NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-Boynumdan aşağısını oynatamıyorum. -Geçecek.
Ben... Hey.
-Kıpırdayamıyorum. -Hayır.
-Sadece... -Olmuyor.
-Boynumdan aşağısını oynatamıyorum. -Sadece...
-Felç oldum. -Olmadın. Söz veriyorum, olmadın.
Bana bak. Bana bakmıyorsun bile.
Merhaba.
Yüzüne bakıyorum
ve sana diyorum ki, hiçbir şeyin yok.
Gördün mü?
Felç olmuş olsan bunu asla hissetmezdin.
Neydi o?
Damarlarımda buz dolaşıyor gibi.
Metal tadı geliyor.
Sadece antibiyotik.
Ben nasıl...
Ben bir adadaydım. Buraya nasıl geldim?
Bekle.
Ne verdin bana?
Şimdi nasılsın?
Biraz daha iyisindir umarım.
Yaşam bulguların iyi olduğunu gösteriyor.
Kimsin sen?
Ben Dr. Conrad. Burada seninle ben ilgileniyorum.
"Burası" neresi?
Merak ettiğin çok şey olduğuna eminim.
-Evet. -Sorular...
Adadan nasıl kurtuldum?
Birileri sana o konuyu kısa bir süre içinde açıklayacak.
Söz veriyorum.
Şimdi, söylenene göre çığlıklar atıp
felç olduğunu
-falan söylüyormuşsun. -Evet.
Boynumdan aşağısını
kıpırdatamıyorum. Parmağımı bile oynatamıyorum.
Demin ne yaptın sen? Nasıl...
Affedersin. Hemşirenin açıklaması gerekirdi.
Bir tür kuvvet alanı, kulağa bilim kurgu gibi geliyor
ama aslında sadece manyetikle alakalı.
Hepsi bu. Seni sabit tutan bir manyetik kuvvet alanı.
Kendi güvenliğin için, gerçekten.
-Ve... -Ve ne?
Ayrıca...
Hapis popülasyonundakiler için gerekli.
Hayır, dur, pardon... Hapis mi?
Birazdan birileri seninle görüşecek.
Dur!
Hayır, lütfen, gitme!
Bekle! Lütfen!
Hey! Çıkar beni buradan! Aç kapıyı!
Hadi ama, sadece konuşmak istiyorum!
Kimse yok mu?
-Bizimle gel lütfen. -Nereye gidiyoruz?
Ayağa kalk.
-Hayret bir şey. Sadece bir soru sordum. -Yavaşça.
Sakin ol. Sadece ayağa kalktım.
Senin gibi birinin bunca mesele çıkardığına inanmak zor.
Ufak tefeğim ama güçlüyüm.
Bu iyi.
"Ufak tefek ama güçlü." Sen mi buldun?
Annem buldu.
Aslında, onun bulduğunu tahmin ediyorum.
Öylesine aklıma geldi.
Küçükken bunu söyleyen annem miydi, başka bir kadın mıydı bilmiyorum.
Neyse, beğendim. Sana uymuş.
Ufak tefek ama güçlü.
Tabii bunun aldığın onca askerî eğitimle de
ilgisi vardır sanırım. Her neyse.
Nasıl hissediyorsun?
Doktorlar iyi olduğunu düşünüyor.
Öyle diyorlar.
Ama seni bizzat görüp sormak istedim
çünkü daha önceki testlerimizde
hiç böyle bir şey olmadı.
Senin gibi böyle uyanan biri olmadı.
Tabii tüm bunlar çok yeni gerçi.
Pekâlâ, nasılsın?
-Gayet iyiyim efendim. -Lütfen yapma.
Bana "efendim" deme.
Müdür Bey diyebilirsin veya Müdür Wells.
İyiyim Müdür Bey.
Yani, ne olup bittiği hakkında hiçbir fikrim olmaması dışında
sanırım harika olduğum söylenebilir.
Sert ama dobra ha?
Bu kadar mı? Sevdim.
Çok sevdim.
İçki ister misin?
Ben alacağım. Ama muhtemelen senin içmemen gerek, değil mi?
O zaman yalnız içerim.
Hiç sorun değil.
Evet, kesinlikle.
Bu manyak güzel bir ses, biliyor musun?
Buzlu.
Bayılıyorum.
Pekâlâ, genç hanım...
Sandalyeni döndür ki doğru düzgün konuşabilelim.
Benim için bunu yapar mısın?
Harika. Mükemmel.
Endişelisin.
Kafanda sorular var.
