‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(จงหาทางกลับ)
‎เยี่ยม
‎ต้องยังงี้สิ
‎(ทำอะไรได้อย่างนั้น)
‎สุดท้ายก็ยอมลุกมาร่วมกับเราสินะ
‎ฉันคิดได้ว่าต้องการไออุ่นจากไฟเหมือนกัน
‎แต่ก่อนลืมคิดเรื่องนี้ไปหน่อย
‎เข้าใจ
‎ผมแค่ถามดูเผื่อว่าคุณจะเลิกทำตัวแปลกๆ ซะที
‎- ก็เท่านั้น ‎- ฉันทำตัวแปลกเหรอ
‎รู้อะไรมั้ย
‎ถ้าไม่มีใครสนใจว่าทำไมเราถึงมาโผล่ที่นี่
‎หรือเกิดบ้าอะไรขึ้น ‎แล้วฉันจะสนใจไปทำไม
‎คุณไปว่ายน้ำมาเหรอ
‎ใช่ แล้วไง
‎คุณอยากได้อะไรมั้ย
‎อาหารเช้า
‎ผมโทรไปสั่งแล้วแต่อาหารยังไม่มาส่งน่ะ
‎แต่อีกไม่กี่นาทีก็น่าจะมาถึง
‎เยี่ยม ช่วยบอกให้รีบๆ หน่อยล่ะ ‎ฉันหิวสุดๆ
‎เพ้อเจ้อ
‎- โทษที เธอก็สั่งอาหารด้วยเหรอ ‎- เอาเป็นว่าช่างมันเถอะ
‎ไม่ เธอพูดว่าเพ้อเจ้อ ก็เพ้อเจ้อไงล่ะ
‎ทำไมไม่บอกฉันมาตรงๆ เลยล่ะ
‎- ว่าวันนี้เธอจะโมโหอะไรอีก ‎- ก็แค่…
‎ฉันนึกไม่ค่อยออกนะ ‎ว่าเธอเคยหิวมาก่อนในชีวิต
‎พูดตามตรงนะ
‎ฉันเป็นผู้หญิงผิวขาวร่างผอม
‎แต่ก็ไม่ได้แปลว่าฉันไม่ชอบกินนะ
‎ฉันแค่สังเกตน่ะ ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
‎นายอยากไปเก็บอาหารก่อนคนอื่นๆ จะตื่นมั้ย
‎ได้ ผมว่าเดี๋ยวคงต้องใช้อะไรสักหน่อย
‎ดี งั้นไปกัน
‎ได้
‎อย่าหลงลูกไม้เดิมๆ
‎"เฮ้ มีน้ำตกอยู่ตรงนั้น" อย่างที่ฉันโดนมาแล้วล่ะ
‎ว่างๆ ก็ช่วยเติมฟืนไม่ให้ไฟมอด ‎จนกว่าเราจะกลับมาดีมั้ยล่ะ
‎(แอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อ)
‎(มอร์ฟีนแก้ปวด)
‎เฮ้
‎สุดยอดกระดาษเช็ดก้นบรมห่วย
‎นี่ เมื่อคืนคุณไปนอนที่อื่นมาเหรอ
‎ใช่ นอนริมหาดน่ะ ต้องคอยตบหมัดทรายทั้งคืน
‎ยังงี้เอง ยังเหลืออาหารอยู่บ้างมั้ย
‎ไม่ แต่พวกเขากำลังออกไปหามาเพิ่มอยู่
‎ใครเหรอ
‎- ยัยสาวผมแดง ‎- เคซีน่ะเหรอ
‎ใช่ แล้วก็ไอ้จอมข่มขืน ชื่อโบรดี้สักอย่าง
‎อ๋อ โอเค
‎เดินต่อไปอีกนิด
‎คุณเป็นยังไงบ้าง
‎- ก็ดี ‎- เหรอ
‎- ระวังนะ ‎- ขอบใจ
‎พอเราไปถึงที่นั่น
‎คุณจะโดดน้ำเล่นให้สดชื่นก็ได้
‎ฉันไม่ชอบน้ำเท่าไหร่
‎คุณว่ายน้ำไม่เป็นเหรอ
