ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Έχω παραλύσει.
Όλα θα πάνε καλά.
-Δεν μπορώ να κουνηθώ. -Κι όμως.
Δεν μπορώ.
-Απ' τον λαιμό και κάτω. -Απλώς...
-Είμαι παράλυτη. -Σου ορκίζομαι πως όχι.
Κοίτα με. Ούτε καν με κοιτάς.
Γεια σου.
Σε κοιτάζω κατάματα και σου λέω
πως δεν έχεις τίποτα απολύτως.
Βλέπεις;
Αν ήσουν παράλυτη, δεν θα το ένιωθες.
Τι είναι αυτό;
Το νιώθω σαν πάγο στις φλέβες μου.
Έχει γεύση μετάλλου.
Μια απλή αντιβίωση.
Πώς βρέθηκα...
Ήμουν στο νησί. Πώς βρέθηκα εδώ;
Περίμενε.
Τι μου έδωσες;
Πώς νιώθεις τώρα;
Λίγο καλύτερα, ελπίζω.
Τα ζωτικά σημεία σου λένε πως είσαι καλά.
Ποιος είσαι;
Είμαι ο δρ Κόνραντ. Σε παρακολουθώ όσο είσαι εδώ.
"Εδώ" πού;
Σίγουρα θα θες να μάθεις πολλά.
-Ναι. -Ερωτήσεις...
Πώς έφυγα απ' το νησί;
Κάποιος θα σου μιλήσει γι' αυτό πολύ σύντομα, σου το υπόσχομαι.
Κάποιος άλλος μού είπε ότι ούρλιαζες πως είσαι παράλυτη ή κάτι τέτοιο;
Ναι.
Δεν μπορώ να κουνηθώ,
απ' τον λαιμό και κάτω. Ούτε τα δάχτυλα.
Τι διάολο έκανες τώρα; Πώς;
Συγγνώμη. Έπρεπε να σου εξηγήσει η νοσοκόμα.
Είναι ένα είδος πεδίου δυνάμεων, πολύ επιστημονική φαντασία
αλλά είναι απλώς μαγνητική.
Αυτό μόνο. Ένα μαγνητικό πεδίο δυνάμεων για να ακινητοποιηθείς.
Για τη δική σου ασφάλεια, βασικά.
-Και... -Και τι;
Απαιτούμενο, επίσης...
για κάθε κρατούμενο στη φυλακή.
Για περίμενε! Είμαι στη φυλακή;
Θα σε δει κάποιος πολύ σύντομα.
Περίμενε!
Μη φεύγεις, σε παρακαλώ!
Περίμενε! Σε παρακαλώ!
Άσε με να βγω! Άνοιξε την πόρτα!
Θέλω μόνο να σου μιλήσω!
Με ακούτε;
-Έλα μαζί μας. -Πού πάμε;
Σήκω πάνω.
Καλά, μια ερώτηση έκανα.
Ήρεμα κι αργά.
Χαλαρώστε. Απλώς σηκωνόμουν.
Δυσκολεύομαι να πιστέψω πως κάποια σαν εσένα κάνει τόσο σαματά.
Μικρή, αλλά θαυματουργή.
Καλό αυτό.
Μόνη σου το σκέφτηκες;
Η μητέρα μου.
Βασικά, νομίζω... πως το είπε εκείνη.
Τώρα μου ήρθε.
Δεν ξέρω αν μου το 'πε εκείνη ή κάποια άλλη όταν ήμουν μικρή.
Μ' αρέσει. Σου ταιριάζει.
Μικρή, αλλά θαυματουργή.
Φυσικά, τόση στρατιωτική εκπαίδευση
θα έχει βοηθήσει κι αυτή κάπως. Τέσπα.
Πώς αισθάνεσαι;
Οι γιατροί μοιάζουν να πιστεύουν πως είσαι καλά. Έτσι λένε.
Ήθελα να σε δω ο ίδιος, όμως, γιατί δεν έχει ξανασυμβεί αυτό,
στις τόσες δοκιμές.
Κάποια σαν εσένα, να ξυπνά έτσι.
Φυσικά, όλο αυτό είναι κάτι καινούριο.
Λοιπόν, πώς είσαι;
-Μια χαρά, κύριε. -Σε παρακαλώ, μη με λες "κύριο".
Το "διευθυντή" ή "διευθυντή Γουέλς" αρκεί.
Μια χαρά, κε διευθυντή.
