NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL
PARANORMALNE DOŚWIADCZENIA
Nazywam się Emily. Prześladuje mnie duch z pozytywki.
TO PRAWDZIWA HISTORIA
Zostałam adoptowana zaraz po narodzinach.
Moi rodzice nie ukrywali tego przede mną.
Chcieli mieć dziecko, więc adoptowali mnie.
Jako dziecko byłam trochę wyalienowana.
Nie byłam typem cheerleaderki.
Nie byłam popularna ani w liceum,
ani w gimnazjum.
Miałam za to świetne stosunki z moją matką chrzestną.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO
Rozpieszczała mnie niczym babcia.
Na 16. urodziny dała mi
pozytywkę z moim imieniem.
W środku był medalion.
Nigdy czegoś takiego nie dostałam.
Pamiętam, że byłam onieśmielona.
Pozytywka była dla mnie wyjątkowa,
bo ona tak bardzo się postarała.
I dlatego, że tak bardzo mnie kochała i zależało jej na mnie.
Nagle, przez ułamek sekundy…
Poczułam za sobą tę energię.
Pomyślałam sobie:
"Wyrzuć to z głowy. Nie myśl o tym.”
Zobaczyłam ją wyraźnie.
Wyglądała, jakby jej ciało gniło.
Struchlałam ze strachu.
I nagle zniknęła.
Myślałam, że to tylko jednorazowa halucynacja.
W najśmielszych snach nie przypuszczałam, że do dopiero początek.
Wepchnęła mi głowę pod wodę i nie mogłam oddychać.
Śmiertelnie mnie to przeraziło.
Poczułam, że powinnam o tym komuś powiedzieć.
Więc powiedziałem siostrze.
Nie uwierzyła mi. Właściwie do dziś mi nie wierzy.
Potem powiedziałam mamie.
Stwierdziła, że zwariowałam.
Że mam halucynacje.
Żałowałam tego.
Pamiętam, jak siedziałam przy stole…
z tatą.
Emily? Co się stało?
Emily, co się dzieje?
Przyniosę ci wody.
Tato się odwrócił, ale ona zniknęła.
Tak bardzo się bałam, że zaczęłam płakać.
Co powiedział?
Spojrzał na mnie dziwnie.
Potem już nikomu o tym nie mówiłam.
Nie chciałam, żeby ludzie mnie osądzali.
Pamiętam, jak położyłam się spać.
Obudził mnie ból szyi.
Pobiegłam do lustra, żeby zobaczyć, co to jest…
i zobaczyłam ślad po ugryzieniu.
Wiem, że to ona mnie ugryzła.
Wtedy ogarnęło mnie śmiertelne przerażenie.
Przeraża mnie,
że to coś wzbudzało w tobie taką grozę.
Nie zasługujesz na to, by tak bardzo się bać… czegoś takiego.
Potem poznałam faceta.
Wspólny znajomy przedstawił mnie Ernestowi.
Nagle zaczęłam go lubić.
Moje uczucie było coraz silniejsze.
W końcu powiedział, że mnie kocha.
Zapytał, czy chcę się do niego wprowadzić. Zgodziłam się.
I zamieszkałam z nim…
i jego córką, Jacqueline.
Mieszkaliśmy razem
przez dziesięć miesięcy.
A dziewczynka po prostu zniknęła.
Nie widziałam jej.
Wtedy po raz pierwszy w życiu
czułam się naprawdę szczęśliwa.
Nigdy więcej tego nie dotykaj. Nigdy!
Wtedy zrozumiałam, że dziewczynka wzięła się z pozytywki.
Gdy tylko wziął ją do rąk, zwymiotował.
Powiedział, że czuje, jakby trzymał gnijące mięso.
I czuł jego zapach.
Wtedy zaczęłam się martwić,
że ta dziewczynka zrobi krzywdę mojemu chłopakowi.
To było przerażające.
Zaraz po tym zdarzeniu
opowiedziałam Ernesto o dziewczynce
i moich przeżyciach związanych z nią.
Przestraszył się.
Potem było coraz gorzej.
Jacqueline? Jacqueline?
Już dobrze. Wszystko w porządku.
To twoja wina.
Pakuj to ścierwo i zabieraj się jak najdalej od mojej rodziny!
Zaatakowała Jacqueline.
A Ernest zerwał ze mną.
Pamiętam, że się rozpłakałam, bo pomyślałam:
„Dlaczego ja? Czemu to dotyka mnie?”
Nasz związek był poważny. Myśleliśmy o ślubie.
Dlatego to było dla mnie trudne.
Jest naprawdę źle,
jeśli ta dziewczynka atakuje kogoś innego.
Więc po tym wszystkim
zabrałam pozytywkę i medalion do medium,
żeby je sprawdził.
Kim jesteś?
Jak się nazywasz?
Emily. Emily!
Miała na imię Emily.
Myślałam, że to matka chrzestna wygrawerowała moje imię
na wieczku pozytywki.
Ale nie.
Należała do tej dziewczynki.
To była jej pozytywka.
Jasnowidz powiedział, że została zamordowana.
I nazwał ją Utopką.
Nurt wyrzucił jej ciało na brzeg.
Powiedziała mu,
że nie chce mnie zostawić…
że chce ze mną zostać.
Chciałam, żeby to się skończyło.
Nie chciałam jej więcej czuć.
Nie chciałam jej już widywać
i nie chciałam się bać.
Musiałam jak najszybciej pozbyć się tej dziewczynki.