‎ว่ายเป็น แค่ไม่อยากว่าย
‎คุณจะไปรู้ได้ยังไงกัน
‎เรายังจำอะไรเรื่องตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ก็แค่รู้สึกได้น่ะ
‎นายว่ายไปเลย ฉันดูเอง
‎- คูเปอร์ ‎- ผมเหรอ
‎ชื่อนายใช่มั้ยล่ะ
‎อ้อ ใช่ ตามป้ายชื่อ
‎นายรีบร้อนจะไปไหนกัน
‎คุยกับเมสันเรื่องออกแบบกับดักล่าสัตว์น่ะ
‎ผมชักเบื่อมะพร้าวกับเบอร์รีแล้ว
‎มีเวลาสักแป๊บมั้ย
‎- นายดูเงียบๆ นะ ‎- งั้นเหรอ
‎อย่างน้อยก็เท่าที่เห็น
‎- ก็พยายามประเมินสถานการณ์น่ะ ‎- เหรอ
‎- รอจังหวะจู่โจมงั้นเหรอ ‎- ไม่ใช่ยังงั้นหรอก
‎ผมพูดเฉพาะตอนมีเรื่องจะพูด
‎เมื่อวานนายมีเรื่องพูดเยอะเลยนี่
‎ผมไม่คิดว่าเขาแคร์ด้วยซ้ำว่าเราจะรอดมั้ย
‎เขาสนแค่ตัวเองมีอำนาจ
‎- นายไม่อยากมีบ้างเหรอ ‎- ผมอยากรอด
‎ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม
‎อีกอย่าง ผมเหม็นขี้หน้าหมอนั่น
‎งั้นนายก็เก่งที่ยั้งหมัดไม่ชกเขาปากแตก
‎ขอบใจ ดีใจที่ยังพอมีคนเห็น
‎อะไรน่ะ
‎ก็แค่ของที่เก็บได้ระหว่างทางน่ะ
‎บนเกาะทะเลทรายเนี่ยนะ
‎เกาะร้าง ไม่ใช่ทะเลทราย
‎เฉไฉเก่งนะ ‎คุณเอากระเป๋าเป้มาจากไหน
‎- สัญญานะว่าจะไม่บอกคนอื่น ‎- ผมไม่บอก
‎- สัญญามั้ย ‎- ผมสัญญา
‎- สาบานมั้ยล่ะ ‎- ผมสาบาน ได้เลย
‎ฉันบังเอิญเจอของพวกนี้ คิดว่าน่าสนใจดี
‎ยังมีของชิ้นอื่นๆ อีก
‎คุณคิดว่ามันคืออะไรล่ะ
‎ใครจะไปตรัสรู้ล่ะ
‎อยากได้สักชิ้นมั้ย
‎เลข 39 อีกแล้ว
‎ไม่บังเอิญแน่ๆ
‎คูเปอร์!
‎เฮ้ คูเปอร์! เร็วเข้า ไปกันเหอะ
‎เอ่อ ผมต้องไปก่อน แต่...
‎คุณพูดถูก คุณเก็บของพวกนี้ไว้ก่อน
‎เดาว่าเราต้องปีนต้นไม้ไปเก็บที่เหลือนะ
‎ไม่น่ายากเย็นอะไร
‎ผมน่าจะเอามีดของเชสมาด้วย
‎คงช่วยให้ง่ายขึ้นเยอะเลย
‎ไม่ใช่มีดเธอด้วยซ้ำ
‎เธอแค่เอาไป
‎- ผมรู้ ‎- มันไม่ถูกนะ
‎ใช่
‎เราต้องประชุมอีกรอบตอนกลับไป
‎ต้องคุยเรื่องนั้นด้วย
‎เกิดอะไรขึ้น
‎กับพวกเธอสองคน...
‎ข้างนอกนั่น
‎เอาตามตรง
‎เปล่านี่
‎เปล่าเหรอ
‎เปล่าสินะ
‎ไม่มีอะไร
‎คือว่า...
‎ก็มีจังหวะนึง
‎เราคุยกันเรื่องการอยู่ที่นี่ และ...
‎คือเราจูบกันแป๊บนึง แต่...
