EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Alsjeblieft.
Laat me gaan.
Mijn naam is Hannah…
…en mijn vriend en ik woonden in een hut in het bos dat kwaadaardig was.
HET VOLGENDE VERHAAL IS WAARGEBEURD
Ik ben geboren in Juneau, Alaska…
…en verhuisde naar Montana toen ik 13 dagen oud was.
Ik had een zware jeugd.
Mijn ouders waren ontzettend strenge christenfundamentalisten.
Elke zondag naar de kerk en elke dag Bijbelstudies.
Ik had daar niet veel vrienden.
We woonden vrij afgezonderd.
Mijn moeder was een huisvrouw.
En mijn moeder en ik waren de hele dag thuis.
Mijn moeder was agressief…
…en ik weet nog toen ik eens buiten aan het spelen was.
Hou op, Hannah.
Ik zei: 'Hou op.'
Genoeg.
Stil.
Mam.
Ik zei: 'Stil zijn.'
Ze bond 'n doek over m'n mond…
…en bond me vast aan 'n stoel in de kelder in het donker…
…tot mijn vader thuiskwam van het werk, wellicht vier of vijf uur.
Mijn moeder zei dat het haar plicht was…
…om me nederig te maken voor God.
Als tiener begon ik wat mijn ouders me geleerd hadden in twijfel te trekken.
Wat tot veel conflicten met hen leidde.
Dus het was een moeilijke jeugd.
Maar op mijn 15e kreeg ik een baan…
…bij een pizzatent…
…en ik maakte goede vrienden.
Hé, Hannah.
Shit, dat is mijn moeder.
Kom.
Mijn moeder sloeg me in m'n gezicht met mijn handtas.
Mijn lip was opengespleten.
M'n collega confronteerde me en zei:
'Je moet vertrekken…
…of ik bel de politie en de kinderbescherming…
…want normale ouders doen dat soort dingen niet.'
Ik diende een verzoek in en had toen al lang genoeg gewerkt…
…om te kunnen emanciperen.
Ik heb mijn kamer leeggehaald en dat was het.
Krijg de tering.
Rij maar gewoon.
Ik had een gewonde veteraan ontmoet, Jesse, via een gemeenschappelijke vriend.
Jesse had de blauwe plekken in mijn nek gezien…
…en hij had iemand nodig om hem te helpen thuis.
Hij was gewond aan zijn been. Dus ik ging bij Jesse wonen.
Ik ben Jesse veel verschuldigd, want…
Ik denk niet dat ik die periode doorgekomen was zonder jou.
Het was traumatisch. -Dat geldt ook voor mij.
Mijn been was gebroken bij de enkel en jij was er voor me…
…toen ik iemand nodig had.
En ik wist dat je iemand nodig had om het genezingsproces op gang te brengen.
Ja, daar ben ik het mee eens.
Het was het begin van de herfst.
Ik had geen inkomen. Ik kon geen werk vinden.
En Jesse had een vriend genaamd Drew die in Californië woonde.
Drew bood me een baan aan op zijn cannabiskwekerij…
…dus ik besloot naar Californië te gaan.
Het leek toen een logische keuze.
Dus ik ging naar TRIMCAMP…
…waar ze alle geoogste marihuana verwerkten.
Dat was een heel nieuw hoofdstuk voor me…
…want ineens was ik vrij.
Het was een heel nieuwe ervaring.
Een beetje een cultuurschok voor mij.
Welkom bij TRIMCAMP.
Ik ben Drew. -Ik ben Hannah.
Het was een heel vrolijke, positieve plek.
Een warme ontvangst.
Het was een heel nieuw leven en een nieuwe familie voor mij.
De levensstijl van de teler uit Noord-Californië.
Het was spannend.
Na een tijdje bij TRIM beseften Drew en ik…
…dat we sterke gevoelens voor elkaar hadden.
Op een avond maakte ik een halfafgemaakte tattoo bij hem af.
Bevalt het je?
Ik vind je haar mooi.
Daarna vielen we hard voor elkaar.
Drew en ik verhuisden naar zijn hoofdhuis…
…een verschrikkelijk gammel…
…houthakkershuis op Cobb Mountain.
Het voelde als een spannend avontuur.
De volgende ochtend vertrok Drew.
Hij had vier tuinen te onderhouden…
…dus hij vertrok voor twee à drie dagen.
Ik zat daar met mijn spullen:
Wat ga ik de komende dagen doen?
Er was een rare…
…lege ruimte in de muur…
…die niet echt klopte met de inrichting.
Maar ik heb het niet grondig onderzocht…
…want ik wilde niet te veel rondneuzen in het huis van mijn nieuwe vriend.
Toen hij terugkwam, waren we aan het praten…
Rot op.
