Pekâlâ.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Seninle gurur duyuyorum anne. Görünmez frene sadece üç kez bastın.
İlerleme var!
Hemen girmemiz gerekmiyor.
-Bekleyebiliriz. -Hayır, iyiyim.
Bence çok güzel olacak.
Evet.
-Tully! -Ne?
Bence yeter.
Tam olmadı.
WASHINGTON ÜNİVERSİTESİ KULÜPLERE KABUL HAFTASI 1980
Benimle gel! Hadi!
Tamam. Burada.
-Bu adamın kim olduğunu kim söyler? -Walter Cronkite mı?
Walter Cronkite.
Bu ne anlatıyor? Ne görüyorsunuz?
-Evet. -Ölümsüzleştirme mi?
Onun meşhur ettiği ve herkesin benimsediği başka bir şeyi ölümsüzleştirdi.
-Evet. -Uzay yarışı mı?
Selam, ne yapıyorsun? Sandım ki…
Daha sonra döneceğini sanıyordum.
Aşk romanıyla mastürbasyon yaparken kapıya çorap asmanı söylemiştim.
Ne? Sadece kitap okuyordum. Edebiyat. Ders için.
Jane Austen korsan pornosu mu yazmış? Konu ne? Haydutlar, hovardalar?
Düşesin Mahvoluşu.
"Güçlü bir ırgatın, kendinden emin ama nazik dokunuşuna
nasıl direnebilirdi?"
Irgat bir geçiş sembolü, 18. yüzyıl tarım kültüründen çok daha…
İyi, neyse ne. Hangisi daha kötü?
Bu dandik şeyi yazan hatun mu, kapağa poz veren herif mi?
Anastasia Wildhall'un eserleri bana derinden hitap ediyor.
-Omuzlarımı ürpertiyor. -Ne?
Omuz ürpermesi.
Heyecanlanınca omzuna bir ürperti gelir de
ensendeki tüyler diken diken olur ya?
Omzunda hissediyorsan işi yanlış yapıyorsun.
Beni basmaya devam edersen nasıl yapacağım zaten?
Genelde ders sonrası Profesör Wiley'ye yağ çekmez miydin?
O puşt en iyi öğrencisinden yumruk yese de onu fark etmez,
ki yapmayı düşünüyorum.
Hâlâ yok mu sayıyor?
Daha önemli öğrencileri görmesini önleyen bir silüetmişim gibi.
Bugün kamera önü vizesi notlarımız geldi.
Bana C vermiş.
-Ne? -Aynen!
Kamera önü, yıldızımın parladığı yer!
Eskiden muhabir olduğu için her şeyi bildiğini sanıyor.
Bu yüzden not ortalamam düşerse yanarım.
Baksana.
Sakin.
Pazartesiye kadar takma.
Bu hafta sonu dinleneceğiz,
annem bize yemek yapacak ve aileme akademik başarımızı göstereceğiz.
Belki tipim yüzündendir. Eski gözlüğünü ödünç alsam?
Flaş haber. Her şeyi tipini değiştirerek çözemezsin.
Takıntıyı bırakıp şu profesörle yüzleş. Dürüstçe söyle.
Her zamanki gibi haklısın.
Ama saygısını kazanacaksam
hiç değilse hak ediyormuş gibi görüneyim.
Evet, hoşmuş.
Paraya kıydım.
Altı karat altın ve hakiki taklit elmaslar.
Çok havalı.
Selam.
Yatakta kahvaltı.
Dün gece ödümü kopardın.
Bir an başım döndü.
Seni bulduğumda baygındın.
Sarhoşeksiya. Sosyete hastalığı.
Akşam yemeden kokteyl içtiğinde olur.
Sen yemek yedin Tully.
Aynı şey. İyiyim.
-Emin misin? -Evet hemşire.
Bir bakayım.
Bence gidip bir baktır, nedenini öğren.
Strestendir.
Reytingler iyi gitmiyor, yeni bir yapımcı bulmam lazım
ve Johnny gibisi yok.
Dert anlattığım yeter.
Dün gece seksi fotoğrafçıdan nasıl ayrıldın?
Bilmem, o kadar hızlı kaçtım ki beni deli sanmıştır.
Sıradaki hamlen ne?
Ofise geldiğinde
mideme kramp girmiş gibi yapıp tuvalete saklanırım.
Ya da bana kulak ver,
ona bir çekimde yardım teklif et.
