[spokojna muzyka]
[latające bizony stękają]
[podniosła muzyka]
[latające bizony pomrukują]
[ryczy cicho]
Wybierzcie mądrze. Latający bizon będzie z wami całe życie.
[latające bizony stękają]
[niewyraźne rozmowy]
[dziewczynka] Mam dla ciebie jabłko.
[chichocze]
- [meczy] - [dziewczynka mruczy]
[bizon piszczy]
[popiskuje]
[stęka]
- [śmiech dziewczynki] - Trzymaj.
- [dziewczynka 2] Łap! - [chłopiec 2] Zaczekaj!
[śmiechy dzieci]
[bizon postękuje]
[dziewczynka 2] Wybiera mnie!
- Tutaj! - [chłopiec 2] Podleć do mnie!
[niewyraźne rozmowy i śmiechy]
[śmiech chłopca]
[latający bizon meczy]
[popiskuje smutno]
[śmiech dziewczynki] Tu jestem!
[bizon meczy]
[melancholijna muzyka]
[śmieje się]
[bizon meczy]
To chyba znaczy, że już zawsze będziemy razem.
[bizon stęka cicho]
[ryczy]
[stęka]
[Appa powarkuje cicho]
Appa.
[tajemnicza muzyka]
Gdzie on się podział?
Szukajcie!
[dramatyczna muzyka]
[monumentalna muzyka]
AWATAR: OSTATNI WŁADCA WIATRU
COŚ SIĘ POPSUŁO
[skrzypienie butów]
Jak tylko zacznę się ruszać, macie przekichane!
Zapamiętam ciebie i te skrzypiące buty!
Ciebie też, tępaku.
Nie chce wam się mnie nosić? Musicie mnie wlec?
[dyszy]
Zapamiętam was, dranie jedne!
Ej, wracajcie tutaj! Nie! Nie możecie mnie…
A jednak.
Zostawiliście mnie tutaj.
[dmucha w wodę]
Kto tu jest?
Kim jesteś?
[Sai] Sokka.
[Sokka] Sai?
To ty żyjesz?
Sokka! Myślałem, że cię już nie zobaczę!
[chichocze] Szukaliśmy cię w całym mieście!
Jak się ma Amita? Słyszałeś coś o Teo?
Nie. Pewnie skonfiskowali wszystkie listy.
Ej, Sokka. Cieszę się, że cię widzę.
Tak bardzo!
- [Sokka] Sai? - Aha?
[Sokka] Możesz mnie odwrócić?
[Toph] Chcesz powiedzieć, że nie wiedzieliście z tatą, że broń,
którą budujecie, jest dla Narodu Ognia?
Czy wiedziałam o kontraktach dla Narodu Ognia? Tak.
Ale przysięgam, myślałam, że to sprzęt rolniczy.
- Biznes nie zna… - [Toph] Granic.
Tak mnie uczyłaś.
Zerwiemy te umowy.
Serio?
[lady Beifong] Natychmiast się tym zajmę.
Zawsze miałam nadzieję, że kiedyś przejmiesz firmę, więc…
Lepiej ją ustawić tak, by ci pasowała.
By była taka…
jak sobie życzysz.
Słyszałam, że zrobiłaś z Awatara świetnego maga ziemi.
Gdybyś wcześniej zdradziła swój talent,
nie zareagowałabym tak mocno.
Mamo, to nie są negocjacje biznesowe.
Czemu nie porozmawiasz ze mną jak z córką? [wzdycha]
Ale ja nie wiem jak.
Tak samo jak z każdą inną osobą.
Jak ty to sobie niby wyobrażasz?
Jesteś delikatną…
- Tylko nie delikatną. - [lady Beifong] Proszę.
Pozwól mi to wyjaśnić.
[cicha, melancholijna muzyka]
Kiedy masz dziecko…
myślisz, że pokażesz mu, jak funkcjonuje świat.
Że podzielisz się nauką, którą dało ci życie.
Ale kiedy się urodziłaś,
wiedziałam, że będę się mierzyć z czymś, czego nie przewidziałam.
Bo przecież nie miałam skąd wiedzieć, jak to jest być…
ślepą.
Kiedy odeszłaś…
pomyślałam…
że może to ja jestem delikatna.
Ty idziesz przez ten świat z większą siłą,
pewnością i wdziękiem niż jakikolwiek inny Beifong.
Czekaj…
skąd niby ten wdzięk?
Dlaczego tak mówisz?
[Toph] No nie wiem.
Nie masz nigdy wrażenia, że inni ludzie
oczekują, że będziesz coś robić, bo nazywasz się Beifong?
Przez całe życie.
Dzisiaj pokłóciłam się z przyjaciółmi.
Z Awatarem?
[Toph] Tak.
Sądziłam, że mnie rozumieją, ale nie…
Nie wiem.
Słuchaj.
Wierzę, że chcesz, bym wróciła.
Ogromnie.
Dlatego tu jestem.
I obiecuję ci, że…
wszystko będzie inaczej.
[wzdycha]
Nie jestem gotowa.
Muszę przynajmniej z nimi porozmawiać.
Wszystko naprawić.
Oczywiście, zrób to, co uznasz za słuszne.
Mój powóz czeka na ciebie, więc…
- Powiedz, kiedy będziesz gotowa. - [Toph] Nie…
Nie czekaj na mnie.
To może potrwać.
Niech potrwa, ile będziesz chciała.
[złowroga muzyka]
[lady Beifong] A tymczasem dopijmy wspólnie herbatę.
Jak gdy byłaś mała.
[Toph wzdycha]
[lady Beifong chichocze]
- [muzyka cichnie] - [Toph] Mmm!
Nie uwierzysz, ile propozycji małżeństwa
otrzymałam, odkąd tutaj jestem.
[lady Beifong się śmieje]
Mężczyźni są okropni, prawda?
- [tajemnicza muzyka] - [odległe dudnienie]
Jak ci dwaj głupcy, których ojciec wysłał za tobą.
Mamo, jakoś…
Ja dziwnie się czuję.
[zniekształcone echo]
Sama powinnam za tobą pojechać.
[bicie serca]
[Toph stęka]
Już dawno temu byśmy to zrobiły.
[dmucha]
[Zuko stęka]
[Katara] Przepraszam.
Jesteśmy tu przeze mnie.
Kim jesteś?
Nie chcesz tego wiedzieć.
Pojmali cię, gdy mi pomagałeś. Oczywiście, że chcę.
I chcę podziękować.
[Zuko] Nie chcesz.
Serio, mógłbyś się odwrócić.
[Zuko wzdycha]
[Katara wzdycha]
Zuko?
[tajemnicza muzyka]
[Katara łapie oddech]
No i co teraz? Walczymy ze sobą?
Nie chcę z tobą walczyć.
[prycha] Łał.
Ty.
Ty!
[prycha śmiechem]
- [śmiech] Ale ze mnie idiotka. - Nieprawda.
- Myślałam, że jesteś dobry i… - Próbuję.
Aang miał rację.
Pozostali też.
Wszystko, co robiłam, było głupie.
I samolubne.
To ja naraziłam nas wszystkich. Zasłużyłam sobie na to.
Na to, że mnie zamknęli z potworem.
[ponura muzyka]
Przyjaciele.
Pewnie zastanawiacie się, dlaczego was tu dziś wezwałem.
Król Ziemi dowiedział się o spisku
mającym na celu osłabienie bezpieczeństwa.
Jego Wysokość rozkazał mi wykryć konspiratorów.
Niektórzy siedzą przy tym stole.
Gdzie jest generała Sung?
Została aresztowana za zdradę.
Za zdradę?
Król Ziemi rozkazał Dai Li przejąć dowodzenie nad wojskiem.
To zamach stanu!
- Główna dowódczyni… - Gdzie król?
…okazała brak lojalności…
Żądamy audiencji u króla.
Wtedy się przekonamy, kto tu naprawdę rządzi, Long Fengu.
Być może ja cię oświecę w tej kwestii.
A co wojowniczki Kyoshi mają wspólnego z polityką Ba Sing Se?
Nic a nic.
[krzyki]
[wstrzymuje oddech]
[dramatyczna muzyka]
Zmieniłam zdanie w sprawie umowy.
Wezmę uciekinierów.
[niepokojąca muzyka]
Oraz Awatara.
A także miasto.
Od teraz Ba Sing Se należy do Narodu Ognia.
Chciałbyś coś może powiedzieć?
Nie.
Księżniczko.
Wracaj do pracy.
Co nas ominęło?
[kaszle]
[gwar ulicy]
Dobra nazwa.
Spokojna.
Lecz sroga.
Gdy coś nazywasz, marzysz o jego przyszłości.
