ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΡΟΦΤΟΝ, ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΚΟΛΟΜΒΙΑ 1887
Τρία, δύο, ένα.
Γα…
Βοηθήστε με.
Σας παρακαλώ.
Κύριε Κροφτ;
Σας παρακαλώ, βοηθήστε με.
Λέγομαι Γουάιατ,
και με στοίχειωνε το πνεύμα ενός άνδρα από τον 19ο αιώνα.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε.
Ήταν σημαντικό για όλους μας να μαζευτούμε και να το συζητήσουμε.
Είναι σημαντικό να πω την ιστορία, γιατί φοβόμουν.
Είναι ένα θέμα που αποφεύγαμε.
-Ναι. -Είναι δυσάρεστο.
ΤΖΕΣΙΚΑ ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΓΟΥΑΪΑΤ
Και είναι μέρος της κάθαρσης το ότι μιλάμε γι' αυτό.
ΜΑΞ ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΓΟΥΑΪΑΤ
Όπως ξέρουμε όλοι, είμαι από το Κρόφτον.
Είναι στη Βρετανική Κολομβία, στο Βανκούβερ.
Η πόλη ιδρύθηκε ως πόλη εξόρυξης.
Το Κρόφτον ονομάστηκε από τον κύριο Χένρι Κροφτ.
Ήταν ιδιοκτήτης των ορυχείων της περιοχής.
Ήταν το αφεντικό, και όλοι έκαναν ό,τι έλεγε.
Κι αν δεν το έκανες, ήσουν αναλώσιμος.
Δεν είχαν πρόγραμμα ασφαλείας.
Δεν είχαν τέτοια πράγματα για να προσέχουν τους εργάτες.
Κι έτσι, πολλοί άνθρωποι πέθαναν εκεί.
Η μαμά είχε βρει καλή δουλειά στο Κρόφτον.
ΣΙΝΤΙ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΓΟΥΑΪΑΤ
Κι έτσι, μετακομίσαμε.
ΤΕΡΙ ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΗΣ ΤΖΕΣΙΚΑ
Και ανακάλυψα ότι το νέο μας σπίτι ήταν του Χένρι Κροφτ.
-Ήταν τρομακτικό σπίτι. -Ήταν τεράστιο, σαν κάστρο.
Πώς να το πω, έμοιαζε με στοιχειωμένο σπίτι.
Τη μέρα που μετακομίσαμε…
Ήταν ένα κακό προαίσθημα.
Υπήρχε κάτι… Κάτι δεν πήγαινε καλά.
Βλέποντας όλες τις κούκλες
στημένες στις καρέκλες και στον καναπέ…
Και θυμάμαι ότι είχαν το μέγεθός μου.
Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι πάντοτε
γι' αυτό το σπίτι
είναι οι κούκλες.
Κι εγώ.
Και την αποθήκη ξύλων.
Περνούσα δύσκολα στο σπίτι,
κι έτσι απέφευγα την αποθήκη.
Δεν πήγαινα ποτέ εκεί.
Δεν ήθελα να την καθαρίζω, ούτε να πηγαίνω.
Ναι, αυτό που είδα στην αποθήκη με επηρέασε πολύ.
Υπήρχε ένας μεγάλος λεκές στον τοίχο
και δεν ήξερα τι ήταν.
Με έκανε να νιώσω κρύο και…
Και ανεπιθύμητος.
Όταν το είδα, κοίταξα τη μητέρα μου και είπα
"Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μείνω σ' αυτό το σπίτι".
Αλλά είχα βρει μια κούτα με γατάκια κάτω από τη βεράντα,
και μου είπες ότι μπορούσα να κρατήσω ένα, αν έμενα στο σπίτι.
Ναι, το θυμάμαι αυτό.
-Οπότε, πήρα… -Ύπουλο.
…το γατάκι μου και μετακομίσαμε.
Θυμάμαι ότι μύριζα καπνό πούρου στην κορυφή της σκάλας.
Και την κουνιστή καρέκλα.
Δεν έβλεπα κανέναν.
Όχι, ήταν σαν να ήταν κάποιος στο δωμάτιό μου,
και καθόταν στην καρέκλα καπνίζοντας.
