NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kathleen Scarlett Mularkey. Co ty wyprawiasz?
Nie mów mamie.
Tylko jeśli dasz mi bucha.
Skąd go masz?
Ukradłam z torebki mamy. Chyba jest pijana.
Tak, upiliśmy się dziś rano.
Cholera. Chciałabym być pijana…
Właśnie widziałam Tully.
Co? Kiedy?
Przed kościołem, dziesięć minut temu.
Rozmawiałyście?
Nie.
Chyba sobie poszła.
Wszystko gra?
Tak, ale…
Nie chcę o tym myśleć. Dziś chodzi o tatę.
Tak.
Nie mogę uwierzyć, że tata odszedł. To nierealne.
Wczoraj wieczorem wyszłam do ogródka z jego starym teleskopem…
Ciągle słyszałam jego głos.
„Katie, chodź tu i spójrz na księżyc!”
- Jutro będzie pełnia. - Fajnie.
Piękny.
Tully przyjdzie z mamą pomóc ubierać choinkę.
Tully mówiła, że Chmura lubi księżyc.
- Co to w ogóle za imię? - Tato. Bądź miły.
Powiesz, że część ciebie tam jest.
W fabryce przy budowie łazika pracowało wiele osób.
Coś, czego dotknąłeś, jest na innej planecie.
Wiem, to nie planeta, ale ile osób może to powiedzieć?
- Jesteś głuptaską, wiesz? - Wiem.
Cześć.
Oto i ona.
Cześć.
Wszystko gra? Jesteś zarumieniona.
Jest zimno.
Znalazłaś, czego szukałaś?
Oby Tully i jej mama lubiły rabarbar.
- Nikt nie lubi rabarbaru. - Był na przecenie.
Musiała być długa kolejka.
Nie było cię ponad godzinę.
Musiałam zatankować.
I zapomniałam o eggnogu.
Potem wpadłam na Bunny Roberts. Wiesz, jak ona gada.
- No tak. - Tak.
Powinnam wziąć się za ciasto.
Dziwne. Nie rozumiem. Czek od babci jeszcze nie przyszedł.
- Potrzebuję na rachunki i zakupy. - To moja wina.
Zrealizowałam go w zeszłym tygodniu. Potrzebowaliśmy wzmacniacza.
Nie jesteś już w zespole. Rozstałaś się z Leonem.
Nie wiedziałam o tym, gdy dawałam mu kasę.
Naprawdę? Bo ja tak.
Prawdziwa z ciebie Alberta Einstein, co?
Co będziemy jeść?
Mamy chleb. Zrobisz tosty!
Albo nie.
Nie ma sprawy.
Mam plan.
Leon zostawił mi taki wczesny prezent świąteczny.
- Planujesz jeszcze bardziej się naćpać. - Nie, sprzedam jego zapas.
Wisi mi.
Za dwa dni będzie nas stać na wszystko.
Nie martw się.
Mama ma wszystko pod kontrolą.
Tylko…
Potrzebuję świeżych pomysłów na świąteczne Carol próbuje.
- „Carol próbuje kolęd”. - Tacoma prosiła, żebym nie śpiewała.
Może zejdziesz przez komin jak Mikołaj?
Mam złamać drugą nogę?
„Carol próbuje paralizatorów”.
Co w tym świątecznego?
„Carol próbuje zabawek”. Przegląd nowości.
Cabbage Patch Kids i te transformujące roboty.
Ściągasz ode mnie?
CAROL PRÓBUJE ZABAWEK
Niesamowite!
Złodziejka!
Ty ściągałeś ode mnie.
Jeszcze czego.
Potem moglibyśmy przekazać je potrzebującym dzieciom.
To też mam w notatkach!
Boże, nie ściągałam od ciebie.
Już dobrze. Zatrzymam zabawki dla mojej bratanicy i bratanka.
Też potrzebują. Mieszkają w bliźniaku.
Czy ktoś ma coś dla Tully?
Mam segment o fabryce CONEX w Snohomish. Robili części lądownika księżycowego.
Mój ojciec pracował tam 25 lat. Zamykają ją.
