NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wszystko w porządku? Pogrzeb zaraz się zacznie.
Wiem. Ale kiedy tam wejdę, to się stanie realne.
Dobrze. Poczekajmy.
Tully wiedziałaby, jak to zrobić, ale ja nie wiem…
jak się pożegnać.
Robak w brzuchu Colsona Jeffersa.
„Zakręciło mi się w brzuchu. Napuchłam do rozpuku.
Czemu brzucha mego wór burczy niczym koci mruk?”
Jesteś zbyt sztywna.
Ale to do szkoły.
Musisz poczuć wiersz.
Ruszaj się.
„Zakręciło mi się w brzuchu”!
Scena jest twoja. Wykorzystaj ją!
Widownia ma cię śledzić. Skup na sobie uwagę i przytrzymaj ją.
Dobrze…
Dobra.
Spróbuj.
Dobrze.
„Zjadłem tylko ciastko i daktyla.
Garść kurzu i karaluszy wywar, potrawki z gąsienicy gar!”
Wiesz, czemu go wybrałaś?
To przeze mnie.
Czytałam ci ten wiersz, kiedy byłaś mała.
Nieprawda. Babcia mi go czytała.
Czytała ci go, bo ja go uwielbiałam.
Dlatego go uwielbiasz!
Jesteśmy takie same.
Muszę wypaść idealnie.
Jeśli mam być nową Jean Enersen, muszę zapamiętać tekst,
wyraźnie się wysławiać i przyciągać uwagę widowni.
I to tak, żeby to wypadało naturalnie.
Wiesz, tak jak robią najlepsi.
Bez wysiłku. Ta scena musi być moja.
Muszę przyciągnąć uwagę i nie puszczać.
Teraz ziarna zostaną oddzielone od…
tego, co nie jest ziarnami.
Przykro mi to mówić, Tully, ale…
przyciąganie uwagi nigdy nie sprawiało ci trudności.
Serio.
Jesteś do tego stworzona. Świetnie ci pójdzie.
Nie wiem.
Jakby co, potknę się w swoim kostiumie stonogi
i stoczę ze sceny.
Dlatego jesteśmy świetnym zespołem.
Kiedyś będziemy sławnymi dziennikarkami.
Razem.
Naprawdę?
No ba.
Zamieszkamy razem, a nasi chłopacy będą przyjaciółmi.
Dobra.
Mam nadzieję, że Chmurze się spodoba.
Dzień dziecka! Cześć, jestem Kate.
Doktor Jackson, miło mi.
Zdążyła pani na USG.
Mogę tu być?
Oczywiście.
Nie oddzwaniałaś…
Nie miałam ochoty rozmawiać przez telefon.
Przepraszam za ten artykuł.
Pójdę umyć ręce.
Możemy to spalić?
Całkiem dobrze się to czyta.
Nie miałam pojęcia, co napisze.
To chyba jasne. Zabiję ją.
Wiem. Nie jestem zła.
Masz prawo być zła. Ja bym była.
Nie jestem zła.
Nie jestem zła na ciebie.
To nie twoja wina.
Tylko Chmury.
To właśnie robi.
Jest jak potwór z horroru. Jak Freddy Krueger.
Zawsze powraca, żeby zrujnować ci życie.
Tak mi przykro.
Wiem, kochanie. To nic.
Chcesz zobaczyć dziecko?
Tak.
O rety, spójrz.
Jest za wcześnie, żeby określić płeć, ale słychać już bicie serca.
To nasze dziecko! Jak w Robaku w brzuchu.
O co chodzi?
O nic. Nic mi nie jest…
Wciąż nie wiem, co chcę z nim zrobić.
Sędzia orzekł, że stan Waszyngton złamał ustawę o prawach obywatelskich,
płacąc kobietom mniej,
a oni mnie nie przepuszczają?
Jestem tu jedyną reporterką.
Myślą, że nie porozmawiam z prawnikiem, który wniósł pozew?
Nienawidzę tych kamer dookoła.
- Jak ty to znosisz? - Na tym polega ta praca.
Jakbym opędzała się od gremlinów.
Przepchnęłam się koło fiuta z KAON,
ale potem reporter KGMQ próbował odciąć mi drogę.
Nadepnęłam mu na stopę.
- Obcasem? - Jezu, Tully.
Nie do krwi!
