Xa aparecerá. Poñeríalo noutro sitio.
E lembra que o caderno non atopou o Avatar.
Atopáchelo ti.
O caderno valeríache para anotar os pensamentos,
pero a perseveranza é o que te levou ao Avatar.
Escapou!
O guerreiro supremo!
- É un covarde! - Iso non o sei.
Pero está claro que este Avatar non é o que ti nin ninguén agardariades.
Non o saberemos ata atopármolo. E vouno atopar eu.
Son o herdeiro da coroa. Iso é algo.
- Mesmo aquí no cu do mundo. - Si que é.
Neste caso,
precisamente porque estamos nunha zona máis tranquila do mundo,
temos vantaxe.
Cantos sitios pode haber para agacharse un Avatar?
A Illa de Kyoshi está a unhas horas.
Segundo isto, a Avatar Kyoshi era a guerreira máis temible,
mestra do chamado Estado Avatar.
Igual o templo me axuda a controlar o meu poder antes...
De matar alguén?
...antes de que volva pasar.
- Vamos para a casa. - Que?
Xa está. Salvámolo dos mestres do lume.
Para a casa. O meu deber...
O noso deber é protexer a aldea, como dixo papá.
Saben protexerse eles.
Para que salvar a Enseada do Lobo se non salvamos o mundo?
- Katara, que dis? Salvar o mundo, nós? - Por que non?
Para salvar o mundo, precísase a Aang.
E tes razón.
Temos a obriga de protexer o Avatar.
Protexelo? Ti quérelo protexer?
A el, que case nos guinda da cima da montaña.
Non é só por axudar a Aang.
Desde que está el, a min cambioume todo.
Antes, non daba virado auga para encher un dedal.
E mira o que dou feito agora! E iso nun só día!
Mira todo isto.
Mira onde estamos agora.
Non sei ti, pero eu non podo volver.
Katara, algo lle pasa ao teu bolso.
Ei, esa comida é nosa.
Que é iso?
Un lémure con ás.
Antes, o ceo estaba cheo deles.
Que é isto?
Benquerida Katara:
Este documento pasou duns mestres da auga da tribo a outros
durante xeracións.
Contén todo o que precisas saber para aprenderes a dominar a auga.
Non imaxinas o difícil que foi agacharche isto.
Como a Nación do Lume anda á caza de mestres,
era demasiado perigoso que o tiveses.
Pero, agora que saíches ao mundo,
tes que levar o que é teu.
Es mestra da auga.
Sempre fuches e sempre serás.
Non o esquezas nunca.
Ves? Isto non pasaría se non marchásemos da aldea.
Vale. Vamos á Illa de Kyoshi a ver que pasa.
Aang, estás listo para marchar?
Teño que facer algo antes.
Ti estiveches aí para min toda a vida,
mais eu non estiven para ti.
Adeus, Gyatso.
Perdón.
Vés connosco, Momo?
Momo?
Si. Parece un momo, non?
- Tamén ti pareces un Sokka. - Non se pode negar.
Aposto a que sabes a polo.
Zuko, tes que probar isto. Ten...
- Que ten? - Ovo de paspallás.
Ovo de paspallás. Moi bo para...
A vitalidade?
A vitalidade!
Que facemos aquí, tío?
No porto está o cuartel xeral do comandante rexional da Nación do Lume.
É un núcleo de información local.
Se pasase algo raro na contorna,
aquí saberíano.
Toleaches ou que?
Preguntaraslle aos da Nación do Lume se viron o Avatar?
Se se corre a voz, todo o mundo empezará a buscalo.
Eu podería perder todo.
Tranquilo, Zuko.
Tes que aprender a conseguir o que queres
sen anunciares as túas intencións.
Tes que actuar con tacto e empatía.
Pero o máis importante que tes que ter é...
arroz glutinoso!
Tío, non hai tempo para iso.
Velaí a está.
A temible dona xigante.
Mirade isto.
Sokka, seguro que podes entrar aí?
Aang!
- Sokka! - Que? Que pasa?
- Ten tino! - Ei!
Este é un lugar sagrado.
Para! Trabúcaste. É o Avatar!
