‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เราทำอะไรน่ะ
‎ถ้าลองให้แบลร์ช่วยดูเธอ ‎แบลร์อาจช่วยเธอก็ได้
‎ใช่ ฉันอาจจะยอมถ้าเธอเลิกแกว่งหอกไปมาซะที
‎- ฉันไม่ได้แกว่ง แค่ถือเฉยๆ ‎- แล้วถ้าเธอ…
‎- ไม่เป็นไรน่า เมสัน ‎- ถ้ายัยนั่น…
‎- เธอยังหายใจ ‎- ทำไมต้องใช้อาวุธด้วย
‎เธอถูกมัดไว้แล้ว
‎- ฉันต้องระวังไว้ ‎- มันดูคุกคามมากไป
‎ขอเหอะ
‎- พอใจรึยัง ‎- ขอบใจ
‎- เดี๋ยว เมสัน ฉันจะ ‎- เราไม่น่า
‎ผมไม่รู้ทำไมเราทำยังงี้ ‎เราไม่น่าเลย
‎- เชส นี่แบลร์นะ เธอได้ยินฉันมั้ย ‎- เฮ้ ฉันบอกว่าถ้าเธอ...
‎เธอแค่นอนนิ่งอยู่กับพื้น
‎- ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าเธอยังมีชีวิตอยู่มั้ย ‎- เฮ้ หยุดน่า หายใจลึกๆ หยุด โอเคมั้ย
‎ถ้าเราไม่รวบเธอไว้ ‎มีหวังเธอได้ฆ่าคนอื่นอีกแน่
‎ก็ใช่ แต่ไม่ใช่ยังงี้ พวกนายทำเธอเจ็บ
‎สิบนาทีก่อน ฉันไม่เห็นเธอปกป้องแม่นั่นเลย
‎เธอถูกกระทบกระเทือนเอาการอยู่
‎พวกนายพูดว่าสิบนาทีก่อนเหรอ
‎ฉันหมดสติไปนานกว่านั้นเยอะ
‎เดี๋ยวนะ แต่คุณเอาแต่พูดว่าสิ่งนี้มันเกิดขึ้น
‎แต่จริงๆ แล้วมันไม่ได้เกิดขึ้น
‎เพราะคุณนอนแน่นิ่งอยู่ตรงนั้นตลอดเวลา
‎ฟังนะ ฉันอธิบายไม่ได้ว่ามันเกิดขึ้นยังไง
‎แต่สิ่งที่ฉันเพิ่งบอกนายมันเกิดขึ้นจริงๆ
‎ฉันอยู่ที่นั่น!
‎เธอตีหัวเชสหนักไปจริงๆ
‎หนักไปงั้นเหรอ มีคนเป็นศพนะ
‎เออ ไอ้คนที่ทำร้ายเราไงล่ะ
‎แปลว่าเธอต้องฆ่าเขางั้นเหรอ
‎เปล่า ฉันไม่ได้ฆ่าเขา!
‎แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาไม่สมควรตาย
‎โอเค ตอนนี้มันไม่สำคัญหรอก
‎สภาพจิตใจเธอกำลังสับสน เชส
‎- และเธอกำลังประสาทหลอน ‎- เปล่า ฉันไม่ได้ประสาทหลอน
‎- เธอพูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระ ‎- ฉันไม่ได้ประสาทหลอน
‎มันมีของเหลว
‎อ่างน้ำที่ถูกปล่อยกระแสไฟฟ้า ‎พวกเราทุกคนนอนอยู่ในนั้น!
‎มันเป็นการทดลอง ทั้งหมดเลย!
‎- ทำไมของๆ ฉันไปอยู่กับนาย ‎- ก็แค่ช่วยดูแลไว้ให้
‎มันไม่ใช่ของของเธอ
‎- มันเป็นของทุกคน ‎- รู้อะไรมั้ย มันไม่สำคัญหรอก
‎นี่มันแค่ซิมูเลชัน
‎หาดนี้
‎เกาะนี้
‎มันเลยอธิบายทุกอย่างที่เกิดขึ้นนี่ได้ยังไงล่ะ
‎คิดดูสิว่าทำไมเราถึงสวมเสื้อผ้าเหมือนกัน
‎ฟังนะ มันรู้สึกเหมือนจริง
‎แต่มันไม่จริง
‎สิ่งเดียวที่จริงคือพวกเรา ‎และเรากำลังอยู่ในเจ้าสิ่งนี้
‎ตอนนี้
‎- ฟังนะ ฉันไม่ได้บ้า! ‎- ไม่มีใครบอกว่าเธอบ้า
‎คำพูดตัดสินพรรค์นั้น
‎มันไม่มีประโยชน์ตอนนี้อยู่แล้ว ‎ไม่ว่าจะยังไง
‎เธอต้องพักผ่อน
‎หัวเธอถูกกระแทกอย่างจัง
‎เธอน่าจะดื่มน้ำหรือกินอะไรสักหน่อยนะ
‎- เธอควรจะ… ‎- ไม่ ฉันไม่เป็นไร
‎ได้โปรดเถอะ
‎เธอพูดจาไม่รู้เรื่อง
‎นั่งก่อนนะ
‎มานั่งเอนหลังตรงนี้ก่อน
‎ปล่อยฉันตามลำพังเถอะ
‎พยายามพักซะบ้าง
‎ไอ้สิ่งที่เธอกำลังพูดมัน...
