NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie sądziłem, że możesz być bardziej seksowna…
ale ciąża zmieniła cię w…
Demona seksu?
Chciałem powiedzieć „boginię”…
Te hormony są lepsze od ecstasy.
Co tam masz? Ecstasy?
Nie mogę. Jestem brzemienna. I mam dziś spotkanie z działem PR.
Nie, to nie ecstasy.
Moi rodzice…
Uwielbiam ich. Trzymasz ich tam?
Nie.
Mają takie powiedzenie
dotyczące bliskich ci osób.
Chodzi o łodzie ratunkowe…
O to, kogo wciągnęłabyś do łodzi.
Będąc na morzu w łódce, w której nie ma wiele miejsca.
- Tully Hart, kocham cię i… - O kurde.
Chcę, żebyś była w mojej łodzi.
To był pierścionek mojej abueli.
Przerwę ci.
To jest… A ty jesteś… Ale ja…
Nie, posłuchaj. Wiem, że to szybko.
Że to wariackie. Ale cały nasz związek…
Był szybki i wariacki.
Ale kocham cię.
Chcę dzielić z tobą życie.
Chcę ci rano smażyć tosty francuskie,
chcę, żebyśmy trzymali się za ręce
i patrzyli, jak nasze dziecko goni motyle.
Chcę umawiać się z tobą na kawę, a kiedy się spóźnisz
i ktoś spyta, czy może usiąść,
będę mówił: „Nie, to miejsce dla mojej żony”.
Chcę być twoim mężem, Tully.
Max…
rzecz w tym, że…
nie mogę wyjść za mąż.
- Nie… - Świetny z ciebie facet.
- Posłuchaj. - Idź do pracy.
- Posłuchaj… - Porozmawiamy później.
Jest taki piękny. Wyglądasz jak prawdziwa panna młoda.
Nie podrzyj go, bo mama oszaleje.
Załóż go na swój ślub.
Pomyśl. Koronkowa suknia,
długi tren, ty jako moja świadkowa.
- W niebieskiej kiecce. - Fioletowej. Pod kwiaty.
Dobra.
- A pan młody?. - Leif Garrett.
Poznacie się, bo złapie flaka
i będzie chciał zadzwonić od ciebie.
Właśnie.
A kiedy zobaczy mnie, idącą do ołtarza,
czas się zatrzyma.
Popatrzy na mnie, jakbym mu się przyśniła.
Czy ty, Kate,
bierzesz Leifa za męża, żeby całować go do końca życia?
Leif. Tak.
Przestań!
Wydaje się bardzo stanowcza.
Wiesz, w Nowym Jorku będzie pełno takich dziewczyn.
Tylko czekam, aż wyjadę z tej durnej wsi.
Prawda? Znajdziemy mieszkanie, założymy prawdziwy zespół.
Będziemy robić, co chcemy.
Szkoda, że teraz nas tam nie ma.
Proszę.
- Cześć. - Cześć.
Jak leci?
To coś stawia opór.
Mówiłam, z przypinaną byłoby łatwiej. Zwłaszcza w stresie.
Jak się z tym czujesz?
Jak na stryczku. Źle ją zawiązałem…
Daj. Ja to zrobię.
Dobrze.
To strasznie dziwne patrzeć, jak stoisz tu w smokingu
w najważniejszy dzień swojego życia.
Jakby co, Tully wzniesie toast.
Jasne. Pomyślałam, że też mogłabym coś powiedzieć.
Nie ma tego w programie.
Więc…
Jasne. Pewnie.
- To… - Tak.
Ale pomyślałem…
że możesz się upewnić, żeby Tully została nagrana.
Tak. Mutt się tym zajmie.
Fajnie, że twój chłopak to zawodowy operator.
Tak. Daj…
Powinnam wracać.
Tak.
Byłaś przerażona? Oko w oko z uzbrojonym bandytą?
Wiedziałam, że mam pracę. Tylko to się liczyło.
Tylko reportaż.
- I co teraz? Jesteś sławna. - Rozważam możliwości.
Masz uroczy temblak.
Dzięki. Sama go zrobiłam.
Kate. Chodź, napij się szampana.
Taka skromna.
Musisz czuć się niezręcznie.
Ciężka to głowa, co nosi te kolczyki.
Dosłownie. Patrz. Takie ciężkie.
Uwaga, drogie panie!
Dobrze. Jak wiele z was wie,
godzina dziewczyny to rodzinna tradycja przed ważnymi wydarzeniami.
Dzisiaj, żeby uhonorować moją nową, cudowną synową, Julię,
pomyślałam, że podzielimy się radami dotyczącymi małżeństwa.
Moja jest taka. Znajdź sposób, żeby podtrzymać żar.
Nieważne jak.
Rezerwując czas na kochanie się,
bawiąc się w odgrywanie ról lub rozmawiając o fantazjach.
Boże, mamo.
Dorośnijcie w końcu. To ważna rada.
Może za rok wyjdziesz za Matta.
Nazywa się Mutt.
Jeszcze za wcześnie, żeby o tym myśleć.
- Ale seks jest dobry? - Nie było go.
Katie jest dziewicą.
Dziewicą?
Dziękuję bardzo, Tully.
Moje niewiniątko.
Robiłam wiele rzeczy. Wszystkie inne rzeczy. Praktycznie.
Mutt i ja jesteśmy niemal…
on jest taki…
zmysłowy.
Już wiele razy byliśmy…
na schadzkach.
Więc w mojej sferze seksu jest super.
Można powiedzieć „seksuper”.
No to dobrze.
Mamo, a ty?
Chcesz się podzielić mądrą radą?
Gdzie jest ten przystojny młodzieniec, którego tak lubię?
- Jak on ma na imię? - Johnny?
Kim jest Johnny?
Kolegą z pracy.
Ten Johnny jest bardzo przystojny. A ten jego akcent.
Może wystarczy już szampana.
Widziałam, jak patrzy na Tully.
Tak.
Przeszłam kawałek tą ścieżką. To nie dla mnie.
Nie chcę narażać naszej wspólnej pracy.
No nie wiem. Może warto zawrócić
na tę ścieżkę?
To zbyt ryzykowne.
Wiem, że tak się wydawało, ale tak naprawdę to bezpieczne.
Nie ma przeszkód.
Nie chcę. Poza tym jestem teraz z Chadem. Znowu.
To może wróćmy do porad.
Nie nazywał się Chad. Nie.
To był taki przystojny chłopak z wąsami.
Rybak. Przypominał Burta Reynoldsa.
Współlokator Seana.
A, Richard.
To smutna historia.
Zmarł w zeszłym roku.
To był chyba jakiś rzadki rak.
Sean nie wdawał się w szczegóły.
- Tragedia! Był taki młody. - Był dla Seana jak brat.
Tak jakby.
Szkoda, że go nie poznałam. Sean nie lubi o tym mówić.
Mówi, że nie lubi myśleć o swojej przeszłości,
bo mnie wtedy nie znał.
Romantyk z niego.
Nigdy nie widziałam, żeby patrzył na inną kobietę.
- Mam szczęście. - Wypijmy za to.
Marah, zrobiłam idealne tosty. Popatrz.
Ohyda.
- Wiesz, ile to ma węglowodanów? - Dzień dobry!
Cytując Toma Hanksa: „masz wiadomość”.
Tosty francuskie.
Marah, jest 7,45. Nie usprawiedliwię ci kolejnego spóźnienia.
Jakbyś miała lepsze zajęcie.
Nie możesz tak do niej mówić. Pozwalasz jej tak do siebie mówić?
Mówi tak, bo ma PMS. Taki, który trwa zawsze.
- Lepiej odpuścić. - Dobrze, że będę miała chłopca.
To chłopiec?
Nie wiem, ale Max jest przekonany.
Miał o tym sen. Myśli, że proroczy.
Co jest niedorzeczne.
I trochę urocze.
O Boże, jesteś taka zakochana.
Co? Wcale nie.
Bycie zakochaną w ojcu dziecka nie jest złe.
To nawet dobre.
Myśleliście, żeby zamieszkać razem?
To upraszcza opiekę nad dzieckiem.
Na razie nie zobowiązujemy się do niczego.
Chyba że próba oświadczyn się liczy.
Co?
Nawet mówił o tostach…
co jest dziwne.
A ty uciekłaś.
Oczywiście. Prosto tutaj.
Tu jest bezpiecznie. Nie licząc nastolatki.
No nie wiem. Może to znak od wszechświata.
Co, tosty francuskie?
Brzmisz jak Chmura.
Wszechświat nie daje znaków.
Nie musisz brać ślubu dzisiaj,
ale nie wykluczaj, że może kiedyś.
Za nikim tak nie szalałaś.
Nawet za Chadem, a za nim wariowałaś.
Żadnego ślubu. Odszczekaj to.
Co dzisiaj robisz? Zrobimy coś razem?
Powiedziałam Seanowi, że spotkam się z nim u rodziców.
Garaż im próchnieje.
Co?
Dokumenty rozwodowe.
Może miałaś dobry pomysł. Nie bierz ślubu,
nie będzie rozwodu.
Chodźmy. Pójdę po płaszcz.
Zadałem ci proste pytanie.
- Mówiłam, gdzie byłam! - Masz mnie za głupca?
Muszę się przewietrzyć.
Katie, prosiłam, żebyś przejrzała zabawki w garażu.
Czemu tylko ja? To też zabawki Seana.
Spokojnie.
- Sean ci pomoże. - Co?
- Mam gościa. - Ja też.
Żadnych dyskusji. Już.
Tully, Robbie, możecie zostać, ale nie przeszkadzajcie. Idźcie już.
Bo wgnieciesz maskę tym tyłkiem!
Nie mów o jej tyłku!
Chcesz to?
- Pewnie. - Super.
Kate, ty farciarska zdziro! Zawsze taki chciałam.
Nigdy się tym nie bawiłam.
Sean go chciał,
ale dostał piłkę, a ja kuchenkę.
Chciałeś piec ciastka? Homoś.
Uwielbiam piekących facetów.
Jak sobie radzicie?
Dobrze. Świetnie.
Tak.
Dobra. To nie działa.
Tully, Robbie…
do zobaczenia.
- To nieuczciwe. - Weź.
Życie jest nieuczciwe. Pożegnajcie się.
Na razie.
- Szkoda, że musisz iść. - Wiem.
Do jutra.
- Dobrze. - Dobrze.
- Pa. - Pa.
Po co komu księga gości?
Wszyscy piszą te same ckliwe bzdury.
Na takie okazje warto mieć gotową zabawną kwestię.
Można też zmyślić cytat z Szekspira.
Widzisz? Genialne.
Dlatego się z tobą zadaję.
Poza tym mam komu zostawić torebkę.
To zaszczyt być twoim wieszakiem.
Cieszę się, że zadzwoniłaś. Tęskniłem za tobą.
Ja za tobą też.
Napisz coś wybitnego. Idę życzyć szczęścia panu młodemu.
Przepraszam bardzo. Nie poznałam cię.
Myślałam, że to James Bond.
Zamkniesz się?
- Wyglądam jak kelner. - Bardzo przystojny kelner.
Zamówiłem tylko te na wysokich nóżkach, a teraz…
Wciąż możesz się wycofać.
Tully, rozmawialiśmy o tym.
Ożenię się z Julią. Muszę być szczęśliwy i…
Nie chcę, żebyś brał ślub z niewłaściwą osobą.
To nieuczciwe wobec Julii. I ciebie.
Tully, musisz odpuścić.
Wiem, że za nim tęsknisz, ale Richard nie chciałby tego dla ciebie.
Richard odszedł.
Kochałem go, a on umarł.
Zostawiłem to życie za sobą. Szaleje plaga.
A ja chcę dożyć do 30 urodzin.
Chcę nie tylko żyć, chcę mieć życie. Wziąć ślub, założyć rodzinę.
Zasługuję na to, co wszyscy inni.
Zgadzam się. Ale to nie jest właściwy sposób.
To jedyny sposób! Każda miłość to kompromis.
Ale ty pewnie tego nie rozumiesz.
- Przepraszam. - Sorki. Kurde.
- Johnny! Jezu! - Przepraszam. Nic ci nie jest?
- Nie. - Dobra. Przepraszam.
Wyglądasz…
Na poszkodowaną?
Tak.
Przynajmniej temblak pasuje do sukienki.
Czy powinniśmy porozmawiać o tym, co się stało?
Cóż, Johnny,
jechaliśmy zrobić reportaż i zostałam postrzelona.
Chodziło mi o wcześniejszy wieczór, kiedy uprawialiśmy seks.
Nie ma o czym mówić.
Ludzie robią głupie rzeczy po pijaku.
A ja jestem znowu z Chadem, więc powinniśmy…
Świetnie. Tak. Chad.
Jest…
Nie chciałbym…
- Świetnie. - To co, przyjaciele?
- Przyjaciele. Dobrze? - Jasne.
Powinniśmy…
- Podać sobie ręce. - Tę?
- Wystarczy paluszek. - Jest wiążący.
Przysięga na mały palec.
Co was tak śmieszy?
Coś, co Chad napisał w księdze gości. Trzeba było tam być.
To…
niczego sobie sukienka.
Jest ohydna, ale za to drapie.
Uśmiech.
Państwo młodzi pokażą to wnukom.
- Cześć! - Cześć!
Kate.
- Ta sukienka czekała na ciebie. - Faktycznie, była na zamówienie.
Poszukam Chada.
Dobra.
Tully?
Tully Hart, to ty?
O Boże!
Chad.
- Co za przypadek. - Pojęcia nie masz.
Właśnie rozmawiałam o tobie z Kate przy tostach francuskich.
- Tak? - Ona powiedziałaby, że to znak.
Czego?
Niczego. Nieważne.
- Kate? - Tak.
- Co u niej? - Wszystko wspaniale.
Wyszła za Johnny’ego.
Serio? Oczywiście, że tak.
Właściwie to się rozwodzą.
Mają nastoletnią córkę. Jest cudowna, a Kate wciąż jest najlepsza.
I rozmawiałyście o mnie?
To długa historia. Co u ciebie?
Świetnie. Wciąż uczę.
Ożeniłem się parę lat temu.
To ona. Sarah.
Ładna.
I mądra. Jest pediatrą.
Mamy dwójkę dzieci.
Oto Indy i Niko.
O kurde.
Tak.
Zniknąłeś i zrealizowałeś plan na życie.
Cóż, nie mogłem wiecznie za tobą wzdychać.
Chociaż próbowałem.
A ty?
Spotykasz się z kimś?
Właściwie…
to spotykam się ze wspaniałym gościem.
- Nie sądziłam, że się w takim zakocham. - Dobrze.
Nasz związek nie ma sensu,
ale to bez znaczenia.
Jestem szczęśliwa.
To osoba, którą chciałabym mieć w łodzi ratunkowej.
Jasne.
Tak.
Tu nie wolno parkować.
Co się dzieje?
Tully Hart.
Tully.
Kurde. Co się stało?
Pewnie świruję od hormonów, ale nie obchodzi mnie to.
Wszystko gra?
Nie.
Tak.
Nie wiem. Ale mam dość uciekania przed zaangażowaniem.
Chcę dążyć do czegoś.
Do ciebie.
I do nas.
Chcę, żebyśmy byli razem w łodzi ratunkowej.
Chcę, żeby rodzice naszego dziecka byli małżeństwem.
Żebyś był moją rodziną.
Natychmiast.
Wczoraj.
Na zawsze.
Maxie Brody, czy ożenisz się ze mną?
Jesteś strasznie nieprzewidywalna.
Wiem.
Kocham to.
Kocham cię.
To ożenisz się czy nie?
Kurwa, tak.
Kocham cię.
O kurde.
O nie. Kurde!
Boże!
Twoja mama prosi o kieliszki.
Zamknij drzwi!
Rany! Co się stało?
Spieprzyłam wesele. Brat mnie znienawidzi.
Nie. Naprawimy to.
Tak. Wszystko będzie dobrze.
Zrobię małą operację.
Jak?
No wiesz, podkradnę trochę stąd, a potem…
tak jakby przyklepię tę spieprzoną stronę.
- Dobra. - I…
Proszę.
Moim zdaniem teraz wygląda nawet lepiej. Po sprawie.
Pomogłem, Mularkey.
Dobra, a teraz…
trochę polewy z tej strony.
- Uważaj. Pobrudziłeś garnitur. - O nie!
Teraz będą mogli powiązać mnie ze zbrodnią.
- To nie jest śmieszne! - Wiem.
W najgorszym wypadku
zjemy dowody. Dobrze?
Bezbłędny plan.
- Sean, tak mi przykro. - Nic się nie stało.
- Naprawiamy to. - To moja wina. Bo…
Dobra.
Nic na to nie poradzimy.
Uspokójcie się, bo dostanę zawału.
- Jasne. - Jesteśmy spokojni.
Dobra.
Bardzo mi przykro.
Nie, to nic. W sumie spodziewałem się czegoś takiego.
Co to znaczy?
Nie, żeby to miało być celowe. Po prostu jesteś sobą.
Tak jak przy katastrofie na moich ósmych urodzinach
albo jak zbiłaś szybę w aucie czy podpaliłaś stodołę.
Nie podpaliłam stodoły, tylko mały stóg…
Typowe rzeczy, które się przy tobie zdarzają.
Nic na to nie poradzisz.
Każdemu mogło się to zdarzyć.
Sean, staram się, jak mogę.
Pewnie, wiem. Ale może ten dzień nie musi kręcić się wokół ciebie?
Ten dzień nie mógłby dotyczyć mnie mniej.
Nawet nie poprosiłeś, żebym wzniosła toast.
Nie narzekałam, że wybrałeś Tully.
Teraz narzekasz.
Nie o to mi…
Pogodziłam się z tym…
że jesteś bliżej z Tully.
I pogodziłam się z tym,
że z jakiegoś powodu
nie ma dla mnie miejsca w twoim życiu.
Chyba liczyłam, że dziś będzie inaczej.
To nie czas na tę rozmowę.
Sean.
Popatrz.
Uwielbiałem ten gadżet.
Ja też. Daj mi też popatrzeć.
- Skąd go mamy? - Wycieczka do Wielkiego Kanionu.
Rodzice kłócili się całą drogę.
Powiem ci coś, jeśli nie powiesz rodzicom.
- Jasne. - Słuchaj…
Jakiś czas temu urwałam się z Tully ze szkoły
i zobaczyłyśmy mamę z mężczyzną.
Co?
Byli razem w domu. Rozmawiali i siedzieli blisko siebie.
- To mógł być serwisant. - Nie, Sean.
Mama by tego nie zrobiła. To szaleństwo.
- Widziałam to. - Co?
Dwie siedzące osoby? Nie bądź głupia.
Nie jestem głupia!
Prawie się nabrałem.
O Boże.
O Boże. Tata będzie wściekły.
Jakby Katie mogła mieć kłopoty.
Zamknij się!
Nie kumasz, co? Ty zawsze masz łatwo!
Dlaczego mnie nienawidzisz?
Czy tata się go kiedyś pozbędzie?
Wciąż myśli, że kiedyś go naprawi. Ja już się poddałem.
Musimy odsunąć rzeczy od tej ściany, żeby fachowcy ją obejrzeli.
- Rodzice nie mówili, że jest problem. - Oczywiście.
- Co to znaczy? - Nic.
Możesz złapać z drugiej strony?
To co tam u ciebie?
Od awansu mam urwanie głowy, ale z dziećmi wszystko dobrze.
Jessie wkręciła się w taniec, a Luca dostał się na Princeton.
- Latem lecimy do Włoch. - Tak, mama mi mówiła.
Czyli wszystko jest idealnie.
A u ciebie? Mama mówiła, że rzuciłaś pracę?
Nie mogłam tam zostać po tym, jak zaatakowali Tully.
To było brutalne.
Przynajmniej cię nie obwinia.
- Czemu by miała? - Nie robi tego.
Rozmawialiśmy wczoraj. Przez jakąś godzinę.
Ten Max brzmi świetnie. Cieszę się.
Rozmawialiście przez godzinę?
Zwykle wysyłamy maile, ale tak, rozmawiamy co miesiąc.
Czy to kiedyś było stosowne?
Wiesz, Bud to skomplikowany człowiek.
- Wcale nie. - Wcale nie.
Martwi się o ciebie. Mama też.
Znajdę inną pracę.
Chyba chodzi im o separację.
Właściwie to pełen rozwód. Dzisiaj dostałam dokumenty.
Zawsze możesz zmienić zdanie. Każde małżeństwo ma problemy.
Tak?
Mówiąc ogólnie, małżeństwa mają problemy.
To nie musi być koniec.
Dla mnie to jest koniec.
Wytrzymałam bardzo długo.
Kocham go, ale…
czasem trzeba wiedzieć, kiedy odpuścić.
Biorę ślub z Maxem!
- Co? - Przyjedź do altany w Harbor Park.
- Co się dzieje? - Czy to Sean? Przyprowadź go!
Tully, czekaj. Nie możesz…
Jedziemy do altany w Harbor Park
na ślub Tully.
Dobra.
- Co tu robisz? - Piszę toast.
Nie napisałaś go?
Próbowałam tyle razy
i zawsze wychodzi mi coś, co brzmi fałszywie.
- Dlatego, że kochasz Seana? - Co?
- Nie wiem. - Nie!
Może dlatego, że nie wiem, czym naprawdę jest miłość.
Daj spokój. Wiesz.
Czemu nie mogę jej wyznać Chadowi?
To trzy słowa.
To trzy wielkie słowa.
- Powiesz je, kiedy to poczujesz. - Chyba nie potrafię.
Dlatego nie jestem odpowiednią osobą do tego toastu.
Ja ci go napiszę.
- Naprawdę? - Wiem, co powiedzieć.
Świetnie.
To straszniejsze od napadu z bronią.
Sean…
Tyle bym ci chciała powiedzieć.
Jesteś dla mnie jak brat, więc nawet kiedy nie możemy się znieść,
zawsze będę cię wspierać.
Pamiętasz te zabawki view-master?
Wsuwało się slajd, patrzyło przez wizjer i nagle…
znajdowałeś się w Wielkim Kanionie, pod wieżą Eiffla lub piramidami.
Płaska pocztówka w magiczny sposób stawała się prawdziwa.
Zakochać się, to jak patrzeć przez view-mastera na swoje życie.
Nie wiedziałeś, że świat jest płaski,
ale nagle zyskuje głębię.
Miłość wszystko zmienia.
Ten krok może być przerażający,
jakbyś stał na krawędzi kanionu.
Oddanie drugiej osobie swojego serca jest oznaką najwyższego zaufania.
Czasami droga będzie wyboista,
ale warto ją obrać dla widoków.
Za Seana i Julię.
- Za Seana i Julię. - Za Seana i Julię.
Nigdy nie interesował się kobietami. Szczerze mówiąc, trochę się martwiliśmy.
Ja nie. Zawsze wiedziałam, że Seany znajdzie odpowiednią dziewczynę.
- I znalazł. - Tak.
Przepraszam, czas na środek przeciwbólowy. Łyknij po jedzeniu.
Nie mogę wciągnąć nosem?
A mam cię zanieść do domu? Najpierw to.
Tędy.
Mogę o coś spytać?
Tak, Johnny?
Czy ona naprawdę kocha Chada?
Taką miłością, o której mówiła w toaście,
taką prawdziwą…
przerażającą, ale tego wartą.
Kate!
- Wiem, że się o nią troszczysz. - Myślisz, że o to chodzi?
Chciałeś mnie pocałować, kiedy urwał ci się film.
Tak.
Co to, kurwa, było?
A kilka dni później przespałeś się z Tully?
Mówiłeś, że to o mnie myślałeś
z bronią przy skroni w Salwadorze.
Myślałeś o mnie.
- Powiedziałem ci to? - Tak. Kłamałeś?
Powiedziałeś to po pijaku, licząc, że mnie przelecisz?
Nie.
Myślałem o tobie.
Ale…
nie rozumiałem tego.
Ty i ja, Kate… Z tobą wszystko jest łatwe.
Łatwo ze mną gadać, ale to Tully chcesz w łóżku.
Jasne. Bardzo oryginalne.
Nie chodzi o seks.
To, co powiedziała, wznosząc toast, to prawdziwa Tully.
To ona mnie pociąga.
Ja napisałam ten toast, idioto!
Słuchaj, myślałem o tobie. Wciąż o tobie myślę. Często.
Ale to skomplikowane.
Jesteś taką dobrą osobą,
Mularkey, a ja…
nie.
Gówno prawda, Johnny.
Nie jestem porcelanowym aniołkiem na piedestale.
Jestem nieprzyjemną, skomplikowaną istotą ludzką,
ale nie dotrze to do ciebie. Ale to nieważne.
Mam to gdzieś. Żyję dalej.
Uganiaj się za swoją fantazją.
Ja będę z gościem, który mnie chce.
Ogłaszam wojnę ciastek! Posypka do ataku!
Tu jesteś.
Zauważyłaś, że mnie nie ma.
Przepraszam. Jestem dzisiaj jakaś rozbita.
Przez Johnny’ego?
Daytona, chcesz to dojeść?
Żeby tak na kogoś krzyczeć, trzeba za nim szaleć.
Nie chcę tego, ale…
Przykro mi, Mutt.
Jesteś takim świetnym gościem.
To było najlepsze doświadczenie mojego życia…
móc poczuć się przez chwilę jak mężczyzna Kate Mularkey.
Ile mam dać twojemu tacie, zanim uratuję Chada od jego żartów?
Chyba nic mu nie jest.
To miłe, że chce poznać rodzinę.
Tak.
To miłe.
Spójrz na nich.
Świetnie do siebie pasują.
Oby był szczęśliwy.
Ciekawe, czy znajdę to, co oni.
Będziesz miała miłość, o jakiej zawsze marzyłaś.
I będzie magicznie.
Jakby Leif Garrett złapał flaka pod twoim domem.
Ty też.
W życiu. Pieprzyć miłość.
Może to mógłby być twój toast.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Kiedy będę starą panną, zawsze będę miała ciebie.
Tak.
Boże. Czy przyszło ci do głowy,
że kiedykolwiek wezmę ślub?
Nawet nie jestem pijana.
Nie. Tego się nie spodziewałam.
Dobra. Patrzysz, jakbym zwariowała.
I jasne, tak jest.
To szaleństwo,
ale to przez ciebie myślę o znakach od wszechświata.
Tull,
popieram cię w stu procentach…
jeśli na pewno tego chcesz.
Jestem pewna.
Na tyle, na ile mogę.
Wyobrażam sobie z nim przyszłość.
Rodzinę.
Z nim czuję się jak w domu.
I to mnie przeraża, nie będę kłamać, ale…
chcę tego.
Zamknij oczy.
Patrz, co znalazłam w garażu rodziców.
Teraz masz coś pożyczonego.
O Boże.
Daj, założę ci go.
Wyglądam jak panna młoda.
Tak.
Nieźle jak na ślub na rympał w średnim wieku.
Kiedy Tully poprosiła, żebym udzielił jej ślubu,
dwie i pół godziny temu,
uznałem to za największe wyzwanie w mojej karierze.
Ale każdy może zdobyć uprawnienia w internecie.
Dreszcz, który czujecie, to może być chłód jesieni w Seattle,
a może to ekscytująca obecność pana młodego, Maxa Brody’ego.
Miło cię poznać.
- Johnny Ryan. - Miło mi.
Witaj w rodzinie.
Ale nie. Ten dreszcz to nie jesień ani nie pan młody, Max Brody.
Ten ziąb ciągnie z piekła, które zamarzło, bo nikt nie sądził,
że Tully Hart kiedykolwiek
wyjdzie za mąż.
Małżeństwo…
To żywioł, prawda?
To jak połączenie molekuł. Spajają się ze sobą.
Zaczynacie czuć nawzajem swoje…
wszystko.
To zobowiązanie na całego. Małżeństwa są trudne.
Niektóre zawodzą.
Ale nawet gdy molekuły się rozdzielają,
pozostajemy odmienieni tą miłością.
Pozostajemy połączeni.
Będziecie popełniać błędy.
Wiele…
wiele błędów.
I będziecie sobie nawzajem wybaczać, raz po raz…
i jeszcze raz.
Bo małżeństwo jest wszystkim.
Bólem i radością.
Wybierając siebie nawzajem w ten sposób, teraz, bez względu na wszystko,
odmienicie się na zawsze, i to jest tego warte.
Bierzesz go za męża?
Tak.
Bierzesz ją za żonę?
Tak.
Patrzcie. Idealnie pasuje.
Możesz pocałować pannę młodą.
Dobra, zrobiliśmy to.
Nieźle udzieliłeś tego ślubu.
Dzięki.
Mówiłem to, co ty byś powiedziała.
Zawsze pisałaś lepiej ode mnie.
Nie wszystko musi być w czasie przeszłym.
Tak by powiedział ktoś, kto pisze lepiej.
Niemal próbowałam ją od tego odwieść. To zdarzyło się tak szybko.
Musisz dać jej swobodę.
Dopóki ona tego chce.
Tylko to się liczy.
Dostałam je dzisiaj.
Prawnik nalegał, żebym załatwił wszystko, zanim polecę do Iraku.
Dzięki.
Rodzice pewnie dziwią się, gdzie zniknęliśmy.
Będziemy mieć kłopoty.
- Jak wtedy, gdy popsułem forda? - Ja to zrobiłam.
Nie, wtedy, kiedy to coś spadło na szybę.
To byłam ja. Rzuciłam view-masterem.
Nie, kłóciliśmy się.
Tata dał mi szlaban na miesiąc.
Dobra. Ty masz swoją wersję, ja swoją.
Dobra.
Ale ja mam rację. Tak tylko mówię.
Przepraszam, że byłem wtedy takim dupkiem.
Ciągle się wkurzałem.
Próbowałem spełnić ich oczekiwania,
a ty byłaś idealna, nie robiąc nic.
Spójrz na mnie teraz.
Bezrobotna, oficjalnie rozwiedziona.
Wiem, co powiesz. Że nie powinnam się poddawać.
- Tylko pracować ciężej. - Nie chciałem tego powiedzieć.
Podziwiam to, że wiesz, kiedy przestać się starać lub udawać.
Nie wyobrażam sobie tego.
Oczywiście, że nie.
Ty i Julia jesteście jak para z klasycznego filmu.
Zazdrościłam waszej dwójce.
Naprawdę?
Oczywiście.
Tak dobrze do siebie pasujecie.
Chcecie tego samego od życia.
Wychowaliście wyjątkowe dzieci,
które chcą z wami spędzać czas jako rodzina,
jeździć na wakacje. Nie kłócicie się.
Nigdy nie widziałam, żebyście się kłócili.
Tak. Tworzymy świetny zespół.
Ale zdarza się, że czuję taką pustkę…
Czasami.
Dopóki mogę ją zignorować albo stłumić, pogrzebać ją…
wtedy wszystko jest dobrze.
Ale ostatnio robi się coraz głośniejsza.
To brzmi źle.
Powiem ci coś, jeśli nie powiesz rodzicom.
Jestem…
Jestem gejem.
Jesteś…
- Naprawdę? - Nie oczekuję, że zrozumiesz.
Zrozumiem. Po prostu jeszcze to do mnie nie dotarło.
Tully ci nie powiedziała?
Tully wiedziała?
Tak. Od liceum.
Od liceum?
Przyłapała mnie i Robbie’ego…
Ty i Robbie?
Boże, zawsze byłam w nim taka szalenie zakochana.
Teraz wiem, czemu mnie olewał.
- Przepraszam. - Tully nigdy nic nie powiedziała.
Kazałem jej przysiąc, że nikomu nie powie.
Właściwie to pocieszające.
Nigdy nie rozumiałam, czemu to z nią jesteś blisko.
To co innego. Jesteś moją siostrą.
Szkoda, że nie chciałeś mi powiedzieć.
- Mówię ci teraz. - Dobrze.
Dzięki.
Dzięki tobie jestem przeszczęśliwy, pani Brody.
Nie zmieniam nazwiska.
Jasna sprawa.
Ale możesz mi mówić pani Brody tej nocy.
Jakbyśmy odgrywali role.
Dobrze.
Rusz ten seksowny tyłek, żono!
W swoim czasie, mężu.
Boże, Max!
Napisy: Krzysiek Ceran