Vaia parvada. Habería sinais se fose o Avatar.
Creo que iso podería ser un sinal.
Hai moito que non temos visitas,
por boas razóns.
Durante cen anos,
a Illa de Kyoshi librouse dos estragos da guerra
porque nos illamos.
Agardamos que o resto do mundo faga o mesmo.
Non vimos crear problemas.
Só quero aprender cousas sobre a Avatar Kyoshi.
Pensei que aquí se mantiña viva a súa memoria.
- Non somos unha ameaza. - Xa.
Pero as seguintes visitas igual si. Non podemos facer excepcións.
Non somos calquera. El é o Avatar.
Segundo vós e uns reflexos dunha estatua.
Sei que teñen medo. Non sei como foi a vida aquí.
A verdade, non sei como foi a vida en ningures.
Estiven ausente durante unha tempada.
Pero onda nós,
a xente axúdase mutuamente.
Este non é o meu sitio.
Notei iso moito ultimamente.
Pero, se me axudan,
se podo aprender a ser o Avatar,
igual podo recuperar o lugar que coñecín,
un mundo onde a xente era máis feliz.
Que mal ten deixarlle consultar uns libros?
Non é por eles.
É polos que puidesen vir, xa.
Pero se el é o Avatar, como lle imos dar as costas?
Es unha guerreira temible.
- Pero tes moi bo corazón. - Madre.
Suki, es moi nova para saber que hai moitas persoas no mundo
que se aproveitarían dese bo corazón.
Non son tan nova, pero non vin mundo.
Lembro que a propia Kyoshi
se beneficiou da amabilidade de descoñecidos.
E, como Avatar,
cría en valerlles aos que non se valen por si mesmos.
Entón, ímoslles abrir a nosa aldea aos invitados
durante 48 horas.
Confío en que respectedes os límites da nosa xenerosidade.
Sei por que nos queriades fóra da illa. Eu faría o mesmo.
É moita responsabilidade ter nas mans a vida da xente.
Tomo moi en serio esta responsabilidade. Eu tamén son gardián da miña aldea.
Ti?
Si.
Gardián?
E como protexes a túa xente se estás aquí?
Non o fago.
A ver, si.
Aínda que non estea alí fisicamente.
A ver, estou...
Antes teño que salvar o mundo.
Katara, como era? Protexendo a Aang, tamén protexo a aldea...
Ei!
A cousa é que temos moito en común. Os dous somos guerreiros, non?
Antes de morrer, Kyoshi adestrou unha forza de elite á súa imaxe.
Para protexer as nosas casas e o noso modo de vida.
Esa tradición pasou de xeración en xeración
e agora teño o honor de protexer a aldea e defender os valores da Avatar.
Por iso non son só guerreira.
Son unha guerreira de Kyoshi.
Onde vai o comandante?
Preciso informes recentes de vixilancia xa.
- Desculpe? - E mapas.
Cartas náuticas moi detalladas.
E vostede é...
O príncipe Zuko.
É un honor recibir alguén da realeza na nosa humilde base.
- Que precisa o príncipe herdeiro? - Como dixen...
Por favor, desculpe a meu sobriño.
Levamos moito tempo no mar
e a educación enferruxóusenos tanto coma as áncoras.
Xeneral Iroh, non se preocupe
e perdoe os nosos fallos tamén.
Non temos moitas visitas importantes.
E moito menos do famoso "Dragón do Oeste".
Como dicía meu sobriño,
nós buscamos mapas e informes de vixilancia.
Queremos atopar bancos de luras-tiburón saltonas.
Luras-tiburón?
Migran nesta época do ano.
Son deliciosas, á grella cunha pinga de limón.
Xa.
Se podo, axudareinos.
Se me dan ata mañá pola mañá, localizaremos o que precisan.
Moi amable, comandante...
Zhao. Comandante Zhao.
Para servilo.
Debías levar unha campá.
Hai comida no concello.
Incrible! Tes talento natural.
Estas son as formas doadas.
É máis do que sabías facer antes, non?
Aprendiches moi rápido. Es unha verdadeira mestra da auga.
Ti tamén debías practicar.