Zwalniają setki osób. To duża sprawa.
Bardzo ładnie, Mularkey. Podoba mi się.
Dasz mi szkic do końca dnia?
Dobrze.
- Świetne spotkanie. - Świetne.
O mój Boże.
Nigdy nie widziałam na żywo, żeby komuś biust zafalował.
Czytałam o tym w książkach.
Johnny i ja jesteśmy przyjaciółmi. To były…
- żarty. - Sutki ci sterczą.
Zimno tu!
Wcale nie.
Właśnie że tak!
Rozmawialiśmy niedawno.
Żadne z nas nie chce związku.
Powiedzenie tego na głos nas uwolniło. Możemy się przyjaźnić.
Gówno prawda.
Czy gdyby było inaczej, szłabym na randkę w ciemno
z siostrzeńcem znajomej naszej sąsiadki,
którego pani Pantozopolous opisała jako przystojniaka?
Zabierasz go na firmową imprezę świąteczną?
Tak. Co z tego?
Ale nie po to, żeby Johnny był zazdrosny?
Nie, wcale.
No dobrze.
Dobra, Mularkey. Życz mi powodzenia. Mam spotkanie z Wilsonem Kingiem.
Ale mówił, że da ci pracę, tylko jeśli się z nim prześpisz.
Wyjaśnię mu, że choć to się nigdy nie stanie,
to byłby idiotą, gdyby mnie nie zatrudnił.
W końcu będę cholerną legendą!
Zgadza się!
Miło cię widzieć. Cieszę się, że przyszłaś.
Proszę, usiądź.
Pana też miło widzieć.
Zatem…
oboje jesteśmy zajęci, więc przejdę do rzeczy.
Chcę, żebyś weszła do rodziny KLET.
Jestem gotów zaproponować dwuletni kontrakt.
Zgodzisz się, że warunki są bardzo korzystne.
- To… - Dwa razy tyle, ile zarabiasz w KPOC.
Dostaniesz dwa razy więcej czasu antenowego
i będziesz na drodze do fotela prowadzącej.
Zatem…
czy dziś spełnią się marzenia?
- Chciałabym tu pracować. - Przyniosę długopis.
Ale najpierw chcę omówić parę rzeczy.
Możemy dogadać szczegóły na lunchu.
Będziemy świętować przy szampanie.
Droczę się. Proszę.
W co my się bawimy?
Tylko żartuję.
Jestem szefem, ale mam reputację kawalarza. Zobaczysz.
Przezabawne. Czy mogę…
Tak, ale wstań.
Czemu?
Bo tak powiedziałem. Mam poprosić?
Czy możesz się…?
Czemu?
Zawsze tak reagujesz na polecenia?
Chcę ci się przyjrzeć. Przekonać się, za co płacę.
Można coś zrobić z cyckami.
To mi nie odpowiada.
Daj spokój, Tully.
Oboje wiemy, że skromność nie jest twoją mocną stroną.
Czytasz wiadomości, jakby były sprośne.
Podoba mi się to.
Ale można coś zrobić z cyckami.
Chcę, żeby każdy facet w Seattle
miał wzwód, widząc cię na ekranie.
Tak jak ja teraz.
Dobra, wychodzę.
Nie.
Rozluźnij się.
Musisz przestać się martwić.
- Weź łapy. - Dostaniesz zmarszczek.
Co z tobą, kurwa?
Nie jesteś nawet taka atrakcyjna.
Do dupy z ciebie reporterka.
Postrzał to twój jedyny atut. Powodzenia.
Przyda ci się.
Ile czasu minęło?
Odkąd groziłeś mi, bo nie poszłam z tobą do łóżka?
Nie wiem, mam wrażenie, że to było wczoraj.
Chciałbym przeprosić za moje zachowanie.
Wiedz, że jestem teraz głową rodziny.
Wszystko się zmieniło.
Bardzo cię szanuję.
Myślę, że Godzina dziewczyny to jeden z klejnotów telewizji.
To jest klejnot koronny.
Nie przesadzaj. Oprah.
Ale jego blask przygasł.
