EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Ik kan me niet bewegen. -Het komt goed.
Ik kan me niet bewegen. -Jawel, alleen...
Ik kan me niet bewegen. -Dat is...
Ik ben verlamd. -Nee, echt niet, beloofd.
Kijk me aan. Je kijkt niet eens naar me.
Hallo.
Ik kijk je recht aan en ik zeg dat er niks mis is met je.
Zie je wel?
Als je verlamd was, voelde je dat niet.
Wat is dat?
Net ijs in m'n aderen.
Het smaakt metaalachtig. -Gewoon antibiotica.
Hoe ben ik...
Ik was op een eiland. Hoe ben ik hier gekomen?
Wacht.
Wat heb je me gegeven?
Hoe voel je je nu?
Iets beter, hoop ik?
Volgens je levenstekens gaat het goed.
Wie ben jij?
Dokter Conrad. Ik hou je in de gaten nu je hier bent.
Waar is hier?
Je wilt vast van alles weten. Je hebt vragen...
Hoe ben ik van het eiland gekomen?
Dat zal iemand zo met je komen bespreken, dat beloof ik.
Iemand anders vertelde me dat je riep dat je verlamd was, of zoiets.
Ik kan me niet bewegen vanaf m'n nek. Zelfs m'n vingers niet.
Wat heb je gedaan? Hoe...
Sorry. De verpleegkundige had het moeten uitleggen.
Het is een soort krachtveld, wat erg sci-fi klinkt, maar het werkt magnetisch.
Meer niet. Een magnetisch krachtveld om je op je plek te houden.
Voor je eigen veiligheid, hoor.
En... -Wat?
Het is verplicht...
...voor alle gevangenen.
Wacht. Ik zit in de gevangenis?
Er komt zo iemand bij je kijken.
Wacht.
Nee, ga niet weg.
Wacht nou. Alsjeblieft.
Laat me eruit. Doe open. Ik wil alleen met je praten.
Hallo?
Kom mee. -Waar gaan we heen?
Overeind.
Het was maar een vraag. -Rustig aan.
Rustig, ik sta gewoon op.
Moeilijk te geloven dat iemand als jij zoveel problemen veroorzaakt.
Ik ben klein maar machtig.
Goeie. Klein maar machtig. Heb jij dat verzonnen?
Mijn moeder.
Dat denk ik, tenminste.
Het kwam zomaar in me op.
Ik weet niet of het m'n moeder was of een andere vrouw.
Het bevalt me. Het past bij je.
Klein maar machtig.
Al denk ik dat je militaire training er ook mee te maken heeft. Oké dan.
Hoe voel je je?
Volgens de artsen gaat het prima. Zeggen ze, tenminste.
Maar ik wilde je het zelf vragen, want dit is nog nooit gebeurd.
Bij al onze tests.
Iemand als jij die wakker wordt.
Uiteraard is het allemaal ook gloednieuw.
Goed, hoe gaat het?
Prima, meneer. -Doe dat maar niet.
Directeur is prima. Of directeur Wells.
Het gaat prima, directeur.
Los van het feit dat ik geen idee heb wat hier speelt...
...gaat het best lekker.
Kortaf maar eerlijk, hè? Gaat dat zo? Dat mag ik wel.
Dat mag ik graag.
Borrel?
Die heb ik wel nodig. Maar jij mag vast niet, hè?
Dan drink ik wel alleen. Geen probleem.
Reken maar.
Dat is een prachtig geluid, weet je dat?
IJsblokjes.
Heerlijk.
Goed, jongedame.
Draai je stoel maar om, dan kunnen we praten.
Kan dat?
Mooi. Perfect.
Je bent bezorgd.
Je hebt vragen. Dat is logisch.
Ga je gang, vraag wat je maar wilt.
Ik meen het, nu of nooit.
Goed.
Waarom ben ik hier?
Ik bedoel, waarom zit ik gevangen?
Wat heb ik dan gedaan?
Is dat je grootste vraag? Waarom ben ik hier?
Daar zijn we wel een dag zoet mee.
Maar dat mogen de geleerde mensen je vertellen, die zie je morgen.
Maar even onder ons. Ben je niet meer geïnteresseerd in dat eiland?
Waar dat allemaal over ging? Die eerste minuten op dat strand...
...dan sta je toch raar te kijken. -Best wel.
Mooi. Het moest ook desoriënterend zijn, onthutsend.
Zo is het ontworpen.
Wat betekent dat nou weer?
Je snapt het zelfs nu niet, hè?
Nee, niet echt... -Je was...
...daar niet echt.
Het was een simulatie.
