NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL
Proszę.
Wypuść mnie!
Nie!
PARANORMALNE DOŚWIADCZENIA
Nazywam się Hannah.
Mieszkałam z chłopakiem w leśnej chacie z piekła rodem.
TO PRAWDZIWA HISTORIA
Urodziłam się w Juneau na Alasce,
a gdy miałam 13 dni, przenieśliśmy się do Montany.
Miałam trudne dzieciństwo.
Moi rodzice byli potwornie surowymi chrześcijańskimi fundamentalistami.
Kościół co niedziela i codzienne czytanie Biblii.
Nie miałam tam zbyt wielu przyjaciół.
Byliśmy dość odizolowani od miasta.
Mama była gospodynią domową.
Całe dnie spędzałyśmy razem w domu.
Była agresywna.
Pamiętam, jak kiedyś bawiłam się na dworze.
Przestań, Hannah.
Hannah!
Kazałam ci przestać.
Dość tego!
Nie!
Nie! Mamo, nie!
Nie! Nie.
Nie.
Cisza!
Mamo! Mamo!
Mówiłam, że masz być cicho!
Zakneblowała mnie,
przywiązała do krzesła i zamknęła w ciemniej piwnicy,
dopóki tata nie wrócił z pracy za jakieś cztery, czy pięć godzin.
Mama mówiła, że jej życiowym obowiązkiem
jest nauczyć mnie pokory wobec Boga.
Gdy trochę dorosłam, zaczęłam kwestionować to,
co wpajali mi rodzice,
co prowadziło do wielu konfliktów.
Miałam na prawdę ciężkie dzieciństwo.
Gdy miałam 15 lat, dostałam pracę
w pizzerii
i poznałam tam normalnych ludzi.
Hej, Hannah.
Cholera, to moja matka.
Idziemy.
Mama walnęła mnie torebkę w twarz.
Rozcięła mi wargę aż dotąd.
Kolega z pracy powiedział mi wprost:
„Musisz odejść,
inaczej zadzwonię na policję i do opieki społecznej,
bo normalni rodzice nie robią takich rzeczy ”.
Złożyłam wniosek do sędziego,
a wtedy już wystarczająco długo pracowałam,
żeby móc się wyzwolić.
Posprzątałam swój pokój i tyle.
Hannah!
Pieprz się!
Jedź.
Hannah!
Znajomy poznał mnie z Jessem, niepełnosprawnym weterynarzem.
Jesse widział siniaki na mojej szyi.
Potrzebował w domu
kogoś do pomocy.
Miał niesprawną nogę, więc wprowadziłam się do niego.
Naprawdę wiele zawdzięczam Jessemu.
Bez ciebie nie dałabym sobie rady
na tamtym etapie.
- Byłam bliska obłędu… - I wzajemnie.
Miałem złamaną nogę, a ty byłaś przy mnie,
gdy tego potrzebowałem.
Wiedziałem, że potrzebujesz kogoś, by móc dojść do siebie.
Zgadzam się z tym.
Był początek jesieni.
Nie zarabiałam. Nie mogłam znaleźć pracy.
Jesse miał w Kalifornii przyjaciela, Drew.
Drew zaproponował mi pracę na plantacji konopi,
więc postanowiłam wyjechać do Kalifornii.
Na tamtym etapie wydawało mi się to logiczne.
Znalazłam się w Trimcampie,
gdzie przetwarzali zebraną marihuanę.
To był nowy rozdział w moim życiu,
bo nagle byłam wolna.
Dla mnie to było nowe doświadczenie.
I mały szok kulturowy.
Cześć.
Witaj w TRIMCAMPIE.
Cześć.
- Jestem Drew. - A ja Hannah.
To było pozytywne, przepełnione szczęściem miejsce.
Bardzo gościnne.
Dla mnie to było nowe życie i nowa rodzina.
Plantacja w Północnej Kalifornii, życie w stylu Grateful Dead.
To było ekscytujące.
Z czasem Drew i ja zaczęliśmy sobie uświadamiać,
że między nami pojawiło się uczucie.
Pewnej nocy kończyłam tatuaż, który miał zrobiony do połowy.
Podoba ci się?
Tak.
Podoba mi się twoja fryzura.
Gdy te lody pękły, zakochaliśmy się w sobie na zabój.
Przeprowadziliśmy się do jego głównej siedziby,
którą był strasznie rozklekotany dom,
dawna leśniczówka na górze Cobb.
Czułam podniecenie i ducha przygody.
Następnego ranka Drew się zmył.
Miał cztery ogrody,
więc jak wyjeżdżał, to na dwa czy trzy dni.
Siedziałam i zastanawiałam się,
co będę robić przez te kilka dni.
W ścianie była dziwna,
absurdalna pusta przestrzeń,
która nie dała się wyjaśnić układem domu.
Ale nie zgłębiałam tego, bo nie chciałam
być wścibska i szperać w domu
mojego nowego chłopaka.
Kiedy wrócił, siedzieliśmy razem i gadaliśmy.
Pieprz się!
Chcesz coś zobaczyć?
Jasne.
Za tą ścianą coś jest.
Tak?
Naprawdę.
Dobra.
Zaczekaj tu.
Co, do kurwy nędzy?
To była najdziwniejsza rzecz, jaką widziałam.
Kiedyś to musiał być prysznic.
Ale u sufitu wisiał duży pierścień.
Był przykręcony.
Taki jak te do wieszania haków na mięso.
Cała podłoga była w starych żyletkach.
To było kompletnie bez sensu.
Stwierdziłam, że trzeba sprawdzić, dokąd to prowadzi.
Przecież to musi gdzieś spływać.
Postanowiliśmy zejść do piwnicy.
Gdy tam byliśmy, stanęłam na gzymsie przy bojlerze.
A za nim ktoś wydrążył przejście.
Dalej były tunele, które rozchodziły się
pod całym domem.
Stało tam wiadro.
Spojrzeliśmy w górę i zobaczyliśmy odpływ z prysznica.
W wiadrze była czarna, galaretowata substancja.
Wyglądała jak zakrzepła krew, która stała ze 20 lat.
I spływała swobodnie z odpływu do wiadra.
Pod spodem nie było żadnych rur.
Było też małe pomieszczenie ze zużytym materacem.
Czułam, jakby kogoś tu przetrzymywano.
Musiał tam mieszkać jakiś seryjny morderca,
który torturował ludzi.
Po tym zdarzeniu zmieniła się energia w domu.
I zaczęły się dziać dziwne rzeczy.
Za każdym razem.
Moja ulubiona część.
Co, do cholery?
Drew?
Co? Co?
Drew, słyszysz to?
Co?
Muzykę, ty dupku.
Nie wyłączyłaś wieży?
Nie mamy wieży.
Cholera.
Nie, Drew. Czekaj!
Drew?
Drew!
Drew?
Nie wygłupiaj się.
Drew?
Boże!
Był znany z głupich żartów,
które nie były zbyt miłe,
ale byłam na niego wściekła za ten.
Ale oboje słyszeliśmy muzykę.
Wyraźnie czuliśmy, że tej muzyce
towarzyszyła negatywna energia.
Albo raczej temu, co uwolniliśmy z tego pomieszczenia.
Powiedział mi, że po tym, jak rozwalili ścianę,
stwierdził, że coś się wydarzyło.
Że potem wszystko było inaczej.
Miałam dość tego przerażającego
pokoju morderstw w naszym domu.
Stwierdziłam, że trzeba go zabić deskami.
Więc zrobiliśmy to i pomalowaliśmy ścianę.
Co, do diabła?
Drew!
Co ty mi zrobiłeś?
Kurwa, co to?
Gdy się obudziliśmy, mieliśmy na górnym tułowiu i rękach
te dziwne nacięcia zrobione jakby żyletkami.
Każdego ranka było ich więcej.
Były tak bardzo bolesne,
że nie przespalibyśmy chwili, gdy je nam robiono.
Nie mówiąc o tym, jak mogłam spać
i nie mieć świadomości tego, co się dzieje wokół…
gdy jestem pokryta głębokimi, bolesnymi ranami…
To wszystko w połączeniu z faktem, że znaleźliśmy setki żyletek
na dnie tego prysznica.
Łatwo było skojarzyć, że to może mieć związek.
Wtedy naprawdę zaczęłam się bać
i rozmawiać z Drew o konieczności przeprowadzki.
Ale Drew obmyślił ten wspaniały plan…
Może ta energia, cokolwiek to jest,
burzy się tak gwałtownie, bo jest uwięziona,
więc jeśli za swoim pośrednictwem pomoże jej się uwolnić,
to może to coś się uspokoi.
Próbował absorbować i uwalniać całą tę energię,
jaka była w tym domu.
Strasznie się o to pokłóciliśmy.
Poszłam do sypialni i zamknęłam się na klucz.
Wystraszył mnie na śmierć!
Dom jest głodny, nakarm go.
Dom jest głodny! Nakarm go!
Dom żąda krwi!
- Nakarm dom! Nakarm dom! - Co jest?
Dom żąda krwi! Nakarm go!
Dom jest głodny, nakarm go.
- Dom jest głodny. - Drew?
Nakarm dom. On jest głodny.
Dom jest głodny. Nakarm go.
Dom jest głodny, nakarm go.
Dom żąda krwi!
- Drew? - Dom jest głodny.
Nakarm dom!
Przestań, Drew.
Proszę?
Dom jest głodny, nakarm go.
Dom żąda krwi!
- Proszę? - Dom jest głodny.
Dom jest głodny.
Dom jest głodny, nakarm go!
Dom jest głodny!
Nakarm dom! Dom jest głodny, nakarm go.
Dom jest głodny.
Kurwa!
No, co jest?
Przekroczył linię ciągłą
i uderzył w forda F-350.
Nie zapiął pasów i zginął na miejscu.
Zadzwoniłam do Jessego powiedzieć, że Drew nie żyje.
Jesse przyjechał po mnie.
Oboje byliśmy w szoku.
To było trudne.
Jego mama go skremowała.
To Drew.
Jest mi ciężko.
Bardzo mi go brakuje.
W tym domu było zło, które zabiło Drew.
Ciemna energia, która chciała krwi.
I dostała ją.