SIRI ASLI NETFLIX
Awak dah cukup seksi, tapi…
hamil buat awak jadi…
Langsuir seks?
Saya nak kata dewi, tapi…
Hormon ini lebih baik daripada ekstasi.
Apa di dalam? Ekstasi?
Tak boleh. Saya hamil dan ada mesyuarat dengan PR hari ini.
Tak, ia bukan ekstasi.
Ibu bapa saya…
Sayang mereka. Mereka di dalam?
Taklah. Tapi mereka ada cakap
tentang orang yang awak rapat.
Seperti bot penyelamat, atau orang yang awak nak tarik naik bot,
ketika di laut, kerana ruang terhad.
- Tully Hart. Saya mencintai awak. Hei… - Alamak.
Saya nak awak dalam bot penyelamat saya.
Okey, ini cincin nenek saya.
Berhenti sekejap. Awak hebat, tapi saya…
Tak, dengar. Saya tahu ini terburu-buru,
dan ia tak masuk akal, tapi hubungan kita agak…
cepat dan tak masuk akal.
Saya mencintai awak.
Saya nak hidup bersama awak.
Okey, saya nak masakkan awak roti telur goreng waktu pagi
dan berpegangan tangan,
dan kita lihat anak kita tangkap kupu-kupu.
Saya nak ajak awak minum kopi ketika awak lewat
dan jika ditanya, "Boleh saya duduk?"
Saya jawab, "Tak. Ini tempat isteri saya."
Saya nak jadi suami awak, Tully.
Max…
sebenarnya…
saya tak boleh kahwin.
- Tak. Hei… - Awak lelaki yang baik.
- Dengar. Tak, hei. - Pergi kerja, okey?
- Dengar sini… - Kita berbual nanti.
Kate, cantiknya. Awak nampak macam pengantin.
Awas. Jangan terkoyak. Ibu akan marah.
Awak perlu pakai semasa kahwin.
Bayangkan ini dengan gaun renda,
leretan gaun panjang dan awak pengapit.
- Mestilah, bergaun biru. - Tak, ungu seperti bunga.
Baik.
- Pengantin lelaki? - Leif Garrett.
Awak akan bertemu kerana bas lawatannya rosak
depan rumah awak dan dia perlu guna telefon.
Tepat sekali.
Apabila dia nampak saya berjalan di lorong,
rasanya macam masa terhenti.
Dia akan pandang macam tak percaya saya wujud.
Adakah awak, Kate,
terima Leif dan cium selagi awak berdua hidup?
Oh, Leif. Saya terima.
Berhenti!
Dia nampak seksi.
Awak tahu, New York akan ada ramai gadis begini.
Saya tak sabar nak keluar dari bandar dungu ini.
Ya, bukan? Kita akan sewa pangsapuri, mulakan kumpulan muzik.
Buat apa yang kita nak.
Kalaulah kita di sana sekarang.
Masuklah.
- Hei. - Hei.
Macam mana?
Benda ini asyik melawan.
Saya dah cakap gunakan klip, lagi-lagi dalam tekanan.
Bagaimana rasanya?
Rasa terjerut. Abang salah simpul. Abang…
Sini. Biar saya buat.
Okey.
Saya teruja lihat abang pakai tuksedo
pada hari terbesar dalam hidup abang.
Awak tahu Tully akan beri ucap selamat.
Ya. Saya juga rasa nak ucap sesuatu.
Ia tiada dalam program.
Jadi…
Ya. Sudah tentu.
- Ia… - Ya.
Tapi, abang terfikir
jika awak boleh rakam ucapan Tully.
Ya. Mutt akan buat.
Hebat teman lelaki awak jurukamera profesional.
Ya. Sekejap…
Saya pergi dulu.
Ya.
Awak takut waktu itu? Berdepan penjenayah bersenjata?
Saya tahu saya perlu buat kerja, itu yang penting.
Perlu dapatkan cerita itu.
- Apa awak nak buat bila dah terkenal? - Masih fikirkan pilihan saya.
Saya suka anduh awak. Comel.
Terima kasih. Saya buat sendiri.
Kate. Marilah minum champagne.
Sopannya. Awak mesti benci semua perhatian ini.
Berat rasanya, mungkin kerana subang ini.
Betul. Tengoklah. Beratnya.
Perhatian, semua.
Okey. Macam yang awak tahu,
sesi teman wanita ialah tradisi suci keluarga kita sebelum acara penting.
Jadi hari ini, sebagai penghormatan kepada menantu baru saya, Julia,
kita semua boleh kongsi nasihat tentang perkahwinan,
dan saya pula begini. Cari jalan untuk kekalkan rasa cinta.
Buat jadual untuk berasmara minggu itu,
lakon peranan atau berbual tentang fantasi erotik awak.
Aduhai, ibu!
Oh, matanglah, awak berdua. Ini nasihat penting.
Tahun depan awak mungkin mengahwini Matt.
Sebenarnya Mutt.
Terlalu awal untuk fikir tentang semua itu.
- Tapi bagaimana seks? - Mereka tak pernah berasmara.
Katie masih dara.
Anak dara?
Terima kasih untuk itu, Tully.
Gadis lewat ibu.
Banyak yang saya dah buat. Hampir semua.
Maksud saya, saya dan Mutt hampir…
Dia sangat mengghairahkan,
dan kami dah buat banyak sentuhan.
Dunia seks saya sangat bagus.
Ada yang kata "Seks bagus."
Baguslah.
Hei, ibu. Ibu pula?
Ada nasihat untuk dikongsi?
Di mana pemuda kacak yang ibu suka itu?
- Ibu lupa namanya. - Johnny?
Siapa Johnny?
Rakan sekerja kami.
Johnny, dia lelaki kacak dengan loghat itu.
Ibu mungkin perlu elak minum champagne.
Saya nampak cara dia pandang awak, Tully.
Ya.
Kami hanya separuh jalan saja. Bukan untuk saya.
Dan saya tak nak risikokan hubungan profesional kami.
Mungkin awak nak buat pusingan-U
dan kembali ke jalan itu?
Terlalu bahaya, tak berbaloi.
Saya tahu ia nampak bahaya, tapi sebenarnya selamat.
Memang selamat.
Saya tak nak, dan saya bersama Chad, lagi.
Jadi, kembali ke nasihat.
Nama dia bukan Chad. Tak.
Dia lelaki kacak dan bermisai.
Seorang nelayan. Nampak macam Burt Reynolds.
Kawan sebilik Sean.
Oh, Richard. Ia kisah yang menyedihkan.
Dia meninggal tahun lepas.
Saya rasa ia kanser yang jarang berlaku.
Sean tak jelaskan butirannya.
- Tragiknya. Dia masih muda. - Ya, dia macam abang Sean.
- Lebih kurang. - Ya.
Kalaulah saya dapat jumpa dia. Sean tak suka bercakap tentangnya.
Dia kata dia tak suka fikir tentang hidupnya yang lalu
kerana saya tiada di dalamnya.
Bukankah itu romantik?
Saya tak pernah lihat dia pandang wanita lain.
- Saya rasa sangat bertuah. - Bergembiralah.
Marah, ibu buat roti telur goreng yang sempurna. Tengoklah.
Jijiknya. Mak tahu jumlah karbohidratnya?
Selamat pagi!
Macam yang Tom Hanks kata, "Awak dapat surat."
Roti telur goreng.
Marah, ambil barang awak. Dah 7:45. Ibu tak nak slip lewat lagi.
Macamlah ibu ada hal lain.
Jangan cakap begitu dengan ibu. Awak biarkan dia cakap begitu?
Cuma PMS, tapi yang awak alami sepanjang masa, setiap hari.
- Ia lebih teruk jika saya layan. - Saya lega dapat anak lelaki.
Awak akan dapat anak lelaki?
Saya tak tahu, tapi Max yakin.
Dia mimpi tentang itu. Dia ingat dia ahli psikik.
Mengarut.
Dan menawan hati.
Oh, Tuhan. Awak jatuh cinta.
Apa? Taklah.
Tak salah jika awak mencintai ayah anak awak.
Ia sebenarnya bagus.
Awak terfikir untuk tinggal bersama?
Lebih mudah untuk urusan keibubapaan bersama.
Kami tak nak ada komitmen.
Melainkan awak ambil kira ketika dia cuba melamar.
Apa?
Ya. Malah dia berucap tentang roti telur goreng…
peliknya.
Dan awak lari.
Mestilah. Ke sini, tempat selamat. Kecuali untuk remaja.
Saya tak tahu. Nampak macam petanda daripada alam semesta.
Apa, roti telur goreng?
Awak bercakap macam Cloud. Alam semesta tak beri petanda.
Bukannya kahwini dia hari ini,
tapi bukalah minda awak yang ia mungkin satu hari nanti.
Tak pernah nampak awak tergilakan sesiapa. Chad Wiley pun tidak.
Tiada sesiapa akan berkahwin, jangan sebut lagi.
Apa awak buat hari ini? Nak melepak?
Saya nak, tapi saya akan jumpa Sean di rumah ibu dan ayah.
Mereka nampak garaj mula reput.
Apa?
Dokumen perceraian.
Saya rasa awak mungkin faham. Tak berkahwin, takkan bercerai.
Mari pergi. Ibu nak ambil kot.
Saya tanya soalan mudah!
- Saya dah beritahu saya di mana! - Awak ingat saya dungu, Marjorie?
Saya nak ambil angin.
Katie, ibu suruh awak susun mainan di garaj.
Kenapa saya perlu buat? Ia mainan Sean juga.
- Jangan risau tentang Sean. - Ya.
- Dia akan bersama awak. - Apa?
- Saya ada tetamu. - Saya pun.
Jangan bertekak. Buat kerja.
Tully, Robbie, awak boleh tunggu, tapi jangan ganggu. Pergi.
Awak semua, pergi.
Jangan duduk! Ayah marah kalau ada lekukan punggung!
Jangan sebut punggung kawan saya!
Abang nak ini?
- Ya. Okey. - Bagus.
Kate, bertuahnya awak! Saya sentiasa nakkan ini.
Ya, saya tak pernah main itu.
Sean merayu nak itu,
tapi Sean dapat bola sepak dan saya dapat Easy-Bake.
Awak betul-betul nak masak kek? Lembut.
Saya suka lelaki yang pandai masak.
Bagaimana keadaan di sini?
Okey. Bagus.
Ya, ibu tahulah.
Okey, ini tak berhasil.
Tully, Robbie…
kita jumpa nanti.
- Ibu, tak adil! - Tolonglah.
Hidup tak adil. Ucap selamat tinggal.
Jumpa lagi.
- Saya harap awak tak pergi. - Saya tahu. Tak apa. Jumpa esok.
- Okey. - Okey.
- Selamat tinggal. - Selamat tinggal.
Saya tak faham tentang buku tetamu. Semua orang tulis benda yang sama.
Awak perlukan ayat lucu untuk acara macam ini.
Atau awak reka ayat ala Shakespeare.
Tengok? Genius.
Itu sebabnya saya bawa awak.
Saya juga perlukan seseorang untuk pegang beg saya.
Saya berbesar hati jadi rak beg awak.
Saya gembira awak telefon. Saya rindu awak.
Saya juga.
Awak tulis sesuatu yang hebat. Saya nak ucapkan selamat kepada pengantin.
Maaf. Saya tak perasan awak tadi.
- Ingatkan awak James Bond. - Boleh awak diam?
- Saya nampak macam pelayan. - Pelayan yang kacak.
Saya cuma pesan yang berkaki tinggi dan sekarang saya…
Belum terlambat untuk berundur.
Tully, kita dah bincang tentang ini.
Saya akan mengahwini Julia. Cuma perlu gembira dan…
Saya tak nak awak mengahwini orang yang salah.
Tak adil untuk Julia. Atau awak.
Tully, awak perlu hentikan.
Saya tahu awak rindukan dia, tapi Richard tak mahukan ini untuk awak.
Richard dah tiada.
Saya mencintai dia dan dia mati.
Fasa hidup itu dah berakhir. Ada wabak di luar sana.
Saya nak hidup untuk lihat hari jadi ke-30.
Bukan saja hidup tapi ada kehidupan. Saya nak berkahwin. Saya nak keluarga.
Saya berhak dapat kebahagiaan seperti orang lain.
Saya setuju. Saya tak rasa ini caranya.
Ini saja caranya! Setiap cinta ada kompromi,
tapi saya rasa awak takkan faham.
- Maafkan saya. - Maaf. Alamak!
- Johnny! Oh, Tuhan! - Tully, maaf. Awak okey? Saya tak…
- Saya okey. - Okey. Maaf.
Awak nampak…
Cedera?
Ya.
Setidaknya, anduh saya padan dengan gaun saya.
Patutkah kita bercakap tentang apa yang berlaku?
Johnny, kita sedang melaporkan cerita dan saya ditembak.
Maksud saya, malam sebelum itu ketika kita berasmara.
Tiada apa-apa nak dibualkan.
Orang buat perkara bodoh dan gila apabila mabuk,
dan saya dah kembali bersama Chad, jadi kita patut…
Bagus. Ya, Chad.
Ya, saya tak nak…
- Okey, bagus. - Jadi, kawan.
- Kawan. Okey? - Baiklah.
- Kita setuju. - Marilah bersalaman.
- Sumpah dengan jari kelingking. - Ya, janji.
- Ya. - Okey, sumpah.
Apa yang kelakar?
Tak, cuma apa yang Chad tulis dalam buku tetamu. Awak perlu tengok.
Hei, itu…
gaun yang cantik.
Ia mungkin hodoh, tapi setidaknya ia gatal.
Senyum, semua.
Pengantin akan tunjukkan ini kepada cucu mereka.
- Hai! - Hai!
Kate.
Gaun ini sempurna dengan awak.
Ia memang dibuat untuk saya.
- Saya nak cari Chad. - Okey.
Tully? Tully Hart, awakkah?
Oh, Tuhan! Chad.
- Tak sangka. - Sangat tak sangka.
Saya baru bercakap tentang awak dengan Kate sambil makin roti telur goreng.
- Tadi? - Dia kata ia petanda.
Petanda apa?
Tiada apa-apa. Tak apalah.
- Kate, ya? - Ya.
- Bagaimana Kate? - Dia hebat.
Dia mengahwini Johnny.
Tak mungkin. Mestilah.
Sebenarnya mereka akan bercerai.
Mereka ada anak remaja. Dia hebat, dan Kate masih yang terbaik.
Awak bercakap tentang saya?
Panjang ceritanya. Awak apa khabar?
Saya baik. Saya masih mengajar.
Saya berkahwin beberapa tahun lalu.
Ini Sarah.
Dia cantik.
Sangat bijak juga. Dia pakar pediatrik.
Kami ada dua orang anak.
Ini Indy dan Niko.
Aduhai.
Ya.
Awak pergi dan bina kehidupan.
Saya tak boleh mendambakan awak selamanya.
Walaupun, saya cuba.
Macam mana dengan awak? Awak bertemu sesiapa?
Sebenarnya…
Saya jumpa lelaki yang hebat.
Dia bukan orang yang saya sangka akan jatuh cinta.
Kami agak aneh dalam banyak perkara,
tapi ia tak penting.
Saya gembira.
Saya nak dia dalam bot penyelamat saya, awak tahu?
Ya.
- Awak tak boleh letak kereta di sini. - Hei, apa yang berlaku?
Tully Hart.
Tully, hei.
Alamak, kenapa?
Saya mungkin dipengaruhi hormon, tapi saya tak peduli.
Sayang, awak okey?
Tak, ya, saya tak tahu,
tapi saya penat lari daripada komitmen.
Saya nak berlari ke arah sesuatu,
ke arah awak, dan kita.
Saya nak kita berada dalam bot penyelamat bersama.
Saya nak ibu bapa anak-anak kita berkahwin. Saya…
Saya nak awak jadi keluarga saya. Segera.
Semalam.
Selamanya.
Max Brody, sudikah awak mengahwini saya?
Okey, awak sangat sukar diramal.
Saya tahu.
Saya suka.
Saya mencintai awak.
Jadi, awak nak kahwin dengan saya?
Mestilah.
Saya mencintai awak.
Alamak.
Tidak. Alamak!
Oh, Tuhan!
Ibu awak minta gelas tambahan.
Tutup pintu!
Alamak! Apa yang berlaku?
Saya dah rosakkan majlis perkahwinan. Abang saya akan benci saya!
Tak. Kita boleh baiki.
Ya. Semuanya akan okey.
Biar saya bedah sedikit, okey?
Bagaimana?
Kita akan curi bahagian ini, kemudian,
kita akan tampal bahagian yang rosak ini.
- Okey. - Dan…
Tengoklah.
Ia nampak lebih baik. Nampak elok, okey?
Saya tolong awak, Mularkey.
Kita perlu…
tambah aising di bahagian ini.
- Hati-hati. Alamak, terkena sut awak. - Tidak!
Saya akan dituduh sebagai pencuri kek.
- Tak kelakarlah! - Saya tahu.
Lihat, paling teruk pun,
kita makan untuk lepaskan diri. Okey?
Itu rancangan yang sempurna.
- Sean, maafkan saya. - Tiada masalah.
- Kami akan betulkan. - Ini salah saya. Saya ada…
Okey.
Tiada apa yang kita boleh buat sekarang.
Semua bertenang, supaya abang tak sakit jantung.
- Sudah tentu. - Ya, kami tenang.
Okey.
Saya minta maaf.
Tak apa. Sejujurnya, abang dah jangka perkara begini akan berlaku.
Apa maksudnya?
Tak, ia tak sengaja. Biasalah awak jadi Kate.
Samalah macam malapetaka pinata sewaktu parti hari jadi abang
atau ketika awak pecahkan cermin kereta ayah, atau bakar bangsal.
Saya tak bakar bangsal. Ada timbunan jerami kecil…
Ia biasanya berlaku ketika awak ada.
Bukan salah awak. Tak boleh elak.
Ya, ia boleh berlaku kepada sesiapa.
Sean, saya sedang cuba yang terbaik.
Abang tahu. Boleh tak hari ini bukan tentang awak, sekali saja?
Hari ini memang bukan tentang saya.
Maksud saya, abang tak minta saya ucap selamat.
Saya merungutkah abang minta Tully, bukan saya?
Nampaknya awak dah merungut.
Tak, itu bukan saya…
Saya terima…
abang lebih rapat dengan Tully.
Saya terima, walau apa pun sebabnya,
tiada ruang untuk saya dalam hidup abang.
Saya harap hari ini mungkin berbeza.
Bukan sekarang.
Hei, Sean, tengok ini.
Abang pernah suka benda itu.
Ya, saya juga. Tunggu, biar saya lihat juga.
- Ingat bila kita dapat ini? - Ya, lawatan ke Grand Canyon.
Ya, semasa mak dan ayah bergaduh, sepanjang perjalanan.
Hei.
Kalau saya beritahu abang, abang janji tak beritahu ibu dan ayah?
- Ya. - Sebenarnya…
Dulu, saya dan Tully ponteng sekolah
dan kami nampak ibu dengan seorang lelaki.
Apa?
Mereka berbual di rumah bersama, dan mereka sangat rapat…
- Mungkin tukang pembaik. - Bukan.
Tak, ibu takkan buat begitu. Itu agak gila.
- Tapi saya nampak. - Nampak apa?
Dua orang duduk? Tolonglah, jangan jadi dungu.
Saya tak dungu, Sean!
Abang hampir tertipu.
Oh, Tuhan.
Oh, Tuhan. Sean, ayah akan marah.
Macamlah Katie comel akan kena marah.
Diamlah, Sean!
Awak tak faham, bukan? Semuanya mudah untuk awak!
Kenapa abang benci saya?
Ayah tak nak buang benda itu?
Dia masih akan cuba membaikinya, tapi abang dah putus asa.
Okey, jadi kita perlu alihkan barang dari dinding itu
supaya kayu reput boleh diperiksa.
Saya tak tahu ia bermasalah.
- Ibu dan ayah tak pernah kata apa-apa. - Mestilah tak.
- Apa maksudnya? - Tiada apa-apa.
Boleh awak pegang hujung?
Jadi, abang bagaimana di sini?
Kerja teruk sejak naik pangkat, tapi anak-anak hebat.
Jessie suka pasukan tariannya dan Luca ditawarkan ke Princeton.
- Kami ke Itali musim panas ini. - Ya, ibu beritahu.
Semuanya seperti sempurna.
Awak pula? Ibu kata awak berhenti kerja?
Ya. Saya tak nak kekal di situ selepas mereka fitnah Tully.
Ya, teruknya. Setidaknya dia tak salahkan awak.
- Kenapa pula? - Dia takkan buat begitu.
Kami berbual selama sejam malam kelmarin.
Max bagus untuknya. Saya gembira untuk dia.
Abang bercakap dengan Tully selama sejam?
Biasanya kami e-mel, tapi kami berbual sebulan sekali.
Adakah itu sesuai?
Awak tahu, Bud lelaki yang rumit.
- Taklah. - Memang tak.
Dia risau tentang awak, ibu juga.
Saya cari kerja lain.
Mereka risau tentang perpisahan itu.
Ia sebenarnya perceraian penuh. Dokumen itu datang hari ini.
Masih boleh ubah fikiran. Setiap perkahwinan ada masalah.
Ya?
Ya, secara amnya, rumah tangga ada masalah.
Tak bermakna ia perlu berakhir.
Tapi bagi saya, itu perlu.
Saya bertahan lama dan saya mencintainya,
tapi kadangkala melepaskannya ialah pilihan yang berani.
Saya nak kahwin lari dengan Max!
- Apa? - Jumpa saya di gazebo Taman Harbor.
- Apa yang berlaku? - Adakah itu Sean? Bawa dia!
Tully, tunggu. Awak tak boleh…
Rasanya kita perlu ke gazebo Taman Harbor
untuk lihat perkahwinan Tully?
Okey.
- Apa awak buat di sini? - Menulis ucapan selamat saya.
Awak masih tak tulis?
Saya dah cuba banyak kali
dan setiap kali saya tulis, ia kedengaran begitu palsu.
- Kerana awak mencintai Sean? - Apa?
- Saya tak tahu. - Tidak!
Mungkin kerana saya tak tahu cinta sebenar.
Mestilah awak tahu.
Kenapa saya tak ucapkan kepada Chad?
Tiga perkataan saja.
Tiga perkataan yang penting.
- Awak akan cakap apabila awak rasai. - Saya tak mampu merasainya.
Itu sebabnya saya tak sesuai untuk tulis ucapan selamat ini.
Biar saya tulis.
- Betulkah? - Ya, saya tahu nak cakap apa.
Bagus.
Ini lebih menakutkan daripada rompakan bersenjata.
Sean, banyak yang saya nak cakap kepada awak.
Awak macam abang saya, walaupun kita asyik bergaduh,
saya sentiasa mahu hadir untuk awak.
Awak ingat View-Masters lama itu?
Letakkan slaid, lihat menerusi lensa dan…
terus nampak Grand Canyon, Menara Eiffel atau Piramid.
Gambar pemandangan dalam poskad secara ajaibnya jadi nyata.
Jatuh cinta ibarat View-Masters dalam hidup awak.
Awak tak sedar dunia awak dulunya kosong,
tapi tiba-tiba, ada semua dimensi baru ini.
Cinta mengubah segalanya.
Lakukan perkara ini mungkin menakutkan,
macam berdiri di pinggir Grand Canyon sebenar.
Menyerahkan orang lain hati awak ialah tindakan yang besar.
Kadangkala jalan akan berliku,
tapi berbaloi demi pemandangan itu.
Kepada Sean dan Julia.
- Kepada Sean dan Julia. - Kepada Sean dan Julia.
Dia tak pernah sukakan wanita.
Sejujurnya, kita agak risau, bukan?
Saya tak risau. Saya sentiasa tahu Seany saya akan jumpa gadis yang sesuai.
- Dia jumpa. - Dia jumpa. Ya.
Maaf, masa untuk ubat hilangkan sakit. Makan dengan makanan.
Tak bolehkah sedut saja?
Hanya jika awak nak saya bawa awak pulang. Mula dengan ini.
Ikut sini.
Boleh saya tanya sesuatu?
Ya, Johnny?
Awak rasa dia mencintai Chad?
Cinta yang dia ucapkan tadi, awak tahu,
ia sangat menakutkan, berbaloi.
Hei.
Kate!
Hei, saya tahu awak melindungi dia.
Awak rasa itu sebabnya?
Awak cuba cium saya malam yang awak pengsan di pejabat.
Ya. Kenapa, Johnny?
Kemudian, beberapa hari kemudian awak tidur dengan Tully?
Awak beritahu sayalah orang yang awak fikirkan
di El Salvador sewaktu diacukan pistol. Ingat lagi?
Awak fikirkan saya.
- Saya beritahu awak itu? - Ya. Jadi apa itu, awak menipu?
Awak cakap begitu semasa mabuk supaya dapat berasmara?
Tidak.
Memang saya terfikirkan awak.
Saya cuma tak tahu maksudnya.
Awak dan saya, Kate…
Awak sangat senang.
Saya mudah diajak berbual, tapi awak nak Tully atas katil.
Saya faham. Betul sangat.
Tak, ia bukan tentang seks.
Apa yang dia ucapkan tadi, itulah Tully yang sebenar.
- Itu yang saya suka. - Saya yang tulis ucapan itu, tak guna!
Awak tahu, saya fikir tentang awak. Betul, kerap kali saya fikir.
Tapi, awak tahu, ia rumit.
Awak seorang yang baik, Mularkey, dan saya…
Saya tak begitu.
Mengarutnya, Johnny Ryan.
Saya bukannya bidadari porselin yang patut diagungkan.
Saya wanita yang jahat dan rumit,
dan awak takkan tahu. Tapi itu tak penting.
Saya tak peduli. Saya dah lupakan.
Jadi, teruskan mengejar fantasi.
Saya akan bersama lelaki yang nakkan saya.
Saya isytiharkan perang biskut! Serangan renjisan!
Sini pun awak.
Awak sedar saya tiada.
Maafkan saya. Saya agak bercelaru hari ini.
Disebabkan Johnny?
Daytona, awak nak habiskan itu?
Ada lagi? Sedapnya!
Awak mesti gilakannya sampai menjerit sebegitu.
Saya tak nak begitu, tapi…
Saya minta maaf, Mutt.
Awak lelaki yang baik.
Ia pengalaman hebat saya…
merasai saat menjadi kekasih Kate Mularkey.
Berapa lama nak biarkan ayah awak
sebelum saya selamatkan Chad daripada jenakanya?
Dia nampak okey. Baguslah dia nak kenal keluarga.
Ya.
Betul.
Lihatlah mereka. Mereka sangat serasi.
Saya harap dia gembira.
Tak tahulah jika saya akan jadi macam mereka.
Awak akan dapat cinta yang awak impikan,
dan ia akan jadi begitu indah.
Indah seperti saat bas Leif Garrett rosak di hadapan rumah.
Saya tahu awak juga.
Tak naklah. Tak guna cinta.
Patutnya jadikan itu ucapan selamat awak.
- Minum. - Minum.
Apabila saya jadi anak dara tua, saya masih ada awak.
Ya.
Pernahkah awak terfikir,
yang saya akan berkahwin akhirnya?
Saya tak mabuk pun.
Tak. Saya tak sangka ia akan berlaku.
Okey. Awak pandang macam saya gila, dan sememangnya begitu.
Ini perkara gila untuk buat,
tapi awak yang buat saya fikir tentang tanda-tanda alam semesta.
Tull, saya memang sokong awak…
jika awak pasti ini yang awak nak.
Saya pasti.
Sangat pasti.
Saya boleh lihat masa depan bersamanya.
Keluarga.
Rasa selesa bersamanya.
Ia menakutkan saya, tak tipu, tapi saya nakkan ini.
Tutup mata awak.
Saya jumpa di garaj ibu bapa saya.
Awak dah ada sesuatu yang dipinjam.
Oh, Tuhan.
Mari saya pakaikan.
Saya nampak macam pengantin.
Ya, memang pun.
Boleh tahan untuk perkahwinan gopoh pertengahan umur.
Ketika Tully minta saya jalankan upacara perkahwinan
dua jam setengah sebelum acara,
saya anggap ia cabaran terbesar dalam kerjaya saya.
Nampaknya, sesiapa saja boleh ditahbiskan di Internet.
Sekarang, rasa dingin di udara, mungkin Seattle pada musim luruh,
atau mungkin pengantin kita, Max Brody. Dia sememangnya lelaki yang hebat.
Selamat berkenalan, Max.
- Saya Johnny Ryan. - Selamat berkenalan.
Selamat sertai keluarga.
Tapi tak. Rasa dingin itu bukannya cuaca atau pengantin kita, Max Brody.
Sebenarnya semua seram sejuk kerana tiada siapa pernah terfikir
kita akan lihat hari Tully Hart menjadi isteri.
Perkahwinan…
Ia semula jadi, bukan?
Ia umpama ikatan molekul, bersatu bersama
dan awak rasai satu sama lain…
segalanya.
Ia komitmen penuh. Rumah tangga itu sukar.
Ada yang gagal.
Tapi walaupun ketika molekul terpisah,
kita selamanya berubah oleh cinta itu.
Kita terikat selama-lamanya.
Awak akan buat kesilapan.
Banyak…
kesilapan.
Awak akan saling memaafi, berulang kali…
dan lagi…
Kerana ia segalanya.
Ia keperitan dan kegembiraan.
Untuk memilih satu sama lain seperti sekarang, tak kira apa pun,
awak takkan sama, dan ia berbaloi.
Awak terima lelaki ini?
Ya.
- Awak terima wanita ini? - Ya.
Tengoklah. Sangat padan.
Awak boleh cium pengantin.
Baiklah, kita berjaya.
Pandai awak jalankan upacara.
Hei, terima kasih.
Saya fikir, apa awak akan kata?
Awak memang penulis yang lebih baik.
Saya harap semuanya bukan yang lalu.
Bercakap macam penulis yang lebih baik.
Saya hampir cuba pujuk dia jangan teruskan. Ia terlalu pantas.
Awak perlu lepaskan dia.
Selagi itu yang dia nak.
Itu saja yang penting.
Saya dapat ini hari ini.
Ya, peguam saya minta saya selesaikan sebelum ke Iraq.
Terima kasih.
Ibu dan ayah mungkin tertanya-tanya sebab kita menghilang.
Kita pasti kena marah.
Lebih daripada ketika abang pecahkan Ford ayah?
Abang? Saya yang buat.
Tak, ketika benda itu jatuh dan pecahkan cermin depan.
Sayalah. Ingat tak? Kita main, saya campak View-Master.
Kita tak main. Kita bergaduh.
Ayah hukum abang sebulan. Awak tak ingat?
Baiklah. Tak setuju tapi tak apa.
Setuju.
Tapi abang betul. Saja nak cakap.
Maaf kerana abang jahat dulu.
Abang cuma marah,
cuba capai semua keinginan mereka
sedangkan awak dah sempurna bagi mereka.
Lihatlah saya sekarang. Penganggur, bercerai secara rasmi.
Saya tahu abang nak kata yang saya tak patut putus asa.
- Saya patut usaha lagi. - Bukan itu yang abang nak kata.
Abang kagumi awak kerana tahu berhenti bergelut atau berpura-pura.
Abang tak dapat bayangkan.
Mestilah abang tak boleh.
Abang dan Julia umpama pasangan daripada filem klasik.
Saya cemburukan awak berdua.
Yakah?
Mestilah.
Maksud saya, awak berdua sangat serasi.
Awak nak perkara yang sama dalam hidup.
Awak besarkan anak-anak yang luar biasa
yang nak luangkan masa sebagai keluarga
dan pergi bercuti tanpa bergaduh.
Saya tak pernah lihat sesiapa antara awak bergaduh.
Ya. Kami pasukan yang hebat.
Tapi abang rasa kosong…
kadang-kadang.
Selagi abang boleh abaikan atau tolak jauh, tanam ia…
semuanya okey.
Tapi kebelakangan ini, ia semakin kuat.
Bunyinya sangat sukar.
Kalau abang beritahu awak, janji tak beritahu ibu dan ayah?
Abang…
Abang homoseksual.
Abang…
- Yakah? - Abang tak harap awak faham.
Saya faham. Saya cuba nak menerimanya.
Tully tak pernah beritahu?
Tully tahu tentang ini?
Ya, sejak sekolah tinggi.
Sejak sekolah?
Dia nampak abang dan Robbie dan…
Abang dan Robbie?
Oh, Tuhan, saya sangat menyukai dia dulu.
Patutlah dia tak pandang saya.
- Maaf. - Tully tak pernah beritahu.
Abang suruh rahsiakan, jika itu buat awak rasa lebih baik.
Sebenarnya, saya rasa lebih baik.
Saya tak faham sebabnya abang rapat dengan dia dan bukan saya.
Ia berbeza. Awak adik abang.
Ya, sayangya abang tak rasa nak beritahu saya.
- Abang beritahu sekarang. - Okey.
Terima kasih.
Awak jadikan saya lelaki paling bahagia di dunia, Puan Brody.
Saya nak kekalkan nama saya.
Ya, sudah tentu.
Tapi awak boleh panggil saya Puan Brody malam ini.
Macam lakon peranan.
Baiklah.
Keluar ke sini, isteriku!
Suka hati sayalah, suamiku.
Oh, Tuhan. Max!