Iets virtueels wat een stel nerds heeft verzonnen op de iPad.
Wat?
Al dat rare gedoe, dat 'zoek de weg terug'...
...de spullen begraven in het zand, leek jou dat normaal?
Nee, niet echt, nu ik erbij stilsta.
Je was daar op dat eiland, maar alleen in je hoofd.
Jij en negen anderen, allemaal gevangenen hier.
Jullie mochten naar dat eiland...
...om te zien hoe het zou gaan als ze een tweede kans kregen. Een herkansing.
Ja, het klinkt volkomen gestoord, maar het is echt waar.
Dat is onmogelijk. -Ik verzeker je van wel.
Ik ben niet gek. Ik weet dat ik op een eiland was. Het was echt, ik was er.
Oké dan, ik snap het.
Ik begrijp het.
Het is nu vast een puinhoop in je hoofd. Dat kan niet anders.
Het klinkt als iets uit de Twilight Zone, maar het is waar.
Absoluut helemaal waar en dat zweer ik op een stapel Bijbels.
Het voelde zo echt. -Ik zeg niet dat het niet gebeurd is.
Dat je geen pijn kon voelen, dat je niet kon sterven, want dat kan.
Maar toch was alles in je hoofd, oké?
Comprende?
Ik hoop dat je dat meent.
Want als we hier klaar zijn...
...en dat houdt in fysiek, psychologisch en zo...
...dan willen ze je terugsturen.
Dus maak je maar op.
Bedtijd.
Hopelijk is die niet voor mij. -Wel. Moet van de dokter.
Waarvoor? -Verhef je stem niet.
Dat doe ik niet. -Je windt je op.
Ik stel een vraag. -Om te slapen, meer niet.
Ik wil niet. -Cipiers.
Dat is niet nodig. -Handen omlaag.
Dat zijn ze al. -Nee. Je wordt agressief.
Ik word niet agressief. -Cipiers.
Niet doen.
Hou op.
Blijf verdomme weg.
Help me. -Kop dicht.
Help. -Geen beweging.
Achteruit. -Help.
Kop dicht. Weg.
Laat haar gaan. -Achteruit.
Stop, niet schieten.
Ze is hier.
De faciliteit is afgesloten.
Ik herhaal, de faciliteit is afgesloten.
Wat is dit?
Nu heb je minder praats, hè? -Laat me eraf.
Wacht.
Waar ga je heen? Kom terug. Dit kunnen jullie niet maken.
Wat is dit voor oord?
De vergadering is beneden. Wil je niet binnendoor?
Ga maar zitten.
Ik ben dokter Stevenson.
Een van de neurale architecten van deze simulatie...
...wat inhoudt... -Die simulatie...
Ik bedoel iets wat gesimuleerd is. Een synthetische ervaring.
Ze bedoelt dat je er tegelijk in zit en erbuiten bent.
Zowel yin als yang.
Jezus Christus. Ik dacht dat ik het slecht had uitgelegd.
Alstublieft. Nu zijn wij aan de beurt.
Ga door.
Je was verdoofd.
Eigenlijk meer dan dat.
Een medisch coma, om helemaal eerlijk en transparant te zijn.
Je lichaam, je fysieke zelf, was buiten het spel...
...maar je brein... -Niks spel.
Sorry, dat bedoelde ik niet. -Noem het alsjeblieft geen spel.
Lees me niet de les.
Oké, ik snap het.
Mooi. Dat is heel goed.
Maar ik bedoel... Het voelde zo echt.
Het leek zo volslagen...
Ik kan er met m'n hoofd niet bij dat het niet echt was.
Ik ben socioloog, dr Dafoe.
Dat herinner je je niet, maar dat geeft niet.
Waar het om gaat, is dit:
Hoe vind je dat je het daar deed?
Ik begrijp de vraag niet.
Slecht, in het algemeen?
Ik leef nog.
Dat is goed, toch?
Ik wist niet wat ik deed.
Hoort er een soort finish te zijn of...
Horen we iets te zoeken?
Of moeten we zien te overleven tot iemand ons komt halen?
Dat was niet duidelijk.
Precies. Dat vond ik nou ook al.
Wat is daarvan de waarde? -De waarde is...
...dat de eerste deelnemer die we spreken het met me eens is. Vandaar.
Ga toch door.
Ik snap het niet.
Waarom kunnen we ons niets herinneren?
En hoe doe je goed of kwaad in iets wat je niet begrijpt?
Dat is de grote vraag, voor ons allemaal.
Aanleg versus opvoeding.
Kunnen we iemands omstandigheden veranderen en zo de persoon veranderen?