Będą do mnie dzwonić.
Nie wierzę, że nie rąbnęłaś gościa z KLBK w nos.
To twój trzeci materiał i już będziemy przepraszać…
- Co… Nie, odwalcie się. - Stawiasz pierwszą kolejkę!
Ja stawiam drugą.
Tak powinno być!
Darmowe drinki to rekompensata za seksizm…
Tully, wsiadaj, czeka nas straszny korek.
Słuchajcie, po drodze widziałam taki kemping.
Zatrzymajmy się tam, wracając.
- W godzinach szczytu? - Szybko pójdzie.
Proszę, Mutt?
KEMPING WHISPER LAKE WITA
Macie 15 minut. Czeka nas montaż.
Skończę, zanim dostaniesz apopleksji.
Naprawdę?
Idę z tobą.
Proszę, nie. Poradzę sobie.
Czemu? Nie rozumiem.
Bo jesteśmy tutaj, a ja po prostu…
Chcę jej coś powiedzieć.
- Nie da ci tego, czego chcesz. - Nie wiesz!
Wiele mogło się zmienić przez dwa lata. Robię teraz niezwykłe rzeczy.
Nigdy nie odpuścisz.
Chcę ją zobaczyć.
- Sama. - Dobrze.
Wykorzystaj tę przerwę,
żeby zaciągnąć Mutta w krzaki na całusy.
Cześć, Chmuro.
Cześć, Tallulah.
Przysłała mnie tu
stacja KPOC.
Zostałam reporterką.
Robię materiał o tym, że stan musi zrównać stawki kobiet i mężczyzn.
Sędzia, który to orzekł, był czarny.
To nie byle co, prawda?
Czasy się zmieniają.
Telewizja to opium dla ludu.
Tak.
Jeśli ktoś się zna na narkotykach, to właśnie ty.
Mogłabym udać, że mi to imponuje, ale przestałabyś mnie szanować.
Może gdybyś pracowała dla agencji,
która mówi prawdę,
zamiast szerzyć mainstreamową, rządową dezinformację.
Ale to fajna robótka, nie?
Dobrze płacą?
Bajer. Bo trochę mi brakuje w tym miesiącu.
Nie wydaj wszystkiego u jednego dilera.
Szkoda, że nie mam swojego aparatu. Świetnie wyglądasz w tym świetle.
Dobra, jedziemy.
Poczekaj.
Jak było?
Nie znalazłam jej. Chyba już tu nie mieszka.
Nie martw się.
Urządzi się gdzieś i odezwie się. Wtedy jej opowiesz.
- Będzie z ciebie dumna. - Tak. Na pewno.
„Tully mówi, że jej matka nie żyje,
ale Dorothy Hart pracuje w kawiarni Ovaltine w Seattle,
z trudem wiążąc koniec z końcem,
podczas gdy jej córka ma stolik kawowy za 12 000 $ w swoim penthousie”.
Suka pochwaliła mój stolik. Który kosztował 15 tysięcy.
To nam raczej nie pomoże.
Myślałam, że to będzie drobiazg.
- Wywiad umówiła przyjaciółka? - Tak.
Mogła cię wsypać?
- Nie. - Nie.
Jakie to ma znaczenie?
Oglądalność już nam spadała,
a teraz Ameryka myśli, że to Scrooge na obcasach.
Access Hollywood i Entertainment Tonight o tym mówią.
Co robimy? Wydamy oświadczenie? Wpłacimy coś na schronisko?
Zrób program z matką.
- Co? - Jesteś milionerką i porzuciłaś ją.
Zrób odcinek o pojednaniu.
Z terapeutą rodzinnym.
Trafisz na okładkę następnego People.
Wysłuchajmy ich.
Zadzwoń, jak ułożycie prawdziwy plan.
- Spóźniłaś się, Mularkey. - Zaatakowałaś ją.
Słucham?
Nie zdziwię się, jeśli cię pozwie.
Przepraszam, Gideon. Moja asystentka chyba chce
porozmawiać ze mną na osobności.
- Jasne… - Nie, zostań.
Wszyscy usłyszą, że Kimber nie sprawdza źródeł.
Sprawdzam.
Dałaś Tully szansę to skomentować?
Oczywiście. Była zbyt zajęta, żeby oddzwonić.
Pewnie założyła, że to będzie pełna zachwytów wata,
której nie warto poświęcać czasu.
