อรุณสวัสดิ์
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
- ผมมาแล้ว พร้อมออกรบ
ผมขอแนะนำ
นี่คุณปีเตอร์ เวคลิ่ง เพื่อนร่วมงานคนใหม่ของเรา
- คุณเวคลิ่ง นี่คุณฮาร์ต - สวัสดีครับ
- และคุณรัสบริดเจอร์
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
เรารอคุณอยู่ เงินเราขาดมือมาเกือบสองเดือนแล้ว
ผมหวังว่าจะช่วยได้ แต่คงต้องรอสักหนึ่งถึงสองสัปดาห์
ไม่ต้องห่วง เพื่อนยาก
เช้าๆ แบบนี้ มันเป็นกฎ
ไม่สนุก ไม่หัวเราะ เหมือนโบสถ์
ใช่ ผมเข้าใจที่คุณพูด
วันแรกมักจะเครียดนิดหน่อย
- นั่นสิ - เดี๋ยวก็ชิน
ส่วนคนพวกนี้
พอตื่นเต็มตาก็จะดีขึ้น
ไม่ใช่เราหรอกที่คุณต้องห่วง คุณเวคลิ่ง เราเป็นเพื่อนคุณ
คอยเอาใจตาแก่นั่นไว้แล้วกัน
หมายถึงคุณวิลเลียมส์หรือครับ
ตอนสัมภาษณ์เขาก็ดูใช้ได้นะครับ
อาจจะเย็นชาไปสักหน่อย
ที่จริงผมก็ไม่ค่อยได้รู้จักเขาเท่าไหร่
คุณกำลังจะได้โอกาสอีกครั้ง
ใกล้ถึงสถานีของเขาแล้ว
ระวังประตู
เขาจะขึ้นรถมาเหรอครับ
ไม่หรอก เขาไม่เคยเดินทางกับเรา
"รถไฟเข้าเมือง และวอเตอร์ลูตะวันออก"
- อรุณสวัสดิ์ คุณสุภาพบุรุษ - อรุณสวัสดิ์ คุณวิลเลียมส์
มาเถอะ คุณเวคลิ่ง
อรุณสวัสดิ์ เซอร์เจมส์
คุณรัสบริดเจอร์ ทำไมดี 19 ถึงกลับมาที่เรา
คุณไรต์จากฝ่ายวางแผนเห็นว่า ควรมีใบรับรองการโอนเงิน
แนบมาด้วย
ใบรับรองการโอนเงินจะออกได้ ก็ต่อเมื่อดี 19 ได้รับอนุมัติ
ครับ ผมพยายามบอกคุณไรต์แล้วครับคุณวิลเลียมส์
แต่เขาไม่ยอม
งั้นเก็บไว้ที่นี่ก่อนแล้วกัน
ไม่เสียหายอะไร
คุณโชคดีมากนะคะ คุณเวคลิ่ง
ได้กองแฟ้มสูงกว่าใครที่นี่
อานิสงส์จากคุณวู้ดเวิร์ด คนก่อนหน้าคุณ
ถ้ากองแฟ้มคุณไม่ได้สูงขนาดนี้
หรือเกิดคุณทำงานเร็วจนไม่เหลือแฟ้ม
คนจะสงสัยว่าคุณไม่มีอะไรสำคัญให้ทำ
เข้าใจแล้วครับ
เพราะฉะนั้นกฎข้อแรกค่ะ คุณเวคลิ่ง รักษากองแฟ้มให้สูงเข้าไว้
สาวๆ จากถนนเชสเตอร์ครับ
พาพวกเธอเข้ามาเลย คุณซิงห์
คุณมิดเดิลตัน ตาคุณแล้ว ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
แน่นอนครับ คุณวิลเลียมส์
คุณเวคลิ่ง ไปช่วยคุณมิดเดิลตัน ดูแลพวกเธอหน่อย
ได้ครับ
คุณผู้หญิง
สบายดีไหมครับวันนี้
เมื่อวานเราไปตามแผนกต่างๆ ในตึกมาทั้งวัน
ไปกองสวนก่อน แล้วก็กองแผน
กองทำความสะอาดและสิ่งปฏิกูล
ทีนี้ก่อนหมดเวลาทำงานเมื่อวาน
ผู้ชายคนหนึ่งบอกว่าเราต้องเอาเอกสารมาให้คุณ
ขอผมไปคุยกับคุณวิลเลียมส์ก่อนนะครับ
รอสักครู่
ฝ่ายงานสาธารณะ มีอะไรให้ช่วยคะ
เพิ่งมาใหม่หรือคะ
ครับ ทำงานวันแรก
สนุกแน่ล่ะ พ่อหนุ่ม
- ที่นี่เต็มไปด้วยความบันเทิงไม่สิ้นสุด - เอไลซ่า
ฉันก็แค่คุยกับเขา
จดหมายและคำร้องของคุณเขียนมาได้ดีมาก
เช่นเดียวกับคำร้องครั้งก่อน
แต่คุณต้องเอามันไปยื่น ที่กองสวนสาธารณะและนันทนาการ
ที่ชั้นสามเสียก่อน
เราไปมาเมื่อวานแล้วค่ะ
เขาถึงกับเอาม้านั่งมาให้เรา
คิดดูว่าเรารอนานขนาดไหน
- เอไลซ่า - ต้องขอโทษจริงๆ ครับ
และเราไม่อยากให้คุณลำบากไปมากกว่านี้
คุณวิลเลียมส์จึงแนะนำว่า
คุณจะมีเจ้าหน้าที่ของเราไปด้วย
เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนอีก
นี่คือคุณเวคลิ่ง
ยอดเยี่ยม
ดีครับ งั้นผมจะทำให้ความสับสนทั้งหมด...
ดีจ้ะ พ่อหนุ่ม
งั้นคุณก็กระโดดข้ามรั้วมาฝั่งเราเถอะ
นั่นสิครับ ขอบคุณ คุณซิงห์ เชิญคุณผู้หญิงตามผมมาครับ
ฉันขอนำทางให้นะคะ คุณเวคลิ่ง
เราน่าจะคุ้นเคยกับตึกนี้มากกว่าคุณ
ขอโทษนะทุกคน
พอดีผมมีธุระจำเป็นที่ต้องขอกลับเร็ว
ตอนบ่ายสาม 20 นาที
คุณมิดเดิลตัน ขอความกรุณาคุณทำหน้าที่แทน ตอนที่ผมไม่อยู่ได้หรือไม่
ได้สิครับ คุณวิลเลียมส์
ผมจะดูแลให้ทุกอย่างเรียบร้อย
ขอบคุณครับ คุณมิดเดิลตัน
จริงหรือเปล่าที่คุณอาจจะลาออก คุณแฮร์ริส
ยังไม่แน่ใจค่ะ คุณวิลเลียมส์
ฉันไปสัมภาษณ์มา ดูจะมีหวังมากทีเดียว
ที่ร้านน้ำชาไลออนส์น่ะค่ะ
งั้นคุณก็จะเป็น...
เรียกว่าอะไรนะ สาวเสิร์ฟ สาวเดินชา
คุณใส่ผ้ากันเปื้อนแล้วต้องสวยแน่ คุณแฮร์ริส
ตำแหน่งคือผู้ช่วยผู้จัดการค่ะ คุณฮาร์ต
อย่างน้อยก็เมื่อฉันปรับตัวได้แล้ว
ที่พูดนี่ไม่ได้แซวนะ คุณแฮร์ริส
สปันจ์เค้กน้ำเชื่อมของร้านนี้อร่อยมาก
อย่างน้อยก็ที่สาขาถนนโคเวนทรี
เป็นความคิดที่ดีครับ
หมายถึงเรื่องคุณเวคลิ่ง
เราต้องการสนามเด็กเล่นจ้ะพ่อหนุ่ม เด็กๆ ไม่มีที่ให้เล่นเลย
บ่อพักน้ำเสีย ไม่รู้จะเรียกอะไรได้อีก
หนูตัวเท่านี้ แล้วบ้านเราก็อยู่ติดกันเลย
อะไรกัน
คุณต้องทำตัวให้ชินแล้วล่ะจ้ะ
"กองสวนสาธารณะ"
- ตรงบันไดเคหรือครับ - ใช่ค่ะ บันไดเค
- ไปตามทางเดินนั้น - ใช่ค่ะ
- ขอบคุณมากครับ - ยินดีค่ะ
สวัสดีครับ
ทางนี้ครับ เชิญ
มาเถอะ
กองสวนยืนยันว่านี่เป็น...