Met die hoop...
...zijn jullie herinneringen voorlopig gewist...
...zodat jullie opnieuw kunnen beginnen.
Ze heeft gewelddadige verbale of fysieke episodes met bijna alle anderen gehad.
Noemen wij dat winst? Echt?
Ik hoop van niet. -Ik vind dat ze het erg goed gedaan heeft.
Oneens. -Dan zijn we het oneens.
Ja, sterk oneens.
Iemand anders?
Ik moet zeggen dat ik haar ook liever niet zie terugkeren.
Waarom precies? -Omdat...
...geen van haar pre-simulatiecriteria nog behaald zijn.
Ze heeft laten zien dat ze roekeloos, egoïstisch en flink bloeddorstig is.
Ze houdt wapens en informatie voor zichzelf.
Daarop baseer ik mijn inschatting van de beschikbare data.
Wie heeft me gewekt?
Waarom gebeurt mij dit? -Dat weten we niet, vrees ik.
Je...
...hebt het misschien zelf gedaan.
Maar dat is heel vreemd.
Het is lunchtijd, mensen.
Stop jullie zeikerige clichés weer in je zielige zakken...
...en op naar het personeelscafé.
Ik kom zo bij jullie.
Eerst gaan wij babbelen. Lijkt je dat wat?
Buiten in de zon zitten en babbelen. Goed?
Heb ik een keus?
Sorry, zag al welke kant het opging.
Die sukkels horen zichzelf zo graag praten.
Ze ruziën nog over de kleur van een tandenborstel.
Maar je moet nog een paar sessies door als ze niet uit de stemming komen...
...over of je nog gerehabiliteerd kunt worden.
Dat is echte limonade, trouwens. -O, dus niet alleen in m'n hoofd?
Jij bent een grappig stuk vreten.
Oké dan, luister.
Even tussen ons.
Want mij interesseert het echt geen ruk wat die eikels te melden hebben.
Ze zijn er zodat we overheidsgeld krijgen voor die onzin.
Zo werkt het. Ik moet zitten en luisteren, dat is zo...
...maar ik hoef het niet te doen. Zij geven mij aanbevelingen...
...en dan zoek ik manieren om dingen uit te voeren. Begrijp je?
Ik zorg dat dingen gebeuren en daarom...
...heb ik hier de leiding. Meer niet.
Ik volg het niet.
Ik geloof niet in deze onzin.
Ik heb 't niet ontworpen. Ik heb 't niet bedacht.
Een enorme verspilling van tijd en geld aan mensen die het niet verdienen.
Een hoop gedoe en gedonder.
Zeker zolang goede agenten worden doodgeschoten...
...omdat ze de spullen niet hebben om misdaad te bestrijden.
Maar ze hebben mij de leiding gegeven...
...en ik moet proberen om deze pilot te implementeren op staatsniveau.
Dus...
Iedereen kijkt me als een stel haviken op de vingers.
Tot de president van de VS toe. Zelfs zij kijkt mee.
Maar wij hebben wel trucs achter de hand, de gouverneur en ik, geloof mij maar.
Wat jou aangaat...
...jij gaat weer terug, als ze dat toestaan, naar het eiland.
En je blijft doen wat je deed:
Alles aanpakken wat die gluiperds voor je verzinnen.
Heus, dametje. Er komt nog een hoop gestoord gedoe aan.
Verrassend gedoe.
Van alles waar je dood aan gaat.
En raad eens? Als je daar sterft...
...sterf je hier ook.
Is dat ook met Brody gebeurd?
Die smerige verkrachter en moordenaar. Meteen weer, zodra hij de kans had.
Die is weg.
Eruit. Dood.
Als je iets verkeerds doet op het eiland, zet het je dat betaald.
Als je iemand doodt, doodt het jou. Oorzaak en gevolg. Zo is het gebouwd.
Maar raad eens?
Het spel heeft hem niet gepakt.
Het was een van jullie.
Dat wist je vast niet.
Nee.
Dat wist ik niet.
Maar het klopt wel... -Nou ja, hij is dood.
Volgens het medisch team is het de schok van jezelf zien sterven. Hij is dus weg.
Oké dan...
...je was daar een rare.
Met je nachtmerries en zo. Je ontdekte van alles.
De meesten van jouw soort, crimineel uitschot dus...
...reageren niet zoals jij.
Dus luister goed, zodat het doordringt.
Ik ga jou voortaan in de gaten houden.
En ik kijk naar alles wat je doet als je teruggaat. Begrepen, schat?
Ja, meneer.
Sorry, directeur. -Maak je geen zorgen.
