ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Σε παρακαλώ.
Άσε με να φύγω!
Όχι!
Λέγομαι Χάνα.
Ο φίλος μου κι εγώ ζήσαμε στο δάσος, σε ένα ξύλινο σπίτι γεμάτο κακό.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Γεννήθηκα στο Τζούνο της Αλάσκα
και μετακόμισα στη Μοντάνα όταν ήμουν 13 ημερών.
ΤΖΕΣΙ ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΧΑΝΑ
Είχα δύσκολη παιδική ηλικία.
Οι γονείς μου ήταν απίστευτα αυστηροί χριστιανοί φονταμενταλιστές.
Εκκλησία κάθε Κυριακή, καθώς και μελέτη της Βίβλου κάθε μέρα.
ΚΙΘ ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΧΑΝΑ
Δεν είχα πολλούς φίλους εκεί.
Ήμασταν απομονωμένοι από την πόλη.
Η μαμά μου ήταν νοικοκυρά.
ΣΑΜ ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΧΑΝΑ
Η μαμά μου κι εγώ ήμασταν στο σπίτι όλη μέρα.
Η μαμά μου ήταν βίαιη και…
Θυμάμαι μια φορά που έπαιζα έξω.
Σταμάτα, Χάνα.
Χάνα!
Είπα, σταμάτα!
Φτάνει!
Όχι!
Όχι! Μαμά, όχι!
Όχι.
Ησυχία!
Μαμά!
Είπα,
κάνε ησυχία!
Με φίμωσε,
με έδεσε σε μια καρέκλα στο υπόγειο και με άφησε εκεί, στο σκοτάδι,
μέχρι που γύρισε ο μπαμπάς μου από τη δουλειά, ίσως για πέντε ώρες.
Η μαμά μου μου είπε ότι το καθήκον της στη ζωή
ήταν να με ταπεινώνει μπροστά στον Θεό.
Όταν ήμουν έφηβη, άρχισα να αμφισβητώ πολλά
από όσα μου είχαν διδάξει οι γονείς μου,
πράγμα που οδήγησε σε πολλές συγκρούσεις.
Ήταν μια πολύ δύσκολη παιδική ηλικία.
Αλλά όταν ήμουν 15 βρήκα δουλειά σε μια πιτσαρία
κι έκανα μερικούς καλούς φίλους.
Έλα, Χάνα.
Γαμώτο, παιδιά, η μαμά μου.
Πάμε.
Η μαμά μου με χτύπησε στο πρόσωπο με την τσάντα μου.
Σκίστηκαν τα χείλη μου εδώ.
Η συνάδελφος με προκάλεσε λέγοντας
"Κοίτα, θα πρέπει ή να φύγεις
ή να καλέσω τους μπάτσους και την Πρόνοια,
γιατί οι φυσιολογικοί γονείς δεν κάνουν τέτοια πράγματα".
Έκανα αίτημα στον δικαστή
και επειδή δούλευα ήδη αρκετό καιρό
μπόρεσα να χειραφετηθώ.
Άδειασα το δωμάτιό μου, κι αυτό ήταν.
Χάνα!
Άντε γαμήσου!
Ξεκίνα.
Χάνα!
Είχα γνωρίσει έναν ανάπηρο βετεράνο, τον Τζέσι,
μέσω ενός κοινού φίλου.
Ο Τζέσι είχε δει τις μελανιές που είχα στον λαιμό μου
και ήθελε κάποιον να έρχεται στο σπίτι του
και να τον βοηθάει.
Είχε τραυματιστεί στο πόδι, και τελικά μετακόμισα στο σπίτι του Τζέσι.
Ειλικρινά, χρωστάω πολλά στον Τζέσι,
γιατί δεν νομίζω ότι θα τα είχα καταφέρει
εκείνη την περίοδο της ζωής μου χωρίς εσένα, ξέρεις.
-Ήταν σκέτη τρέλα. -Νιώθω το ίδιο.
Το πόδι μου ήταν σπασμένο στον αστράγαλο, κι εσύ μου στάθηκες
όταν χρειαζόμουν κάποιον,
και ήξερα ότι κι εσύ χρειαζόσουν κάποιον για να αρχίσεις να θεραπεύεσαι.
Ναι, συμφωνώ μ' αυτό, σίγουρα.
Ήταν στις αρχές του φθινοπώρου. Δεν είχα εισόδημα.
Δεν έβρισκα δουλειά.
Αλλά ο Τζέσι είχε έναν φίλο, τον Ντρου, που έμενε στην Καλιφόρνια.
Ο Ντρου μού πρόσφερε δουλειά στη φυτεία κάνναβης που είχε,
κι έτσι αποφάσισα να την κάνω για Καλιφόρνια.
Έμοιαζε με την πιο λογική επιλογή τότε.
Πήγα στην εγκατάσταση
όπου γινόταν η επεξεργασία της συγκομιδής.
Ήταν ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή μου, γιατί ξαφνικά ήμουν ελεύθερη.
Ήταν πολύ καινούργια εμπειρία.