เข้าใจ แต่เราเคยพิจารณากันแล้ว
ก่อนอื่นต้องระบายน้ำออกให้หมด
ผมเคยอธิบายให้คุณฟังแล้ว
ต้องให้ฝ่ายทำความสะอาดจัดการก่อน
สวัสดีนะครับ
สนามเด็กเล่นงั้นหรือ
นี่ไม่ใช่หน้าที่เรา ผมเชื่อว่าแผนกสาธารณะ
- จะยินดีช่วยเหลือคุณ - แผนกงานสาธารณะเหรอ
เขามาจากแผนกนั้นนี่
- คุณมาจากแผนกงานสาธารณะเหรอ - ใช่ครับ
วันนี้ทำงานวันแรก
แล้วพาพวกคุณผู้หญิงมาที่นี่ทำไม
ขออภัยจริงๆ ครับ
แผนการของคุณดีมากเลย ขอให้โชคดีนะครับ
เอานี่กลับไปที่ออฟฟิศคุณเดี๋ยวนี้
พวกเธอควรได้รับบริการที่ดีกว่านี้
สวัสดีนะครับ
คุณเวคลิ่ง มีอะไรให้ผมช่วย
คำร้องของผู้หญิงกลุ่มนั้นครับ
คุณฮาร์วีย์จากฝ่ายทำความสะอาด ยืนยันว่านี่เป็นงานของเรา
คุณฮาร์วีย์พูดผิดแล้ว
แต่เราเก็บมันไว้ที่นี่ได้ ไม่เสียหายหรอก
ขอบคุณ คุณเวคลิ่ง
"แด่ความเรืองโรจน์ของพระเจ้า ด้วยความระลึกถึงสมาชิกและพนักงาน"
"ของสภาเทศมณฑลลอนดอน"
"ที่สละชีวิตเพื่ออิสรภาพของประเทศ"
"และเสรีภาพของเมือง"
สุดท้ายคุณตัดสินใจยังไงคะ
บอร์นมัธ สิบวัน เริ่มวันจันทร์หน้า
ดีจัง คุณคงตั้งตารอแล้ว
เกสต์เฮาส์ที่เราเคยพักเมื่อปีก่อน
อาหารเย็นที่นั่นอร่อยมาก
เชิญคนไข้คนต่อไปครับ
ค่ะ คุณหมอ
คุณวิลเลียมส์ คุณหมอพร้อมพบคุณแล้วค่ะ
ขอบคุณครับ
ฉันชอบหาดที่บอร์นมัธมาก
หาดหินมันเดินไม่สบาย
เห็นด้วยค่ะ
คุณวิลเลียมส์
เชิญนั่ง
ขอบคุณ
ผลการตรวจออกมาแล้ว
เกรงว่าครั้งนี้ชัดเจนมาก
เรื่องนี้ไม่เคยง่ายเลย
ใช่
ผมว่า "ถ้าคุณต้องการ ผมรู้ว่าจะไปหาได้ที่ไหน"
คุณนี่ร้ายจริงๆ
- สวัสดี คุณฟราย - สวัสดีค่ะ
หยุดนะ
- เธอยังมองเราอยู่ - จะมองได้ยังไง
เธอไม่มีตาหลังสักหน่อย
เชื่อผมเถอะว่ามี
ถ้าพ่อคุณเห็นด้วย คุยตอนนี้ก็เหมาะนะ
ตอนนี้ไม่เหมาะ
ยังไงคุณก็ต้องเริ่มเกริ่นได้แล้ว
แต่ไม่ใช่คืนนี้ ผมไม่พร้อมจริงๆ
แล้วพ่อก็ไม่อยู่ด้วย
แต่นี่ไม่ใช่คืนดูหนังของเขานี่
สวัสดีครับ พ่อ
เมื่อวันอังคารเขาไม่ได้ไป ก็เลยไปคืนนี้
อย่างที่ฉันบอก คุณผัดวันประกันพรุ่งไปตลอดไม่ได้
ฉันจะไม่อยู่ในบ้านน่าอึดอัดจนถึงคริสต์มาสนะ
คริสต์มาสเหรอ ใครจะซื้อบ้าน แล้วย้ายเข้าไปได้เร็วขนาดนั้น
อีกอย่าง มันเป็นเงินของเขา เราไม่...
แม่คุณตั้งใจทิ้งเงินไว้ให้เราทุกคน
เขาจะไปเก็บไว้ทำไม เราต่างหากที่ต้องการใช้
คุณต้องคุยกับเขา ฉันพูดจริงนะ ไมค์
คุณพ่อ อะไรกันเนี่ย
พ่อทำเราตกใจหมดเลย นึกว่าพ่อไปดูหนังซะอีก
- พ่อเป็นอะไรหรือเปล่า - เปล่า
พ่อแค่นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย
แล้วลูกสองคนก็เดินเข้ามา
นั่งก่อนได้ไหม
- คือ... - ไม่ได้ค่ะ เราทั้งคู่ต้องไปทำงานแต่เช้า
ฉันต้องรีบเข้านอน คุณก็เหมือนกันนะ ที่รัก ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
งั้น...ผมไปก่อนนะ
- พ่อก็ได้ยินที่นายหญิงเขาพูด - ใช่
เร็วเข้า แม่ทิ้งเราไปแล้ว
เก่งมาก ลูก
เก่งมาก
ฉันจริงจังนะ
คนอย่างนายต้องมีเมีย
ส่วนลูกชายนาย เดี๋ยวเขาก็คิดได้เอง
เด็กน่ะปรับตัวง่ายออก
พ่อ
ไมเคิล
พ่อช่วยล็อกบ้านทีนะ
เราไม่ลงไปแล้ว
พ่อ
พ่อยังอยู่ไหมครับ
อยู่
ฝันดีนะครับ
ฝันดี
- หวังว่าพ่อคงไม่เสียใจนะ - พ่อต้องเสียใจอยู่แล้ว ถ้าคุณไม่...
- อย่าทำให้ยุ่งยากเลย - จะเป็นไปได้ยังไง
เขาไม่เคยมาสายเลย ต้องมีเรื่องอะไรแน่
ลูกสะใภ้บอกว่าเมื่อเช้าเขาก็ออกไปตามปกติ
คุณคิดว่าเราควรแจ้งตำรวจไหม
คุณวิลเลียมส์ไม่ใช่เด็กทารก
ตำรวจจะสนใจอะไร ที่เขามาทำงานสายสองชั่วโมง
"มาทำงานสายสองชั่วโมง"
ใครจะไปคิด
เมื่อวานกลับเร็ว วันนี้มาสาย
บางทีเขาอาจตัดสินใจว่าเขาพอแล้ว
จะทิ้งทุกอย่าง
ผมไม่ชอบคำพูดแบบนี้เลย คุณฮาร์ต
ที่จริงผมว่ามันไร้รสนิยมมาก
น่าเสียดายที่เขาเลือกวันนี้
ทำไมล่ะ คุณแฮร์ริส
เพราะร้านไลออนส์ขอใบรับรองของฉัน
- ฉันเลยต้องขอให้คุณวิลเลียมส์... - ถ้าคุณอยากได้คนรับรอง
คุณแฮร์ริส ผมยินดีทำหน้าที่แทนคุณวิลเลียมส์
เดี๋ยวสิ เขาแค่มาสายเอง
- คุณไม่จำเป็นต้อง... - ใช่ค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณมิดเดิลตัน
แต่ฉันอยากรอให้คุณวิลเลียมส์กลับมามากกว่า
เป็นไปได้ยังไงที่เมืองตากอากาศของเรา
ที่คนเป็นโรคนอนไม่หลับ แห่มาจากทั่วทุกสารทิศ
แต่ผมแค่ซื้อยานอนหลับยังไม่ได้
เลิกบ่นเถอะ คุณซัทเธอร์แลนด์
ถ้าคุณนอนน้อยอย่างที่พูดจริงๆ
ฉันก็นึกไม่ออกว่าสมองคุณ
จะคิดคำพูดไร้สาระพวกนั้นได้ยังไง
ไม่ต้องพูดถึง...
เรียกว่า "ความบันเทิง" ดีไหม
ได้โปรดเรียกมันว่า ผลงานชิ้นเอกชิ้นสุดท้ายของผม
"ถุงน่องชวนระทึก"
คุณคงคิดว่ามันลามกและไร้สาระ
คุณรู้ดี คุณซัทเธอร์แลนด์ ฉันไม่เคยดู
นั่นแหละประเด็น
วิสัยทัศน์อันเร้าใจ ของลูกค้าที่ซื่อสัตย์ที่สุดของคุณ
แต่คุณไม่ดู คุณหันหน้าหนีเพราะความอาย
ที่ปารีสไม่เป็นแบบนี้หรอก
ที่ซึ่งผมถูกครอบครัว ตัดหางปล่อยวัดอย่างภาคภูมิ
และผมได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นแบบเต็มพิกัด
ค่ำคืน ไวน์ ผู้หญิง
คาบาเรต์ มูแลงรูจ
ใครจะไปรู้ ถ้าคุณเกิดเป็นคนฝรั่งเศส
ตอนนี้คุณอาจได้เตะขาสวยๆ ของคุณ
ให้ผู้ชมสายตาแหลมคมได้ชื่นชม
คุณซัทเธอร์แลนด์ จริงๆ นะ
คุณนายเบลค ถึงเมืองเล็กๆ นี่จะเป็นเมืองอังกฤษ
แต่ผมก็ยังหวังสูง
อย่างบอร์นมัธกับบ็อกเนอร์รีจิส มันไกลเกินเอื้อม
แต่ที่นี่ ผมมีความหวัง
ผมสามารถคว้าทั้งหมดนี้ได้
ทั้งหมดนี้และมากกว่านั้น เพื่อเมืองนี้ ถ้าเพียงแต่...
ถ้าผมนอนหลับ
ขอโทษนะครับ
ผมไม่ได้ตั้งใจจะรบกวน
คุณไม่ได้รบกวนครับ
เชิญมาร่วมประชุมกับเราได้เลย
คุณมีน้ำใจมาก
แต่ผมอยากขอคุยเป็นการส่วนตัว กับสุภาพบุรุษท่านนี้หน่อย
อ๋อค่ะ งั้นก็คุยกันไปนะ
อะไรกันนักหนา
งั้นผมถือว่าคุณเชิญผมนั่งนะ
ถ้าคุณต้องการ
ขอโทษนะครับ คือผมคิดว่า จากที่ได้ยินที่คุณพูด...
ครับ
ถ้าคุณต้องการ...
ผมให้ครับ
คุณลุงใจดีมาก นี่แหละที่ผมต้องการ
และ...
นี่
เยอะเลยนะลุง
ผมซาบซึ้งมาก ผมขอรับไปแล้วกันนะ
ผมคิดดูแล้ว
แต่ผมทำอะไรแบบนี้ไม่ได้
คิดดูสิว่าเจ้าของบ้านจะลำบากแค่ไหน
แปลกนะ ผมก็คิดแบบนั้นแหละ
มันอาจจะไม่ใช่อย่างที่คุณคิดก็ได้
คืออย่างนี้ เรื่องมันน่าเบื่อ
แต่หมอบอกว่าผมอยู่ได้อีกหกเดือน
มากสุดคือแปดหรือเก้า
เสียใจด้วยครับ
ตลกดีนะ
คุณเป็นคนแรกที่ผมเล่าให้ฟัง
ผมก็เลยมาที่นี่
ฟังนะ คุณเอาไปได้เลย ผมไม่ต้องการมันอีกแล้ว
หกเดือน เก้าเดือน
อาจดูเหมือนไม่นาน แต่ก็ไม่น้อยนะ
มากพอที่จะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย และใช้ชีวิตสักหน่อย ถ้าคุณเลือกจะทำ
ผมถอนเงินสดมา เกือบครึ่งของเงินเก็บทั้งชีวิตผม
ไม่เอาน่ะลุง
คุณต้องระวังตัวกว่านี้
คุณเห็นปัญหาของผมแล้ว
ผมถอนเงินแล้วมาที่นี่...
หาความสุข หรือใช้ชีวิตให้คุ้ม อย่างที่คุณพูด
แต่ผมรู้แล้วว่า...
ผมทำไม่เป็น
ขึ้นต้นด้วยตัว "ดับเบิลยู" แต่ออกเสียงเป็น "วี"
แต่เขาเปลี่ยนหลังสงคราม
"ศูนย์นันทนาการ"
"แลกเงิน"
เยี่ยม
ใช่แล้ว ดีมาก
ผมล่ะอยากเห็นเธอแก้ผ้า
- นี่ คุณ - เปเรซปั่นหัวคอร์ดีเลีย
- งั้นเขาก็ต้องเล่นบทโหด - นี่
ไม่ๆ อย่า
เวลาโดนผู้หญิงแบบนั้นขโมยหมวก ซื้อใบใหม่ถูกกว่าเสมอ
ของเก่าออกไป เข้าสู่ช่วงใหม่ของชีวิต
เห็นหมวกนั่นไหม ไม่เลวนะ ผมว่าเหมาะดี
คิดว่าคุณจะใส่ได้ไหม
ผมว่าดีนะ ผมจะไปคุยกับเขา
ผมจะไปคุยกับเขา ลองเสนอราคา
ใช่ เราไม่มีกล้วย
วันนี้เราไม่มีกล้วย
ผมต้องรักษาชื่อเสียงตระกูล ในฐานะนักเขียนบทละคร
แฮตตี้ นี่เพื่อนผม คุณร็อดนีย์ วิลเลียมส์ จากอีเชอร์ เซอร์เรย์
รู้ไหมว่าตอนนี้เขาป่วยหนัก
งั้นเขาดื่มเหล้าทำไม
นั่นสิ
เขาตัดสินใจไขว่คว้าชีวิตที่เหลืออยู่น้อยนิด
ซึ่งน่าชื่นชมมาก
คุณไม่ชื่นชมเขาเหรอ แฮตตี้
ถ้าเขาป่วย เขาก็ไม่ควรดื่มเหล้า
คุณไม่เข้าใจ
ชายคนนี้อยู่กับเปลือกว่างเปล่าจนถึงเมื่อวาน
แต่ตอนนี้เขาคืนชีพแล้ว
ดูสิ เขามีหมวกใหม่ด้วย
เอาล่ะๆ
มีอะไรอีก ใครอยากเป็นคนต่อไป
ครับ ผม...
ผมมีอยู่เพลงนึง
แล้วคุณมีอะไรมาเสนอเราครับ
ผมมี...
ผมมีเชื้อสก็อตทางฝั่งแม่อยู่หน่อย
ดูเหมือนตอนนี้คุณเมาไม่หน่อยแล้ว
ถูก ผมเมา แต่ผมอยากร้องเพลง ถ้าคุณไม่ติดอะไร
ถ้าคุณรู้จักเพลง "ต้นโรแวน" รู้จักไหม
"ต้นโรแวน" เพลงสกอตแลนด์เก่าใช่ไหม
ใช่ ผมมีเชื้อสก็อตนิดหน่อย ภรรยาที่เสียไปแล้วของผมด้วย
เธอ...
โอ้ ต้นโรแวน โอ้ ต้นโรแวน
เจ้าจะเป็นที่รักของฉัน
ผูกพันด้วยสายใยมากมาย
ของความเยาว์วัย
ใบของเจ้าเหมือนฤดูใบไม้ผลิแรก
ดอกของเจ้าคือความภาคภูมิใจของฤดูร้อน
ไม่มีต้นไม้ใดจะงามเท่านี้
ทั่วทั้งแดนดิน
บนกิ่งก้านของเจ้ามีชื่อติดอยู่
ซึ่งบัดนี้ฉันมองไม่เห็น
แต่มันยังตราตรึงอยู่ในหัวใจ
ไม่มีวันลืมเลือน
เรานั่งอยู่ใต้ร่มเงาที่แผ่กว้าง
ลูกๆ พากันวิ่งรอบตัวเจ้า
พวกเขาเด็ดลูกไม้สีแดง
เอามาร้อยเป็นสร้อยคอ
ฉันยังมองเห็นแม่
ฉัน
ผมขอโทษ
มาเถอะลุง ผมจะพาไปอีกที่นึง
คุณวิลเลียมส์
คุณจริงๆ ด้วย
ฉันเกือบจำไม่ได้ เพราะหมวกใบใหม่ของคุณ
ใช่ ผมทำใบเก่าหาย
สวยดีนะคะ อยากรู้จังว่าคนที่ออฟฟิศจะว่ายังไง
ใช่ อยากรู้จัง
คุณคิดว่าไง คุณแฮร์ริส หมวกใบใหม่ของผมจะเป็นที่ฮือฮาที่ออฟฟิศไหม
โนอาห์มาเองยังทำให้คนที่นั่นฮือฮาไม่ได้เลย
แต่ฉันไม่ต้องสนใจพวกเขาแล้ว เพราะฉันได้งานใหม่
- งั้นเหรอ - ฉันถึงได้ดีใจที่ได้เจอคุณไงคะ
แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะเหตุนั้นอย่างเดียว
ฉันดีใจมากที่เห็นคุณสบายดี เดินเหินไปมา
เพราะที่เมื่อวานคุณไม่มา กับวานซืนด้วย...
ผมก็อยากไปกบดาน
แต่พอดีว่า...
ช่างเถอะ ผม...
เล่าเรื่องงานใหม่ของคุณให้ผมฟังอีกสิ คุณแฮร์ริส
คุณก็รู้แล้วนี่คะ คุณวิลเลียมส์
ที่ร้านน้ำชาไลออนส์
สาขาอยู่แถวๆ นี้เองค่ะ
ตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการ
อย่างน้อยก็เมื่อฉันปรับตัวได้
ตื่นเต้นจังเลย ขอโทษนะคะ
- ไม่เป็นไร - ฉันไม่ได้ตั้งใจ...
อย่าคิดมาก ศาลากลางไม่ใช่จะถูกใจทุกคน
ฉันดีใจค่ะที่ได้เจอคุณ คุณวิลเลียมส์ พูดตรงๆ นะคะ
ฉันได้งานแล้วล่ะ แต่ต้องมีบุคคลอ้างอิงก่อน
- ทีนี้คุณไม่อยู่ - เข้าใจแล้วว่าผมอาจทำให้คุณลำบาก
ผมว่าจะไปกินมื้อเที่ยงเบาๆ ที่ฟอร์ตนัม
ถ้าคุณไปด้วยกัน ผมเขียน จดหมายรับรองให้คุณระหว่างมื้อเที่ยงได้
- จริงเหรอคะ - ทำไมจะไม่ได้
มันอาจชดเชยความลำบากที่ผมก่อให้คุณได้
ฟอร์ตนัมเหรอค่ะ
รู้ไหมคะ คุณวิลเลียมส์
พอเห็นคุณก้มเขียนเอกสารแบบนั้น
จู่ๆ ฉันก็จำได้ว่าคุณเป็นคนเดียวกับที่
นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะของเราทุกเช้าบ่าย
ตลอด 16 เดือนที่ผ่านมาในชีวิตฉัน
แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าคุณไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย
คุณมีอะไรมากกว่านั้น
ฟอร์ตนัม หมวกใบใหม่
ผมคงให้หนังสือรับรองที่ดีไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว
ต่อให้คุณพูดแบบนั้น
ฉันไม่ได้จะประจบคุณนะคะ คุณวิลเลียมส์
ฉันแค่บอกว่าฉันมองคุณผิดไปเท่านั้น
คุณวิลเลียมส์คะ ถ้าคุณสัญญา
คือสัญญาจริงๆ ว่าจะไม่โกรธ
ฉันจะบอกชื่อเล่นที่ฉันแอบตั้งให้คุณ
- ผมสัญญา - คุณห้ามโกรธเด็ดขาดนะคะ
ไม่ใช่คุณคนเดียวหรอก ฉันตั้งให้ทุกคน
มีแต่ฉันคนเดียวที่รู้ กับโรสแมรี่ ลูกพี่ลูกน้องที่นอนห้องเดียวกัน
- งั้นหรือ - ตัวอย่างเช่น คุณรัสบริดเจอร์
ฉันเรียกเขาว่าคุณชายลอยไปลอยมา
เพราะเขาแค่ถือปากกาลอยไปมาบนหน้ากระดาษ
คิดว่าจะทำงานแต่ไม่เคยได้งาน
และคุณฮาร์ต
ฉันเรียกเขาว่าสิงห์อมควันสับสน
เพราะเขาสูบบุหรี่ตลอดและสับสนไม่เคยสร่าง
เคยเห็นคิ้วเขาไหมคะ
"คุณรัสบริดเจอร์ บนโต๊ะผม"
- ไม่รู้เรื่องรู้ราวใดๆ - ตลกมาก
เอาล่ะ คราวนี้ฉันจะพูดชื่อแล้วคุณทายนะ
เขาอยู่ชั้นสี่
จูเลียส ซีซาร์
จูเลียส ซีซาร์ เอ่อ
นั่นคงเป็นคุณบราวน์ แผนกบัญชี
ถูกต้อง
ขอโทษครับ รับอะไรเพิ่มไหมครับ ของหวานไหม
ผมไม่เอาครับ แต่คุณผู้หญิงอาจจะรับ
ค่ะ
ฉันอยากกินไอศกรีมซันเดย์มานานแล้ว
นิคเกอร์บ็อกเกอร์กลอรี่นะครับ
ค่ะ โรยผลไม้กับถั่วด้วย
- ได้ครับ - ขอบคุณมากค่ะ
แน่ใจนะคะว่าได้
แน่นอน
แต่คุณแฮร์ริส คุณยังไม่เข้าประเด็นหลักเลย
คุณกำลังจะบอกชื่อเล่นของผม
ไม่เอาล่ะค่ะ ก็แค่ชื่อเล่นงี่เง่า
ฉันไม่บอกดีกว่า
ไม่ได้ พูดมาขนาดนี้แล้วต้องบอกสิ
ก็ได้ค่ะ อย่าลืมสัญญานะว่าจะไม่โกรธ
คุณซอมบี้
คุณอะไรนะ
ขอบคุณค่ะ
คุณซอมบี้
ฉันเคยดูหนังเรื่องนี้ ที่ดาราคนนั้นเล่น
ซอมบี้เหมือนกับมัมมี่อียิปต์
แต่พวกมันเดินและทำสิ่งต่างๆ ได้
คือเหมือนตายแล้วแต่ยังไม่ตาย
คุณซอมบี้
แหม
ขอโทษจริงๆ ค่ะ คุณวิลเลียมส์ ฉันนี่ใช้ไม่ได้เลย
อย่าเสียใจไปเลย คุณแฮร์ริส
คุณซอมบี้ก็ดีนะ
ที่จริงก็เหมาะดี ผมชอบนะ คุณซอมบี้
มัมมี่อียิปต์ แต่ว่าขยับไปมาได้
- นิคเกอร์บ็อกเกอร์กลอรี่ของคุณครับ - ขอบคุณมากค่ะ
ผมควรขึ้นรถไฟเที่ยว 16:56 น.
ไม่งั้นอาจต้องนั่งขบวนเดียวกับเพื่อนที่ทำงาน
คงกระอักกระอ่วนน่าดู
ฉันสงสัยจัง เราไม่ได้ทำตัวร้ายกาจใช่ไหม
คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นแล้ว คุณแฮร์ริส
คิดถึงแต่ร้านน้ำชาไลออนส์ก็พอ
แน่นอนค่ะ ที่ฉันพูดเพราะห่วงคุณ
ไม่ต้องห่วงผมหรอก
บ่ายนี้ผมสนุกมาก
ฉันก็เหมือนกัน
คุณแฮร์ริส ลาก่อนครับ
ลาก่อนค่ะ คุณวิลเลียมส์
เธอจะกลับมาวันจันทร์แน่
แบบไม่ดีเลยนะ ว่ามั้ย
ถึงเธอกำลังจะออกอยู่แล้วก็เถอะ
เรารู้ว่าเธอจะไปอยู่ร้านน้ำชาไลออนส์
คุณมิดเดิลตัน ในฐานะรักษาการหัวหน้า
คุณลองไปดูดีไหมครับ
นั่นคงเป็นเรื่องแปลกมาก คุณรัสบริดเจอร์
ต่อให้มันมีอะไรมากกว่า ความอยากรู้อยากเห็นน่ะเหรอ
คืองี้ จริงๆ นะครับ
ผมหวังว่าคุณวิลเลียมส์จะกลับมา บางทีทุกอย่างอาจจะกลับไป...
เป็นระเบียบมากขึ้น
อยู่กับผู้หญิงสาวๆ คนนึง
ใครเห็นเข้าจะคิดยังไง คนเขาจะมองเธอยังไง
อยู่บ้านเดียวกันแบบนั้น
ฉันก็เลยอยากมาบอกไว้
สวัสดีค่ะ มาเถอะ
ผู้หญิงคนนั้นเป็นตัวก่อกวน
เป็นตัวสร้างเรื่องตัวแม่เลย
ไม่มีอะไรที่เธอชอบมากไปกว่า...
นี่จะให้เชื่อจริงๆ เหรอว่า....
คุณต้องคุยกับเขา ถ้ามีคนเอาไปลือกันล่ะ
ฟังนะ พ่อมีเรื่องอยากบอกเธอทั้งสองคน
มันก็น่าเบื่อแหละ
แต่...
พ่อน่าจะ...
มันบ้าเกินไป
เขาอายุปูนนี้แล้ว
แล้วนี่ก็เด็กสาว ยังไม่เป็นผู้ใหญ่เต็มตัวเลย
- และไม่ใช่สุภาพสตรีแน่นอน - ทุกอย่างลงล็อกหมด
โทรศัพท์จากออฟฟิศเขา เงินเก็บ
คุณต้องคุยกับเขา คุณควรคุยตั้งนานแล้ว
- ทุกเรื่องเลย - ผมจะคุยกับเขาเอง
ผมจะคุยกับเขาอย่างยินดีเลย
ฟังนะ พ่อมีบางอย่างที่อยากคุยกับพวกเธอ
พ่อ...
มาแล้วหรือคะ คุณพ่อ
กลิ่นหอมจัง
ค่ะ หวังว่าคุณพ่อจะชอบ
อัลฟ์ จอร์แดนข้อเท้าแพลงตอนไปเที่ยววันหยุด
ไม่น่าหายทันต้นฤดูกาล
โธ่ โชคร้ายจริงๆ
มันก็น่าเบื่อนิดหน่อย
ที่รัก นี่ไม่ใช่เวลามาอ่านหนังสือพิมพ์นะคะ
ขอโทษที
- พร้อมหรือยังล่ะ - ก็พร้อมแล้วน่ะสิ
พร้อมอย่างยิ่งเลยล่ะ
เชพเพิร์ดพาย
ใช่ เนื้อบดอย่างดีด้วย
ให้ผมตักเหรอ
ไม่ค่ะ
ยอดเยี่ยม
ขอบคุณ ที่รัก
เมื่อก่อนสิ่งที่ทำในลอนดอน
เคยอยู่แค่ในลอนดอน
แต่เดี๋ยวนี้คนครึ่งซอยทำงานในลอนดอน
ใช่แล้วล่ะลูก
ครึ่งซอย
"กรกฎาคม 1953"
"สิงหาคม 1953"
คุณคะ
ขนมปังไส้กรอกเย็นชืดเลย
ขอโทษค่ะ
- คุณครับ - สักครู่นะคะ
คุณเพิ่งมาใหม่ใช่ไหม ยังช้าอยู่เลย
รับอย่างอื่นเพิ่มไหมคะคุณผู้หญิง รับชาเพิ่มไหมคะ
ขอคิดดูก่อน
- ขอโทษค่ะ - คุณครับ คุณครับ
เดินให้ไวกว่านี้หน่อย ลูกค้าเยอะแล้ว
ได้ค่ะ คุณอดัมส์
คุณวิลเลียมส์
โดดงานอีกแล้ว ฉันผิดหวังนะ
ผมผิดหวังที่เห็นคุณทำงานมาสามอาทิตย์แล้ว
ยังเป็นพนักงานเสิร์ฟอยู่
คุณรับตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการไม่ใช่หรือ
ใช่ค่ะ ฉันหวังว่าอีกไม่นาน จะได้ทำหน้าที่สำคัญกว่านี้
ผมคุยกับหัวหน้าคุณให้ได้นะ
ไม่ต้องหรอกค่ะ ขอบคุณ
ทำไมคุณยังไม่กลับไปทำงานอีก คราวก่อนคุณบอกว่าจะกลับนี่คะ
ใช่ บังเอิญว่าผมเพิ่งคิดเรื่องนั้นพอดี
ยังไงผมก็หาอะไรทำฆ่าเวลาไม่ได้มากอยู่แล้ว
คุณวิลเลียมส์ ร้านยุ่งมาก ขอโทษนะคะ
ไม่เป็นไร คุณไปเถอะ แต่ว่า...
คุณเลิกกะกี่โมงหรือ
คุณจะสนใจเรื่องนั้นทำไมคะ
ทำไมน่ะหรือ
อย่างหนึ่งก็เพราะตอนนี้ หนังเรื่องเจ้าสาวสงครามเข้าอยู่
คุณอยากไปดูด้วยกันไหม
ไม่ ฉันจะไม่สนับสนุนการโดดงานแบบนี้อีกแล้ว
คุณต้องกลับไปที่ออฟฟิศ คนอื่นเขาจะคิดยังไง
ใช่ แต่วันนี้...
เป็นวันดูหนังของผม
และผมก็แค่อยากมีเพื่อนไปดูด้วย
ก็นะ
แครี่ แกรนต์เลยนะ คุณแฮร์ริส
ผมนึกว่าคุณชอบเขามาก
ปัญหาเรื่องผู้หญิงหรือครับ
ไม่ใช่เลย จ่า
คุณเคยมีลูกมั้ย
โอย ปวดหลัง
รู้จักความรู้สึกแย่ๆ ก่อนอาหารเช้าไหม
- ไม่ครับ ผู้กอง ผมไม่รู้ - จ่า คุณโชคดีแล้วล่ะ
คุณวิลเลียมส์ ฉันต้องกลับบ้านแล้วค่ะ เดี๋ยวญาติจะเป็นห่วง
ได้ แต่ดูนี่สิ
มันอาจจะดูง่าย แต่รับรองว่าไม่ง่ายเลย
ดูนะ
- ยากมากเลย - คุณวิลเลียมส์ ฉันต้องไปแล้วจริงๆ
แน่นอน
แต่ก่อนไป อยากลองเล่นดูไหม
ผมว่าคุณน่าจะเก่งเรื่องนี้ เอากระต่ายนะ
- เราต้องการกระต่าย - ก็ได้ ทีเดียวแล้วฉันกลับเลยนะคะ
มันไม่ได้ง่ายเหมือน...
นั่นไง
เก่งมาก คุณแฮร์ริส ว่าแล้วว่าคุณต้องทำได้
เอาล่ะ ฉันไปแล้วนะคะ
แน่นอน
ผมจะเดินไปส่งที่ป้ายรถเมล์
เยี่ยมมาก คุณแฮร์ริส
คุณแฮร์ริส
- มีอะไรคะ คุณวิลเลียมส์ - ผมสงสัยว่า...
คุณจะ...
มาดื่มกับผมไหม
แค่แป๊บเดียวเอง
เพราะอย่างที่เห็น...
ผมไม่...
ผมยังไม่อยากกลับบ้านเลย
แบบนี้ไม่ดีนะคะ คุณวิลเลียมส์
ฉันรู้ว่าคุณบริสุทธิ์ใจ และฉันไม่ได้จะสื่ออะไร แต่...
คุณแก่กว่าฉันมาก
และอาจมีคนคิดว่า...
คุณกำลังหลงเสน่ห์
หลงเสน่ห์
ผมคิดว่า...
ในแง่หนึ่งก็ใช่
แต่ไม่ใช่อย่างที่บางคนคิด
ผมตระหนักว่าตั้งแต่คุณมาถึง มันเปลี่ยนไปมากแค่ไหน
ขอสารภาพว่าบางครั้ง ผมก็กังวลว่าทัศนคติของคุณ...
เหมาะสมไหม
แต่ผมรู้สึกชื่นชมคุณ
ไม่ใช่แค่เพราะความเยาว์วัยของคุณ
ยังมีคุณสมบัติอื่นอีก
ความกระหายในการใช้ชีวิต
วิธีที่คุณทำให้ทุกอย่างร่าเริงสดใสเสมอ
แม้แต่ตอนที่ทำงานกับเรา
คุณวิลเลียมส์ ฉันก็เป็นคนธรรมดาเหมือนคนอื่นๆ
ฉันไม่ได้มีคุณสมบัติพิเศษอะไร
ฉันพยายามทำตัวร่าเริง นั่นก็จริง แต่...
คุณแฮร์ริส ผมขอเล่าความลับให้ฟังได้มั้ย
มีบางอย่างที่ผมไม่เคยบอกใครเลย
แม้แต่ลูกชายผม
มันค่อนข้าง...
น่าเบื่อ แต่ความจริงก็คือ...
ความจริงก็คือ ผมคงอยู่ได้อีกไม่นาน
ผมเป็นมะเร็ง นี่ไง
หลังจากรู้ข่าว ผมก็...
เริ่มมองไปรอบๆ ตัวมากขึ้น
แล้ววันนั้นผมก็เห็นคุณที่พิคคาดิลี...
ผมคิดว่า "ดูเธอสิ
ดูคุณแฮร์ริสสิ
ถ้าฉันได้มีชีวิตแบบนั้นสักวัน"
ผมคง...
อยากให้คุณทำให้ดู หรือ...
สอนให้ผมเป็นเหมือนคุณ
คุณวิลเลียมส์ ลูกชายคุณ...
ทำไมไม่บอกลูกล่ะคะ
ก็...
ผมรักไมเคิลมากนะ
แต่ตอนนี้เขา...
เขามีชีวิตของตัวเอง มีเรื่องกังวลของตัวเอง
และมันควรเป็นแบบนั้น
แต่คุณพูดถูก ผมทำตัวเหมือนคนแก่โง่ๆ
คุณเรียกผมว่าอะไรนะ
คุณซอมบี้
ใช่ คุณซอมบี้
เมื่อก่อนผมก็ไม่ได้เป็นนะ
ตอนผมอายุเท่าคุณ ตอนตัวเท่านี้
สิ่งที่ผมต้องการ...
คือเป็นสุภาพบุรุษ
ไม่มีอะไรยิ่งใหญ่ แค่สุภาพบุรุษธรรมดาคนหนึ่ง
ผมเคยเห็นพวกเขาตอนเช้า
ยืนเรียงกันที่สถานีรถไฟ ทุกครั้งที่ผมไปที่นั่นกับแม่
ใส่สูทกับหมวก รออยู่ที่ชานชาลาเพื่อไปลอนดอน
สุภาพบุรุษแบบนั้น
นั่นคือสิ่งที่...
นั่นคือสิ่งที่ผมอยากเป็นสักวัน
แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง
มันคงคืบคลานเข้ามาช้าๆ วันแล้ววันเล่าที่ผ่านไป
น่าแปลกที่ผมไม่ทันสังเกต
ว่าตัวเองกลายเป็นอะไร
แล้วพอผมมองคุณ
ผมก็จำได้ว่า...
การมีชีวิตแบบนั้นมันเป็นยังไง
คุณเคยแวะดูเด็กเล่นกันระหว่างทางกลับบ้านไหม
ตามถนนหรือในสวน
พอถึงเวลา แม่เรียกเข้าบ้าน
เด็กๆ มักจะไม่อยากเลิก มีดื้อนิดหน่อย
แต่นั่นเป็นสิ่งที่ควรจะเป็น
ดีกว่าเด็กบางคนที่เราเห็น
นั่งหลบมุมอยู่คนเดียว ไม่มีส่วนร่วม
ไม่สุข แต่ก็ไม่ทุกข์
แค่รอให้แม่เรียกเข้าบ้าน
ผมกลัวว่าตัวเองจะกลายเป็นเด็กคนนั้น
และก็ไม่อยากเป็นเลย
เมื่อถึงเวลา...
เมื่อพระเจ้าเรียกผมกลับไป
คุณแฮร์ริส
หวังว่าคุณจะยกโทษให้ผม
ผมรั้งคุณไว้นานเกินไปแล้ว ไปส่งคุณที่ป้ายรถเมล์กันเถอะ
คุณวิลเลียมส์ คุณไม่เป็นไรแน่นะคะ
สบายมาก แต่เราต้องรีบแล้ว เดี๋ยวญาติคุณจะเป็นห่วง
อรุณสวัสดิ์ คุณซิงห์ เชิญมากับผมครับ
- อรุณสวัสดิ์ ทุกคน - คุณวิลเลียมส์
ยินดีต้อนรับกลับมาครับ
คุณฮาร์ต แฟ้มตำแหน่งระเบิดที่ถนนเชสเตอร์
ที่ผู้หญิงกลุ่มนั้นเรียกร้อง
- ให้เปลี่ยนเป็นสนามเด็กเล่น - คือผมเชื่อว่า...
ผมเชื่อว่า...
ครับ ผมเชื่อว่ามันอยู่กับคุณรัสบริดเจอร์
ใช่ คุณรัสบริดเจอร์ คุณเอามาจากโต๊ะ คุณวิลเลียมส์เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว
ครั้งล่าสุดที่พวกเธอมาที่นี่
- คุณรัสบริดเจอร์ - ใช่ครับ ผมหยิบมา
คงอยู่แถวนี้แหละ
คุณเวคลิ่ง คุณบอกว่า พวกเธอมาอีกทีเมื่อวันศุกร์หรือ
ใช่ อยู่นี่ไง
เรามีเวลาก่อนมื้อเที่ยงพอดี ถ้างั้นรีบไปกันเถอะ
- ไปเหรอครับ - เราจะเอาแฟ้มไปด้วย
แต่ห่อให้ทีนะ ข้างนอกฝนตกหนัก
ก็นั่นแหละครับ ผมขออนุญาตพูด ตอนนี้ฝนตกหนัก
ผมมั่นใจว่าเราจัดการได้ คุณฮาร์ต
คุณนายจอห์นสโตน เรายังไม่เคยแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ
สวัสดีค่ะ คุณวิลเลียมส์ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ผมต่างหากที่ยินดี
คุณนายจอห์นสโตน คุณช่วยอยู่ดูแลที่นี่ได้ไหมครับ
- ได้สิคะ - ขอบคุณ
เมสเซอร์ มิดเดิลตัน ฮาร์ต รัสบริดเจอร์ และเวคลิ่ง ตามผมมา
ขอบคุณ คุณซิงห์
ถนนเชสเตอร์ ขึ้นสายดิสทริกต์ไปสเตปนีย์กรีนแล้วเดินต่อ
ไม่เป็นไรนะจ๊ะ
พิธีดีมาก ผมว่าทุกคนชอบนะ
- อะไรนะครับ - พิธีดีมาก
- ผมคิดว่าทุกคนชอบ - ครับ ผมก็คิดอย่างนั้น
- นี่ค่ะ - ไปก่อนนะจ๊ะ
สวัสดี เซอร์เจมส์ คุณมีน้ำใจมากที่มา
สวัสดี คุณไรแมน
มิดเดิลตันครับ
คุณทำงานใกล้ชิดกับเขา
คงรู้สึกเหมือนเสียคนในครอบครัว
ใช่ครับ รู้สึกเกือบจะประมาณนั้นเลย
ผมอยากให้คุณรู้ว่าพวกเราเสียใจกันมาก
- ท่านกรุณามากครับ - ขอบคุณ เซอร์เจมส์
ฟังนะ คุณ...
- มิดเดิลตันครับ - มิดเดิลตัน ใช่
คุณช่วยมาที่ห้องทำงานผมเช้าวันจันทร์ได้ไหม
จะได้คุยกัน
ว่าจะจัดการยังไงต่อดี
แน่นอนครับ
เป็นธรรมดาที่เราอยาก ให้ความดีความชอบกับคนที่สมควรได้
แต่สิ่งที่ผู้หญิงกลุ่มนั้นแสดงออก
สุดท้ายมันไดัทำลายความทรงจำดีๆ ของเพื่อนเราที่จากไป
เขาเป็นคนถ่อมตนมาก
ถ้าเขายังอยู่ เขาจะเป็นคนแรกที่ประท้วง
ขอตัวนะครับ
คุณแฮร์ริส
- สวัสดีค่ะ คุณเวคลิ่ง - สวัสดีครับ
ผมเห็นคุณคุยกับพวกผู้หญิง
ใช่ พวกเธอเสียใจมาก พวกเธอชอบเขามาก
ครับ คือยังงี้ คุณแฮร์ริส
ผมแค่สงสัยว่า...
คุณสงสัยอะไรคะ คุณเวคลิ่ง
- คุณเวคลิ่ง - คุณวิลเลียมส์
ขอโทษที่เอามาพูดตรงนี้
แต่ผมคิดว่าควรมอบให้คุณทันที
มันอยู่ในกองข้าวของของพ่อผม
ค่อนข้างสะดุดตา
เขาเขียนว่า "ส่วนตัวและเป็นความลับ"
นั่นสิครับ
คุณแฮร์ริส
ผมรู้ว่าเรายังไม่ได้แนะนำตัวกัน
แต่ผมขอคุยเป็นการส่วนตัวได้ไหม
- เป็นการส่วนตัวเหรอคะ - ครับ
- ถ้าคุณไม่ว่าอะไร - ได้สิคะ
ขอโทษนะครับ
ไม่เป็นไรครับ
ทางนี้ครับ
- ขอโทษที่ดึงตัวคุณออกมา - ไม่ค่ะ ไม่เป็นไรเลย
ขอบคุณนะครับที่มาวันนี้
ขอบคุณค่ะ
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
คงเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่
ค่อนข้างใหญ่เลยล่ะ
- เรายังไม่ได้แนะนำตัวกันเลย - ค่ะ
ผมรู้ว่าคุณเคยทำงานกับเขา
ค่ะ แค่ช่วงสั้นๆ
มาร์กาเร็ต แฮร์ริส
คุณแฮร์ริส
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ขอโทษนะคะ ฉันควรมาแนะนำตัวให้เร็วกว่านี้
แต่คุณดูยุ่งมาก...
ไม่เป็นไรครับ
ฉันเสียใจอย่างสุดซึ้งจริงๆ
คุณคงเสียใจมาก
ก็ต้องทนครับ
ผมเคยเจอเรื่องแบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง
นั่นสิคะ
คุณแฮร์ริส
มีบางอย่างที่ผมอยากถามคุณ
ได้สิคะ
มีบางอย่างที่ผมไม่...
พ่อผมรู้ตัวไหมว่าเขาป่วย
ว่าเขากำลังจะตาย
ฉันไม่...ไม่รู้จะพูดยังไง
เพราะถ้าเขารู้...
และเขาบอกคุณ...
เข้าใจผมใช่ไหมครับ
ทำไม...
ทำไมเขาถึงไม่บอกผม
คือ...
บางทีเขา...
ถ้าเพียงแต่เขาบอกผม
ผมจะไม่มีวันปล่อยให้เขาจากเราไปแบบนั้น
ในอากาศหนาวๆ แบบนั้น
ค่ะ
ฉันเสียใจด้วย
ขอบคุณครับ คุณแฮร์ริส
อ่านอะไรอยู่
ไม่มีอะไร
ไว้ค่อยอ่านทีหลัง
ใครได้มีโอกาสได้คุยกับคุณนายสมิธบ้างไหม
หรือผู้หญิงคนอื่นในกลุ่ม
ก็ชื่นชมนะที่พวกเธอต่อสู้เพื่อเขา
แต่พวกเธอหลอกตัวเองจนเชื่อว่า
คุณวิลเลียมส์สร้างสนามเด็กเล่นนั้น ด้วยตัวเองคนเดียว
กองสวนได้ความดีความชอบมากกว่าที่ควรจะได้
ก็เพราะพวกเขาชื่อกองสวนไง
เซอร์เจมส์ได้คะแนนไปเต็มๆ
เขาไม่ยอมพลาดเลย
เซอร์เจมส์เป็นคนสำคัญ ที่ทำให้เกิดสนามเด็กเล่นนั่น
ก็คงอย่างนั้น
ผมอดคิดไม่ได้ว่า
ผมไม่รู้จักคุณวิลเลียมส์อย่างที่พวกคุณรู้จัก
อันนั้นผมรู้ แต่...
- แต่ดูเหมือนว่าเขา... - เขาเปลี่ยนไป
ใช่
เพราะเรื่องสนามเด็กเล่น
ถนนเชสเตอร์ ขึ้นสายดิสทริกต์ไปสเตปนีย์กรีนแล้วเดินต่อ
- ไม่เป็นไรครับ - ฉันยินดีค่ะ
จริงๆ ค่ะ
เขายอมเดินลุยน้ำเสีย
ไปถึงที่นั่น
เขาหมกมุ่นกับมันมาก
จนพร้อมจะทำได้ทุกอย่าง
ผมไปกองแผนกับเขาครั้งหนึ่ง
ที่นี่แหละ ทิ้งไว้เดี๋ยวเราส่งไปให้
วันนั้นนายยักษ์ขมูขีทัลบอตอยู่
ผมหวังว่าคุณจะช่วยจัดการตอนนี้
ผมจะได้เอากลับไปเลย
ผมคงอนุมัติให้ง่ายๆ แบบนั้นไม่ได้
ไม่ต้องห่วง ผมจะจัดการให้แล้วจะส่งคืน
ให้ผมรอตรงนี้ ระหว่างที่คุณตรวจสอบข้อมูลดีไหม
ก็แล้วแต่คุณ แต่รอนานนะ เรามีงานค้างอยู่เยอะ
ใช้เวลาเท่าที่ต้องการเลย คุณทัลบอต ผมนั่งตรงนี้ก็สบายดี
คุณฮาร์ต คุณกลับไปก่อนเถอะ
บอกคนอื่นว่าผมติดอยู่ที่นี่
อย่างไม่มีกำหนด
ได้ครับ คุณวิลเลียมส์
เขาบอกว่าเขาจะนั่งรอทั้งวันถ้าจำเป็น
ซึ่งเขาก็รอ
คุณมีน้ำใจมาก คุณโจนส์
ผมรู้ว่าเราเพิ่มงานให้ทุกคนที่นี่
แล้วนี่อะไร สนามเด็กเล่นเหรอ
ใช่
- ด่วนไหม - ถ้าคุณรีบทำให้เราจะขอบคุณมาก
- ถ้าคุณขอ คุณวิลเลียมส์ - ขอบคุณครับ คุณโจนส์
- ขอบคุณ - ด้วยความยินดี
แทนที่จะออกมาเฉยๆ
เขาเดินไปหาทีละคน
ขอบคุณครับ
มองหน้าพวกเขา
ขอบคุณ
- ขอบคุณทุกคน - ยินดีครับ
- ขอบคุณ - ค่ะ แน่นอน ยินดีค่ะ
ขอบคุณมาก
- ขอบคุณ ขอบคุณมาก - ไม่เป็นไรครับ
ทุกคน
ตอนนั้นกองสวนจัดเต็มเลยใช่ไหม
ใช่
คุณวิลเลียมส์เมื่อหนึ่งปีก่อน ไม่มีทางคิดทำอะไรแบบนั้นแน่
ที่จริงผมได้เห็นสิ่งที่น่าทึ่งกว่านั้นอีก
ตอนนั้นผมไม่ได้เล่าให้ฟังเพราะ...
มันทำให้ผมหงุดหงิด
นี่ไงล่ะ ด้วยเหตุผลทั้งหมดนี้
มันจึงไม่ใช่สิ่งที่เราจะทำได้ในอนาคตอันใกล้
ขอโทษนะ ผมเสียใจจริงๆ
เราไปที่ห้องทำงานของเซอร์เจมส์ เพื่อขอสร้างสนามเด็กเล่น
แต่เซอร์เจมส์ปฏิเสธ
พื้นที่ตรงนั้นก็ทรุดโทรมมากด้วย
โชคไม่ดีที่ตอนนี้เรามีเรื่องด่วนกว่าต้องทำ
ยังไงก็ขอบคุณที่มาหานะ
พันช์อาจจะให้แอนเดอร์สัน ขึ้นเป็นบรรณาธิการคนใหม่
ไม่เห็นดีเลย คุณว่าไง
ก็ไม่ค่อยเหมาะ เขาหมกมุ่นกับบัลเลต์เกินเหตุ
มันก็ไม่จริงซะทีเดียวนะ
แอนเดอร์สันชื่นชอบ
นิยายสืบสวนกับม้ามากด้วย
เซอร์เจมส์
ขออภัยนะครับ
แต่ขอร้องล่ะครับ
ช่วยพิจารณาอีกครั้ง
ผมขอร้อง
หรืออย่างน้อยก็เก็บแฟ้มไว้อีกสัปดาห์
มันจะเสียหายตรงไหนละครับ
เขาขอร้อง
อ้อนวอนให้พิจารณาใหม่
ยังไงก็ไม่ยอมรับคำปฏิเสธ
แต่มันได้ผล
- อะไรนะ - มันได้ผล
มันคงทำให้ประธานเปลี่ยนความคิด
ใช่
ใช่ ก็คงอย่างนั้น
ผู้หญิงพวกนั้นอาจพูดถูก
ใช่ แต่เราทุกคนก็ช่วยด้วย
ใช่ แต่...
ปฏิเสธไม่ได้ว่าลุงแกเป็นคนผลักดัน
หรือเขาจะรู้ ว่าเขาเหลือเวลาไม่มาก
ถ้ารู้เรื่องแบบนั้นอาจกระตุ้นคนเราได้
แต่เขาไม่รู้ ลูกชายเขาก็บอกชัดเจน
ผมมั่นใจว่าใช่นะ
ผมคิดว่าเขารู้
คุณผู้หญิง
เราต้องไม่หมดกำลังใจ
มันจะต้องมีหนทาง
ผมรับรอง
ฉันไม่รู้ว่าเมื่อกี้คุณควบคุมอารมณ์ได้ยังไง
ผมไม่มีเวลามาโกรธหรอก คุณนายสมิธ
ดูจากสิ่งที่เขาพูด
เชิญครับ
บางทีเราทุกคนอาจจะทำเหมือนกัน
ถ้าตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น เราก็คงรีบลงมือทำเป็นพิเศษ
แน่หรือครับ
มันเป็นปฏิกิริยาตามธรรมชาติ
ผมไม่รู้ว่า...
ผมไม่คิดว่าทุกคน...
แม้แต่พวกเราก็เถอะ
จะทำแบบที่คุณวิลเลียมส์ทำเสมอไป
เห็นด้วย
ถ้าเขารู้...
เขาก็เก็บความลับเก่งมาก
เกือบจะเหมือนว่าเขา...
ใช่
คุณพูดถูก
เขาเป็นตัวอย่างที่ดีให้เรา
เอาล่ะ ทุกคน
ผมขอเสนอให้เราทุกคนกล่าวคำสาบานในวันนี้
สาบานว่าจะเรียนรู้จากเขา
บทเรียนที่เขามอบให้เรา
มาสาบานกัน...
ว่าจะไม่ปัดความรับผิดชอบอีก
จะไม่ซุกอะไรไว้ใต้พรมอีก
- หรือข้างบน - หรือข้างบน
คุณวิลเลียมส์แสดงให้เราเห็น...
ว่าถ้า...
ถ้าเราตั้งใจจริง ทุ่มสุดตัว เราก็จะทำได้ดีกว่าเดิม
- ใช่แล้ว - และวันนี้ผมขอพูดตรงนี้เลย
ขณะที่ผมยังรับผิดชอบกองงานสาธารณะ
เราจะซื่อสัตย์ต่อความทรงจำของคุณวิลเลียมส์
เราจะทำงานให้สำเร็จ
- ใช่แล้ว - เห็นด้วย
เร็วหน่อยนะ ฉันรอสายหลานชายอยู่
ได้ค่ะ
สวัสดี ปีเตอร์
เงียบก่อน
ว่าไง คุณซิงห์
ฝ่ายการศึกษายืนยันว่า เรื่องนี้เป็นงานของเราครับ
เรื่องไหนล่ะ
ความขัดแย้งเรื่องการต่อเติม
ที่โรงเรียนเซนต์แมรี่ในชอร์ดิทช์ครับ
อ๋อ เรื่องนั้น
คุณฮาร์ต ดูเรื่องโรงเรียนเซนต์แมรี่หน่อยได้ไหม
นั่นงานของฝ่ายการศึกษาครับ คุณมิดเดิลตัน เพราะเกี่ยวกับโรงเรียน
แต่ถึงอย่างนั้นฝ่ายการศึกษาก็ยืนยันมา
งั้น...
เราเก็บมันไว้ที่นี่ก่อนก็ได้
ไม่มีปัญหา
ส่งไปรษณีย์ทีนะ
คุณมิดเดิลตัน
ว่าไง คุณเวคลิ่ง
ผมขอสามฉบับเลยนะ คุณนายจอห์นสโตน
แค่นี้แหละ ขอบคุณ คุณซิงห์
"คุณเวคลิ่ง ส่วนตัวและเป็นความลับ"
คุณเวคลิ่ง ในตอนนี้
ผมอยากพูดเรื่องที่คุณอาจมองว่าค่อนข้างส่วนตัว
ผมไม่อยากดูถูกสนามเด็กเล่นของเรา
แต่ผมขอบอกคุณว่าถึงอย่างไรเสีย
มันก็เป็นเรื่องเล็กน้อย
และอีกไม่นาน
มันจะเป็นเหมือนเรื่องเล็กน้อยอื่นๆ
นั่นคือชำรุดทรุดโทรม
หรือถูกแทนที่ด้วยเรื่องที่ใหญ่กว่า
พูดง่ายๆ ก็คือ
อย่าไปคิดว่าเราได้สร้างอนุสาวรีย์ที่คงทน
หากมีวันไหนที่คุณรู้สึกไม่แน่ใจ
ว่าคุณทำสิ่งต่างๆ ในแต่ละวันไปเพื่ออะไร
เมื่อความเหน็ดเหนื่อยทั้งหมด
จะลดทอนคุณให้อยู่ในสภาพ
ที่ผมเป็นอยู่เนิ่นนาน
ผมขอให้คุณนึกถึงสนามเด็กเล่นเล็กๆ ของเรา
และความพึงพอใจที่เราได้รับ เมื่อมันเสร็จสมบูรณ์
สวัสดีครับ
สวัสดีครับ คุณตำรวจ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
ครับ แค่อยากมาดูสนามเด็กเล่นอีกครั้ง
ผมมีเอ่อ...
ส่วนเล็กๆ แค่ส่วนเล็กๆ ที่ช่วยสร้างสนามนี้
ผมทำงานที่ศาลากลางลอนดอน
อย่างนั้นเหรอครับ
งั้นคนแถวนี้คงต้องขอบคุณคุณ
ผมไม่ได้ทำอะไรมากหรอกครับ
คนที่ทำ...
คนที่ทำเพิ่งเสียชีวิตไปหน้าหนาวนี้
คุณวิลเลียมส์
ครับ
เขาจะเป็นที่จดจำที่นี่ด้วย...
ความเคารพและความรัก
ผมไม่เคยได้รับเกียรติ ได้เจอคุณวิลเลียมส์เป็นการส่วนตัว
เขายุ่งมากเสมอ
ถ้าคุณเป็นเพื่อนเขา
คุณคงไม่รังเกียจถ้าผมจะเล่าให้ฟัง
จ่าที่สถานีบอกว่าไร้สาระ แต่ว่า
มันยังติดอยู่ในใจผม
เล่าเถอะครับ
เจ้าจะเป็นที่รักของฉัน
ผูกพันด้วยสายใยมากมาย
ตั้งแต่วัยเยาว์
ใบของเจ้าเหมือนฤดูใบไม้ผลิแรก
ดอกเจ้าคือความภาคภูมิใจของฤดูร้อน
ไม่มีต้นไม้ใดจะงามเท่านี้
ทั่วทั้งแดนดิน
เรานั่งอยู่ท่ามกลางร่มเงาที่แผ่ออกไป
เด็กๆ วิ่งรอบตัวเจ้า
เด็ดลูกไม้สีแดงสด
เอามาร้อยเป็นสร้อยคอ
ฉันมองเห็นแม่ของฉัน
เธอยิ้มกว้างให้เรา
บนตักคือแม่หนูจีนนี่
ส่วนเจมี่นั่งอยู่ที่เข่า
เพื่อตัวเขาเอง ผมควรจะคุยกับเขา
ให้เขาไปหาที่อุ่นๆ
แต่คือยังงี้ครับ เขาดู...
มีความสุขมาก
และผมรู้สึกละอายที่จะ...
ไปรบกวนเขา
ผมคิดว่าเดี๋ยวเขาก็ลงจากชิงช้า แล้วกลับบ้าน
คุณวิลเลียมส์...
เขาป่วยระยะสุดท้าย
และผมคิดว่ามันถูกต้องแล้ว...
ที่คุณปล่อยให้เขามีช่วงเวลานั้น
และผมคิดว่าคุณพูดถูก
ตอนที่คุณเห็นนั้นเขามีความสุข
อาจจะมีความสุขกว่าครั้งไหนในชีวิต
ฉะนั้นอย่าคิดมากเลยครับ คุณตำรวจ
- ราตรีสวัสดิ์ คุณตำรวจ - ราตรีสวัสดิ์ครับ
แปลคำบรรยายไทยโดย Jiraporn Achawakom