Wil je iets zien?
Natuurlijk.
Er zit iets achter deze muur.
Echt waar.
Waar?
Wat is dit, verdomme?
Dat was het raarste wat ik ooit gezien had.
Alsof het ooit een douche was geweest.
En in het plafond zat een grote ring vastgeschroefd.
Als iets waar je een vleeshaak aan zou hangen.
En de vloer was bedekt met oude scheermesjes.
Het sloeg allemaal nergens op.
Ik zei: 'Laten we kijken waar dit naartoe leidt.'
Want de afvoer gaat ergens heen.
Dus besloten we naar de kelder te gaan.
In de kelder zat ik op een plank bij de boiler.
En achter de boiler had iemand een pad gegraven.
Toen waren er een hoop tunnels die zich splitsten…
…en verderliepen onder het huis.
Er stond een emmer.
We keken omhoog en zagen de afvoer van die douche.
De emmer bevatte geleiachtig zwart spul.
Het leek op gestold bloed dat 20 jaar oud was.
En het viel gewoon vrij uit de afvoer in de emmer.
Er zaten geen pijpen onder.
En er was een kamertje met de resten van een matras.
Dus ik had het idee dat iemand daar vastgehouden was.
Daar woonde iemand die een seriemoordenaar was…
…of iemand had gemarteld, of meerdere mensen.
Daarna veranderde de energie in het huis.
Toen kwamen de rare gebeurtenissen.
Elke keer weer, verdomme.
Mijn favoriete deel.
Wat is dat?
Wat?
Hoor je dat?
Wat?
De muziek, lul.
Heb je de stereo aan gelaten?
We hebben geen stereo.
Verdomme.
Nee, wacht.
Stop met die spelletjes.
God.
Hij haalde wel vaker grappen uit…
…die niet erg aardig waren…
…maar ik was erg boos op hem toen.
Maar we hadden allebei de muziek gehoord.
We hadden het gevoel dat er…
…een negatieve energie verbonden was aan die muziek.
En aan die kamer.
Hij zei tegen mij dat hij dacht dat er iets gebeurd was…
…toen ze die muur opengebroken hadden.
Dat alles toen anders was.
Ik wou niet langer die superenge…
…potentiële moordkamer in ons huis te hebben.
Dus ik zei: 'Laten we het dichttimmeren.'
Dus dat hebben we gedaan, en we hebben het opnieuw geverfd.
Wat is dit nou?
Wat heb je me aangedaan?
Wat is dit?
Toen we wakker werden, hadden we rare snijwonden, als van een scheermes.
Over ons hele bovenlichaam en op onze armen.
En de volgende ochtenden hadden we er steeds meer…
…en ze waren pijnlijk…
…daar hadden we niet zomaar doorgeslapen.
Het idee dat ik kon slapen…
…en me zo onbewust zijn van wat er om me heen gebeurde…
…dat ik onder de diepe, pijnlijke snijwonden zat…
…in combinatie met het feit dat we honderden scheermesjes hadden gevonden…
…in die douche…
Het leek logisch om te denken dat het met elkaar te maken had.
Toen begon ik echt bang te worden…
…en zei ik tegen Drew dat ik wilde verhuizen.
Maar Drew bedacht een geweldig plan.
Hij dacht dat de energie daar…
…gewoon boos was omdat hij vastzat…
…en dat hij het moest kanaliseren en vrijlaten…
…zodat 't in vrede kon gaan.
En hij probeerde de energie in dat huis via zichzelf te kanaliseren.
We kregen er een erge ruzie over.
Ik ging naar onze kamer, sloeg de deur dicht en deed 'm op slot.
Hij maakte me doodsbang.
Het huis heeft honger, voer het huis.
Het huis eist bloed.
Voer het huis. -Wat is dit nou?
Het huis eist bloed. Voer het huis.
Het huis heeft honger, voer het huis.
Het huis eist bloed.
Drew, hou op.
Alsjeblieft?
Het huis heeft honger, voer het huis.
Het huis eist bloed.
Alsjeblieft? -Het huis heeft honger. Voer het huis.
Verdomme.
Kom op.
Hij ging over de middenlijn…
…en raakte een Ford F-350.
Hij droeg zijn gordel niet en stierf ter plekke.
Ik heb Jesse meteen gebeld: 'Jesse, Drew is dood.'
En Jesse kwam me ophalen.
We waren allebei in shock.
Dat was zwaar.
Z'n moeder liet hem cremeren.
Dit is Drew.
Het is erg zwaar geweest.
Ik mis hem zo erg.
Er was een kwaad in dat huis dat Drews leven ontnam.
Het was een duistere energie die bloed wilde.
Het heeft z'n bloed gekregen.
Ondertiteld door: Ayden Van Steenlandt