Escollede ben.
Un bisonte do ceo acompáñate toda a vida.
Vouche dar unha mazá.
Que bonitos son!
Toma!
- Colle! - Espera por min!
Escólleme a min!
Aquí! Agora aquí abaixo!
Iso significa que estaremos sempre xuntos.
Appa.
A onde foi?
Buscádeo!
ALGO ROTO
Así que me poida mover, teredes problemas.
O das botas que renxen, lembrareite.
E a ti tamén, babeco.
Dávos preguiza carrexarme e arrastrádesme, non?
Sodes uns matóns inhumanos!
Que? Non, volvede! Non!
Non podedes…
Si que podedes.
Deixástesme así.
Quen é?
Quen anda aí?
Sokka.
Sai?
Estás vivo?
Sokka! Pensei que non te vería máis.
Buscámoste por todo.
Viches a Amita? Díxoche algo Teo?
Non, deben confiscar as cartas.
Pero, Sokka, alégrome moito de verte.
Moitísimo!
- Ei, Sai! - Eh?
Pódesme virar?
Entón, ti e papá non sabiades que faciades armas para a Nación do Lume?
Sabía que tiñamos contratos coa Nación do Lume?
Si.
Pero eu pensaba que era maquinaria agrícola.
- Os negocios non coñecen… - Fronteiras.
Iso parece .
Cancelaranse os contratos.
- En serio? - Encárgome eu diso xa.
Eu contaba con que ti colleses o mando un día…
É mellor que organices o negocio como vexas.
Quero dicir, como ti…
queiras.
Seica convertiches o Avatar nun bo mestre da terra.
Se me informases do teu don antes, igual non reaccionaba tan mal.
Isto non é unha negociación comercial, mamá.
Por que non falas comigo coma se fose túa irmá?
Non sei como facelo.
Trátame coma a calquera outro.
Ti non es calquera.
Es fráxil…
Non me chames fráxil.
Fai o favor.
Dáme un momentiño.
Cando tes fillos,
pensas… que os vas guiar polo mundo.
Que lles contarás o que aprendiches na túa propia vida.
Pero, desde que naciches,
souben que ti terías que afrontar problemas que eu nin imaxinara.
Porque eu non teño nin idea do que implica ser
cega.
Desde que marchaches,
pregúntome
se non serei eu a que é fráxil.
Móveste polo mundo con máis forza,
seguridade e elegancia ca ningún Beifong anterior.
A ver,
con elegancia igual non.
Por que dis iso?
Non sei.
Nunca sentiches que a xente…
pensa que imos actuar dun xeito por ter este nome?
Toda a vida.
Discutín cos amigos.
Co Avatar?
Si.
Pensei que me entendían, pero non…
Non o sei.
Escoita.
Xa sei que queres que volva.
Quero.
Por iso vin.
Prométoche
que as cousas cambiarán.
Non estou preparada.
Polo menos teño que falar con eles.
Para aclarar as cousas.
Fai o que creas que está ben.
Teño unha carruaxe esperando, así que…
- Cando queiras marchar… - Non…
Non me esperes.
Se cadra lévame tempo.
Toma todo o tempo que precises.
Vamos acabar o té xuntas.
Coma cando eras pequena.
Recibín un monte de propostas de matrimonio
desde que cheguei aquí.
Os homes son o peor, non si?
Coma os dous parvos que teu pai mandou para levarte.
Mamá, non…
Síntome rara.
Debérate vir buscar eu.
Podiamos ter feito isto hai moito tempo.
Perdón.
Isto é culpa miña.
Quen es?
Éche mellor non sabelo.
Capturáronte por axudarme. Claro que o quero saber.
Quéroche dar as grazas.
Non o farás.
Agora tes que dar a volta.
Zuko?
E que facemos? Pelexar a morte?
Non pelexo contigo.
Vaia.
Ti.
Ti!
- Son parva. - Non es tal.
- Pensei que eras bo… - Inténtoo.
Aang tiña razón.
Tiñan razón todos.
Non fixen máis ca parvadas.
E fun egoísta.
Púxenos a todos en perigo e isto téñoo ben merecido.
Estar encerrada nunha cova cun monstro.
Amigos,
preguntarédesvos por que vos chamei aquí hoxe.
O rei da Terra descubriu un complot
para debilitar a seguridade da cidade.
O rei ordenoume desfacerme dos conspiradores,
algúns dos cales están arredor da mesa.