I o miejscu, które zajmie w świecie.
Bo! Yize!
Witajcie w Jaśminowym Smoku. To co zwykle?
Potrzebuję czegoś specjalnego. W nocy nie zmrużyłem oka.
Dai Li aresztowało kogoś pod moim domem. Znaleźli Malowaną Damę.
[Yize] I jej pomocnika.
[Bo] Tak. Tego w błękitnej masce. Jego też zabrali.
- Tak to jest pomagać. - Mushi, poproszę…
Mushi?
A herbata?
[niepokojąca muzyka]
Wszędzie spokój.
Na razie.
[Momo piszczy]
[Aang stęka]
Dzięki, że nas ukryłaś.
[Amita] Dai Li są dziś dosłownie wszędzie.
Dowiedziałam się, że wczoraj aresztowano Malowaną Panią.
Katarę?
[Amita] Tylko dzięki niej, naszym chce się jeszcze walczyć.
No i Toph Beifong wyjechała z miasta z matką dziś rano.
Że jak?
Nie rozumiem.
A gdzie jest Sokka?
Nie widziałam go.
Dai Li mają pod ziemią tajne więzienie.
Na pewno tam ich pozamykali.
Ktoś z naszych z Omashu może śledzić jednego z agentów.
Wszyscy chcemy pomóc.
To niebezpieczne.
Przeniosłam się z Sen Lin do Gaipan.
A wojna szła za mną.
Zamieszkałam w Omashu, ale przyszła wojna. Teraz jestem tutaj.
[posępna muzyka]
Nie da się uniknąć niebezpieczeństwa.
Trzeba się z nim zmierzyć.
Rozumiem.
Ale tym ja się zajmę.
[wzdycha] Dobrze.
Tylko proszę. Bądź ostrożny, Aang.
Tak.
A kiedy znajdziesz Saia, to mu powiedz…
Tak.
Powiem.
Dziękuję.
[melancholijna muzyka]
[Long Feng] Dai Li przejęli wojskowe dowództwo nad strażą muru,
co znaczy, że te siły są teraz pod naszą… twoją kontrolą.
Pojmaliśmy również wszystkich towarzyszy Awatara.
Sam Awatar jednak nam się wymyka.
Przyjdzie po swoich przyjaciół.
Wczoraj pojmano jeszcze kogoś.
Miał to przy sobie.
Gdzie go trzymają?
Pod Laogai.
[złowroga muzyka]
[Ty Lee] Powiedziała, że zamierza zabić Zuka?
[Mai] Tak.
[Ty Lee] Przyniosłaś jej miecze?
[Mai] Tak.
Powiedziałaś jej, gdzie jest Zuko.
[niewyraźna rozmowa w tle]
Tak.
To symbol jedności naszych narodów.
[król] Aha.
Nie jesteś zakochana w Zuku?
Ciebie też kocham.
Ale zabiłabym cię.
Tak.
To prawda.
[muzyka cichnie]
[Momo grucha cicho]
Mógłbym to otworzyć.
To chyba nietrudne.
[niepokojąca muzyka]
Może jednak trochę trudne.
Generał Iroh.
Co tutaj robisz?
Nie jestem generałem.
Od jakiegoś czasu.
Jestem tu po to samo, co ty.
Muszę kogoś uwolnić.
Dobra.
Możemy sobie pomóc.
Ale… to raczej nie będzie łatwe.
Nowi przyjaciele powiedzieli mi, że jest tu inne wejście.
Tajne drzwi wstawione przez Awatar Kyoshi.
Dobra. To chodźmy.
[Katara stęka]
- Potrzebujesz pomocy? - [Katara] Od ciebie nie.
- W ten sposób nas nie uwolnisz. - No co ty?
Nie uwolnię nas z więzienia, na które ty zasłużyłeś, a ja nie?
Zaufałam ci.
Czy to właśnie tak miało się skończyć?
Od początku wiedziałeś, że to ja?
I śledziłeś mnie, by znaleźć Aanga? Czy to jest pułapka?
Myślisz, że on tu przyjdzie, by mnie uwolnić,
a ty wreszcie zgarniesz nagrodę?
Nie wymyśliłbym tak skomplikowanego planu.
[Katara prycha]
Nie miałem planu!
Kiedy zobaczyłem, że Dai Li cię napadli, pomogłem ci bez namysłu.
Dlatego tu jestem.
Jasne.