Çok haklısın.
Hadi o zaman, bana bir şeyler sor.
Ciddiyim. Tam sırası.
Pekâlâ.
Neden buradayım?
Yani, neden hapisteyim?
Neyle itham ediliyorum?
En merak ettiğin bu mu? "Neden buradayım"?
Yani, bu soru üzerinde koca bir gün harcayabiliriz.
Ama bunu sana diğerleri anlatacak, öğrenmiş olanlar.
yarın birlikte kaliteli vakit geçireceklerin.
Ama şu anda ikimizken
o adayla daha çok ilgilenmiyor musun?
Neydi bütün o olanlar?
Kumsaldaki o ilk birkaç dakikada...
...kafan karışmış olmalı.
-Evet, aynen. -Peki, güzel.
Kafa karıştırıcı,
rahatsız edici olması gerekiyordu.
O şekilde tasarlanmıştı.
Bu da ne demek oluyor?
Anlamıyorsun, değil mi? Şu an bile.
-Hayır, sanırım hayır. Ben... -Sen aslında...
...orada değildin.
O bir simülasyondu.
Bir grup teknoloji kurdunun
iPad'lerinde sunduğu şu sanal anlaşmalardan biri.
Dur, ne?
Onca tuhaf şey, "geri dönüş yolunuzu bulun" tabelası,
kuma gömülmüş zımbırtılar
sana normal geldi mi?
Hayır. Sanırım hayır. Şimdi düşünüyorum da.
Sen orada,
o adadaydın ama zihninin içinde.
Sen ve diğer dokuz kişi bu tesisteki mahkûmlarsınız,
ikinci bir şansınız olsa nasıl kullanacağınızı
görmek için hepinize o adaya gitme fırsatı verildi.
Yeni bir şans.
Biliyorum... Kulağa fena hâlde acayip geliyor
-ama mutlak... -Hayır.
Hayır, mümkün değil.
İnan bana, mümkün.
Hayır, ben deli değilim. Adadaydım, biliyorum.
Gerçekti. Oradaydım.
Her neyse, anlıyorum.
Anlıyorum.
Muhtemelen şu anda kafanın içi allak bullaktır.
Yani, nasıl olmasın ki?
Kulağa lanet Alacakaranlık Kuşağı falan gibi gelmiştir ama gerçek bu.
Mutlak, eksiksiz, lanet gerçek bu
ve istersen bir yığın İncil'ebile el basarım.
-Sadece... Çok gerçekçiydi. -Yaşanmadığını, acı hissedemeyeceğini
veya insanların ölemeyeceğini söylemiyorum çünkü ölebilirler.
Ama yine de kafanın içinde, tamam mı?
Anlıyor musun?
Umarım gerçekten öyledir.
Çünkü burada işimiz bitince,
yani fiziksel, psikolojik olarak falan,
seni tekrar içeri göndermeyi umuyorlar.
O yüzden hazır ol.
Yatma zamanı.
-Umarım o bana değildir. -Sana.
-Doktorun emri. -Ne için?
Lütfen bana sesini yükseltme.
-Yükseltmiyorum. -Gergin davranıyorsun.
-Sadece bir soru soruyorum. -Sadece uyku ilacı, hepsi bu.
-İstemiyorum. -Gardiyanlar.
-Onları çağırmana gerek yok. -Elini indir.
-Elim aşağıda. -Değil. Agresif davranıyorsun.
-Davranmıyorum. -Gardiyanlar, lütfen.
Yapmayın!
Lütfen, dur.
Sakın yaklaşmayın!
-Yardım edin! -Sus!
-Yardım edin! -Kıpırdamayın!
-Geri çekilin! -Yardım edin!
Kapa çeneni! Geri bas!
-Hemşireyi bırak! -Geri bas!
Ateş etmeyin! Durun!
Burada!
Tüm tesis kapatılmıştır.
Tekrar ediyorum, tüm tesis kapatılmıştır.
Bu ne ya?
Bu ne lan?
-Artık o kadar güçlü değilsin, ha? -İndirin beni! İndirin beni buradan!
Durun!
Nereye gidiyorsunuz? Geri dönün!
Bunu yapamazsınız!
Burası ne sikim bir yer?
Siktir.
Toplantı aşağıda.
Kestirmeden gitmek istemediğine emin misin?
Otur lütfen.
Ben Dr. Stevenson.
Bu simülasyonun ilk sinir mimarlarından biriyim,
-yani basitçe... -"Simülasyon" derken...
Simüle edilen bir şeyi kastediyorum.
Suni bir deneyimi.
-Tamam. -Aynı anda
hem içinde hem dışında olduğunu söylemeye çalışıyor.
Hem yin hem yang.
Hayret bir şey.
Ben de kendimi açıklama yapamıyor sanırdım.
Müdür Bey, lütfen.
Şu anda biz konuşuyoruz.
Devam et.
Yatıştırılmış bir hâldeydin.
Aslında daha da ötesi.
Tamamen dürüst ve şeffaf olacaksak tıbbi bir komadaydın.
Bedenin, fiziksel varlığın oyunun dışındaydı
-ama zihnin... -Bu bir oyun değil.
Pardon. Öyle demek istemedim.
Mümkünse lütfen oyun olarak bahsetmekten kaçın.
Bana nutuk çekmeyin Profesör.
Tamam, kastettiğinizi anladım.
Güzel. Çok güzel.
Yani, sadece... Çok gerçekçiydi.
O kadar şey görünüyordu ki...
Gerçek olmayabileceği fikrine bir türlü akıl erdiremiyorum.
Ben bir sosyoloğum. Dr. Dafoe.
Hatırlamayabilirsin ama önemli değil.
Önemli olan şu:
Orada kendini nasıl hissediyordun?
Sorunuzu anladığıma emin değilim.
Genel olarak rahatsız mıydın?
Hayattayım.
Bu iyi bir şey, değil mi?
Yani, ne yaptığımı bilmiyordum.
Bir dakika, bir bitiş çizgisi falan mı olması gerekiyordu ya da...
Bir şeyler falan mı aramalıydık
ya da sadece...
Biri bizi oradan kurtarana dek hayatta mı kalmalıydık?
Bu... Bu hiç açık değildi.
-Aynen. Ben de hep öyle hissettim. -Peki bunun geçerliliği nedir, Doktor?
Konuştuğumuz ilk katılımcı olduğuna ve bana katıldığına göre oldukça geçerli.
O yüzden bence tamamen geçerli.
Lütfen, devam et.
Anlamıyorum.
Biz... Neden hiçbir şey hatırlayamıyoruz?
Ve anlamadığınız bir şeyde nasıl iyi veya kötü olursunuz ki?
Hepimiz için buradaki asıl soru da bu zaten.
Doğa mı, yetiştirme mi?
Bir kişinin koşullarını değiştirebilir miyiz
ve bunu yaparak bir kişiyi değiştirebilir miyiz?
Bu beklentiyle de...
...tüm anılarınız silinerek, yani geçici bir süreliğine,
hepinize baştan başlama şansı verildi.
Şu ana dek grubundakilerin en az yarısıyla
şiddet içeren sözlü veya fiziksel temaslar yaşadı.
Bizim gözümüzde bu bir başarı mı? Öyle mi?
Umarım değildir.
Bence oldukça iyiydi.
-Katılmıyorum. -Hemfikir değiliz demek.
Evet, değiliz, apaçık bir şekilde.
-Başka sözü olan? -Şunu söylemeliyim ki
ben de tekrar sürece girmesine karşıyım.
-Neden peki? -Çünkü...
Simülasyon öncesi kriterlerinden hiçbiri henüz karşılanmadı.
Kendisi için silah ve bilgi zulalayan, düşüncesiz, kendine hizmet eden
ve son derece kana susamış biri olduğu kanıtlandı.
Mevcut verilerle ilgili değerlendirmemi buna istinaden yapıyorum.
Tamam. Beni kim uyandırdı?
Bu neden bana oluyor?
Korkarım ki buna bir cevabımız yok.
Görünüşe göre
bunu sen pekâlâ kendine yapmış olabilirsin.
Ama çok garip.
Sanırım öğle yemeği vakti geldi millet.
O yüzden polemik yaratan fasa fisolarınızı bir süreliğine cebinize kaldırın
ve idare kafeteryasına doğru yollanın.
Birazdan yanınıza gelirim.
Ama önce seninle biraz konuşalım. Ne dersin?
Açık havada oturup
biraz sohbet edelim. Olur mu?
Seçeneğim var mı?
Üzgünüm. Nereye varacakları belliydi.
O aptallar, konuşmaya, kendilerini dinlemeye bayılırlar.
Bıraksan lanet bir diş fırçasının rengi için kavga ederler.
Ama evet, bununla birkaç seans daha uğraşmak zorunda kalabilirsin,
tabii rehabilitasyona hâlâ uygun olup olmadığın konusunda
oylama yaptıklarında bir oy birliği çıkmazsa.