‎ใช่ว่าฉันเชื่อเธอหรอกนะ
‎แต่เวลาอาจมีกลไกทำงานต่างไปในอีกมิติ
‎เหลวไหลทั้งเพ
‎อีกมิติกะผีน่ะสิ
‎ฉันอยากให้พวกเธอเข้าใจก่อนจะสายเกินไป
‎พวกเราทุกคนล้วนเคยทำผิด
‎ผิดกฎหมาย
‎เราติดคุกกันอยู่
‎แต่เราก็อยู่บนเกาะนี้ด้วย
‎มันเป็นโอกาสที่เราจะ...
‎ไม่ทำผิดพลาดซ้ำสองอย่างที่เคยทำ
‎เพื่อหาทางไถ่ถอนความผิดสักทาง
‎เราทุกคนจะได้ถูกฟื้นฟูให้กลับใจ
‎ฟังนะ ฉันว่านั่นล่ะความหมายของป้ายนั้น
‎"จงหาทางกลับ"
‎มันไม่ใช่แค่การเดินทางเชิงกายภาพ
‎แต่มันหมายถึงบางอย่างที่อยู่ภายในก็ได้
‎ฉันมีคำถาม เธอได้ยินที่ตัวเองเพ้อมั้ยเนี่ย
‎พวกเขาบอกฉันมา!
‎- พัศดีบอกฉันด้วยตัวเองเลย ‎- พัศดีคือไอ้หนุ่มคาวบอย
‎- ที่เธอพูดถึงใช่มั้ย ‎- ใช่
‎ใช่ เขาน่ะแหละ โอเคมั้ย ‎เขายังบอกว่ามันจะแย่ลง
‎เธอมีข้อพิสูจน์มั้ยล่ะ
‎- พวกเธอต้องฟังฉันนะ ‎- ไม่ เราไม่ฟัง
‎เธอนั่นแหละฟังเรา!
‎เธอมันเสียสติ ตั้งแต่กลับมา ‎ก็แพร่เชื้อความเสียสติไปทั่ว
‎ทำไมไม่เลิกตอแยกับพวกเราซะที
‎ฉันรู้ว่าตัวเองเป็นแค่คนป่วยพะงาบๆ
‎แต่เผื่อพวกเธอลืมไป ‎ผู้หญิงคนนี้คือคนที่พวกเธอคิดว่าบ้า
‎ก่อนที่เธอจะเพ้อเจ้อเรื่องคำพยากรณ์บ้าบอนั่น ‎จริงมั้ย
‎ไม่มีใครที่นี่เชื่อคุณหรอก โอเคมั้ย
‎เพราะงั้นช่วยแหกปากเบาๆ ลงหน่อยได้มั้ย
‎คืออันที่จริงแล้วมัน...
‎ฉันควรจะชินกับการที่พวกนาย ‎ทำให้ฉันผิดหวังแล้ว
‎ช่วยแก้มัดนี่หน่อยได้มั้ย ‎มันชักเริ่มจะเจ็บแล้ว
‎ฉันไม่ทำอะไรหรอกน่า
‎รู้อะไรมั้ยพวก
‎ฉันจะสนไปทำไม
‎ถ้าพวกเธอไม่แยแส ฉันก็ไม่ว่าอะไร
‎พวกเธอก็หาทางกันเอาเองแล้วกัน ‎แล้วดูสิว่าจะเป็นยังไง
‎ผมขอโทษ
‎คุณต้องยกโทษให้ผมนะ
‎แต่คุณว่าเราเจอกันมาก่อนเหรอ
‎- คุณรู้จักเพื่อนคนหนึ่งของฉัน ‎- อ้อ แหม
‎เพื่อนคุณก็เหมือนผมน่ะแหละ
‎จะว่างั้นก็ได้
‎คุณน่าจะถอดกางเกงออกนะ
‎แกจะไม่มีวันทำร้ายผู้หญิงได้อีก!
‎(เคน วิลลิส)
‎เฮ้ นี่คุณ...
‎คุณโอเคมั้ย
‎อะไรนะ
‎ผมหมายถึงคุณดู... ไม่สู้ดีเท่าไหร่
‎มีคนถูกฆาตกรรมนี่นา ทำใจรับยากอยู่
‎ครับ ใช่ ผมรู้
‎รู้อะไรมั้ย
‎ฉันไม่ได้แตะต้องผู้ชายคนนั้น ‎ฉันพูดจริง ถึงเขาสมควรโดนก็เหอะ
‎มีดล่าสัตว์ปักกลางหลังเขาขนาดนั้น
‎เข้าใจมั้ย เล่มเดียวกับที่เธอเหน็บไว้ที่เอว
‎- เธอต้องการอะไรอีก ‎- ฉันต้องการมากกว่านั้น
‎ให้ตายเหอะ! พอซะที!