‎- ใช่ มันแค่... ‎- อย่างนี้เหรอ
‎พายุกำลังมาหรือจะผ่านไป
‎ไม่สำคัญหรอก
‎ยังไงสักวันมันก็ต้องมาและเราไม่พร้อมรับมือแน่ๆ
‎เราต้องสร้างที่พักหลบภัย…
‎หรืออะไรสักอย่าง ‎สภาพอากาศแบบนี้ โดโนแวนไม่รอดแน่
‎ตอนนี้ก็แทบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว
‎เขาตายแน่ถ้าเราปล่อยเขาไว้
‎- แบบนี้ ‎- เราต้องย้ายเข้าเกาะ
‎- เพราะเรื่องนี้เลยล่ะ ‎- นี่ พอเลย เราคุยกันแล้วนี่
‎- ใช่ แต่เรายังไม่ได้โหวต ‎- ไม่จำเป็น
‎- เราไม่ได้โหวต ‎- หยุด!
‎- ไม่สำคัญหรอกน่า ‎- สำคัญสิ
‎เพราะผมว่าถ้าย้ายเข้าเกาะ
‎- หลบพายุนั่น ‎- งั้นทำไมนายไม่ย้ายไปล่ะวะ
‎ฉันเริ่มคิดนะว่าทุกคำที่เชสพูดเรื่องนายมันจริง
‎- เฮ้ นายอย่าแหย็มดีกว่าน่า ‎- แล้วนายจะทำไม
‎- เฮ้ เป็นอะไรมั้ย ‎- พวกนาย หยุดนะ
‎นายโอเคมั้ย
‎- โอเคมั้ย ‎- ว้าว
‎แกชกฉัน
‎- โบรดี้! ‎- อย่าทำยังงั้น!
‎- หยุดนะ! ‎- เฮ้!
‎- พอได้แล้ว! ‎- ปล่อยเขาน่า!
‎- ไม่เอาน่าพวก! ‎- โบรดี้ หยุด!
‎พวกนาย
‎- เป็นอะไรไปวะ ‎- ฉันไม่เป็นไร
‎- หยุดนะ โบรดี้
‎โอเคน่า
‎เชส! หยุดนะ!
‎- โอเค ‎- เป็นบ้าอะไรของนาย
‎ถ้านายอยากทำตัวน่ารังเกียจก็ทำไป นายชนะ
‎ขอทีเถอะ
‎แค่หยอกเล่นน่า มุกเฉยๆ
‎ไม่มีอะไรหรอก
‎รู้มั้ย ผมน่ะนักรัก ไม่ใช่นักสู้
‎เอาล่ะ งั้นส่งมีดคืนฉันมา
‎วางมีดลงซะพวก ไม่เอาน่า
‎- ส่งมีดให้ฉัน ‎- ทำไมเธอถึงควรได้มีด
‎งี่เง่าสิ้นดี
‎ข้าวของของเราควรเก็บอยู่ที่เดียว
‎- ยังงั้นสิถึงจะถูก ‎- เหรอ
‎เหมือนเข็มทิศกับไม้ขีดไฟนายใช่มั้ยล่ะ
‎รู้อะไรมั้ย
‎ผมจะเข้าป่า
‎ใครจะไปด้วยก็ได้นะ
‎ถ้าอยากตามมาด้วย...
‎ดี
‎นายโอเคมั้ย
‎- ทุกคนตามฉันมา! ‎- ไปที่ไหน
‎- เมสัน ช่วยโดโนแวนเร็วเข้า ‎- พยุงเขาขึ้น!
‎เร็วเข้า ไปกันเร็ว!
‎ได้ ไปกันเลย
‎- เอาล่ะ ‎- เธอจะพาพวกเราไปไหนเนี่ย
‎- เร็วเข้า! ‎- ระวัง!
‎เอาล่ะ เร็วหน่อย!
‎- รีบหน่อยทุกคน เข้ามา! ‎- ก็รีบอยู่!
‎เธอไปเจอมาจากไหนเนี่ย
‎เข้าไปเหอะน่า!
‎- มันมาจากไหนกัน ‎- ใครสนล่ะ
‎เธออยากจะยืนเถียงหรือหนีฝนกันล่ะ
‎เธอนี่ชอบเจอโน่นนี่แบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเรื่อยเลยนะ
‎เร็ว พยุงเขาเข้าไป! ให้เขาเข้าไปก่อน!
‎เร็วหน่อย!
‎พายุแม่งมาจากไหนกันวะ
‎ได้โปรด
‎ขอร้องล่ะ
‎ออกไปจาก...
‎เชส!