A ja mam uwierzyć w bezinteresowność syna Władcy Ognia.
Wszyscy macie we krwi wojnę, przemoc i nienawiść.
Przez żądzę władzy twojej rodziny ginęły całe pokolenia.
[wzdycha gniewnie] Spalone lasy.
Rozdzielone rodziny.
Ludzie, którzy przestali już istnieć.
[prycha] A wszystko przez ciebie.
I twojego ojca.
I jego ojca.
Oraz masy nędzników z nasienia Sozina.
[Katara prycha]
Każdego maga wody z mojego plemienia porwano lub zabito.
Dzieci! Porwane!
Z wyjątkiem mnie.
Schowałam się, więc żyję.
I mam z tego powodu poczucie winy każdego dnia.
Ja czuję się winna, ponieważ przeżyłam.
A ty co czujesz?
[pełna napięcia muzyka]
Czujesz coś?
Jak śmiałeś!
Nie masz pojęcia, jak bardzo skrzywdziła mnie ta wojna.
Mnie osobiście.
[Katara płacze] Naród Ognia odebrał mi moją mamę.
[łka]
[pociąga nosem]
Przykro mi.
[Katara szlocha]
To nas akurat łączy.
[Momo grucha]
[Iroh] Od stuleci nikt nie używał tego wejścia.
[Aang] Jak Zuko został złapany?
[Iroh wzdycha]
Słyszałem, że wtedy komuś pomagał.
- Czułem, że coś w nim jest. - Hm.
Dostrzeganie tego, co ukryte, to wnikliwość Awatara.
Dotarłem aż tutaj dzięki moim przyjaciołom, ale…
Odepchnąłem ich i zostali schwytani.
To jest ta „wnikliwość” Awatara.
To pewnie nie tylko twoja wina.
[prycha] Niestety.
Byłem okropnie samolubny.
Skupiony tylko na swoich potrzebach.
Ale…
Zmienię się.
Zamierzam zrobić wszystko, by się pogodzić z przyjaciółmi.
Będę takim, jakiego potrzebują.
[Iroh] Nie.
Nie powinieneś tego zrobić. Poza tym pewnie ci się to nie uda.
Jeśli spróbujesz, nie pomożesz im.
A po drodze jeszcze zgubisz sam siebie.
Prawdziwa przyjaźń przetrwa chwilę prawdy.
A do tego jeszcze się wzmocni.
Ty musisz pozostać sobą,
ale powinieneś pozwolić im na to samo.
A jeśli… nie podoba im się to, jaki jestem?
[wzdycha]
To coś, na co nie masz wpływu.
A tobie się to udało?
Być prawdziwym sobą cały czas?
[wzdycha]
To dzieło całego życia.
Pracuję nad tym w tej chwili.
[Iroh] Najwyraźniej…
Kyoshi korzystała z tego samego więzienia setki lat temu.
[Aang] To są drzwi Awatara.
Otwierają je cztery żywioły.
A więc dobrze, że się spotkaliśmy.
[tajemnicza muzyka]
[trzask mechanizmu]
[Aang] Zostań tu, Momo.
[Momo popiskuje]
[Sokka] Tak! No właśnie!
To była ta akrobatka w przebraniu Kyoshi.
Dziabnęła mnie parę razy w mięśnie i dlatego teraz nie mogę się ruszać.
- [Sai] Ach, oczywiście. - Tak.
- Przynajmniej siedzimy tu razem, Sai. - Prawda.
- I razem uda nam się uciec. - To jest niemożliwe.
Co ty gadasz? Dla mnie nie ma rzeczy niemożliwych.
I dla ciebie. Ty jesteś najmądrzejszy.
Próbowałem.
Szlachetnie. Odważnie.
[wzdycha] Zaraz po aresztowaniu przesłuchiwali mnie w pałacu,
ale nic im nie powiedziałem.
Więc zamknęli mnie w najwyższej wieży.
Zażądałem audiencji u króla.
Wiem, że król to ważna osoba, sam nie jestem byle kim.
Ale mówią: „Nie zobaczysz króla”.
Ja im na to: „Wiem coś, co może ocalić świat”.
A oni śmieją mi się w twarz.
[szyderczy śmiech]
A potem zatrzaskują drzwi magicznie, co było głośne i nieprzyjemne.
Więc pytam siebie: „Co by zrobił Teo?”.
I mimo niskiego morale, wreszcie odważam się na próbę ucieczki.
Jak?
Związałem prześcieradła i wyskoczyłem oknem.
- Genialne, użyłeś tego, co miałeś. - Fatalne.
- Źle obliczyłem odległość. - Nie.
Spróbowałem więc inaczej: materiały wybuchowe.
[Sokka] Żel zapalny?
Domowej roboty. Zbyt domowej. Brwi dopiero zaczęły mi odrastać.
Och. A później?
Miałem natchnienie.
- Przebranie. - Tak!
- Zaraz mnie złapali. - Nie!
[śmiech]
Tak. Okazuje się, że mam charakterystyczny wygląd. Więc…
[wzdycha]
- O, Sai, ratuj! - Mam cię!
[Sokka wzdycha]
Ale…
Potem wymyśliłeś coś nowego, tak?
[Sai wzdycha]
Nie.
Potem przenieśli mnie na dół.
[wzdycha]
I pogrążyłem się w rozpaczy.
[wzdycha]
Mój syn walczy gdzieś tam na wojnie.
[smutna muzyka]
[wzdycha]
Amita…
Dopiero się odnaleźliśmy, a już ją straciłem.
A kiedy ty i Awatar mnie potrzebowaliście…
Zawiodłem.
- To tak jak w nauce. - [Sai prycha]
Nie wyszło ci.
Ale gdy coś ci nie wyjdzie, możesz się czegoś nauczyć.
Nie wyjdzie ci sto razy, zanim odkryjesz coś, co zadziała.
Potem znów sto razy zawiedziesz, nim znów coś się uda.
Musisz nawalić tysiąc razy, zanim odniesiesz prawdziwy sukces.
Rozejrzyj się wokół.
Ściany są z kamienia, drzwi z metalu.
[wzdycha]
Nie jesteśmy magami.
Umrzemy tutaj.
[tajemnicza muzyka]
To nie jest tylko kamień. Są też kryształy.
Masz rację. Nie tylko kamień.
Kryształy mają inne właściwości chemiczne niż kamień.
- Tak, tak, tak. - Tak!
- Moglibyśmy je jakoś rozpuścić. - Tak!
- I może znajdziemy jakieś wyjście. - Tak! To do roboty!
Sokka. Ty mój najlepszy uczniu.
A może nauczycielu. Dobra, chodź.
- Tak! - No chodź.
Moja mama była dobra.
Widziała w ludziach to, co najlepsze.
Nawet we mnie.
Nie wyglądałem tak w chwili jej śmierci.
Ta blizna…
Każdy, kto ją zobaczy, zakłada, że wie coś o mnie.
Wymyślają bzdury, więc łatwo mi się było tu ukrywać.
Wyglądam jak ofiara.
Żadna bzdura, którą wymyślili, nie jest…
ani trochę tak straszna jak prawda.
Mój ojciec mi to zrobił.
[posępna muzyka]
Czy wiesz, jak…
jak trudno jest magowi ognia się poparzyć?
Tak, by została…
blizna…
na całe życie?
Musi odrzucić wszelkie osłony.
Instynkt, z którym się urodził.
To tak, jakby mag wody utonął.
Wprawdzie to ojciec mnie okaleczył…
Lecz gdzieś w głębi…
jakaś cząstka mnie…
wierzy, że mi się należało.
To przez nią byłem słaby.
[wzdycha]
Wszyscy mnie nienawidzą,
bo ojciec mnie nienawidzi.
Ci dezerterzy z Narodu Ognia?
Nienawidziliby mnie, gdyby widzieli, kim jestem.
To dlaczego ich broniłeś?
Ponieważ byli bezbronni.
A ty dlaczego?
Tak samo.
Od tak dawna, stając twarzą w twarz z wrogiem…
widziałam twoją twarz.
Nieważne, jak bardzo…
[syczy] nienawidzisz tej twarzy, Kataro…
ja nienawidzę jej bardziej!
Teraz tego nie widzę.
Widzę kogoś, kto cierpi.
[prycha]
[Katara] Kogo trzeba uleczyć.
To woda z Oazy Duchów.
Potrafi leczyć najgłębsze i najstraszniejsze rany.
Może nawet takie, które nosimy od pokoleń.
[wzruszająca muzyka]
Mogę…
cię uleczyć?
[Azula] To są rozkazy dla wszystkich naszych oficerów.
Przekażesz je ode mnie.
Dobrze, że jesteś, Ministrze Kultury.
To generał Vinh Tran.
