NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL
PARANORMALNE DOŚWIADCZENIA
Nazywam się Brandy.
Dręczyła mnie kobieta mieszkająca za ścianą naszego domu.
TA HISTORIA WYDARZYŁA SIĘ NAPRAWDĘ
Dorastałam w Hollywood w Kalifornii.
Na początku lat 70. Hollywood…
było inne.
Na ulicach był spokój. Drzwi zostawiano otwarte.
Miało hipisowski klimat.
Mama pracowała bez przerwy.
Imała się różnych prac, więc rzadko bywała w domu.
Nie miała wyboru.
Była samotną matką. Pracowała na dwa lub trzy etaty.
Poświęcała się dla nas.
Zrobiłaby dla nas wszystko.
Nie przelewało nam się.
Mieszkaliśmy w dwupiętrowym bliźniaku.
Należał do jej koleżanki. Wynajmowała go od niej.
Po przeciwnej stronie ulicy stał dom
budzący grozę.
Wszystkie dzieci trzymały się od niego z daleka,
bo na jego tyłach mieszkała wredna staruszka.
DO WYNAJĘCIA
Przeszył mnie zimny dreszcz.
Żadne dziecko nie chciało się do niej zbliżać.
Powiedziałam mamie, że ona jest wredna.
A ona na to: „Trzymaj się od niej z daleka.
Nie rzucaj się jej w oczy. Nie wchodź jej w drogę.
To tylko staruszka.
Po prostu trzymaj się z daleka."
Robiliśmy to przez lata.
Ale pewnego dnia właściciele wynajmowanego przez nas bliźniaka postanowili
do niego wrócić.
Zaoszczędziliśmy sporo przez ten czas.
Mama zaczęła szukać nowego domu.
Gdy któregoś dnia wróciłam po szkole do domu,
nasze rzeczy przenoszono
z naszego bliźniaka do starego domu
po drugiej stronie ulicy,
na którego tyłach mieszkała staruszka.
WYNAJĘTY
Nie myślałam wtedy o tej staruszce.
Sądziłam, że zmarła.
Byłam podekscytowana.
W nowym miejscu było miejsce dla nas wszystkich.
Od mieszkania na tyłach dzieliła nas ściana.
Gdy weszłam na górę, moje odczucie się zmieniło.
Zmieniła się atmosfera, wszystko.
Pobiegłam do mamy i zaczęłam ją ciągnąć.
Spytała: "Co się stało?"
„Mamo, nie możemy tu mieszkać.
Coś mnie zaatakowało na górze. Nie możemy tu mieszkać.”
„Co? Co się stało?” Opowiedziałam jej.
Powiedziała: "Nic nie możemy zrobić.
Wydałam na ten dom wszystkie pieniądze.
Przykro mi."
Nie wiedziałam, co to było,
i nie chciałam o tym myśleć,
ale coś było nie tak.
Coś było nie tak.
Pamiętam, że byłaś przerażona i roztrzęsiona,
a nasza biedna matka nie mogła nic zrobić.
- Tak. - Ani razu
- tam nie spałaś. - Nie.
Nie było mowy, żeby cię tam zaciągnąć.
Spałam z mamą na dole. Smacznie i beztrosko.
Sądziła, że można wyświęcić dom.
Że oczyści go, rozsypując sól po kątach,
i wszystko będzie dobrze.
Uważała, że to zadziała i wszystko będzie dobrze.
I było przez jakiś czas.
Któregoś dnia mama poprosiła mnie, żebym podlała rośliny.
Wynoś się z mojego domu!
Myślałam, że jej nie ma.
Jej twarz była tu.
Zazgrzytała tylko zębami, a ja nie widziałam nic w jej oczach.
Były bezduszne.
A zło, które od niej czułam,
było przerażające.
To samo wrażenie miałam, gdy zaatakowano mnie na górze.
Wierzę, że przeżyłaś to wszystko, o czym mówisz.
To, że ja tego nie doświadczyłem,
nie znaczy, że ty nie mogłaś.
Do tego momentu sam nie miałem w tym domu takich doświadczeń.
W moim pokoju coś jest. Musimy stąd odejść. Natychmiast!
Miałem ślady na szyi.
Odciśnięte głęboko w skórze. Tydzień później widać było siniaki.
Wtedy po raz pierwszy zostałem przez coś zaatakowany.
Tego typu doświadczenie było swego rodzaju
punktem zwrotnym.
Powiedziałem, że nie pójdę już na górę.
Spałem w salonie na podłodze.
Uważałam, że to było to samo, co złapało mnie.
Zaatakowało kogoś innego.
Było mi z tym źle, ale to uwierzytelniło moją historię.
Wszyscy poza Rachele spali w salonie.
Ona należy do tych,
którzy uważają takie gadanie za bzdury.
Mówiła, że dramatyzujemy.
Wszędzie krew, ja krzyczę.
Nie było żadnego wyjaśnienia.
To mnie naprawdę przeraziło.
I przeniosłam się na dół.
Odtąd wszyscy byli na dole.
Wtedy pomyślałem, że to się nasila.
W końcu nie będzie chwili, żeby w tym domu
coś się nie wydarzyło.
Coś musi się rozegrać. Coś musi się stać.
Wszystkie te zdarzenia miały miejsce przy dzielącej nas ścianie.
Któregoś dnia zostawiła otwarte drzwi.
Na ziemię!
Biegnij!
Wynoś się z mojego domu!
Dla dziewczynki to było przerażające.
I… przepraszam.
Wychodziła z siebie, żeby
nas skrzywdzić.
To było jak wstrząs przechodzący przez moje ciało w dół aż do stóp.
Byłam rozdygotana.
Bezgraniczny lęk…
przed tym, że jestem sama i coś mnie dopadnie.
Myślę, że przyciągała do siebie zło.
Miałam ją za czarownicę.
Powiedziałam o tym mamie.
A ona na to: "Coś w tym jest."
Załapała.
Myślę, że wtedy zaczęła to sobie uzmysławiać.
Ostatnią kroplą goryczy była wizyta pastora,
by pobłogosławić dom.
Chodził po domu, by go wyświęcić.
Po tym, jak zszedł na dół, powiedział mamie… Staliśmy w salonie,
a on powiedział, że to, co się tam kryje, jest zbyt żywiołowe i złe.
Dopóki ta staruszka jest tam za ścianą
i przyciąga ciemne moce, nie da się w pełni oczyścić domu,
bo zło jest zbyt dotkliwe.
Zasugerował, żebyśmy się przeprowadzili.
DO WYNAJĘCIA
To był mocny argument, by natychmiast się wynieść.
Było nas stać, by w końcu się przeprowadzić.
To był koniec walki.
Dostała to, czego chciała.