‎อาจเป็นฝีมือใครก็ได้ที่เอามีดไป
‎- ตอนที่ฉันหลับอยู่! ‎- แล้วไง
‎คนที่นี่ล้วนมีเหตุผลมากพอที่อยากฆ่าเขาทั้งนั้น
‎เธอจะไม่พูดอะไรบ้างเลยเหรอ
‎เชส อย่าขุดเรื่องนั้นมาพูดดีกว่านะ โอเคมั้ย
‎- ผมเห็นด้วยนะ ‎- แต่ฉันพูดความจริงนะ
‎เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความจริงแปลว่าอะไร
‎- หมายความว่าไงวะ ‎- เธอไง
‎เทย์เลอร์หมายถึงเธอน่ะแหละ
‎ที่เธอเจอข้าวของซุกในทราย
‎กับป้ายบนหาด
‎และเรือชูชีพที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้
‎เธอ
‎พูดถึงเรื่องโกหก
‎เธอปกปิดเราหลายเรื่อง
‎- ตลอดเวลาที่ผ่านมา ‎- ฉันเนี่ยนะ
‎ทำไมเธอไม่ลองค้นกระเป๋าเสื้อเขาดูล่ะ ‎เขาก็โกหกเรามาแต่แรก
‎ยังกล้าพูดอีกนะ
‎มีอะไรที่เธอยังปกปิดเอาไว้อีกมั้ย
‎ค้นตัวเธอ
‎ก็ลองดูสิ
‎เชส!
‎- กลับมานะ! ‎- หยุดนะ!
‎หยุด! รอก่อน ไม่นะ!
‎- อย่าทำร้ายเธอนะ ‎- ใจเย็น
‎- ใจเย็นน่า จับเธอไว้! ‎- จับแขนเธอไว้
‎หยุดนะ!
‎ปล่อยฉัน! บอกให้ปล่อย!
‎- หยุด ‎- ค้นกระเป๋าเธอ
‎ตรวจกระเป๋าเธอดู ค้นเลย
‎ไม่! อย่าแตะต้องตัวฉัน!
‎- ไม่เจออะไรเลย ไม่มีเลย ‎- พวกนายเป็นบ้าอะไรกันวะ
‎เธอมันจอมโกหก!
‎จะทำอะไรเธอน่ะ ไม่เป็นไรนะ อยู่นิ่งๆ
‎- อย่า อย่าแตะต้องตัวฉัน ‎- กดขาเธอไว้
‎เกิดอะไรกันขึ้น
‎เดี๋ยวนะ พวกนายของจริง... ‎เป็นส่วนหนึ่งของมันใช่มั้ย
‎- ฉันดูไม่ออกแล้ว ‎- มันเหรอ มันไหน
‎คือมันอธิบายลำบาก แต่ว่า...
‎มีแต่เรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นตลอด
‎พวกเราก็ด้วย
‎แต่ทำไมคนพวกนี้รุมคุณ ‎นาทีก่อนเราเพิ่งเห็นคุณวิ่งอยู่
‎ถามได้ดีนี่
‎พวกนายมีใครอยากตอบมั้ยล่ะ
‎เราเล่นไล่จับกันน่ะ
‎ฟังนะ ผมแค่อยากรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่นี่
‎เอาเถิด
‎ทำไมเราไม่นั่งลง
‎แล้วเริ่มกันใหม่ตั้งแต่แรกล่ะ
‎เอ๊ะ เดี๋ยวนะ ฉันรู้แล้ว
‎ฉันจำคำพูดนั้นได้จากเรือนจำ
‎พัศดีชอบพูดติดปากตลอดเวลา
‎- เชส เธอพูดอะไรเนี่ย ‎- โอเค ฟังนะ คนพวกนี้ถูกส่งมา
‎เราเชื่อพวกเขาไม่ได้ นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่
‎- หยุดน่า ‎- ไม่ นี่พวกนาย...
‎จะให้เกิดเรื่องเลวร้ายอีกเท่าไหร่ถึงจะเชื่อฉัน
‎พวกเขามาเพื่อปั่นหัวเรา
‎- พัศดีส่งพวกเขามา ‎- เชส
‎พัศดีพูดว่าเขามีไม้เด็ดอีกเพียบ
‎ทำไมจะไม่ใช่ฝีมือเขาล่ะ
‎ส่งร่างอวตารมา ไม่ก็คน
‎- หรืออะไรก็ตามที่พวกมันเป็น ‎- เฮ้!
‎เพื่อยุให้เราแตกคอกัน ลองคิดดูดีๆ สิ
‎ดูเหมือนเพื่อนนายจะกินน้ำเกลือมากไป
‎- เธอโดนตีหัวมาก่อนหน้านี้ แล้วก็... ‎- ไม่ ฉันเปล่า
‎- นายว่านายมาจากไหนกันนะ ‎- เราไม่ได้พูด ยังไม่ได้พูด
‎นั่นสิ
‎โทษที คือ...
‎คือดีใจที่ได้เจอคนอื่นๆ อีก
‎นึกว่ามีแค่พวกเรา
‎เราติดแหง็กอยู่นี่ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้ว
‎ไม่รู้ทำไมหรือยังไง ไม่รู้เลย
‎เราก็ด้วย
‎อีกฝั่งหนึ่งของเกาะ เราเริ่มจากตรงนั้น
‎แต่เราก็ออกตระเวนทุกวัน ออกสำรวจดู
‎- พยายามไขสถานการณ์ตัวเองให้ออก ‎- พอกัน
‎เราด้วย เราก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน
‎เข้าใจล่ะ
‎ฟังนะ ผมว่าเราต่างอาจจะ... วิตกกังวัลอยู่
‎ตอนนี้ เพราะงั้น...