Ήταν μια πολύ τρομακτική στιγμή.
Θυμάστε, παιδιά, την αποθήκη-πλυσταριό
πίσω από το σπίτι, που ήταν το πλυντήριο;
ΦΟΡΜΑΛΔΕΫΔΗ
Θυμάμαι τις φωτογραφίες.
Άνθρωποι σε φέρετρα.
Θυμάμαι ότι κάποιες είχαν απλώς ένα φέρετρο με τον νεκρό
και άλλες είχαν συγγενείς γύρω του.
Ήταν τρομακτικό, γιατί κατάλαβα ότι αυτοί ήταν νεκροί
και ήταν μέσα στο σπίτι μου.
Και υπάρχει φορμαλδεΰδη και υγρό ταρίχευσης.
Ξέρετε. Και είχα πολλές ερωτήσεις
όταν ανακάλυψα αυτά τα πράγματα μόνη μου.
Αφού μετακομίσαμε εκεί, μέσα στις πρώτες μέρες…
Θυμάμαι ότι ήμουν ξύπνιος, γιατί δυσκολευόμουν να κοιμηθώ.
Αυτό το πυροσβεστικό όχημα άναψε χωρίς μπαταρίες.
Και άκουσα ξεκάθαρα βήματα.
Φοβόμουν πάρα πολύ
και τράβηξα τις κουβέρτες πάνω από το κεφάλι μου.
Θυμάμαι ότι πολύ συχνά έτρεχα στο δωμάτιό σου, Τζέσικα.
Και κοιμόμουν στο κρεβάτι σου, γιατί φοβόμουν να είμαι μόνος μου.
Θυμάμαι να ουρλιάζω. Θυμάμαι να ουρλιάζω εκείνη τη νύχτα.
Αυτός ήταν στην κουνιστή καρέκλα
και είδα το πορτοκαλί φως να εμφανίζεται,
να γίνεται πιο έντονο,
και μετά πάλι πιο αχνό, σαν να κάπνιζε κάποιος πούρο.
Δεν κοιμόμουν πια πάνω κι ένιωθα άσχημα που σε άφηνα εκεί,
μα δεν μπορούσα.
Τότε άρχισε να γίνεται πολύ δύσκολο,
γιατί δεν ήξερα τι να σκεφτώ.
Τότε τα φαντάσματα άρχισαν να γίνονται κάτι αληθινό
και όχι μόνο κάτι σε καρτούν.
Και η κλιμάκωση συνεχιζόταν αδιάκοπα.
Δεν σου είπα για τις σκάλες.
Δεν ξέρω γιατί. Ναι.
-Δεν… -Είναι φοβερό. Ήσουν παιδάκι.
Δεν ήθελα να σ' το χαλάσω με το σπίτι,
γιατί ήξερα πόσο σου άρεσε.
Πίστεψέ με, ήξερα ότι γίνονταν πράγματα,
αλλά δεν το πήρα τόσο σοβαρά.
Δεν είδα αυτά που είδες εσύ.
Κάθε μήνα που ζούσαμε εκεί, τα πράγματα κλιμακώνονταν.
Και κατέληξε να είναι ακραίο.
Πήγαινα για ύπνο κάθε βράδυ και περίμενα να συμβεί κάτι.
Πονούσα πάρα πολύ.
Σε πήγαμε στο νοσοκομείο.
Έπρεπε να αφαιρεθούν χειρουργικά.
-Ναι. Ήταν βαθιά. Ναι. -Ναι.
Φρόντιζα πολύ καλά την κασετίνα με τα σύνεργα ψαρέματος.
Ήμουν πολύ περήφανος.
Θα ήταν αδιανόητο να υπήρχε ακόμα κι ένα αγκίστρι στο πάτωμα,
πόσο μάλλον όλο το κουτί.
Αναμφίβολα υπήρχε πρόθεση να πατήσω τα αγκίστρια και…
Ήταν φρικτή εμπειρία.
Ήταν λες το πνεύμα στο σπίτι είχε αυξήσει την πρόκληση.
Καθώς τα πράγματα κλιμακώνονταν στο σπίτι,
γινόμουν όλο και πιο κλειστός και δεν ήμουν ο ίδιος με τους φίλους μου.
Ούτε με την οικογένειά μου.
Απομακρύνθηκα από όλους.
Τότε άρχισα να ενδιαφέρομαι για την ιστορία του Κρόφτον
και του σπιτιού όπου ζούσαμε.
Και τότε πήγα ξανά στην αποθήκη…
για να ψάξω στα αρχεία που υπήρχαν σε παλιά κουτιά και εφημερίδες.
ΧΡΟΝΙΚΟ
ΣΠΙΤΙ ΧΕΝΡΙ ΚΡΟΦΤ
Μια φωτογραφία του Χένρι Κροφτ εμφανίστηκε καθώς έψαχνα.
Και τον αναγνώρισα όπως θα αναγνώριζα τον πατέρα μου.
Τον αναγνώρισα αμέσως. Ήξερα ότι ήταν αυτός.
Αυτό ήταν το πνεύμα που με ενοχλούσε κι έκανε αυτά που έκανε στο σπίτι.
Ήξερα ότι ήταν αυτός και ένιωσα…
Ένιωσα θυμό και ένιωσα οργή.
Αυτός ήταν ο μαλάκας που μας το έκανε αυτό.
Ξέρετε, και…
Και μπόρεσα να δώσω μορφή σε αυτό που συνέβαινε.
Και μετά ανακάλυψα κάτι άλλο
που με τρομοκράτησε.
ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΧΕΝΡΙ ΚΡΟΦΤ
Ο προηγούμενος ένοικος του σπιτιού είχε αυτοκτονήσει.
Και μετά το σπίτι έμεινε άδειο για τέσσερα χρόνια πριν μετακομίσουμε.
Γι' αυτό το νοίκι ήταν τόσο προσιτό.
Ήταν μια σουρεαλιστική στιγμή για μένα
η συνειδητοποίηση ότι στεκόμουν στο σημείο
που εκείνος ο άντρας αυτοκτόνησε.
Και δεν ξέρω τι πέρασε και γιατί έκανε αυτό που έκανε,
γιατί αυτοκτόνησε, τι τον οδήγησε σε αυτό.
Αλλά αν πέρασε αυτά που περάσαμε εμείς σ' εκείνο το σπίτι,
υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να αυτοκτόνησε λόγω αυτού.
Λόγω των βασανιστηρίων
και του γεγονότος ότι το σπίτι ήταν στοιχειωμένο.
Ίσως τον έσπρωξε,
όπως έσπρωχνε κι εμάς.
Όπως μας έσπρωχνε ο κύριος Κροφτ.
Οι εκδηλώσεις κορυφώνονταν σε κρεσέντο, όπως λένε,
και δεν θα ξεχάσω ποτέ τη νύχτα που ήμασταν όλοι εκεί.
Μαξ, ήσουν εκεί, κι εσύ ήσουν εκεί.
-Από τις χειρότερες νύχτες της ζωής μου. -Απολύτως.
Τζέσικα, είχε έρθει η φίλη σου η Νταϊάν.
Γουάιατ;
Γουάιατ!
Βγήκαμε στον δρόμο και τρέξαμε στο σπίτι της φίλης σου.
Και τηλεφωνήσαμε στη μαμά.
Πήγα στο σπίτι και όταν μπήκα από την πόρτα, ήταν πολύ ήσυχα.
Κάποια αναμμένα φώτα, αλλά τίποτα.
Και θυμάμαι ότι υπήρχε ένα πιάτο,
ήταν στον τοίχο, λες και το είχαν πετάξει σαν φρίσμπι,
και είχε σφηνώσει εκεί.
Ήξερα τι είχε συμβεί, μόλις το είδα. Νιώθεις δέος, μένεις άφωνος.
Ήθελα να πάρω τα παιδιά μου.
Νομίζω πως πήγα και σε πήρα από εκεί.
-Ναι. -Από εκεί.
Ποτέ δεν σκέφτηκα πόσο επικίνδυνο είναι εκείνο το σπίτι.
Ακόμα δυσκολεύομαι να το πιστέψω, και το έζησα.
-Ναι. -Δυσκολεύομαι να πιστέψω όσα είδα.
-Όλα ήταν σπασμένα. -Τα έπιπλα ήταν αναποδογυρισμένα,
το ίδιο και οι καρέκλες, το τραπέζι ήταν στο πλάι.
Δυστυχώς, συνέβη αυτό στην Νταϊάν εκείνη τη νύχτα.
-Ναι. -Που ράγισε τις καρδιές μας.
Ούτε χιλιόμετρο από το σπίτι μας.
Ναι. Η Νταϊάν δεν ήθελε να γυρίσει στο σπίτι, οπότε πήγε σπίτι της.
Και καθώς κατέβαιναν τον λόφο…
Εκείνη τη νύχτα, η Νταϊάν πέθανε σε τροχαίο.
Το είχα μάθει και ήμουν στο σπίτι,
και ο φίλος της μαμάς καθάριζε τον τόπο του δυστυχήματος.
Είχε πάρει το αμάξι και γύρισε για μεσημεριανό.
Πάρκαρε έξω από το παράθυρό μου.
Κι έβλεπες ακόμα μαλλιά στο σπασμένο γυαλί.
Θυμάμαι ότι η μαμά φώναζε "Πρέπει να το πάρεις από δω!"
Αυτό με κατέστρεψε.
Που το είδα.
Ναι, ήταν…
αβάσταχτο. Δεν μπορούσα…
Νομίζω… Για μένα, νιώθω ότι όλα συνδέονται.
-Το νιώθω. -Φυσικά.
Το ένα δεν τελείωσε πριν ξεκινήσει το άλλο. Αυτό νιώθω.
Και ελπίζω ειλικρινά να μην πλήρωσε η Νταϊάν γι' αυτό.
Φταίω εγώ, επειδή την έφερα εκεί;
Ξέρω ότι δεν είναι έτσι.
Αλλά αν δεν την είχα φέρει…
Δεν ξέρω τη λέξη.
Ενοχή;
Ωραία. Χάσαμε ένα φως.
-Τι διάολο; -Ένα φως.
Συνέχισε το γύρισμα. Το φτιάχνουμε.
-Αυτό είναι τρομακτικό. -Θα ανάψει.
-Μάλιστα. -Τώρα τρομοκρατήθηκα.
Συγγνώμη, παιδιά.
-Είναι τρομακτικό. -Ναι.
-Μόλις είπα ότι ένιωθα ενοχές. -Είναι παράξενο.
Ξέρεις…
Αν πάρεις αυτό που έγινε στο γκαράζ
με τον προηγούμενο ένοικο, μετά πήγαμε εμείς.
Πολλοί θάνατοι στο σπίτι.
Ναι, κι εγώ νιώθω το ίδιο.
Φυσικά, σας εμπιστεύομαι όλους εδώ.
Δεν είναι κάτι που θα πίστευα πριν.
Αλλά δεν έχω καμία αμφιβολία ότι εσείς το ζήσατε.
Είναι αποκαλυπτικό,
και δεν νομίζω ότι πρέπει να νιώθει κανείς ενοχές.
Το ξέρω.
Ήταν ώρα να φύγουμε.
Τότε αποφάσισες κι εσύ ότι ήταν καιρός να φύγουμε.
-Φύγαμε. -Φύγαμε από το σπίτι.
Είχε πολύ υψηλό τίμημα για όλους μας, και το πληρώνουμε ακόμα και σήμερα.
Το κουβαλάμε μέσα μας.
Δεν γινόταν τίποτα το φυσικό εκεί, σίγουρα.
Προσωπικά πιστεύω ότι ο ίδιος ο Χένρι Κροφτ
ένιωθε ικανοποίηση που μας τρόμαζε.
Πήρε κάτι από τον φόβο μας. Πήρε κάτι από το κλάμα μου.
Πήρε κάτι από τις κραυγές μας όταν φοβόμασταν.
Ήταν το μίσος που ένιωθα ότι υπήρχε στο σπίτι.
Ήταν πλέον ασυγκράτητο.
Και απλώς ξέσπασε.
Υποτιτλισμός: Ελιάνα Τσακίρη