Και πολιτισμικό σοκ, για μένα.
Γεια.
Καλώς ήρθες.
Γεια.
-Είμαι ο Ντρου. -Είμαι η Χάνα.
Ήταν πολύ ευχάριστο και θετικό μέρος.
Ήταν πολύ φιλόξενο.
Ήταν μια νέα ζωή και μια νέα οικογένεια για μένα.
Ο καλλιεργητής στη Βόρεια Καλιφόρνια, σε στιλ Grateful Dead.
Ήταν πολύ συναρπαστικό.
Καθώς η δουλειά προχωρούσε, ο Ντρου κι εγώ καταλάβαμε
ότι είχαμε δυνατά αισθήματα ο ένας για τον άλλον.
Ένα βράδυ, κατέληξα να του τελειώσω ένα τατουάζ που είχε ξεκινήσει.
Σ' αρέσει;
Ναι.
Μ' αρέσει πολύ το κούρεμά σου.
Μόλις έγινε η αρχή, ερωτευτήκαμε ο ένας τον άλλον σφόδρα.
Ο Ντρου κι εγώ μετακομίσαμε στο σπίτι του,
που ήταν μια απίστευτα ξεχαρβαλωμένη
βάση υλοτόμων στο όρος Κομπ, που είχε μετατρέψει σε σπίτι.
Ήταν αυτή η αίσθηση της περιπέτειας και του ενθουσιασμού.
Το επόμενο πρωί, ο Ντρου έφυγε.
Είχε τέσσερις κήπους να φροντίσει,
οπότε έφυγε για δυο τρεις μέρες.
Καθόμουν με τα πράγματά μου κι έλεγα "Τι θα κάνω τις επόμενες μέρες;"
Υπήρχε αυτός ο παράξενος,
ανεξήγητα κενός χώρος στον τοίχο
που δεν ταίριαζε στη διαρρύθμιση του σπιτιού.
Αλλά δεν το έψαξα και πάρα πολύ, γιατί δεν ήθελα να είμαι αδιάκριτη
στο σπίτι του νέου μου φίλου.
Όταν γύρισε, χαζεύαμε και μιλούσαμε.
Άντε γαμήσου!
Θες να δεις κάτι;
Αμέ.
Υπάρχει κάτι πίσω από τον τοίχο.
Ναι;
Αλήθεια.
Καλά.
Πού;
Τι διάολο;
Ήταν το πιο περίεργο πράγμα που έχω δει.
Σε κάποια φάση ήταν ντουσιέρα.
Και στο ταβάνι ήταν ένας μεγάλος κρίκος,
βιδωμένος στο ταβάνι.
Σαν κάτι από το οποίο θα κρεμούσες τσιγκέλι.
Και το πάτωμα ήταν γεμάτο παλιά ξυραφάκια.
Τίποτα δεν έβγαζε νόημα.
Είπα "Πάμε να δούμε πού καταλήγει".
Γιατί προφανώς κάπου στραγγίζει.
Έτσι, αποφασίσαμε να πάμε στο υπόγειο.
Λοιπόν, στο υπόγειο, ανέβηκα σε ένα ράφι δίπλα στον θερμοσίφωνα.
Και πίσω από τον θερμοσίφωνα, κάποιος είχε σκάψει ένα μονοπάτι.
Μετά υπήρχαν μερικά τούνελ που άνοιγαν,
και πήγαιναν στο πίσω μέρος του σπιτιού.
Υπήρχε ένας κουβάς.
Κοιτάξαμε πάνω και είδαμε την τρύπα από το σιφόνι της ντουσιέρας.
Ο κουβάς είχε μέσα ένα ζελατινώδες, μαύρο πράγμα.
Έμοιαζε με πηγμένο αίμα που είχε μείνει εκεί 20 χρόνια.
Κι είχε πέσει κατευθείαν από την τρύπα στον κουβά.
Δεν υπήρχαν σωλήνες από κάτω.
Και υπήρχε ένα δωματιάκι που είχε τα απομεινάρια ενός στρώματος.
Ένιωσα ότι κάποιος είχε φυλακιστεί εκεί κάτω.
Κάποιος ζούσε εκεί που ήταν κατά συρροή δολοφόνος
και είχε βασανίσει κάποιον
ή κάποιους.
Αφότου συνέβη αυτό, η ενέργεια του σπιτιού άλλαξε κάπως.
Άρχισαν να συμβαίνουν διάφορα.
Κάθε φορά, γαμώτο.
Το αγαπημένο μου.
Τι διάολο;
Ντρου!
Τι;
Ντρου, το ακούς;
Ποιο;
Τη μουσική, μαλάκα.
Άφησες το στερεοφωνικό ανοιχτό;
Δεν έχουμε στερεοφωνικό.
Σκατά.
Ντρου, περίμενε!
Ντρου!
Κόψε την πλάκα.
Ντρου;
Θεέ μου!
Ήταν γνωστό
ότι έκανε φάρσες που ήταν κάπως χοντρές στο παρελθόν,
αλλά θύμωσα πάρα πολύ μαζί του για τη συγκεκριμένη.