‎เราเห็นควันไฟพวกนาย ‎เราเลยตัดสินใจมาดู ก็เท่านั้น
‎เฮ้
‎พวกนายหิวมั้ย บางทีอาจจะ...
‎เราจะได้หาอะไรมานั่งกินกัน ทำความรู้จักกัน
‎- ไม่ ‎- ฟังดูไม่เลว
‎- ขอบใจนะ ‎- พวกนาย
‎- เราเชื่อพวกเขาไม่ได้ ‎- เชส พอเหอะ
‎- ให้เราจัดการกันเองเถอะ เชส! ‎- พวกเขาไม่ใช่อย่างที่นายคิด
‎ขอโทษที
‎ฉันยังไม่รู้จักชื่อนายเลย ฉันชื่อคูเปอร์
‎ฉันชื่อไคลด์ ยินดีที่รู้จัก
‎- ฉันชื่อบอนนี่ ‎- ทำไมชื่อฟังคุ้นๆ หูจัง
‎- บอนนี่กับไคลด์ ‎- ฉันว่ามันก็... เหมือนกับ...
‎รายการทีวี หนังหรืออะไรสักอย่าง
‎รู้สึกเหมือนฉันก็เคยได้ยินมาก่อน
‎บอนนี่กับไคลด์
‎ขอโทษที เราอาจยังตื่นกลัวกันอยู่สักหน่อย
‎โมเสสพูดถูก ไปหาอะไรกินกันเถอะ
‎ดี ไปกันเลย
‎ไปกินกัน
‎ไคลด์! บอนนี่!
‎ฉันขอถามอะไรอย่างได้มั้ย
‎ฉันไม่ได้อยากทำตัวน่ารำคาญหรอกนะ แต่ว่า
‎ว่ามาเลย อะไรล่ะ
‎ที่นี่พวกนายอยู่ นายบอกว่าเป็นหาดเหมือนที่นี่
‎- แต่อยู่อีกฝั่งหนึ่งของเกาะใช่มั้ย ‎- ใช่
‎เดินข้ามไปอีกฝั่งของเกาะ
‎ที่นั่นแจ๋วเลยมั้ย
‎- คือฉันหมายความว่าแจ๋วกว่าที่นี่มั้ย ‎- แหม ก็นะ มันต่างกันน่ะ
‎ที่นี่อาจจะกว้างขวางกว่า
‎แต่เราอยู่ที่นี่มานานมากกว่า
‎หมู่บ้านของเรา... ‎คือฉันหมายถึงหมู่บ้านจริงๆ
‎หมู่บ้านเหรอ
‎พวกเขาเป็นอาชญากร
‎บอนนี่กับไคลด์
‎เธอพูดถูก ฉันจำได้แล้ว
‎พวกเขาเป็นโจรปล้นธนาคาร
‎โทษทีนะ พวกนายน่ะ...
‎ไม่คิดว่ามันประหลาดรึไง
‎ที่คนพวกนี้ไม่พูดเรื่องศพที่หาดเลย
‎คือแบบไม่มีใครพูดสักคน
‎ไม่พูดอะไรสักอย่าง ‎ไม่คิดว่าแปลกรึไง
‎ศพอะไรเหรอ
‎- ไม่เอาน่า ‎- ไม่ ผมพูดจริง
‎เราไม่รู้ว่าเธอพูดเรื่องอะไร
‎ดี
‎ดีมากเลย
‎คุณพูดมีเหตุผล เชส
‎เราพลาดแล้วที่รัก
‎ควรมีคนพูดเรื่องศพผู้ชายที่ริมหาด
‎ฉันก็นึกว่าคุณจะพูดเพราะคุณ...
‎- แต่คุณก็น่าจะพูดนี่ ‎- ฉันรู้
‎- แต่ดูเหมือนคุณจะ... ‎- ผมบอกคุณแล้ว
‎ก่อนเรามาที่นี่ ผมพูดว่า
‎"อย่าลืมเรื่องศพผู้ชาย"
‎ควรมีใครสักคนพูดเรื่องโบรดี้
‎ดูสิว่าเราทำอะไร เราลืมซะงั้น
‎- งี่เง่าชะมัด ‎- โทษที
‎- พูดตามตรง ฉันว่า… ‎- ไม่ต้องห่วง
‎เราทำพัง
‎โอเค ทุกคน
‎หมดเวลาเล่นแล้ว
‎- ได้เวลาจริงจังกันซะที ‎- ทุกคนถอยไป
‎- ช้าๆ ‎- หยุดอยู่ตรงนั้นเลย เดี๋ยวนี้
‎ถอยไปหลบหลังฉัน ทุกคน
‎จริงด้วย พวกเขาเป็นโจรปล้นธนาคาร
‎เออน่ะสิ สมองช้าจริงนะ
‎นึกว่าคุณจะหัวไวคิดออกเร็วกว่านี้
‎วางลงซะ
‎- ขอร้องล่ะ ‎- ไม่
‎คุณได้มันคืนแน่
‎ผมสัญญา แต่คุณต้องทำตามที่ผมบอกเดี๋ยวนี้
‎ไม่งั้นต้องมีคนตายแน่ๆ
‎เดี๋ยวนี้ เคซี
‎ดี
‎ดีมาก
‎ทีนี้
‎พวกนายเอากล่องไปซ่อนไว้ไหนหมด
‎กล่องอะไร
‎เธอไม่ได้บอกพวกนายเรื่องกล่องในแพชูชีพเหรอ
‎อะไรวะ
‎ไม่งั้นเหรอ
‎นั่นสินะ
‎เพราะยัยนั่นมันอาชญากรตัวร้าย
‎ทำทุกอย่างเพื่อตัวเอง
‎เพราะงั้นหล่อนถึงโคตรอันตราย
‎อย่าไปฟังเขาพูด
‎ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะจับตาดูยัยนี่ไว้ดีๆ
‎ได้ นายรู้ไต๋ฉัน
‎ตกลงกล่องพวกนั้นอยู่ไหน
‎ฉันฝังมันไว้
‎จะได้ปลอดภัย...
