‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(หลอน)
‎ฉันชื่อเอมิลี่ ‎ฉันถูกวิญญาณในกล่องดนตรีหลอกหลอน
‎(เรื่องต่อไปนี้เป็นเรื่องจริง)
‎ตอนฉันเกิด ฉันก็ถูกรับเป็นลูกบุญธรรมเลย
‎พ่อแม่ฉันไม่ได้ปิดบังฉัน ‎เหมือนที่พ่อแม่คนอื่นบางคนทำกัน
‎พวกเขาอยากมีลูกและก็ได้ฉันเป็นลูก
‎ฉันเป็นเด็กที่เข้าสังคมไม่เก่ง
‎ฉันไม่ได้เป็นเชียร์ลีดเดอร์หรืออะไรเลย
‎ฉันไม่ได้อยู่ในกลุ่มคนดัง ‎ในโรงเรียนมัธยมปลายหรือมัธยมต้น
‎หรืออะไรแบบนั้น
‎ยังไงก็ตาม แม่ทูนหัวของฉัน ‎ฉันมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเธอเสมอ
‎(สุขสันต์วันเกิดอายุ 16 ปี)
‎เธอตามใจฉันอย่างที่คนเป็นยายทำกัน
‎และในวันเกิดของฉัน เธอให้
‎กล่องดนตรีฉันใบหนึ่ง ซึ่งสลักชื่อฉันไว้
‎มันมีล็อกเกตอยู่ข้างใน
‎ฉันไม่เคยได้อะไรแบบนี้มาก่อน
‎ฉันจำได้ว่ารู้สึกตื้นตันใจมาก จริงๆ แล้ว…
‎ก็เพราะมันพิเศษสำหรับฉัน
‎ที่เธอตั้งใจจะให้มันอย่างมาก
‎และเพราะเธอเอาใจใส่ฉันและรักฉันมากด้วย
‎แล้วอยู่ๆ ในเสี้ยววินาทีหนึ่ง
‎ฉันก็รู้สึกได้ถึงพลังงานที่ยืนอยู่ข้างหลังฉัน
‎ฉันคิดกับตัวเองว่า
‎"อย่าสนใจ อย่าคิดถึงมัน"
‎ฉันเห็นเธอชัดเจนมาก
‎เธอเหมือนศพเน่าๆ
‎ฉันกลัวจนตัวแข็งทื่อ
‎แล้วอยู่ๆ เธอก็หายไป
‎ฉันคิดว่ามันเป็นแค่ภาพหลอนครั้งเดียว
‎ฉันไม่เคยนึกฝันเลยว่ามันจะเกิดขึ้นอีก
‎เธอเอามือตบลงบนหัวฉัน และฉันก็หายใจไม่ออก
‎มันทำให้ฉันกลัวจนตัวสั่น
‎และฉันก็รู้สึกว่าต้องเล่าให้คนอื่นฟังแล้ว
‎ฉันเลยเล่าให้พี่สาวฉันฟัง
‎เธอไม่เชื่อฉัน จนถึงวันนี้เธอก็ยังไม่เชื่อฉัน
‎ฉันเล่าให้แม่ฟัง
‎เธอว่าฉันบ้า
‎เธอว่าฉันประสาทหลอน
‎ฉันเสียใจที่เล่าให้เธอฟัง
‎แล้วฉันก็จำได้ว่าฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะ
‎กับพ่อฉัน
‎เอมิลี่ เป็นอะไรไป
‎พ่อจะไปเอาน้ำมาให้ดื่มนะ
‎พ่อฉันหันไปดู แต่เธอหายตัวไป
‎ฉันร้องไห้ เพราะฉันกลัวมาก
‎แล้วพ่อคุณพูดว่าไง
‎พ่อฉันมองฉันแปลกๆ
‎หลังจากเรื่องทุกอย่างนั้น ‎ฉันก็ไม่ได้บอกใครอีกเลย
‎ฉันไม่อยากให้ใครมาตัดสินฉัน ‎ว่าฉันกำลังเจอกับอะไร
‎ฉันจำได้ว่าคืนหนึ่งฉันเข้านอน
‎ฉันตื่นเพราะความเจ็บปวดที่คอ
‎ฉันเลยรีบไปที่กระจกเพื่อดูว่ามันคืออะไร
‎และฉันเห็นรอยกัด
‎ฉันรู้เลยว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นกัดฉัน
‎ตอนนั้นฉันกลัวจนแทบเสียสติ
‎มันทำให้ฉันกลัวมาก
‎ที่คุณรู้สึกว่าถูกสิ่งนี้คุกคามอย่างหนัก
‎คุณไม่ควรต้องกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น
‎แล้วฉันก็เจอผู้ชายคนหนึ่ง
‎เพื่อนคนหนึ่งแนะนำฉันให้รู้จักกับเออร์เนสโต
‎จู่ๆ ฉันก็เริ่มชอบเขา
‎แล้วฉันก็รู้สึกชอบเขามากขึ้น
‎วันหนึ่งเขาบอกว่ารักฉัน
‎เขาถามฉันว่าอยากย้ายไปอยู่กับเขาไหม ‎ฉันก็บอกว่าอยาก
‎แล้วฉันก็ย้ายไปอยู่กับเขา
‎และแจ็กเกอลีนลูกสาวของเขา
‎ฉันอยู่กับเขา
‎ประมาณสิบเดือน
‎แล้วเด็กคนนั้นก็หายไป
‎ไม่เห็นเธออีกเลย
‎และเป็นครั้งแรกในช่วงเวลาที่นานมาก
‎ฉันจำได้ว่ามีความสุข
‎อย่าแตะต้องมันเด็ดขาด!