O gerçek bir limonata bu arada.
Sadece zihnimde değil mi yani?
Komik hergele seni.
Her neyse, dinle.
Aramızda kalsın...
Çünkü mahkeme salonundaki o moronların ne söyleyeceğini hiç tınlamıyorum,
gerçekten.
Bu işe devlet desteği almaya devam edebilelim diye buradalar.
Durum böyle.
Orada oturup onları dinlemem gerekiyor olabilir
ama dedikleri her şeyi yapmak zorunda değilim.
Bana... Önerilerde bulunuyorlar, ben de
bunları gerçekleştirmenin yolunu buluyorum. Anladın mı?
İşleri hallediyorum ve o yüzden
hâlâ buradayım ve hâlâ yetki bende. Başka sebebi yok.
Anlamıyorum.
Bak, ben bu zırvaya inanmıyorum.
Bunu ben tasarlamadım. Ben bulmadım.
Ve bence bu büyük bir vakit ve para kaybı,
hem de hak etmeyen insanlar uğruna.
Tüm bu gürültü patırtı.
Hem de dışarıda dört bir yana koşturup suçla savaşırken
uygun teçhizatı olmadığı için vurulup öldürülen polisler dururken.
Ama... Görevlendirdikleri adam benim
ve bu pilot programı devlet düzeyinde denemesi beklenen
kişi de benim.
O yüzden...
Herkes resmen sikik bir şahin gibi dikkat kesilmiş beni izliyor.
Birleşik Devletler başkanına kadar.
O kadının bile gözü bu işte.
Ama bizim de elimizde birkaç numara var,
valiyle benim yani, bu konuda bana güven.
Sana gelince...
Oraya geri döneceksin, izin verirlerse tabii,
o adaya geri dönecek
ve ne yapıyorsan yapmaya devam edip
kumanda odasındaki o çakalların önüne attığı şeylerle uğraşacaksın.
Ve inan bana küçük hanım, sırada dünya kadar korkunç şey var.
Şaşırtıcı şeyler.
Seni öldürebilecek her tür pislik.
Ve ne var, biliyor musun? İçeride ölürsen
burada da ölürsün.
Brody'ye de öyle mi oldu?
Brody.
O adam pislik bir tecavüzcü ve katildi ve fırsatını bulduğu anda buna devam etti.
O gitti.
Çıktı. Öldü.
Bak, yanlış bir şey yaparsan ada bunun karşılığını verir.
Birini öldürürsen o da seni öldürür. Sebep sonuç. Bu şekilde tasarlandı.
Ama ne var, biliyor musun?
Onu öldüren oyun değildi.
İçinizden biriydi.
Kesin bilmiyordun.
Hayır.
Hayır, bilmiyordum.
-Ama mantıklı geldi. -Evet, o öldü.
Tıbbi ekibe göre bu şoktan olurmuş, kendi ölümünü görmenin şokundan,
ama öyle ya da böyle, gitti işte.
Her neyse...
Sen içeride cins biriydin,
kâbuslar falan görüyordun.
Birçok şeyi anlıyordun.
Senin gibilerin çoğu, yani senin gibi suçlu pislikler,
bu şeye senin gibi tepki vermez.
O yüzden bana kulak ver ve şunu bil.
Bundan sonra gözüm üzerinde olacak.
İçeri dönersen yaptığın her siki izliyor olacağım. Anladın mı tatlım?
Evet efendim.
-Pardon, Müdür Bey. -Merak etme.
İkramım olsun.
Sen gitmeden bir kez daha konuşuruz, eminim.
TEKSAS ISLAHEVİ
Hanımefendi?
Beni duyuyor musunuz?
Dediklerimi anlıyor musunuz?
Hanımefendi?
Beni duyuyor musunuz?
Hanımefendi?
Dediklerimi anladınız mı?
Hayır, affedersiniz. Sanırım dalmışım.
Dedim ki özel olarak görüşüp
müzakere ettik ve tercihimiz
seni programa tekrar sokmaktan yana.
Ne? Hayır!
Hayır. Üzgünüm ama hayır, kalsın. Oraya dönmem.
Üzgünüm. Bu sana bağlı değil. Bir karara varıldı.
-Hayır! -Ve eminiz ki sen...
Hayır, oraya dönmem! Anlamıyor musunuz?
Boktan kararınızla ilgili fikrimi söyleyeyim mi?
Kararınızı sikeyim, tamam mı? Sizi de bu boku da sikeyim!
Bırakın!