- Onde está a xenerala Sung? - Arrestada por traizón.
Traizón?
O rei mandoulles aos Dai Li controlar o exército.
Iso é un golpe!
- A comandante… - Onde vai o rei?
…demostrou ser desleal.
Esiximos falar co rei.
Logo veremos quen ostenta o poder, Long Feng.
Igual eu podo botar luz sobre iso.
Que pintan as guerreiras de Kyoshi nos asuntos de Ba Sing Se?
Nada.
Non, espera!
Cambiei de idea sobre o trato.
Quedo eu cos fuxitivos.
E co Avatar.
E coa cidade.
Ba Sing Se agora pertence á Nación do Lume.
Tes algo que dicir diso?
Non,
princesa.
Volve ao teu posto.
Perdemos algo?
Está ben o nome.
Sereno,
pero feroz.
Nomear algo é soñar o seu futuro
e o lugar que ocupará no mundo.
Bo! Yize!
Benvidos ao Dragón de Xasmín. O de sempre?
Preciso o especial, Mushi. Non durmín nada onte.
Os Dai Li arrestaron alguén onda a casa, a Dama Pintada.
E o seu secuaz.
Si, o da máscara azul tamén o colleron.
- Por facer boas obras. - Mushi, collo…
Mushi!
E o meu te, que?
Todo despexado.
De momento.
Grazas por agacharnos.
Hoxe hai Dai Li en todos os sitios.
Descubrín que a Dama Pintada foi arrestada onte.
Katara?
Ela é a razón pola que seguimos nesta pelexa.
E Toph Beifong marchou da cidade hoxe con súa nai.
O que?
Non sei.
E Sokka, que?
Non hai rastro del.
Os Dai Li teñen un cárcere baixo terra.
Teñen que telos alí.
Un de Omashu pode seguir un axente dos Dai Li.
Todos queremos axudar.
É demasiado perigoso.
Marchei de Senlin para Gaipan
e a guerra seguiume.
Logo marchei para Omashu e a guerra seguiume. Agora estamos aquí.
Non podemos fuxir do perigo.
Hai que afrontalo.
Vale.
Pero disto encárgome eu.
Vale.
Pero fai o favor…
ten tino, Aang.
Xa.
E cando atopes a Sai, dillo.
Si.
Direillo.
Grazas.
Os Dai Li tomaron o mando militar da garda da muralla.
Iso significa que o exército está agora baixo o noso… o teu mando.
Tamén capturamos todos os acompañantes do Avatar,
pero o Avatar resúltanos esquivo.
Virá polos seus amigos.
Onte tamén capturaron outro.
Tiña isto.
Onde está agora?
No lago Laogai.
Dixo que ía matar a Zuko.
Si.
Trouxécheslle as espadas.
Si.
Dixécheslle onde estaba Zuko.
Si.
Un símbolo de unidade entre a nosa xente.
Ah.
Non lle querías a Zuko?
Tamén che quero a ti.
Pero mataríate.
Si.
É certo.
Abriríaa eu co meu poder.
Non sería difícil.
Ao mellor si que é difícil.
Xeneral Iroh.
Que fas aquí?
Non son xeneral.
Xa non o son.
Estou aquí pola mesma razón ca ti. Unha misión rescate.
Vale.
Podemos colaborar.
Pero non vai ser doado.
Uns amigos dixéronme que hai outra entrada.
Unha porta secreta que puxo a Avatar Kyoshi.
Vamos, logo.
Queres axuda?
Túa non.
Así non imos saír nunca de aquí.
Ai, non?
Así non sairemos do cárcere no que ti mereces estar, pero eu non.
Confiei en ti.
Todo isto é parte dun plan?
Ti xa sabías que era eu?
Perseguíchesme para atopar a Aang coa trampa esta?
Cres que me vai vir rescatar
e por fin obterás o teu premio.
A min non se me ocorrera un plan tan elaborado.
Eu non tiña plan ningún.
Cando vin os Dai Li atacándote, axudeiche. Por iso estou aquí.
Ai, xa.
Vou crer que foi un acto inocente do fillo do Señor do Lume?
Levades a guerra, a violencia e o odio no sangue.
Perdéronse xeracións enteiras pola ambición de poder da túa familia.
Montes queimados.
Familias separadas.
Xente que xa non existe.
Por culpa túa,
de teu pai
e de seu pai.
E de todos os descendentes de Sozin.
Os mestres da auga da miña tribo foron secuestrados ou asasinados.
Nenos secuestrados.
Agás eu.
Agacheime para sobrevivir.
Teño que cargar coa culpa diso todos os días.
Síntome culpable porque sobrevivín.
Ti que sentes?
Nada?
Como te atreves?
Non tes nin idea do que me fixo sufrir esta guerra.
A min persoalmente.
A Nación do Lume arrebatoume a miña nai.
Perdoa.
Xa temos algo en común.
Hai séculos que non se usa esta porta.
Como capturaron a Zuko?
Collérono facendo unha boa obra.
Vale máis do que parece.
O Avatar percibe cousas alén das aparencias.
Cheguei aquí grazas aos amigos, pero…
arredeinos de min e capturáronos.
Iso é o que percibe o Avatar.
Non sería todo culpa túa.
Foi tal.
Fun totalmente egoísta.
Centreime só no que eu precisaba.
Pero…
vou cambiar.
Farei o que faga falta para arranxar as cousas con eles.
Para ser o que precisen que sexa.
Non.
Non debías facer iso e ademais sei que non podes.
Se o intentas, non os axudarás.
E ademais deixarás de ser ti mesmo.
As verdadeiras amizades sobreviven á verdade.
As mellores ata melloran grazas a ela.
Ti tes que ser quen es,
pero tamén tes que permitirlles a eles ser quen son.
Pero… que pasa se non lles gusta como son?
Iso non o podes controlar ti.
Ti conseguíchelo?
Ser ti mesmo todo este tempo?
É un proxecto que dura toda a vida.
Estou a lidar con iso agora.
Polo visto,
Kyoshi usou estes cárceres no seu tempo hai centos de anos.
Esta porta é do Avatar.
Cómpre dominar os catro elementos para abrila.
Sorte que nos atopamos, logo.
Espera aquí, Momo.
Non, xa o sei!
Foi a tarada esa disfrazada de Kyoshi.
Golpeoume e domeoume os músculos. Por iso non me podo mover.
- Si. - Claro.
- Polo menos estou contigo. - Certo.
- Xuntos podemos saír. - Iso non é posible.
Que dis? Para nós todo é posible, sobre todo para ti.
- Es o máis listo. - Xa o intentei.
Con nobreza e valentía.
Cando me arrestaron, interrogáronme no palacio,
pero non cantei.
Encerráronme na torre máis alta.
Esixín ver o rei.
Entendo a realeza, por suposto. Teño un status.
Pero negáronse.
Dixen que tiña información para salvar o mundo. E riron na miña cara.
Pecharon a porta cos poderes. Foi estrondoso e perturbador.
Pero logo pregunteime que faría Teo.
Aínda que estaba desmoralizado, intentei fuxir.
Como?
Atando sabas e guindándoas pola ventá.
- Magnífico. - Desastroso.
- Calculei mal a distancia. - Ala.
- Logo tenteino con explosivos. - Xelatina explosiva?
Todo feito na casa. Demasiado. As cellas medráronme para atrás.
E logo que?
Veume a inspiración.
- Un disfrace. - Si!
- Colléronme xa. - Non!
A miña pinta seica chama a atención. É…
- Sai, unha axudiña! - Xa te agarro!
Ben…
E ocorréuseche outro plan, non?
Non.
Logo trouxéronme aquí.
E desespereime.
O meu fillo está pelexando na guerra.
Amita.
Acababamos de atoparnos e agora perdina.
Cando ti e o Avatar me precisabades,
eu fallei.
Pero iso é moi científico.
Fracasaches.
Cada fracaso é unha oportunidade de aprender.
Tes que fracasar cen veces para topar algo que funcione.
Logo tes que fracasar outras cen para topar outra cousa.
Tes que fracasar mil veces antes de que algo che saia ben.
Mira arredor.
Os muros son de pedra, as portas de metal.
Nós non temos poderes.
Imos morrer aquí.
Os muros son de pedra e de cristal.
Tes razón. Non é todo pedra.
Teñen propiedades diferentes.
Si.
Si!
- Disolvémolos. - Si!
- E buscamos a maneira de saír. - Si. Vamos!
Sokka, es o meu mellor alumno.
Ou o meu mellor mestre.
- Veña, vamos. - Si!
Miña nai era boa.
Víalle o bo á xente.
Ata a min.
Non me chegou a ver con esta cara.