O Avatar precisa dominar os catro elementos.
Se tal, despois.
Non imaxino o que é saber que tes que salvar o mundo,
pero, por moito que evites practicar, non evitas a responsabilidade.
Xa o sei.
É que Gyatso é quen me adestraba.
Non adestrei con ninguén máis.
De acordo.
Farémolo xuntos.
Non imos ir a ningures.
Ou pódesme deixar usarte para practicar a puntaría.
Non é comida caseira, pero non está mal.
Non fagas iso, zanco de polo.
De verdade es mestre do aire?
Hai que admitir que ten boa man coa xente.
Sabe conectar e comunicarse coa xente, como fixo onte.
Ese é o seu verdadeiro poder. Conectar e tender pontes.
Así vai será o Avatar.
Xa. Aí vai o salvador do mundo.
Iso é o que implica ter aquí xente de fóra?
Ti non lembras a época en que a guerra arrasaba con todo
e viviamos co medo constante á Nación do Lume.
Esa é a razón pola que evitamos iso estes anos.
"Evitamos."
Evitamos moitas máis cousas vivindo así.
O que importa é que nos mantivemos a salvo.
Sen ser moi felices.
Este rapaz será gracioso, pero iso non significa que non sexa perigoso.
É unha ameaza.
Canto antes marchen el e os seus amigos da illa,
mellor.
- O Avatar? - Si, señor.
Pensa que atopou o Avatar?
Iso di a tripulación.
Din que o descubriron nunha aldea da Tribo da Auga.
Zuko capturouno, pero escapoulle.
Se Zuko nos quere sacar información, é que cre que aínda está na contorna.
Pregunta se se viu algo estraño nos últimos días.
Calquera cousa estraña, por pequena que sexa. Rápido.
Si, señor.
En serio? Unha campá, pénsao.
Fíxeno eu.
Vale para combater, cazar e...
Para cazar?
Si, para cazar.
Para baleas-tigre.
Si, son perigosas, as baleas-tigre.
Baleas-tigre, son atrozmente mortais.
Pódoche ensinar o básico, se queres.
Vaia!
Esa foi boa.
Esa foi... bastante boa.
Aos guerreiros da Tribo da Auga do Sur coñécennos pola loita corpo a corpo.
Ah, agora?
Vale.
Veña.
Basta!
Nada sobre o Estado Avatar nin sobre os seus poderes.
Nada que me axude a practicar.
E como vou aprender eu a salvar o mundo?
Como lle impido á Nación do Lume ferir máis xente?
Sabías que era orfa?
Vivía na rúa, logo colleuna de criada a familia máis rica da illa.
Era calada e amable. Ninguén sabía que sería a Avatar.
E como pasou disto...
a iso?
"Só a xustiza traerá a paz."
Non quero pelexar, teño medo de ferir alguén.
Na casa, os nenos dicían que eu tiña sorte
porque non tiña que adestrar.
Pero si que adestrei.
Non para perfeccionar os meus poderes, senón para controlalos.
Perdón!
Ninguén dicía nada, pero eu notaba que me tiñan medo.
Como o tiñades Sokka e ti cando entrei no Estado Avatar.
Se non aprendo nada aquí, que?
Se non aprendo a controlar o meu poder, canta xente ferirei?
Pero imaxina o que pasará se nin o intentas.
Aang, non estás só.
Segundo isto,
os Avatares anteriores son encarnacións das túas vidas pasadas.
Non estás só. Os outros Avatares están dentro de ti.
Precisas alguén que che ensine a descubrir como conectar con eles.
As respostas non están aquí.
Están dentro de ti.
Que foi?
O barco de Zhao.
Non está.
Zhao.
Oíu algo dunha vaca voadora onda a Illa de Kyoshi e partiu cedo.
Unha vaca voadora?
Sabe o do Avatar. Descubriuno dalgún xeito.
Hai que chegar alá antes.
Acabouse por hoxe.
O mundo precisa o Avatar. O mundo precísate, Aang.
Pero imaxina o que pasará...
Dáme medo o meu poder.
Xa non queda ningún.
Cando o mundo máis precisaba o Avatar, desapareceu, escapou...
