Mamo!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Chmuro!
Gdzie jesteś?
Zadzwoń do mojej mamy.
Potrzebuję mamy!
…że zasłużyłam na taką
gównianą matkę?
Weź ją.
Teraz jest twoja.
Straciłam dziecko.
- Straciłam dziecko. - Już dobrze.
Już dobrze. Mamusia tu jest.
Gdzie dziecko?
Gdzie? Nie mogę go znaleźć.
Nie mogę go znaleźć.
Nie.
Nie!
Wyluzuj, kotku.
Kochanie.
Mama jest przy tobie.
Chcę się obudzić.
Nie śpisz, kochana.
Cześć.
Co się dzieje?
Dasz nam chwilę?
Tak.
Każda dusza wie, kiedy ma przyjść na świat.
To nie był właściwy czas.
Co się dzieje?
Byłaś chora, skarbie.
Byłam w szpitalu?
Tak, miałaś infekcję.
Trzymali cię dwa dni. Nalegałaś, żeby wrócić do domu.
Mgliście pamiętam, że krzyczałam na kogoś w kitlu.
Tak się martwiłam.
Pamiętam, że spałaś koło mnie.
A Max…
To było jak sen.
Straciłam dziecko.
Tak mi przykro.
Co, do kurwy nędzy, robi tu Chmura?
Bez przerwy ją wołałaś.
- To było delirium. - Nie wiedzieliśmy, co robić.
Mogę wejść?
Oczywiście.
Ja to mam pomysły na miesiąc miodowy, co?
Mąż Tully Hart nigdy się nie nudzi.
Boże, mogłabym zjeść milion pankejków.
Na szczęście Kate zrobiła milion pankejków.
Czujecie to?
Następuje potężna zmiana energii.
Ciepło rozchodzi się po mojej czakrze serca.
Super.
Możesz zgasić to cynamonowe kadzidełko?
Oczyszcza powietrze…
i wzywa starożytne boginie, by obdarzyły cię leczącym światłem
w twoje urodziny.
Moje urodziny są dopiero po Święcie Dziękczynienia.
Przegapiłam je?
Niewiele przegapiłaś. Było dołujące.
O kurde.
Czyli przegapiłam co najmniej trzy nagrania.
Pozwoliliście mi leżeć w łóżku bez powodu?
Nie bez powodu.
Należy wypoczywać. Tak mówiłaś po moim poronieniu.
- Wypoczęłam. - Bzdura.
Spędziłam miesiąc w łóżku po moim.
Poroniłaś ciążę?
Co najmniej trzy.
Pamiętasz Leona?
- Oczywiście, że pamiętam. - Miałaś może 14 lat.
Po prostu…
leżałam na podłodze łazienki, krwawiąc.
A on powtarzał: „Wstawaj”.
Dupek rzucił mi papierosem w głowę.
Czemu nie poszłaś do lekarza?
Bo łono jest mądre, a zachodnia medycyna tego nie rozumie.
Muszę przygotować program.
- Kochanie. - Nie musisz.
Dziś rozdajemy prezenty. To najważniejszy odcinek. Na żywo.
Nie zawiodę sponsorów.
Johnny puści zeszłoroczny odcinek.
Mowy nie ma. Program i tak wisi na włosku.
Idę do pracy. To będzie odcinek mojego życia.
- Tull… - Hej!
Dziś moje urodziny. Nie powstrzymasz mnie.
To przesada. Te plakaty i nagrania. Ile wydałaś?
Miałam zaoszczędzone kieszonkowe.
- Jeszcze to. - Wystarczy.
Otwórz go, głuptasie.
Patrz, ja też taki mam.
Racja. To głupie. Przepraszam. To był zły pomysł.
To najlepszy prezent, jaki dostałam.
Naprawdę?
Na pewno?
Bo chyba barwi mi szyję na zielono.
Jest cudowny.
- Założysz mi go? - Oczywiście.
Widzisz?
NAJLEPSZE PRZYJACIÓŁKI
- Wszystkiego najlepszego. - Dziękuję.
Kocham cię.
- Dziewczyny ze Świetlików zawsze razem. - Tak.
Na wieki wieków…
Nie!
Tworzą razem taką piękną muzykę.
Boże, ale mnie to kręci.
Tak mnie to kręci!
To było… coś.
Dziś nasze urodziny.
Serio?
- Macie urodziny tego samego dnia? - Ona ma.
Ale ja ją urodziłam.
To rocznica mojego porodu.
Katelyn, to było magiczne!
Księżyc był w pełni,
moja szyjka macicy rozszerzała się,
a ten Strzelec nagle wysunął się ze mnie
jak jakieś morskie zwierzę.
Miałam orgazm. To był najcudowniejszy ból.
Tej nocy stałam się kobietą, więc to też moje urodziny.
Fajnie.
Porodowy orgazm! Świetna historia dla córki.
Owszem! To nasza historia.
Więc pomyślałam sobie,
że uświetnimy to kolacją w eleganckiej restauracji.
Możesz wziąć Kim.
Chmuro, po raz ostatni, to Kate.
Wiem, to taki nasz żarcik. Przeinaczam jej imię.
- Naprawdę? - No ba. Myślisz, że jestem taka głupia?
Co ty na to?
Wielka kolacja na cześć solenizantki.
Ale musisz się ładnie ubrać.
Dobra. Jasne. Pójdę wybrać sukienkę. Dzięki, mamo.
Powiedziała „mamo”! Nigdy tego nie robi.
Urocze.
Bez temblaka będziesz mogła pokroić tort!
Mularkey, strasznie przesadziłaś.
To nie ode mnie.
Od kogo to?
Od Wilsona Kinga.
Co? Rany! Ale super.
Kim jest Wilson King?
Prowadzi KLET. Mają najlepsze wiadomości w Seattle.
Praca dla nich to trampolina do krajowej kariery.
Zaprasza mnie na drinka.
Chce mnie podebrać.
- Fajnie! - Nie fajnie,
zajebiście!
To może być przełom, zwłaszcza że tu mnie nie awansują,
choć oberwałam dla nich kulkę.
Gratuluję. To wspaniale.
O kurde, moje urodziny. Pewnie coś zaplanowałaś.
Błagam! Wilson King jest o wiele lepszy od moich poszukiwań skarbu.
Uwielbiam te poszukiwania.
No proszę.
Nie masz już temblaka. Tak szybko!
Gdybym cię nie znała, pomyślałabym, że to był kant. Żartuję.
Miałam szczęście. Przeszła na wylot. Prawie nie ma blizny.
Cudownie.
Jak noga?
Jeszcze tylko dwie operacje. Za tydzień wyciągną śruby.
- Świetnie. - To dobrze.
Usłyszałam, że spotkasz się z Wilsonem Kingiem?
Ten postrzał okazał się całkiem szczęśliwy.
Żal byłoby cię stracić.
Jeszcze mnie nie straciłaś.
Kate i ja wciąż mamy ten materiał o NRD.
A tak, ta urocza historia o korespondencyjnych znajomych.
Niemiec z NRD i kobieta z Seattle zakochują się listownie,
ale chodzi o globalne konsekwencje zimnej wojny.
Urocze.
Dobra. Tacomie się podoba.
Ale musi być na jutro. Zmontujecie go wieczorem.
- Nie mogę. - Ja zostanę. Tully ma sprawę.
Jaką sprawę?
Nic.
- Ktoś cię podbiera. - Ma spotkanie z Wilsonem Kingiem.
To…
Gratulacje.
Za wcześnie. Idę tylko na drinka.
No dobrze. Zostanę i zmontuję materiał z tobą.
Chyba że to problem.
Nie. Żaden problem.
Świetnie.
To moje urodziny, ale to chyba ty dostałaś prezent.
Niby jaki?
Ty i Johnny,
sami w montażowni przez całą noc.
Nad materiałem o zakazanej miłości? Potrzebujesz ściągi?
Ściągi o wyżynach niezręczności.
Od ślubu Seana jest tak dziwnie.
To dobra okazja, żeby to przegadać.
Nie ma o czym mówić. Liczę, że zabierzesz mnie do KLET,
a Johnny Ryan stanie się mglistym wspomnieniem
byłego szefa, w którym nieco się podkochiwałam.
Panie i panowie, przywitajcie Tully Hart!
Cześć!
Witam na rozdaniu prezentów Godziny dziewczyny.
Dziś moje urodziny!
Wszystkiego najlepszego!
Wszyscy wiecie, co to znaczy.
Wy też dostaniecie prezenty!
To zły pomysł.
Myślisz? Poroniła dziesięć minut temu.
Choć wydaje się…
Jakby nic jej nie było.
To dziwne, prawda?
To Tully.
Dziękuję, urodzinowy skrzacie.
Co to będzie?
Dziewczyny, zobaczcie. Ten drobiazg to nowoczesny wynalazek.
Wygląda jak zwykła komórka, ale ma wyjątkowy dodatek.
Robi zdjęcia.
Wiem! Dacie wiarę?
To telefon z aparatem.
Ten model trafi do sklepów dopiero wiosną 2004 roku,
więc nie jest jeszcze dostępny.
Ale zajrzyjcie pod krzesła.
Dostaniecie je już teraz!
Dobra!
Dziękuję.
Skoro mowa o zdjęciach,
następny prezent to coś, co strasznie mi się podoba.
Ramka od firmy Photos Forever
to technologiczne cudo, które wyświetla prezentację…
składającą się z ponad stu cyfrowych zdjęć.
Coś wspaniałego, prawda?
Kurde. Co się dzieje?
Jest bardzo źle.
Mam pytanie do widowni.
Kto tutaj ma za sobą poronienie?
Puść muzykę i daj przerwę na reklamy.
To nie będzie gorsze?
Od załamania na wizji?
Nie, poczekaj. Nie dawaj reklam, proszę.
Mój producent chce mnie zabić, bo nadajemy na żywo, ale…
to jego ostatni dzień w tej pracy.
Więc jest mi coś winny.
Kręć dalej.
Która z was poroniła?
Ja poroniłam w zeszłym tygodniu.
Właściwie to wciąż krwawię i jest beznadziejnie.
Ale nie chcę się wstydzić. Nie chcę próbować tego ukryć.
Czemu udajemy, że wszystko jest w porządku?
Nie jest w porządku.
Najdziwniejsze jest to, że początkowo…
nie wiedziałam, czy chcę urodzić, ale…
potem chciałam.
Bardzo.
Pozwoliłam sobie marzyć o tym, jak to będzie,
jakie to dziecko…
A teraz zostałam z tą pustką.
Nie wiem, czemu wam to mówię.
Może dlatego, że wiem, że nie jestem sama.
Czy któraś z was to przeżyła?
Wiem, że nie mogę być jedyna.
Cześć. Jak masz na imię?
Laura.
- Wciąż śnię, że jestem w ciąży. - Ja też.
Lekarze powiedzieli, że to była wola Boża, bo nie mam męża.
Wszystko będzie dobrze.
- Czułam się winna. - Ja tak samo.
Tak się wstydziłam.
Nie mamy się czego wstydzić.
Dałam jej już imię.
- Czułam, że zawiodłam. - Dam sobie radę.
- Bardzo mi pomogłaś. - Dałaś nam głos.
- Zauważyłaś mnie. - Dobrze jest o tym porozmawiać.
Dziękuję bardzo.
Koniec.
Świetna robota!
Kolejny odcinek Godziny dziewczyny za nami!
Dobra robota.
Jak bardzo chcesz mnie teraz zabić?
W ogóle. Jestem z ciebie dumny.
Natomiast sponsorzy…
Wynagrodzę im to.
Tak czy inaczej, to już nie mój problem.
Kto ma ochotę na tequilę?
Tego lekarz ci nie przepisał.
Ale napiję się.
Halo?
Tak.
O Boże.
Zaraz przyjadę.
Co się dzieje?
Marah zdewastowała laboratorium.
Czekają na mnie u pedagoga. Powinnam tam mieć własny pokój.
Pojadę z tobą.
Nie musisz. To twój ostatni dzień.
Wrócę tu później.
Póki tu jestem, chcę być obecny.
Jasne.
Tylko powiem Tully.
Przepraszamy za spóźnienie.
- Jezu, co ty zrobiłaś? - Serio?
Nic!
To nie było nic.
Zakłóciły sekcję żab na lekcji biologii.
Rozlały farbę.
- To okrucieństwo. - Czemu przelewamy krew gadów?
Płazów. Żaby to płazy.
Nieważne. Możemy się tego uczyć inaczej.
Rozbiły kilka zlewek.
Ktoś mógł zostać ranny.
Tak, ale czy ktoś został ranny?
- Nie, ale nie o to chodzi. - Żaby ucierpiały.
- Poddano je bezbolesnej eutanazji. - Zaraz.
Trochę je rozumiem.
Nie trzeba zabijać żywych żab, żeby uczyć się biologii.
Właśnie. Moglibyście używać sztucznych żab?
Właśnie. O tym mówię.
To trzecie zawieszenie Marah w tym semestrze.
- Jeszcze jedno i może zostać wyrzucona. - Boże. Wyrzucona?
Albo, taka luźna propozycja,
zamiast je zawieszać, niech posprzątają laboratorium,
a potem pójdą na lekcje tak jak teraz.
No i proszę. To byłyby odpowiednie konsekwencje.
- Mam ją we włosach. - Jestem brudna!
Trzeba było wcześniej o tym myśleć.
Chyba faktycznie mamy okazję, żeby czegoś się nauczyły.
To przemówi im do rozumu bardziej niż zawieszenie.
Nie wierzę, że to wyszło! Marah nie zostanie wyrzucona! Jeszcze.
- To dziwne, że jestem z nich dumny? - Tak.
Ja się zgadzam. Dobrze, że walczą o to, w co wierzą.
- Nawet jeśli narobią bałaganu. - Tak.
Nieźle się dogadujecie. To fajnie.
To lepsze od bicia, nie?
Muszę wracać do pracy, ale najpierw podrzucę cię do domu.
Zwariowałeś. To w przeciwną stronę.
Ja mogę odwieźć Kate. To nie problem.
- Tak? - Tak.
Świetnie. Dziękuję.
A gdybyśmy już się nie widzieli…
powodzenia, stary.
Dzięki. Tak. Trzymaj się.
- Dobrze. Pa, Johnny. - Pa.
Chciałabym to zwalić na aktywizm,
ale ona jest po prostu zła, że tata wyjeżdża.
Jasne, rozumiem. Życie może być wkurzające.
Czasem każdy musi coś ochlapać farbą. Nawet odpowiedzialni dorośli.
Tak! Też się czasem tak czuję. Czasem chcę…
Na przykład dziś rano znalazłam drażetki rozsypane w torebce,
wzięłam je do łazienki i wszystkie zjadłam.
Nie do końca o to mi chodziło,
ale…
Wiesz, po śmierci Rachel zaczęło mi trochę odbijać,
ale znalazłem ujście. Swoje chlapanie farbą.
Jak tam, masz trochę czasu? Chcesz…
spróbować?
Chodź.
- O co chodzi? - Chodź.
Ale tu elegancko.
Moja córeczka zasługuje w urodziny na najlepsze!
Proszę pani.
Dziękuję.
- Dla mnie manhattan. - Tak.
I dwa mai tai bez alkoholu.
Natychmiast.
Chmuro, co to manhattan?
Nie mam pojęcia, ale widziałam to w filmie
i brzmiało fajnie.
O Boże, są ciepłe.
Dziękuję.
O Boże, jest niebiański.
Czy to…?
Leon tu pracuje?
A niby jak nas na to stać? Dzięki zniżce dla pracowników.
A teraz urodzinowa niespodzianka.
O kurde, co ona robi?
Chyba będzie śpiewać.
Wiedziałam, że to było zbyt piękne.
Witajcie.
Nazywam się Dorothy Hart.
Pierwszy raz jestem w Russo & Bank.
Bardzo tu ładnie.
Liczę, że wam się to spodoba.
Robię to dla mojej córki w dniu naszych urodzin.
Co my tu robimy?
Przekonasz się.
- O Boże. - O tak.
- Chcesz być pierwsza? - Nie, spasuję.
Nie umiem śpiewać.
Twoja strata.
Skok ze spadochronem to nic w porównaniu z adrenaliną przy karaoke.
Kate, śpiewasz następna.
Ale najpierw pokażę ci, jak to się robi.
O tak!
Kurwa, tak!
Tully Hart, miło cię poznać.
Miło mi, panie King.
Mów mi Wilson.
Pewnie cię teraz uszy pieką.
Czemu, panie King?
Wszyscy w Seattle mówią o Tully Hart.
Pomyślałem, że pewnie pijesz martini, więc ci je zamówiłem.
- Brudne. Może być? - Im brudniejsze, tym lepiej.
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
Ten lokal…
Byłaś tu już?
Raz, na urodziny.
Dokładnie dziesięć lat temu.
- Masz dziś urodziny? - Owszem.
Moja matka nazwałaby to NKP.
Niesamowitym kosmicznym połączeniem. Ale ona była wariatką.
Nazwijmy to przeznaczeniem.
Moment.
Wciąż mają w menu deser bananowy. Wezmę go.
Jesteś rozbrajająca.
Oglądałem materiał ze sklepu co najmniej dziesięć razy.
Nie byłam dość rozbrajająca. Postrzelił mnie.
To prawda, ale…
twoja pewność siebie,
opanowanie pod presją. Skąd się wzięły?
W wieku 14 lat postanowiłam,
że zostanę następną Jean Enersen.
Dlaczego? Czemu nie Barbarą Walters?
Faktycznie, czemu nie?
Zdrowie.
Co ty tu jeszcze robisz?
Skończyłeś pracę. Oddaj odznakę. Idź do domu.
Co ty tu robisz? Powinnaś odpoczywać w domu.
Ale to moje urodziny.
Muszę wznieść toast za mojego ulubionego producenta.
Skurwiel mnie zostawia, wiesz?
Niesamowity ostatni dzień.
Chciałbym tu być jutro, kiedy każesz zjeżdżać wściekłym sponsorom.
Sama nie mogę się tego doczekać.
Nie obchodzi mnie, co powiedzą.
To był…
mój najlepszy program.
W całej karierze.
Może powinnaś świętować.
- Ze swoim mężem. - Moim mężem.
To brzmi dziwnie, jakby ktoś źle wymawiał moje imię.
To dobry gość.
Lepszy, niż zasługuję.
To nieprawda.
Nie zapisywał się na taką lawinę gówna.
Chyba nie słuchałaś przysięgi.
Na dobre i na złe, w zdrowiu i chorobie.
Myślałam, że będzie dobrze, zanim będzie źle.
Nie zdołam spojrzeć mu w oczy.
Radziłaś sobie z gorszymi rzeczami.
Dawaj, Kate!
Marnujesz się w KPOC.
Racja. Złóż mi ofertę.
Nie owijasz w bawełnę, co?
Życie jest krótkie. Po co ściemniać?
Szanuję to. Ja też nie ściemniam. Dlatego proponuję…
żebyśmy napili się jeszcze i ustalili, jak zostaniesz moją prowadzącą.
A ja na to…
kelner, jeszcze jeden!
Brawo!
Napisałam to dla mojej córki, Tallulah.
Dziękuję bardzo.
Liczę, że wkrótce tu wrócę.
Spróbuj koniecznie, Tull.
Nie jestem głodna. Dzięki.
Co za ekstaza!
Jakbym była naelektryzowana!
Jak ci się podobało?
No dobrze. Poproszę kolejny pyszny manhattan.
Możemy dostać rachunek?
- Oczywiście. - Zamówiłam manhattana.
Już zapłacone. Jesteśmy gośćmi Leona Muskera.
Kogo?
Pianisty. W wieczory, kiedy tu gra, może jeść za darmo.
Obawiam się, że się pani myli.
Nie nazywaj mnie panią.
Jestem młoda.
Skarbie,
możesz tu podejść
i wyjaśnić mu, jak to działa? Dziękuję.
W czym problem?
Mówi, że musimy zapłacić.
Dupek nie rozumie,
że tu pracujemy, a ja jestem gwiazdą.
- Czy jest jakiś problem? - Tak! Jest!
Możesz mu powiedzieć?
Przepraszam, szefie.
Coś się…
jej pomieszało.
Przepraszasz go?
Wracaj do pracy.
Musi pani uiścić rachunek. Przeszkadza pani naszym gościom.
Tak, wiesz co? W porządku.
Dobrze. Czasem można zaszaleć.
Pójdę do samochodu po portfel. Chodźcie, dziewczęta.
Nie.
Mogą zaczekać tu ze mną.
Dobra. Wyluzuj, człowieku.
Nie musisz mnie traktować jak oszustki.
Bawiłam twoich gości. Powinieneś mi zapłacić.
To był oryginalny utwór.
Jeśli pani nie zapłaci, wezwiemy policję.
Zajebisty plan.
Wezwij pieprzoną policję. Aresztuj moją córkę w jej urodziny.
- Musi pani zapłacić. - Zabieraj, kurwa, łapy.
- Musi pani wyjść! - A wzywaj sobie gliny!
Wezwij psy. Jesteś gorszy niż oni.
A ta restauracja jest do dupy! Wiecie co?
Leon mówi, że w kuchni są szczury. W waszym żarciu!
- Chodźmy! Już! - Wszędzie są szczury!
- Szczury w kuchni! - Idziemy!
Dziękuję za kolację. Była pyszna.
Nie ma za co.
Chcę z tobą pracować, Tully, tak się sprawy mają.
Ale nie chcę robić z ciebie kolejnej Jean Enersen
albo Barbary Walters,
chcę, żebyś była pierwszą Tully Hart. Ikoną.
Dobra, jeśli nalegasz, będę ikoną.
Dobrze.
Świetnie.
- Miło znowu pana widzieć. - Dziękuję bardzo.
To co, pojawisz się
jutro w moim biurze, w południe,
i porozmawiamy o twojej przyszłości.
Świetnie. Na pewno się zjawię.
Świetnie.
Tak sobie pomyślałem…
możemy kontynuować teraz.
Zawsze czeka na mnie pokój w Regencie.
Pościel z egipskiej bawełny, wanna rozmiarów basenu.
Mam plany na wieczór z przyjaciółką.
Poza tym mam chłopaka.
Zawsze tak będzie?
Co ma pan na myśli?
Nie pieprz.
Chcę zrobić z ciebie następną gwiazdę,
ale mogę zrobić z ciebie Lucette Lagnado.
Kim jest Lucette Lagnado?
Właśnie.
Przemyśl to.
Dzięki za świetny wieczór.
Sto lat, Tull.
Macie takie szczęście.
Wszystko jest przed wami.
Obiecajcie, że będziecie podążać za marzeniami.
Nie pozwólcie, żeby coś was powstrzymało.
Ani mężczyźni, ani społeczeństwo,
ani dzieci.
Żyjcie dla siebie.
Fajnie było. Powtórzmy to za rok!
Zrobimy to.
Tylko bez tego okropieństwa.
Obiecuję, że już zawsze
dopilnuję, żebyś miała wspaniałe urodziny.
Wyjątkowe i szczęśliwe.
Zasługujesz na to.
W imię naszyjników najlepszych przyjaciółek
przysięgam ci to.
Dziękuję.
Jasna sprawa.
Heinza Neugebauera połączyła romantyczna więź
z Betty Weathers. Dwoje ludzi z dwóch różnych światów
odkryło, że więcej ich łączy, niż dzieli.
Może to będzie promyk nadziei w nadchodzących latach:
znak, że zimna wojna kiedyś ustąpi wiośnie.
- To jest dobre. - Mówiła Tully Hurt dla KPOC.
Jest gwiazdą.
Nie mówiłem o Tully. To twój segment. Napisałaś go i wyprodukowałaś.
Na końcu chyba czegoś brakuje.
Możemy wykorzystać ujęcie, jak trzymają się za ręce.
Myślałam o ujęciu muru berlińskiego.
- Wolę trzymanie się za ręce. - Ckliwe.
Emocjonalne.
To materiał o zimnej wojnie.
To historia o miłości.
Kiedy zacząłeś tracić instynkt?
Kiedy zostałaś cyniczką?
No tak.
Cóż, to nie było tak bolesne, jak się spodziewałem.
Dzięki?
Kiedy ostatnio rozmawialiśmy, wydarłaś się na mnie.
Bo zachowywałeś się jak dupek.
Masz rację. Tak było.
Przepraszam za wszystko.
Od wesela miałem czas, żeby wszystko przemyśleć i…
coś sobie uświadomiłem.
Jestem do dupy w kwestii związków.
Zawsze krzywdzę tę drugą osobę.
Nie byliśmy w związku.
Ale skrzywdziłem cię.
Nie tak naprawdę. To nic.
Nie, przecież…
chciałem cię pocałować i zapomniałem o tym.
- To nic. - Tak nie można.
Nie myślałem jasno.
- Rozumiem. - Nie, nie o to mi chodzi.
To nie tak, że…
niczego nie czułem.
- Czułem, ale wiesz, to było… - Nie musisz mówić więcej.
Nie byłbym dla ciebie dobry.
Dla innych też nie.
Chciałbym być.
Chciałbym być dobry.
Ale…
Nie jestem.
Rozumiem.
W każdym razie…
przepraszam.
W porządku. Naprawdę.
Dużo wody upłynęło.
A ja próbuję odpłynąć najszybciej, jak się da.
Dobrze.
- Widzisz? To też spieprzyłem. - Nie. Wszystko gra.
Tak wiele dla mnie znaczysz, Mularkey.
Byłoby miło, gdybyśmy mogli zacząć od nowa.
Jako przyjaciele.
Zdecydowanie.
Jesteśmy przyjaciółmi.
Tata zasnął na kanapie.
Tak.
Wyrzuciłaś go?
Oczywiście, że nie.
Jak się czujesz?
Wyjeżdża za kilka dni.
Musi być ci ciężko.
Najgorszy w byciu czternastolatką jest brak kontroli nad czymkolwiek.
Rzeczy się po prostu dzieją. To do bani.
Masz ochotę rozlać farbę.
Zrobiłam to dla żab.
Wiem.
Włóż buty.
- Po co? - Zobaczysz.
Gdzie byłaś? Dzwoniłem.
Tak.
Zostałam na drinka w pracy.
Gdzie Kate?
Wysłałem ją do domu, żebyśmy mogli być sami.
- Dwie godziny temu. - Kurde.
Była wściekła?
Zawsze spędzamy moje urodziny razem.
Pomyślałem, że my możemy je spędzić razem.
Złożyłam Kate obietnicę.
Mocą naszyjnika.
Nie sądzisz, że dość już wypiłaś?
Rany, nigdy nie poznałam swojego taty. To ty?
Nie chcę się kłócić.
Martwiłem się o ciebie.
- Musimy o tym porozmawiać. - Czemu?
Czemu?
Bo doświadczyliśmy czegoś poważnego.
Nie chcę o tym mówić.
Cały dzień o tym mówię. Mam dość.
Możesz się otworzyć przed milionami widzów,
ale nie przed mężem?
Tak.
Do tego się to sprowadza. Brawo!
- Wiem, że jesteś zła. - Gówno wiesz.
Słucham?
Jestem zmęczona.
Chcę się położyć.
- No to chodźmy do łóżka… - Sama.
Chcę się położyć sama.
Jestem twoim mężem.
Z powodu dziecka.
Ale dziecka nie ma.
Nie zrobiłem tego przez ciążę.
Ja wyszłam za ciebie przez ciążę.
Ale teraz nie jestem w ciąży.
Pewnie tak jest najlepiej dla wszystkich.
Jezu, Tully.
Co? Przepraszam,
nie udawaj, że ani trochę ci nie ulżyło.
Oczywiście, że nie. Pojebało cię?
Mnie ulżyło.
Byłabym okropną matką, Max.
Dziecko to wiedziało, więc…
punkt dla niej. Albo dla niego.
Możesz przestać?
Jesteś pijana, gadasz od rzeczy. Połóżmy się.
Możesz wypierdalać z mojego domu?
Proszę?
Po prostu…
chcę być sama.
Tully.
Nie chcę cię tu, Max.
Popełniliśmy błąd. Jakim cudem tego nie rozumiesz?
Wypierdalaj!
Kurwa!
Boże!
Cholera jasna!
Chcesz pływać łódką w nocy? W deszczu?
Niezupełnie.
Ona przegniła. Kazałaś tacie się jej pozbyć.
Wiem, chcę się trochę odstresować.
Oszalałaś!
Spróbuj, spodoba ci się!
No dobra.
Tak!
Jestem wkurzona!
- Już tu nie pracujesz. - Próbowałem dzwonić.
Telefon mi się popsuł. Co tam?
Mandrake zrezygnował z programu.
Przejął nas nowy nadawca.
Jezu.
Nowy szef czeka w studiu.
Johnny, wszystko gra.
Będzie dobrze. Zadbam, żeby tak było.
Cześć, Tully.
Miło cię znów widzieć.
Napisy: Krzysiek Ceran