Bo sieć chce, żeby była kimś innym.
Zgadzam się. Tully musi być Tully.
Nie Ellen, nie Oprah. Tylko Tully.
Ale masz kłopoty. Producent cię sprzedał,
sieć się boi, oglądalność spada,
a ten tragiczny artykuł w Seattle Digest nie pomógł.
No i to całe…
załamanie po poronieniu.
To nie załamanie, to zajebisty odcinek.
Nie dla sponsorów.
W tym moja rola.
Chcę wyciągnąć z Godziny dziewczyny to, co najlepsze.
- Ufasz mu? - W życiu.
Wilson King to żmija.
Ale kupił mój program. Muszę z nim pracować.
To popieprzone.
To nic. To nie 1984 rok. Nie jestem dzieciakiem błagającym o pracę.
Godzina dziewczyny to ja. Nie dam mu się wydupczyć.
Mógłbym zostać. Jeszcze jeden dzień.
Idź do swojej rodziny. Wylatujesz za dwa dni.
Wynocha.
Bo wezwę ochronę.
Boisz się,
że twój tata jedzie do Iraku?
Tak jakby.
Ale to nic. Dziennikarze są bezpieczni…
Chyba że Saddam użyje broni chemicznej.
On już nawet nie rządzi.
Ale ta broń tam jest.
- Zamkniesz się? - Co?
Emma, twój tata przyszedł.
Na jutro musimy skończyć ten artykuł do szkolnej gazetki.
Rozumiem. Wiem, jak to jest, kiedy terminy gonią.
Tak, Marah mówiła, że pani pisała czy coś.
Dawno temu.
Tak, coś w tym stylu.
Pa, mamo.
Masz czas? Chcą dokończyć tekst.
Oczywiście.
Kate…
Co to, do diabła, jest?
Moja kolekcja Mikołajów.
Był jeden, a teraz nie da się tego powstrzymać.
Ludzie mi je kupują, choć ich nie chcę,
więc na święta muszę je wystawić, choć ich nienawidzę.
Ale potajemnie je uwielbiam.
To tylko ja, czy Mikołaj Plażowicz jest niepokojąco seksowny?
Dlatego go kupiłam.
Co wiesz o Joshu? Tym chłopaku z eyelinerem.
Nie podoba mi się. Brzmię jak moja matka.
Ona też miała kolekcję Mikołajów. Jestem swoją matką.
Nie powinniśmy, kiedy dzieci są na górze.
- Nie chcę jeszcze mówić Emmie. - Jasne.
Ale to podkręca atmosferę.
To ukrywanie się.
Nie chcemy zostać przyłapani.
Jeden ze stopni skrzypi. Usłyszymy je.
Och, Johnny!
- Mamo, jestem głodna. - Podwieziemy Josha do domu?
Jasne, skarbie.
Do zobaczenia, Kate.
Tak. Miło było cię widzieć, Travis.
O Boże.
Kolekcja Mikołajów.
To nic takiego. Ja ciągle mylę imiona ludzi.
Kiedy się z nimi całujesz?
Wiesz…
próbuję cię pocieszyć, ale nie mam jak.
A on mi się tak podoba.
To nic nie znaczyło. Przejęzyczyłam się.
Akurat kiedy on cię języczył?
To było dobre.
Nie.
Zadzwoń do niego
i obróć to w żart.
Możesz wykorzystać moją grę słów.
A potem zaproś go i otwórz drzwi nago.
Co?
W samych szpilkach.
Zapomni, jak go nazwałaś. Własne imię też zapomni.
A jak się potknę na schodach nago w szpilkach,
uderzę się, stracę przytomność, Marah mnie znajdzie, wezwie pogotowie,
a ratownicy przyjadą i zobaczą mnie rozłożoną?
Co?
A jednym z nich będzie Max.
Dobra. Właśnie zrobiło się bardzo dziwnie.
Wiesz, że właśnie tak by było.
Niestety masz rację.
Ale nie powiedziałaś mężowi, że cieszysz się z poronienia
i żałujesz waszego ślubu.
Czekaj, powiedziałaś to Maxowi?
Byłam pijana,
więc wspomnienie jest mgliste.
Ale tak, coś w tym rodzaju.
Mówiłaś serio?
Nie.
Tęsknię za nim. Co chwila…
prawie dzwonię, ale brak mi słów.
Możesz zacząć od „przepraszam”.
Wiemy, że nie jest w tym najlepsza.
Może pora to zmienić?
Może.
A może lepiej to urwać.
Nie. Lubię go. Nie poddawaj się tak łatwo.
Zadzwoń do niego, a potem oddzwoń.
Dobra. Kocham cię.
Cześć.
Jesteś tu.
Tak. Chmura właśnie wyszła.
Kazała podziękować ci za gościnę.
Stwierdziła, że powinna zostawić nas samych.
Dobrze. Świetnie.
Świetnie. Chciałam…
zadzwonić, ale…
po prostu…
Nie wiedziałam, co powiedzieć.
Rozmawiałem z kolegą, Mikiem. Jest prawnikiem.
Powiedział, że szybko dostaniemy unieważnienie.
Tego chcesz?
Bardzo szybko zdecydowaliśmy się na to małżeństwo.
I…
trochę nam odbiło z powodu dziecka, więc pomyślałem…
Dobrze.
Czyli odchodzisz?
Tak.
Wszystko, co było tu moje, mieści się tutaj.
- To chyba metafora. - Czego?
Nie pasuję do twojego świata.
Moim zdaniem to nieprawda.
- Czy możemy… - W każdym razie…
Przepraszam.
Za wszystko.
Muszę iść.
Żegnaj, Tully.
Marah?
Co tu robisz?
Mogę zostać na noc?
Oczywiście.
Co się stało?
Max odszedł.
Rozstaliśmy się.
Ale tak bardzo się kochacie. Wzięliście ślub.
Wszystko jest złe.
Bo utrata dziecka była traumatyczna dla was obojga.
Potrzebujecie się.
Dobra.
Poczekaj jeden dzień.
Żebyście ochłonęli.
A potem zaproś go
do tego parku, gdzie się pobraliście. Żeby oficjalnie zacząć od nowa.
To nie chwyt z filmu?
To chwyt z każdego filmu, bo działa.
To romantyczne i symboliczne, a…
ty zasługujesz na szczęście.
Może.
A może uschnę, sama na wieki.
Albo wezmę sobie kota.
Kocham cię.
Oszalałaś.
Ja ciebie też.
Hej, Travis, tu Kate. Zadzwoń, jak będziesz miał chwilę.
Wiesz co? Dzwoniłam, żeby przeprosić
za to, że nazwałam cię Johnny, gdy się całowaliśmy.
Ale…
Ostatnio o nim myślałam, więc palnęłam jego imię.
Przypadek.
Zadzwoń, proszę. Chciałabym się spotkać. Pa.
Hej, Travis, to ja. To brzmiało…
Myślałam o nim dlatego,
że mam mu dać parę rzeczy, zanim wyjedzie.
Lekarstwo na grzybicę, które jest w mojej apteczce,
więc myślałam o tym, kiedy się całowaliśmy. W związku z czym…
Przepraszam. Zadzwoń. Pa.
Travis, to znowu ja. Kate.
To nie tak, że całowanie cię sprawia, że myślę o grzybicy.
Po prostu o tym pomyślałam, bo mam w głowie wiele list.
A całowanie nie było nudne. Było bardzo ekscytujące.
A twój język jest bardzo wyrazisty.
Całujesz na serio. Podoba mi się to.
To ekscytujące…
erotyczne i…
Reasumując, to był świetny pocałunek. Cały nasz seks był świetny.
Liczę, że będziemy go uprawiać dalej.
Stara, twoja mama jest dzikuską.
- Puk, puk! - Zaraz, przebieram się.
- Cześć. - Mówiłam, że się przebieram.
Nie słyszałem.
Tully, to jest Brooks Banack.
Cześć, Brooks.
- Jak się masz? - Co tam?
Brooks prowadzi szósty najpopularniejszy program radiowy w kraju.
Puszczamy osiem piosenek ze szczytu listy, a między nimi robimy żarty telefoniczne.
To twój pierwszy gość.
Nie. Co miesiąc mam regularny segment z doktor Susie.
To już przeszłość.
Według mężczyzn od 18 do 45 roku życia jest natarczywa i irytująca.
Chcemy, żeby ten program był regularnie oglądany przez mężczyzn.
Nazywa się Godzina dziewczyny.
Mają go oglądać ze swoimi dziewczynami.
Wspólne oglądanie. Mężczyźni przyciągają reklamodawców.
Nic nie poradzisz. To my zarabiamy.
Kiedy mówią same kobiety, mężczyźni nie słuchają.
Zbyt wiele wysokich głosów sprawia, że myślą o swoich żonach i matkach.
A to źle, bo…?
Lubię cię.
Nie przygotowałam żadnych pytań.
Są gotowe.
Brooks pisze poradnik o związkach.
Skup się na tym.
Chodzi o to, że mężczyźni są jak psy, a kobiety są jak koty.
Dlatego się nie dogadujemy.
Brzmi przełomowo.
Zatem…
Miło się rozmawiało. Baw się dobrze.
- Jak było u Emmy? - Dobrze.
- Pomożesz z ciasteczkami? - Nie.
Twój tata przyjedzie ubrać choinkę.
Trudno znieść to, że jutro wyjeżdża.
Tobie nie.
Co to ma znaczyć?
Wiem o tobie i tacie Emmy, i o erotycznych pocałunkach z języczkiem.
O Jezu.
Nigdy nie pocałuję kogoś z języczkiem. Zniszczyłaś to dla mnie.
- Marah, tak mi przykro. - Daruj sobie puste słowa.
Nie mówisz serio. Nie obchodzi cię wyjazd taty.
- To skomplikowane… - Nie. To proste.
Gdyby wam się układało, zostałby.
A tak to wyjeżdża.
- Marah! - Daj mi spokój.
Czy to Kate tańcząca w Dziadku do orzechów?
- Urocza. - Tak.
Jest też Sean.
Musisz to wszystkim pokazywać?
Byłeś uroczy
i uwielbiałeś tańczyć.
Dobrze mu szło.
Prawdziwa Cukrowa Wieszczka.
Byłeś w rajtuzach?
Chcesz jeszcze eggnogu?
Skoro nalegasz, Marge.
Margie.
Jakkolwiek się nazywasz, to jest dobry eggnog.
Widziałam cię wczoraj na mieście.
Pomachałam, ale nie odmachałaś.
Byłaś z jakimś facetem.
To nie byłam ja.
Raczej byłaś. Widziałam auto.
- To popularny model. - Twoje ma wgniecenie.
Wiele samochodów ma wgniecenia.
- Motyla noga! - Teraz to jest impreza.
Mamo, wiedziałaś, że tata Kate pracuje dla NASA?
Pracuję w CONEX.
Fabryce, która wyprodukowała łazik księżycowy.
Coś, co tata pomógł zbudować, jest na Księżycu. To bardzo fajne.
Mężczyźni.
Zawsze próbujecie podbić niebiańską kobiecość.
Przelecieć 300 000 km, żeby zatknąć pieprzoną flagę na bogini.
Co w tym złego?
Uwielbiam flagi. Kiedyś je zbierałem.
Kosmiczne śmieci to nie wszystko, co montuje CONEX.
A co jeszcze?
Bomby…
zrzucane na wioski w Wietnamie.
Pokój ludziom dobrej woli.
Komu ciasteczko?
Broń chroni nasz kraj przed naszymi wrogami.
Buddyjskimi hodowcami ryżu z Azji?
Jak ci się nie podoba, wyjedź do Azji.
Podobno mamy wolność słowa.
Przychodzisz do domu, który opłaciłem dzięki fabryce,
i śmiesz mnie obrażać?
- Waląc ziołem? - Mówię prawdę.
Miałeś uważać na ciśnienie.
Jakby cię to, kurwa, obchodziło.
Marihuana pomaga na ciśnienie.
Idę się przewietrzyć.
Proszę, eggnog.
To dla mnie?
Cóż…
O Boże!
Cudowny!
Dziękuję.
To co, idziesz na przyjęcie?
Właściwie to…
Cześć, Kate?
- Tak. Mark? - Tak.
Jesteś jeszcze ładniejsza, niż mówiła kuzynka.
Miło cię poznać.
To co, idziemy?
Zbierajmy się.
Widzimy się na imprezie.
Chwila.
KPOC, mówi Kate.
O Boże. Zaraz przyjdę.
Coś się stało?
Mój tata miał atak serca. Jest w szpitalu.
Cholera. Poważna sprawa. To co, przełożymy to…?
Chodź. Zabiorę cię.
Super. Dobra. Zadzwonię do ciebie.
Coś świetnego, ty i Brooks.
Aż iskry leciały.
Tak, bo ciągle mi przerywał.
Nie lubię go.
Nigdy więcej nie podrzucisz mi gościa, którego nie zatwierdziłam.
Mogę i będę zapraszać takich gości, jakich mi się podoba.
Sprawdź umowę.
Spróbuj odpocząć.
Ogranicz spożycie soli. Szkodzi na cerę.
Cholera!
O kurde!
Kurde!
Czy to ten Bruce z kościoła?
Ta kobieta jest pod wpływem narkotyków.
Musisz wybrać, Margie. Nie możesz mieć jednego i drugiego.
Dobrze.
Tato?
Hej.
Mogę spojrzeć?
Jasne. Chodź.
Wyprowadzisz się?
Nie, skarbie. Zostaję tutaj.
Zakażesz mi spotykać się z Tully?
Nie.
Nie karze się ludzi za to, co robią ich rodzice.
Dobrze?
A teraz wracaj do środka, bo zamarzniesz.
Dobrze.
Kocham cię, tato.
Wszystko w porządku?
Mogłem ci powiedzieć, że z lustrem nie wygrasz.
Dzięki, że przyszedłeś.
Oczywiście.
Wiem, że sprawy między nami są teraz popieprzone.
Wiem, że powiedziałam pewne rzeczy…
ale chcę, żebyś usłyszał…
przepraszam.
Nie mówię tego często, więc to nie byle co.
Ja też przepraszam.
Może moglibyśmy zacząć od nowa?
Jak to?
Wiem, że straciliśmy dziecko…
Serce mi pękło.
Do tego stopnia, że…
nie wiem, czy chcę próbować ponownie. Nie zniosłabym tego.
Czyli na pewno nie chcesz…
Nie wiem, czego chcę.
Nie wiem, czy powinnam…
Może nie powinnam być matką. Nie wiem. Ale…
Ale chcę zostawić poronienie za sobą.
Chcę zacząć od nowa. Z tobą.
Tyle że ja też straciłem dziecko.
A ty odepchnęłaś mnie, gdy cię najbardziej potrzebowałem.
A teraz chcesz mieć to wszystko za sobą.
Choć się z tym nie uporaliśmy.
Mam wrażenie…
że przez cały ten związek nic, tylko cię gonię.
Dlatego musimy zacząć od nowa.
Będę jutro w altanie, w której się pobraliśmy.
O trzeciej.
Możemy zacząć od nowa.
To będzie nowy początek.
Nie wierzę, że to robię.
Nie wierzę, że to robię. Dobra.
Witam.
Może…
masz ochotę na coś gorącego?
Kate,
to moja mama.
O Boże!
Kurde!
Kurwa pierdolona mać!
Cześć!
Witaj,
jestem Doreen. Jak się masz?
Miło cię w końcu poznać. Travis tyle o tobie mówił.
A on dużo mówił o tobie. Choć nie aż tyle.
My właśnie…
Wiem, że mieliśmy plany, ale mama wpadła…
Jasne. Wejdźcie.
Nie, raczej już pójdziemy,
bo czeka nas dużo świątecznych zakupów.
Jasne, więc kiedy indziej.
Poczekam w samochodzie i dam wam chwilę.
Miło cię w końcu poznać.
Nie martw się, nic nie widziałam.
- Naprawdę? - Nie. Wszystko widziałam.
- Moje koleżanki będą zachwycone. - Pa.
Pa, Doreen. Miło było cię poznać.
Przepraszam.
- To nic. - Wcale nie.
Twoja mama uzna mnie za wariatkę.
- To lekarka, wszystko widziała. - Nie wykłada prawa?
Zmyślam, żeby cię pocieszyć.
A to, co ci nagrałam…
Nie martw się.
Tyle że dzieci to przesłuchały.
- Tak. - Jest źle.
- Tak. - Poza tym powiedziałam złe imię.
Nic dziwnego, że przede mną uciekasz.
Nie uciekam.
Może nieco się odsuwam.
Nie wiem, co robię.
Chyba mam załamanie nerwowe.
Dużo się dzieje w twoim życiu.
Czasem można się trochę załamać.
Nie zasługuję, żeby ktoś był dla mnie taki miły.
Zasługujesz. Naprawdę, Kate.
Ale nie musimy się spieszyć. A ty nie musisz się tak starać.
- Lubię cię. - Dobrze.
Możemy wszystko ogarnąć bez pośpiechu. Więc…
- Zadzwonię? - Tak.
Dobrze. Pa.
Poradzisz sobie, Kate.
- Poradzisz sobie. - Tak.
Twój tata też.
Jego kawałek jest na Księżycu.
Pomógł zbudować łazik.
To najfajniejsza rzecz, jaką słyszałem w tym roku.
Jasne.
Za dzieciaka miałem bzika na punkcie programu Apollo.
To naprawdę zajebiście.
Wiem, że musisz wracać, więc…
Twoja mama prosiła, żebym został,
bo ona będzie w szpitalu.
Mam przenocować w pokoju Seana, żebyś nie była sama.
Dobra. W takim razie
chcesz się napić? Bo ja tak.
Tak.
Tata mierzył poziom linijką.
Więc uzupełnialiśmy go sokiem jabłkowym.
Chyba wiedział.
Klasyka.
Zdrowie Buda.
Wygląda na to, że nic mu nie będzie.
Doktor mówił, że atak był łagodny.
No tak, ale to wciąż zawał.
Wiem.
To okropne.
- Przepraszam. - Nie.
Po prostu nie chcę wykorzystywać tego, w jakim jesteś stanie.
- Tak. Oczywiście. - Martwisz się o tatę.
Myślisz, że to dlatego cię pocałowałam?
Miałaś właśnie iść na randkę z innym mężczyzną, więc…
Bo nie mogę wiecznie na ciebie czekać.
Już powiedziałeś, że nie jesteś zainteresowany.
Czekaj. Tak to odebrałaś?
Tak powiedziałeś.
„Jestem do dupy w kwestii związków. Skrzywdziłbym cię”.
To miał być mój akcent?
Chciałeś przyjaźni.
- Bo mówiłaś, że już za późno. - Nie zapomnę o tym, że spałeś z Tully.
Wiem. Straciłem swoją szansę.
Straciłem szansę na najlepsze, co mogłem mieć.
Zawsze będę to sobie wyrzucał. Dlatego nie chcę pogarszać sytuacji.
Zależy mi na naszej przyjaźni.
Tak.
Mnie też.
W każdym razie…
Dzięki, Johnny.
Chyba się położę.
Co robisz?
Przyjechałem się z tobą zobaczyć. A ty?
Chciałam się z tobą zobaczyć.
Myślałam, że nie chcesz psuć tej przyjaźni?
Tak, ale pomyślałem:
„Mam innych przyjaciół”.
Ale z ciebie dupek.
Poza tym…
jestem w tobie zakochany.
Co?
Odwiozłam Johnny’ego na lotnisko.
Chodź tu, skarbie.
Chyba wciąż go kocham.
Bzykaliście się, tak?
No nie da się ukryć.
A teraz zniknął.
Na dobre.
Wróci.
Czegoś nie rozumiem.
Robimy transformacje domów czy transformacje w domu?
Jedno i drugie.
Tully.
Mam wspaniałe wieści.
Sieć jest zachwycona tobą i Brooksem.
Uwielbiają wasze docinki i waszą chemię do tego stopnia, że…
- będzie współprowadzącym. - Jaja sobie robisz?
Nie, nie robię.
Nie ma mowy. To mój program.
Nie, to mój program.
Więc zrobisz, co powiem.
Tak? To spróbuj go robić beze mnie.
Godzina dziewczyny Brooksa Banacka?
Nie sądzę.
Masz kontrakt.
Wchodzisz za pięć minut. Popraw włosy.
Pierdol się. Odchodzę.
Mam tu amfę, mam trawkę. To chyba koka.
Połowy nie poznaję,
ale możecie wziąć wszystko za trzy tysiące. Torbę dorzucę gratis.
Co o tym myślisz?
Policja!
- Ręce do góry! - Ręce na widoku.
Kurwa, co? Nic nie zrobiłam.
Jesteś aresztowana.
- A tamci? - Są z nami.
Co za pierdolenie!
- Będzie dobrze. - Ruchy!
- Delikatniej! Wyluzuj. - Chodźmy.
Masz prawo zachować milczenie.
Wszystko, co powiesz, może zostać…
- Tully? - Kate?
- Tully! Co się dzieje? - Boże!
To nie jej narkotyki, potrzebowałyśmy kasy.
Czy możemy jakoś pomóc?
Nie, mamy wszystko pod kontrolą.
- Co będzie z Tully? - Rozmawialiśmy z jej babcią.
- Weźmie ją. - To mój dom.
- Zostanie z nami. Tato? - Boże.
- Byłoby fajnie. - Kochanie, nie.
Nie karze się ludzi za to, co robią rodzice.
Wiem, że ci na niej zależy, ale nic nie możemy zrobić.
Musisz pozwolić jej odejść.
Powinna być u swojej rodziny.
- Ja jestem jej rodziną! - No już.
Chodź. Katie.
- Musimy iść. - Nie!
- Chodź.
- Puść ją. - Nie chcę iść.
- Nie! To jakaś bzdura! Nie możecie! - Nie!
- Już dobrze. - Nie!
- Proszę, puść mnie! - Już dobrze.
Puść mnie!
Nie!
Puść mnie!
- Nie, tato, muszę… - Katie!
Nie, Tully!
- Katie! - Nie, Tully!
Tully!
Nie przyszedł.
Wiem.
Tak mi przykro.
To straszna beznadzieja.
Skąd…
Stałam tam, tak na wszelki wypadek.
Nie chciał mnie.
Zmywamy się?
- Cześć. - Cześć.
Co tu robisz?
Wyoutowałem się Julii…
Wyrzuciła mnie z domu.
Mogę zostać tutaj?
Oczywiście.
Chodź tu.
Boże.
NASILIŁY SIĘ PARTYZANCKIE ATAKI NA SIŁY OKUPACYJNE
WALKA O PRZETRWANIE W MOSULU
Cóż, 2003 był gównianym rokiem.
Tak.
Oby 2004 był lepszy.
Wypiję za to.
A ja chciałabym wypić zdrowie mojej nowej producentki…
Kathleen Scarlett Mularkey.
O czym ty mówisz?
Ty nie masz pracy, a ja producentki.
Nie masz programu.
Drobiazg.
Postanowiłam, że tak będzie. Podwoję twoje obecne wynagrodzenie.
Nic teraz nie zarabiam.
No to potroję.
Mówię serio.
Mam zamiar wrócić.
I będę jeszcze lepsza, bo będziesz pracować ze mną.
Będziemy razem.
Dziewczyny ze Świetlików zawsze razem.
Dobrze.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Myślałam, że poszłaś.
Czemu miałabym?
Bo nikt cię tu nie chce.
Daj spokój, Kate.
Nie dość mnie ukarałaś?
Kiedy mówiłam, że nigdy ci nie wybaczę, to myślałaś, że co mówię?
To niedorzeczne.
To pogrzeb Buda.
Masz tupet, żeby tu przychodzić.
Idź, Tully. Idź do domu.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Napisy: Krzysiek Ceran