Αν εξαιρέσεις
ότι δεν έχω ιδέα τι σκατά γίνεται εδώ,
είμαι μια χαρούλα.
Λακωνική, αλλά ειλικρινής;
Έτσι πάει; Μ' αρέσει.
Μ' αρέσει πολύ.
Θες ένα ποτό;
Εγώ θα το 'θελα, αλλά εσύ δεν πρέπει να πιεις, έτσι;
Θα πιω μόνος, λοιπόν.
Κανένα πρόβλημα.
Έτσι μπράβο!
Απίστευτος ήχος αυτός, γαμώτο, το ξέρεις;
Με τον πάγο;
Τρελαίνομαι.
Λοιπόν, νεαρή,
γύρνα την καρέκλα σου για να τα πούμε σαν άνθρωποι.
Μπορείς, σε παρακαλώ;
Θαυμάσια. Τέλεια.
Ανησυχείς.
Έχεις ερωτήσεις.
Απόλυτα λογικό.
Εμπρός, λοιπόν, ρώτα με ό,τι θες.
Σοβαρά. Τώρα είναι η ώρα.
Εντάξει.
Γιατί είμαι εδώ;
Δηλαδή, γιατί είμαι στη φυλακή;
Τι υποτίθεται πως έχω κάνει;
Αυτό σ' απασχολεί; "Γιατί είμαι εδώ;"
Θα τρώγαμε ολόκληρη μέρα μόνο μ' αυτό.
Αυτό, όμως, θα σου το πουν σπουδαγμένοι άνθρωποι, που θα τους δεις αύριο.
Τώρα, όμως, μεταξύ μας,
δεν σ' ενδιαφέρει περισσότερο το νησί;
Τι σκατά ήταν όλο εκείνο;
Εκείνα τα πρώτα λεπτά στην παραλία...
θα σου πήδηξαν το μυαλό.
-Πάνω-κάτω. -Ωραία, λοιπόν. Έτσι έπρεπε.
Αποπροσανατολιστικό, αποθαρρυντικό. Όπως σχεδιάστηκε.
Τι πάει να πει αυτό;
Δεν το 'πιασες ακόμη;
-Μάλλον όχι. Δεν... -Δεν ήσουν...
πραγματικά εκεί.
Μια προσομοίωση ήταν.
Από κείνα τα εικονικά, που σχεδιάζουν
σπασίκλες με τα iPads τους.
Κάτσε, τι;
Όλα τα κουλά, το "Βρες Τρόπο να Γυρίσεις Πίσω",
οι μπούρδες θαμμένες στην άμμο, σου φάνηκαν φυσιολογικά εσένα;
Υποθέτω πως όχι, τώρα που το σκέφτομαι.
Ήσουν εκεί,
σ' εκείνο το νησί, αλλά νοητά.
Εσύ κι άλλα εννέα άτομα, όλοι κρατούμενοι εδώ,
πήγατε σ' εκείνο το νησί
για να δούμε πώς θα φερόσασταν αν είχατε μια δεύτερη ευκαιρία.
Μια νέα προσπάθεια.
Ξέρω, ακούγεται τελείως παλαβό, αλλά είναι η πάσα...
Όχι. Δεν είναι δυνατό.
Σε διαβεβαιώ πως είναι.
Όχι, δεν είμαι τρελή. Ήμουν στο νησί. Ήταν αληθινό.
Ήμουν εκεί.
Τέσπα, το αντιλαμβάνομαι.
Καταλαβαίνω.
Θα γίνεται χαμός μες στο κεφάλι σου τώρα.
Και πώς να μη γίνεται;
Θα σου θυμίζει Ζώνη του Λυκόφωτος, αναμφίβολα, αλλά ισχύει.
Είναι η πάσα, απόλυτη, ρημάδα αλήθεια, και παίρνω όρκο σε μια στοίβα Βίβλους.
-Το ένιωθα τόσο αληθινό. -Δεν είπα ότι δεν συνέβη.
Ότι δεν ένιωθες πόνο, ούτε ότι δεν πεθαίνουν οι άνθρωποι.
Και πάλι, όμως, ήταν όλα στο μυαλό σου.
Με πιάνεις;
Ελπίζω να το εννοείς.
Γιατί μόλις τελειώσουμε από δω,
κι εννοώ σωματικά, ψυχολογικά, όλα αυτά τα σκατά,
θα σε ξαναστείλουν μέσα.
Ετοιμάσου, λοιπόν.