Benim işim değil ama devam et.
Kamerayı yönlendirmeyi öğretmesini iste.
Işıkların sıcağını bahane edip üstünü çıkar
ve altında da…
Bu olsun.
-Bana çok kıyafet veriyorsun. -Bu kıyafet değil.
Kendime almıştım ama gördüm ki senin daha çok ihtiyacın var.
Ne?
-Bununla çılgınca seviştiğini hayal et. -Edemem.
Senin şu aşk romanlarındaki gibi.
Eğer tüm bunlar gerçekçi olsaydı bile
bir daha başkasıyla yatmaya ne zaman hazır olurum, bilmem.
Johnny gibisi yok.
Ama bir gün hazır olacaksın.
Ve korsenin üstünde yırtılmasını hak ediyorsun.
Bunlara vakti olan kim?
Piyano resitaline ev sahipliği yapıyorum.
Bu saçmalıklar için gönüllü olmayı bırakmalısın.
Daha en kötü kısmını söylemedim. Başka kim gelecek dersin?
-Travis değildir. -Ramak kalan aptal ilişkim.
Kızı da piyano dersi alıyor, kaynaşma nedenlerimizdendi.
Peki. Araba anahtarlarımı hazırda tutarım
ve kaçmak istersen şoförün olurum.
-Bence iyi bir plan. -Cidden mi?
Okulu ankesörlü telefondan ararız,
annelerimizin sesiyle hasta olduğumuzu söyleriz ve…
…bunu içeriz.
-Onu nereden buldun? -Annemin.
Tabii. Kemoterapi yüzünden.
Evet. Annemin kanseri konusunda bir şeyler anlatmam gerek.
Gelir misin?
Bilmem, daha önce hiç okulu asmadım.
Uyuşturucu kullanmak şart mı? Aşırı dozdan ölmek istemem.
-Sanırım otla olmuyor. -Emin değil misin?
-Ben de içmedim. -Gerçekten mi?
-Keş değilim! -Öylesin demiyorum.
-Geliyor musun, gelmiyor musun? -Kusura bakma. Gelemem.
Aman Tanrım. Bunu gerçekten yapıyoruz.
Öyle mi? Hadi!
-Bu, hayatımızı değiştirecek! -Çok salaksın.
Bir maceraya çıkıyoruz!
Açık.
Profesör Wiley, dersinizdeki çalışmamı konuşabilir miyiz?
Ne olmuş?
Diğer hocalarım çok azimli bir öğrenci olduğumu kabul edecektir.
Bu son ödev için çok çalıştım
ve açıkçası daha yüksek bir notu hak ediyorum.
Bak, ortalamanın altıydı. Kasette fazla gülümsüyordun.
-Okuduğuna inanmıyor gibiydin. -İnanmadım tabii.
Kampüste uzaylı işgali hakkında sahte bir haberdi.
Ödev bunu gerçek bir spiker gibi sunmaktı.
Sence her haberi severek mi sundum?
-Ödevi tekrar yapayım. -Olmaz.
-Yeni kaset, yeni haber. -Hayır.
-Yeni Tully. Beni tanımazsınız bile. -Söz mü?
Lütfen. Bana bir şans daha verin.
Pazartesi sabahı yeni sunum kabul ederim.
-Sorun mu var? -Hayır, sadece…
Hafta sonu Snohomish'e gideceğim. En iyi dostumun ailesinin yıl dönümü…
Muhabirsen sırf işine geldiğinde çalışmazsın.
Bu bir iş değil, yaşam tarzı.
Yeni kaseti pazartesi görmezsem C kalır.
Ama annem özel patatesleriyle rosto yapıyor.
Kate. Gazetecilik bir iş değil.
Bir yaşam tarzı.
Bu da ne demek?
Unut gitsin.
Ders çalışacağım.
Merhaba.
Johnny? Marah?
-Evde biri yok sanıyordum. -Pardon, benim.
-Burada birinin olduğunu bilmiyordum. -Üstündeki de ne?
Bu mu? Aptal bir kostüm.
Anladım. İlginç bir kıyafet.
Bu benim değil.
Marah nasıl?
Daha iyi. Emma'nın evinde.
Lavabo yine akıyordu, bir bakayım dedim.
Evet, onunla ilgilenecektim.
Rica etsem, şuraya ışık tutar mısın?
-Evet, tabii. -Sağ ol.
-Evet, işte. -Orası.
Daha yaklaş. Evet, işte böyle.
