Downloaded from YTS.MX
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΒΟΡΕΙΑ ΙΡΛΑΝΔΙΑ - 1975
Οι Ταραχές εδώ, στη Βόρεια Ιρλανδία, κράτησαν 30 χρόνια.
Και σκοτώθηκαν περίπου 3.700 άτομα εκείνη την περίοδο,
και τραυματίστηκαν πάνω από 40.000.
Το αποτέλεσμα ήταν πως μία ολόκληρη γενιά εφήβων
μεγάλωσαν χωρίς να έχουν κοινωνικές διεξόδους
όπως είχαν παιδιά αλλού.
Γι' αυτό είναι σημαντικό να επιβιώσει κάποιο είδος διασκέδασης.
Τώρα πολλές αίθουσες χορού ίσως χρειαστεί να κλείσουν.
Λόγω αυτού που έγινε στο πιο γνωστό συγκρότημα της Ιρλανδίας.
Αυτό το συγκρότημα γέμιζε αίθουσες νότια και βόρεια των συνόρων.
Λεγόταν The Miami Showband.
Οι Miami Showband ήταν το πιο δημοφιλές συγκρότημα της Ιρλανδίας.
Συχνά, δεν ακούγαμε τη μουσική μας.
Τόσο πολύ φώναζαν.
Στριμωχνόσουν. Δεν σε ένοιαζε
αν υπέφερες. Όταν ήσουν εκεί, σηκωνόσουν όρθιος.
Ήταν οι σούπερ σταρ μας.
Ήμουν περιχαρής.
Ήμουν ο αρχηγός μίας από τις καλύτερες μπάντες του κόσμου.
Οι Ιρλανδοί Beatles.
ΟΙ SHOWBAND ΣΕ ΠΑΓΙΔΑ ΘΑΝΑΤΟΥ
Καταρρακώθηκα.
Γιατί να επιτεθεί κάποιος στους Miami;
Σε όλους αρέσει η μουσική τους.
Η σκηνή δεν ήταν ποτέ ξανά ίδια.
Η μουσική πέθανε τη νύχτα που πέθαναν οι Miami.
Πιστεύετε ότι ήταν τυχαία η δολοφονία των Miami Showband;
Δεν νομίζω πως ήταν τυχαία. Νομίζω πως τους επέλεξαν.
Ο κόσμος εδώ σοκαρίστηκε.
Είμαι αποφασισμένος να βρω ποιος σκότωσε τους Miami Showband,
ακόμα κι αν φτάσω στην κορυφή της βρετανικής κυβέρνησης.
Πέρασαν 40 χρόνια, αλλά επιτέλους πλησιάζουμε την αλήθεια.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο νότιο Τιπερέρι, που βρίσκεται στην Ιρλανδία.
Νοτιότερα από τις Ταραχές που ξέσπασαν στη Βόρεια Ιρλανδία,
που ανήκει στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο πατέρας μου ήταν εθνικιστής.
Θα ήθελε σίγουρα να δει την Ιρλανδία ενωμένη.
Αυτό θέλουν οι Ιρλανδοί.
Αλλά δεν υπήρχε μίσος ούτε αντιπάθεια για τη Βρετανία.
Ο μπαμπάς μου εθελοντικά
μπήκε στον βρετανικό στρατό όταν ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος.
Μεγάλωσα σεβόμενος τη στολή.
Αντιπροσώπευε ό,τι ήταν καλό.
Δεν ήμουν καχύποπτος…
απέναντι στο ιρλανδικό ή το βρετανικό κράτος.
Δεν ήξερα τίποτα από πολιτική.
Οι γονείς μου είχαν δει τι…
μπορεί να κάνει η πολιτική…
και χάρηκαν πολύ που αποφάσισα να μάθω ένα όργανο
και να αφιερώσω τη ζωή μου εκεί.
-Γεια, παιδιά. -Χαίρομαι που σας βλέπω.
Πώς είστε;
Το '62 με 63 οι Beatles κατέλαβαν τον κόσμο.
Άκουσα το "Love Me Do" στο ραδιόφωνο.
Και στα 11 μου, αποφάσισα να μπω στους Beatles. Τόσο απλά.
Μία μέρα ένας νεαρός με ρώτησε
αν ήθελα να παίξω μπάσο στο συγκρότημά του.
Δεν είχα ξαναπαίξει μπάσο.
Σκέφτηκα "Αφού κάνει για τον ΜακΚάρτνεϊ, κάνει και για μένα".
Όταν το άγγιξα,
ήταν σαν να με έβαλε κάποιος στην πρίζα.
Έπαιξα μέχρι που έβγαλα φουσκάλες στα δάχτυλα.
Και άρχισα να βελτιώνομαι και να το καταλαβαίνω.
Έτσι ξεκίνησε η μουσική μου.
Και ανέβηκα πολύ γρήγορα.
Τότε οι συγκρούσεις στην Ιρλανδία ήταν σε κορύφωση.
ΒΟΡΕΙΑ ΙΡΛΑΝΔΙΑ - 1973
Στα όπλα!
Βόμβες στη Βόρεια Ιρλανδία, αφήνουν γνώριμα ,πλέον, ερείπια.
Δεν θα έρθει ειρήνη μέχρι να αναγνωρίσουν
πως η Β. Ιρλανδία ανήκει στο Ηνωμένο Βασίλειο,
και θα μείνει έτσι.
Οι βόρειοι ενωτικοί, κυρίως προτεστάντες,
ήθελαν η Β. Ιρλανδία να μείνει ενωμένη με τη Βρετανία.
Και οι εθνικιστές, κυρίως καθολικοί, ήθελαν μία ενωμένη Ιρλανδία.
Η ΙΡΛΑΝΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΡΛΑΝΔΟΥΣ
Δεν θα υπάρξει φιλία ανάμεσα σε προτεστάντες και καθολικούς ξανά.
Υπάρχει πικρία.
Η πιο ισχυρή παραστρατιωτική ομάδα από την πλευρά των νομιμοφρόνων, το ΕΔΟ,
ή Εθελοντική Δύναμη του Όλστερ.
Και στην πλευρά των δημοκρατών, είναι ο ΙΔΣ,
ο Ιρλανδικός Δημοκρατικός Στρατός.
ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΣ IRA, ΜΠΕΛΦΑΣΤ
Όσο κλιμακωνόταν η παραστρατιωτική τρομοκρατία κι από τις δύο πλευρές,
οι πολίτες υπέφεραν περισσότερο.
Αλλά ταυτόχρονα,
οι showbands ήταν πολύ δημοφιλείς στην Ιρλανδία.
Βόρεια και νότια.
Και οι showbands κάλυπταν τη δημοφιλή μουσική της εποχής,
ό,τι χορευόταν.
Η σκηνή των showbands ήταν φανταστική…
γιατί ο κόσμος ζούσε μες στις Ταραχές και ξέδιναν.
Το να ντύνεσαι για να πας σε μια showband, ήταν σαν ψυχοθεραπεία.
Υπήρχαν τόσο πολλές,
αλλά το μεγαλύτερο σόου ήταν των Miami Showband.
Πέρασα οντισιόν,
αλλά δεν είχα καμία αμφιβολία ότι θα μπω και θα με πάρουν.
Τόση αυτοπεποίθηση είχα.
ΦΡΑΝ Ο'ΤΟΥΛ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ, THE MIAMI SHOWBAND
Θυμάμαι τον τραγουδιστή τους, Φραν Ο' Τουλ, γιατί ήταν ίνδαλμα.
Όλες τον είχαν ερωτευτεί.
Είχαν τη φωτογραφία του Φραν στο δωμάτιό τους.
Είχε περιγραφεί ως ο καλύτερος τραγουδιστής σόουλ της Ιρλανδίας.
Τόσο καλός ήταν.
Το σόου λέγεται "Εγώ κι η Μουσική μου".
Τραγούδια που έγραψα με έναν φίλο, τον Ντες Λι.
Ο Ντες ήταν αρχηγός.
Και έγραφε σοβαρά. Ήταν ο συνεργάτης του Φραν στη συγγραφή τραγουδιών.
Κοιμόμασταν…
πίναμε και τρώγαμε μουσική.
Και το βασικό μου όργανο ήταν το σαξόφωνο.
Ο Μπράιαν ΜακΚόι ήταν αξιοσέβαστος στη μουσική βιομηχανία.
Φοβερός τρομπετίστας, και λάτρευε την οικογένεια, τα παιδιά και τον σκύλο του.
Ο Ρέι Μίλαρ ήταν ο ντράμερ.
Ήταν καλή παρέα, και φαινόταν στο παίξιμό του.
Και ο κιθαρίστας μας, Τόνι Γκέρατι, που ήταν ασυνήθιστα χαρισματικός μουσικός.
Δεθήκαμε πολύ γρήγορα.
Και με κοιτούσε και χαμογελούσαμε
και βάζαμε κάτι έξτρα στη μουσική. Κάτι σαν τηλεπάθεια.
Ζούσαμε στην Ιρλανδία, στο Δουβλίνο,
αλλά ήμασταν πολύ δημοφιλείς στη Βόρεια Ιρλανδία.
Γίνονταν τρομερές θηριωδίες.
Και μέσα στους σκοτωμούς και το χάος,
ήμασταν δημοφιλείς και στις δύο πλευρές των συνόρων,
βόρεια και νότια, σε ανάμικτο κοινό.
Κοιτάς το κοινό και…
δεν ξεχωρίζεις προτεστάντες και καθολικούς.
Φαίνονται ίδιοι, μιλάνε ίδια.
Τότε
ειλικρινά δεν ήξερα
τι θρησκεία ήταν ο καθένας στην μπάντα.
Οι Ρέι Μίλαρ και Μπράιαν ΜακΚόι
ήταν από τον βορρά και προτεστάντες. Οι υπόλοιποι ήταν καθολικοί.
Δεν συζητούσαμε για θρησκεία και πολιτική.
Το μόνο που μας ένοιαζε ήταν…
"Πόσο καλά παίζει;"
Αυτό ήταν. Ναι, αυτή ήταν η θρησκεία μας: η μουσική.
Όπως όλες οι άλλες μπάντες,
περνούσαμε τα σύνορα προς τον βορρά κάθε εβδομάδα.
Πίστευα ότι οι μουσικοί είχαν ασυλία.
Καμία μπάντα δεν επηρεάστηκε από τα προβλήματα της Βόρειας Ιρλανδίας.
Κι έτσι…
αυτό που μας συνέβη στις 31 Ιουλίου ήταν σοκαριστικό.
Το μαγαζί ήταν το Castle Ballroom στο Μπάνμπριτζ.
Το Μπάνμπριτζ είναι στη Βόρεια Ιρλανδία.
ΧΟΡΟΣ
Ερχόμασταν από το Δουβλίνο, που είναι στην Ιρλανδία.
Πήγαμε στο μαγαζί,
όλα ήταν φυσιολογικά.
Και τη συγκεκριμένη νύχτα,
θα φώναζαν "Clap your hands! Stomp your feet!"
Ήταν το νούμερο ένα κομμάτι του Φραν.
Θυμάμαι το "Clap your hands! Stomp your feet!",
γιατί πετάγαμε ένα μέτρο από το έδαφος όταν το παίζανε.
Τρελαινόμασταν όταν το έπαιζαν!
Είπαμε το τελευταίο κομμάτι,
και ο κόσμος ούρλιαζε και φώναζε.
Ήθελαν κι άλλο. Μόνο αυτό ακουγόταν.
Φύγαμε από το Μπάνμπριτζ περίπου στις δύο το πρωί.
Ήταν πέντε στο βαν, γιατί ο Ρέι, ο ντράμερ,
επέστρεψε στο Άντριμ με το δικό του αμάξι.
Και μέσα σε 10, 15 λεπτά,
είδαμε τους φακούς…
να μας κάνουν νόημα.
Ο Μπράιαν γύρισε και είπε "Κάνουν έλεγχο μπροστά".
Όταν ήσουν στον Βορρά, μπορεί να σε σταματούσαν…
οι αρχές.
Τη συγκεκριμένη νύχτα,
μας ζήτησαν να βγούμε από το βαν.
Βγήκαμε και σταθήκαμε κοντά στο βαν.
Είδαμε περίπου πέντε στρατιώτες. Ήταν όλοι οπλισμένοι με αυτόματα.
Και ήταν πολύ φιλικοί. Έκαναν και πλάκα μαζί μας.
Αλλά ήταν κάποιος εκεί που φαινόταν επικεφαλής.
Όταν έφτασε, όλοι έγιναν πιο επαγγελματίες.
Όταν μίλησε, είχε πολύ χαρακτηριστική, αριστοκρατική,
προφορά μορφωμένου Άγγλου.
Όχι προφορά Βόρειας Ιρλανδίας.
Όταν σε σταματούσαν σε μπλόκο στη Βόρεια Ιρλανδία,
δεν ήταν φυσιολογικό να ακούσεις βρετανική προφορά.
Η φωνή του ξεχώριζε από τις όλες τις άλλες.
Ο Μπράιαν με σκούντηξε,
και είπε "Θα μας αφήσουν γρήγορα. Είναι ο βρετανικός στρατός".
Ένιωσα ασφαλής.
Η στολή για μένα σήμαινε τάξη κι ασφάλεια.
Ήταν εκεί για να μας προστατεύσουν.
Και τότε, άκουσα τους στρατιώτες να ανοίγουν το Volkswagen βαν μας.
Και ξαφνικά…
Το βαν εξερράγη. Ξέσπασε μεγάλη φωτιά.
Έπεσαν πυροβολισμοί. Ακούγονταν φωνές.
Κλάματα. Ήταν χάος.
Και η πρόσκρουση της βόμβας που εξερράγη
με ώθησε πέρα από το χαντάκι στο χωράφι.
Τα πάντα έγιναν κόκκινα.
Όλα σε αργή κίνηση. Προσπάθησα να τρέξω. Άκουσα πυροβολισμούς.
Οι στρατιώτες μάς κυνήγησαν στο χωράφι
άρχισαν να ρίχνουν.
Άκουγα τον Φραν να λέει
"Σας παρακαλώ, μην πυροβολείτε! Σας παρακαλώ!"
Και άκουγα να φωνάζουν,
να λένε
"Είστε σίγουροι πως οι μπάσταρδοι είναι νεκροί;"
Άκουσα μία φωνή από τον δρόμο να λέει με προφορά Βόρειας Ιρλανδίας,
"Ελάτε! Τους πέτυχα τους μπάσταρδους. Είναι νεκροί".
Έφτασα στον κύριο δρόμο.
Ήταν σαν εμπόλεμη ζώνη.
Είχε αίματα παντού.
Ακρωτηριασμένα μέλη παντού.
Φώναξα τον Φραν, τον Μπράιαν, τον Τόνι.
Δεν απάντησε κανείς.
Και ο Στιβ βογκούσε.
Φώναξα "Στιβ;
Θα πάω στο Αστυνομικό Τμήμα του Νιούρι για βοήθεια".
ΜΕΙΝΕΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
ΕΚΤΑΚΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ
Πήγα στη δουλειά το επόμενο πρωί και είδα πως οι Miami Showband
ήταν θύματα ενέδρας...
και τρία μέλη είχαν σκοτωθεί.
Και ένα ήταν στην εντατική.
Με είχαν πυροβολήσει…
με διευρυνόμενη σφαίρα, δηλαδή σφαίρα που εκρηγνύεται.
Εξερράγη…
σε 16 κομμάτια μέσα μου.
Έκανε πολλή ζημιά.
Όλοι ανησυχούσαν αν θα επιβιώσει ή όχι.
Όλοι είχαν απλώς…
αρρωστήσει.
Παρακάλεσα τον Θεό να ζήσει.
Περίμενα τον Ράιαν στο σπίτι στις δύο.
Κοιμήθηκα και δεν άκουσα κάποιον να μπαίνει.
Με κάλεσε ο γαμπρός του Ράιαν στις 7:00 π.μ.
Είπε "Άκουσα ότι έστησαν ενέδρα σε μπάντα στα σύνορα".
Είπα "Μα…
Δεν ξέρω. Έχω κακό προαίσθημα".
Και άνοιξα το ραδιόφωνο για να ακούσω τα νέα των οκτώ.
Ανακοίνωσαν πως ο Μπράιαν σκοτώθηκε.
Όταν ξύπνησα στο νοσοκομείο,
είπα "Πώς είναι ο Τόνι, ο Φραν και ο Μπράιαν;
Πότε θα τους δω;"
Η απάντηση όλων ήταν "Κάποιοι είναι καλύτερα, κάποιοι χειρότερα".
Αλλά τελικά έπρεπε να μου πουν…
πως ήταν νεκροί.
ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΦΡΑΝ Ο' ΤΟΥΛ 1 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1975
ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΟΝΙ ΓΚΕΡΑΤΙ
ΤΑ ΚΛΑΜΠ ΣΙΩΠΟΥΝ ΕΝΩ ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΘΡΗΝΟΥΝ
Το πρωί μετά τη σφαγή,
αστυνομικοί με έβαλαν σε ένα δωμάτιο…
και μου ζήτησαν να τους βοηθήσω να σχεδιάσουν το σκίτσο κάποιου
εμπλεκόμενου που θυμόμουν.
Και ήταν κάτι που καρφώθηκε στον νου μου.
Ήμουν θαυμαστής του Μπάντι Χόλι.
Ένας από αυτούς είχε βαριά, σκούρα γυαλιά.
Και βρέθηκαν κομμάτια των γυαλιών του στον δρόμο.
Έτσι έπιασαν τον έναν δολοφόνο.
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ
Δύο άντρες συνελήφθησαν, τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες.
΄Όταν έγινα καλά,
συνειδητοποίησα πως ήμουν μάρτυρας.
Είχαμε...
πολύ άγχος που θα πηγαίναμε στον βορρά να καταθέσουμε.
Αλλά είπα στον Στίβεν
"Πρέπει να πάμε για τα παιδιά.
Πρέπει να πάμε στο δικαστήριο για να βοηθήσουμε να καταδικαστούν αυτοί".
ΒΛΟΣΥΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΦΑΓΗ
Όταν είδα αυτούς που σκότωσαν τους φίλους μου,
δεν αναγνώρισα κανέναν. Ο Ντες αναγνώρισε έναν.
Οι οικογένειες των κατηγορούμενων μου φώναζαν
"Θα σε βρούμε! Κάπου,
κάποτε!"
Αλλά όταν ανέφερα
ότι τη νύχτα του περιστατικού, Βρετανός αστυνομικός
βρισκόταν στη σκηνή και ήταν επικεφαλής της επιχείρησης,
πάντα το απέρριπταν. Μας έλεγαν συνεχώς
"Κάνετε λάθος", ή "Δεν έχει σημασία".
Την εποχή της δίκης δεν με ένοιαζε.
Ήθελα απλώς να τελειώσουμε,
αν ήταν ένοχοι, να μπουν φυλακή, αν όχι, να πάμε σπίτι μας.
Έχουμε δύο από τα μέλη τους συγκροτήματος. Τον Ρέι,
τον ντράμερ μας,
και τον Στίβεν στο μπάσο. Δύο από τα αρχικά μέλη.
-Κι εσύ. -Κι εγώ, σύνολο τρεις. Ναι.
Το να επανενώσουμε τους Miami ήταν...
αφελές, σε μεγάλο βαθμό.
Θέλαμε να το ξεπεράσουμε.
Χωρίς να παίξουν ούτε νότα,
οι Miami έγιναν η κορυφαία μπάντα της Ιρλανδίας ξανά.
Κυρίως λόγω της συνολικής συμπάθειας που δέχτηκαν.
Το κοινό μας μεγάλωσε.
Η υστερία.
Είχα την εντύπωση πως έρχονταν να μας δουν, όχι να μας ακούσουν.
Ήταν πιο πολύ μπανιστήρι παρά εκτίμηση της μουσικής.
Δεν έπρεπε να επιστρέψω. Είχα...
υποστεί ψυχικό τραύμα.
Έγινα σωματικά καλά...
σχετικά γρήγορα. Ήμουν νέος. Ήμουν μόνο 24 χρονών.
Αλλά είναι κάτι που...
σε πιέζει και σε εμποδίζει να ζήσεις φυσιολογική ζωή.
Με έπεισαν να μείνω μέχρι το καλοκαίρι.
Ανυπομονούσα να φύγω από την μπάντα.
Η Ανν κι εγώ αποφασίσαμε να πάμε στο Λονδίνο και να ξεκινήσουμε νέα ζωή.
Και να 'μαστε ανώνυμοι.
Σκέφτηκα "Δεν θα χρειαστεί να ανησυχήσω ξανά.
Θα μείνω εδώ, θα ξεχάσω εκείνη τη νύχτα.
Θα το απωθήσω.
Δεν ανήκει στη ζωή μου πια. Ανήκει στο παρελθόν".
Μείναμε στο Λονδίνο επί 17 χρόνια.
Αλλά ό,τι κι αν έκανα στη ζωή μου,
αυτό υπήρχε πάντα.
Όσο ήμασταν στο Λονδίνο, η Ιρλανδία άλλαξε.
Αποφασίσαμε "Είναι ασφαλές.
Ας γυρίσουμε στην Ιρλανδία".
Αλλά υπήρχαν ερωτήματα για τον φόνο των Miami Showband.
ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
Μου ζητήθηκε να δώσω στοιχεία στον δικαστή.
ΔΟΥΒΛΙΝΟ - 2003
Που σήμαινε πως δεν ήταν μόνο κάποιοι κακοποιοί
υπεύθυνοι για το περιστατικό.
Ίσως κάποια ερωτήματα αξίζει να επανεξεταστούν.
Είπα
"Το χρωστάω όχι μόνο στα παιδιά που σκοτώθηκαν, όχι μόνο στους φίλους μας.
Το χρωστάω και στον εαυτό μου να πάρω απαντήσεις. Περίμενα πολύ".
Τότε γνώρισα τη Μάργκαρετ Έργουιν,
που είχε ερευνήσει εκτενώς υποθέσεις, συμπεριλαμβανομένης της δικής μας.
Προφανώς, οι Miami Showband ήταν στόχος.
Η πρόθεση προφανώς ήταν
να σκοτωθούν όλοι από τη βόμβα.
Αλλά η βόμβα εξερράγη πρόωρα.
Τα πτώματα δύο αντρών ανακαλύφθηκαν κοντά στα συντρίμμια του βαν.
Και αυτοί που σκοτώθηκαν ήταν ο Χάρις Μπόιλ και ο Γουέσλι Σάμερβιλ.
Είχαν τατουάζ που τους ταυτοποίησαν...
ως μέλη της Εθελοντικής Δύναμης του Όλστερ, της ΕΔΟ.
ΠΟΠ ΜΠΑΝΤΑ ΣΦΑΓΙΑΣΤΗΚΕ ΣΕ ΕΝΕΔΡΑ ΤΗΣ ΕΔΟ
Προφανώς, ήξερα το όνομα ΕΔΟ, Εθελοντική Δύναμη του Όλστερ.
Αλλά δεν ήξερα τίποτα γι' αυτούς, πριν από την έρευνα.
Νομιμόφρονες παραστρατιωτικοί , όπως η ΕΔΟ,
θα έκαναν τα πάντα για να διατηρηθεί η ένωση με τη Βρετανία, ακόμα και φόνο.
-Έχετε όπλα; -Ναι.
-Είστε έτοιμοι να τα χρησιμοποιήσετε; -Ναι.
-Και τα έχετε χρησιμοποιήσει; -Ναι.
Έγιναν πολλές συλλήψεις μετά την επίθεση.
Δύο καταδικάστηκαν, ο Τόμας Ρέιμοντ Κρόζιερ
και ο Τζέιμς Ρόντρικ ΜακΝτάουελ.
Επίσης μέλη της ΕΔΟ.
"Φόνοι όπως των Showband πρέπει να πάψουν", είπε ο δικαστής,
καταδικάζοντας ΜακΝτάουελ και Κρόζιερ
στις μεγαλύτερες ποινές στην ιστορία της Β. Ιρλανδίας.
Άλλο ένα όνομα αναφερόταν συχνά.
Το τοπικό παράρτημα της Εθελοντικής Δύναμης του Όλστερ
είχε έναν νέο ηγέτη που λεγόταν Ρόμπιν Τζάκσον,
γνωστός ως "Τσακάλι".
Ο Ρόμπιν Τζάκσον είχε κάνει, πιθανώς, τις πιο πολλές δολοφονίες
στην ιστορία των συγκρούσεων της Βόρειας Ιρλανδίας.
Λέγεται ότι ο Τζάκσον ήταν υπεύθυνος για 50 με 135 φόνους,
είτε τους έκανε ο ίδιος είτε με τη συμμορία του.
Και πρώην φυλακισμένοι που εξέτισαν την ποινή τους με τον Τζάκσον,
άσχετοι με το περιστατικό των Miami Showband, μας είπαν ότι σήκωνε την μπλούζα
και έδειχνε τα εγκαύματα που είχε πάθει από τη βόμβα.
Ο Ρόμπιν Τζάκσον είχε περάσει από ανάκριση
για τη σφαγή των Miami Showband.
Ήμουν ενεργός αστυνομικός επί 37 χρόνια.
Ήμουν επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών στην περιοχή που ζούσε ο Τζάκσον.
Ο Τζάκσον ήταν νούμερο ένα στόχος μας.
Ήταν καταχωρημένος ως σύνδεσμος για τους Miami Showband
λόγω της τοποθεσίας όπου συνέβη,
που ήταν η περιοχή του Ρόμπιν Τζάκσον,
του γεγονότος πως ήταν ηγέτης της ΕΔΟ,
του γεγονότος πως ήταν συνεργάτης του Μπόιλ και του Σόμερβιλ.
Αλλά δεν είχαν αποχρώσες ενδείξεις ή εγκληματολογικά τεκμήρια.
Και ο Τζάκσον δεν μίλησε στην ανάκριση.
Και έφυγε ελεύθερος.
Και επειδή έπρεπε να μάθω κι άλλα,
μίλησα με δύο πρώην αξιωματούχους της Βρετανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.
Στα τέλη της δεκαετίας του '60 και αρχές του '70,
ήμουν στον στρατό στη Βόρεια Ιρλανδία.
Ήμουν Ανώτερος Υπεύθυνος Πληροφοριών.
Αλλά ήταν τίτλος κάλυψη για ψυχολογικές επιχειρήσεις.
Ο ρόλος μου ήταν να συλλέγω πληροφορίες για τη διατάραξη
τρομοκρατικών οργανώσεων.
Και αντιμετωπίζαμε πολλή βία.
Ο κόσμος ξεχνάει πόσο βίαια ήταν.
Στρατολογούσα συνεργάτες
σε τρομοκρατικές οργανώσεις που έδιναν πληροφορίες,
για να εντοπίσουμε την τρομοκρατία σε κάθε μορφή.
Και στις δύο πλευρές, προτεστάντες και καθολικούς.
Και όταν έφυγα από εκεί, δούλεψα για την MI6.
H MI6 είναι η αντίστοιχη CIA της Μεγάλης Βρετανίας.
Με άλλα λόγια, κατασκόπευαν.
Είχαν πολλά στοιχεία για το ποιος ασκούσε βία,
ποια είναι τα πολιτικά τους κίνητρα και τι προσπαθούσαν να πετύχουν.
Ο λόγος που παρακολουθούσαμε
τον Χάρις Μπόιλ και τη συμμορία τους ήταν ότι ξέραμε πως ήταν τρομοκράτες.
Ο Ρόμπιν Τζάκσον, "Το Τσακάλι", ήταν ο ανερχόμενος κακοποιός της περιοχής.
Έτσι μπήκε στην οργάνωση.
Και πιστεύω πως ο Ρόμπιν Τζάκσον είχε σχέση με την επίθεση των Miami Showband.
Ο τρομοκράτης έστηνε μπλόκο,
ντυμένος σαν μέλος του Συντάγματος Άμυνας του Όλστερ.
Με άλλα λόγια, έμοιαζαν με κανονικά μέλη του στρατού.
Το Σύνταγμα Άμυνας του Όλστερ ήταν ο στρατός της Β. Ιρλανδίας.
Οι δύο συνελήφθησαν για τους φόνους των Miami.
Ο ΜακΝτάουελ και ο Κρόζιερ ήταν μέλη του Συντάγματος Άμυνας του Όλστερ.
Νομιμόφρονες παραστρατιωτικοί είχαν παρεισφρήσει στον τοπικό στρατό,
κι έπαιρναν όπλα για να σκοτώσουν κόσμο.
Με μία έκρηξη αν θες. Αλλά πυροβολείς με μικρές ριπές.
Μικρές ριπές.
Και το καταλαβαίνεις...
Πίεσε τη σκανδάλη, πίεσε, ένα, δύο, άσε.
Ο Ρόμπιν Τζάκσον ήταν μέλος του Συντάγματος Άμυνας του Όλστερ
στις αρχές δεκαετίας '70.
Το 1972 σχεδόν εκατό όπλα κλάπηκαν από το οπλοστάσιο του στρατού.
Ήταν σίγουρα δουλειά εκ των έσω.
Πιστεύουμε πως ο Ρόμπιν Τζάκσον εμπλεκόταν στη ληστεία αυτή.
Η αστυνομία έψαξε το σπίτι του Τζάκσον
κι ανακάλυψαν ότι είχε πυρομαχικά που δεν θα έπρεπε.
Αλλά ο Τζάκσον συνέχισε να 'ναι ελεύθερος. Πώς γίνεται αυτό;
Σχεδόν όλα τα όπλα
που χρησιμοποιήθηκαν στους φόνους των Miami Showband,
ήταν από το ΣΑΟ ή την αστυνομία της Βόρειας Ιρλανδίας.
Όλα.
Ανώτεροι αξιωματούχοι αρνήθηκαν γρήγορα
οποιαδήποτε σχέση της αστυνομίας ή του στρατού με την επίθεση.
Ο ΓΗΡΑΙΟΤΕΡΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΑΙ,
Φυσικά ο Κρόζιερ κατηγορήθηκε.
ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΑΟ
Ταγματάρχη, δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε
πώς στους δολοφόνους των Miami Showband
επιτράπηκε να μπουν στο Σύνταγμα Άμυνας του Όλστερ.
Αν...
δεν ξέραμε τίποτα για εκείνους...
όταν έκαναν αίτηση, δεν μπορούσαμε
να τους εμποδίσουμε να μπουν.
Ήμουν ένας από εκείνους που...
πίστευαν ότι ήταν η μειοψηφία.
Πως κάποιοι ήταν αποστάτες ή εξαιρέσεις.
Αρνιόμουν να πιστέψω κάθε ιδέα συμπαιγνίας.
Συμπαιγνία είναι η συνεργασία ανάμεσα...
σε τρομοκρατικές ομάδες και στον στρατό και την αστυνομία.
Ήθελα να πιστέψω πως το σύστημα δούλευε.
Το 2005 ήταν σημαντικό ορόσημο.
Είναι η 30ή επέτειος της σφαγής των Miami Showband.
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ - 2005
Τα θυμηθήκαμε όλα,
όχι μόνο εγώ, όχι μόνο οι οικογένειες και οι φίλοι, αλλά
όλη η χώρα, βόρεια και νότια.
Δύσκολη η επιστροφή εδώ.
Στο ίδιο σημείο.
Με ανάγκασε να το σκεφτώ με έναν τρόπο που δεν το είχα ξανασκεφτεί.
Πως παλεύαμε για την αλήθεια.
Ίσως για κάτι περισσότερο από δικαιοσύνη.
Ένιωσα ένα καθήκον.
Ήμουν αποφασισμένος να συνεχίσω.
ΜΠΑΝΤΑ ΣΕ ΠΑΓΙΔΑ ΘΑΝΑΤΟΥ
Και το 2005 έγινε μία αποκάλυψη.
Γνώρισα τον Άλαν Μπρέκνελ όταν ερευνούσε
τον φόνο του πατέρα του, που σκοτώθηκε από την ίδια συμμορία
που σκότωσε τους Showband.
Αυτό με έβαλε στη δουλειά
από το 2005 μέχρι το 2006.
Η αστυνομία της Β. Ιρλανδίας έστησε την Ομάδα Ιστορικών Ερευνών
με μόνο σκοπό να απαντηθούν οι ερωτήσεις των οικογενειών,
να επανεξεταστούν όλοι οι θάνατοι.
Τα χαρτιά της αστυνομίας βγήκαν επιτέλους στο φως.
Βρέθηκαν από ερευνητές της Ομάδας Ιστορικών Ερευνών, ΟΙΕ.
Νόμιζα πως θα έδινα στοιχεία σε άλλη μία ομάδα.
Τελικά, ήταν πολύ σημαντικό.
Βγήκαν στην επιφάνεια νέες, ανησυχητικές πληροφορίες
γύρω από έναν άντρα, τον Διοικητή της ΕΔΟ, Ρόμπιν Τζάκσον.
Ένα από τα όπλα που ελέγχθηκαν και διαπιστώθηκε πως ήταν στους φόνους,
ένα πιστόλι Luger, βρέθηκε περίπου δέκα μήνες μετά τους φόνους.
Μαζί με το πιστόλι βρέθηκε ένας σιγαστήρας τυλιγμένος σε μονωτική ταινία.
Τα αποτυπώματα του Ρόμπιν Τζάκσον βρέθηκαν στον σιγαστήρα.
Αλλά έγινε ένα λάθος
από το τμήμα αποτυπωμάτων στην αρχική τους αναφορά.
Και είπαν πως τα αποτυπώματα ήταν πάνω στην ταινία.
Ο Ρόμπιν Τζάκσον είχε έτοιμη δικαιολογία
γιατί το αποτύπωμά του ήταν στη μονωτική ταινία.
Προφανώς, κάποιος τον ενημέρωσε.
Και πρέπει να ρωτήσουμε: Γιατί κάποιος από την αστυνομία
έδινε πληροφορίες στον Ρόμπιν Τζάκσον, αν αυτός είναι
ο πιο περιβόητος κακοποιός νομιμοφρόνων
του Βορρά εκείνη την εποχή;
Το αποτέλεσμα της έρευνας της ΟΙΕ μάς έδωσε
την αστυνομία στο πιάτο.
Μας έδωσαν αποδείξεις ενοχής.
Η Ομάδα Ιστορικών Ερευνών βρήκε ότι ο ντετέκτιβ που ανέκρινε τον Τζάκσον,
έκανε καταγγελία εναντίον αστυνομικών που ενημέρωσαν τον Τζάκσον.
Η αναφορά ανέβηκε στην ιεραρχία και μετά…
Δεν έγινε τίποτα.
Δεν υπάρχουν καταγραφές για το πού πήγε
και ποιο ήταν το αποτέλεσμα.
Και δεν ήταν η πρώτη φορά που διέφυγε από τη δικαιοσύνη.
Μέσα σε 90 δευτερόλεπτα,
το κεντρικό Δουβλίνο καταστράφηκε.
Τριάντα τρεις νεκροί και σχεδόν
τριακόσιοι τραυματίες.
Μέχρι σήμερα παραμένει η χειρότερη θηριωδία των Ταραχών.
Είχαν ξαναγίνει εκρήξεις, αλλά όχι τέτοιας κλίμακας.
Τρεις βόμβες εξερράγησαν στο Δουβλίνο σε ώρα αιχμής,
και μετά,
περίπου 1,5 ώρα μετά,
μία τέταρτη βόμβα εξερράγη στο Μόναχαν της Βόρειας Ιρλανδίας.
Η τρομερή θηριωδία του 1974
έγινε έναν χρόνο πριν από τους Miami.
Μιλάμε για τον Μάιο του '74 και τον Ιούλιο του '75.
Μπορώ να πω πως ξέρω και πιστεύω ότι κάποιοι από τους εμπλεκόμενους
στην επίθεση των Miami είχαν συμβάλλει
στις εκρήξεις του Μόναχαν.
Και οι τρεις κορυφαίοι νομιμόφρονες έχουν θεωρηθεί σχεδιαστές των βομβαρδισμών.
Ο Χάρις Μπόιλ, διοικητής της ΕΔΟ,
και νομιμόφρονας δολοφόνος, γνωστός ως Τσακάλι.
Οι θηριωδίες επιτρέπονταν
από άτομα... ξέραμε ποιοι ήταν.
Είχαμε πληροφορίες, και δεν κάναμε τίποτα.
Ο Χολρόιντ εξεπλάγη
που δεν του είπαν να ερευνήσει τις βόμβες του Δουβλίνου,
ως επικεφαλής της Ομάδας
εκεί που βρίσκονταν οι ύποπτοι.
Έχουμε μία λίστα με ονόματα που ονομάζουμε "Προστατευμένη Λίστα".
Ο Κόλιν Γουάλας έφτιαξε μία λίστα έναν χρόνο πριν από την επίθεση των Miami.
Ανθρώπων που ήταν νομιμόφρονες παραστρατιωτικοί.
ΝΟΜΙΜΟΦΡΟΝΕΣ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ
Και στη λίστα υπήρχαν πολλοί εμπλεκόμενοι στην επίθεση των Miami.
Ο Κόλιν Γουάλας ζήτησε άδεια
να στοχεύσει ανθρώπους στην Προστατευμένη Λίστα.
Αλλά δεν του δόθηκε ποτέ άδεια.
Ο Τζάκσον...
και οι άλλοι της λίστας, αν τους μάζευαν,
αν είχαν συλληφθεί, αν είχαν κατηγορηθεί,
δεν θα ήταν ελεύθεροι να σκοτώσουν τους φίλους μας.
Κατά την άποψή μου, η ΕΔΟ είχε συνδέσμους που ήταν πολύ κοντά
με μέλη της Υπηρεσίας Πληροφοριών της Βρετανίας.
Ήμουν ο νεότερος ανώτερος αξιωματικός του Υπουργείου Άμυνας.
Οι αξιολογήσεις μου ήταν πολύ καλές.
Και, ξαφνικά, με έδιωξαν.
Γιατί άλλαξε αυτό ξαφνικά;
Το μόνο συμπέρασμα που μπορούμε να βγάλουμε είναι πως τρομοκράτες
δούλευαν για ή με την Υπηρεσία Πληροφοριών του βρετανικού στρατού.
Αυτό και άλλα στοιχεία εναντίον του
δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο Ρόμπιν Τζάκσον ήταν πράκτορας.
Πράκτορας είναι κάποιος που δουλεύει για Βρετανικές Υπηρεσίες Πληροφοριών,
την MI5 ή MI6.
Κάποιος που...
δολοφονεί ανθρώπους ενώ ταυτόχρονα ελέγχεται από το κράτος.
Αυτό, για μένα, καθιστά το κράτος συνένοχο.
Τα ήξερα όλα αυτά. Πολύς κόσμος τα ήξερε.
Αλλά τι να κάναμε;
Μπορούσαμε μόνο να το αναφέρουμε.
Αν το σύστημα δεν σου επιτρέψει να κάνεις κάτι, δεν μπορείς να κάνεις κάτι.
Δεν μπορούσα να το αρνούμαι πια.
Υπήρχε υποβοήθηση από το σύστημα.
Και έπρεπε να μάθω πόσο ψηλά έφτανε.
Δεν με ενδιαφέρει να τιμωρηθεί κάποιος,
αλλά με ενδιαφέρει να αλλάξουμε το σύστημα, γιατί
δεν είναι σωστό να σκοτώνονται αθώοι.
Είναι εξαιρετικά δύσκολο να αλλάξω.
Αλλά όταν αλλάξω, δεν κάνω πίσω.
Όσο πιο πολλά μάθαινα τόσο καταλάβαινα,
ότι υπάρχει κάτι προφανές.
Ο Βρετανός αξιωματούχος που έφτασε στη σκηνή.
Άρχισα να σκέφτομαι...
Ο λόγος που ο Βρετανός αξιωματούχος
απορρίφθηκε σε τόσες πολλές περιπτώσεις,
δεν ήταν γιατί ήταν άσχετο. Ήταν γιατί ήταν πολύ σχετικό.
Τότε, όταν επέμεινα στην ΟΙΕ
"Θέλω να μάθω κι άλλα γι' αυτόν τον αξιωματούχο", είπαν
"Δεν ήταν όντως Βρετανός.
Ο ΜακΝτάουελ μίλησε με αγγλική προφορά για να σας μπερδέψει".
Δεν είχε λογική.
Γιατί κάποιος που ξέρει πως θα πεθάνεις σε δέκα λεπτά,
να αλλάξει προφορά;
Κανείς δεν φορούσε κουκούλα.
Ήταν παράλογο.
Ένιωσα ότι η ΟΙΕ ήθελαν να μείνει η ενοχή σε αυτή την μεριά της ιρλανδικής θάλασσας.
Η ΟΙΕ στήθηκε από τη βρετανική κυβέρνηση, λογοδοτούσαν
στη βρετανική κυβέρνηση.
Πιστέψαμε πως τα συμπεράσματά τους θα ήταν δίκαια,
ακριβή
και αμερόληπτα.
Αλλά δεν ήταν.
Γινόταν οργανωμένη προσπάθεια να πετάξουν όσους ήταν από τη Β. Ιρλανδία,
είτε τo ΣΑΟ είτε η αστυνομία,
να τους πετάξουν στους λύκους.
Δεν ήθελαν να εμπλακεί η Μ. Βρετανία.
Όταν δεν το δέχτηκα,
με στρίμωξαν μετά από μία συνάντηση.
Ήταν πολύ τρομακτικό.
Είπαν "Δεν ξέρουμε πότε έφερες
τον βρετανικό στρατό στην κατάθεση!"
Ανησύχησα, γιατί σκέφτηκα
"Πώς θα αποδείξω ότι μίλαγα για τον βρετανικό στρατό
κι όχι για το ΣΑΟ τόσα χρόνια;"
Πήγα σπίτι και...
είπα στη γυναίκα μου "Νομίζω πως κέρδισαν αυτήν τη διαμάχη".
Και έλυσε αμέσως το πρόβλημα.
Είχε αποκόμματα εφημερίδων
μίας συνέντευξης που έκανα ακριβώς δύο εβδομάδες μετά το περιστατικό.
Και είπα ξεκάθαρα ότι ο Μπράιαν ΜακΚόι,
ο τρομπετίστας μας, είπε "Μην ανησυχείς, Στιβ. Είναι ο βρετανικός στρατός".
Το έστειλα στην ΟΙΕ και είπα "Τώρα θα αναθεωρήσετε τα συμπεράσματά σας;"
Κι αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν ότι τους το έστειλα.
Δεν χρειάζομαι έρευνες για να πειστώ πως υπήρξε συμπαιγνία.
Δεν χρειάζομαι έρευνες
να μου πουν ότι ήταν Βρετανός αξιωματούχος παρών,
επικεφαλής της επιχείρησης τότε. Το ξέρω.
Η ΟΙΕ δεν μου έδινε απαντήσεις για τον Βρετανό αξιωματούχο.
Κατάλαβα ότι έπρεπε να βρω άλλη πηγή πληροφοριών.
Οι άνθρωποι στους οποίους έπρεπε να μιλήσουμε...
ήταν εκείνοι που είχαν φυλακιστεί, που διέπραξαν το έγκλημα.
Ο Κρόζιερ και ο ΜακΝτάουελ.
Πλέον, είχαν απελευθερωθεί, σαν μέρος της διαδικασίας ειρήνης.
Μετά από δύο χρόνια συνομιλιών και από μία γενιά αιματοκυλίσματος,
και δεκαετίες διχασμού και συγκρούσεων, μία νέα εποχή ειρήνης.
Οι κρατούμενοι που αφήσαμε με τον Τόνι Μπλερ
ήταν στην πλειοψηφία τους ισοβίτες,
που φυλακίστηκαν ισόβια, κάποιοι για 40 χρόνια.
Για να τους μιλήσουμε,
έπρεπε να πάρουμε άδεια από
την ηγεσία του οργανισμού που ανήκαν, την ΕΔΟ, την Εθελοντική Δύναμη του Όλστερ.
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ
Δεν υπάρχει η ΕΔΟ στον Χρυσό Οδηγό.
Δεν μπορείς να καλέσεις και να πεις "Συνδέστε με την ΕΔΟ".
Αλλά θυμήθηκα έναν φίλο του Φραν Ο' Τουλ,
και άκουσα ότι βοήθησε στις ειρηνευτικές διαδικασίες
ως σύνδεσμος ανάμεσα στην ΕΔΟ
και τις κυβερνήσεις Βρετανίας και Ιρλανδίας.
Ο Στίβεν Τράβερς επικοινώνησε μαζί μου, και είχε διαβάσει για το έργο μου
με νομιμόφρονες παραστρατιωτικούς της Β. Ιρλανδίας.
Σκέφτηκε ότι ίσως μπορέσω να του ανοίξω μία πόρτα.
Γύρισε και μας είπε "Δεν θα σας επιτραπεί να συναντήσετε
τον Κρόζιερ και τον ΜακΝτάουελ.
Αλλά υπάρχει πιθανότητα
να κανονίσω συνάντηση με την ηγεσία της ΕΔΟ".
Και πάντα λένε για το δεξί χέρι.
Το κωδικό του όνομα ήταν "Ο Μάστορας".
O Κρις με πήρε και μου είπε
"Μας περιμένει ένα ταξί κάτω. Πάμε να τον συναντήσουμε τώρα".
Και τον κοίταξα και του είπα
"Το πολύ πολύ να μας σκοτώσουν!"
Που μου φαινόταν πολύ λογικό,
αλλά σας δίνει μία εικόνα του
πόσο χαρούμενος ήμουν
που πλησίαζα σε απαντήσεις.
Ο Μάστορας μας κάθισε κάτω και έβγαλε
χειρόγραφες σημειώσεις, ίσως οκτώ ή εννιά σελίδες.
Και είπε "Ήξερα ότι θα γινόταν αυτό".
Ο Μάστορας μου είπε ότι
η πρόθεση ήταν να φτάσουμε στο κρεβάτι μας με ασφάλεια,
και μετά να σκάσει η βόμβα.
Και θα έκαναν μία δήλωση που θα έφτανε
στο Δουβλίνο και την καρδιά της Ιρλανδίας.
Ήξερα από τον αστυνομικό στον τόπο
πως ήταν με κοντό φιτίλι, 10-15 λεπτών.
Θα έσκαγε...
σκοτώνοντας όλους τους επιβάτες.
Ρώτησα τον Μάστορα για τον Βρετανό στρατιωτικό. Ήταν...
πράγματι...
εκπληκτικό. Δεν αρνήθηκε πως ήταν ένας Βρετανός στρατιωτικός εκεί.
Είπε...
"Πήρε τα ρίσκα του, ο Βρετανός". Αυτό μου είπε.
Αλλά υπήρχε ένα εμπλεκόμενο όνομα συνεχώς.
Το 1987, στη Βουλή της Μ. Βρετανίας,
συζητήθηκε η ταυτότητα του στρατιωτικού.
Θα διαβάσω ό,τι ειπώθηκε.
Παραθέτω.
"Έχει αρχίσει να φαίνεται ότι ο λοχαγός Ρόμπερτ Νάιρακ
είναι πιθανότατα το άτομο που οργάνωσε τη δολοφονία
των τριών μουσικών των Miami Showband". Τέλος παραθέματος.
Ο κύριος Λίβινγκστον εξόργισε υπουργούς
με μία σειρά αβάσιμων ισχυρισμών για τη Βόρεια Ιρλανδία.
Όπως ο ισχυρισμός πως ο λοχαγός Ρόμπερτ Νάιρακ,
που σκοτώθηκε από τον ΙΔΣ το 1977,
ίσως οργάνωσε μία σειρά φόνων στην επαρχία.
Κύριε Λίβινγκστον, τι νόημα έχει
αυτή η αδικαιολόγητη προσβολή της μνήμης του νεκρού;
ΚΕΝ ΛΙΒΙΝΓΚΣΤΟΝ
Όσο ασχολούμαι με την πολιτική, τόσο ανακαλύπτω περίεργα πράγματα…
που δεν είναι τόσο γνωστά.
Πρώτον, το τι συνέβαινε στη Βόρεια Ιρλανδία.
Έγιναν φρικαλεότητες από Βρετανούς στρατιώτες παράνομα.
Ο Νάιρακ δεν ήταν κάποιος τρελός ψυχοπαθής που του άρεσε να σκοτώνει.
Νόμιζε πως δούλευε για τα συμφέροντα της Μ. Βρετανίας.
Ο Ρόμπερτ Νάιρακ ήταν μέλος, πιστεύουμε, της Ειδικής Μονάδας Αναγνώρισης,
μία ύποπτη βρετανική ομάδα αναχαίτισης ανταρσιών.
Υπάρχουν ισχυρισμοί πως ο Νάιρακ ήταν ο κάτοχος της αγγλικής προφοράς
που ακούστηκε εκείνη τη νύχτα.
Τον είδαν με τον Τζάκσον.
Τον είδαν με τον Χάρις Μπόιλ που σκοτώθηκε στη σκηνή των Miami.
Ποιος ξέρει τι ήταν ο Ρόμπερτ Νάιρακ;
Όταν τον γνώρισα, είπε ότι δούλευε για τον ίδιο αξιωματούχο της MI6 με εμένα.
Ήξερα τον Ρόμπερτ Νάιρακ.
Νομίζω ότι ήταν κάποιος τόσο...
ενθουσιώδης, θα μπορούσε να χειραγωγηθεί από ανθρώπους της κοινότητας πληροφοριών.
Είπε ότι έλεγε ψέματα για τον λόγο που ήταν εκεί.
Όταν είχε πληροφορίες, οργάνωνε επιχειρήσεις που,
τώρα εγώ και ο Κόλιν πιστεύουμε, ότι ήταν
διαρροή πληροφοριών και χρήση τους
σε συμπαιγνία με τους τρομοκράτες.
ΒΟΡΕΙΑ ΙΡΛΑΝΔΙΑ - 1987
Οι πληροφορίες από συνεργάτες της συμμορίας,
δείχνουν ότι ο λοχαγός Νάιρακ των Ειδικών Δυνάμεων Αεροπορίας Βρ. Στρατού,
έπαιξε ρόλο κλειδί στις δολοφονίες των Miami.
O λοχαγός Νάιρακ παρέδωσε τη βόμβα και τα όπλα της επιχείρησης...
σε ένα ερειπωμένο πάρκινγκ ενός σούπερ μάρκετ στο Πορταντάουν.
Δεν έχω καμία αμφιβολία
πως αν οι ισχυρισμοί για τον Νάιρακ είναι αληθείς,
ακολουθούσε απλώς εντολές.
Πρέπει να μιλήσουμε με υψηλόβαθμους πράκτορες της ΜΙ5
που ήταν έτοιμοι να εξουσιοδοτήσουν τέτοιες αποστολές.
Έτοιμοι να δουν αθώους,
τελείως αθώους, όπως οι μουσικοί της Showband,
να δολοφονούνται. Μιλάμε για προδοσία στην καρδιά του βρετανικού κράτους.
Είμαι ο Αξιότιμος Μάικλ Μέιτς. Ήμουν μέλος της Βουλής επί 36 έτη
και στρατιωτικός επί 20 χρόνια.
Για πόσο...
πιστεύετε ότι ο λαός της Β. Ιρλανδίας
θα αποκαλούνται Βρετανοί;
Για όσο ζούμε εμείς οι δύο, για όσο θέλουν.
Στο τέλος της υπηρεσίας μου στον στρατό, έκανα πέντε θητείες στη Β. Ιρλανδία.
Ήμασταν σχεδόν σε πόλεμο...
Θα ήμασταν σε πόλεμο αν δεν ήταν
σε βρετανική περιοχή.
Και αυτό γινόταν συνεχώς.
Φόνοι εκδίκησης εδώ κι εκεί, ανάμεσα στις δύο κοινότητες.
Έγιναν φρικτά πράγματα και από τις δύο πλευρές.
Κι έτσι συνεχίστηκε.
Βρετανικός στρατός και δυνάμεις ασφαλείας έπρεπε να επιβάλλουν την τάξη.
Φοβόσουν...
πιο πολύ τις φρικαλεότητες του ΙΔΣ παρά της ΕΔΟ.
Ένοπλοι του ΙΔΣ συνέχισαν να ρίχνουν σποραδικές βολές.
Είμαστε σε πόλεμο με τον βρετανικό στρατό.
Συμβολίζουν κάτι για τη χώρα...
που ήταν μισητό για αιώνες.
Την κυβέρνηση...
του βρετανικού ιμπεριαλισμού στην Ιρλανδία.
Οι Βρετανοί στρατιώτες κατάλαβαν σύντομα ποιος ήταν ο εχθρός.
Δεν ήταν οι προτεστάντες.
Οι προτεστάντες εξτρεμιστές
έκαναν πολύ σπάνια επιθέσεις στον στρατό.
Και σκέφτηκαν
"Μπορεί να είναι κακοί,
αλλά είμαστε μαζί".
Εκεί που ζω, οι πολεμιστές του ΙΔΣ είναι οι μόνοι εχθροί.
Είναι μόνο ο ΙΔΣ;
Ναι, ο ΙΔΣ,
η κυβέρνηση και ο βομβιστής.
Στους προτεστάντες τρομοκράτες επιτρεπόταν να λειτουργούν ανενόχλητοι.
Δούλευαν για τις Δυνάμεις Ασφαλείας και εξόντωναν
γνωστά και άκρως πιθανολογούμενα
μέλη του ΙΔΣ.
-Όταν λέω Δυνάμεις Ασφαλείας... -Δολοφονούν.
Να τους δολοφονούν.
Οι Βρετανοί έστρεψαν ντόπιους απέναντι σε ντόπιους.
Παίρνουν το μέρος των νικητών.
Εδώ, την Εθελοντική Δύναμη του Όλστερ, την ΕΔΟ.
Τους χρησιμοποιούν για να νικήσουν την ΕΔΟ.
Αυτό κάνουν οι Βρετανοί. Έτσι χτίζουν την αυτοκρατορία τους.
Το έχουν κάνει παντού.
Ο βρετανικός στρατός, υπό στρατιωτικές εντολές,
ακολουθούσε τακτικές που ήταν προφανώς υπερβολικές και παράνομες.
Καταλαβαίνω πως θεωρήθηκαν νόμιμες από τις αρχές.
Από τις δικές μου αρχές, τους δικούς μου πολιτικούς,
και ήρθε από ψηλά.
Ο Κόλιν Γουάλας κι εγώ γράψαμε στην κυρία Θάτσερ
και της στείλαμε μία 32σέλιδη επιστολή,
μία λίστα παράνομων επιχειρήσεων στη Βόρεια Ιρλανδία.
Δεν χρησιμοποιήθηκε καμία πληροφορία.
Οι πράξεις των εμπλεκομένων συνεχίστηκαν.
Η κυβέρνηση έχει δηλώσει επανειλημμένα
ότι η Β. Ιρλανδία ανήκει στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Και θα παραμείνει έτσι.
Εκτός αν ο λαός της και η βουλή του Γουέστμινστερ αποφασίσει διαφορετικά.
Κι έπρεπε να κάνει κάτι, και δεν έκανε τίποτα.
Και μετά αρνήθηκε ότι είδε τα έγγραφα.
Όταν ανέφερα το ζήτημα των Miami Showband στη βουλή,
ήταν περίεργη στιγμή. Γιατί η Θάτσερ ήταν σε απόλυτη κυριαρχία.
Στεκόταν σαν πυλώνας.
Τους κοιτούσε όλους αφ' υψηλού. Την ανέκριναν.
Και δεν με κοιτούσε. Φαινόταν σκυμμένη.
Ήξερα ότι ήταν κάτι που ξεκάθαρα την έκανε να νιώθει ευάλωτη.
Η κυρία Θάτσερ κάνει ό,τι μπορεί για να εμποδίσει την έρευνα.
Καμία δημοκρατία δεν μπορεί να δέχεται τέτοιες κατηγορίες
και να αρνείται να τις ερευνήσει ανοιχτά.
Όσο πιο πολλά στοιχεία έβλεπα, καταλάβαινα πως η βρετανική κυβέρνηση,
μέσω του στρατού,
μας επέλεξε σαν αθώα θύματα,
για να μας σκοτώσουν για να πετύχουν τους πολιτικούς σκοπούς τους.
Μας έβαλαν στόχο γιατί οι βρετανικές αρχές
ήθελαν η ιρλανδική κυβέρνηση
να κλείσει τα σύνορα στον Βορρά...
ΒΟΡΕΙΑ ΙΡΛΑΝΔΙΑ
για να μην διαπράξει κάποια θηριωδία ο ΙΔΣ,
και περάσει στη σχετική ασφάλεια του Νότου.
Αποφάσισαν "Ας παγιδεύσουμε...
τους πιο αθώους και έμπιστους ταξιδιώτες".
Ανθρώπους που πηγαινοέρχονται.
Και θα μέναμε στην ιστορία
ως τρομοκράτες που μεταφέραμε βόμβες για τον ΙΔΣ.
Όταν η κυβέρνηση αποφασίζει
να σκοτώσει τους πολίτες της,
και να δολοφονήσει τους πολίτες του πιο κοντινού γείτονα,
δεν υπάρχει δικαιολογία. Δεν υπάρχουν ελαφρυντικά.
Επιλέγεις κάποιον και λες "Ας τον δολοφονήσουμε για το κοινό καλό".
Υποστηρίζουν, αυτοί οι άνθρωποι,
πως το κάνουν για το καλό της χώρας. Και ίσως ισχύει.
Αυτή είναι η ειρωνεία. Αλλά αυτό δεν είναι δημοκρατία.
Τα θέλουν όλα.
Θέλουν να τρομοκρατήσουν τους τρομοκράτες,
και να ισχυρίζονται ότι είναι έννομοι.
Διαμαρτυρήθηκα δημοσίως και έντονα.
Έγινα ντροπή.
Έπρεπε να αντικατασταθώ άμεσα και να φύγω πριν μάθω
κι άλλα.
Και ως αποτέλεσμα,
με έδιωξαν από την Ιρλανδία πολύ δυσάρεστα.
Με πήγαν στο Νέτλεϊ
που είναι διαβόητο...
στρατιωτικό ψυχιατρικό νοσοκομείο.
Με κράτησαν εκεί παράνομα
για έναν μήνα.
Και πιο σημαντικό, κι εδώ συνδέεται η υπόθεση του Γουάλας,
με δυσφήμισαν,
έτσι ώστε ό,τι έλεγα να μην είναι πιστευτό όσο και να ίσχυε.
Και ο Χόλροϊντ και ο Γουάλας έφυγαν κρυφά.
Με κακομεταχειρίστηκαν οι αρχές, εν γνώση τους,
που βασικά δεν θέλουν να παραδεχτούν
ότι ενέκριναν αυτήν την ενέργεια.
Ο διωγμός μου από τη Βόρεια Ιρλανδία, η πειθαρχική μου ακρόαση,
ήταν όλα στημένα.
Ακολούθησε μία κατηγορία για φόνο.
Ένας συνάδελφός μου εξαφανίστηκε.
Το πτώμα του βρέθηκε να επιπλέει στο ποτάμι.
Ο ιατροδικαστής είπε πως βρήκε ένα τραύμα στη μύτη
που προκλήθηκε από χτύπημα πολεμικών τεχνών,
δηλαδή από κάποιον με στρατιωτική εκπαίδευση.
Τελικά, καταδικάστηκα για δέκα χρόνια.
Η υπόθεση ενάντια στον Γουάλας ήταν αδύναμη.
Όλα τα στοιχεία ήταν περιστασιακά.
Ήμουν σίγουρος
ότι ο Κόλιν Γουάλας ήταν αθώος για φόνο.
Πιστεύω πραγματικά ότι ο Γουάλας παγιδεύτηκε.
Από ποιον;
Από υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας.
Σκοπός ήταν να σκοτώσουν και να δυσφημήσουν τον αγγελιαφόρο.
Αν σκοτώσεις τον αγγελιαφόρο, προκαλείς ερωτήματα.
Το μήνυμα εδώ είναι
προς τους ανθρώπους που σκέφτονται να μιλήσουν.
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ
Το σύστημα, για αυτοπροστασία,
θα καταστρέψει όποιον
ισχυρίζεται ότι υπάρχει κατάχρηση εξουσίας.
Το ότι χρησιμοποιηθήκαμε σαν πιόνια
στο πολιτικό τους παιχνίδι...
Ένιωσα ντροπή.
Επειδή σεβόμουν πολύ τους Βρετανούς,
ένιωθα σαν να προδίδω κάτι που αγαπώ.
Το βάρος μπορεί να σε πλακώσει τόσο...
που δεν μπορείς να λειτουργήσεις.
Πολλές φορές ξυπνάω το πρωί και...
Λυπάμαι που ξύπνησα.
Πρόσφατα διαγνώστηκα με κάτι που λέγεται Διαρκής Αλλαγή Προσωπικότητας.
Δεν το είχα ξανακούσει.
Σου συμβαίνει...
κάτι...
και...
βγαίνεις από το περιστατικό
τελείως διαφορετικό άτομο.
Ήμουν φαντασμένος
μουσικός με αυτοπεποίθηση.
Ήμουν ευχαριστημένος με τη ζωή μου.
Η γυναίκα μου το ίδιο.
Είμαστε ευτυχισμένοι μαζί και…
ξαφνικά, συμβαίνει αυτό. Και...
θυμάμαι να ρωτάω τη γυναίκα μου, Ανν,
"Άλλαξα όντως μετά απ' αυτό;" Και μου είπε "Ήταν...
σαν να μαθαίνω να ζω με άλλο άτομο.
Και, άρα, να αγαπώ άλλο άτομο".
Το μόνο πράγμα στο οποίο ήμουν καλός στη ζωή μου,
ήταν να παίζω αυτό το όργανο.
Το μόνο που μπορούσα να κάνω
χωρίς να ανησυχώ, χωρίς να το σκέφτομαι.
Δηλαδή, δεν χρειαζόταν να κάνω ούτε πρόβα. Ήταν τόσο εύκολο.
Και αυτό έφυγε.
Ένιωθα επί πολύ καιρό μετά
ότι δεν έχω να συνεισφέρω κάτι άλλο στον κόσμο.
Και κατάλαβα πως αυτό το άτομο...
είχε μείνει στο χωράφι, στις 31 Ιουλίου του 1975.
Το 2006
με κάλεσε ένας αστυνομικός που λεγόταν Τζέιμς Ο' Νιλ.
Ο Τζέιμς Ο' Νιλ ήταν ο αστυνόμος που ήρθε στη σκηνή του εγκλήματος.
Του ζήτησαν να συλλέξει τα στοιχεία το πρωί.
Όταν είδα τον Τζέιμς μετά, οι σημειώσεις του ήταν τέλειες.
Ήταν πολύ επαγγελματίας.
Αλλά έφερε μαζί του...
φωτογραφίες από τη νεκροψία.
Είπε "Έχω κάτι φωτογραφίες που δεν είναι εύκολο να κοιτάξετε".
Και είπα "Είμαι έτοιμος να τις δω".
Και ήταν φρικτές.
Ήταν φωτογραφίες των παιδιών στο νεκροτομείο.
Πάρα πολύ άσχημα χτυπημένοι. Δηλαδή...
φρικτές.
Μετά το περιστατικό,
τα είχα μπλοκάρει από το μυαλό μου.
Και κατάλαβα πως, μέχρι τότε,
δεν είχα δεχτεί πως ήταν νεκροί.
Νόμιζα πως, κάπως, ήταν ένας εφιάλτης, Ήταν λάθος.
Ακόμα και τόσα χρόνια μετά.
Για μένα, ο Τόνι δεν πέθανε.
Δεν γινόταν να σκοτωθεί ο Ο' Τουλ, ήταν μεγάλος σταρ.
Ο Μπράιαν ΜακΚόι έχει πάει στην οικογένειά του.
Στο πίσω μέρος του μυαλού μου δεν ήταν λογικό.
Όταν τους είδα έτσι...
ήξερα ότι πέθαναν.
Και τότε σκέφτηκα...
"Ίσως είμαι κι εγώ νεκρός".
Και δεν δέχομαι τον θάνατό μου.
Το σκέφτομαι συχνά αυτό.
Ανακουφίστηκα που δεν ήμουν στις φωτογραφίες.
Ήταν μία ώθηση με κάποιον τρόπο,
να λύσω τα θέματα, τον πόνο μέσα μου.
Που δεν μπορείς να τα λύσεις χωρίς αυτά τα βήματα. Κι ήταν τεράστιο βήμα.
Ήταν η επιβεβαίωση
ότι η έρευνά μας ήταν σωστή κίνηση, και έπρεπε να συνεχίσουμε
με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.
Ήταν η βρετανική τρομοκρατία
στην Ιρλανδία
που με τράβηξε σε όλο αυτό.
Και θα φτάσω στο τέρμα.
Θέλω η υπερδύναμη να ξέρει ότι την πολεμούν,
γιατί δεν θα κάνω πίσω.
Δολοφόνησαν τους φίλους μου. Νόμιζαν ότι πέθανα.
Προσπάθησαν να ενοχοποιήσουν εμένα και την οικογένειά μου ως τρομοκράτες.
Ξύπνησα. Θα τους πολεμήσω.
Έχουμε μία...
δικαστική υπόθεση ενάντια στο Υπουργείο Άμυνας της Μ. Βρετανίας.
Θέλω η Βρετανία να αναγνωρίσει το έγκλημα. Θέλω να πουν
ότι δεν θα ξανασυμβεί.
Ο Στίβεν κι εγώ...
δουλέψαμε πολύ μαζί
με τη δίκη στο Μπέλφαστ στο Ανώτατο Δικαστήριο.
Είναι αποτρόπαιο
ότι οι εμπλεκόμενες αρχές
μας άφησαν να περιμένουμε
πάνω από 42 χρόνια
για να δικαιωθούμε.
Δοκίμασαν όλα τα κόλπα που υπάρχουν.
Καθυστερούσαν και στρεψοδικούσαν.
Είχαμε αυτό που λέμε "γενική ανακάλυψη".
Μας βούλιαξαν στη χαρτούρα.
Ό,τι σκουπίδια βρήκαν.
Αλλά αυτό μας έκανε πιο αποφασισμένους.
Ο Στιβ Τράβερς, ένας από τους επιζήσαντες της σφαγής των Miami Showband,
είναι μαζί μου στο στούντιο. Καλώς ορίσατε.
Ευχαριστώ, Πατ.
Τσακωνόμαστε για κάτι που ονομάζουν "ανακάλυψη".
Τον Αύγουστο, νομίζω ότι ήταν στις 30, ο δικαστής μάς έδωσε...
τα 82 από τα 84 έγγραφα.
Στο μεταξύ, είχαμε
πληροφορίες από την ιρλανδική κυβέρνηση, που είναι εξωπραγματικές.
Μόλις έλαβα αυτό το γράμμα. Είναι από την Εθελοντική Δύναμη του Όλστερ.
Είναι ένα γράμμα που η ιρλανδική κυβέρνηση έχει στην κατοχή της
επί 30 χρόνια,
από την ΕΔΟ, που λέει στην ιρλανδική κυβέρνηση ότι
η ΜΙ5 ζήτησε από την ΕΔΟ
να δολοφονήσουν τον Τσάρλι Χόγκεϊ.
Το είπα στην κυβέρνησή μας γιατί
ήθελαν να ξέρει ότι δεν είχαν καμία σχέση με αυτό.
Είναι σε επιστολόχαρτο. Δεν ήξερα ότι είχαν επιστολόχαρτα,
αλλά προφανώς, είχαν.
Έχει ημερομηνία 5 Αυγούστου 1987.
Και λέει "Ο Κόλιν Γουάλας, ο Φρεντ Χόλροϊντ
έλεγαν την αλήθεια όταν αποκάλυψαν ότι
οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών ήταν πίσω από φόνους, απαγωγές…"
Ήταν επιστολή
διαμαρτυρίας για τη μεταχείριση της ΕΔΟ από
την ΜΙ5, με την οποία παραδέχτηκαν στο γράμμα ότι συνεργάζονται.
Τους έδωσε ελαττωματικούς πυροκροτητές,
ελαττωματικές βόμβες, η ΜΙ5.
Και λένε "όπως στην περίπτωση των Miami Showband".
Κάτι τόσο θεμελιώδες θα έκλεινε την υπόθεση πριν από 30 χρόνια.
-Καλημέρα, Γουίνστον. -Είσαι καλά, Στιβ;
-Πολύ καλά, ευχαριστώ. Εσύ; -Είμαι καλά.
Υπήρχε μία σχέση ανάμεσα στο τι συνέβη...
και στην επίθεση των Miami Showband.
Και ξέρω, σαν κάποιος που σκέφτεται
όπως η Εθελοντική Δύναμη του Όλστερ,
ότι...
δεν υπήρχε πρόθεση, από την πλευρά της επιχείρησης της ΕΔΟ,
να σκοτωθούν μέλη των Miami Showband.
Δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό.
Τα γεγονότα λένε το αντίθετο.
Αλλά δεν νομίζω ότι είναι...
χρήσιμο να διαφωνούμε για τη σημασία όλων αυτών.
Το όλο πράγμα ήταν καταστροφή.
Ένα από τα...
εμπόδια στην ανάταση και συμφιλίωση, είναι το γεγονός ότι
δεν παίρνουν την ευθύνη ούτε
οι νομιμόφρονες παραστρατιωτικοί, ούτε οι δημοκρατικοί, ούτε το κράτος.
Είναι καλό που καθόμαστε εδώ μαζί, και μπορείς να πεις την οπτική σου
και μπορώ να σου πω ότι διαφωνώ πλήρως.
Και όμως, δεν σηκωνόμαστε να φύγουμε οργισμένοι από το δωμάτιο,
και μπορεί να βγει κάτι καλό απ' αυτό.
Ναι, νομίζω πως είναι σημαντικό να βεβαιωθούμε ότι
τα γεγονότα του παρελθόντος
δεν θα ανήκουν στην πολιτική του μέλλοντος.
Νομίζω πως αυτό το απλό μήνυμα πρέπει να κυκλοφορήσει,
ότι δεν πρέπει να υπάρξουν άλλα θύματα.
Είναι πολύ ενθαρρυντικό αυτό.
Ελπίζω να είναι
η αρχή μιας διαδικασίας, αντί για ένα μεμονωμένο γεγονός.
-Ναι, βέβαια. -Και κάτι που θα έχει πολύ μεγαλύτερη
συμμετοχή.
Είναι σημαντικό πως οι άνθρωποι που ήταν υπεύθυνοι γι' αυτήν τη θηριωδία
κάθισαν μαζί μας
και υποσχέθηκαν να επανορθώσουν.
Και το γεγονός ότι έχει μιλήσει επίσημα μπροστά σε κάμερα
εκ μέρους του οργανισμού. Είναι τεράστιο.
Ως προς τον τύπο δικαιοσύνης... Θέλω να δω την αλήθεια.
Και αν υπάρχει αμνηστία,
προσωπικά συμφωνώ.
Αμνηστία υπό όρους. Αν ο κόσμος βγει και πει την αλήθεια.
Οι αληθινοί ηγέτες που χρειαζόμαστε είναι όσοι θα πιάσουν
και τις δύο θηριωδίες και θα πουν "Κανείς εδώ
δεν έχει μονοπώλιο στην απώλεια και τα βάσανα.
Και κανείς δεν έχει μονοπώλιο στις αθλιότητες
που γίνονταν εδώ και 40 χρόνια.
Δεν έχω άλλον σκοπό στη ζωή μου πέρα από αυτό.
Το παραδέχτηκα πριν από κάποια χρόνια. Με έχει καθορίσει.
Ίσως, με κάποιον τρόπο, μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά.
Κάτι τέτοιο μου δίνει μια αίσθηση αξίας.
Ίσως με βγάλει από το χωράφι.
Απ' όλα τα λεφτά
Που είχα
Τα ξόδεψα με καλή παρέα
Και το μόνο που έκανα
Με όλη μου τη δύναμη
Για μια ανάμνηση
Που δεν θυμάμαι πια
Τη βλέπω πια
Σαν μέσα από διαχωριστικό
Καληνύχτα και χάρηκα πολύ
Που ήμουν μαζί σας
Δεν ήθελα ποτέ να γίνω κάτι άλλο εκτός από μπασίστας.
Αυτό είναι.
Όταν παίζω μουσική σήμερα, μπορώ να είμαι το άτομο που ήμουν.
Γιατί...
είναι το μόνο που είχα τότε,
κι έχω ακόμα.
Απ' όλους τους συντρόφους
Που είχα
Η μουσική είναι κοινή γλώσσα. Κάτι που εκτιμούν και αγαπάνε
όλοι, ανεξαρτήτως των...
πολιτικών, θρησκευτικών τους πεποιθήσεων.
Ενώναμε τις κοινότητες.
Όταν παίζαμε, ο σεχταρισμός έφευγε.
Η δύναμη της μουσικής.
Αυτοί που τα κάνουν αυτά, φοβούνται την ομορφιά.
Φοβούνται την καλοσύνη της κοινωνίας.
Οι ήχοι της μουσικής
θα ζήσουν πολύ παραπάνω από τους ήχους των όπλων και των βομβών τους.
Τη βλέπω πια
Σαν μέσα από διαχωριστικό
Καληνύχτα και χάρηκα πολύ
Που ήμουν μαζί σας
Στον Φρεντ Χόλροϊντ ανατέθηκε δικηγόρος
για διαγραφή του στρατιωτικού μητρώου.
Δεν του επετράπη επιστροφή στον στρατό.
Ο Γουάλας πέρασε πολλά χρόνια στη φυλακή,
αλλά αποσύρθηκαν οι κατηγορίες για φόνο αφού διαπιστώθηκε
πως είχαν δοθεί ψευδή στοιχεία στη δίκη του.
Η βρετανική κυβέρνηση δεν απάντησε για τα στοιχεία
που συνδέουν την ΜΙ5 με την επίθεση.
Στίβεν και Ντες παλεύουν για την αλήθεια.
Υποτιτλισμός: Ελένη Παναγιωτοπούλου