‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪แม่ไหวมั้ยคะ พิธีศพจะเริ่มแล้วนะ
‪(โบสถ์หัวใจบริสุทธิ์ของพระแม่มารี)
‪จ้ะ แต่แม่ยังไม่อยากเข้าไปเผชิญความจริง
‪โอเคค่ะ งั้นรอก่อน
‪ป้าทัลลี่คงรู้ว่าจะทำยังไง แต่แม่ไม่รู้
‪ว่าจะบอกลายังไง
‪เดอะเบลลี่บั๊กของโคลสัน เจฟเฟอร์ส
‪"ฉันรู้สึกมวนท้อง ปั่นป่วนไปทั่วร่าง"
‪"ใยพุงจึงใหญ่เช่นนี้ ‪และมีเสียงครืดคราดคล้ายแมว"
‪แสดงแข็งไป
‪ละครโรงเรียนนะแม่
‪ลูกต้องใส่อารมณ์กวี
‪ต้องเข้าถึง
‪"ปั่นป่วนไปทั่วร่าง"
‪เวทีเป็นของลูก ใช้มันให้เต็มที่
‪ทำให้คนดูคล้อยตาม
‪แย่งความสนใจมาที่เราตลอดเวลา
‪โอเค
‪ดีมาก ไหนลองซิ
‪โอเคค่ะ
‪"วันนั้นฉันกินแค่บราวนี่กับอินทผลัม"
‪"ก้อนดิน น้ำแมลงสาบ และหนอนผีเสื้อตุ๋น"
‪รู้ใช่มั้ยว่าทำไมลูกถึงเลือกกลอนนี้
‪เพราะแม่ไง
‪แม่เคยอ่านกลอนนี้ให้ฟังตอนลูกเด็กๆ
‪เปล่าค่ะ ไม่ใช่ คุณยายอ่าน
‪แต่ยายอ่านให้ฟังเพราะแม่ชอบ
‪ลูกถึงชอบ
‪เราเหมือนกันนะ
‪พรุ่งนี้ฉันจะพลาดไม่ได้เลย
‪ถ้าอยากเป็นจีน เอเนอร์เซนคนต่อไป ‪ฉันต้องจำบทให้ขึ้นใจ
‪ต้องฉะฉานแล้วก็ทำให้คนดูประทับใจ
‪แต่ว่าต้องเล่นให้เป็นธรรมชาติด้วย
‪ผู้สื่อข่าวเก่งๆ เป็นแบบนี้ทุกคนเลย
‪เป็นธรรมชาติ ฉันต้องเป็นจุดเด่นบนเวทีให้ได้
‪ต้องดึงความสนใจมาที่ฉันคนเดียวตลอดเวลา
‪ตอนนี้แหละที่จะวัดว่าใครเป็นข้าวเปลือก
‪ใครเป็นข้าวสาร
‪ขอโทษที่ขัดนะทัลลี่ แต่…
‪เธอดึงความสนใจคนเก่งอยู่แล้ว…
‪จริงๆ นะ
‪เธอเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ เธอทำได้แน่
‪ไม่รู้สิ
‪ถ้ามีปัญหา ฉันจะโดดลงชุดหนอนผีเสื้อ
‪แล้วกลิ้งหนีลงเวทีเลย
‪เราเข้าขากันเพราะแบบนี้แหละ
‪อีกหน่อยเราต้องได้เป็นผู้สื่อข่าวชื่อดัง
‪ด้วยกัน
‪จริงเหรอ
‪อยู่แล้ว
‪แล้วเราจะอยู่ด้วยกัน แฟนเราก็จะสนิทกันด้วย
‪โอเค
‪หวังว่าคลาวด์คงชอบนะ
‪เย่ ได้เห็นลูกแล้ว
‪หวัดดีค่ะ เคทค่ะ
‪- หมอแจ็คสันค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- ค่ะ
‪กำลังจะอัลตราซาวด์พอดีเลย
‪ฉันมาได้ใช่มั้ย
‪- ได้สิ ‪- เธอไม่โทรกลับฉันเลย
‪ใช่ ตอนนี้ฉันไม่อยากคุยโทรศัพท์น่ะ
‪ฉันขอโทษจริงๆ นะเรื่องบทความ
‪หมอไปล้างมือก่อนนะคะ
‪เอาไปเผาได้มั้ยเนี่ย
‪ที่จริงก็อ่านเพลินดีนะ
‪ฉันไม่รู้เลยว่าคิมเบอร์จะเขียนอะไร
‪- ถ้ารู้ฉันคงฆ่านางแล้ว ‪- ฉันรู้
‪- ฉันไม่โกรธหรอก ‪- เธอโกรธได้
‪- เธอต้องโกรธอยู่แล้ว เป็นฉัน… ‪- ไม่โกรธ
‪หมายถึงไม่โกรธเธอ
‪เธอไม่ผิด
‪คลาวด์ต่างหาก
‪เขาเป็นคนแบบนี้แหละ
‪ตัวร้ายในหนังสยองขวัญ เหมือนเฟร็ดดี้ ครูเกอร์
‪กลับมาโกหกเพื่อทำลายชีวิตทุกคน ‪ได้เหมาะเจาะเสมอ
‪ฉันเสียใจด้วยจริงๆ นะ
‪ฉันรู้จ้ะ ไม่เป็นไรจริงๆ
‪อยากเห็นลูกรึยังคะ
‪ค่ะ
‪ตายแล้ว ดูสิ
‪ตอนนี้ยังบอกเพศไม่ได้ ‪แต่ฟังเสียงหัวใจเต้นได้ค่ะ
‪นั่นไงลูกเรา เหมือนเบลลี่บั๊กเลยเนอะ
‪มีอะไรเหรอ
‪ไม่มีอะไร แต่…
‪ฉันยังไม่รู้เลยว่าจะเอายังไงกับเด็ก
‪รัฐวอชิงตัน ‪ทำผิดกฎหมายสิทธิพลเมืองปี 1964
‪ที่จ่ายค่าจ้างผู้หญิงน้อยกว่าผู้ชาย
‪แล้วพวกนั้นยังไม่ให้ฉันเข้าไปอีก
‪ฉันเป็นนักข่าวผู้หญิงคนเดียวนะ
‪พวกเขาคิดว่าฉันจะไม่สัมภาษณ์ ‪ทนายสหภาพที่ฟ้องร้องเหรอ
‪ฉันไม่ชอบเวลากล้องรุมเลย
‪- เธอไม่อึดอัดบ้างเหรอ ‪- ก็มันเป็นงาน ต้องทำข่าว
‪เหมือนออกไปสู้กับฝูงเกรมลินก๊อปเกรดเอ
‪ฉันผลักไอ้เสร่อที่อยู่เคเอโอเอ็นได้
‪แต่โดนนักข่าวเคจีเอ็มคิวเอาไหล่มาเบียด
‪ฉันเลยกระทืบเท้าเขา
‪- เธอใส่ส้นสูงนะ ‪- เฮ้ยทัลลี่
‪- เลือดไม่ออกซะหน่อย ‪- พวกนั้นต้องโทรมาด่าแน่
‪ฉันกะว่าเธอต้องชกจมูกนักข่าวเคแอลบีเคแน่
‪คุณเพิ่งทำแค่สามข่าวแต่สร้างศัตรูเพียบเลย
‪- อะไร… ไม่เอา ไปเลย ‪- รอบแรกหัวหน้าเลี้ยง
‪รอบสองผมเลี้ยงเอง
‪อย่างที่ควรจะเป็น
‪ผู้หญิงกินฟรี ชดเชยที่โดนผู้ชายกดขี่…
‪ทัลลี่ รีบไปเหอะ ต้องชิงหนีรถติด
‪จริงสิ เมื่อกี้ฉันเห็น ‪ลานจอดรถเทรลเลอร์ข้างทาง
‪ขากลับขอแวะหน่อยนะ
‪- รถติดแล้วนะ ‪- แป๊บเดียวเอง
‪นะมัทท์
‪(ข่าวเคพีโอซี 5 ‪ทาโคมา)
‪(ลานจอดรถเทรลเลอร์วิสเปอร์เลก)
‪ให้ 15 นาทีพอนะ ต้องกลับไปตัดต่อ
‪ตดยังไม่ทันหายเหม็นฉันก็เสร็จแล้วล่ะ
‪ถามจริง
‪ฉันจะไปด้วย
‪อย่าเลย ไม่เป็นไร ฉันไปเองได้
‪เธอมาทำไม ไม่เข้าใจ
‪ไหนๆ ก็มาแถวนี้แล้ว ฉันเลย…
‪ฉันมีเรื่องจะบอกเขา
‪- เขาไม่ทำอย่างที่เธอหวังหรอก ‪- ก็ไม่แน่นะ
‪เขาอาจจะไม่เหมือนสองปีก่อนก็ได้ ‪และชีวิตฉันก็ดีขึ้นมากด้วย
‪ยังไงเธอก็แคร์เขาสินะ
‪ฉันแค่อยากเจอเขา
‪- คนเดียว ‪- ได้จ้ะ
‪ขอแนะนำให้เธอใช้จังหวะนี้
‪แอบไปจู๋จี๋กับมัทท์ซะ
‪คลาวด์
‪ไงทัลลูลาห์
‪พอดีหนูมาทำงานแถวนี้
‪กับช่องข่าวเคพีโอซี
‪หนูได้เป็นนักข่าวภาคสนามแล้ว
‪หนูกำลังทำข่าวเรียกร้องให้รัฐ ‪จ่ายค่าจ้างผู้หญิงอย่างเท่าเทียม
‪ผู้พิพากษาที่ทำคดีเป็นคนผิวดำ
‪เจ๋งใช่มั้ย
‪ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว
‪ทีวีมอมเมาประชาชน
‪ใช่
‪แม่เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องของมึนเมานี่
‪ถ้าฉันแกล้งทำเป็นอวย เธอก็ไม่เคารพฉัน
‪ถ้าเธอทำงานให้สำนักข่าว
‪ที่พูดความจริง
‪ไม่ใช่พวกสำนักข่าวขี้ข้ารัฐบาล ฉันก็คงชื่นชม
‪งานนี้ดีใช่มั้ย
‪เงินดีมั้ย
‪เจ๋ง เดือนนี้เงินไม่พอใช้พอดี
‪อย่าเอาไปซื้อยาหมดล่ะ
‪ผมน่าจะถือกล้องลงมาด้วย ‪แสงตอนนี้สวยมากเลย
‪ไปได้แล้ว
‪แป๊บนะ
‪เป็นไงบ้าง
‪หาไม่เจอ สงสัยย้ายไปแล้ว
‪ไม่ต้องห่วงนะ เขาคงไปอยู่ที่อื่นน่ะ
‪เดี๋ยวเขาติดต่อมาค่อยเล่าให้ฟังก็ได้
‪- เขาต้องภูมิใจแน่ ‪- จ้ะ ใช่จ้ะ
‪"ทัลลี่บอกทุกคนว่าแม่ตายแล้ว
‪แต่โดโรธี ฮาร์ทอยู่ในซีแอตเทิล ‪ทำงานที่โอวัลตินคาเฟ่
‪เพื่อหาเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องไปวันๆ
‪ในขณะที่ลูกสาวนั่งจิบกาแฟบนโต๊ะ ‪ราคา 12,000 เหรียญบนห้องเพนต์เฮาส์สุดหรู
‪ชมโต๊ะกาแฟฉันด้วย ‪แต่ว่า 15,000 ย่ะ ขอบใจมาก
‪ไม่ได้ช่วยเลยนะ
‪ฉันนึกว่าเป็นบทความสบายๆ
‪- เพื่อนคุณนัดให้เหรอ ‪- ใช่