Nie lekceważyła cię.
Przez swój program Tully nie ma czasu na nic!
A ja nie mam czasu na to. Przepraszam.
Tully latami wspierała Chmurę finansowo.
Przestała, bo Chmura wydawała to na narkotyki.
Jest narkomanką. To dla jej dobra.
To nie daje Tully prawa kłamać.
A ty jesteś dziennikarką, która to ujawni? Gówno prawda.
Bałaś się o pracę, więc potrzebowałaś hitu…
To nie jest sprawa osobista.
To robią dziennikarze. Szukają tematów.
Nie sypiała z ludźmi za pracę.
To kłamstwo. Kto to powiedział?
- Nie mogę ujawnić źródeł. - O Boże, to nie Watergate.
Twój reportaż to tabloidowe bzdury.
Zachowałam wszystkie standardy.
To magazyn, nie firma PR-owa.
To miało pójść w następnym numerze.
Roger był zachwycony tekstem, więc przyspieszyliśmy.
Musiałaś to przegapić.
Byłaś zbyt zajęta własnym artykułem.
- Kiedy mi go dasz? - Nigdy. Pierdol się. Odchodzę!
- To też biorę. - Nie, to moje.
Tam ma lepsze światło.
Nie, proszę.
MAX DZWONI
Cześć.
Cześć. Jak tam badania?
Wszystko jest w porządku.
Świetnie!
Chciałem spytać, czy bierzesz witaminy dla kobiet w ciąży?
Nie wiem, co je różni od zwykłych,
ale z jakiegoś powodu są ważne.
Tak, kupiłam dzisiaj.
Super.
Słuchaj…
czy następnym razem może…
Nie wiem, może mógłbym tam być? Żeby usłyszeć bicie serca i w ogóle.
Zobaczyć małego? Albo małą?
Tak. Jasne.
Jeśli zdecydujemy się je zatrzymać.
To…
Jak się dziś czujesz? Po tym artykule?
Wszystko w porządku.
Ważne, żeby pisali, prawa?
No, chyba że piszą, że jesteś złą zdzirą, która dawała za pracę.
Ale oni kłamią.
Nie puścimy im tego płazem…
Tak.
Słuchaj, kończę coś w pracy.
Jasne.
Mogę wpaść wieczorem?
Wiesz co…
Jestem bardzo zmęczona.
Nie byłabym zbyt rozmowna.
Muszę się wyspać.
Jasne, rozumiem. Zadzwonię rano.
Tak, zadzwoń jutro.
Dobra. Dobranoc, Tully.
Ledwo jestem pijana. Komu jeszcze?
Wypiłaś najwięcej.
Daj spokój, stary, napij się!
Twoja ulubiona pracownica, dla której byłeś mentorem…
I co jeszcze?
…jest teraz prawdziwą reporterką.
Jest co świętować!
- Jedną kolejkę? - Nie.
- Co ty? - Nawet nie pije gazowanej.
Naprawdę?
Po powrocie z Salwadoru
upiłem się do nieprzytomności, dobrze?
Byłem w biurze, pracowałem do późna.
Najwyraźniej Kate położyła mnie na kanapie.
Nic z tego nie pamiętam, więc…
muszę odpocząć od picia.
Patrzcie, która godzina!
Może pan włączyć KPOC?
Halo? Będę w telewizji.
To mój materiał. Proszę!
Seahawks grają dogrywkę.
- No dobra. - Dawaj, mała!
Zamknij się i pokaż cycki!
Kobiety usłyszały: „Nieważne, ile pracujecie.
I tak zapłacimy wam mniej”.
Tully!
Co? Pieprzcie się, małe chujki,
którym przeszkadza kobieta…
- Włącz mecz! - Wszystko gra?
Jasne.
- Walić to. Może powinienem się napić. - Tak! O to chodzi!
Kolego. Dwa maker’s mark.
Brawo.
Zwolnię cię, jak tylko zostanę główną prowadzącą.
Kate mnie zatrudni, kiedy przejmie stację.
- Prawda, Katie? - Może.
„Może”.
W porządku.
Gotowa?
Robisz notatki?
To nie…
Czy ty byłeś kiedyś studentem?
Wypiłem tylko jednego drinka.
- Po trzecim… - Będzie jeszcze gorzej?
- Uważaj, Mularkey. - Brawo!
W przeciwieństwie do was, mądrale, ja nie byłem na studiach.
Zawsze chciałem być kamerzystą.
Miałem 17 lat, jak zaczynałem.
To prawda.
Łatwiej się skupić, mając jasny cel.
Mutt?
No weź! To nie…
Katherine Scarlett Mularkey! Jestem zszokowana!
- Nazywam się Kathleen. - Wiem.
Nie Katherine.
Jesteś bardziej Katherine.
Najstarszy podstęp świata, a ty dałeś się złapać.
Jak idiota.
Nie ma mowy, żeby trafiła!
Boże, udało się!
To ta noc. Będę się kochać z Muttem!
Świetnie. Na pewno ma wielkiego.
- Tully! - Co?
To tylko przeczucie. Instynkt.
Nie mylę się w tych sprawach.
Zadzwoń zaraz po fakcie i wszystko opowiedz.
Albo poczekam i opowiem ci rano.
Cześć, piękna.
Cześć. Jedźmy do ciebie.
Naprawdę? Teraz?
Zamówiłem kolejkę.
Niech Johnny sam ją wypije. Jadę do domu z moją kobietą!
- Jestem jego kobietą! - Tak!
Z drogi!
Cholera.
Zaraz, oni wychodzą?
Tak. Moja Kate zaraz zostanie zaspokojona!
Cieszę się jej szczęściem.
Czyli to na mój koszt.
Co z tego? Jest szczęśliwa.
Tak. Masz rację. Powinna być z kimś takim jak Mutt.
Kimś dobrym.
Zasługuje na to.
Za Mutta i Kate.
Za Kate i Mutta!
Na zdrowie!
Przepraszam.
To nic.
Nie wierzę, że nasrała na łóżko. Ginger jest dobrą suczką!
Wypadki się zdarzają.
Nie wiem, czemu tak śmierdziało. Może zjadła ser albo dorwała zapiekankę…
To nic takiego. Nie musimy o tym rozmawiać.
Przepraszam. Psuję nastrój. Denerwuję się…
To jak coś ze snu.
Co się działo w tym śnie?
A jeśli Tully wróci?
No to wróci. Wiesz, ile razy
musiałam słuchać, jak uprawia dzikie seksy?
Super.
Nie znam swojego ojca. Nawet nie wiem, jak się nazywa.
Moi rodzice byli misjonarzami.
Ciągali mnie po całym świecie, próbując ratować grzeszników.
Byli dobrymi ludźmi,
ale tata ciągle uganiał się za kobietami.
To przytłoczyło mamę. Zapiła się na śmierć.
O kurde.
Przykro mi.
Szkoda, że moja się nie zapiła.
Mówię ludziom, że nie żyje,
bo to prostsze od prawdy.
Prawda jest taka, że zawsze miała mnie w dupie.
Tak naprawdę myślę, że może mnie nienawidzić.
Dlatego jestem taka pusta w środku.
Ja pierdolę.
Wygrałaś.
Widziałam się dziś z nią.
Po raz pierwszy od…
Sama nie wiem.
Część mnie…
miała nadzieję, że mnie obejmie
i powie, że jest ze mnie dumna.
Nigdy nie uczę się na błędach.
Wracam raz po raz po kolejne upokorzenia, jak pieprzona idiotka.
Co jest ze mną nie tak?
Nic takiego.
Wiele jest ze mną nie tak.
Nie znam nikogo, kto pracuje tak ciężko jak ty.
Kto jest tak zaangażowany w to, co robi.
Podziwiam cię.
Wiemy, że teraz szlajasz się z nami,
ale kiedyś sięgniesz gwiazd.
Tak, jestem bardzo ambitna.
I przezabawna.
Wytrwała, troskliwa…
Wcale nie.
Wymieniasz filtry w ekspresie,
bo wiesz, że Kate nie lubi dotykać wilgotnej, zmielonej kawy.
Robisz to dla niej,
bo nie robiłaś tego, kiedy jej nie było.
To tylko jeden drobiazg dla kogoś, kto…
Przepraszam…
Jestem…
Jestem trochę wcięty.
Tak.
Ja też.
Cieszę się, że jestem tu z tobą.
To się dzieje.
Mutt, jestem gotowa. Cieszę się, że to zrobimy.
Przepraszam.
Jesteś taka seksowna…
a ja jestem pijany…
i zdenerwowany.
Za bardzo się podnieciłem. To mi się nie zdarza.
- Jesteś taka seksowna. - To nic.
Dużo wypiliśmy, a to wszystko jest bardzo romantyczne.
Może spróbujemy jeszcze raz za parę…
Co z Kate?
Uprawia seks u Mutta.
Możemy być tak głośni, jak tylko chcemy!
Johnny!
Kurwa, tak!
- O kurwa! - O Boże!
Ja pieprzę!
Johnny!
- Tak! - Boże! Ja pieprzę!
Kurde. Już!
Mam chorobę lokomocyjną.
Stoimy.
Ziemia zawsze przelatuje przez kosmos.
I ciągle się kręci.
Nic ci nie jest. Musimy założyć ci mikrofon.
Dobrze?
Dobrze.
Powtórzę sobie kwestię.
Według CONEX zwolnienia to rezultat spadającej sprzedaży zagranicznej.
Co za bzdury.
Dyrektorzy chronią swoje pensje,
żeby dalej ładować sobie kokę w nosy!
Nosy!
- Mularkey stawia alkohol! - Nie mów o alkoholu.
Nigdy więcej nie chcę słyszeć o tequili.
Chyba że Kate chce, to dam radę.
Nie gram w waszą głupią grę.
Daj spokój!
Muszę iść do sklepu.
Co? Nie mamy czasu.
Znajdziemy jakiś po drodze. Potrzebuję gatorade i aspiryny.
Pocę się jak świnia.
No dobra. Znajdziemy coś po drodze.
Co tylko chce Tully…
Gotowi? Do dzieła!
No dobra.
No dobra. Idę do łazienki.
A ja idę zwymiotować do donicy.
Chodź ze mną.
Nie, dzięki.
Co z tobą?
Nic.
Jesteś na mnie zła?
Nie.
Jesteś zła, bo spałam z Johnnym?
Nie!
- Gówno prawda! Nie wierzę! - Nie jestem zła!
Mówiłaś, że już o nim nie myślisz! Spójrz na mnie!
Wyszłaś wcześniej, żeby przespać się z Muttem.
Swoim chłopakiem. Którego kochasz.
Z Johnnym nic nie wskórałaś.
Chciał mnie pocałować po pijaku.
Nie pamięta tego.
Kate. Nie…
Kurde. Czemu mi nie…
Bo mnie to nie obchodzi.
Ewidentnie cię to obchodzi!
Przyznaję! Obchodzi mnie!
Wszystko musi być twoje. Za wszelką cenę.
Przespałaś się z Johnnym, bo wiesz, że go kochałam.
Rany.
Serio, rany.
Wszystko gra, Mutt?
Dziadku, mogę słodycze?
Dobrze.
Wszyscy na ziemię!
Na ziemię!
Otwórz kasę.
Co tam?
Ktoś napadł na sklep. Ma broń.
O Boże.
Zacznij kręcić. Powiadomię stację. Nadamy to na żywo.
Oszalałeś?
Kurde!
Numer alarmowy, w czym problem?
Napad. Na Automart przy ulicy Broad.
Szybciej.
Sprawca chyba ma broń.
Jesteś na wizji w wiadomościach.
Nie wiem.
Mikrofon nadaje. Słyszą cię Ted i Julie.
To twoja szansa, Tully. Dawaj.
Przed chwilą jakiś mężczyzna wszedł do sklepu
w dzielnicy przemysłowej.
Ma pistolet i zażądał pieniędzy z kasy.
To biały mężczyzna koło 25 roku życia.
Jest bardzo zdenerwowany.
Ted pyta, ile osób jest w środku?
Ja, sprzedawca i dwie inne osoby.
Policja jedzie. Mów dalej.
Zapewniam widzów, że nic nam nie jest.
Podobno policja już jest w drodze.
Myślę, że nie chce nas skrzywdzić. Chce tylko pieniądze.
To wszystko? Otwórz sejf!
Otwórz, kurwa, sejf! Już!
Otwieraj!
To czyste złoto. Mów dalej.
Sprzedawca próbuje otworzyć sejf.
Z kim ty, kurwa, rozmawiasz?
Nie!
Niech się pospieszą. Potrzebujemy karetki!
Dwójka odpada.
Dziś pracujesz z jedną.
- Dobra. - Dziękuję.
Kamera numer trzy to złapie.
- Dziękuję. - Dobra?
Gdzie byłaś cały ranek?
Czy Beavis i Butt-Head mają plan,
który nie zakłada upokorzenia mnie?
Schronisko dla kobiet.
- Świetnie. - Tull…
Jest świetnie.
Słuchajcie, czy możemy…?
Możemy…?
No to…
Tull?
Tully!
Dokąd poszła? Tully!
„Rety! Skurcz tak strasznie chwycił! Przynieśli mi nocniki!
Ale nie! Z mej gardzieli wyleciał rój kolorowych motyli!
Zatrzepotały i poleciały.
Skrzydełkami usta muskały mi,
wykręcając podniebne popisy!”
Cześć, skarbie.
Patrz, kto przyszedł.
Cześć, Tallulah.
Tęskniłaś?
Już 15?
- Myślałam, że jest sobota. - Jezu.
NAJLEPSZY WYSTĘP
Kate!
Przepraszam. Drzwi były otwarte.
Wystawiam rzeczy na trawnik, bo nic tu się już nie mieści.
Tak, widzę.
Matka mówiła: „Nie wszystko ogarniesz,
ale niektóre rzeczy tak”. Więc ogarniam szafy.
Jasne.
Dlaczego?
Bo Marah jest w szkole, ja mam czas, a okazję trzeba wykorzystać.
Martwiłem się o ciebie.
Dzwoniłem do biura. Powiedzieli, że cię zwolnili?
Co? To kłamstwo! Sama odeszłam!
Dobra…
Może zrobisz sobie przerwę, a ja zrobię ci coś do jedzenia?
Zdradzę ci sekret zapiekanek.
Trzeba posmarować chleb masłem z obu stron.
Dzięki, ale nie jestem głodna.
Tully!
- Na zawsze. - Tak…
- Tully! - Boże. O kurde.
- Kurde. - Dobra.
Co tu robisz? Jest środek dnia!
Tully zniknęła w trakcie próby.
Nie odbiera telefonu. Myślałem, że tu będzie, bo zawsze tu jest.
Ale nie.
Jak to „zniknęła”?
Myślałem, że jest w łazience. Ale zabrała auto.
Widownia czeka, dyrekcja traci głowę.
- Boże. - Mogę jakoś pomóc?
- Nie. - Nie, dzięki! Sprawdzę jej mieszkanie.
- Wezmę zapasowe klucze… - Jadę z tobą.
- Przepraszam, muszę… - Idź znaleźć przyjaciółkę.
Zaczekam w aucie.
Tully?
Tull?
Zostawiła telefon.
Kurde.
Tully, dzwoniłem.
Max, tu Kate, przyjaciółka Tully.
Rozmawiałeś z nią?
Rano. Co się dzieje?
Zniknęła. Zostawiła telefon.
Jezu. Dzwonimy na policję?
Nie, mam jeszcze parę pomysłów. Dzięki.
- Informuj mnie na bieżąco. - Jasne.
Tully nigdy nie odpuściła programu. Pamiętasz napad?
Tully, jesteś tam?
Słyszysz mnie?
Daj torbę.
Nic ci nie jest? Powiedz coś!
- Postrzelił mnie. - Co?
Szybciej, kurwa!
Kurde.
PODPASKI
Tully? Nic ci nie jest?
Dostałaś?
W ramię. Chyba zatamowałam krwotok.
Mów dalej. Nie zasypiaj i nie przestawaj.
Co widzisz?
Jest tu mały chłopiec. Zgubił swojego dziadka.
Idę do niego.
Co tak długo?
Chodź tu.
Chodź tu. Bliżej.
Pospiesz się, bo rozwalę ci łeb!
Co się dzieje?
Trzymam chłopca. Nic nam nie będzie. Kasjer chyba otworzył sejf.
Szybko!
- Chodź tu. - Dziadku!
Tully! Boże! Cholera jasna!
Boże, już dobrze. Już po wszystkim.
Stój!
Aresztowaliśmy go.
- Dobrze. Mam cię. - Dobra.
Mam cię. Zabierzemy cię do szpitala.
O mój Boże. Kurwa, co to było?
Jak wypadłam? Dobrze?
Co ja ci, kurwa, zrobiłam?
Od lat się nie odzywasz.
Nagle udzielasz wywiadów i chcesz zniszczyć mi karierę.
Ja tylko próbowałam cię kochać…
a ty mnie nienawidziłaś.
Chcę wiedzieć czemu.
Nie prosiłam, żeby się urodzić.
Nie zasłużyłam na taką gównianą matkę.
Przepraszam.
Przepraszasz?
Gdy się urodziłaś, nie byłam gotowa.
Miałam złe życie.
Chciałam być dobrą matką, ale…
byłam narkomanką.
Ale to już przeszłość.
Więc postanowiłaś zniszczyć mi życie, nie będąc pod wpływem!
Nie wiedziałam, że to napisze.
Przekręciła moje słowa.
Mówiłam, że byłaś wyjątkowa.
Silna i utalentowana. A ja jestem z ciebie dumna.
Byłam pewna, że odniesiesz sukces.
Nie odniosłam. Jestem zepsuta.
Masz w sobie ogień, który ogrzewa wszystkich na twojej drodze.
Dlatego myślałam, że mnie nie potrzebujesz.
Teraz wiem, że sama siebie okłamywałam.
Zawsze potrzebowałaś matki.
A ja cię zawiodłam.
Teraz to rozumiem.
Ale…
Chcę zacząć od nowa, jeśli…
Kurwa, nie.
Nigdy…
przenigdy…
Muszę już iść.
Myślisz, że tam będzie?
Nie mam pojęcia.
Nie wierzę, że tak sobie wyszła.
Przez artykuł? Ta kobieta prowadziła reportaż po postrzale.
To jest dużo gorsze od napadu.
Chmura wróciła bez ostrzeżenia.
Nie wspominając o tym, że…
Że co?
Tully jest w ciąży.
Jest w ciąży?
Od niedawna. Wciąż nie wie, co zrobi.
Nie widziałeś, że była roztrzęsiona?
Może trochę. Nie wiem.
Tully to odporna bestia. Radzi sobie ze wszystkim.
To właśnie twój problem.
Co to znaczy?
Zależy ci na pracy, nie na ludziach.
Zawsze tak było.
Przecież jadę na ratunek z żoną, z którą się rozwodzę
i którą właśnie przyłapałem z innym.
- Przyłapałeś? - Jak się miałem poczuć?
Przepraszam.
Zaczęłaś nowy etap.
Czekałam 20 lat, żebyś wybrał mnie.
O czym ty mówisz? Ożeniłem się z tobą! Mamy dziecko!
Nie byłam twoim pierwszym wyborem.
Co, bo spałem z Tully? To było tysiąc lat temu.
Nie o to chodzi. Chodzi o twój stosunek do pracy.
O to, jaki zawsze był! Kiedy gonisz za tematem
albo produkujesz program, nic innego się dla ciebie nie liczy.
Jak kiedy ją postrzelono. Byłeś producentem, nie człowiekiem.
Nie zawsze chodzi o temat. Dlatego rzuciłam pracę.
Odeszłaś z redakcji? Czemu?
Bo opublikowała tekst „Tully Hart-owana stal”.
Właśnie o to mi chodzi.
- Tully cię o to prosiła? - Nie.
Ale to jasne. Nie będę po tym pracować dla Kimber.
Mam dość dziennikarstwa.
Mularkey…
Nigdy mi nie pasowało.
Muszę wymyślić, kim jestem i czego chcę, bo nie mam pojęcia.
Tull…
Moje stare trofeum.
Za Robaka w brzuchu?
Skąd wiedziałaś, że tu jestem?
Znam cię.
Johnny jest wkurzony?
Jest zmartwiony.
Wszyscy się martwią.
Wiesz, kupiłam ten dom trzy lata temu.
Nawet nie weszłam do środka.
- Ciekawe, czy kuchnia wciąż jest różowa. - Uwielbiałam ją.
Zazdrościłam ci jej.
Jak tam Bud i Margie? Przywitamy się?
Są w Cabo.
Chyba chcę zatrzymać to dziecko.
Ja też.
Dobrze.
Bo będę potrzebowała pomocy.
Zostałaś postrzelona. Zawieziemy cię do szpitala.
Nic ci nie jest. Wszystko będzie dobrze.
Chyba powinnyśmy iść.
Chodźmy.
Napisy: Krzysiek Ceran