
Nazywam się Alicia. Moja rodzina była w domu nękana przez potwora.
TO PRAWDZIWA HISTORIA
Dorastałam w Garden Grove w Kalifornii.
To cicha okolica, sąsiedzi się znają.
To ładne małe miasto.
Dorastanie było naprawdę trudne.
Mama była świeżo po rozwodzie. Mieszkałam z nią
i z moim bratem Andrew.
Przez jakiś czas mieszkaliśmy w przyczepie.
Strasznie zazdrościłam rówieśnikom.
Nie mieszkali w przyczepach.
Robili imprezy przy basenie i grillu.
Trochę się wstydziłam.
Wyśmiewali mnie.
Miałam lekką nadwagę, byłam niska
i nie byłam najładniejsza.
Do tego życie w przyczepie nie pomagało.
Nie miałam życia towarzyskiego.
Ale to się zmieniło.
Moja mama jest fryzjerką i dostała pracę
w nowym salonie.
Zrozumiała, że to świetna okazja,
by poszukać domu dla swych nastoletnich dzieci.
Miałam więcej klientów i więcej zarabiałam.
Przypadkiem zobaczyłam dom na wynajem
i spytałam o niego.
Był jak ze snu.
Alicio, chodź.
Pamiętam tych ludzi.
Sprawiali wrażenie zimnych, jakby nas tam nie chcieli.
Byli wściekli i posępni.
Ale zignorowałam to, bo cieszyłam się, że tam jestem.
Andrew…
- to będzie twój pokój. - Tak.
Chodźmy.
Dzieci!
Mamo?
To nic.
Nic się nie stało. Idźcie.
Ten krzyż był poświęcony, więc to nie było bez znaczenia.
Rozpadł się na milion części.
Byliśmy w szoku, ale pomyśleliśmy,
że może podmuch wiatru go strącił
albo nierówno stał.
Nie dało się tego wyjaśnić. To było dziwne.
Kilka dni po tym, jak się wprowadziliśmy, wyszłam na podwórko.
Znalazłam tam bardzo dziwne rzeczy.
Z jakiegoś powodu ogarnęła mnie groza i poczułam,
że coś tu nie tak.
Znów to zignorowałam.
Byłam już w klasie maturalnej.
Szykowałam się pierwszego dnia szkoły.
Cieszyłam się.
Mamo?
Mamo!
Nie! Nie!
Mamo?
Mamo! Mamo!
To wyglądało tak, jakbyś połamała sobie nogi,
skacząc z piątego piętra.
Nie dawało się tego wyjaśnić.
Krzyczała: "Ktoś mnie podniósł i pchnął.
"Ktoś mnie pchnął. Ktoś mnie podniósł i pchnął.”
Pomyślałem, że to nie kot.
Miał inną fizjonomię.
Miał kły i żebra na wierzchu.
Patrzył mi głęboko w oczy.
Nigdy nie widziałam takiego zwierzęcia.
Natychmiast zabrałam mamę do szpitala.
Tam powiedziałaś: „Idź do domu i pozbądź się tego stwora”.
Światło się zapaliło i stwór zniknął.
Mama wróciła ze szpitala.
Położyliśmy cię do łóżka, by kości się zrastały.
Wróciłem do domu i zobaczyłem mamę z obiema nogami w gipsie.
Nie wierzyłem, że to naprawdę się stało.
Nigdy nie widziałem, by ktoś złamał obie nogi
i miał je całe w gipsie.
To było jak sen.
Po wypadku mamy
staliśmy się bezbronni we własnym domu.
Mamo?
Mamo!
Andrew?
Mamo!
Alicio?
Mamo?
Mamo!
Mamo?
Mamo!
W moim pokoju jest demon.
Powiedziałaś, że w twoim pokoju jest demon.
Mama zmierzyła mi temperaturę. Miałam 42 stopnie.
Wtedy zauważyłam, że na moich rękach
i ramionach pojawiły się wielkie czerwone pręgi,
podobne do śladów po oparzeniach.
Zawieźli mnie na pogotowie.
Lekarze przychodzili w kombinezonach i maskach tlenowych
i traktowali mnie, jak chorego na kwarantannie.
Postanowili włożyć mnie do wanny z lodem.
Włosy wypadały mi całymi garściami.
Wysypka na moich ramionach rozeszła się na plecy, nogi i stopy.
Z powodu gorączki nerw wzrokowy w lewym oku całkiem się skurczył.
Przez miesiąc byłam ślepa na lewe oko.
To było straszne.
Umierałaś na moich oczach.
Przypomniała mi się plaga biblijna,
bo stawałaś się coraz chudsza i bledsza.
- Tak. - To było niepojęte,
dopóki nie odkryli, co ci jest.
Wezwali na konsultacje lekarkę z Centrum Chorób Zakaźnych w Chicago.
Zrobiła kilka badań. Spytała mnie,
czy byłam ostatnio w Afryce?
Bo miałam tyfus.
Lekarz był zaskoczony. Stwierdził, że to niemożliwe,
bo w USA od lat 20-tych nie było
żadnego przypadku tyfusu.
To była najrzadsza postać tyfusu. Nigdy niespotykana w okolicy.
Wtedy mama stwierdziła, że nadszedł czas,
by zatrudnić profesjonalistę specjalizującego się
w wypędzaniu z domu demonicznych istot.
Koleżanka powiedziała mi o JC.
Jestem szamanem.
Wykładowcą w Fundacji Badań Praktyk Szamańskich w San Diego.
Jestem wyczulony na energię.
Od urodzenia potrafię kontaktować się z boskimi pomocnikami.
Poszedłem do waszego domu i poczułem tam negatywną energię.
Pamiętam jak przez mgłę.
To coś było gotowe do walki. Nie chciało odejść.
Sytuacja była napięta.
Wypędzenie tej istoty z domu wymagało dużo energii
Kurczę.
Gdy udało się usunąć z domu ten negatywny byt,
poczułam się lepiej.
To było zbyt piękne.
Czułam, że to wszystko zniknęło.
Gorączka spadła na tyle, że lekarze pozwolili mi
wrócić do domu.
Dom był zupełnie inny.
Po raz pierwszy mogłam urządzać w nim imprezy,
tak, jak zawsze chciałam,
i cieszyć się z końca liceum.
Koszmar się skończył.