‪คุณว่าเขาจะบอกเจ้านายมั้ย
‪- ไม่ ‪- ไม่
‪ใครจะบอกไม่ใช่เรื่องสำคัญ
‪ตอนนี้เรตติ้งเรายิ่งต่ำๆ อยู่
‪ทัลลี่ดันมาเจอกล่าวหาว่าเป็นลูกเนรคุณอีก
‪คืนนี้แอ็กเซสฮอลลีวูด ‪กับเอ็นเทอร์เทนเมนต์ทูไนต์จะพูดเรื่องนี้
‪แล้วเราจะทำยังไง แถลงข่าว
‪หรือบริจาคเงินให้บ้านพักสตรี
‪คุณต้องพาแม่มาออกรายการ
‪- ฮะ ‪- คุณเป็นมหาเศรษฐี
‪ตอนนี้คนเข้าใจว่าคุณทิ้งแม่ ทำตอนคืนดีกับแม่สิ
‪เชิญนักบำบัดมาออกด้วยก็ได้
‪คุณจะได้ขึ้นปกพีเพิลอาทิตย์หน้า
‪ฟังไอเดียเขาก่อน
‪ได้สติแล้วโทรหาฉันนะ
‪- มาสายนะมูลาร์คีย์ ‪- บทความโคตรดังเลยนะ
‪ว่าไงนะ
‪ถ้าโดนเขาฟ้องฉันจะไม่แปลกใจเลย
‪ขอโทษนะกิเดี้ยน ผู้ช่วยฉันน่าจะมีเรื่อง
‪อยากคุยกับฉันเป็นการส่วนตัวน่ะ
‪- ได้ ผม… ‪- ไม่เป็นไร อยู่นี่แหละ
‪ฉันอยากให้ทุกคนรู้ว่า ‪คิมเบอร์ไม่ตรวจสอบข้อเท็จจริง
‪ตรวจสอบแล้ว
‪คุณโทรไปถามทัลลี่รึเปล่า
‪ฉันโทรแล้ว แต่เพื่อนคุณไม่โทรกลับ
‪นางคงคิดว่า
‪ฉันจะเขียนบทความอวยนางสวยๆ
‪เลยไม่ควรค่าให้สนใจล่ะมั้ง
‪เขาไม่ได้คิดแบบนั้นหรอก
‪ทัลลี่เป็นพิธีกรรายการดัง ‪เขาไม่มีเวลาคุยกับใครทั้งนั้น
‪ฉันก็ไม่มีเวลาพูดเรื่องนี้เหมือนกัน ขอตัวนะ
‪ทัลลี่ให้เงินคลาวด์ใช้อยู่หลายปี
‪แต่ที่เลิกให้เพราะรู้ว่าเขาเอาเงินไปซื้อยา
‪แม่ทัลลี่ติดยา เขาเลยต้องดัดนิสัย
‪ไม่ได้แปลว่าเขามีสิทธิ์โกหกประชาชนนี่
‪คุณเลยต้องฉีกหน้ากากเขาเหรอคิมเบอร์ ‪ไร้สาระว่ะ
‪คุณรู้ว่าตัวเองโดนเพ่งเล็ง ‪เลยดิ้นรนเอาตัวรอดมากกว่า
‪ฉันไม่ได้เกลียดเขานะเคท
‪ฉันทำหน้าที่นักข่าว ซึ่งก็คือหาข่าว
‪เขาไม่ได้เอาตัวเข้าแลกงาน
‪โกหกหน้าด้านๆ ใครบอกคุณ
‪ฉันเปิดเผยแหล่งข่าวไม่ได้
‪นี่ไม่ใช่คดีระดับโลกนะ
‪"ข่าว" ของคุณเหมือนหนังสือซุบซิบดารา
‪ฉันทำข่าวตามหลักการ
‪เราทำนิตยสาร ไม่ใช่บริษัทพีอาร์
‪งั้นโกหกฉันทำไม ไหนว่าจะออกเดือนหน้าไง
‪โรเจอร์ตื่นเต้นมาก เลยเลื่อนเป็นเดือนนี้
‪คุณคงไม่ได้อ่านโน้ตสินะ
‪มัวแต่เขียนบทความของตัวเองเหรอ
‪- เมื่อไหร่จะเอามาส่งล่ะ ‪- ไม่ส่งแล้วโว้ย ฉันลาออก
‪- ฉันจะเอานี่ไปด้วย ‪- นั่นของผม
‪ผมเอาไปตากแดดน่ะ
‪ไม่ต้อง เอาไปเถอะ
‪(เตกิล่า)
‪(สายเรียกเข้า ‪แม็กซ์)
‪ไงคะ
‪ว่าไง หมอว่าไงบ้าง
‪- ก็ดี ไม่มีปัญหาอะไร ‪- ดีแล้ว
‪ผมจะโทรมาถามด้วยว่า ‪คุณกินวิตามินบำรุงครรภ์รึยัง
‪ดีกว่าวิตามินธรรมดาตรงไหนไม่รู้
‪แต่ผมรู้ว่ามันสำคัญ
‪- ค่ะ ฉันกินแล้ว ‪- สุดยอด
‪เออ นี่…
‪ผมอยากถามว่าครั้งต่อไป ผมจะ…
‪ผมขอไปดูด้วยได้มั้ย อาจจะไปฟังเสียงหัวใจ
‪ไปดูว่าเป็นลูกสาวหรือลูกชาย
‪ค่ะ ได้สิ ก็…
‪ถ้าเราตัดสินใจแล้วว่าจะเอาไว้
‪แล้ว…
‪คุณเป็นยังไงบ้างเรื่องบทความนั่น
‪ดีค่ะ สบายดี
‪ข่าวเสียหายไม่มีจริงใช่มั้ย
‪ถ้าไม่มาด่าฉันว่าอีตัวสันดานเลว
‪เอาเต้าไต่จนดัง
‪ใช่ แต่เขาโกหก
‪ปล่อยไว้ไม่ได้หรอก
‪ใช่
‪ฉันกำลังเคลียร์งานอยู่ที่ออฟฟิศน่ะ
‪ได้
‪เดี๋ยวผมไปหามั้ย
‪ฉัน…
‪ฉันเหนื่อยมากจริงๆ
‪อาจจะทำให้คุณหงุดหงิดก็ได้
‪ฉันอยากนอนน่ะ
‪ได้ ผมเข้าใจ
‪พรุ่งนี้คุยกันนะ
‪ค่ะ ไว้ค่อยคุยกัน
‪ได้ ฝันดีนะทัลลี่
‪นัดนี้ลุ้นมากเลยครับ
‪ซีแอตเทิลซีฮอว์กกับกรีนเบย์แพกเคอร์ส
‪ฉันไม่เมาเลย ต่อมั้ย
‪- คุณกินเยอะสุดเลยนะทัลลี่ ‪- แล้วคุณล่ะ สักแก้วเถอะ
‪ลูกน้องคนโปรด
‪- ที่คุณสั่งสอนและฟูมฟักมากับมือ ‪- ไม่ใช่เลย
‪ได้เป็นนักข่าวจริงๆ แล้ว
‪อย่างนี้ต้องฉลอง
‪- ช็อตเดียว ‪- ไม่เอา
‪- เอาเถอะ ‪- ขนาดโซดายังไม่แตะเลย
‪ถามจริง
‪วันที่กลับมาจากเอลซัลวาดอร์
‪ผมเมามาก เรียกว่าเมาจนขาดสติ
‪ผมนั่งตัดต่องานอยู่ที่ออฟฟิศจนดึก
‪จนเคทมาเจอแล้วลากผมไปนอนบนโซฟา
‪แต่ผมจำอะไรไม่ได้สักอย่าง
‪เลยอยากพักตับซะหน่อยน่ะ
‪ถึงเวลาแล้วนี่
‪ขอโทษค่ะ เปิดช่องเคพีโอซีได้มั้ยคะ
‪นี่คุณ วันนี้ฉันได้รายงานข่าวออกทีวีเชียวนะ
‪ซีฮอว์กได้ต่อเวลา
‪ซีแอตเทิลซีฮอว์ก 17 ต่อ 17
‪- ได้เลย ‪- อย่าบังสิน้อง
‪เฮ้ย
‪รัฐวอชิงตันบอกผู้หญิงว่า ‪"ถึงคุณจะทำงานหนักแค่ไหน
‪เราก็ยังจ่ายคุณน้อยกว่าผู้ชาย"
‪ทัลลี่
‪อะไร ไม่ต้องพูดมากเลย ‪หุบปากไปพวกผู้ชายขี้เมา
‪ที่ไม่ยอมรับว่าผู้หญิง…
‪- เปลี่ยนกลับเลยนะ ‪- เธอเจ็บมั้ย
‪ไม่เจ็บๆ
‪- ก็ได้วะ สักแก้วแล้วกัน ‪- เย่ ต้องอย่างงี้สิ
‪ครับ ขอเบอร์เบิ้นสองช็อต
‪แทงสวยมาก
‪ถ้าได้เป็นผู้ประกาศข่าวหลักเมื่อไหร่ ‪ฉันจะไล่คุณออก
‪พอเคทได้เป็นเจ้าของช่องก็จ้างผมกลับ
‪- ใช่มั้ยเคที่ ‪- ก็ไม่แน่
‪"ก็ไม่แน่"
‪ไม่เป็นไรๆ
‪พร้อมมั้ย ดูไว้นะ
‪เฮ้ย ไม่ใช่…
‪คุณเรียนจบรึเปล่าเนี่ย
‪ผมกินไปแก้วเดียวเอง
‪- ต้องสามแก้ว… ‪- ถึงจะห่วยกว่านี้ใช่มั้ย
‪- จำไว้เลยมูลาร์คีย์ ‪- มุกเด็ดมูลาร์คีย์
‪ผมไม่ได้เรียนมหาลัยเหมือนพวกฉลาดๆ อย่างคุณ
‪ผมรู้ตัวว่าอยากเป็นช่างภาพข่าวมานานแล้ว
‪พูดเก่งจนได้งานทำตอนอายุ 17
‪เรื่องจริง
‪พอรู้ว่าต้องการอะไร ก็จะไม่ไขว้เขว
‪มัทท์
‪ไม่นับนะ
‪- เมื่อกี้… ‪- แคเธอรีน สการ์เล็ต มูลาร์คีย์
‪ฉันช็อกจริงๆ นะเนี่ย
‪- ฉันชื่อแคธลีนจ้ะ ‪- รู้แล้ว
‪ไม่ใช่แคเธอรีน เธอก็รู้
‪ฉันว่าเธอเหมือนแคเธอรีนมากกว่าน่ะ
‪มุกโคตรหมาแก่ยังเสือกโดนหลอกได้
‪โง่จริงๆ
‪ไม่ลงหรอก ยังไงก็ไม่ลง
‪ตายแล้ว ฉันทำได้
‪คืนนี้แหละ มัทท์กับฉันจะมีอะไรกัน
‪สุดยอด จู๋ใหญ่แน่ๆ
‪- ทัลลี่ ‪- อะไรล่ะ
‪ฉันรู้สึกได้ สัญชาตญาณบอก
‪ฉันเดาเรื่องแบบนี้ถูกทุกครั้ง
‪เสร็จแล้วเธอต้องโทรมาเล่าให้ฉันฟังทันทีนะ
‪หรือไม่ก็รอเล่าตอนเช้าเนอะ
‪ว่าไงคนสวย
‪ไงคะ พาฉันไปบ้านหน่อย
‪ฮะ ตอนนี้เลยเหรอ
‪ผมสั่งเหล้าเพิ่มไป
‪บอกให้จอห์นนี่เหมาเลยนะ ‪ผมจะพาแฟนกลับบ้าน
‪- ฉันเป็นแฟนเขา ‪- ใช่แล้ว
‪ถอยไปเดี๋ยวนี้
‪แพ้เลย
‪สองคนนั้นไปแล้วเหรอ
‪ใช่ คืนนี้เคทของฉันจะโดนเอาแล้ว
‪ตื่นเต้นแทน
‪งั้นผมจ่ายเองก็ได้
‪อย่าบ่นน่า เคทมีความสุข
‪ใช่ คุณพูดถูก เคทควรคบกับคนอย่างมัทท์
‪คนดีๆ
‪ดีแล้วล่ะ
‪แด่มัทท์กับเคท
‪แด่เคทกับมัทท์
‪ชนๆ
‪ขอโทษนะ
‪ไม่เป็นไร
‪มันไปอึบนเตียงผมได้ไงไม่รู้ ‪ปกติจินเจอร์เป็นหมานิสัยดีนะ
‪มันไม่ได้ตั้งใจหรอก
‪ไม่รู้ทำไมกลิ่นแรงขนาดนั้น สงสัยกินชีส
‪- หรือแคสเซอโรลที่ผมวางไว้ ‪- ไม่เป็นไรๆ เปลี่ยนเรื่องคุยเถอะ
‪ขอโทษนะ หมดอารมณ์เลย ผมเกร็งน่ะ
‪นี่เหมือนความฝันอันสูงสุดเลย
‪ฝันว่าอะไรเหรอ
‪ถ้าทัลลี่กลับบ้านล่ะ
‪ก็ช่างสิ คุณรู้มั้ยว่าฉันต้องทนฟัง
‪เสียงเขาหอนตอนมีเซ็กซ์มากี่ครั้งแล้ว
‪แจ๋วเลย
‪(เบียร์สด)
‪ฉันไม่เคยเจอพ่อ ที่จริงไม่รู้ชื่อพ่อด้วยซ้ำ
‪พ่อแม่ผมเป็นผู้เผยแพร่ศาสนา
‪ลากผมไปกล่อมเกลาใจคนมาทั่วโลก
‪พวกท่านเป็นคนดีนะ
‪แต่พ่อผมเลิกนิสัยเจ้าชู้ไม่ได้
‪แม่รับไม่ได้เลยกินเหล้าจนตาย
‪โอ้โฮ
‪เศร้ามาก เสียใจด้วยนะ
‪แต่ฉันอยากให้แม่ฉันกินเหล้าจนตายนะ
‪ฉันบอกทุกคนว่าแม่ตายแล้ว ‪เพราะมันง่ายกว่าพูดเรื่องจริง
‪ว่าแม่ไม่เคยแยแสฉันเลยแม้แต่น้อย
‪แล้วฉันก็คิดว่าแม่น่าจะเกลียดฉันมากเลย
‪ลึกๆ ฉันเลยรู้สึกว่าตัวเองกลวงมาก
‪แม่ง
‪คุณชนะ
‪วันนี้ฉันไปหาแม่
‪หลังจากไม่ได้ไปมา…
‪ไม่รู้นานแค่ไหนแล้ว
‪ลึกๆ แล้ว
‪ลึกๆ แล้วฉันก็อยากให้แม่ดึงฉันเข้าไปกอด
‪บอกว่าแม่ภูมิใจ
‪ไม่รู้ทำไมถึงเจ็บไม่เคยจำ
‪ชอบกลับไปให้เขาด่าเหมือนคนโง่อยู่นั่นแหละ
‪ฉันเป็นบ้าอะไรเนี่ย
‪ไม่ได้เป็นอะไรหรอก
‪ฉันเพี้ยนหลายเรื่องเลย
‪ทัลลี่ ผมไม่เคยรู้จักใครที่ทำงานหนักเท่าคุณ
‪มีความปรารถนาและทะเยอทะยานในงานเท่าคุณ
‪ผมประทับใจจริงๆ
‪ใครๆ ก็รู้ว่าคุณไปไกลกว่านี้ได้
‪อีกหน่อยคุณต้องดังมากแน่
‪ใช่ ฉันเป็นคนทะเยอทะยานมาก
‪แล้วก็ตลกด้วย
‪ดื้อ ใจดี
‪ไม่ใช่เลย
‪คุณเปลี่ยนกระดาษกรองกาแฟ
‪เพราะรู้ว่าเคทไม่ชอบจับกากกาแฟเปียกๆ
‪ผมรู้ว่าคุณทำให้เคท
‪เพราะก่อนเคทเข้ามาอยู่นี่ คุณไม่เคยทำเลย
‪ก็ใช่ แต่ก็เป็นแค่เรื่องเล็กๆ ที่ฉันทำให้…
‪ขอโทษนะ ผม…
‪ผม…
‪ตอนนี้ผมสับสนน่ะ
‪ใช่
‪ฉันด้วย
‪ดีใจจังที่ได้มาอยู่ตรงนี้กับคุณ
‪เราจะได้ทำแล้ว
‪ใช่ค่ะ
‪มัทท์ ฉันพร้อมแล้ว ตอนนี้ฉันตื่นเต้นมากเลย
‪ขอโทษนะ
‪ขอโทษ
‪คุณเซ็กซี่มาก
‪แล้วผมก็เมามาก เกร็งด้วย
‪ผมตื่นเต้นเกินไปน่ะ ปกติไม่เคยเป็น
‪- คุณเซ็กซี่จริงๆ ‪- ไม่เป็นไรๆ
‪เราดื่มกันมาเยอะไปหน่อย ‪แถมคืนนี้ยังโรแมนติกมากด้วย
‪เดี๋ยวค่อยลองอีกรอบก็…
‪แล้วเคทล่ะ
‪พวกนั้นไปเอากันที่บ้านมัทท์
‪เพราะฉะนั้นเราจะเสียงดังแค่ไหนก็ได้
‪จอห์นนี่
‪เอาอีก
‪- โอ้ ‪- ยอดไปเลย
‪จอห์นนี่
‪สุดยอด
‪เฮ้อ ผมเอง
‪ฉันเมารถน่ะ
‪รถยังไม่เคลื่อนเลย
‪แต่โลกเคลื่อนที่รอบตัวเองตลอดเวลา
‪หมุนไปๆ
‪สบายน่า เอาละ ติดไมค์กันเถอะ
‪โอเคมั้ย
‪ใช้ได้ยัง
‪ดีแล้ว ฉันขอซ้อมเข้าข่าวก่อนนะ
‪คอนเน็กซ์อ้างว่าต้องปลดพนักงาน ‪เพราะยอดขายต่างประเทศไม่กระเตื้อง
‪- ไม่กระเตื้อง ‪- โกหกทั้งเพ
‪พวกผู้บริหารไม่ยอมลดเงินเดือน
‪กลัวไม่มีเงินซื้อโคเคนยัดจมูก
‪จมูก
‪- คืนนี้มูลาร์คีย์เลี้ยงเหล้า ‪- อย่าพูดคำว่าเหล้า
‪ผมไม่อยากได้ยินคำว่า "เตกิล่า" อีก
‪- แต่ถ้าเคทอยากกิน ผมก็ไป ‪- ฉันไม่มีอารมณ์เล่น
‪ไม่ต้องเลย
‪นี่ แวะร้านขายของชำให้หน่อยนะ
‪ไม่ได้ ไม่ทันแล้ว
‪ถ้าเจอค่อยแวะสิ ฉันจะซื้อเกเตอเรด ‪ยาพาราหรือแอสไพรินก็ได้
‪เหงื่อออกเต็มตัวแล้ว
‪ได้ๆ ถ้าเจอจะแวะให้
‪ทัลลี่อยากได้อะไรก็ต้องได้
‪พร้อมแล้วนะ ไปเลย
‪ไปละ
‪ผมไปห้องน้ำนะ
‪ขอไปอ้วกแป๊บ
‪ไปด้วยกันหน่อยสิ
‪- นี่ ‪- ไม่ไป
‪เป็นอะไรของเธอเนี่ย
‪เปล่า
‪เธอโกรธฉันเหรอ
‪เปล่า
‪โกรธที่ฉันมีอะไรกับจอห์นนี่เหรอ
‪เปล่า
‪- โกหก นี่มันอะไรเนี่ย ‪- ฉันไม่ได้โกรธ
‪ฉันนึกว่าเธอตัดใจได้แล้ว ‪ถ้าไม่โกรธก็มองหน้าฉันสิ
‪เธอกลับไปมีอะไรกับมัทท์ก่อน ‪กับแฟนเธอ กับคนที่เธอรัก
‪เธอไม่เคยใกล้ชิดกับจอห์นนี่เลย
‪คืนที่จอห์นนี่เมาอยู่ออฟฟิศ ‪เขาพยายามจูบฉัน แต่เขาจำไม่ได้
‪โธ่เคท ฉันไม่…
‪แม่งเอ๊ย ทำไมเธอ…
‪เพราะฉันไม่สนไง
‪เธอสนเว้ย โคตรสนเลย
‪เออ ฉันสน ฉันยอมรับ
‪เพราะเธอต้องได้ทุกอย่าง ‪จะเป็นอะไรเธอก็เอา
‪เธอนอนกับจอห์นนี่เพราะรู้ว่าฉันรักเขา
‪โอ้โฮ
‪พอเหอะ
‪ไหวมั้ยมัทท์
‪คุณปู่ครับ ผมขอซื้อป๊อปร็อกได้มั้ย
‪เอาสิ
‪ทุกคนหมอบลงไป
‪บอกให้หมอบ
‪เปิดเครื่องคิดเงิน
‪โย่ มีอะไร
‪มีคนเข้ามาปล้นร้าน มีปืนด้วย
‪ตายแล้ว
‪ตั้งกล้องเร็ว เดี๋ยวผมจะแจ้งสถานี ‪ให้ถ่ายทอดสด
‪คุณจะบ้าเหรอ
‪ฉิบหาย
‪ศูนย์รับแจ้งเหตุค่ะ
‪เกิดเหตุปล้นค่ะ ‪เราอยู่ที่ออโต้มาร์ตตรงบรอดสตรีต
‪เร็วเข้าๆ
‪ฉันว่าเขามีปืนด้วยนะ
‪เราจะออกข่าวภาคเช้านะ
‪จะดีเหรอ
‪เปิดเสียงแล้ว เท็ดกับจูลี่อยู่ในห้องส่ง
‪คุณเกิดแน่ทัลลี่ เริ่ม
‪เมื่อสักครู่
‪มีผู้ชายเดินเข้ามาในร้านสะดวกซื้อ ‪ในเขตอุตสาหกรรม
‪พร้อมปืนพกและขู่เอาเงินจากแคชเชียร์
‪เป็นชายผิวขาวอายุประมาณ 20 กว่า
‪เขาดูลุกลี้ลุกลนมาก
‪เท็ดถามว่าในนั้นมีกี่คน
‪มีแค่ฉัน แคชเชียร์ และลูกค้าอีกสองคน
‪ตำรวจกำลังมา รายงานต่อไป
‪ฉันอยากบอกคนทางบ้านว่าเราปลอดภัย
‪โปรดิวเซอร์บอกว่าตำรวจกำลังมา
‪ฉันว่าเขาไม่ทำอะไรหรอก น่าจะอยากได้แค่เงิน
‪มีแค่นี้เหรอ เปิดเซฟซิ
‪บอกให้เปิดเซฟก็เปิดสิวะ เร็ว
‪เดี๋ยวนี้
‪ข่าวเด็ดเลยทัล รายงานมาเรื่อยๆ
‪แคชเชียร์จะเปิดตู้เซฟแล้ว
‪มึงคุยกับใครอยู่วะ
‪อย่านะ
‪ตายแล้ว บอกให้ตำรวจรีบมานะคะ ‪ขอรถพยาบาลด้วย
‪กล้องสองค้างไว้ ‪พอกล้องสองออกแล้วคุณเป็นกล้องหลักนะ
‪- ดีมากสมิตตี้ ‪- ขอบใจจ้ะ
‪เดี๋ยวกล้องสามมารับช่วงต่อ
‪- ขอบใจจ้ะ ‪- ตามนี้นะ
‪ไปไหนมาตั้งแต่เช้าเลย
‪บีวิสกับบัทท์เฮ้ดหาทางออก
‪ที่ไม่ขายหน้าประชาชีได้รึยัง
‪บ้านพักสตรี
‪- ดีมาก ‪- ทัล…
‪บอกว่าดีไง
‪ทีมงานคะ ช่วย…
‪ช่วย…
‪งั้น…
‪ทัล
‪ทัลลี่
‪ไปไหนแล้วล่ะ ทัลลี่
‪"โอ้โฮ ถ่ายท้องอย่างหนัก ‪ลงกระโถนไปนับสิบครา"
‪"แต่หาใช่ เพียงเงยหน้าไป ‪แลเห็นหมู่ผีเสื้อนับล้าน
‪บินจากลาข้าไปบนฟากฟ้า"
‪"ปีกสยายกล้ำกรายริมฝีปาก
‪จากนั้นผีเสื้อก็หมุนคว้าง"
‪ว่าไงลูก
‪ดูสิว่าใครแวะมา
‪ว่าไงทัลลูลาห์
‪คิดถึงฉันมั้ย
‪บ่ายสามแล้วเหรอเนี่ย
‪- แม่นึกว่าแสดงวันเสาร์น่ะทัลลูลาห์ ‪- เฮ้อ
‪(นักแสดงยอดเยี่ยม ‪ปี 1974)
‪เคท
‪ขอโทษๆ ประตูเปิดอยู่นะ
‪ฉันรื้อของออกไปกองบนสนามหญ้า ‪เพราะบ้านไม่มีที่เก็บอะไรแล้ว
‪อ๋อ ผมเข้าใจ
‪แม่ฉันบอก "ถ้าควบคุมไม่ได้ก็ปล่อย ‪แต่ถ้าควบคุมได้จงทำ"
‪ฉันเลยควบคุมตู้เสื้อผ้า
‪โอเค
‪ทำไมล่ะ
‪เพราะมาร่าห์ไปโรงเรียน ฉันมีเวลา ‪เลยไม่อยากปล่อยให้โอกาสหลุดมือ
‪ผมเป็นห่วงคุณน่ะ
‪เลยโทรไปหาที่ออฟฟิศ ‪แต่เขาบอกว่าคุณโดนไล่ออก
‪ว่าไงนะ ตอแหลโคตรๆ ฉันลาออกเอง
‪เดี๋ยว ใจเย็นๆ
‪ผมว่าคุณ… พักก่อน แล้วผมทำอะไรให้กินดีมั้ย
‪เคล็ดลับในการทำกริลล์ชีส
‪คือต้องทาเนยบนขนมปังทั้งสองด้าน ‪แล้วค่อยเอาไปปิ้ง
‪ขอบคุณค่ะ แต่ฉันไม่หิว
‪ทัลลี่
‪- ตลอดไป ‪- ตลอด…
‪- ทัลลี่ ‪- เฮ้ย
‪- ฉิบหาย ‪- โอเค
‪คุณมาทำอะไรที่นี่กลางวันแสกๆ เนี่ย
‪ทัลลี่หายตัวไปตอนซ้อมถ่าย
‪โทรไปก็ไม่รับ ผมนึกว่าเขาอยู่ที่นี่ ‪เพราะเขามาที่นี่ตลอด
‪แต่ไม่อยู่แหละ
‪หายไปได้ยังไง
‪ไม่รู้สิ ผมนึกว่าเข้าห้องน้ำ แต่รถก็ไม่อยู่
‪ผู้ชมมารอแล้ว ทางช่องเหวอมาก
‪- ตายแล้ว ‪- มีอะไรให้ผมช่วยมั้ย
‪- ไม่เป็นไร ‪- ไม่ดีกว่า ผมว่าจะไปดูห้องเขา
‪- เลยกลับมาเอากุญแจสำรอง ‪- งั้นเดี๋ยวฉันไปด้วย
‪- ขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉัน… ‪- ได้ คุณไปหาเพื่อนเถอะ
‪ผมรอที่รถนะ
‪ทัลลี่
‪ทัล
‪ทิ้งโทรศัพท์ไว้
‪โธ่เว้ย
‪- ไงทัลลี่ ทำไมไม่รับสายเลย ‪- แม็กซ์ นี่เคทเพื่อนทัลลี่นะ
‪เขาโทรหาคุณบ้างมั้ย
‪โทรตอนเช้าครับ มีอะไรเหรอ
‪เขาหายไปแล้วทิ้งโทรศัพท์ไว้น่ะ
‪ทำไงดี ต้องแจ้งตำรวจมั้ย
‪อย่าเพิ่ง ฉันน่าจะหาเจอ ขอบใจมากแม็กซ์
‪- ได้เรื่องยังไงช่วยส่งข่าวมาด้วยนะ ‪- โอเค
‪ทัลลี่ไม่เคยขาดงานนะ คุณจำตอนปล้นร้านได้มั้ย
‪ทัลลี่ ยังอยู่มั้ย ได้ยินผมมั้ย
‪เอาถุงมาซิ
‪คุณปลอดภัยมั้ย ตอบหน่อย
‪เขายิงฉัน
‪ว่าไงนะ
‪เร็วหน่อยได้มั้ยวะ
‪บ้าเอ๊ย
‪(ผ้าอนามัย)
‪ทัลลี่‪ ‪ทัลลี่ เป็นอะไรมากมั้ย
‪ยิงโดนมั้ย
‪โดนไหล่น่ะ แต่ฉันห้ามเลือดได้แล้ว
‪พูดไปเรื่อยๆ นะ อย่าเงียบ ‪พูดมา คุณเห็นอะไรมั่ง
‪เด็กผู้ชายคนนึง เมื่อกี้เขาเข้ามากับคุณปู่
‪เดี๋ยวฉันจะไปหาเขา
‪ชักช้าอะไรวะ
‪มานี่เร็ว เร็ว
‪มานี่ เข้ามาใกล้ๆ
‪ถ้าขืนชักช้า ฉันจะยิงแกให้ตายเลย
‪เป็นไงมั่ง
‪เด็กอยู่กับฉัน เราปลอดภัย ‪ฉันว่าแคชเชียร์เปิดเซฟแล้วนะ
‪เร็วนะคะ
‪- มาหาปู่ ‪- ปู่ครับ
‪ทัลลี่ โธ่เอ๊ย เลือดเต็มเลย
‪ตายแล้ว มันไปแล้ว ปลอดภัยแล้ว
‪หยุดนะ
‪จับผู้ต้องหาได้แล้ว
‪- ค่อยๆ นะ ฉันช่วย ‪- โอเค
‪ฉันอยู่นี่ ไปโรงพยาบาลกันนะ
‪เฮ้อ อะไรวะเนี่ย
‪เป็นไงมั่ง ฉันเก่งมั้ย
‪หนูเคยไปทำห่าอะไรให้วะ
‪เลิกติดต่อกันไปตั้งนาน
‪ยังจะมาให้สัมภาษณ์เรื่องหนู ทำให้หนูเสียชื่ออีก
‪หนูแค่เคยพยายามรักแม่
‪แต่แม่เกลียดหนู
‪ทำแบบนี้ทำไม
‪หนูไม่ได้ขอมาเกิดนะ
‪แล้วหนูก็ไม่ควรมีแม่ห่วยๆ ด้วย
‪แม่ขอโทษ
‪ขอโทษเหรอ
‪ตอนที่มีลูก แม่ยังไม่พร้อมน่ะ
‪ชีวิตแม่มันเฮงซวย
‪แม่ก็อยากเป็นแม่ที่ดีนะ
‪ตอนนั้นแม่ติดยา
‪แต่ตอนนี้เลิกหมดแล้ว
‪เลิกยาแล้วก็เลยอยากทำให้หนูล่มจมเหรอ
‪แม่ไม่รู้ว่าเขาจะเขียนแบบนั้น
‪เขาบิดเบือนคำพูดแม่
‪แม่บอกว่าลูกเก่งตั้งแต่เด็ก
‪ลูกแข็งแกร่งและมีพรสวรรค์ เป็นลูกที่แม่ภูมิใจ
‪แม่รู้อยู่แล้วว่าลูกต้องประสบความสำเร็จ
‪ไม่ใช่เลย หนูทุกข์มาก
‪ไม่ใช่หรอก ลูกมีไฟอยู่ในตัว ‪ใครได้รู้จักก็ประทับใจ
‪แม่เลยนึกว่าลูกไม่ต้องการแม่
‪ตอนนี้แม่รู้แล้วว่าแม่คิดแบบนั้นเพื่อหลอกตัวเอง
‪ลูกต้องการแม่เสมอ
‪แต่แม่ไม่เคยทำได้
‪ตอนนี้แม่เข้าใจแล้ว
‪แต่…
‪แม่อยากลองเริ่มต้นใหม่นะ ถ้าลูก…
‪ไม่เอา
‪หนูไม่เอา
‪เด็ดขาด
‪ไปก่อนนะ
‪คุณว่าเขาจะอยู่นั่นเหรอ
‪ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪ไม่นึกเลยว่าเขาจะหายตัวไป
‪เพราะบทความในหนังสือเล่มเดียว ‪ผู้หญิงคนนั้นเคยทำข่าวทั้งที่ตัวเองโดนยิงนะ
‪เรื่องนี้มันเลวร้ายกว่าเรื่องนั้นเยอะ
‪อยู่ๆ คลาวด์ก็ออกมาแฉแบบนั้น
‪นี่ยังไม่รวมเรื่อง…
‪อะไร
‪ทัลลี่ท้อง
‪ทัลลี่ท้องเหรอ
‪เพิ่งรู้เอง เขายังไม่รู้เลยว่าจะเอายังไง
‪คุณดูไม่ออกเหรอว่าเขาเครียด
‪ก็นิดหน่อยมั้ง ไม่รู้เหมือนกัน
‪ผมคิดว่าทัลลี่ถึกอยู่แล้ว เขาฝ่าได้ทุกปัญหา
‪- ใช่ นั่นแหละปัญหาของคุณ ‪- หมายความว่าไง
‪ก็คุณสนใจงานมากกว่าคนทำงาน ‪มาตั้งแต่ไหนแต่ไร
‪นี่ผมก็มาช่วยตามหาเขา ‪กับเมียเก่าที่ผมเพิ่งจับได้
‪ว่านัวกับผู้ชายอื่นบนโซฟาผมไม่ใช่เหรอ
‪- จับได้เหรอ ‪- คุณว่าผมรู้สึกยังไง
‪ฉันขอโทษนะ
‪คุณไม่มีเยื่อใยแล้ว ผมเข้าใจ
‪ฉันรอให้คุณเลือกฉันมาตั้งนานนะ
‪พูดอะไรของคุณเนี่ย ผมแต่งงานมีลูกกับคุณนะ
‪อย่ามาพูดเหมือนฉันเป็นตัวเลือกแรก
‪ทำไม เพราะผมนอนกับทัลลี่ ‪เมื่อสี่ชาติที่แล้วเหรอ
‪ฉันไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น ‪ฉันพูดถึงการทำงานของคุณ
‪ตั้งแต่เรารู้จักกันเลย คุณสนใจแต่จะหาข่าว
‪หรือผลิตรายการ คุณจมอยู่กับงาน ‪จนไม่สนใจอย่างอื่น
‪อย่างตอนเขาโดนยิง คุณคิดเรื่องข่าวก่อน
‪แล้วค่อยคิดเรื่องช่วยคน
‪แต่งานไม่สำคัญเสมอไป
‪วันนี้ฉันเลยลาออกจากงาน
‪งานนิตยสารน่ะเหรอ ทำไม
‪เพราะเจ้านายฉันตีพิมพ์ ‪บทความชื่อทัลลี่ฮาร์ท-เลสไง
‪เรื่องแบบนี้แหละที่ฉันพูดถึง
‪- ทัลลี่ขอให้ลาออกเหรอ ‪- เปล่า
‪แต่ยังไงก็ต้องออก ‪ฉันไม่กลับไปทำงานกับคิมเบอร์หรอก
‪ฉันไม่อยากทำงานสื่อแล้ว
‪มูลาร์คีย์
‪มันไม่ใช่ทางฉันเลย
‪ฉันต้องค้นหาตัวตนและสิ่งที่ฉันต้องการ ‪เพราะฉันไม่รู้จริงๆ
‪ทัล
‪ถ้วยรางวัลของฉัน
‪จากเดอะเบลลี่บั๊กเหรอ
‪รู้ได้ไงว่าฉันอยู่นี่
‪ก็เธอเพื่อนฉัน
‪จอห์นนี่โมโหมั้ย
‪เป็นห่วงต่างหาก
‪ทุกคนเป็นห่วงเธอ
‪ฉันซื้อบ้านหลังนี้เมื่อสามปีก่อน
‪แต่ยังไม่เคยเข้าไปดูเลย
‪- ไม่รู้ครัวยังเป็นสีชมพูมั้ย ‪- ฉันชอบมากเลย
‪อยากมีบ้าง
‪บั๊ดกับมาร์จี้อยู่มั้ยจะได้แวะไปหา
‪ไปเที่ยวคาโบโน่น
‪ฉันอาจจะอยากเก็บเด็กไว้นะ
‪ฉันก็อยาก
‪ดีแล้ว
‪เพราะฉันคงต้องให้เธอช่วยเยอะเลย
‪เธอโดนยิง แต่เรากำลังพาไปโรงพยาบาลนะ
‪ไม่ต้องกลัวนะ ยังไงเธอก็ปลอดภัย
‪เข้าไปกันเถอะ
‪ไปเถอะลูก
‪คำบรรยายโดย Navaluck K.