‎- เผื่อว่าฉันต้องใช้ทีหลัง ‎- เชส พวกเขาพูดเรื่องอะไรเนี่ย
‎เธอมีปืน
‎- อะไรวะ ‎- นั่นล่ะที่เราพูดถึง
‎เห็นมั้ยล่ะ ยัยนี่ความลับเยอะเป็นบ้า
‎ไม่นะ
‎ฟังนะ อย่าเชื่อเขา โอเคมั้ย
‎อย่าไปฟังที่เขาพูด!
‎คำพูดโจรกระจอก
‎นั่นมันเมื่อก่อน เข้าใจมั้ย
‎ก่อนที่ฉันจะรู้ความจริงว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
‎นี่ยังสร้างปัญหาไม่มากพออีกรึไง
‎ซุกซ่อนข้าวของ ตอแหล
‎ฆ่าคนตาย
‎โอ้ ให้ตายเหอะ ฉันไม่ได้ฆ่าใคร!
‎- ไม่ได้ฆ่างั้นเหรอ ‎- ไม่น่ะสิ
‎นี่พวก ฉันไม่ได้ฆ่าโบรดี้!
‎ฉันสาบานว่าไม่ได้ทำ
‎จริงสินะ
‎รู้มั้ย ยัยนี่พูดความจริงแฮะ
‎ไม่ใช่ฝีมือเธอหรอก
‎แต่พวกนายก็พร้อมจับเธอแขวนคอ
‎น่าละอายใจจริงๆ
‎แต่ไม่ใช่เธอหรอก ไม่ใช่
‎ไม่ เธอไม่ทำยังงั้นหรอก
‎เพราะคนอื่นต่างหากที่ทำ
‎ไม่นะ!
‎เวร!
‎นายทำอะไรลงไป
‎- เฮย์เดน ฝีมือเธอเหรอ ‎- นายทำแบบนั้นไม่ได้
‎ไม่ใช่ผมซะหน่อย
‎ผมเป็นแค่ร่างทรง
‎แต่เกาะนี้จะทวงคืนความยุติธรรมเอง
‎ใครฆ่าคนอื่น คนนั้นต้องตาย
‎กลับไปใช้ชีวิตแบบเก่า ก็ต้องตาย
‎นั่นเป็นการตัดสินใจของพวกนาย ไม่ใช่ผม
‎พวกนายทุกคนเซ็นยอมรับเงื่อนไขสละสิทธิ์ ‎เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งนี้
‎ส่วนเราน่ะเหรอ
‎เรามาที่นี่ บอนนี่ที่น่ารักกับผม
‎เพื่อทำให้แน่ใจว่ามันเกิดขึ้น ‎ความยุติธรรมได้บังเกิด
‎คิดซะว่าพวกเรา...
‎เป็นฝันร้ายสุดหลอนของพวกนายแล้วกัน
‎อภินันทนาการจากระบบกฎหมายสหรัฐฯ
‎- ไม่จริง มันเป็นไปไม่ได้ ‎- อุ๊ย แต่มันเป็นไปแล้ว
‎มันเกิดขึ้นจริงๆ
‎ไม่ได้เกิดขึ้นจริง แต่ก็เกิดขึ้นจริงๆ
‎เธอตายไปแล้ว ไม่เชื่อก็ดูสิ
‎เธอตัดสินใจฆ่าโบรดี้เพราะกรรมที่เขาก่อ
‎ถือวิสาสะตั้งศาลเตี้ยพิพากษาคนอื่นด้วยตัวเอง
‎โทษเดียวกันกับที่เธอถูกจองจำตั้งแต่แรก
‎เธอมันยัยตัวร้าย
‎แถมตอนนี้ไปพบยมบาลแล้ว
‎ทั้งในนี้...