Non quero o poder.
Por iso serás un grande Avatar.
Avatar Kyoshi, axúdame.
Aang?
Aang!
Xa era hora.
Desculpa, non sabía como contactar contigo.
Non sabía que podía contactar contigo.
Non sabes moitas cousas.
Non podemos ir máis rápido?
Xa imos a tope.
Estase facendo todo o que se pode.
Agardaches tres anos.
Podes agardar algo máis.
Tres anos.
Houbo veces que pensei que nunca atoparía o Avatar.
Case é peor agora que sei que está preto,
porque a ocasión de volver á casa é real.
Ás veces a esperanza pode ser cruel.
Señor, estámonos achegando á Illa de Kyoshi.
Xa lle vou collendo o truco.
Tes que usar a forza do adversario contra el.
Facer rebotar a súa forza.
Grazas. Es moi boa mestra.
E ti es un alumno excelente.
Debeuche ser útil o teu adestramento previo,
como gardián da túa aldea.
Ah, xa.
Xa, "gardián".
Na nosa aldea non fai falta un verdadeiro guerreiro.
Ti es un verdadeiro guerreiro.
Non coma ti.
Sen seres mestra, es a loitadora máis temible que vin.
Ao non sermos mestras, temos que ser mellores aínda.
Non podemos desfacer montañas nin queimar bosques.
Loitamos co que temos.
O que importa non é o teu poder,
senón a vontade e o desexo.
O corazón.
A verdade é que teño envexa de ti.
Sempre quixen saber como era o mundo exterior,
pero non tiven a coraxe de marchar.
Sempre me preguntaba que atoparía.
Agora xa o sei.
- A campá! - Ti tamén a oes?
- Temos que marchar. - Que pasou?
É a alarma da vila. Vén alguén.
Aang!
Aang, tes que volver xa.
Onde estás?
Ser o Avatar ten moitas facetas.
Tes que ser gardián, xeneral, mediador, guía.
Tes que facer moitas funcións e algunhas precisan unha forza sen par.
Por iso teño que dominar todos os elementos, non?
Para ser forte?
Si, e para axudarche a controlar o poder supremo.
O Estado Avatar é a mestura das túas vidas pasadas
canalizando a enerxía a través de ti.
O Estado Avatar dáche a forza de mil mestres.
Iso xa o vin.
É perigoso.
Se non se controla, si.
Mais tamén pode ser a arma más potente e pódeche salvar a vida.
É tarde. Non daremos evitado os homes de Zhao.
Agora xa estará na aldea.
No Pai Sho, o primeiro movemento non sempre é o mellor.
Coñecer o adversario, saber a onde pode ir, importa máis ca a rapidez.
Onde hai un Avatar, pode haber outro.
Unha illa preciosa.
Dámoslle a benvida a ela, comandante,
pero preferiamos ser informados de antemán.
Non estamos preparados para recibir invitados.
Curioso. Eu non oíra iso.
Seica recibiron unha visita inesperada o outro día.
Debe estar mal informado.
Gústanos manternos illados.
Xa o oín.
Si, oín que a Illa de Kyoshi ten unha historia admirable por ser,
digamos, irrelevante.
Por iso a Nación do Lume non precisou
entremeterse nos seus asuntos.
Non me gustaría ter que facelo agora por culpa dun forasteiro.
Comandante, ao meu ver,
vostede e os seus homes son os únicos forasteiros aquí.
Unha opinión pouco afortunada.
Impórtalle se botamos unha ollada?
Xa contaba con iso.
Ide por eles e buscade o Avatar!
Queres saber que é o Avatar? Non cho podo dicir.
Cada Avatar é diferente.
Confórmannos as esixencias do noso tempo.
Teño que descubrilo por min mesmo?
Iso é parte da viaxe.
E se de paso firo alguén, que?
E cantas vítimas houbo xa porque ti non estabas?
Volve fuxir das túas responsabilidades e aínda haberá máis vítimas!
Ser o Avatar implica pór o teu deber por riba de todo,
mesmo da túa vida!
Eu tamén era coma ti.
Pero logo vin o que había en xogo.
Mostrareiche o que pasará se fracasas.
No norte haberá unha traxedia e, se ti non a paras,
outra estirpe de mestres será eliminada igual ca os Nómades do Aire.
Preguntáchesme que significa ser o Avatar.
Significa ser guerreiro.
Un guerreiro implacable e desapiadado.
Traen máis homes.
- Non resistiremos moito. - U-lo voso amigo?
Dixestes que nos axudaría.
Onde vai o Avatar?
Que pasa se empeora todo ao facer iso?
Empeorará.
A túa soa presenza neste mundo empeorará as cousas.
Ao comezo, ambos bandos loitarán con máis forza porque volveu o Avatar.
Non hai esperanza sen pagar un prezo.
Oe, ti, vou pasar dun xeito ou doutro.
Se che pasa algo, é por culpa túa.
- Entón? - Queres que todo sexa doado?
Nada disto será doado.
Se volves esquecer o teu deber, non só non salvarás o mundo,
senón que nin sequera salvarás esta illa.
Esta illa? De que?
Do perigo en que os estás poñendo agora mesmo.
Os meus amigos.
Aviseite!
Non lle permito a ninguén interpoñerse no meu camiño!
Querías saber cal é o poder do Avatar, non?
Vouche mostrar o que é capaz de facer ese poder.
Imposible.
Retirádevos.
Volvede ao barco!
Aang!
Estou ben.
É todo culpa miña.
- Isto causeino eu. - Por iso tes que marchar.
- Xa. - Non vos podemos deixar así.
O que queren é o Avatar, non a nós.
Non hai nada do que perdemos que non se poida substituír.
A cambio, vós déstesnos algo moito máis valioso.
Unha razón para volver crer
na nosa aldea, en nós mesmos...
e no Avatar.
Ben feito, Avatar.
Escoita, quen me dera...
ter máis tempo.
Xa.
A min tamén.
Grazas, Sokka.
Por que?
Por traerme o mundo aquí.
Adeus!
Xa non queres volver á casa, logo?
Non quero que vos divirtades só vós.
Hai que axudarlle ao rapaz. Isto pódeselle facer duro.
Zuko non se vai render e é perigoso.
Ei!
Bo truco, deixarlle canalizar a enerxía á dona temible.
Verémola máis agora?
Kyoshi dixo que só podo chamar os Avatares pasados desde os seus templos.
- Que máis dixo? - Hai que ir á Tribo da Auga do Norte.
Porque vai ocorrer algo terrible.
E só eu podo impedilo.
Veña, ao norte, logo.
Hai que chegar alá antes dos mestres do lume.
Eses mestres da auga son os mellores. Pódenche ensinar.
Tranquilo, non tes que facelo ti só.
Tesme a min, a Katara e unha bóla de pelo voadora.
Que máis precisas?
En serio?
Para que diría eu nada?
Eu só reaccionei ás novas sobre un incidente en Kyoshi.
Non sabía que o Avatar estaría alí.
Se a súa alteza dixese antes o que pensaba,
igual evitabamos este malentendido.
Agardo que poidamos superar isto.
Por suposto, comandante.
Non llo digas a ninguén.
O do Avatar.
Que non o saiba ninguén.
Por suposto.
Comprendo moi ben que é información de carácter sensible.
Se mo permite, colaborando,
poderiamos dedicar o dobre de recursos a capturalo.
Por suposto, baixo o liderado da súa alteza en todo...
- Para, nós non... - Moi boa idea, comandante.
Será un honor contar coa súa colaboración e a súa lealdade.
Créame, non hai nada máis importante
ca saber a quen hei ser leal.
Para a vosa eminencia suprema, a grande chama do mundo,
eu só son un humilde servidor nos Mares do Sur.
Pero teño que darlle unha nova de carácter moi sensible.
Esta información resultaralle sorprendente,
e pode estar tentado de tomala como un rumor ou unha ilusión,
pero que non lle caiba dúbida
de que presenciei estes feitos cos meus propios ollos.
Por iso o podo informar dun acontecemento abraiante,
que podería cambiar o futuro da Nación do Lume.
Volveu o Avatar.
Subtítulos: Manuel Puga Moruxa