Będzie zarządzał Ba Sing Se pod moją nieobecność.
Ustalaj z nim wszystko tak jak ze mną.
Hm?
[niepokojąca muzyka]
Ministrze Kultury.
Dopilnujmy, by z głównych arterii usunięto przeszkody
oraz wózki ulicznych sprzedawców.
[zniekształcony, ledwo słyszalny głos]
Ministrze Kultury?
Dopilnuję tego.
[Tran] Gdy przybędą nasze siły, chciałbym, by pańscy ludzie okazali im szacunek.
Od najwyższych rang do najniższych.
[Joo Dee] W Ba Sing Se nie ma wojny.
[mężczyzna] Nie ma żadnej wojny w Ba Sing Se.
[Joo Dee] W Ba Sing Se nie ma wojny.
[mężczyzna] Nie ma żadnej wojny w Ba Sing Se.
[Joo Dee] W Ba Sing Se nie ma wojny.
[mężczyzna] Nie ma żadnej wojny w Ba Sing Se.
- W Ba Sing Se nie ma wojny. - Nie ma żadnej wojny w Ba Sing Se.
[Joo Dee] W Ba Sing Se nie ma wojny.
Nie ma żadnej wojny w Ba Sing Se.
W Ba Sing Se nie ma wojny.
Nie ma żadnej wojny w Ba Sing Se.
W Ba Sing Se nie ma wojny.
[niepokojąca muzyka]
[mężczyzna] Nie.
Nie ma żadnej wojny w Ba Sing Se.
[stukanie]
[drżącym głosem] W Ba Sing Se…
nie ma wojny.
W Ba Sing Se nie ma wojny.
[nadal stukanie]
W Ba Sing Se nie ma wojny.
W Ba Sing Se nie ma wojny. [płacze]
[mężczyzna] Widzę, że przyda ci się trochę więcej czasu tutaj.
Nie!
Proszę, nie zostawiaj mnie tu!
Proszę, proszę!
Zrobię wszystko, co chcesz, tylko nie mów ministrowi.
W Ba Sing Se nie ma wojny.
[płacząc] W Ba Sing Se nie ma wojny.
Okej, kto przeoczy, ten traci oczy.
Potrzebny nam kawałek kryształu do analizy i doświadczeń,
i żeby sprawdzić, co to jest.
- [Sokka] Ekstra. - Tak.
To dobry pomysł?
[wzdycha] Najlepszy, jaki mamy.
- [Aang] Sokka! - Nie teraz, Aang!
- Aang! - Aang?
[Sokka śmieje się z ulgą]
- Ale się cieszę, że cię widzę, brachu. - [Aang] Ja też.
- [wzdycha] Sokka… - No wiem.
Jest dobrze.
On bierze udział w naszej misji. Zaufaj mi.
Zuka też aresztowali.
Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale mój bratanek ma w środku wiele dobra.
Powiedz, gdy będzie miał dobro na zewnątrz.
Sokka…
Katara też tu jest.
Jeśli pomożesz nam znaleźć przyjaciół i wydostać się stąd,
to uwierzę we wszystko.
Dobra. W drogę.
Zastanawiam się, czy to nie dlatego podarowano mi tę wodę.
By była dla ciebie.
Nie zasługuję na nią.
Zasłużysz.
Ej, łapy precz od niej!
Sokka! Stój!
- On mi pomagał. Dlatego go aresztowali. - Że co?
Nie waż się mnie dotykać albo ci spalę te ręce.
Zuko. Uspokójcie się.
On pomagał ludziom. Widziałam to.
[pełna napięcia muzyka]
[Iroh stęka]
- Przepraszam. - Przepraszam.
[prycha]
Mam cię.
Nie widać strażników.
To już wszyscy, czy jeszcze kogoś musimy uwolnić?
Toph wyjechała z matką z miasta.
Ale Appa siedzi w celi poniżej.
Musimy go znaleźć.
A wy co zamierzacie?
Pomógł mi cię odnaleźć.
Wszyscy musimy stąd wyjść.
Kataro…
Muszę cię przeprosić.
Zachowałem się niesprawiedliwie, nie powinienem cię odepchnąć.
Nic nie szkodzi.
Ja też przepraszam.
- Musimy iść. - [Aang] Proszę, nie. Zaczekaj.
Chcę ci coś powiedzieć.
Gdyby nie było tego wszystkiego.