‎- พระเจ้า! ‎- ผมตามหาคุณไปทั่ว!
‎- เข้ามาก่อน! ‎- ผมรู้ว่าคุณปกปิดบางอย่างไว้!
‎- เข้ามาก่อนน่า! ‎- คุณเจอมันที่ไหน
‎กลางทะเล จะสนทำไมล่ะ เข้ามาเร็ว!
‎คุณกลับลงน้ำทั้งๆ ที่มีไอ้ตัวนั่นในน้ำเนี่ยนะ
‎- ช่วยฉันที ดึงเอาไว้! ‎- ได้แล้ว
‎(จงหาทางกลับ)
‎(ทรัพย์สินของไอแลนด์)
‎อรุณสวัสดิ์ คนแปลกหน้า
‎เฮ้
‎คนอื่นอยู่ไหนกันหมด
‎นอนกันอยู่ที่ปลายหาด
‎- ในที่หลบภัย ‎- ที่หลบภัยเหรอ
‎คุณเจอหรือสร้างเองล่ะ
‎เจอ
‎แล้วไหงคุณถึงวิ่งริมหาดเร็วขนาดนั้น
‎เห็นควันไฟน่ะ
‎ฉันอยู่กับคนอื่นๆ ก็เลยไม่รู้ว่าเป็นใครหรืออะไร
‎ก็ผมคนเดิมนี่แหละ
‎ก็เห็นอยู่แล้วน่ะ
‎ผมมีของมาฝาก
‎ใช่สิ แถมมีหอกด้วย
‎ใช่ เอาไว้ป้องกันตัวน่ะ
‎จากอะไรล่ะ
‎ใครจะไปรู้ล่ะ
‎คุณอยากไปปลุกคนอื่นๆ มั้ยล่ะ ‎หรือจะให้ผมปลุก
‎ไม่ล่ะ ไม่เป็นไร นายปลุกมั้ยล่ะ
‎โอเค
‎พวกเขาอยู่ไหน
‎ห่างออกไปสัก 50 หลา
‎ซ่อนในต้นไม้ สีส้ม นายเจอแน่นอน
‎สีส้มเหรอ
‎เดี๋ยวก็เห็นเอง
‎อ้อ อีกอย่างนะ คุณช่วยคอยเติมฟืน
‎จนกว่าผมจะกลับมาได้มั้ย
‎ได้
‎โอเค
‎ไม่น่าใช่ 39 แน่ๆ
‎ใช่ ลองคิด...
‎สามสิบเก้า สามบวกเก้าคือ 12
‎เวรเอ๊ย!
‎โอเค
‎ใจร่มๆ คิดสิคิด ไม่ใช่ 39
‎ไม่ใช่ 12
‎มันไม่ใช่ 39 ไม่ใช่ 12 งั้นก็...
‎หนึ่งบวกสองเป็นสาม
‎บ้าเอ๊ย! โอเค
‎แล้วถ้าเป็น... โอเค
‎เอาล่ะ งั้นเราเริ่มกันที่สาม
‎จากนั้นก็เก้า หนึ่ง สอง สาม สี่
‎ห้า หก เจ็ด แปด
‎เก้า ยังงั้น!
‎โอเค
‎เวร
‎ผมนึกว่าบอกคุณให้ช่วยดูกองไฟไว้ซะอีก
‎ก็นี่ไงล่ะ เอาฟืนมาเพิ่ม
‎แถมฉันต้องฉี่ด้วย แต่... นั่นมันเรื่องส่วนตัว
‎มันถูกเฉือน
‎ว้าว สวยเนอะ ว่ามั้ย
‎- อะไรสวย ‎- น้ำทะเลไงล่ะ
‎อย่างนี้
‎เธอน่าจะลองดูนะ
‎เธอโอเคมั้ย
‎ฉันสบายดี
‎ดูไม่น่าจะใช่นะ
‎แน่ใจนะว่าเธอไม่เป็นไร
‎ฉันแค่... ฉันแค่เฝ้าดูเธออยู่
‎- ตั้งแต่เธอกลับมาและฉัน... ‎- ไปให้พ้น
‎ทำไมล่ะ
‎ฉันทำอะไรให้
‎ฉันไม่ต้องการเธอ
‎ฉันไม่ต้องการให้เธอเฝ้าดูฉัน
‎หรือสอดแนมฉัน
‎หรือพยายามช่วยฉัน
‎ไสหัวไปให้พ้นซะไป
‎ก็ได้
‎ฉันรู้มีบางอย่างเกิดขึ้นข้างนอกนั่น เคซี ‎ฉันดูออก
‎อยากตะโกนก็เชิญเลย ‎แต่ฉันรู้ว่าโบรดี้ทำอะไรเธอแน่ๆ
‎เหมือนที่เขาทำกับเชส ‎ฉันแค่อยากมาถามไถ่เธอ
‎ก็เท่านั้น
‎อย่าเกลียดฉันเพราะสิ่งที่เขาทำสิ
‎เป็นความผิดฉันเอง
‎เรื่องที่เกิดขึ้นข้างนอกนั่นระหว่างฉันกับเขา
‎- ฉันคงโทษใครไม่ได้นอกจากตัวเอง ‎- ไม่
‎ไม่ ไม่จริงสักหน่อย
‎ฉันได้แต่ดิ้นรน
‎ดิ้นรนให้เขาอยู่กับฉัน
‎เพื่อพิสูจน์ว่าเขาชอบฉันมากกว่า
‎แล้วฉันก็อยู่ลำพังกับเขาและ...
‎เขาก็ทำอย่างที่ผู้ชายชอบทำ
‎เธออยากรู้อะไรมั้ย
‎ฉันไม่เกลียดพวกเขาหรอกนะ
‎ผู้ชาย
‎ฉันเกลียดผู้หญิง
‎ผู้หญิงคนอื่นๆ
‎ไม่รู้สิ...
‎ว่าทำไม
‎ฉันแค่เกลียดมาตลอด
‎มัน...
‎มันแค่สิ่งนี้
‎ที่อยู่ในตัวฉัน
‎แรงผลักดันนี้
‎ตอนนี้มันเกิดขึ้นแล้ว
‎เป็นความผิดฉันเอง
‎อย่าพูดงั้นสิ
‎เขาทำร้ายเธอใช่มั้ย
‎ใช่มั้ยล่ะ
‎- ใช่ ‎- นั่นสินะที่เกิดขึ้น
‎ฉันบอกให้เธอดูเขาไว้ไง
‎โทษที
‎ใช่
‎นี่พวก คิดว่าไงบ้าง
‎ดูสิ
‎นั่นหมวกเหรอ
‎ใช่ นายชอบมั้ย
‎ชอบ ดูดีเลย
‎แดดเปรี้ยงซะจริงๆ
‎อยากได้มั้ย
‎เอาสักอันมั้ย
‎เอาสิ ขออันนึง
‎ฉันขอแลกกับหอกสักด้ามสิ
‎- นายเป็นไงบ้าง ‎- ผมสบายดี
‎แต่ผมไม่คิดว่าทุกคนควรเตรียมออกศึกหรอก
‎ฉันแค่ลับมีดอยู่น่ะ
‎แหงล่ะ
‎ขอฉันถามอะไรนายอย่างสิ
‎นาย...
‎วันนี้นายอยากขึ้นไปบนหน้าผามั้ย
‎- แค่อยากดูว่ามีอะไรบนนั้นบ้าง ‎- มันอันตรายนะ
‎แล้วไง
‎เพื่ออะไรเหรอ
‎ก็มองไปทั่วๆ
‎นับดูว่ามีเนินเขากี่เนินกันแน่
‎อาจจะปีนดูสักเนิน เผื่อว่าฉันจะเห็นอะไรบ้าง
‎อะไรเหรอ วันนี้ติดงานอื่นรึไง
‎คุณต้องหัดทำตัวเป็นมิตรมากกว่านี้
‎- ได้โปรดนะคะ ‎- ถ้าไปด้วยแล้วผมจะได้อะไร
‎รอยยิ้มฉันไง
‎ทุ่มสุดตัวแล้วนะเนี่ย
‎ได้ โอเค
‎คุณยิ้มสวยอยู่นะ
‎รู้สึกสุดยอดเลย ว่ามั้ย
‎- ดั้นด้นขึ้นมาได้โดยไม่ตกลงไป ‎- ใช่
‎นั่นล่ะที่เจ๋งสุดๆ
‎เราอยู่ไหนกันแน่เนี่ย
‎คุณไม่ได้จะปีนเขาวันนี้หรอกใช่มั้ย
‎ก็อาจจะนะ ฉันมาได้ครึ่งทางแล้วนี่
‎ไม่นะ เต็มที่ก็แค่หนึ่งในสี่ ‎คุณไม่มีทางปีนขึ้นไปแล้วกลับมาทันค่ำ
‎- ฉันจะลองดู ‎- นี่ อย่าเลย
‎อย่าแตะต้องตัวฉัน!
‎ผมขอโทษ
‎- ไม่เป็นไร ฉันแค่… ‎- ไม่หรอก ความผิดผมเอง
‎ผมแค่พยายามให้คุณ...
‎รู้อะไรมั้ย คุณอยากทำอะไรก็ทำเถอะ
‎- ขอบใจ ‎- แต่ถ้าเป็นผมนะ
‎ผมจะกลับมาที่นี่พร้อมกับ...
‎ใครก็ตามที่คุณเชื่อใจได้
‎ค่อยเริ่มแต่เช้า ‎คุณจะได้กลับมาทันเวลา
‎- หมายความว่าไง ‎- ก่อนค่ำ
‎คนปกติเค้าคงจะทำแบบนั้น
‎ความคิดดีนี่
‎งั้นวันนี้เราก็พอแค่นี้
‎เทย์เลอร์!
‎นายจับปลาได้!
‎เธอเป็นหนี้หมวกฉันใบนึงนะ!
‎โอ้ พระเจ้า!
‎พระเจ้าช่วย! สุดยอดไปเลย!
‎เรามากันทางนี้เหรอ
‎ดูเหมือนจะใช่นะ
‎งั้นเราต้องเดินต่อสินะ
‎อำกันเล่นใช่มั้ยเนี่ย
‎ไอ้สิ่งนี้มาอยู่ที่นี่ได้ไง
‎ไม่รู้เหมือนกัน
‎ท่าจะเป็นรีสอร์ตเก่า ไม่ก็โรงแรม
‎โด่เด่กลางเกาะร้างผู้คนเนี่ยนะ
‎ทำไมกันล่ะ
‎คำถามดีนี่
‎- เราอาจจะอยู่ที่นี่ได้นะ ‎- ผมกำลังคิดอยู่พอดี
‎สงสัยจังว่ามีน้ำมั้ย
‎คำตอบอยู่นี่ไง
‎พักเถอะนะ
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎คือนายผลักฉันใส่ฉลาม
‎แต่ฉันตัดสินใจยกโทษให้นาย
‎- ไม่ ‎- ผมนี่โชคดี
‎ใช่ คำว่าโชคดีน่าจะเหมาะสุด
‎แต่นายต้องพักบ้าง โอเคมั้ย
‎- เลิกพูดซะที ‎- โอเค
‎หลับตาซะสิ ฉันจะดูแลนายเอง
‎อยากกินอะไรมั้ยล่ะ
‎ไม่ ฉันโอเคดี ขอบใจ
‎เขาไม่เป็นไรแล้วใช่มั้ย
‎ไข้ก็ลดแล้วล่ะ น่าจะเป็นสัญญาณที่ดีนะ
‎และถ้าฉันป้องกันไม่ให้แผลเขาติดเชื้อได้ล่ะก็
‎ก็ใช่น่ะ เขาอาจจะโอเคอยู่
‎คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง
‎ฉันก็ไม่รู้สิ
‎เฮ้ ดูสิใครกลับมา
‎ไง
‎- เป็นไง ‎- ไงพวก
‎- ดูสิว่าใครมากินมื้อค่ำ ‎- ว่าแล้ว
‎ว่ามีคนเตรียมมื้อค่ำเรียบร้อย
‎กินหน่อยมั้ยล่ะ
‎- ไม่ล่ะ ขอบใจ ‎- ดูสิ
‎หอกฉันใหญ่กว่าของนายอีก เห็นมั้ย
‎แล้วก็ใช่ บอกใบ้ถึงขนาดไอ้จ้อนเขาด้วย
‎เผื่อพวกนายอยากรู้น่ะนะ
‎คุณไปไหนมา
‎ฉันแค่อยากชวนใครสักคนเข้าป่า ‎แล้วดูว่าฉันจะโดนทำร้ายมั้ยน่ะ
‎ปรากฎว่าดีทีเดียว ‎จะบอกให้รู้นะสาวๆ
‎คูเปอร์จะได้เก็บมือไว้ช่วยตัวเอง
‎เราไปปีนหน้าผาเพื่อดูทัศนวิสัยรอบๆ เกาะ
‎เราเจอกลุ่มอาคารเก่าๆ อาจเคยเป็นโรงแรม ‎หรืออะไรสักอย่าง
‎มีเตียงและน้ำพร้อม
‎- ข้าวของครบครัน ‎- เตียงเหรอ
‎- เตียง ‎- ว้าว
‎- ใช่ ‎- จริงดิ
‎รู้มั้ยเราทำเตียงกันเองที่นี่ก็ได้ ‎เราไม่จำเป็นต้องปีนผาหรอกนะ
‎จะอะไรนักหนากันเชียว
‎หรือเพราะผมเป็นคนเจอที่นั่น ‎คุณเลยหงุดหงิดนัก
‎ไม่ เป็นเพราะนายพยายามข่มขืนฉันต่างหาก
‎ฉันคงจะเรียกว่าบ้านไม่ไหวมั้ง
‎- นี่พวก! ‎- เลิกพูดซะทีเหอะน่า!
‎ผมไม่ได้ข่มขืนใคร
‎มั่นอกมั่นใจมากสินะ
‎ทำไมไม่ลองถามเคซีดูล่ะ ว่าไง เคซี
‎เธอเป็นยังไงบ้าง มีอะไรอยากเล่าสู่กันฟังมั้ย
‎วางหอกลงเหอะ โบรดี้
‎หุบปากแกเลย
‎ชอบดราม่านักใช่มั้ย
‎พวกเราอยู่กันได้ไม่มีปัญหา ‎จนกระทั่งคุณกลับมา
‎แต่ผมสัญญากับคุณเลยนะ
‎ผมเล่นคุณแน่
‎กลับไปสงบสติอารมณ์ที่น้ำตกนายไป
‎ใครอยากไปกับเขา
‎- ก็เชิญเลย แต่รีบหน่อย ‎- โบรดี้
‎เชื่อหมอนั่นมั้ยล่ะ
‎- ไง จะให้ฉันไปด้วยรึไง ‎- ใช่ ได้มั้ยล่ะ
‎- ไปซะเหอะ ‎- พวกนายเห็นเขาทำร้ายฉันใช่มั้ยล่ะ
‎- คุณกัดกับเขาตลอด ‎- เราเห็นมาเยอะ
‎เขาจู่โจมฉันก่อนนะ!
‎- ผมไม่ขอเลือกข้างอีกแล้ว ‎- เชส
‎คุณขู่เขา เขาก็ขู่คุณ วนเวียนไม่จบ
‎- เหนื่อยใจจะตาย! ‎- หมายความว่าไง
‎คืนนี้พอกันได้แล้ว! จบสักที!
‎- ฉันไม่อยากเชื่อพวกนายเลยจริงๆ ‎- เฮ้
‎ไปซะเถอะ
‎เชส
‎อย่าทำยังงั้น
‎ขอร้องล่ะ
‎ขอร้องล่ะ ได้โปรด
‎โอ้ ได้โปรด...
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- ออกมา
‎- หยุดนะ ปล่อยฉัน ฉันบอกให้ปล่อย! ‎- เธอทำทำไม
‎ดูนั่นสิ!
‎เธอจะฆ่าคนไม่ได้นะ!
‎ฉันไม่ได้ฆ่าใครสักหน่อย ฉันเปล่าทำ!
‎อีนังสารเลว
‎ไม่ ไม่ใช่ฝีมือฉัน ไม่ใช่!
‎- ยังมีหน้ามาตอแหล! ‎- ฉันเปล่าตอแหล!
‎- เธอเป็นบ้าอะไร ‎- เกินไปแล้วนะ
‎- เธอทำไปเพื่ออะไร เชส ‎- ฉันไม่ได้ทำ!
‎- เชส! ‎- ไม่ใช่ฉัน!
‎เชส หยุดนะ!
‎เฮ้ ไม่เอาน่า!
‎พอแล้ว!
‎โอ๊ย พระเจ้า
‎ฉันอยู่ที่ไหนวะเนี่ย
‎คำบรรยายโดย Yungie