Tamam.
Bu iş görür.
Anne? Ben geldim!
Aman Tanrım.
Sıçtık.
-Siktir. -Acele et.
-Aman Tanrım. -Ne yapacağım?
-Siktir!
-Dergi! -Acele et, geliyor.
Acele et!
Selam tatlım.
Merhaba.
Resital öncesi parçanı mı çalışacaksın?
Siz varken olmaz. Sürpriz olmasını istiyorum.
Herkes gelmeden duşa girip hazırlanmam lazım.
Güzel. Ben de hazırlanayım.
Şey…
Sandalyeleri yerleştireyim.
Bunu yapmana gerek yok.
Hiç sorun değil.
Hiçbir şey hissetmiyorum. Nasıl hissetmem gerekiyor?
Uçar gibi sanırım.
Al, biraz daha iç.
Bence işe yaramıyor. Gayet normal hissediyorum.
Test edelim. Hazır mısın? Parmağımı takip et.
Kafayı bulmuşsun.
Neyse, ormanda bir çocuk buluyorum.
Koyu renk saçlı, Donny Osmond gibi mavi gözlü
ama elf kulaklı!
Sonra dilli falan öpüşmeye başlıyoruz.
Birbirimizin her yerine dokunuyoruz,
şeyini hissediyorum ve…
Sanırım hamileyim.
Ne?
Pat'ten beri
âdet görmedim.
Olmayı umuyorum ama giderek daha da gecikiyor
ve çok korkuyorum.
Tully.
Her şey yoluna girer.
Evet ama ya öyleysem?
Sanırım bir yolunu buluruz.
Ama yanında olacağım.
Ne olursa olsun.
Hiç senin gibi bir arkadaşım olmamıştı.
Sensiz ne yapardım, bilmiyorum.
Sana söylemem gereken bir şey var, umarım benden nefret etmezsin.
Annemin kanser olduğunu söylemiştim ya?
Kate?
İyiyim.
Nabzım şu an çok mu hızlı atıyor?
-Hissetmiyorum. -Hadi ya.
Doktor değilim!
-Galiba kalp krizi geçiriyorum. -Sanmam.
Ya okulu asmışken ölürsem?
-Beni onur listesinden atarlarsa? -İyisin.
Öleceğim.
Sadece panikledin. İyisin, tamam mı? Bana bak.
Sakiniz, tamam mı?
Tamam mı?
Sakin.
Tamam mı? İyisin. Gel buraya.
Artık bunu yapmak istemiyorum.
Tamam.
Oğlum. Çıkmak mı istiyorsun?
Tüh.
Kate, her şey muhteşem görünüyor.
Marah'ya bayılıyorum. Doğal bir el becerisi var.
Parçasına çok çalıştı.
Heyecanla bekliyoruz. Bize çalmadı bile.
Sürpriz yapmak istedi.
Rita. Nasılsın?
Harika. Gösterilere bayılırım.
Marah yetenekli. Yakında notalara bakmadan çalacak.
Görürsünüz. Göreceksiniz.
İkinize çok özel bir şey hazırladı.
Gidip Marah'ya bakacağım.
Tamam.
Gel Rita. Dolaş biraz. Rahatına bak.
Selam dostum.
-Selam. -Nasılsın?
Seni görmek güzel. Otursana.
-Kimden saklanıyoruz? -Tanrım. Anne, baba, merhaba!
-Sizi görmek çok güzel. -Katie'ciğim.
Baba, anne!
-Merhaba! -Merhaba üniversiteli kız!
-Bebeğim dönmüş! -Sağ ol baba.
-Seni görmek ne güzel. Anne! -Merhaba!
Sizi özledim.
Tully nerede?
Çok özür diledi. Bir gazetecilik projesine takıldı.
Anlıyoruz.
O konuda hep çok kararlıydı.
Umarım sen de o kadar çalışıyorsundur.
Evet, çalışıyorum tabii. O konuda endişelenmenize gerek yok.
Güzel.
-Sean! -Selam.
-Nasılsın? -Bok gibi.
-Hop! -Terbiyeli ol.
Yüksekokul kredilerini saydırıp Washington Üniversitesi'ne başvuracak.
-Hayır. -Hep hamburgercide çalışamazsın.
Evet, planım oydu çünkü.
Renklileri ve beyazları ayırdım anne.
Sağ ol canım.
Güzel. Senin çamaşırını yıkıyorlar, benden kira alıyorlar.