Geri dönmeyi de sikeyim!
Durun!
O cehenneme girmeyeceğim!
Köpek gibi davranırsan kendini tasmalanmış bulursun, anladın mı?
Açıkçası, programdan atılmanı umuyordum.
İçeride senin gibi sağı solu belli olmayan birini istemiyorum.
Orası neresi?
Rüyalarımdaki yer?
O oda. Ne yaptım ben?
Daha önce gördüğüm o yer,
kan.
Tüm bunlar ne demek?
Kafamı böyle allak bullak edip duramazsınız.
Ayrıca o kadın, o kim?
Üzgünüm küçük hanım.
Bu benim bildiğim ve senin öğreneceğin bir şey.
Bak sen!
Minik, güzel bir sağ kroşen varmış!
-Üzgünüm. -Takma kafana.
Yıllar boyu birçok mahkûm bana vurmayı istedi,
senden çok daha irileri.
Ama pek azı vurabildi.
Bu seni seçkin bir gruba mensup kılar, diyebilir miyiz?
Evet, amacım seninle açık havada oturup seni tekrar havaya sokmaktı...
-Ne havasına? -Biliyorsun.
Lütfen, geri dönmek istemiyorum. Beni oraya göndermeyin.
-Lütfen. -Konuşma bitti.
Kendine biraz zaman tanımanı ve kendini moda sokmanı istiyorum,
çünkü artık her şey daha sert olacak, senin sayende.
Birbirimizi gerçekten anladığımızdan emin olmak için
bu arkadaşlar sana burada patronun kim olduğunu hatırlatacak.
Tamamen sizindir.
Bizi yalnız bırakın lütfen.
Derhâl!
Ben Doktor Wyss.
Psikiyatristim.
Duydum ki bir... Kaza olmuş
-ve nasıl olduğuna bakmak istedim. -Evet, bir kaza.
Kazayla yumrukların arasına karıştım.
Fazla vaktim yok.
Bu, protokole aykırı ve burada olmamalıyım.
Ama müdür bazen tam bir... Ahmak olabiliyor.
Buna başlamadan önce,
test esnasında, adada uyanmadan öncesine dair
bir şey hatırlıyor musun?
Herhangi bir şey?
Pek sayılmaz, hayır.
Hiçbir şey anımsamayacağını söylediler ama asla kesin olarak bilemeyiz.
Burada olan hiçbir şey kesin değil.
Size kesin olan şeyi söyleyeyim, geri dönmek istemiyorum.
Anlıyorum ama orada olmana muhtacız.
Bunu bil yeter.
Bazen yolculuk sadece fiziksel değildir, öyle değil mi?
Hayatta kalmalısın.
Güçlü olmak hayati önem taşıyor ama tek şey değil.
-Bu... -Şimdilik tek diyebileceğim bu.
Döndüğünde bunları hatırlayacak mısın, Tanrı bilir ama hatırlarsan
yolundan şaşma ve geri dönüş yolunu bul.
Müdürün seni amacı uğruna kullanmasına izin verme.
Kanıtım yokken bunu söylememeliyim
ama bir şekilde testlerin sonuçlarıyla oynadığına inanıyorum.
İşte bu yüzden tek başına uyandığında
gözüm kulağım
-olmanı... -Yardımcı olabilir miyim?
Hayır, teşekkürler.
-Tam çıkıyordum. -Burada onunla yalnız olmamanız gerek.
Hastalarımı kontrol etmek en doğal hakkım,
bilhassa da bir deneyin ortasında uyanan birini.
HEMŞİRE GOLDING
-Bunları al. -Hayır. Başka ilaç istemiyorum.
Sürecin bir sonraki aşaması için ihtiyacın var.
Hayır dedim.
Ya hap ya da...
İyi, hap olsun.
Bir mahkûm geliyor!
Onları bindiriyoruz!
I-ADA
Olamaz.
Cooper.
Taylor.
Aman Tanrım. Hayır.
E, beğendin mi?
-Burası da ne böyle? -Biliyorsun.
Hayır, bilmiyorum.
Tabii ki biliyorsun. Hatırla.
Gerçekten, neredeyim ben?
Evdesin.
Hayır.
Hayır, daha önce buraya gelmedim.
Tamam. Sen ne dersen o, Chase.
Onu tutun çocuklar. Yardım geliyor.
Evet, biliyorum.
Pis alışkanlık.
Orada bir şansları var mı sence?
Bu konuda söz hakkım varsa hayır.
Devam edin! Çalıştırın!
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu