Wybierzcie mądrze.
Latający bizon to towarzysz na całe życie.
Mam dla ciebie jabłko.
Są takie piękne!
Proszę.
- Łap! - Czekaj na mnie!
Naśladuje mnie!
Tutaj! Teraz tutaj!
To chyba znaczy, że zawsze będziemy razem.
Appa.
Gdzie on jest?
Znajdźcie go!
AWATAR: OSTATNI WŁADCA WIATRU
COŚ SIĘ POPSUŁO
Jak się ruszę, będziecie mieli kłopoty.
Zapamiętam cię, gościu w skrzypiący butach.
I ciebie też, sapaczu.
Za leniwi, żeby mnie nieść? Musicie mnie wlec.
Nieludzkie goryle!
Co? Nie, wracajcie! Nie!
Nie możecie…
Możecie.
Zostawiliście mnie tak.
Kto to?
Kto tam jest?
Sokka.
Sai?
Ty żyjesz?
Sokka! Myślałem, że już cię nie zobaczę.
Szukaliśmy cię wszędzie.
Widziałeś Amitę? Teo coś pisał?
Nie, pewnie konfiskują listy.
Ale cieszę się, że cię widzę, Sokka.
Bardzo!
- Sai? - Tak?
Przekręcisz mnie?
Chcesz powiedzieć, że nie wiedzieliście z tatą,
że budujecie broń dla Narodu Ognia?
Czy wiedziałam o kontraktach z Narodem Ognia?
Tak.
Ale przysięgam, myślałam, że to sprzęt rolniczy.
- Biznes nie zna… - Granic.
Coś o tym wiem.
Anuluję te kontrakty.
Naprawdę?
Zajmę się tym od razu.
Zawsze miałam nadzieję, że kiedyś przejmiesz firmę.
Możesz kształtować ją tak, jak to widzisz.
To znaczy tak,
jak sobie tego życzysz.
Słyszałam, że zrobiłaś z Awatara świetnego maga ziemi.
Gdybyś wcześniej pokazała mi swój talent, zareagowałabym lepiej.
To nie są negocjacje biznesowe, mamo.
Czemu nie możesz rozmawiać ze mną jak z córką?
Nie wiem jak.
Traktuj mnie jak każdego innego.
Ale nie jesteś wszyscy inni.
Jesteś moją kruchą…
Nie nazywaj mnie tak.
Proszę.
Daj mi chwilę.
Kiedy masz dziecko,
myślisz, że przeprowadzisz je przez życie.
Że podzielisz się tym, czego nauczyłaś się z własnego życia.
Odkąd się urodziłaś, wiedziałam, że będziesz miała wyzwania,
których sobie nie wyobrażałam.
Bo nie mam pojęcia, jak to jest być
niewidomą.
Po twoim odejściu
pomyślałam:
„Może to ja jestem krucha”.
Poruszasz się po świecie z większą siłą,
pewnością siebie i gracją niż jakikolwiek Beifong przed tobą.
No,
może nie z gracją.
Czemu tak mówisz?
Nie wiem.
Nie masz wrażenia,
że ludzie oczekują od nas pewnych zachowań z racji nazwiska?
Całe życie.
Pokłóciłam się z przyjaciółmi.
Z Awatarem?
Tak.
Myślałam, że mnie rozumieją, ale…
Nie wiem.
Posłuchaj.
Wiem, że chcesz, żebym wróciła.
Chcę.
Dlatego tu jestem.
Obiecuję ci,
że będzie inaczej.
Nie jestem gotowa.
Muszę z nimi chociaż porozmawiać.
Naprawić to.
Rób to, co uważasz za słuszne.
Mam powóz, więc…
- W swoim czasie. - Nie…
Nie czekaj na mnie.
To może potrwać.
Poświęć tyle czasu, ile potrzebujesz.
Dokończmy razem herbatę.
Jak kiedy byłaś mała.
Nie uwierzysz, ile oświadczyn dostałam,
odkąd tu przyjechałam.
Mężczyźni są do niczego, prawda?
Jak ci dwaj głupcy, których ojciec wysłał za tobą.
Mamo…
Czuję się dziwnie.
Sama powinnam cię ściągnąć.