I gdybym nie był Awatarem, a ty magiczką wody,
i nie musielibyśmy ratować świata…
Ja…
Wciąż byśmy byli przyjaciółmi.
Oczywiście, że tak.
Żadna kłótnia tego nie zmieni.
Tak.
[Aang] Wyczuwam go. Appa jest tutaj.
[Sokka] Stać.
[Katara] Straż.
[Sokka] Wiejcie, szybko!
[niewyraźne rozmowy w oddali]
Joo Dee.
Ej, możemy cię stąd uwolnić.
Możesz iść z nami.
Awatar tu jest! Nie pozwólcie mu uciec!
Awatar tu jest!
[Aang stęka]
[dynamiczna muzyka]
[strażnicy stękają]
[strażnik] Rozdzielić ich!
[stękają]
[zwierzęta skrzeczą]
[Toph] Ty mnie otrułaś!
To był tylko mak czubaty.
Piłam go na bezsenność. Przestań dramatyzować.
[Toph] Jestem twoją córką! A ty mnie porwałaś?
Jesteś.
Moją córką.
Dobrze, że się ze mną zgadzasz.
Za jakiś czas będziesz wdzięczna za to, co dziś zrobiłam.
Planowanie. Wymówki.
Do czego ja się musiałam uciec, by uratować córkę przed nią samą.
[Toph prycha]
Nie jestem twoją własnością!
- [wzdycha] - [Toph] Kłamałaś!
Kłamałaś!
Nie dbasz o mnie.
Nigdy nie dbałaś!
I nigdy mnie nie chciałaś.
[prycha]
Wstydzisz się mnie.
A dlaczego?
[prycha] Ty mnie przecież nawet nie znasz.
Wcale mnie nie znasz.
A oni znają.
[dyszy]
Oni znają.
Oni wiedzą, jaka jestem!
[dramatyczna muzyka]
Ja wiem, jaka jestem!
[wstrzymuje oddech]
To… niemożliwe!
Jestem Toph Beifong i właśnie wymyśliłam magię metalu.
[wstrzymuje oddech]
[zwierzęta piszczą]
[tajemnicza muzyka]
[chichocze]
Jestem największą magiczką ziemi na świecie!
[dyszy]
[dudnienie]
[Long Feng] Jest tutaj.
[tajemnicza muzyka]
Dbałem o niego.
Możemy się szybko wszyscy stąd wydostać.
Co?
Księżniczka Azula przejęła władzę w mieście.
Azula?
Azula tutaj?
Jak to?
[Long Feng] Przybyła po ciebie.
Zrobiłem, co mogłem, by cię przed nią ochronić.
Nasza armia jest zniszczona.
A ona otworzy bramy, by Naród Ognia wkroczył do pałacu.
Naszą jedyną nadzieją
jest ucieczka.
Na walkę przyjdzie czas.
[ponura muzyka]
Naprawdę myślisz, że jeszcze kiedyś ci zaufam?
Zdradziłeś nas wszystkich.
A jeśli Azula wygrała, to z twojej winy.
Robiłem to, co trzeba, by ochronić miasto.
By utrzymać wojnę za jego murami!
Wszyscy w Ba Sing Se żyją w pokoju dzięki mnie!
To ja dźwigam to brzemię! Ja robię, co trzeba!
A ty to rozumiesz.
Nie.
Ponieważ mnie zależy na ludziach.
A tobie zależy tylko na tym, by mieć władzę
i używać jej dla własnych celów.
Nie mam zamiaru ci teraz pomagać.
Nie będę uciekał.
Zamierzam tu zostać i pokonać Azulę.
Ty jej nigdy nie pokonasz.
Jesteś zbyt dobry,
a to czyni cię słabym.
[wzdycha]
Zobaczysz, że miałem rację, Aang.
Ty nie możesz wygrać.
Uciekaj.
Uciekaj, póki jeszcze masz szansę.
[Appa stęka]
Appa!
[podniosła muzyka]
Tak bardzo tęskniłem.
[Appa stęka]
Wiem.
[Appa stęka]
[Aang stęka]
[Momo skrzeczy]
[Appa stęka]
Muszę iść uratować resztę.
Ale zaraz cię dogonię.
Zawsze będziemy razem.
[Appa stęka]
Obiecuję.
[Appa mruczy]
[Aang] Dam sobie radę.
Appa.
Leć.
[ryczy]
[stęka]
[niepokojąca muzyka]
[Zuko stęka]
[dyszy]
Dlaczego nie siedzisz w pokoju jak grzeczny chłopiec?
[stęka]
[ryk ognia]
[stęka]
[dyszy]
[krzyczy]
[pełna napięcia muzyka]
[Sai dyszy]
Dobra, poddaję się, poddaję.
- [Sokka stęka] - [strażnicy jęczą]
Bumerang!
Zawsze do mnie wracasz!
Cśś! Ktoś się tu zbliża.
Aang! Nic ci nie jest! Gdzie jest Appa?
Wysłałem go na powierzchnię do Momo.
- Gdzie są Iroh i Zuko? - Zostaliśmy rozdzieleni.
- Dużo się tu działo. - Wynośmy się stąd. Sami sobie poradzą.
Nie. W mieście jest źle.
Azula z wojskiem przejęła władzę i musimy ją powstrzymać.
Azula?
Jesteście! Chyba znalazłam wyjście.
To chodźcie.
[Zuko stęka]
[Azula dyszy]
[posępna muzyka]
[Zuko dyszy]
Jak długo jeszcze będziemy to robili?
Jak długo będziemy grali w jego grze?
Walcząc ze sobą?
Aż jedno z nas wygra.
Matka zawsze miała mnie za potwora.
Nie waż się o niej mówić. Nigdy.
[Azula wzdycha]
Może nie doszłoby do tego, gdyby jej nie złapali.
Przepraszam.
Przepraszam, że nie siedziałam cicho tej nocy w powozie.
To moja wina.
Ale kazała nam trzymać się razem.
Żebyśmy mieli siebie nawzajem.
Może byśmy mogli, Zuko.
Zdobyłam miasto.
Nasze siły maszerują ulicami właśnie w tym momencie.
Królestwo Ziemi za chwilę upadnie.
To chwalebny dzień w historii naszej ojczyzny.
Możemy go dzielić.
Ale nie zmuszę cię, byś wrócił do domu, jeśli nie chcesz.
Wybór należy do ciebie.
[dramatyczna muzyka]
[Aang] To droga wyjścia.
Wyczuwam ją.
Wyprowadzę stąd Saia!
[muzyka budująca napięcie]
Kryj się!
[pełna napięcia muzyka]
[Aang stęka]
[dyszy]
[wypuszcza powietrze]
- [Zuko stęka] - [pełna napięcia muzyka]
[strażnik stęka]
Dobrze, że twoje kończyny działają.
- Wiem. Upadek pomógł. - Tak, właśnie.
[Sokka] Tak. Dobra.
O nie. Zamknięte.
[metaliczny łomot]
[Sokka] E…
[skrzypienie]
[tajemnicza muzyka]
[triumfalna muzyka]
[Toph prycha]
Tęskniłeś, Chrapciu?
Umiesz tkać metal?
Później pogadamy, jaka jestem genialna.
Chodźcie. Appa czeka na zewnątrz.
Chrapciu?
Później ci powiem.
[obaj stękają]
Myślałam, że się zmieniłeś!
[stęka]
[dyszy]
Tak się stało.
[pełna napięcia muzyka]
[stęka]
[krzyczy]
[krzyki strażników]
[Azula] Poddaj się, Awatarze.
Już z tobą wygrałam.
Pytanie brzmi: jak wiele zamierzasz jeszcze stracić?
[zniekształconym głosem] Nie chcę stracić nikogo.
[mistyczny furkot]
[przejmująca muzyka]
[muzyka nabiera mocy]
[dramatyczna muzyka]
[łapie oddech]
[krzyczy]
[jęczy]
[Azula jęczy]
[stęka]
[Yangchen] Jeśli umrzesz w tym stanie…
cykl zostanie przerwany.
A świat utraci równowagę na wieki.
[posępna muzyka]
[zniekształcony łomot]
[Katara płacze]
[eteryczna muzyka]
Zabieraj go stąd!
[Iroh stęka]
[ponura muzyka]
[śpiew ptaków]
[Appa stęka w oddali]
[Appa meczy]
[złowroga muzyka]
[gwar]
[zaaferowane rozmowy]
[muzyka nabiera mocy]
[Appa stęka]
[tajemnicza muzyka]
[dyszy przez łzy]
[Momo piszczy]
[mistyczny furkot]
Aang?
[Katara wzdycha]
Aang?
[Katara szlocha]
Aang!
[smutna, powolna muzyka]