Esta cicatriz.
Todos os que a ven prexúlganme.
Inventan historias, así é fácil atravesar este reino.
Eu parezo unha vítima.
Ningunha das historias que inventan
se achega ao horror da verdade.
Isto fíxomo meu pai.
Sabes o duro que é para un mestre do lume que o queimen?
Que o queimen de verdade.
Cunha cicatriz
para toda a vida.
Ten que baixar totalmente a garda
e desactivar os instintos cos que nace.
Coma se afoga unha mestra da auga.
Meu pai faríame a cicatriz,
pero, no fondo,
unha parte de min
cría que eu o merecía.
Esa parte permitiullo.
Como meu pai me odia,
todos os demais tamén o fan.
Os desertores da Nación do Lume?
Odiaríanme se soubesen quen son.
Por que os defendiches?
Porque estaban indefensos.
E ti por que?
Pola mesma razón.
Durante moito tempo, cando vía a cara do inimigo,
vía a túa cara.
Por moito…
que ti odies esta cara, Katara,
máis a odio eu.
Agora xa non vexo iso.
Agora vexo alguén que sofre.
Alguén que precisa curarse.
Isto é auga do Oasis dos Espíritos.
É coñecida por curar as feridas máis profundas e máis graves.
Tamén as que se remontan varias xeracións atrás.
Podo…
intentar curarte?
Agardo uniformes para todos os oficiais.
Chegaches, ministro de cultura.
Este é o xeneral Vinh Tran.
Administrará Ba Sing Se na miña ausencia.
Fala con el coma se fose comigo.
Eh?
Ministro de cultura,
hai que retirar os cascallos de todas as vías
e afastar os vendedores ambulantes.
Non queremos perturbacións cando o noso exército entre nas rúas.
Ministro de cultura.
Encárgome eu diso.
Cando cheguen os nosos homes, os vosos obedeceranlles.
Os de rango alto e baixo.
Non hai guerra en Ba Sing Se.
Non.
Non hai guerra en Ba Sing Se.
Non hai guerra
en Ba Sing Se.
Non hai guerra en Ba Sing Se.
Non hai guerra en Ba Sing Se!
Viríache ben algo máis de tempo aquí.
Por favor!
Non me deixes aquí!
Por favor!
Fareille o que sexa ao ministro!
Non hai guerra en Ba Sing Se!
Se non precisas máis, perdes un ollo.
Cómpre un cacho de cristal para experimentar co que teñamos á man.
Moi ben.
Si.
Isto será boa idea?
É a mellor que temos.
- Sokka! - Agora non, Aang!
- Aang! - Aang!
- Canto me alegro de verte! - Eu tamén.
- Sokka… - Xa sei.
Ben, todo ben.
Todo ben, vale?
El axúdanos na nosa misión.
A Zuko collérono.
Xa sei que é difícil de crer, pero meu sobriño no fondo é bo.
Pois a ver se se lle nota.
Sokka…
Katara está aquí.
Se nos axudas a atopar os amigos e liscar, crerei o que sexa.
Vale, vamos.
Ao mellor esta é a razón pola que me deron esta auga.
Para curarte a ti.
Eu non a merezo.
Merecerala.
Arreda de onda ela!
Sokka, para! Axudoume, por iso o arrestaron.
O que?
Quítame as mans de encima ou quéimochas.
Zuko. Os dous.
Axudoulle á xente, vino eu.
- Perdoa. - Perdoa.
Caíches.
Está despexado. Estamos todos ou hai que rescatar alguén?
Toph marchou con súa nai,
pero Appa está nunha cela por aquí e ímolo buscar.
Vós que ides facer?
Axudoume a atoparte.
Liscamos todos.
Katara,
quéroche pedir perdón.
Fun inxusto contigo. Non te debín afastar.
Tranquilo.
Perdoa ti tamén.
- É mellor marchar. - Espera.
Teño que dicilo.
Aínda que non houbese nada disto nin eu fose o Avatar,
nin ti foses mestra da auga nin tivésemos que salvar o mundo,
eu…
Nós seguiriamos sendo amigos
Claro que si.
Unha discusión non cambia iso.
Ben.
Xa o sinto. Appa está por aquí.
Gardas.
Fuxide!
Joo Dee.
Ei, podémoste sacar de aquí.
Podes vir connosco.
O Avatar está aquí! Non o deixedes escapar!
O Avatar está aquí!
Está aquí!
Separádeos!
Envelenáchesme!
É papoula de cotovía cristada.
Eu úsoa para durmir ben. Non esaxeres.
Son a túa filla e vas e secuéstrasme?
Si.
Es a miña filla.
Alégrame que te decatases.
Xa me agradecerás o que fixen por ti hoxe.
Facer o plan, as escusas,
chegar a este extremo para protexer a miña filla de si mesma.
Eu non son túa!
Mentiches!
Non che importo.
Nunca che importei.
Nunca me quixeches.
Avergóñaste de min.
Por que será?
Se nin sequera me coñeces.
Ti nin sequera me coñeces.
Eles si.
Eles saben quen son.
Eu sei quen son!
Iso… é imposible!
Son Toph Beifong e inventei o control do metal.
Son a mellor mestra da terra do mundo!
Está aí.
Tíveno vixiado.
Podemos saír todos de aquí xuntos.
Por que?
A princesa Azula tomou o control da cidade.
Azula?
Azula está aquí?
Como?
Veute buscar.
Fixen o que puiden para protexerte dela.
O exército está destruído.
Ela vai abrir as portas
e a Nación do Lume marchará sobre o palacio.
Agora a nosa única esperanza
é fuxir e pelexar outro día.
En serio pensabas que volvería confiar en ti?
Traizoáchesnos a todos.
Se Azula tomou o poder, é culpa túa.
Fixen o necesario para protexer a cidade e manter a guerra fóra da muralla!
A xente de Ba Sing Se vive en paz grazas a min!
Asumo a responsabilidade e fago o que hai que facer!
E ti enténdelo.
Non.
Porque a min impórtame a xente.
A ti só che importa ter o poder e usalo para salvarte.
Eu nunca che axudaría a escapar.
E non vou fuxir.
Vou quedar aquí para parar a Azula.
Nunca a derrotarás.
Es demasiado bo
e iso faite débil.
Xa verás como teño razón, Aang.
Ti non podes gañar.
Fuxe. Fuxe mentres podes.
Appa!
Estrañeite moito.
Xa sei.
Teño que ir salvar os outros.
E axiña te seguirei.
Estaremos sempre xuntos.
Prométocho.
Non te preocupes.
Appa,
vaite.
Por que non quedaches no teu cuarto, neno?
Vale, réndome!
Búmerang!
Ti sempre volves.
Vén aí alguén máis.
Aang! Estás a salvo. Onde vai Appa?
Mandeino á superficie con Momo.
- Onde van Iroh e Zuko? - Separáronnos na liorta.
Temos que marchar. Eles deféndense.
Non, a cidade non está a salvo.
Azula e a Nación do Lume tomaron a cidade. Hai que parala.
Azula?
Aquí estades. Atopei unha saída.
Vamos.
Veña.
Canto tempo seguiremos así, Zuko?
Canto tempo máis faremos o que el di? Pelexar un co outro.
Ata que un dos dous gañe.
Mamá considerábame un monstro.
Non fales dela. Nunca.
Igual isto non pasaba se non a levasen a ela.
Perdón.
Perdón por non calar aquela noite na carruaxe.
É culpa miña.
Ela dixo que nos mantivésemos unidos.
Para térmonos sempre un ao outro.
Ao mellor podiamos, Zuko.
Tomei a cidade.
O noso exército marcha polas rúas neste mesmo momento.
O Reino da Terra vai caer.
É un día glorioso na historia da nosa nación.
Podiámolo compartir.
Pero non te obrigarei a volver á casa, se non queres.
Ti decides.
Esta é a saída.
Nótoa.
Vou sacar a Sai de aquí.
Ao chan!
- Funciónanche as extremidades. - A caída axudou, si.
A ver.
Ala, está pechada.
Estráñasme, durmiñón?
Controlas o metal?
Xa falaremos do que eu controlo.
Vamos. Appa está esperando fóra.
Durmiñón?
Xa cho explicarei.
Pensei que cambiaras.
E cambiei.
Réndete, Avatar.
Eu xa gañei.
A pregunta é canto estás ti disposto a perder?
Eu non vou perder a ninguén.
Se morres no estado de Avatar,
o ciclo interromperase
e o mundo quedará desequilibrado para sempre.
Sácao de aquí!
Aang.
Aang!
BASEADA NA SERIE DE ANIMACIÓN DE
Subtítulos: Manuel Puga Moruxa