Mogłyśmy to zrobić już dawno temu.
Przepraszam.
Przeze mnie tu jesteśmy.
Kim jesteś?
Nie chcesz wiedzieć.
Złapali cię, gdy mi pomagałeś. Chcę wiedzieć.
Chcę ci podziękować.
Nie chcesz.
Teraz musisz się odwrócić.
Zuko?
- Walczymy na śmierć i życie? - Nie będę z tobą walczyć.
No proszę.
Ty.
Ty!
- Jestem idiotką. - Nie jesteś.
- Myślałam, że jesteś dobry. - Próbuję.
Aang miał rację.
Wszyscy mieli rację.
Wszystko, co zrobiłam, było głupie.
I samolubne.
Naraziłam nas wszystkich i zasłużyłam na to.
Zostałam zamknięta w jaskini z potworem.
Moi przyjaciele,
pewnie zastanawiacie się, czemu was tu wezwałem.
Król Ziemi dowiedział się o spisku,
który zagraża bezpieczeństwu miasta.
Jego Wysokość kazał mi wyplenić spiskowców,
z których część siedzi przy tym stole.
Gdzie generał Sung?
Aresztowano ją za zdradę.
Zdradę?
Król Ziemi dał Dai Li kontrolę nad wojskiem.
Zamach stanu!
- Gdzie król? - Dowódczyni okazała się nielojalna.
Chcemy rozmawiać z królem.
Zobaczymy, kto tu rządzi, Long Fengu.
Może jaśniej to przedstawię.
Co wojowniczki Kyoshi mają wspólnego z Ba Sing Se?
Nic.
Nie, czekaj!
Zmieniłam zdanie co do naszej umowy.
Wezmę uciekinierów.
I Awatara.
I miasto.
Ba Sing Se należy teraz do Narodu Ognia.
Masz coś do powiedzenia?
Nie…
księżniczko.
Spocznij.
Co przegapiłyśmy?
Dobra nazwa.
Spokojna.
Ale i dzika.
Nazwanie czegoś to marzenie o jego przyszłości
i miejscu, które zajmie w świecie.
Bo! Yize!
Witajcie w Jaśminowym Smoku. To co zwykle?
Specjalność zakładu, Mushi. Prawie nie spałem.
Dai Li aresztowali kogoś pod moim domem. Znaleźli Malowaną Panią.
I jej pomocnika.
Tego w niebieskiej masce? Też go mają.
- Tak kończą dobrzy ludzie. - Mushi…
Mushi?
Moja herbata.
Czysto.
Na razie.
Dzięki za kryjówkę.
Dai Li są dziś wszędzie.
Wczoraj aresztowali Malowaną Panią.
Katarę?
To dzięki niej wciąż walczymy.
Toph Beifong wyjechała z miasta z matką.
Że co?
Nie wiem.
A Sokka?
Ani śladu po nim.
Dai Li mają tajne więzienie pod ziemią.
Muszą ich tam trzymać.
Ktoś z Omashu mógłby śledzić agenta Dai Li.
- Chcemy pomóc. - To zbyt niebezpieczne.
Przeprowadziłam się z Senlin do Gaipanu,
a wojna podążyła za mną.
Przeprowadziłam się do Omashu i wojna znów mnie dopadła. A tu?
Nie możemy uciec przed niebezpieczeństwem.
Musimy stawić mu czoła.
Dobra.
Ale ja się tym zajmę.
Dobra.
Tylko proszę… uważaj na siebie, Aangu.
Jasne.
A kiedy znajdziesz Saia, powiedz mu…
Tak.
Powiem.
Dziękuję.
Dai Li przejęli dowództwo nad strażą muru,
co oznacza, że siły są teraz pod naszą… twoją kontrolą.
Pojmaliśmy wszystkich towarzyszy Awatara,
ale on sam nam umyka.
Przyjdzie po przyjaciół.
Wczoraj schwytaliśmy kogoś jeszcze.
Miał przy sobie to.
Gdzie jest?
Nad jeziorem Laogai.
Mówiła, że zabije Zuko.
Tak.
Przyniosłaś jej miecze.
Tak.
Powiedziałaś jej, gdzie jest Zuko.
Tak.
Symbol jedności naszych ludów.
Tak.
Nie kochasz Zuko?
Kocham ciebie.
Ale bym cię zabiła.
Tak.
To prawda.
Mogę to otworzyć.
To proste.
Może jednak trochę trudne.
Generale Iroh.
Co tu robisz?
Nie jestem generałem.
Już nie.
Jestem tu z tego samego powodu co ty. Misja ratunkowa.
Dobra.
Możemy sobie pomóc.
Ale to nie będzie łatwe.
Wiem od nowych przyjaciół, że jest inne wejście.
Tajne drzwi zbudowane przez Kyoshi.
Dobra. Chodźmy.
Chcesz pomocy?
Nie od ciebie.
Tak się stąd nie wydostaniemy.
Naprawdę?
Nie wyjdziemy tak z więzienia, na które ty zasługujesz, a ja nie.
Ufałam ci.
Od początku tak to miało wyglądać?
Wiedziałeś, że to ja?
Śledziłeś mnie, żeby znaleźć Aanga? To pułapka?
Myślisz, że przyjdzie mnie uratować
i wreszcie dostaniesz swoją nagrodę.
Nie wpadłbym na tak skomplikowany plan.
Nie miałem planu.
Gdy Dai Li zaatakowali, pomogłem bez namysłu. Dlatego tu jestem.
Jasne.
Mam uwierzyć w niewinność syna Władcy Ognia?
Szerzenie wojny, przemocy i nienawiści masz we krwi.
Całe pokolenia zginęły przez żądzę władzy twojej rodziny.
Lasy spłonęły.
Rodziny rozdzielono.
Niektórzy ludzie już nie istnieją.
Przez ciebie,
twojego ojca
i jego ojca.
I wszystkich łotrów aż po Sozina.
Każdy mag wody w moim plemieniu został porwany lub zabity.
Porwano dzieci.
Oprócz mnie.
Ukryłam się i przeżyłam.
I codziennie muszę żyć z tym poczuciem winy.
Czuję się winna, bo przeżyłam.
A ty co czujesz?
Nic?
Jak śmiesz!
Nie masz pojęcia, co ta wojna mi zrobiła.
Mnie osobiście.
Naród Ognia odebrał mi matkę.
Przykro mi.
To nas łączy.
Od wieków nikt nie używał tych drzwi.
Jak Zuko został złapany?
Przyłapano go na robieniu czegoś dobrego.
Czułem, że jest dobry.
Umiejętność patrzenia głębiej to mądrość Awatara.
Zaszedłem tak daleko dzięki przyjaciołom,
ale ich odepchnąłem i ich złapano.
To jest mądrość Awatara.
To nie była twoja wina.
Była.
Byłem kompletnym egoistą.
Skupionym na swoich potrzebach.
Ale…
zmienię się.
Zrobię wszystko, by naprawić relacje z przyjaciółmi.
Będę tym, kim chcą, żebym był.
Nie.
Nie tylko nie powinieneś tego robić, ale też nie możesz.
Jeśli spróbujesz, nie pomożesz im.
I zatracisz siebie.
Prawdziwe przyjaźnie przetrwają prawdę.
Najlepsze nawet z niej wyrosną.
Musisz być sobą,
ale musisz też pozwolić im być sobą.
A jeśli nie polubią mnie takim, jakim naprawdę jestem?
Tego nie możesz kontrolować.
Tobie się to udało?
Być naprawdę sobą przez cały ten czas?
To projekt na całe życie.
Właśnie nad tym pracuję.
Podobno
Kyoshi używała tych samych więzień setki lat temu.
To drzwi Awatara.
Trzeba użyć czterech żywiołów.
Dobrze, że się spotkaliśmy.
Zostań tu, Momo.
Już wiem!
To ta dziewucha przebrana za Kyoshi.
Zrobiła coś z moimi mięśniami. Dlatego nie mogę się ruszać.
- Tak. - Jasne.
- Przynajmniej jesteśmy razem. - Tak.
- Razem się stąd wydostaniemy. - To niemożliwe.
Co ty gadasz? Dla nas wszystko jest możliwe. Dla ciebie!
- Jesteś najbystrzejszy. - Próbowałem.
Szlachetnie, dzielnie.
Gdy mnie aresztowali, przesłuchiwali mnie w pałacu.
Nic nie powiedziałem.
Więc zamknęli mnie w najwyższej wieży.
Żądałem widzenia z królem.
Rozumiem rodzinę królewską. Mam pewien status.
Nie pozwolili.
Mówiłem, że mam ważne informacje, by ratować świat, ale mnie wyśmiali.
Magią zatrzasnęli drzwi. Było głośno i nieprzyjemnie.
Ale zadałem sobie pytanie, co zrobiłby Teo?
I mimo niskiego morale podjąłem śmiałą próbę ucieczki.
Jak?
Związałem prześcieradła i wyskoczyłem.
- Genialne. - Katastrofalne.
- Źle obliczyłem odległość. - Nie.
Spróbowałem z materiałami wybuchowymi.
Z galaretką?
Czymś domowej roboty. Za bardzo. Brwi dopiero mi odrastają.
Co potem?
Wpadłem na pomysł.
- Przebranie. - Tak!
- Od razu mnie złapali. - Nie!
Podobno mam charakterystyczną twarz.
- Sai, pomóż! - Trzymam cię!
No cóż…
Wymyśliłeś nowy plan, prawda?
Nie.
Zabrali mnie tutaj.
I wpadłem w rozpacz.
Mój syn walczy na wojnie.
Amita.
Dopiero się znaleźliśmy, a już ją straciłem.
Kiedy z Awatarem mnie potrzebowaliście…
Zawiodłem.
Ale to dobra nauka.
Zawiodłeś.
Każda porażka to okazja do nauki.
Musisz ponieść sto porażek, by znaleźć coś, co działa.
A potem ponieść sto kolejnych, by znaleźć następny element.
Musisz ponieść tysiąc porażek, by w końcu odnieść sukces.
Rozejrzyj się.
Ściany są kamienne. Drzwi są metalowe.
Nie jesteśmy magami.
Umrzemy tu.
Ściany nie są z kamienia. Są kryształy.
Masz rację. To nie tylko kamień.
Kryształy mają inne właściwości.
Tak.
Tak!
- Rozpuścimy je. - Tak!
- I znajdziemy wyjście. - Tak! Do roboty!
Sokka, jesteś moim najlepszym uczniem.
A może i nauczycielem.
- Dobra, chodźmy. - Tak!
Moja matka była dobra.
Widziała w innych to, co najlepsze.
Nawet we mnie.
Odeszła, zanim tak wyglądałem.
Ta blizna.
Każdy, kto ją widzi, wyciąga wnioski na mój temat.
Wymyśla historie, więc łatwo mi się tu ukryć.
Wyglądam jak ofiara.
Ale żadna z tych historii
nie jest tak straszna jak prawda.
To sprawka mojego ojca.
Wiesz, jak trudno jest poparzyć maga ognia?
Naprawdę poparzyć.
Zostawić bliznę
na całe życie.
Musi opuścić podstawową gardę,
instynkty, z którymi się urodził.
To jak topiący się mag wody.
Ojciec mnie oszpecił…
ale w głębi duszy…
jakaś część mnie wierzyła,
że na to zasłużyłem.
Ta część mu pozwoliła.
Skoro ojciec mnie nienawidzi,
wszyscy inni też.
A dezerterzy z Narodu Ognia?
Też by mnie znienawidzili, gdyby wiedzieli, kim jestem.
Dlaczego ich broniłeś?
Bo byli bezbronni.
A ty?
Ja też.
Przez długi czas, gdy widziałam twarz wroga…
widziałam ciebie.
Nieważne, jak bardzo
nienawidzisz tej twarzy, Kataro…
ja nienawidzę jej bardziej.
Teraz widzę coś innego.
Widzę kogoś, kto cierpi.
I kto potrzebuje uzdrowienia.
To woda z Oazy Duchów.
Podobno leczy najgłębsze i najcięższe rany.
Może nawet te, które sięgają pokoleń.
Mogę…
spróbować cię uleczyć?
Wszyscy oficerowie mają być w pełnych mundurach.
Proszę, minister kultury.
To generał Vinh Tran.
Będzie zarządzał Ba Sing Se pod moją nieobecność.
Mów do niego tak, jak do mnie.
Co?
Ministrze kultury.
Dopilnujmy, żeby wszystkie drogi były przejezdne
i żeby nie było na nich handlarzy.
Nie chcemy żadnych zakłóceń, gdy nasze siły wejdą na ulice.
Ministrze kultury?
Zajmę się tym.
Gdy przybędą nasze siły, wasi ludzie mają być posłuszni.
Bez względu na stopień.
Nie ma wojny w Ba Sing Se.
Nie.
Nie ma wojny w Ba Sing Se.
Nie ma wojny
w Ba Sing Se.
Nie ma wojny w Ba Sing Se.
Nie ma wojny w Ba Sing Se!
Przyda ci się tutaj więcej czasu.
Proszę!
Nie zostawiaj mnie tu!
Proszę!
Mogę zrobić wszystko dla ministra!
Nie ma wojny w Ba Sing Se.
Nie ma wojny w Ba Sing Se!
Bądź precyzyjny albo stracisz oko.
Potrzebujemy kryształu do eksperymentów z tym, co znajdziemy pod ręką.
Świetnie.
Tak.
Czy to dobry pomysł?
Najlepszy, jaki mamy.
- Sokka! - Nie teraz, Aang!
- Aang! - Aang?
- Cieszę się, że cię widzę! - Ja też.
- Sokka… - Wiem.
W porządku.
Prawda?
Jest z nami. Zaufaj mi.
Zamknęli też Zuko.
Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale mój siostrzeniec ma w sobie dobro.
Daj znać, jak się ujawni.
Sokka…
Katara tu jest.
Jeśli pomożesz nam odbić przyjaciół, uwierzę we wszystko.
Dobra, chodźmy.
Ciekawe, czy właśnie po to dostałam tę wodę.
Bo była dla ciebie.
Nie zasługuję na to.
Zasłużysz.
Zostaw ją!
Sokka! Przestań! Pomógł mi. Dlatego go aresztowali.
Co?
Zabierz łapy, zanim ci je spalę.
Zuko. Wy obaj.
Widziałam, jak pomagał ludziom.
- Przepraszam. - Przepraszam.
Mam cię.
Czysto. To wszyscy, czy mamy jeszcze kogoś ratować?
Toph opuściła miasto z matką, ale Appa jest w celi gdzieś tutaj.
Musimy go uwolnić.
Co wy teraz zrobicie?
Pomógł mi cię znaleźć.
Musimy stąd uciekać.
Katara…
Po prostu przepraszam.
Byłem niesprawiedliwy. Nie powinienem cię odtrącać.
W porządku.
Ja też przepraszam.
- Chodźmy. - Zaczekaj.
Muszę to powiedzieć.
Gdyby to wszystko zniknęło, gdybym nie był Awatarem,
gdybyś nie była magiem wody i nie musielibyśmy ratować świata,
to…
Wciąż bylibyśmy przyjaciółmi.
Oczywiście.
Żadna kłótnia tego nie zmieni.
Tak.
Czuję go. Appa jest tam.
Strażnicy.
Szybko!
Joo Dee.
Możemy cię stąd zabrać.
Chodź z nami.
Awatar tu jest! Nie pozwólcie mu uciec!
Awatar tu jest!
Tam jest!
Rozdzielcie ich!
Otrułaś mnie!
To mak czubaty.
Piję go na dobry sen. Nie dramatyzuj.
Jestem twoją córką, a ty mnie porwałaś?
Tak.
Jesteś moją córką.
Cieszę się, że to wiesz.
Z czasem docenisz, co dziś dla ciebie zrobiłam.
Planowanie, wymówki,
wszystko, co zrobiłam, by chronić jedyną córkę przed nią samą.
Nie jestem twoją własnością!
Okłamałaś mnie!
Nie obchodzi cię to.
Nigdy nie obchodziło.
Nigdy mnie nie chciałaś.
Wstydzisz się mnie.
Ale dlaczego?
Nawet mnie nie znasz.
Oni znają.
Oni mnie znają.
Oni wiedzą, kim jestem.