‎นั่นคือตอนที่ฉันรู้ว่า ‎เด็กผู้หญิงคนนั้นมาจากกล่องดนตรี
‎ทันทีที่เขาถือมันไว้ในมือ เขาก็อาเจียน
‎เขาบอกว่ารู้สึกเหมือนกำลังถือเนื้อเน่าๆ
‎และเขาก็ได้กลิ่นมัน
‎ตอนนั้นฉันรู้สึกกังวล
‎ว่าเด็กคนนั้นจะทำร้ายแฟนฉัน
‎นั่นมันน่ากลัวจริงๆ
‎หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเออร์เนสโต
‎ฉันก็เล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับ
‎เด็กผู้หญิงคนนั้นและประสบการณ์ที่ฉันมีกับเธอ
‎มันทำให้เขากลัว
‎หลังจากนั้น สิ่งต่างๆ ก็เริ่มแย่ลง
‎แจ็กเกอลีน แจ็กเกอลีน!
‎ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไร
‎ทั้งหมดเป็นความผิดของคุณ
‎เก็บไอ้กล่องดนตรีนั่นไปซะ ‎แล้วก็อย่ามายุ่งกับครอบครัวของผม
‎เธอทำร้ายแจ็กเกอลีน
‎และฉันกับเออร์เนสโตก็เลิกกัน
‎ฉันจำได้ว่าฉันร้องไห้ คิดว่า
‎"ทำไมต้องเป็นฉัน ทำไมมันถึงเกิดขึ้นกับฉัน "
‎เราจริงจังกันมาก เราคิดที่จะแต่งงานกัน
‎และฉันก็ทำใจกับมันยากมาก
‎ตอนนี้มันแย่จริงๆ
‎เมื่อเด็กผู้หญิงคนนั้นทำร้ายคนอื่น
‎หลังจากนั้น…
‎ฉันก็เอากล่องดนตรีกับล็อกเกตไปหาคนทรง
‎พวกเขาจะได้หาข้อมูลจากมัน
‎เธอเป็นใคร
‎เธอชื่ออะไร
‎เอมิลี่ เอมิลี่ เอมิลี่!
‎เธอชื่อเอมิลี่
‎ฉันนึกว่าแม่ทูนหัวของฉันสลักชื่อฉันไว้
‎บนฝากล่องดนตรีนั่น
‎แต่ไม่ใช่
‎มันเป็นชื่อของเด็กผู้หญิงคนนั้น
‎มันเป็นกล่องดนตรีของเธอ
‎คนทรงบอกฉันว่าเธอถูกฆาตกรรม
‎เขาเรียกเธอว่าโฟลตเตอร์
‎ซึ่งก็คือศพที่คลื่นซัดลอยเข้าฝั่ง
‎เธอบอกเขา…
‎เธอบอกเขาว่าเธอไม่อยากไปจากฉัน
‎เธออยากอยู่กับฉัน
‎ฉันแค่อยากให้ทุกอย่างนี้ยุติ
‎ฉันไม่อยากรู้สึกถึงเธออยู่ตลอด
‎ตอนนี้ฉันไม่อยากเห็นเธออยู่ตลอด
‎และฉันก็ไม่อยากรู้สึกกลัว
‎สำหรับฉัน มันเป็นเรื่องเร่งด่วน ‎ที่ฉันต้องกำจัดเด็กผู้หญิงคนนั้น
‎คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง