"EVİL"DA DAHA ÖNCE...
- Kocan hâlâ tırmanışta mı? - Evet, birkaç haftası daha var.
Çocuklara sen bakıyorsun, faturaları sen ödüyorsun,...
...tam zamanlı çalışıyorsun ama beyefendi Nepal'de.
- Bu fotoğrafları siz mi çektiniz? - Ben çektim.
Vatikanlı misafirlerimizin bundan haberi var mı?
Yok.
- Bunların anlamı ne peki? - Bu, kötülüğün haritası.
Bunlar mühürler;...
...Dünya'daki iblis hiyerarşisini temsil eden okült semboller.
Bunu ne yapacaksınız peki?
Sizinle kötülüğün daha örgütlü olmaya başladığını konuşmuştuk.
Teknolojiyi, sosyal medyayı kullanıyorlar.
- "60"? - Evet.
Burada 60 mühür var.
Bazılarıyla karşılaştık. Leland Townsend,...
...Dwight Ferrell üç çocuğun katili.
Peki ya diğerleri?
O yüzden size geldik. Diğerlerini bulmak istiyoruz.
Psikolojik danışmanın da aynı fikirde mi?
Şeytanî kötülükten bahsettiğinizde zorlanıyorum, ama...
...görünen o ki psikopatlar bu belgeden haberdar...
...ve bunun etrafında örgütleniyorlar. Bu semboller onlara ilham veriyor gibi.
Tamam. Bu konuya bir süre odaklanmanızı onaylıyorum.
Şimdi hangi sembolü araştıracaksınız?
Bu mühür, yakın zamanda yapılmış tablolarda var.
Yerel bir sanatçı. Onunla konuşmayı düşündüm.
Güzel. Kimmiş?
Baban mı?
- Ben dışarıda bekleyeyim. - Hayır, gitmen sorun değil,...
...ama Kristen da seninle gelecek.
- Sorun değil, arabada beklerim. - Gelmesine gerek yok.
Beraber gideceksiniz. Şimdi bir sorum var.
Baban, 60'tan biriyse, planın ne?
- Planımız ne? - Bilmiyorum.
Ben engel olmam. Babanla sen konuş.
Ruhunu şeytana satıp satmadığını öğrenmem için mi?
Sembolü bir yerlerde görmüştür muhtemelen.
Haberin olsun, babam biraz şerefsiz olabiliyor.
- En son ne zaman görüştünüz? - Beş yıl önce.
d'Artagnan arıyor.
Realite TV için bizi resmen terk mi ediyorsun yoksa?
Evet, gerçek tutkumu buldum.
Tekrar alalım.
Tamam. Bu iş çok uzun sürecek. Sizinle buluşamayacağım muhtemelen.
Sorun değil. Biz de taşraya gidiyoruz.
Arkadaşın orada mı?
Şansıma, yok.
Ona ne diyeceğini biliyor musun?
Hayır, sadece "Seni görmek güzeldi, görüşürüz" derim herhâlde.
- Onu tekrar aramalısın. - Hayır, üç kere aradım, yeter.
Kapatmam lazım.
Başınızı fazla derde sokmayın bensiz iblis öldürmeyin.
Tamam. Söz.
Kim bu arkadaş?
Katıldığı TV programındaki bir oyuncu. Vanessa.
Ona numarasını vermiş. Kızı üç kez aramış...
- ...ama kız hiç dönmemiş. - Eyvah.
Yaptığımız her şeyi iki kez kontrol edecek,...
...çünkü biz gerçeklerden kaçmayız.
Evet, şüphem var çünkü bu şovun beni hayaletler...
...ve iblislerin varlığına ikna etmesi gerekecek.
Ağıza oturtmalısın.
- İyi de öyle demiyorum. - Kırpmak zorunda kaldık.
Kısaltmamışsın, aptallaştırmışsın.
Şovunuzun saçmalık olduğuyla ilgili bir şeyler söylemiştim.
Bir olay örgüsü yaratmaya çalışıyoruz...
...ve şova değil, hayaletlere inanmadığınla başlamalıyız.
Bir daha deneyelim. Sabaha kadar sürmesin.
Ben de sabaha kadar kalmak istemiyorum ama bu bir yalan.
Televizyon bu. Doğru olması gerekmiyor.
Merhaba.
Tekrar deneyelim, tamam mı?
Yaptığımız her şeyi iki kez kontrol edecek,...
...çünkü biz gerçeklerden kaçmayız.
Evet, şüphem var,...
...bu şovun beni hayaletler ve iblislerin varlığına ikna etmesi gerekecek.
Sesin sinirli geliyor.
- Tekrar alalım. Daha sakin. - Tabii. Neden olmasın?
- Burası harika bir yermiş. - En yakın ev 15 km uzaklıkta.
- Korku filmlerinin başı gibi. - Telefon da çekmiyor.
Arabamız da bozulursa korku filmi tombalası yaparız.
Oğlum!
Gözlerime inanamıyorum.
- Oğlum dönmüş! - Baba, merhaba.
Bu Kristen.
- Kristen, merhaba. - Merhaba.
Gully'ye hoş geldin.
Sana tişört boyamak istiyorum. Kırmızı bir şey.
Parti veriyoruz. Gelsenize.
Gece de kalın. Sizi binleriyle tanıştıracağım.
- Dönmek zorundayız. - Değilsiniz.
Babanı kırma, olur mu Seni karımla tanıştıracağım.
- Evlendin mi? - Evet, birkaç yıl oldu.
Evliliği çok severim, bilirsin.
Söylesene, oğlumu rahip olmamaya ikna ediyor musun?
Baba!
Hemen söyleyeyim. Tohumlarımın yayılmasını istiyorum.
- Yine tohumlarından mı bahsediyor? - 60'larımdayım. Başka ne yapacağım?
Bu, Esther. Yeni Bayan Acosta.
Seninle tanışabilmek harika.
- Sarılırdım ama daha kurumadım. - Kurumak mı?
Vay canına. Kendin mi yaptın?
Evet, genelde başkalarına yapıyorum...
...ama bu kez kendimi tuval yapmak istedim.
- Ne kadarlık? - Altı ay.
Hep bir kardeş isterdin.
- David Acosta. Hoş geldin! - Bu da Cori.
Birinin babanı dizginlemesi gerek. O biri, neden rahip olmasın?
Papa Francis'in küresel ısınmayla ilgili söylediklerine bayıldım.
- David'in sevgilisi Kristen. - Sadece arkadaşıyım.
Cori benim diğer karım.
- Ne? - Üçlüyüz.
Mormon olsaydık adı evlilik olurdu.
İçeri gel. Pançta bana yardım edebilirsin.
Köken Seremonisine kalmalısınız.
- Evet. - Atalarımıza sesleniyoruz.
Herkes birden kanamaya başladı.
Dougie kanıyor.
Aman Tanrım! Neler oluyor?
- Cidden mi? - Evet, iyiydi.
- Beni gerzek gibi gösteriyor. - Hikâyeye faydası oluyor.
Neyse, bu sonuncuydu.
Bitti.
Merhaba.
- Nasılsın? - İyi. Seni sormalı?
- Güzel. - Evet.
Tamam, görüşürüz.
- Hey, Ben. - Evet?
- Ne oldu anlamadım. - Nasıl yani?
Haberin olsun, bir ay çok uzun.
- O ne demek şimdi? - Ne?
"Bir ay çok uzun" dedin.
- Ne demek oluyor bu? - Tony, mikrofonu kapatır mısın?
Bağ kurduk sandım.
- Numaramı sana o yüzden verdim. - Ben de o yüzden üç kere aradım.
- Aramadın. - Aradım. Ertesi gün aradım.
- Ertesi hafta aradım. Sonra bir daha. - Kimi aradın? Beni aramadın çünkü.
Anlıyorum. Oyuncusun.
- Bunların hepsi bir performans. - Numaramı eline yazdım!
- Ben de aradım! - Bana düşmedi.
- İş yapmamız gerek. - Kapa çeneni!
Aradığın numarayı göster.
Elime yazdığın numara bu.
O benim numaram değil. Rakamların yeri değişmiş.
Elime yazdığın numara bu.
Kötü bir başlangıç oldu.
Önerim şu: Şu kaydı bitirmem için bana bir saat izin ver. Sonra da...
...konuşuruz. Olur mu? Lütfen.
- İyi ki geldin. - Demek, bebek ha?
Evet ama ilk çocuğum hep sen olacaksın.
Tombiş yanaklı zıpzıp çocuk.
Sakın kıskanma. Kutla beni.
Tebrik ederim.
Bu ne baba?
Yeni tablo. Ne olduğunu henüz bilmiyorum.
- Hayır, bu. Bu sembol. - Bilmem. Beğendin mi?
Kitaplarında da gördüm.
Kitaplarımı aldığını bilmiyordum.
Katolik bir şey mi bu?
Sürecini anlamaya çalışıyorum.
Bak, bir yol ayrımına geldiğimizi biliyorum.
Sen dine yöneldin, ben kendimi sanata verdim.
Dua ederken içinde hissettiğin o duyguyu...
...ben burada renklerle hissediyorum.
Aziz John'un gizemcilikle ilgili söylediği şeyler,...
...benim resimle ilgili hissettiklerim.
Biri, benim aracılığımla çiziyor. Elimi ilahi bir rehber oynatıyor.
- Kim? - Bilmiyorum. Ruh, ilham perisi.
Tek bildiğim, ben resim yaparken berbat oluyor...
...ama biri benim aracılığımla yaptığında...
...her şey bir araya geliyor.
Senin aracılığınla resim yapanın kötü bir ruh olmadığı ne malum?
Rahip gibi konuşuyorsun. Sanatta iyi ya da kötü yoktur.
Yaş aldıkça anlayacaksın. İkilik diye bir şey yok. Neyse odur.
Bu sembol, üç yıl önceye kadar resimlerinde yoktu.
- Üç yıl önce ne oldu? - Bilmiyorum.
Esther ve Cori'yle tanıştım. Beni yepyeni biri yaptılar.
- Üçlü evlilik nasıl yürüyor? - Müthiş bir hassasiyetle.
Sahlar ve perşembeler yalnızca kadınlara özel.
Diğer günler ilk gelen kapıyor.
- Kimse kıskanmıyor mu - Yani... Belki bazen.
İstersen üçüncüyü arıyoruz.
Affedersiniz, biraz başım döndü.
Sangria. İyi olduğu zaman, gerçekten iyidir.
- İçine bir şey mi koydunuz? - Sevgi. Bolca sevgi.
Gramı 750 dolarlık halüsinojen sevgi.
- Şu ne? - Benim çömlek işim. Sevdin mi?
O sembol ne?
Bilmiyorum. Görüp beğendiğim bir şey.
Neden Hoşuna gitmedi mi?
Aynısını Leon'un tablolarında gördüm.
Evet. Esther'in çömleklerinden aldı.
Sembollerin gücü.
Merhaba kızlar! Ben geldim!
Evde kimse var mı?
Kristen?
Merhaba!
- Selam. Evet. - Sheryl. Tamam. İçeride görüşürüz.
- Tamam, evet, evet. - Oldu, görüşürüz.
- Arkadaşlarımla takılmayı bırak. - Beni sevmeleri benim suçum mu?
Hiç de bir kere! Kendi işine bak sessiz ol.
Çok mu sakallıyım?
Baba!
- Tanrım! Gelin bakalım! - Baba! Nihayet evdesin!
- Evet, evdeyim! - Annem bize söylemedi.
Size sürpriz yapmak istedim. Anneniz de bilmiyor. O nerede?
İşte.
Lynn-bo, gel bebeğim. Gel bakalım, gel.
Uzun süredir yoktum, biliyorum. Beni özledin mi? Azıcık bile mi?
Hiç bu kadar uzun süre gitmemiştin.
- Ama artık geldim. - Baba...
Seni çok özledik. Tırmanış zor muydu?
- Biraz zordu. - Parmakların duruyor mu?
- Üç parmağım kaldı. - Bunlar hediyelerimiz mi?
Evet. Tibet'in karlarından.
Hepiniz bir tane açabilirsiniz.
- Evet! - Bu benim!
- Süper! - Şuna bak!
Benimki seninkinden güzel.
Sangriadan içiyor musun?
- İçiyor muyum? - Evet.
İçiyorum.
- Kaç kadeh? - İki.
Neden?
Uber'le dönmemiz gerekecek. İçine psilosibin katılmış.
- Vay be. - Mühürle ilgili ne dedi?
Ne anlama geldiğini bilmiyormuş. Birden onu çizmeye başlamış.
- Ona inanıyor musun? - Hayır.
Bunun da sadece sangria olduğunu söyledi.
Esther mührün ondan geldiğini söyledi.
Köken Seremonisi'ne babamı o davet etmiş.
Haftada bir seans yapıp atalarının ruhlarını çağırıyorlar.
Bence o kadına dikkat etmeliyiz.
Kamera yok. Bunu kimse çekmiyor.
Bunu seninkiler yaptı.
Korkma Ben. Yanındayım.
Vanessa, benimle dalga mı geçiyorsun?
- O neydi Tony? - Cümleyi netleştiriyordum.
- Öyle bir şey demedim. - Diyebilirdin.
Ama demedim.
Sesim neden tuhaf çıkıyor?
Hadi ama! Tony, bunu konuşmuştuk.
- Ne var? - Ben'in sesi çıtkırıldım çıksın diye...
...bir oktav inceltiyorsun.
Hayır. Sesini arka plandan ayırıyorum.
Beyaz olmayanlarda hep bunu yapıyorsun!
Ben'i korkak gösteriyorsun.
- Bunu duymamış gibi yapacağım. - Bunu da görmemiş gibi yap.
Ne oluyor?
- Ben'in de benim de kaydımız gitti. - Sekiz saatlik emek var onda!
Vazgeçilmez değilsin Vanessa!
Birini bul o zaman. Bakalım IK buna ne diyecek.
- Bana gidelim mi? - Tabii.
Atalarımız burada. Ruhları aramızda.
Onların ruhlarını birlikte yüceltelim.
Düşmüşlerimizi onurlandırıyor, kayıplarımızı anıyoruz...
...ve kendimizi onların rehberliğine açıyoruz.
Adlarını söyleyip onlara güç verelim!
İsimlerini söyleyelim. Onların gücüyle konuşalım.
Bu ilahi günde bize katılın!
Aramızda gezin!
Bu mukaddes anda kalbimizde korku yok.
-Aramızda gezinin! İlahi rehberlerimiz!
- Sizleri anıyoruz! - İlahi rehberlerimiz!
Sizleri anıyoruz!
Zamanı onlar için tutuyoruz!
Huzurun ruhu içinizde yükselirken bana katılın!
- Ellerimizle! - Sizi anıyoruz!
- Ve ayaklarımızla! - Sizi anıyoruz!
Sıra bende, sıra bende!
Durun. Durun, durun. Annenizi aramam gerek.
- Şimdiye dek dönmeliydi. - Konuşabilir miyiz?
Tabii. Ben dönene kadar bekleyin.
Hayır, bensiz olmaz.
Bu kez ne kadar çabuk ayrılacaksın?
- Yeni sevgilin kim Sheryl? - Seni ilgilendirmez.
Bilemiyorum. O çarşafları temizlerken binlerini ilgilendirecek.
- Tamam. Senden bir şey isteyeceğim. - Benden mi?
Evet. Kristen'in orada olduğumu bilmesini istemiyorum.
Aşna fişnede.
- Bu Andy cazibesi, evet. - Evet.
- Dünyaya tepeden bakışların... - Benden bir şey istemeyecek miydin?
Evet, orada sevgilimle olduğumu Kristen'in bilmesini istemiyorum.
- Neden? - Çünkü...
- ...bence ondan hoşlanmıyor. - Neden?
Çünkü bekâr olmamı tercih ediyor.
Tamam. Sır olarak saklamamı mı istiyorsun?
- Aynen öyle. - Tamam.
Lynn bana neden kızgın?
Aman Tanrım.
Sence neden, Andy Üç aydır yoksun. Karın bir sürü şeyle baş etti.
İşini kaybetti, yenisini buldu.
Laura'nın kalbinin her an durma ihtimali var.
- O yüzden eve erkenden döndüm. - Tam bir prenssin.
Sağ ol.
- Evet? - Evet, tamam. Sırrını saklarım.
Arada bir binleriyle yatman iyi bir şey.
Gerginliğini alır en azından.
Seninle konuşmak hep harika Andy.
- Değil mi? - Evet. Kimi arıyorsun?
- Kristen'ı, ama telefonu kapalı. - Tamam. Unutma.
Tamam.
15 yıldır kafa olmamıştım.
15 gündür kafa olmamıştım.
Bu an neden özel, biliyor musun?
Neden?
Çünkü bir daha olmayacak.
Dur, bir dakika.
- Hep böyle giyinmiyorlar mı? - Hayır. Orası Comic-Con.
Beni bile Vanessa taklidi sandılar. hz. kalsın panele almayacaklardı.
Sana senden daha çok benziyor.
Beni öpmek istiyor musun?
İstiyorum.
Ne oldu?
Affedersin.
Seni aramamı istemedin, değil mi Yanlış numara yazdın. Tanrım!
Elime yanlış numara mı yazdın -Hayır, yazmadım.
- Numaranı mı unuttun yani? - Hayır.
Beni yargılama, tamam mı?
- İlişkin var. Tanrım! - Hayır.
- Yok. - Ne o zaman?
Kız kardeşim.
Sana yanlış numarayı veren oydu. Beraber olmamızı istemedi.
Orada yalnızdık.
Ben hiç yalnız kalmıyorum.
Kardeşim bedenime eklenmiş.
Buraya.
Hayalet bir uzuv gibi.
Kardeşim biz küçükken öldü. O zamandan beri bana bağlı.
Yan tarafıma. Çok korumacıdır.
- Ben gidip... - Tamam.
- Dans etmek ister misin? - İsterim.
Birinin ayağına basmasından korkmuyor musun?
Hayır.
- Ben David. - Annie.
- Soyadın ne? - Commerce.
Uydurma bir isim gibi geldi.
- Seremoniyi beğendin mi? - Bilmiyorum.
Pek anlamıyorum sanırım.
- Hayaletlere inanır mısın? - Hayır, benim inandığım...
Affedersin, kafamı toplayamıyorum.
Ölümden sonra yaşama inanırım.
Bu durumda hayaletlere de inanıyorum galiba.
Gözlerini görmek istedim.
Sonuç?
Babandan almışsın. Ben artık gideyim.
Neden?
- Nereye? - Çiftliğe.
Ateşböceklerine bayılıyorum.
Merhaba?
Kim var orada?
Kimse var mı?
İyi misin?
Esther?
Tanrım! Yanındayım, yanındayım, geçecek. Nefes al.
İmdat! Yardıma ihtiyaç var!
Diren. Nefes al. Nefes al.
Yardım edin!
Geliyor.
Kızım iyi mi?
- Merhaba ufaklık. - Esther, senin...
Gidelim hadi. Sana doktor lazım.
Dünyaya hoş geldin ufaklık. Hoş geldin.
Geri dönmeliyim. Bir şey gerçekten...
Çok yanlış bir şey var.
Kucağına almak ister misin?
- Tükür, ağzını sil. - Yarın okula gitmek zorunda mıyız
Çarşafa silme.
Tabii ki okula gideceksiniz.
Hadi, hadi.
- Yatağa girin canavarlar. - Bence yarın tatil.
- Yarın tatil yok. - Var. Baba Günü tatili.
Baba Günü demek okula gitmek demek.
- Bu ne böyle? - Seninle olmak istiyoruz baba.
Yatak ıslatma işi bitmemiş miydi?
- Geri gelirse diye. - Kim?
Yatağımdaki canavar.
- Ne? - Annemin rüyasına da giriyor.
- Ona "George" dediğini duydum. - Annem onun sahte olduğunu gösterdi...
...ama yine de geri dönebilir.
- Geri dönmeyecek. - O bir şey değil.
Sen asıl Cadılar Bayramı'nı bilmiyorsun.
Maskeli bir kız vardı ve Laura'yı diri diri gömecektik.
- Görmen lazımdı! - Ne
Beni çukura gömdürdü. Çok korktum baba.
- Ne? - Tanrım! Oyunu görmelisin.
Oynaman gerek! Kesin oynamalısın baba!
Oynama gerek yok. Ben oynayacak.
Ben mi? O kim?
Muhteşem Ben. Süper birisi.
- Eve sık sık geliyor. - Çok komik biri.
Çok tatlı. Çok da eğlenceli.
Ben çok geliyor. Annem için bir şeyleri tamir ediyor.
Bir dahaki gelişinde oyunu da düzeltecek.
Neymiş bu oyun?
Oyuna girip veda etmezsek canavarlar hiç gitmez.
- Nerede bu oyun peki? - Annemin dolabında.
Yetişkin oyunu olduğu için yasakladı.
Tamam, oyuna girip canavarları yenmemiz mi gerekiyor
Evet.
Bunu Bouchard ailesi usulü yapalım mı?
- Evet! Yapalım! - Tamam!
Lynn-bo, ne diyorsun Sana kalmış.
Yardım etmek ister misin?
- Tamamdır! Oynuyoruz. Hadi. - Gidelim, gidelim!
Annie?
Annie, sen misin?
David.
- Hemen kaçtın mı? - Henüz değil.
- Ne yapıyorsun? - Yeni tablo. Nasıl olmuş?
Beğendim. O kadar şiddetli değil.
Keyfim yerinde demek ki. Annie kim?
Partideki bir arkadaşın. Buraya geleceğini söyledi.
Soyadı ne?
Commerce.
Annie Commerce?
- Evet. Ne oldu? - Partiye mi gelmişti?
Evet. Neden?
Nasıl biriydi?
- 20'lerinde. Siyah. Bu boylarda. - Yaraları var mıydı?
Evet.
Onunla da evleneceğini söyleme sakın.
Görmüşsün.
- Ne? - Bir atamızı.
- Nasıl yani? - Annie bizim ailemizden.
1859'da öldü.
Taşındığı geminin adı ona soyadı olarak verildi.
Commerce.
Köleleştirilmişti.
"7 Haziran 1836.
Bugün Thomas Isner'dan 275 dolar karşılığında...
..."Commerce" adlı gemiden...
...Annie adlı zenci bir kadın satın aldım.
23 yıl, dört aydır hayatta. Siyah gözlü. Sert vücutlu.
Rızam ve mührümle. John Bertens."
Buna inanmıyorum.
Yaralarının kayıtları var.
Bebeğini almalarına direnirken kolları kırbaçlanmış.
1850'de Harvard'lı bir doktor güneye gidip köleleri fotoğrafladı.
Bu, Annie Commerce.
Gördüğün kadın bu muydu?
Bilmiyorum. Ben...
Bu...
- Köle sahibinin mührü. - Bunu tablolarında kullanıyorsun.
Evet.
- İçinden geldiğini söylemiştin. - Yalan söyledim.
Neden?
Çünkü ben senin babanım ve ne diyeceğini biliyordum.
Ama o mühür, benim.
İnsan satın alan bir ırkçının mührü.
Şeytan işi bu.
Şeytanî olan sen değilsin. Burada mesele kölelik.
- Bu sembol acıdan başka bir şey değil. - Doğru.
Tablolarımda acı var.
DNA'mda da. Seninkinde de var. Annie'de de.
Ama ben bundan ibaret değilim. Sen de değilsin.
Ben, bu yükü nasıl omuzlayacağımdan sorumluyum.
O yüzden bir şey yaptım ve mührü kendime mâl ettim.
Onu ele geçirdim. Tersi olmadı.
Benim için bu bir direnç sembolü.
Hayal edilemez bir şeref sembolü.
Ona baktığımda gördüğüm şey bu değil.
Ben sana alan bıraktım. Sen de bana bırak.
Yükünü nasıl taşıman gerekiyorsa öyle taşı.
Ben de bildiğim gibi taşıyacağım.
Ama gerçek şu, yükü ikimiz de taşıyacağız.
- Seni özledim baba. - Biliyorum. Ben de seni özledim.
O kadar önemli mi bu?
Kardeşinin orada olduğuna inanmana şaşırdım.
Aklı başında görünüyorsun.
- Çok sağ ol. - Bununla ne yapmamı istiyorsun?
Dışarıdan tüm inançlar tuhaf görünür.
Kuantum dolaşıklığına inanıyorsun.
- Evet, çünkü kanıtlanmış! - Tamamen iki ayrı konumda...
...iki farklı parçacık var...
...ve ışık hızının 10 bin katı bir hızla birbirlerine çarpıyorlar.
Nasıl olabilir ki bu?
Bir dakika, kuantum dolaşıklığıyla...
...kardeşinin senin sol tarafına yapışık olmasını mı kıyaslıyorsun?
- Sağ tarafıma. - Vay canına!
- Vay be! - Geceyi burada bitirelim mi?
Tamam, tamam, özür dilerim.
Sen buna inanıyorsun.
Yargılamakla hata ettim.
Öylesine mi söylüyorsun
Hayır.
- Sorun ne? - Hiç.
Benim...
...tuvalete gitmem gerek.
Ne fark eder ki? Neden büyütüyorsun?
Kadın alt tarafı biraz kaçık. Ne olacak ki?
Değil mi Her şeyi tartışmak zorunda değilsin.
Hadi!
Sorun yok.
TANRI ARIYOR
Alo Kimsiniz?
Benim, Ben.
- Arayan kimliğinde "Tanrı" yazıyor. - Evet, affedersin.
Telefonunda adımı değiştirdim.
Neyse. Dinle. Burada bir...
...bir kadınla beraberim.
- Kristen'ın bahsettiği arkadaşın mı? - Evet. Şeye inanıyor...
Görünmez bir kadının vücudunun soluna yapışık olduğuna.
Manyakça, değil mi?
Ama ondan çok hoşlanıyorum. Ne yapmam lazım?
Ben, az önce 160 yıl önce ölmüş bir kadın gördüm.
Ne diyorsun yani?
Bu tuhaflığı görmezden mi geleyim?
Dünya tuhaf bir yer.
- Ne yapacağımı gösterin. - Tamam.
- Şuraya bak ama korkma.
Ayıp ama!
Evet, alışırsın.
Annemin odasında bir şeyler vardır.
- Gerçekten korkutucu. - Ona korkunç kızı göster.
Dikkat et baba.
Yavaş, yavaş.
Anneniz bunu saklamakta haklıymış. Bunu tek başınıza mı oynadınız?
Evet, kazanacaktık da ama oyun tuhaflaştı.
Daha ne kadar tuhaf olabilir ki?
- Tahmin bile edemezsin. - Çok daha tuhafı var.
- Bekle. - Harika.
- Baba, şuradan geç. - Buradan mı? Tamam.
Pekâlâ.
Hadi ama! Korktum!
- Ateş topu kullan! - Nasıl yapacağım onu?
Elinle daire çiziyorsun. Böyle.
- Sonra fırlatıyorsun. - Böyle mi?
Baba, çabuk! Geliyor!
- Olmuyor. - Yaklaşıyor!
Bana havalı bir laf lazım.
- Öldür şunu! - Hey, uzun bacak.
Bifteğini nasıl seversin?
- İyi pişmiş. - Duyduğum en kötü espri.
- Bence gayet iyiydi. - Orada baba!
Gidelim bakalım.
- Ne yapıyorsun? - Bu kim?
Rose390. Tahtayı o açtı.
- Kapatmalıyız o hâlde. - Açık bırakmak zorundasınız.
Sahi mi? Nedenmiş o?
Çünkü kapatırsan kazanamazsın.
İyi, kazanmayız o zaman.
Dur!
Tehlikeli bu.
Bence onu alt ederiz.
Saldır bana.
- Baba - Korkma. Gel, gel, gel.
Sakın deneme!
Deneyeceğiz. Hadi.
- Şuraya koy. - Buraya mı? Tamam.
Tamam.
- "Hoşça kal" yaz. - O kadar mı?
Evet, o kadar.
- Şimdi ne olacak? - Bilmiyorum.
İyi işti evlat.
Grup sarılması!
- Yapabileceğini biliyordum baba! - Hadi bakalım.
- Seni özledim. - Ben de seni çok özledim.
Monsenyöre sangriadan bahsetmeyeceğiz sanırım.
Bir kadının hortlak doğurmasına yardım ettiğim hikâyeyi anlatıp...
...onu eğlendirebilirim.
O sangria tehlikeliydi.
- Geldik. - Bu kadar çabuk mu?
Evet.
Hoşça kal.
- Sweatshirt'ün. - Sende kalsın.
Eve giderken üşütmeni istemem.
Beş adımda mı?
- İyi geceler. - İyi geceler.
Selam yabancı.
Andy.