Ja wiem, kim jestem!
To… to niemożliwe!
Jestem Toph Beifong i wynalazłam magię metalu.
Jestem najlepszym magiem ziemi na świecie!
Jest tam.
Pilnowałem go.
Możemy stąd wyjść razem.
Co?
Księżniczka Azula przejęła miasto.
Azula?
Azula tu jest?
Jak?
Przybyła po ciebie.
Zrobiłem, co mogłem, żeby cię przed nią chronić.
Wojsko zostało zniszczone.
Otworzy bramy,
a Naród Ognia wkroczy do pałacu.
Naszą jedyną nadzieją
jest ucieczka i walka innego dnia.
Naprawdę myślałeś, że jeszcze ci zaufam?
Zdradziłeś nas wszystkich.
Jeśli Azula przejęła władzę, to przez ciebie.
Zrobiłem, co trzeba, by chronić miasto i trzymać wojnę za murami.
Wszyscy w Ba Sing Se żyją w pokoju dzięki mnie!
Dźwigam ten ciężar! Robię to, co trzeba!
I ty to rozumiesz.
Nie.
Bo zależy mi na ludziach.
A tobie tylko na władzy i na tym, żeby z jej pomocą ratować siebie.
Nigdy nie pomogę ci ratować skóry.
I nie ucieknę.
Zostanę i powstrzymam Azulę.
Nigdy jej nie pokonasz.
Jesteś zbyt dobry,
a to czyni cię słabym.
Zobaczysz, że miałem rację, Aangu.
Nie wygrasz.
Uciekaj, póki masz szansę.
Appa!
Bardzo za tobą tęskniłem.
Wiem.
Muszę uratować innych.
Będę tuż za tobą.
Na zawsze razem.
Obiecuję.
Dam sobie radę.
Appa.
Leć.
Czemu nie zostałeś w pokoju jak grzeczny chłopczyk?
Dobra. Poddaję się.
Bumerang!
Zawsze wracasz.
Cicho. Ktoś idzie.
Aang! Jesteś cały. Gdzie Appa?
Wysłałem go na powierzchnię do Momo.
- A Iroh i Zuko? - Rozdzieliliśmy się. Był zamęt.
Musimy iść. Sami sobie poradzą.
Nie. Miasto jest zagrożone.
Azula i Naród Ognia przejęli władzę. Musimy ją powstrzymać.
Azula?
Jesteście. Znalazłam wyjście.
Chodźmy.
Dobra.
Jak długo będziemy to robić, Zuko?
Jak długo będziemy grać w jego grę?
Walczyć ze sobą.
Aż któreś z nas wygra.
Matka miała mnie za potwora.
Nigdy o niej nie wspominaj.
Może by do tego nie doszło, gdyby jej nie zabrano.
Przepraszam.
Przepraszam, że nie milczałam wtedy w karocy.
To moja wina.
Mówiła, że mamy trzymać się razem.
Że zawsze będziemy się mieć.
Może to możliwe, Zuko.
Zdobyłam miasto.
Nasze siły maszerują teraz ulicami.
Królestwo Ziemi upadnie.
To wspaniały dzień w historii naszego narodu.
Może być nasz.
Ale nie zmuszę cię do powrotu, jeśli nie chcesz.
Wybór należy do ciebie.
To wyjście.
Czuję to.
Wyciągnę stąd Saia!
Na ziemię!
Dobrze, że się ruszasz.
- Wiem. Już mi lepiej. - Tak.
Dobra.
O nie, zamknięte.
Tęskniłeś, Śpiochu?
Tkałaś metal?
Później pogadamy o tym, jaka jestem super.
Chodźmy. Appa czeka na zewnątrz.
Śpioch?
Później ci powiem.
Myślałam, że się zmieniłeś!
Zmieniłem się.
Poddaj się, Awatarze.
Już wygrałam.
Pytanie, ile jesteś gotów stracić?
Nikogo nie stracę.
Jeśli umrzesz w Stanie Awatara,
cykl się zakończy,
a świat na zawsze straci równowagę.
Zabierz go stąd!
Aang.
Aang?
Aang!
NA PODSTAWIE SERIALU ANIMOWANEGO
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz