EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Mijn naam is Brandy…
…en ik werd gekweld door een vrouw die in ons huis woonde achter een gedeelde muur.
HET VOLGENDE VERHAAL IS WAARGEBEURD
Ik ben opgegroeid in Hollywood, Californië.
Hollywood in de vroege jaren 70 was…
…anders.
Je kon veilig over straat lopen. Mensen deden hun deur niet op slot.
Er was een hippiesfeer.
Mijn moeder werkte altijd.
Ze had veel banen, dus ze was veel weg.
Ze had geen keus.
Ze was een alleenstaande moeder. Ze had twee of drie banen…
…en ze was erg toegewijd.
Ze deed alles voor ons.
Ze probeerde rond te komen.
We woonden in een duplexwoning met twee verdiepingen.
Het was het eigendom van een vriendin van haar, die het aan haar verhuurde.
En we woonden aan de overkant van een huis…
…dat een beetje eng was.
Dit was het huis waar alle kinderen van wegbleven…
…omdat er een oude vrouw achter woonde die gemeen was.
TE HUUR
En ik kreeg een koude rilling.
Geen van de andere kinderen wilde in haar buurt komen.
Ik zei tegen mijn moeder: 'Ze is gemeen.'
En ze zei: 'Blijf gewoon uit haar buurt.
Let niet op haar, loop haar niet in de weg.
Ze is gewoon een oude vrouw. Blijf gewoon uit haar buurt.'
Dat hebben we jarenlang gedaan.
En op een dag wilden de eigenaren van de duplexwoning waar we woonden…
…terugkomen.
We hadden al die tijd gespaard.
En mam zocht een nieuwe woning voor ons.
Ik was op school en kwam thuis…
…en al onze spullen werden verhuisd…
…van ons appartement naar dit grote oude huis…
…waar de oude vrouw achter woonde.
VERHUURD
Ik dacht toen niet aan de oude dame.
Ik dacht dat ze misschien overleden was.
Ik was gewoon enthousiast.
Het was een nieuwe thuis met plaats voor ons allemaal.
Er was een muur die het achterhuis van ons scheidde.
En toen ik boven was, veranderde het gevoel.
De sfeer, alles veranderde.
Ik rende snel naar mam en trok aan haar arm.
Ze zei: 'Wat is er?'
'We kunnen hier niet wonen.
Ik ben boven aangevallen. We kunnen hier niet wonen.'
Ze zei: 'Wat is er gebeurd?' En ik heb het verteld.
En ze zei: 'We kunnen niks doen.
Ik heb elke cent die we hadden betaald voor dit huis.
Het spijt me.'
Ik wist niet wat dat was…
…en ik wou 't niet onderzoeken…
…maar er was iets mis.
Er was echt iets mis.
Ik weet nog dat je zo bang en getraumatiseerd was…
…en dat onze arme moeder er niks aan kon doen.
Ja. -En vanaf de eerste dag…
…heb je daar nooit geslapen. -Nee.
Je was niet naar boven te krijgen.
Ik sliep beneden bij mam, lekker veilig.
Ze dacht dat we 't huis konden zegenen.
Dat ze zout in de hoeken kon doen, 't huis kon zuiveren en dat alles oké zou zijn.
Ze zei: 'Het zou nu oké moeten zijn.'
En een tijdje was alles in orde.
En op een dag vroeg mama me om de planten water te geven.
Ga mijn huis uit.
Ik dacht dat ze weg was.
Haar gezicht was hier.
Ze knarste met haar tanden en ik zag geen ziel.
Ik zag niets in die ogen.
En het kwaad dat ik bij haar voelde…
…was gewoon beangstigend.
Dat was hetzelfde gevoel dat ik voelde toen ik boven werd aangevallen.
Ik geloofde dat je die dingen meegemaakt had.
Dat ik het niet meemaakte…
…betekende niet dat jij het niet had meegemaakt.
Tot dan had ik nooit ervaringen gehad in dat huis.
Er is iets in m'n kamer. We moeten weg. Nu.
Ik had striemen in mijn nek.
Diep in zijn huid. Je zag de blauwe plekken een week later nog.
Dat was de eerste keer dat ik door iets aangevallen was.
Het was een levensveranderende ervaring…
…om zoiets mee te maken.
Ik zei: 'Ik ga niet meer naar boven.'
Ik begon op een pallet in de woonkamer te slapen.
Ik dacht dat het hetzelfde was dat mij vastgreep.
Er was nog iemand aangevallen.
Ik voelde me slecht, maar ik voelde me ook gevalideerd.
Iedereen behalve Rachele sliep in de woonkamer.
Ze is iemand die zegt:
'Hou op met die onzin.
Jullie overdrijven.'
Er was overal bloed en ik begon te schreeuwen.
Er was geen verklaring voor.
Ik werd er erg bang van.
Daarna sliep ik beneden.
Iedereen sliep toen beneden.
Toen dacht ik: dit loopt uit de hand.
We kunnen geen tijd meer doorbrengen in dit huis…
…zonder dat er iets gebeurt.
Er moet iets gebeuren.
Alles begon bij die gedeelde muur.
En op een dag had ze de deur opengelaten.
Omlaag.
Kom op.
M'n huis uit.
Het was eng voor een klein meisje.
En… Sorry.
Ze deed haar best om…
…ons pijn te doen.
Het was alsof er een schok door m'n lichaam ging tot aan mijn tenen…
…en ik tintelde.
Gewoon de angst van…
…je bent alleen en iets wil je te pakken krijgen.
Ik denk dat ze duisternis aantrok.
Ik dacht dat ze een heks was.
En ik heb het mam verteld.
Ze zei: 'Nou, dat klinkt logisch.'
Toen werd het duidelijk.
Toen begon ze het door te krijgen.
De laatste druppel was…
…toen de predikant het huis kwam zegenen.
Hij liep door het huis om het te zegenen.
En toen hij beneden kwam, stonden we allemaal in de woonkamer…
…en hij zei tegen mam dat wat er ook was te intens en te kwaadaardig was.
Zolang die oude vrouw er was…
…en de duisternis aantrok, kon het huis niet echt gezuiverd worden…
…omdat de duisternis zo zwaar was.
En hij stelde voor dat we verhuisden.
TE HUUR
Daardoor besloten we weg te gaan.
We hadden genoeg geld en zijn verhuisd.
Het gevecht was afgelopen.
Ze kreeg haar zin.
Ondertiteld door: Ayden Van Steenlandt