Ώρα για κατάκλιση.
-Δεν είναι για μένα; -Κι όμως. Εντολές γιατρού.
Για τι;
-Μην υψώνεις τον τόνο σου. -Δεν τον υψώνω.
Εκνευρίζεσαι.
-Μια ερώτηση κάνω. -Βοήθημα για τον ύπνο είναι.
-Δεν το θέλω. -Φύλακες.
-Μην τους φωνάζεις. -Κάτω τα χέρια.
-Κάτω είναι. -Γίνεσαι επιθετική.
-Δεν γίνομαι επιθετική! -Παρακαλώ.
Μη!
Σταμάτα.
Κάντε πίσω, γαμώτο!
-Βοήθεια! -Σκάσε.
-Βοήθεια! -Ακίνητοι!
-Κάντε πίσω! -Βοήθεια!
Σκάσε! Πίσω!
-Άσε τη νοσοκόμα! -Κάντε πίσω!
-Άσ' τη! -Πίσω!
Παύσατε πυρ! Σταματήστε!
Εδώ είναι!
Βρισκόμαστε σε πλήρη αποκλεισμό.
Επαναλαμβάνω, σε πλήρη αποκλεισμό.
Τι διάολο...
Τι διάολο;
Δεν κάνεις ζοριλίκια πια;
Κατεβάστε με από δω!
Περιμένετε!
Πού πάτε; Γυρίστε πίσω!
Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό!
Τι σκατά είναι εδώ μέσα;
Η σύσκεψη είναι κάτω. Μήπως θες να πας συντομότερα;
Καθίστε, παρακαλώ.
Είμαι η δρ Στίβενσον.
Από τους αρχικούς νευρο-αρχιτέκτονες της προσομοίωσης,
-δηλαδή... -Όταν λέτε "προσομοίωση";
Εννοώ κάτι που προσομοιώνεται.
Μια συνθετική εμπειρία.
-Μάλιστα. -Εννοεί
ότι είσαι και εντός και εκτός της ταυτοχρόνως.
Γιν και γιανγκ μαζί.
Έλεος! Και νόμιζα πως τα εξηγούσα μόνο εγώ σκατά!
Παρακαλώ, κε διευθυντή. Τώρα μιλάμε εμείς.
Συνεχίστε.
Ήσουν ναρκωμένη.
Κάτι περισσότερο.
Σε ιατρικό κώμα,
για να είσαι απόλυτα ειλικρινής.
Το σώμα σου ήταν εκτός παιχνιδιού,
-μα το μυαλό σου... -Όχι παιχνίδι.
Δεν ήθελα να πω αυτό.
Παρακαλώ, μην το αποκαλείτε έτσι.
Αφήστε το κήρυγμα, κε καθηγητή.
Εντάξει, καταλαβαίνω.
Ωραία. Πολύ ωραία.
Απλώς... το ένιωθα τόσο αληθινό.
Έμοιαζε τόσο απόλυτα...
Δεν μπορώ να χωνέψω την ιδέα πως ίσως δεν υφίσταται.
Είμαι κοινωνιολόγος, ο δρ Νταφόε.
Ίσως δεν το θυμάστε, αλλά δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει το εξής.
Πώς νιώθετε ότι τα πήγατε εκεί;
Δεν ξέρω αν καταλαβαίνω την ερώτηση.
Άσχημα, γενικώς;
Είμαι ζωντανή.
Καλό αυτό, σωστά;
Δεν είχα ιδέα τι έκανα.
Υποτίθεται πως υπάρχει τερματισμός ή...
Πρέπει να ψάχνουμε για κάτι...
ή απλώς
επιβιώνουμε μέχρι να μας διασώσουν;
Δεν ήταν σαφές αυτό.
Ακριβώς. Κι εγώ το ίδιο υποστήριζα πάντα.
Και γιατί είναι έγκυρο;
Διότι είναι η πρώτη συμμετέχουσα με την οποία μιλάμε και συμφωνεί.
Συνεπώς, το θεωρώ απόλυτα έγκυρο.
Παρακαλώ, συνεχίστε.
Δεν καταλαβαίνω.
Γιατί δεν θυμόμαστε τίποτα;
Και πώς φέρεσαι σωστά ή λάθος σε κάτι που δεν καταλαβαίνεις;
Αυτό είναι το μείζον ερώτημα, για όλους μας.
Φύση εναντίον ανατροφής.
Μπορούμε να αλλάξουμε τις συνθήκες ενός ατόμου και μαζί, το ίδιο το άτομο;
Ελπίζοντας σε αυτό,
έχουν διαγραφεί οι μνήμες σας, προς ώρας,
ώστε να κάνετε μια νέα αρχή.
Ενεπλάκη σε βίαιες λεκτικές ή σωματικές επαφές
τουλάχιστον με τη μισή ομάδα έως τώρα.
Το θεωρούμε νίκη από την πλευρά μας αυτό;
Ελπίζω πως όχι.
Θεωρώ πως τα πήγε περίφημα.
-Διαφωνώ. -Τότε, διαφωνούμε.
Πράγματι. Εντόνως.
Κάποιος άλλος;
Ομολογώ πως κι εγώ τείνω να διαφωνήσω με την επανείσοδό της.
-Γιατί; -Διότι...
κανένα από τα προ προσομοίωσης κριτήρια δεν έχουν εντοπιστεί ακόμη.
Έχει αποδειχθεί απερίσκεπτη, ιδιοτελής
και μάλλον αιμοδιψής,
αποκρύπτοντας όπλα και πληροφορίες.
Η αξιολόγησή μου βασίζεται στα διαθέσιμα δεδομένα.
Ποιος με ξύπνησε;
Γιατί μου συμβαίνει αυτό;
Δυστυχώς, δεν έχουμε την απάντηση.
Ίσως...
το προκαλέσατε η ίδια στον εαυτό σας.
Είναι πολύ παράξενο, όμως.
Ώρα για κολατσιό, παιδιά.
Αφήστε, λοιπόν, για λίγο κατά μέρος τις κοινοτοπίες,
και πηγαίνετε στο καφέ των στελεχών.
Έρχομαι σε λιγάκι κι εγώ.
Πρώτα, όμως, θα τα πούμε λίγο εμείς. Τι λες;
Θα λιαστούμε,
θα τα πούμε ένα χεράκι. Καλό;
Έχω επιλογή;
Λυπάμαι για πριν. Είδα πού το πήγαιναν.
Τρελαίνονται ν' ακούν τις φωνές τους οι ηλίθιοι.
Θα τρώγονταν μέχρι για το χρώμα μιας οδοντόβουρτσας.
Πρέπει ν' αντέξεις μερικές συνεδρίες ακόμη, όμως,
αν δεν αποφασίσουν ομόφωνα στην ψηφοφορία
ότι είσαι ακόμη κατάλληλη για επανένταξη.
-Αληθινή λεμονάδα είναι αυτή. -Όχι μόνο στο μυαλό μου;
Πλάκα έχεις, ατιμούτσικη!
Τέσπα, άκου εδώ.
Μεταξύ μας,
γιατί δεκάρα δεν δίνω
για όσα λένε εκείνοι οι πανηλίθιοι στο συμβούλιο.
Είναι εδώ μόνο για να παίρνουμε τα κονδύλια.
Έτσι πάει.
Πρέπει να κάθομαι να τους ακούω,
αλλά όχι και να κάνω ό,τι πουν.
Μου κάνουν προτάσεις και μετά εγώ
βρίσκω τρόπο να τις υλοποιώ. Κατάλαβες;
Εγώ πραγματοποιώ, και γι' αυτό...
είμαι ακόμη εδώ και κάνω κουμάντο.
Σας έχασα.
Κοίτα, δεν την πιστεύω αυτήν τη μαλακία.
Δεν τη σχεδίασα, δεν τη σκαρφίστηκα εγώ.
Και τη θεωρώ μεγάλο χάσιμο χρόνου και χρήματος
σε άτομα που δεν την αξίζουν. Φασαρία και μπελάς.
Ιδίως όταν σκοτώνονται αστυνομικοί,
επειδή δεν έχουν τον κατάλληλο εξοπλισμό.
Όμως, εμένα έβαλαν επικεφαλής,
κι εγώ πρέπει να εφαρμόσω το πιλοτικό πρόγραμμα σε πολιτειακό επίπεδο.
Οπότε...
τους έχω όλους από πάνω μου να παρακολουθούν σαν τα γεράκια.
Μέχρι και η ίδια η πρόεδρος των ΗΠΑ το παρακολουθεί αυτό.
Έχουμε μερικούς άσους στο μανίκι, όμως.
Ο κυβερνήτης κι εγώ. Έχε μου εμπιστοσύνη.
Όσο για σένα,
θα ξαναμπείς εκεί μέσα, αν σ' το επιτρέψουν,
σ' εκείνο το νησί,
και θα συνεχίσεις όπως πριν,
ν' αντιμετωπίζεις τις προκλήσεις αυτών των άτιμων.
Και πίστεψέ με, μαμαζελίτσα, σχεδιάζουν πολλά και φρικιαστικά.
Απροσδόκητα πράγματα.
Έναν σωρό μαλακίες που σκοτώνουν.
Και ξέρεις κάτι; Αν πεθάνεις εκεί μέσα,
πεθαίνεις κι εδώ έξω.
Αυτό έπαθε ο Μπρόντι;
Ο Μπρόντι.
Ο τύπος ήταν ένα κατακάθι βιαστής και φονιάς,
κι έκανε τα ίδια με την πρώτη ευκαιρία.
Πάει αυτός.
Τέλος. Πέθανε.
Βλέπεις, αν κάνεις τη στραβή, το νησί σ' το ξεπληρώνει.
Αν σκοτώσεις, σε σκοτώνει. Αίτιο κι αποτέλεσμα. Έτσι φτιάχτηκε.
Όμως, ξέρεις κάτι;
Δεν τον πρόλαβε το παιχνίδι.
Αλλά κάποιος από σας.
Δεν θα το 'ξερες, σίγουρα.
Όχι.
Δεν το ήξερα.
-Λογικό, όμως... -Πάει, πέθανε.
Το παθαίνεις απ' το σοκ, λένε, που βλέπεις να πεθαίνεις,
αλλά ό,τι κι αν είναι, πάει αυτός.
Τέσπα.
Ξεχώριζες σαν τη μύγα στο γάλα,
με τους εφιάλτες σου κι αυτά.
Καταλάβαινες πολλά.
Οι περισσότεροι σαν του λόγου σου, καθίκια εγκληματίες,
δεν αντιδρούν όπως έκανες εσύ.
Άκουσέ με, λοιπόν, και να ξέρεις αυτό.
Θα σ' έχω τον νου μου από δω και πέρα.
Και θα παρακολουθώ το παραμικρό που κάνεις,
αν ξαναμπείς, έτσι, γλύκα;
Μάλιστα, κύριε.
-Συγγνώμη. Κε διευθυντή. -Δεν κάνει τίποτα.
Πες πως ήταν δωράκι.
Θα τα ξαναπούμε πριν φύγεις, σίγουρα.
ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΕΞΑΣ
Δεσποινίς;
Με ακούτε;
Καταλάβατε τι είπα;
Δεσποινίς;
Με ακούτε;
Δεσποινίς;
Καταλάβατε τι είπα;
Όχι, συγγνώμη. Μάλλον αφαιρέθηκα για λίγο.
Είπα ότι συσκεφθήκαμε ιδιαιτέρως
και θα προτιμούσαμε
να επανεισαχθείτε στο πρόγραμμα
τώρα.
Τι; Όχι!
Συγγνώμη, αλλά όχι. Δεν ξαναγυρνάω εκεί.
Δεν εξαρτάται από σας. Η απόφαση έχει ληφθεί.
-Όχι! -Και είμαστε βέβαιοι πως...
Όχι, δεν ξαναγυρνάω! Δεν καταλαβαίνετε;
Να σας πω τη γνώμη μου για την απόφαση; Να πά' να γαμηθεί!
Άντε γαμηθείτε κι εσείς, και όλα!
Αφήστε με!
Δεν γυρνάω πίσω!
Σταματήστε!
Δεν πάω στην κόλαση!
Αν φέρεσαι σκυλίσια, καταλήγεις με λουρί, κατάλαβες;
Για να πω την αλήθεια, έλπιζα να σε πετάξουν έξω.
Δεν θέλω τέτοιον μπαλαντέρ εκεί μέσα.
Τι μέρος είναι εκείνο...
στα όνειρά μου;
Εκείνο το δωμάτιο. Τι έχω κάνει;
Είναι γνωστό το μέρος.
Το αίμα.
Τι σημαίνουν αυτά;
Δεν μπορείς να μου πηδάς έτσι το μυαλό.
Κι εκείνη ποια είναι;
Λυπάμαι, μικρή μου κυρία.
Εγώ το ξέρω, εσύ θα τ' ανακαλύψεις.
Για φαντάσου!
Έχεις πολύ καλό δεξί κροσέ!
-Συγγνώμη. -Μη σκας.
Πολλοί κατάδικοι θέλησαν να μου ριχτούν. Πολύ πιο θηριώδεις.
Δεν τα κατάφεραν και πολλοί.
Άρα μπαίνεις, ας πούμε, σε μια επίλεκτη ομάδα;
Ήθελα να σε συναντήσω στη λιακάδα,
να σε ξαναβάλω σε διάθεση για...
-Για τι; -Ξέρεις τι.
Σας παρακαλώ, μη με ξαναβάλετε εκεί μέσα.
Τέλος τα λόγια.
Πάρε λίγο τον χρόνο σου
και ξαναμπές μέσα,
γιατί όλα θα χειροτερέψουν πολύ, εξαιτίας σου.
Και για να σιγουρευτούμε ότι καταλαβαινόμαστε,
τα παιδιά θα σου θυμίσουν ποιος κάνει κουμάντο εδώ.
Όλη δική σας!
Αφήστε μας, παρακαλώ.
Τώρα!
Είμαι η δρ Γουάις.
Είμαι η ψυχίατρος.
Έμαθα πως έγινε ένα... ατύχημα
-και ήθελα να δω πώς είσαι. -Ναι, ένα ατύχημα.
Έπεσα τυχαία πάνω σε πολλές γροθιές.
Δεν έχω πολύ χρόνο.
Αντίκειται στο πρωτόκολλο, κακώς είμαι εδώ.
Μα ο διευθυντής γίνεται τόσο... ανόητος μερικές φορές.
Πριν ξεκινήσει όλο αυτό,
στις δοκιμές, θυμάσαι κάτι,
προτού να ξυπνήσεις στο νησί;
Οτιδήποτε;
Δεν θα το έλεγα.
Μας είπαν πως δεν θα θυμόσασταν, αλλά ποτέ δεν ξέρουμε σίγουρα.
Τίποτα απ' όλα αυτά δεν είναι σίγουρο.
Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θέλω να ξαναμπώ.
Σε χρειαζόμαστε απεγνωσμένα εκεί.
Να ξέρεις κάτι.
Ενίοτε το ταξίδι δεν είναι μόνο σωματικό, σωστά;
Πρέπει να παραμείνεις ζωντανή.
Η δύναμη έχει καίρια σημασία, αλλά όχι μόνο.
-Δηλαδή... -Θα μείνω σ' αυτά.
Ένας Θεός ξέρει αν θα τα θυμάσαι μέσα, αλλά αν ναι,
μείνε στο μονοπάτι σου και βρες τρόπο να γυρίσεις πίσω.
Μη σ' εκμεταλλευτεί ο διευθυντής.
Κακώς μιλάω χωρίς αποδείξεις,
αλλά πιστεύω ότι παραποιεί τα αποτελέσματα των δοκιμών.
Γι' αυτό, όταν ξύπνησες από μόνη σου,
-ήθελα να γίνεις τα μάτια μου... -Θέλετε κάτι;
Όχι, ευχαριστώ. Ό,τι έφευγα.
Κακώς είστε μόνη μαζί της.
Δικαιούμαι να εξετάζω τους ασθενείς,
ιδίως εφόσον ξύπνησε εν μέσω δοκιμής.
ΑΔΕΛΦΗ ΓΚΟΛΝΤΙΝΓΚ
-Πάρε αυτά. -Όχι άλλα φάρμακα.
Χρειάζονται για το επόμενο στάδιο.
Είπα, όχι.
Είτε χάπια ή...
Καλώς. Χάπια, τότε.
Επιβιβάζεται!
Ι-ΝΗΣΙ
Όχι...
Ο Κούπερ.
Η Τέιλορ.
Θεέ μου.
Όχι...
Λοιπόν, πώς σου φαίνεται;
-Τι είναι εδώ; -Ξέρεις τι είναι.
Δεν ξέρω.
Κι όμως. Θυμήσου.
Σοβαρά, πού είμαι;
Στο σπίτι σου.
Όχι.
Δεν έχω ξαναβρεθεί εδώ.
Εντάξει! Ό,τι πεις εσύ, Τσέις.
Κρατήστε τη. Έρχεται βοήθεια.
Ναι, το ξέρω.
Βρομερή συνήθεια.
Έχουν ελπίδες, λέτε;
Όχι, όσο περνά απ' το χέρι μου.
Εμπρός! Ενεργοποιήστε το!
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου