NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Benim adım Emily
ve müzik kutusundaki bir ruh bana musallat oldu.
AZ SONRA İZLEYECEĞİNİZ GERÇEK BİR HİKÂYEDİR
Ailem beni doğar doğmaz evlat edinmiş.
Bazı ailelerin aksine bunu benden hiç saklamadılar.
EMILY'NİN ARKADAŞI
Bir çocuk istemişler ve beni evlat edinmişler.
EMILY'NİN ARKADAŞI
Sosyal açıdan tuhaf bir çocuktum.
EMILY'NİN ARKADAŞI
Amigo kız filan değildim.
Ortaokul ve lise boyunca hiç popüler çocuklardan biri olmadım.
Ama vaftiz annemle birbirimize çok yakındık.
Büyükanneler nasıl yaparsa beni öyle şımartıyordu.
Doğum günümde
bana üstünde adım yazan bir müzik kutusu hediye etti.
İçinde bir madalyon vardı.
Hiç böyle bir hediye almamıştım.
Hatta çok duygulandığımı hatırlıyorum.
Çünkü beni bu kadar düşünmüş olması benim için çok değerliydi.
Beni ne kadar sevdiğini görmek beni duygulandırmıştı.
Derken çok kısa bir an için
arkamda duran bir şeyin enerjisini hissettim.
Kendi kendime "Çıkar bunu aklından, böyle şeyler düşünme." dedim.
Onu çok net görüyordum.
Çürümüş bir cesede benziyordu.
Dehşet içinde donup kalmıştım.
Derken bir anda ortadan kayboluverdi.
Bir kereye mahsus bir halüsinasyon sandım.
Bunun devam edebileceğine hiç ihtimal vermiyordum.
Tüm gücüyle kafama bastırdı ve nefes alamadım.
Korkuyu iliklerime kadar hissettim.
Bunu anlatmam gerektiğini düşündüm.
Kız kardeşime anlattım.
Bana inanmadı, hâlâ da inanmıyor.
Anneme anlattım.
Bana delirdiğimi söyledi.
Halüsinasyon görüyormuşum.
Ona söylediğime pişman oldum.
Sonra bir gün
babamla beraber masada oturuyorduk.
Emily?
Ne oldu?
Emily, ne oldu?
Sana su getireyim.
Babam arkasını döndü ama kız yok oldu.
O kadar korkmuştum ki ağlamaya başladım.
Baban ne dedi?
Bana tuhaf tuhaf baktı.
Tüm bunlardan sonra olanları bir daha kimseye anlatmadım.
Yaşadıklarım yüzünden insanlar beni ayıplasın istemedim.
Bir gece yatmaya gitmiştim.
Boynumda bir acıyla uyandım.
Ne olduğuna bakmak için aynaya koştum
ve bir ısırık izi gördüm.
Küçük kızın ısırdığını biliyordum.
O aşamada artık korkudan ödüm patlıyordu.
Bu şey yüzünden
bu kadar tehdit altında hissetmiş olman beni dehşete düşürüyor.
Bu olanlar yüzünden korku içinde yaşamayı hak etmiyorsun.
Sonra bir adamla tanıştım.
Ernesto'yla ortak bir arkadaşımız vasıtasıyla tanıştım.
Bir anda ondan hoşlanmaya başladım.
Hislerim giderek kuvvetlendi.
Derken bana ilanıaşk etti.
Yanına taşınmamı teklif etti, ben de kabul ettim.
Böylece yanına taşındım.
Kızı Jacqueline de oradaydı.
Yaklaşık on ay beraber yaşadık.
Küçük kızı da görmez olmuştum.
Hiç görünmedi.
Uzun zamandır ilk kez
mutlu olduğumu hatırlıyorum.
Ona sakın dokunayım deme!
İşte o zaman küçük kızın müzik kutusundan çıktığını anlamıştım.
Ernesto kutuyu ellerine aldığı gibi kustu.
Çürümüş et tutuyormuş gibi hissettiğini söyledi.
Kokusunu da alabiliyormuş.
Bu aşamada endişelenmeye başladım.
O küçük kız erkek arkadaşıma zarar verebilirdi.
Korkunç bir his.
Ernesto'yla olan olaydan sonra
küçük kızı ve onunla ilgili yaşadıklarımı hiçbir şey saklamadan anlattım.
Ernesto korktu.
Ondan sonra işler daha da kötüleşmeye başladı.
Jacqueline?
Sorun yok, geçti.
Hepsi senin suçun.
O lanet şeyi al ve ailemi rahat bırak.
Jacqueline'e saldırdı.
Ernesto'yla ayrıldık.
Ağlamaya başladığımı hatırlıyorum.
"Neden bunlar benim başıma geliyor?" dedim.
İlişkimiz çok ciddiydi, evlenmeyi düşünüyorduk.
Benim için çok zor oldu.
Artık işler iyice kötüydü,
küçük kız başkalarına saldırmaya başlamıştı.
Ondan sonra
müzik kutumu ve madalyonumu bir medyuma götürdüm,
bir bakmasını istedim.
Kimsin sen?
Adın ne?
Emily.
Adı Emily'ydi.
İsmimi müzik kutusunun kapağına vaftiz annem yazdırdı sanmıştım.
Ama öyle değilmiş.
Küçük kızın adıymış.
Müzik kutusu onunmuş.
Medyum küçük kızın öldürüldüğünü söyledi.
Suda boğularak öldüğünü söyledi.
Bedeni kıyıya vurmuş.
Emily ona…
Emily ona beni bırakmak istemediğini söylemiş.
Benimle kalmak istiyormuş.
Bunun sona ermesini istiyorum.
Etrafımda onu hissetmek istemiyorum.
Onu görmeye devam etmek istemiyorum
ve sürekli korkmak istemiyorum.
Bu küçük kızdan kurtulmak zorundayım.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