‎และที่นั่นด้วย
‎ในความเป็นจริง
‎"ที่นั่น" คือที่ไหน
‎ไม่นะ มีคนเฝ้ามองพวกเราอยู่
‎โอเค ฟังนะ พัศดีบอกกับฉันเอง
‎มีทั้งช่างเทคนิคและนักบำบัด
‎ก็ใช่
‎แต่ก็มีจุดบอดเยอะแยะที่นี่
‎ระบบยังใหม่มาก ยังเกิดข้อผิดพลาดเพียบ
‎ก็เหมือนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั่วโลกน่ะแหละ
‎แบบว่าถ้าบริการมือถือมันห่วย
‎คิดดูสิว่าจะโคตรยากแค่ไหนที่จะให้ ‎ไอ้สิ่งนี้ใช้งานได้
‎ไม่
‎พวกเขาไม่ลงเงินมากมาย
‎สร้างอะไรสักอย่าง ‎ให้พวกนายมาวิ่งเล่นหรอก
‎หมายถึงจะวิ่งไปรอบๆ
‎จะวิ่งไล่ฆ่าคนไปเรื่อยๆ ไม่ได้
‎แน่ใจนักเหรอไง
‎เรายกเลิกคำสั่งล้างความทรงจำพวกนายแล้ว
‎ก่อนที่เราจะถูกสั่งปฏิบัติการ
‎อีกไม่นาน ภาพความทรงจำทั้งมวล ‎จะพรั่งพรูกลับมาในหัวพวกนาย
‎และขอบอกเลยว่าอย่างไว
‎พวกนายจะรู้สึกโคตรแย่
‎กับสิ่งต่างๆ ที่เคยทำลงไป
‎แย่เสียจนอยากจะฆ่าตัวตายเลยล่ะ
‎หรือแย่กว่านั้น
‎อาจจะฆ่ากันเอง
‎และอาจจะด้วยเรื่องอะไรก็ตาม
‎น้ำ หรือข้าวของกระจุกกระจิกที่เจอตามหาด
‎ข้อมูลทั้งหลายแหล่ที่เชสปกปิดพวกนายไว้
‎- เขาโกหก ฉันไม่ได้ปกปิดอะไร ‎- ที่จริง
‎ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันอาจรีบเผ่นออกไปจากที่นี่ซะ
‎แล้วพวกนายสองคนล่ะ
‎เราทำไมเหรอ
‎เราฆ่าพวกนายไม่ได้เหรอ ‎หรือเราถูกสั่งห้าม
‎จะลองดูก็ได้
‎แต่เราปราดเปรียวกว่าคุณ
‎แข็งแกร่งกว่าคุณ ‎และรู้ดีมากกว่าคุณเยอะ
‎จะลองก็ลุยให้เต็มที่นะ
‎ผมคิดว่าคุณควรไสหัวไปได้แล้ว
‎ก่อนที่ไอ้คนพวกนี้จะตาสว่างรู้ว่า ‎ข้อมูลที่คุณรู้มีค่ามากแค่ไหน
‎ข้อมูลที่คนพวกนี้อาจยอมฆ่ากันเอง ‎เพื่อให้ได้มา
‎อย่าไปฟังเขานะ เข้าใจมั้ย
‎- เขาแค่พยายามยุให้พวกนายรุมฉัน ‎- มันก็ได้ผล
‎อย่าลืมแบกข้าวของที่เธอขโมยจากเรา ‎ออกไปด้วยล่ะ
‎เชสอาจพูดถูกก็ได้
‎ไม่ บางทีเธออาจจะบ้าอย่างที่เราคิดก็ได้
‎ได้โปรด
‎อย่าทำเลยนะ
‎ขอร้องล่ะ
‎ขอร้องล่ะ ได้โปรด
‎เอ้า นี่!
‎มันคืออะไร
‎เธอซ่อนของนี้ไว้ตลอดเวลาเลยเหรอ
‎ใช่ เผื่อว่าฉันต้องใช้มัน
‎พระเจ้าช่วย! เธอเป็นใครกันแน่วะ
‎ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน
‎ของจริงเริ่มแล้วสินะ
‎ก็ใช่น่ะสิ
‎เราควรจะหาทางออกจากที่นี่กันมั้ย ทุกคน
‎คือแบบว่าถ้าสิ่งที่เชสพูดมีความจริงอยู่บ้าง
‎มันก็น่าจะมี... แบบว่า... ‎ตรรกะน่ะถูกมั้ย ตรรกะ
‎อะไรพรรค์นั้น
‎และเราห้ามพวกนายไม่ให้ดิ้นรนไปเกาะอื่นไม่ได้
‎แต่อย่าริอาจออกจากเกาะ ‎ก่อนได้รับอนุญาตจากเรา
‎พวกนายจะรู้เองว่าจะได้รับอนุญาตหรือเปล่า ‎ไม่งั้นเราตามล่านายแน่
‎และเราจะกำจัดนายซะ
‎อ๋อ ใช่ เราทำแน่
‎- เกาะอื่นๆ ที่ไหนอีก ‎- รู้มั้ย
‎ช่วงวันแรกๆ พวกนายเอาแต่นั่งขี้เกียจ ‎หายใจไปวันๆ
‎กินกล้วย ไม่ก็สาดน้ำเล่นกัน