Αλλά, ειλικρινά, ακούσαμε τη μουσική και οι δύο.
Νιώθαμε έντονα ότι υπήρχε κάποια πολύ αρνητική ενέργεια
που σχετιζόταν με εκείνη τη μουσική,
ειδικά με ό,τι είχαμε ελευθερώσει από το δωμάτιο.
Μου είπε ότι πίστευε πως αφότου άνοιξαν τον τοίχο,
κάτι συνέβη.
Ότι κάτι άλλαξε σε όλα, μετά από αυτό το σημείο.
Κουράστηκα να έχω ένα πολύ τρομακτικό, ενδεχομένως,
δωμάτιο φόνων μέσα στο σπίτι μας.
Και είπα "Κοίτα, Ντρου, θα το κλείσουμε αυτό το πράγμα".
Οπότε, το κλείσαμε πάλι τελείως και το ξαναβάψαμε.
Τι διάολο;
Ντρου!
Τι διάολο μου έκανες;
Τι σκατά;
Όταν ξυπνήσαμε, είχαμε παράξενα κοψίματα σαν από ξυράφι
σε όλο το πάνω μέρος του κορμού μέχρι χαμηλά στα χέρια.
Και τα επόμενα πρωινά
είχαμε όλο και περισσότερα,
και ήταν επώδυνο,
σε σημείο να μην είναι κάτι
που μπορούσε να γίνει δίχως να ξυπνήσουμε.
Το να έχω την αίσθηση ότι κοιμόμουν
και δεν αντιλαμβανόμουν αρκετά τι συνέβαινε γύρω μου,
ότι ήμουν κυριολεκτικά καλυμμένη με αυτά τα βαθιά, οδυνηρά κοψίματα…
Και δεδομένου ότι βρήκαμε εκατοντάδες ξυραφάκια
σε εκείνη την ντουσιέρα,
ήταν φυσικό να υποπτευτούμε ότι ίσως τα δύο συνδέονται.
Τότε ήταν που άρχισα να φοβάμαι πολύ
κι έλεγα στον Ντρου να σκεφτούμε σοβαρά να μετακομίσουμε.
Αλλά ο Ντρου επινόησε αυτό το ωραίο σχέδιο,
ότι ίσως η όποια ενέργεια υπήρχε
ήταν θυμωμένη επειδή ήταν παγιδευμένη,
κι ότι ίσως έπρεπε να επικοινωνήσει
και να την ελευθερώσει για να φύγει, να βρει γαλήνη.
Προσπαθούσε να γίνει ο ίδιος δίαυλος
για την ενέργεια που ήταν στο σπίτι.
Τσακωθήκαμε πολύ άγρια γι' αυτό.
Και πήγα στο δωμάτιό μας, βρόντηξα την πόρτα και κλείδωσα.
Με τρόμαξε πάρα πολύ.
Το σπίτι πεινάει. Τάισε το σπίτι.
Το σπίτι πεινάει! Τάισε το σπίτι!
Το σπίτι απαιτεί αίμα!
-Τάισε το σπίτι! Τάισε το σπίτι! -Τι διάολο;
Το σπίτι απαιτεί αίμα! Τάισε το σπίτι!
Το σπίτι πεινάει. Τάισε το σπίτι.
-Το σπίτι πεινάει. -Ντρου;
Τάισε το σπίτι. Το σπίτι πεινάει.
Το σπίτι πεινάει. Τάισε το σπίτι.
Το σπίτι απαιτεί αίμα!
-Ντρου; -Το σπίτι πεινάει.
Τάισε το σπίτι!
Ντρου, σταμάτα.
-Σε παρακαλώ. -Το σπίτι πεινάει. Τάισε το σπίτι.
Το σπίτι πεινάει. Το σπίτι απαιτεί αίμα!
-Σε παρακαλώ. -Τάισε το σπίτι.
Το σπίτι πεινάει.
Το σπίτι πεινάει!
Τάισε το σπίτι! Το σπίτι πεινάει. Τάισε το σπίτι.
Γαμώτο!
Έλα!
Πέρασε τη διπλή γραμμή
και χτύπησε ένα Ford F-350.
Δεν φορούσε ζώνη και πέθανε επί τόπου.
Πήρα αμέσως τον Τζέσι. "Τζέσι, ο Ντρου σκοτώθηκε".
Ο Τζέσι ήρθε και με πήρε.
Και οι δύο είχαμε πάθει σοκ.
Ήταν πολύ δύσκολο.
Η μητέρα του τον αποτέφρωσε.
Αυτό εδώ είναι ο Ντρου.
Μου είναι πολύ δύσκολο.
Μου λείπει πάρα πολύ.
Υπήρχε κάτι κακό σ' εκείνο το σπίτι και τον σκότωσε.
Ήταν μια πολύ σκοτεινή ενέργεια που ήθελε αίμα.
Και σίγουρα το πήρε.
Υποτιτλισμός: Ελιάνα Τσακίρη