Die krijg je cadeau.
We praten nog wel voor je gaat.
PENITIAIRE INRICHTING TEXAS
Mevrouw?
Hoort u me?
Begrijpt u wat ik zeg?
Mevrouw?
Hoort u me?
Mevrouw?
Hebt u begrepen wat ik zei?
Nee, sorry. Ik was even in gedachten.
Ik zei dat we privé hebben overlegd en dat wij graag zouden zien...
...dat u weer teruggaat in het programma.
Wat? Nee.
Sorry, maar nee, dank u. Ik ga niet terug.
Sorry, dat bepaalt u niet. De beslissing is genomen.
Nee. -We zijn overtuigd...
Ik ga niet terug. Begrijpen jullie dat niet?
Dit vind ik van jullie beslissing.
Val dood met je beslissing. De pot op met dit gezeik.
Laat los.
Val dood met je teruggaan.
Ik ga niet naar die hel.
Gedraag je honds en je gaat aan de lijn, begrepen?
Eerlijk gezegd hoopte ik dat je eruit gezet zou worden.
Ik wil daar geen ongeleid projectiel.
Wat is die plek...
...in mijn dromen?
Die kamer. Wat heb ik gedaan?
Ik heb die plek eerder gezien. Het bloed.
Wat betekent het?
Je kunt niet zo met m'n geheugen spelen.
En wie is die vrouw?
Sorry, dametje.
Dat is voor mij een weet en voor jou een vraag.
Kijk eens aan.
Je hebt een leuke rechtse.
Sorry. -Zit er niet mee.
Genoeg gevangenen die mij eens willen pakken. Veel grotere dan jij.
Niet veel hebben het ook gedaan. Je zit dus in een nogal select gezelschap.
Ik dacht, we kletsen wat in de zon, kom je in de stemming voor...
Waarvoor? -Je weet wel.
Alsjeblieft, ik wil niet terug. Stuur me niet terug.
We zijn uitgepraat. Neem even de tijd...
...en bereid je voor, want het wordt nu veel heftiger, dankzij jou.
En zodat zeker is dat we elkaar begrijpen...
...gaan zij je eraan herinneren wie hier de baas is.
Ga je gang.
Laat ons alleen.
Nu.
Ik ben dokter Wyss. Psychiater.
Ik heb gehoord dat er een ongeluk is gebeurd...
...en wilde zien hoe het ging. -Ja, een ongeluk.
Ik stond per ongeluk in de weg van allerlei vuisten.
Ik heb niet veel tijd. Dit is tegen het protocol, ik hoor hier niet te zijn.
Maar de directeur kan soms zo dom zijn.
Voor we hiermee begonnen...
...tijdens de testfase, weet je nog iets van voor je wakker werd op het eiland?
Wat dan ook?
Niet echt, nee.
Dat zeiden ze al, maar je weet 't nooit zeker.
Niets van wat hier gebeurt is zeker.
Ik zeg u wat zeker is. Ik wil niet terug. -Dat snap ik, maar je bent hard nodig.
Onthou dit: soms is de reis niet alleen fysiek, goed?
Je moet in leven blijven.
Sterk zijn is van levensbelang, maar is niet 't enige.
Wat... -Meer kan ik niet zeggen.
God weet of je je dit herinnert als je terug bent, maar zo ja...
...blijf dan op je pad en zoek de weg terug.
Laat de directeur je niet gebruiken. Ik mag dit niet zeggen zonder bewijs...
...maar volgens mij rommelt hij met de resultaten.
Dus toen jij uit jezelf wakker werd...
...wilde ik je vragen om... -Kan ik helpen?
Nee, dank je. Ik ging net. -U mag hier niet alleen zijn met haar.
Ik heb alle recht mijn patiënten te zien, zeker als ze halverwege ontwaken.
Innemen. -Nee. Geen medicijnen meer.
Je hebt het nodig voor de volgende fase. -Ik zei nee.
Neem de pillen of...
Goed dan, pillen.
We laden ze in.
O, nee.
Cooper.
Taylor.
Mijn God, nee.
Wat vind je?
Wat is dit? -Dat weet je best.
Nee, echt niet. -Natuurlijk wel. Denk 's na.
Serieus, waar ben ik?
Thuis.
Ik ben hier nog nooit geweest. -Oké, wat jij wil, Chase.
Hou haar vast. Er komt hulp.
Ik weet het.
Een smerige gewoonte.
Hebben ze daar een kans, denk je? -Niet het aan mij ligt.
Toe maar. Zet maar aan.
Ondertiteld door: Jolanda van den Berg