‎แล้วดูสิว่าได้อะไรบ้าง
‎สุดท้ายก็ได้แต่กัดกันเอง
‎ไม่แม้แต่จะลองออกไปสำรวจเกาะ
‎งั้นก็รอจนกว่าพวกนายจะจำได้ ‎ว่าตัวเองเป็นใคร
‎เป็นอะไร
‎ตอนนั้นพวกนายคงคลั่งแน่
‎เศร้า
‎และพวกนายก็จะอยากออกล่าและฆ่า
‎จับหัวทุบกับโขดหินจนเละ
‎แหงล่ะว่าพวกนายทำแน่
‎เพราะงั้นเตรียมตัวไว้แล้วกัน
‎และเราจะอยู่แถวนี้แหละ
‎เฝ้าดูพวกนาย
‎ส่วนหมู่บ้านที่เราพูดถึงน่ะ ‎ที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งของเกาะ
‎มันมีอยู่จริง
‎แต่พวกนายต้องออกไปค้นหากันเอง
‎จากนี้ต่อไป ทุกอย่างมีราคาค่างวดของมัน
‎จำใส่หัวกันไว้ซะ
‎โชคดีทุกคน
‎บ้าจริง น้ำเสียงเย็นชาซะจริงที่รัก
‎"โชคดี"
‎แต่ก็เออ อย่างที่เธอบอกน่ะแหละ
‎นี่พวก เราจะเอาไงกันดี
‎- เราต้องทำอะไรสักอย่าง ‎- ไม่
‎ไม่ เราจะไม่วิ่งหน้าตั้งหาที่ซ่อน ‎เพียงเพราะไอ้หมอนั่นพูด
‎เราสู้กับมันได้ เราแค่ต้องรอ
‎เกาะกลุ่มกันไว้ เราอาจเอาชนะไอ้สิ่งนี้ได้
‎อยู่ดีๆ พวกนั้นคงไม่ฆ่าเรา
‎อ๋อแหงล่ะ ถามเฮย์เดนดูสิ
‎- หยุดน่า ‎- เฮย์เดน
‎- คิดว่าพวกนั้นจะฆ่าเรามั้ย ‎- พอน่า
‎มันไม่เหมือนกัน
‎พวกเขาบอกว่าจำเป็นต้องทำแบบนั้น ‎เพราะเฮย์เดนฆ่าโบรดี้
‎พวกเขาบอกว่าจำเป็นต้องทำ
‎ใช่มั้ยล่ะ
‎บางทีพวกเขาอาจแค่คอยจับตาดู ‎ว่าพวกเราจะทำอะไร
‎แล้วเราจะทำอะไรมั้ยล่ะ
‎หรือเราจะนั่งโง่ๆ ไปวันๆ ให้แดดเลีย
‎สิ่งแรกที่ต้องทำ
‎มีใครอยากพูดอะไรมั้ย
‎ฉันไม่รู้ว่าพวกนายจะว่าไง ‎แต่ฉันว่าจะลองดูสักตั้ง
‎ออกเดิน
‎หาหมู่บ้านที่ว่าให้เจอ
‎ฟังดูเป็นความคิดที่ดี
‎ผมไปกับคุณได้มั้ย
‎ไหนว่าเราจะเกาะกลุ่มกันไว้ไง
‎เกิดอะไรขึ้นซะล่ะ ฮะ
‎โดโนแวนยังอาการไม่สู้ดี
‎ฉันจะอยู่ที่นี่... ฝั่งนี้ของเกาะ
‎ฉันด้วย
‎นายจะไปกับเราด้วยก็ได้นะ
‎เว้นแต่ว่านายจะไล่ตามเชสไป
‎ได้ ฉันจะออกไปสำรวจเกาะกับพวกนาย ‎ไม่เสียหายอะไรนี่
‎แต่ถ้านี่เป็นเพราะไอ้หมอนั่น ไคลด์
‎สิ่งที่เขาพูด
‎- ฉันไม่คิดว่าเป็นความคิดที่ดี ‎- ก็ยังดีกว่า…
‎ในเวลายังงี้
‎อาหาร ที่พัก...
‎ดีสุดสำหรับตอนนี้
‎เราควรรีบไปได้แล้ว
‎ก่อนพลบค่ำ
‎เฮ้
‎หวังว่าพวกคุณคงไม่รู้สึกว่า ‎ผมเป็นตัวถ่วงหรอกนะ
‎เพียงเพราะผมยังอาการไม่ดีขึ้นเท่าไหร่
‎ถึงจะมีใครในกลุ่มเราจากไป
‎แต่คงไม่ทำให้ผมรู้สึกเคือง
‎- รู้มั้ย ‎- ไม่
‎ฉันบอกนายว่านายต้องอยู่ที่นี่และ...
‎เราต้องให้นายได้พักและนายจะดีขึ้นเอง
‎โอเค
‎ไม่ ผมไม่ได้หมายถึงคุณ แบลร์
‎คุณกับผม เราควรอยู่ด้วยกันนะ
‎แต่ พวกนายน่ะ
‎พวกนายอยากจะไปกับเคซีกับคนอื่นๆ ก็ได้นะ
‎ดูเหมือนพวกเขาจะรู้จุดพักเจ๋งๆ ในเกาะ
‎ไม่ล่ะ
‎- ฉันอยู่นี่ก็สบายดี ‎- ใช่
‎ใช่ ขอบใจ แต่จะให้เดินดุ่มๆ ไปเรื่อย
‎เพื่อหาจุดพักที่เหมาะพอๆ กับที่นี่...
‎ฉันไม่เอาด้วยล่ะ
‎อีกอย่าง คือฉันว่าทุกคน...
‎นึกออกมั้ย บางทีเราควรจะ...
‎ให้เวลากับตัวเองกันบ้าง
‎โดยเฉพาะหลังเกิดเรื่องทั้งหมดขึ้นวันนี้
‎ได้ ก็แค่ถามดูน่ะ
‎เฮ้ หนุ่มน้อย
‎- อะไรนักหนากับกะลามะพร้าว ‎- น้ำไงล่ะ
‎ถ้าฝนตก เราจะได้ดื่ม
‎อย่างน้อยจะได้มีสักอย่าง ‎ที่ไม่ต้องแย่งกัน จริงมั้ย
‎บางทีถ้าเรามีภาชนะไว้รองน้ำ
‎ก็แปลว่าเราจะไม่ต้องทำร้ายกันเอง
‎พวกเขาไม่ได้โกหกเรื่องหมู่บ้านนี้
‎ใช่ มันอยู่ที่นี่
‎จริงด้วย
‎เจ๋งเป็นบ้า
‎ฉันจะไปสำรวจดู
‎รู้สึกอยากฆ่าฉันขึ้นมารึยังล่ะ
‎ยัง ยังไม่รู้สึก รู้สึกเมื่อไหร่เดี๋ยวจะบอก
‎หลังนี้ของฉัน
‎เริ่มเกมกันได้แล้ว
‎ได้ จัดไป
‎(ยาน้ำแก้ไอ)
‎โอ้ พระเจ้า!
‎ผล็อยหลับไปน่ะ
‎คูเปอร์อยู่ไหนเหรอ
‎ไม่รู้สิ ผมไม่เห็นเขาสักพักแล้ว
‎ใจเย็น ค่อยๆ เดิน
‎พยายามลงน้ำหนักให้มากขึ้น ดี
‎- ได้มั้ย ‎- โอเค รู้สึกไงบ้าง
‎จากระดับหนึ่งถึงสิบ
‎เจ็ด ผมว่าเยี่ยมไปเลยนะ
‎ถ้าเทียบกับเมื่อวาน รู้สึกเจ็บระดับ 20 เลย
‎ต้องยกความดีความชอบให้คุณ ‎แม่สาวแสนสวยนักสร้างปาฏิหาริย์ และ...
‎ยามหัศจรรย์นั่น
‎เธอบอกฉันว่าเธอยื่นคำร้องปฏิเสธการกู้ชีพ
‎แต่เราไม่มีข้อมูลในระบบ
‎เธอไม่อยากมีชีวิตอีกต่อไปแล้ว
‎นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาของเราถ้าเอกสารหายไป
‎มันไม่เกี่ยวกับเอกสารนะ ริชาร์ด
‎- นี่มันชีวิตคนไข้นะ ‎- พอได้แล้ว
‎(แผนกบริบาลโรงพยาบาล)
‎ฟังฉันนะคะ
‎ได้โปรด
‎พวกเขากำลังทรมาน
‎และครึ่งหนึ่งขอร้องฉันให้จบชีวิตให้พวกเขา
‎ที่นี่ไม่ใช่รัฐที่อนุญาตให้ทำการการุณยฆาต
‎เราไม่หยิบเรื่องนั้นมาพูดด้วยซ้ำ
‎ฉันรู้ค่ะ
‎- แต่เธอยื่นคำร้องปฏิเสธการกู้ชีพ... ‎- ซึ่งคำร้องหายไปแล้ว!
‎กลับบ้านไปซะ แบลร์
‎หาไวน์ดื่มสักแก้ว ปล่อยวางเรื่องนี้ไว้ที่นี่
‎แบลร์
‎คุณโอเคมั้ย แบลร์
‎- คุณไม่เป็นไรนะ ‎- ใช่ นาย...
‎นายทำได้ดี แต่...
‎ฉันว่า
‎วันนี้พอแค่นี้แล้วกัน
‎- นายน่าจะพักผ่อนได้แล้ว ‎- โอเค
‎- ดี ‎- คุณโอเคนะ
‎- ใช่ ฉันสบายดี ‎- แน่ใจนะ
‎- ใช่ ‎- โอเค
‎หวัดดี
‎มันไม่ใช่ที่นี่
‎นี่มันแค่ซิมูเลชัน
‎มันไม่จริง
‎คุณเป็นใคร
‎ไม่ มันไม่จริง มันไม่จริง
‎ลูกรัก
‎- หยุดนะ ‎- ลูกพอจะ...
‎ช่วยแม่
‎ได้มั้ยจ๊ะ
‎ไม่ ไม่ นี่ไม่ใช่แม่
‎- ฉันรู้ว่าแม่ไม่มีชีวิตจริงๆ หรอก ‎- ใช่แล้ว
‎เพราะลูกฆ่าแม่แล้วน่ะสิ!
‎- อะไรนะ ‎- ช่าง...
‎ผิดบาปสิ้นดี...
‎ที่ฆ่าแม่ตัวเอง
‎ไม่ คุณไม่ใช่แม่ฉัน คุณไม่ใช่แม่ฉัน
‎ฉันไม่ใช่แม่ของแก
‎คุณไม่ใช่เธอ คุณไม่มีตัวตนจริงๆ
‎อะไรวะ
‎(สามสิบเก้า)
‎คำบรรยายโดย Yungie