Atácannos!
Un ataque!
Coidado, Katara! Vén outro grupo por estribor.
Aang, para os soldados na proa.
Teño que ocuparme dunhas cousiñas. Appa, yip yip!
Veña, vamos.
Vamos!
Bo traballo. Os parvos do lume non van a ningures.
Grazas polo teu plan.
Traballo en equipo macanudo.
Un barco menos.
Cantos máis quedan?
Será unha broma.
O muro é impenetrable e está ben vixiado. Os acantilados miden ducias de metros.
É imposible escalalos.
Ti pensas que son temerario, pero Zhao acurralou o Avatar.
El non vai parar ata collelo, así que eu tampouco.
Dun xeito ou doutro, aquí acabará a miña viaxe.
Busca fendas pola costa, tubos de saída de auga morna da cidade.
Poderíase entrar por eles.
Tío,
Lu Ten estaría orgulloso...
de que foses seu pai.
Lembra o teu alento de lume. Poderíache salvar a vida.
Volverémonos ver
ao que eu capture o Avatar.
Non vos enfrontedes a eles no mar.
Mesmo con todos os vosos mestres nos barcos, eles son demasiados.
Entón, defenderémonos aquí.
Están moi lonxe?
Estarán a distancia de tiro nunha hora ou dúas.
Hai que traer as patrullas e reforzar as liñas defensivas.
Grazas.
Pinta mal, non?
Eles van en serio, pero nós tamén. Diría que 50-50.
60-40.
A onde vas?
Equilibrar a balanza.
Perdoe, almirante, pero estou confuso.
Quere saber por que o barco do mando non encabeza o ataque.
Parece unha estratexia pouco usual.
Non dixera que un ataque frontal aos mestres da auga non ía a ningures?
Si, pero...
Entón, ten sentido atacar por varias frontes.
Abrir outra fronte? Cun barco?
Un barco, pero non unha soa embarcación.
Fixérono enxeñeiros da Nación do Lume?
Non o fixemos nós.
Isto débese aos nosos espías en Omashu.
Este é un prototipo.
Mesmo usando isto para esquivar as defensas de Agna Qel'a,
é demasiado pequeno para carrexar forzas de combate.
Vostede ben sabe que a vitoria non sempre depende da cantidade,
pero debía valer perfectamente.
Valer? Para que?
Fogo!
Aí veñen!
Rápido!
Escudos de xeo xa!
- Veño axudar. - Non é o momento!
Si que o é.
Xa o dixen. As mulleres non combaten!
Xa lle dixen que iso é unha parvada. Esquézase do orgullo.
Xógase a supervivencia dos mestres da auga e toda axuda é boa.
Nosoutras marcamos a diferenza.
"Nosoutras"?
Elas queren o mesmo ca vostede. Poder defender a súa cidade.
Pakku,
de que serve basearse no pasado se nos impide ter un futuro?
Déixate de parvadas, vello choucho, e déixanos botar unha man.
O lado oeste do muro precisa reforzo.
Axudádelles a reparar o dano
e mirade se os guerreiros precisan axuda.
Toda a cidade estará a tiro axiña.
Se furan o muro, sodes a primeira liña de defensa.
Estaremos listos.
Por aquí!
Rápido!
Yue!
Non me vou agachar cando o resto arrisca a vida.
- Escoita. - Non, deixa de sobreprotexerme.
Yue,
se me pasa algo,
quedas ti a cargo.
Ti es o futuro da Tribo da Auga do Norte.
A miña filla.
O meu tesouro.
Sokka.
Tes que ir con Yue
para axudarlle a arredar a xente do muro.
E, sobre todo, encárgate de que non lle pase nada á princesa.
Non a deixarei de lado.
Sokka.
Cóidaa ben.
Vamos!
Vimos axudar.
- O mestre Pakku mandounos onda ti. - Onda min?
Dixo que che axudemos no que poidamos.
Aínda non rematamos a formación, pero faremos o que poidamos.
Reforzade aquela zona.
Se vedes vir bolas de lume, non fagades nada. Avisádeme.
Si, mestra Katara.
Que? Non son...
Os mestres da auga tiran a súa forza da lúa.
Nunha noite coma esta, os seus poderes estarán en máximos.
Propoño que deteña o ataque ata romper o día.
Non.
Estudei algunhas cousas alén deste reino,
por iso sei que esa non é unha lúa calquera.
É a lúa de xeo, un acontecemento cósmico excepcional.
As fronteiras entre o mundo físico e o espiritual
estréitanse... esta noite.
Cando o señor do lume me ordenou conquistar o norte,
xa sabía que non abondaría a forza bruta.
Precisaba algo que me dese vantaxe.
Nada.
Un galimatías sobre tartarugas-león,
equilibrio cósmico e oscilación para adiante e para atrás.
Pódense tirar sabios consellos dos contos antigos.
Agna Qel'a construíuse na terra ancestral da Tribo da Auga,
un oasis espetado no xeo
que lle proporcionou calor e alimento á súa xente nun ambiente adverso.
Foi desde este oasis
que a tribo mirou para o ceo
e aprendeu a dominar a auga,
mirando como a Lúa empuxa as mareas adiante e atrás.
Os mestres da auga cren
que as súas vidas proceden do espírito do mar,
mentres que os seus poderes proceden do espírito da Lúa.
Estes espíritos abandonan a súa inmortalidade
unha noite ao ano para estar cos mestres da auga.
Adoptan forma física e intégranse no mundo mortal.
Aparecen neste mundo?
Para comprender mellor
o equilibrio entre a luz e a escuridade,
yin e yang,
a vida...
E a morte.
Zhao, non estará pensando en inmiscirse no Mundo dos espíritos?
Está ou non?
Aang!
Aang.
Avatar Kuruk?
Vinte avisar.
O meu coitelo está preto. Nótoo.
Coitelo?
Foi creado con materiais do Mundo dos espíritos.
E se regresou ao norte, só pode significar unha cousa.
Vai matar os espíritos do mar e da Lúa?
Claro que non.
Matando o espírito do mar,
quitaríalles a vida aos mestres da auga do mundo enteiro.
Homes, mulleres, nenos.
Non son un monstro.
Non.
Só vou matar a Lúa.
Que Zhao non se inmisza nas forzas primarias da natureza.
Se o fai, desestabilizará o mundo enteiro.
O poder do Avatar é enorme,
pero non é nada comparado co poder dos espíritos dos elementos.
Estás aquí.
Non te vin arriba e preocupeime.
Estás ben?
Temos que atopar a Sokka e Yue. Está a piques de pasar algo terrible.
Ide todos ao palacio!
Alí estaredes seguros.
Ei, xa está.
Estás ben.
Estás ben?
Grazas.
Ben feito, Momo. Fixeches algo útil...
Momo?
- Está... - Vivo.
Apenas.
Toma.
Ven comigo. Pódolle axudar. Non temos moito tempo.
Onde estamos?
É o lugar máis sagrado do norte.
As augas que regan esta fraga quéntaas a terra.
Aquí, dámo.
O sacerdote tróuxome aquí cando enfermei.
A fonte da enerxía espiritual da nosa terra.
Momo!
Parviño, non me asustes así.
Grazas.
Sokka, que é iso?
Algo que non debía estar aquí.
É un globo de guerra.
Un globo de guerra?
Roubado en Omashu.
Vexo que este non é de combate, senón de transporte.
Como o sabes?
Participei no seu deseño.
O sabio non sabía a forma exacta que terían os espíritos do mar e da Lúa,
e aquí, xeneral, é onde intervén vostede.
Xa que está moi versado en asuntos espirituais,
preciso a súa axuda para identificalos.
Non teño nin idea de que buscar.
Non é coma buscar un cadelo perdido.
Poden adoptar forma de árbores nun bosque ou insectos na herba.
Non o saberemos ata comezarmos a buscar, non?
Xeneral Iroh, ou me axuda a atopar os espíritos
ou verá como reduzo este sitio a cinzas.
Pode Kuruk protexer os espíritos?
Non, pero sei a onde ir.
Avatar!
Non tes escapatoria.
Zuko, escoita. Temos que parar a Zhao.
Non ten que ver con Zhao, senón connosco! E vas vir comigo agora mesmo!
Vai parar a Zhao.
Encárgome eu del.
Amodo.
Xa hai demasiados feridos.
Tanto me ten.
Non falaba contigo.
Sabes trucos novos,
pero eu non vin para perder contra ti.
Aldeá!
Deches cun mestre, non?
Si, tes unha mestra diante.
Temos compañía.
Temos que parar a Zhao.
- Quere matar os espíritos do mar e a Lúa. - Iso sería a fin do noso pobo.
Non o permitiremos.
Adiante e atrás, yin e yang.
Si.
Si!
Zhao, non se pode xogar co poder dos espíritos.
Sen a Lúa, o mundo perdería o equilibrio
e desataríase o caos.
Nin Ozai querería que pasase iso.
Ozai carece de visión.
Está tan obsesionado cos xoguiños da súa familia,
que carece de perspectiva global.
Zhao, o que lle faga a ese espírito, fareillo a vostede multiplicado por dez!
Afórreme esas ameaciñas.
Isto pode ser bo para vostede, Iroh.
Cando eu sexa señor do lume, pode estar ao meu lado.
A súa presenza lexitimará a miña reivindicación.
O Dragón do Oeste pode volver rexurdir.
Sempre que se incline...
ante Zhao,
o Asasino da Lúa!
Agora son unha lenda!
Contaranse historias sobre min
durante xeracións. Zhao, o Asasino da Lúa.
Zhao!
Chegas tarde, Avatar.
Zhao, non o faga.
Pense o que pense, isto non é poder.
Ai, non?
Decátaste do que podo facer?
Podo eliminar unha estirpe enteira de mestres.
Sabes o que é iso?
Si.
Sei.
Quere dominar o mundo, pero se fai isto,
non quedará mundo que dominar.
Se ceiba o espírito, eu vou con vostede, pacificamente.
Cres que lle importas a alguén?
¿Que ameaza suporá o Avatar unha vez que eu elimine o dominio da auga
da face da terra?
Ser mestre de tres elementos xa non ten a mesma aura, non é?
Hai que recoñecer que xa non pintas nada.
E se cadra nunca pintaches nada!
Tes razón.
Eu non pinto nada.
O mundo precisaba o Avatar,
pero eu fracasei.
Conmovedor.
Pero a min tanto me ten.
Yue!
Que pasa?
Non domino a auga!
Non a dou dominado!
Guerreiros. Penetraron na cidade!
Retrocedede!
Xa queda pouco.
Ide! Cubrímosvos a retirada.
Desapareceu a Lúa.
Xa non hai esperanza.
Acabouse.
Ser o Avatar implica poñer o teu deber por riba de todo, mesmo da túa vida.
O Avatar ten que facer escollas imposibles,
antepoñendo as necesidades do mundo ás túas propias.
O poder do Avatar é enorme,
pero non é nada ao lado do poder dos espíritos dos elementos.
Non.
Non se acabou.
Aang, non fagas iso.
Desaparecerás para sempre.
Eu debía desaparecer hai cen anos.
Este non é o meu tempo nin o meu mundo.
Non salvei o meu mundo, pero podo salvar este.
Correde!
Que...?
Que pasou?
Aang entregouse ao espírito do mar,
que canaliza a ira a través del e accede ao poder do Avatar.
- Temos que collelo. - Non, non entendes.
Aang xa non existe.
Yue!
Zuko!
Grazas aos espíritos estás vivo!
Tío, que...?
Que é iso?
Iso...
Iso é a ira.
- O Avatar! - Non existe o Avatar.
Xa non existe.
- Vamos! - Non.
- Zuko, vamos! - Non podemos!
Vamos!
Aang.
Fogo!
Zuko, non!
Déixame ir.
É un coitado que morrerá de mala maneira.
Arrebatoume todo.
Zhao!
Estás vivo.
Traidor!
Covarde!
Estragaches todo! O Avatar era meu. A miña misión era...
A túa misión
era unha farsa.
De verdade pensabas que o señor do lume te deixaría volver?
Ozai xogou contigo.
Todo era un xogo.
E a gañadora é a que non ten cicatriz de papá.
Ozai usoute
para motivar a túa irmá.
Mentes.
Mentes! Recoñéceo, estás mentindo!
Quen cres que foi a miña aliada durante todo este tempo?
Quen convenceu a teu pai de enviar os arqueiros de Yuyan?
Quen descubriu que as espadas do Espírito Azul eran túas?
Azula díxome todo o que precisaba saber.
Ti es o lume
en que se forxou o seu ferro.
Non fuches máis ca iso.
Ven, sobriño.
Que é iso?
- Vamos! - Veña!
Fogo!
Onde está?
Aang!
Xa está!
Por favor, volve!
Aang perdeuse.
Só queda un espírito vingador
que vagará eternamente, á busca do seu par, sen atopalo nunca.
O mundo quedará desestabilizado para sempre.
Ten que haber unha maneira de revivir a Lúa.
Sokka.
Grazas.
Yue, que fas?
De nena tocoume o espírito da Lúa e teño a súa vida dentro de min.
É hora de devolvela.
Isto non é nada triste.
Sabes por que os espíritos do mar e da Lúa adoptan forma física durante unha noite?
Porque queren saber o que é ser mortal.
Paga a pena correr o risco de estar vivo.
Mesmo sendo só unha noite.
Especialmente, unha noite.
Por favor, volve!
Aang, non fagas o parvo!
Non es só o Avatar, es da miña familia!
Este é o teu mundo, a túa casa! Nós somos a túa familia!
Aang!
Yue, por favor, non!
Non!
Non tes que facelo!
Yue, non!
Non.
Yue!
Aang,
escóitame.
Sei que cres que non es deste mundo,
pero non debías morrer hai cen anos.
Se morreses,
non estarías aquí agora, e o mundo precísate.
Eu precísote.
Canta destrución.
Hahn.
Sinto non a dar protexido.
A miña filla sempre decidiu por si mesma.
E iso é algo que nin ti
nin ninguén podía impedir.
Sacrificouse por todos nós.
Eu...
vin o que pasou.
Eu mantívenme á marxe mentres outros pelexaban e morrían,
así fixen sempre como guerreiro.
Sokka, nun momento en que ela debeu ter medo,
ti acompañáchela.
Non hai que ser guerreiro
para ser un heroe.
Pensei que non volvería ver a luz do día,
pero o sol segue saíndo e a tribo da auga segue aquí.
Perdeuse moita cousa.
Si, pero reconstruiremos todo e sairemos máis fortes.
Lembras que che dixen que a auga é o elemento do cambio?
Eu esquecera o seu verdadeiro significado.
O cambio é a clave da nova vida.
Iso lembráchesmo ti
e estouche moi agradecido por iso.
Hai toda unha nova xeración que precisa formarse para seren mestres da auga.
A túa axuda viríanos ben.
Grazas.
Pero Aang aínda ten que rematar a súa viaxe, e eu tamén.
O Avatar ten que aprender a dominar a auga.
Pois non podía ter mellor mestra.
Para ti.
Que é?
Auga do noso oasis.
Un recordatorio do que pasamos
e unha invitación a volver
cando queiras.
O tenente Jee sabería fuxir do peor da batalla.
El e a tripulación igual nos buscan agora.
Ti que pensas, Zuko?
Que queres facer?
Non sei.
Estou canso.
Entón debías descansar.
Un home precisa descansar.
Isto foi culpa miña.
Non, foi culpa da Nación do Lume.
Porque non fixen de Avatar.
Como se fai isto sen causar tanta dor?
Aang, así é a guerra.
Haberá vítimas e haberá dor.
Iso non é culpa túa.
Os mestres do lume non se renden. Hai que prepararse para o que nos boten.
Deixa de preocuparte polo pasado
e pensa no que tes por facer.
Creo que entendo algo que Gyatso quería dicirme.
Díxome que sen deixar o pasado atrás, nunca tería un futuro.
Iso é certo.
Vas aprender a dominar a auga, diso encárgome eu.
E logo a dominar a terra...
Volvemos a Omashu, logo.
Entón,
tedes fame?
Por que decide o teu estómago?
- Porque ten o cerebro alí. - Foi falar a cabeza de melón.
Eu comíalle un melón.
Vedes? A comida sempre é a resposta. Facédelle caso a Sokka.
Agna Qel'a sufriu graves danos,
pero as nosas forzas non tomaron a cidade.
Amais, seica o Avatar segue vivo e ceibo.
Unha mágoa.
Pero previsible.
Conquistar o norte foi sempre unha empresa improbable.
Nese caso, para que atacar o norte?
Unha distracción.
O norte nunca foi o obxectivo.
Por primeira vez nun século,
Omashu é nosa.
Agora Ba Sing Se é o único obstáculo
para conquistarmos todo o Reino da Terra.
Unha magnífica estratexia,
pero, sabía vostede que Zuko estaba entre as forzas de Agna Qel'a?
As vítimas entre os nosos soldados son numerosas.
Se Zuko é forte, sobrevivirá.
Se non,
ás veces hai que sacrificar os débiles,
para manterse forte.
Omashu
é nosa!
Pola Nación do Lume!
Nación do Lume!
Entón...
agora que?
Medir os movementos do ceo sempre foi difícil,
pero deseñamos un método para entender mellor o movemento celestial.
Levou cen anos,
pero por fin se vai achegando o momento.
- Cando? - Axiña.
Veremos o retorno
do cometa de Sozin.
Subtítulos: Manuel Puga Moruxa