O yüzden mi temiz tişört giymiyorsun?
Anneme 25. yıl dönümünüzde ne aldın?
-O… -Babana söyledim.
Hiçbir şeye ihtiyacım yok. Benim hediyem hep beraber olmak.
-Öylesine söylüyor. -Biliyorum.
Seni görmek güzel tatlım.
Tuhaf bir durum, değil mi?
Tuhaf olan ne?
Senin annen ve benim babam.
Çok belli ediyorlar.
Ne düşündüğünü bilmiyorum ama annem babamı asla aldatmaz.
Birlikte değiller sanıyordum.
O durum değişebilir.
Bugün onları bastım, bayağı birlikte gibilerdi.
Bir şeyler olmuş, sadece onu biliyorum. Belki bitmiştir.
-Merhaba. -Merhaba.
-Aramızda tuhaflık olmasını istemiyorum. -Hayır, yok. Yani olmamalı.
Kim ne düşünürse düşünsün biz aslında hiç…
-Evet. -Aynen öyle.
Arkadaşız ama seninle konuşmayı özledim.
Selam.
Peynir tahtasını almaya geldim.
-Yanlış dolap. -Fırının hemen üzerinde.
Gidip yer bulayım.
Siktir.
-Bayan M. -Tully!
Aslında erken gelecektim. Kate bir sorun yaşadı mı?
-Hallediyor gibi görünüyor. -Peki.
Seni görmek çok güzel.
Hâlâ işinle çok mu meşgulsün?
Biliyorsunuz, iş değil, yaşam tarzı. Burası sıcak mı?
-Çok sıcak. -Bu bakışı bilirim. Al.
Ver elini.
Çok güzel.
Bana da hâlâ oluyor.
-Ne? -Ateş basması.
İlk başladığında çok daha kötüydü.
Ne başladığında?
Şey…
Hayır.
Hayır, bu o değil… Hayır.
Öyle bir şey yok.
Emin misin? Unutkanlık oluyor mu?
Herkes bir şeyleri unutur.
-Sinirli misin? -Hayır. Suç sinirlendirende, bende değil.
Doktora gidip seviyelerini ölçtürebilirsin.
Seviyelerim iyi. Daha 43 yaşındayım.
Başladığında 44 yaşındaydım.
Kate nerede demiştiniz?
Tatlım, seni korkutmak istememiştim.
Hayır. Neden korkayım ki? Her şey harika. Hemen dönerim.
Tamam.
Şehir yetkilileri ve gemideki tanımlanamayan varlıklar arasında
müzakereler devam ediyor.
İleri teknolojilerine rağmen kıyafet kullanmamaları dikkat çekiyor.
Galaksilerarası nüdist bir ırka mı mensuplar
yoksa doğal koşullara mı bağışıklar, henüz belirsiz.
Aman Tanrım.
Beni korkuttunuz.
Affedersin. Şimdiye bitirirsin sanmıştım.
Pazartesi günkü derse hazırlık için sınıfı bekliyorum. Daha önce de baktım…
İki saat olmuş. Devam ettiğine inanamıyorum.
Ne yapayım, mükemmel olmalıydı. Çok titiz bir hocam var.
Küçük bir tavsiye. Kaseti sessizde izle.
Vücut diline bak.
Hadi.
Dikkatli izle.
Omuzlarındaki gerginliği görüyor musun?
Göz temasın da gardını almış ve mesafeli geliyor.
Dediğiniz gibi malzemeyi ciddiye alıyorum, ki hiç kolay bir iş değil.
Ama kopuk algılanıyorsun.
İyi bir şey değil mi? Tarafsız olmam gerekiyor.
Yansız olsan da seyirciyle bağ kurabilirsin.
Cronkite'ı Vietnam haberlerini okurken düşün.
Büyük haberciler haberin duygusuna girer.
-Walter Cronkite gibi olmadığıma üzgünüm. -Eminim o da üzgündür.
Kırmak istemedim. Hepimiz bilinçaltı sinyalleri göndeririz.
Peki sizinkiler ne diyor?
Benden bahsetmiyoruz.
Baştan alalım mı?
-Selam dostum. -Merhaba.
-Döndüğünü bilmiyordum. -Evet.
Babam olukları temizlerken kalçasını kırdı, ona yardıma geldim.
-Robbie. Nasılsın? -Merhaba efendim.
-Siz? -İyidir.
-Robbie? Merhaba! -Selam!
Şu hâline bak!
Bud? Yardım eder misin?
Tabii. Ne oldu?
-Rostoda yardım edecektin. -Yanlış yapıyorsun dedin.
-Odama gidelim. -Olur.
Yardımdan sıyrılmak için iyi bir yol.
-Beş dakika dinlenemez miyim? -Rosto yanmış.
İnan bana, ses olağanüstü çıkıyor.
-Plakta daha iyi. -Evet ama bunu her yere götürebilirsin.
Boş versene, ben eski kafalıyım.
Denemeden karar verme. Hadi.
Tamam. Nasıl çalışıyor?
Pekâlâ.
Bakalım.
İşte.
-Harika. -Değil mi?
Evet.
-Ne yapıyorsun? -Ne mi yapıyorum? Hiç, ben…
Bu yüzden gelmedim.
Nasıl yani? Biz hep…
Evet, sevgiye muhtaç iki çocukken.
Ben evli bir adamım.
Nesin?
Hannah'yı hatırlarsın.
Planlamıyorduk ama hamile kaldı.
Ve onu seviyorum.
Ben de doğru olanı yaptım.
Doğum mayısta.
-Bak, özür dilerim. -Hayır.
Tebrikler dostum.
Harika.
Bugün Washington Üniversitesi kampüsü bir uzay gemisinin inişiyle sarsıldı…
Farkı görüyor musun? Bağ kuruyorsun, açıldın.
Görüyorum.
İşte senin kapasiten bu.
Notlarımda cimri davranıyorsam potansiyel gördüğüm için.
Bu A mı demek oluyor?
A eksi diyelim, işini çok da kolaylaştıramam.
Bir şey sorabilir miyim?
Neden derste bana hiç söz vermiyorsun?
Öyle mi görünüyor?
Öyle. Aptal değilim.
Değilsin. İnanılmaz derecede zekisin.
Belki de bu yüzden sana fazla ilgi göstermekte tereddüt ettim.
Ne demek bu?
Öğretmen olarak
profesyonel davranmak zorundayım.
Bir öğrenciye karşı…
…bazı hisler beslesem de.
-Benden nefret ettiğini sandım. -Hayır, kesinlikle nefret etmiyorum.
Affedersin, söylememeliydim.
-Sınıfta görüşürüz. -Dur.
Kusura bakma.
Yapamam.
Özür dilerim. Bunu yapamam.
Yaratıcı yazarlık dersine kaydoldum, gerçekten çok eğlenceli.
Hoca son ödevim için "parlak ve umut verici" dedi.
Ne güzel Katie.
Ama sen yine de gerçek derslerine zaman ayırmaya özen göster.
Tamam mı?
Merhaba!
Yoksa bu…
Tully!
-Merhaba! -Ödevine ne oldu?
Bitirdim. Sanırım hoca çok beğendi.
Beğenmiştir tabii. Çok hedefe odaklı ve yeteneklisin.
Olanlara asla inanamayacaksın.
Rosto hazır. Özel patateslerle.
-Sean, yemek! -Sonra. Çağırayım.
Selam.
Aşağı inmeyeceğim.
Neyin var?
Ailesiyle yaşayan üniversite terk adama mı soruyorsun?
Babam beni askere yazdırmaya çalışıp duruyor.
-Hangisine? -Fark eder mi?
Biliyorum, şu an hayatın berbat.
Ama bu değişebilir.
Hiç beklemediğin anda biri
hayatına girip
ufkunu açabilir.
Robbie evlenmiş.
Üzüldüm.
Sanki herkes hayatına devam etti, bense takılıp kaldım.
Hep eziğin teki olacağım. Hep…
-Yalnız olacağım. -Öyle bir şey yok.
Daha yolun başındasın.
-Seni seven çok insan var. -Ama beni gerçek anlamda tanımıyorlar.
Ben tanıyorum.
Ve seni seviyorum.
Olduğun hâlinle.
Kate de daha iyi tanımak isterdi.
Ona büyük sırrımı çoktan söylemişsindir sandım.
Her şeyi paylaşmıyor musunuz?
Genellikle.
Ama bunu söylemek bana düşmez.
Merhaba. Ne yapıyorsunuz?
Bilirsin işte. Sadece birbirimize olan ölümsüz aşkımızı ilan ediyoruz.
Hadi, yiyelim. Hadi!
-Selam yakışıklı. -Merhaba.
Bennifer ya da Madonna'yla takılıyor olman gerekmez miydi?
-Hatunun işi çıktı. -İşi çıktı demek. Şundan versene.
Kendin al. Masa yemek dolu.
-Biliyorum ama bu önümde… -Merhaba.
Merhaba.
-Merhaba. -Selam.
-Böyle iyi miyim? Pilatesten geldim. -Evet, harikasın.
Kate'i arıyorum. Gördünüz mü?
-Orada. Döneceğim. -Tamam.
Selam.
-Kâbusuma hoş geldin. -Sucuk gibi terliyorum.
-Biraz uzaklaşabilir miyiz? -Lütfen.
Johnny'yle öpüştüm.
Mularkey! Ne?
Ne oldu, bilmiyorum.
İçeri girdim, dar bir atletle lavabonun altında çalışıyordu,
birden ellerimizi birbirimizden alamadık.
Tam Anastasia Wildhall tarzı.
İlişkimizin başlarındaki gibiydi.
O hissi unutmuşum.
Bir yandan da bir yabancıyla olmak gibiydi,
neredeyse yasakmış gibi.
Marah geldi, bir şey olmamış gibi yaptık. Kafası karışmasın.
Benimki de karışmasın ama bu ne demek?
Bizden vazgeçmemeliyim gibi gelmeye başladı.
-Saçma mı? -Hayır.
Tanrım, biraz hava almam lazım.
Gerçekten çok terlemişsin. İyi misin?
Annene göre menopoza girmişim, o yüzden hayır.
Ona aldırma. Bana her gün yeni bir tanı koyuyor.
Muhtemelen haklı.
Şimdi düşününce, son reglim…
Emeril'le yemek yaptığım bölümde karnıma korkunç sancılar girmişti,
bam diye!
Kesinlikle bir ayı geçmiştir.
Aman Tanrım.
Geldi çattı.
Değişim.
Ne olmuş yani? Bir daha tampon almana, beyaz pantolon kirletmene gerek kalmaz.
Çocuğum da olmaz.
Çocuk istemiyorsun ki.
Yine de bir gün olabileceğini bilmek hoşuma gidiyordu.
Turşu da sevmem ama biri hiç yiyemeyeceğimi söylese…
Anne! Başlıyoruz!
Peki, hadi bakalım. Gidelim.
Gidelim bakalım.
Bayan M, ne hoş. Müzik bile açmışsınız.
Bu bizim şarkımız.
Öyle. Hadi, yumulun çocuklar.
Kadeh kaldırmak istiyorum.
Bay ve Bayan M, benim için hep mükemmel bir çift oldunuz.
Kimse mükemmel değildir ama bir çiftin bunca zaman sonra
hâlâ birbirine âşık olmasına hayranım.
Umarım bir gün hepimiz bunu buluruz.
-Nice 25 yıllara! -Nice 25'lere.
Şerefe!
-Çok güzeldi. Teşekkürler. -Sağ ol kızım.
Bize derslerinden bahset. Her şeyi bilmek istiyoruz.
Patates lütfen.
Araştırmacı gazetecilik dersi harika.
Chad Wiley'yle olan bu seminer de hoşuma gidiyor.
Zorlayıcı ama kesinlikle değer.
Öyle mi?
Sıkı çalışmaktan korkma, zor olması normal.
-Patates alsam? -Sizde durumlar nasıl?
İyi. Margie bahçeyle ilgileniyor, Sean da askere yazılmayı düşünüyor.
Değil mi?
Annenize ufak bir şey aldım.
-Bud! -Patates uzatır mısın?
Bir şey alma demiştin ama ben kanmadım tabii.
Aç hadi.
-Pekâlâ. -Son teknoloji.
Bak, ne küçük.
Süpürge almışsın.
O ağır süpürgeyi aşağı yukarı taşımana gerek kalmaz.
Çok tatlısın. Teşekkür ederim.
Rica ederim tatlım.
-Kate'le yazdığımız makaleyi görseniz… -Patatesi uzatır mısın?
Staj başvurularımız için çok iyi bir örnek olacak.
Sıçtığımın patatesini kendim alırım.
Başka isteyen var mı? Baba?
Ne iş?
Bütün aile nasıl bu kadar sahte olabilir?
Saçmalıkları duydun mu?
Sean askere yazılmak istemiyor. Annem de süpürge falan istemiyor.
Ya senin konuşman?
Hâlâ âşık olduklarına cidden inanıyor musun?
Ne yapıyorsun? Sen sigara içmezsin.
Bu ne, karanfil mi?
Ne ara bu kadar iddialı oldun?
Yeni bir şey denemek istedim ama pardon, izin yok.
Ne?
Tek başıma bir şeyler denememi sevmezsin. "Şunu iç, bu erkekle flört et." dersin.
Pardon, "Bununla flört etme." Derslerimize karar verirsin…
Planladığımız geleceğe ulaşmak için odaklanmana yardım etmeye çalışıyorum.
Olay da bu. Hep senin planın.
Nötron yıldızı gibisin, etrafındaki her şeyi yörüngene çekiyorsun.
Ailem için benden daha iyi bir evlatsın.
Sanki bu senin hayatın, bense peşinde sürükleniyorum.
Takım olmak istediğini sanıyordum. Yalan mıydı?
-Hayır, ben de istediğimi sanıyordum. -Ne istiyorsun Kate?
Bilmiyorum. Çözmeye çalışıyorum.
Bir dönemliğine
Londra'da yurt dışı programına başvurdum.
Kurgu yazarlığı.
Ne diyeceğimi bile…
-Böyle söylemek istememiştim. -Sen de sakladın, öyle mi?
Bir de ailene mi sahte diyorsun? İkiyüzlüsün.
-Kafayı yiyeceğini biliyordum. -Kafayı yediğim yok.
Sanki sensiz dağılacakmışım gibi. Londra'ya git. Bana bir şey olmaz.
Bizim ufaklık çok gergin!
Sen daha gerginsin tatlım.
-Seni seviyorum canım. -Ben de seni.
Keşke daha kolay bir parça seçseydim.
Hatasız atlatabilmek için dua ediyorum.
Evet. Aynen.
Gösterimize hoş geldiniz.
Bu öğrencilerle çalışmak bir zevkti.
İlk olarak Marah Ryan var.
Marah!
Merhaba.
İyi misin?
İyi olmaya çalışıyorum.
Bu bizim şarkımızdı.
Rachel öldükten birkaç ay sonra bir markette ağlamaya başladım
çünkü "Can't Fight This Feeling"in fon müziği versiyonu çalıyordu.
"O hisse direnemedim."
-Aynı şey olmadığını biliyorum. -Yine de acı veriyor.
Gel buraya.
Rahatsız etmeyeyim. Bunun için mi kızımızın resitalinden çıktın?
-Hayır. Bunu nasıl söylersin? -Morali bozuk.
-Karımla konuşuyorum. -Johnny.
Belli ki benimle bir sorunun var.
İyi bildin, var.
Evliliğin için beni suçlamak istiyorsan suçla.
40'larında kendini bulmak için ailesini bırakan ben değilim.
-Tanrım! -Baba!
Demek doğruymuş.
-Marah, tatlım… -Hayır! Benimle konuşma!
-Marah, hadi. -Tanrım…
Delilikti. Bir daha uyuşturucu kullanmam.
Sanırım hâlâ biraz kafam iyi. Senin?
Bilmem. Sadece çok açım.
Ben de.
Gerçi hamile olabilirim.
-Annen yok, değil mi? -Salıları hastanede gönüllü çalışıyor.
Bir tane buldum. Hangisi daha kötü?
H.R. Pufnsuf'ın yüzü mü yoksa Genç Frankenstein'ın sesi mi?
Şarkı söylerken mi konuşurken mi?
Eyvah! Annem burada.
Bir dakika.
Bu kim?
-Teşekkürler. -Rica ederim.
-Evet… -Evet…
Bilmiyorum.
Hadi, gel. Bana gidelim.
Kate, hadi.
Hastane gönüllüleri grubundan arkadaşı olabilir.
Olabilir.
Tezgâhta rulo kek var.
Birer tane kapsana. Tarladan beri çişim var.
Saat kaç?
Saat… İki buçuk.
Ölü gibi uyumuşum.
Evet. Tedaviler çok yoruyor, değil mi?
Georgia teyzem birkaç yıl önce kanserdi.
Ama şimdi iyi.
Siz de iyi olacaksınız. Eminim.
Neden bahsediyorsun?
Şükürler olsun.
Kate?
Koşarak çıktı.
Neden millete kanser olduğumu söylüyorsun?
Çizgiyi o kadar aştın ki sana ne diyeyim, bilmiyorum.
Peynir tahtamızın yerini nereden biliyor?
Bir kere etkinlik planlamaya yardıma geldi ve bir şey içtik. Hiçbir şey olmadı.
Hiçbir şey derken?
Sana ait değilim. Bunu anlıyorsun, değil mi?
Birlikte olsak bile insanları ulu orta yumruklayamazsın.
Evet. Haklısın.
Özür dilerim.
İkinizi beraber görünce…
…kendimi kaybettim.
Şimdi de Marah sanıyor ki ben…
Aramız eskisi gibi olmayacak. Annemi öğrendiğimde…
Bir şeyler değişti.
Onunla ve evlilikle ilgili hislerim.
Onunla konuşuruz.
Açıklarız.
Bu sabah bizi görünce
yanlış anlamış olabilir gibi geldi.
Belki ben de yanlış anladım.
Yanlış anlamadın.
İstemiştim.
Seni özledim.
Beni deli etsen de.
Yani…
Ne diyorsun? Demek istediğin…
Denemek isteyebileceğini mi söylüyorsun?
Bilmem. Kalabileceğini mi söylüyorsun?
Bencillik ettiğimi düşündüğünü biliyorum.
Belki de ediyorum.
Ama tek bildiğim şu, önem taşıyan bir iş yapmam gerek.
Senin kocan ya da Marah'nın babası değil, sadece ben olan parçamı bulmalıyım.
Benim de içimde ukde kalan şeyler yok mu sence?
Biliyorum
ama buna yıllardır ihtiyacım var Kate.
Hep seni ve Marah'yı seçtim.
Bu hiç adil değil.
Özür dilerim.
Seni hâlâ istiyorum.
Ama bunu yapmak zorundayım.
Bizi sevdiğini söyleyip gidemezsin.
Hayatını riske atıp dönersen diye seni beklememi isteyemezsin. Benden bu kadar.
Patateslerini yemeyecek misin tatlım?
Aç değilim.
İyi misin Katie'ciğim? Okulda bir şey mi oldu?
Hayır, sıkıcı bir salı günüydü.
Peki.
Merhaba Bayan M.
Merhaba Robbie.
İşte bu, getirmişsin!
Anne, biz yukarı çıkabilir miyiz?
Olur, tabağını temizle lütfen.
Tamam.
-İyi akşamlar Bay Mularkey. -Nasılsın?
-İyiyim. -Güzel.
-Kate. -Hadi, gidelim.
Ya sen tatlım? Hastaneden yeni bir haber var mı?
Dil çubuğunun aniden azalması haberden sayılırsa, evet.
Tabii ki sayılır. Yemek çok lezzetli.
Afiyet olsun.
Merhaba. Girebilir miyim?
Kapıyı zaten açacaksan niye soruyorsun?
Pardon. Annemin böyle yapmasından nefret ederdim.
Piyanoyu bırakıyorum.
Kafayı yiyeceğini biliyorum ama beni durduramazsın.
Tamam.
Oynayayım mı?
Fark etmez.
Sağdaki adam sende.
Nasıl? Nasıl…
-X'e bas. -Evet.
Şimdi yayı seç.
Anne, şu an duvara çarpıyorsun.
Mazur gör, Pong'la büyüdüm.
Son zamanlar çok sıkıntılı geçti, biliyorum.
Mükemmel değilim. Hiçbir ebeveyn değil.
-Bunu anlamak büyümenin bir parçası. -Lav çukuruna dikkat.
Benimle konuşabilirsin. Kızgınsan bile, özellikle kızgınsan.
-Her şeyi içine atmanı istemiyorum. -Anne!
-Lütfen susar mısın? -Tamam, pardon.
-Odaklanmaya çalışıyorum. -Hadi.
-O haritayı alabilirsin bu arada. -Dur, nasıl?
Hemen yanına git.
-Evet? -B'ye bas.
-Hayır, B. -Basıyorum.
Ver, ben yapayım.
Sağ ol.
Hallettim!
Evet.
Çocuk yetiştirmek imkânsız geliyor.
Hayal bile edemiyorum
ama sen her gün yapıyorsun.
Evet ama yalnız değildim.
Hep ikimiz yaptık ve şimdi çok daha korkutucu görünüyor.
Tabii öyle gelir.
Ama sen farkında değilken bile tek başına ayakta duracak kadar güçlüydün.
Evet?
Ne çıktı?
Bilmem.
İki çizgi var. İki çizgi ne demek?
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya