‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪วิดีโอสอนออกกำลังกายที่บ้านกำลังเป็นที่นิยม
‪เหมาะสำหรับผู้ที่อยากออกกำลังกาย ‪แต่ไม่มีกำลังจ่ายค่าฟิตเนสแพงๆ
‪แต่วิดีโอพวกนั้นง่ายอย่างที่โฆษณาจริงเหรอ
‪มาลองกันค่ะ
‪เห็นหน้าก็ดูออกแล้วว่าไม่ง่ายเลย
‪อย่าใจร้ายสิทัลลี่
‪ถ้าเขาตายคุณจะรู้สึกผิดนะ
‪อย่างนั้นแครอล สวยครับ
‪ดูดีมาก
‪ฉันว่าเขาอาการหนักมากเลยนะ
‪กล้ามเนื้อตึงเลยค่ะ
‪คัต
‪- เช็ดน้ำลายด้วย ‪- โอเค
‪ใช่ ผมว่าต้อง…
‪- เช็ดหน้า มาแล้วค่ะ ‪- ขอบใจนะ
‪ค่ะ ยินดีมาก
‪- กระจก ‪- คุณเปล่งปลั่งมากแครอล
‪เลือดฝาดไปทั้งตัว
‪ทีมงานเจน ฟอนด้าเพิ่งโทรมาชวนคุณทำวิดีโอ
‪กระจก
‪- สภาพฉันเป็นแบบนี้เหรอ ‪- ไม่เอาน่า
‪ไม่ได้ ฉันออกกล้องทั้งๆ ที่หน้าเหมือน…
‪กวางเรนเดียร์ขี้เมาไม่ได้
‪ไม่ๆ
‪แครอล เดี๋ยวสิ แครอลๆ
‪- ไม่ ‪- แครอล
‪ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมตัดออกให้ แครอล
‪เทปนี้ต้องออกคืนนี้นะ
‪งั้นฉันก็ได้แจ้งเกิดแล้วสิ
‪คงต้องไปขุดเทปยอดฮิตของแครอลมาใช้
‪แครอลลองคาราโอเกะมั้ย
‪เข้าท่า เขาเกลียดมาก
‪ฉันหาให้ค่ะ
‪คุณนี่ฉลาดจนน่ากลัวเลยเคท มูลาร์คีย์
‪คุณถึงได้จ้างฉันไงล่ะ
‪หรือ… เดี๋ยว อย่าเพิ่ง หยุดก่อน
‪ฉันมีความคิดที่ดีกว่านั้น
‪- ไม่ต้องพูดเลยทัลลี่ ‪- รอฟังก่อนไม่ได้เหรอ
‪คุณจะพูดว่า "ให้ฉันลงสิคะโค้ช" แต่ยาวกว่านั้น
‪คุณอยากเอาเทปเก่ากึ้ก ‪ที่แครอลทำได้ห่วยแตกมาใช้ก็ได้
‪หรือจะให้ฉันกับเคททำอะไรใหม่ๆ
‪ถ้าเราทำช่วงทัลลี่ลองมาแล้ว ‪แครอลบุกไปฆ่าคุณถึงบ้านแน่
‪ลองห่าอะไรล่ะ ฉันอยากทำข่าวจริงๆ
‪เราไม่มีเวลาทำข่าว…
‪รายการห้าโมงเย็น ยังมีเวลาเตรียมช่วงใหม่ค่ะ
‪คุณจะเขียนมั้ยล่ะ
‪เขาต้องเขียนสิ
‪งั้นเอาเลย
‪- ฮะ เขาอนุญาตเหรอ ‪- ไม่เข้าใจเลย
‪ใช่ แม้แต่โปรดิวเซอร์รายการภาคค่ำ ‪ที่งานง่ายสุดๆ
‪ก็ยังมีวันจนตรอก
‪เอาสิ ไปหาข่าวดีๆ มา
‪อีกชั่วโมงนึงมาคุยกัน
‪ถ้าผมไม่ชอบ เราจะใช้เทปฮิตของแครอล
‪ขอบคุณค่ะ
‪ตายแล้ว
‪ได้ทำรายการทัลลี่แล้ว
‪นกตะกรุมไม่มีผมเพราะมันใช้…
‪ครีมกำจัดขนแบร์รี่แธร์แฮร์
‪- เนียนนุ่มดุจแพรไหม ‪- เนียนนุ่มดุจแพรไหม
‪มานี่ซิ
‪โอ๊ย แสบจัง กลิ่นก็เหมือนไข่เน่า
‪อย่าบ่นน่า
‪- ญาติผมยาวมาหาแบทแมน ‪- อย่าแซวสิ
‪ขาเธอไม่เหมือนบิ๊กฟุตแล้ว
‪หนุ่มๆ ต้องตาถลนแน่
‪ใช่ แต่พอเจอผู้ชายก็เหมือนโดนฤทธิ์แหวนเอก
‪แหวนเอกธำมรงค์ไง
‪ฉันไม่มีใครมอง
‪- หนุ่มๆ ม.ต้นปัญญาอ่อนจะตาย ‪- ใช่ ม.ปลายด้วย
‪เธอไม่อยากให้พวกนั้นมาสนหรอก เชื่อสิ
‪หรือว่า… เธอแอบชอบเด็ก ม.ปลาย
‪เปล่า
‪- ใคร แหงเลย หน้าแดงเชียว ‪- โอเคๆ
‪ร็อบบี้ เพื่อนพี่ฉัน ถ้าฉันจะชอบใคร
‪สักวัน ฉันคงชอบคนอย่างร็อบบี้
‪ผู้ชายอย่างเขา
‪แต่ก็เท่านั้นแหละ เพราะไม่มีใครมองฉัน
‪เธออาจจะไม่ใช่สเปกเขาก็ได้
‪ทำไม เพราะฉันไม่สวยเหมือนเธอเหรอ
‪เธอเป็นคนสวยมาก
‪ฉันว่าเขาไม่ชอบฉันด้วยซ้ำ
‪ฉันอยากให้ผู้ชายมองฉันสักครั้ง
‪คือมองแบบชื่นชม
‪ทำให้ฉันวาบหวิวเหมือนขึ้นรถไฟเหาะ
‪- ตอนเขาโน้มลงมาจูบฉัน ‪- ผู้ชายไม่สนเรื่องโรแมนติกนะเคท
‪พวกเขาอยากทำอย่างอื่น
‪ขอโทษนะ
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอนึกถึงแพท
‪เปล่าเลย ฉันไม่ได้คิดถึงเขา
‪เลยเหรอ
‪ตอนดึกๆ ก็มีบ้าง
‪พอหลับตาแล้วหน้าเขาลอยมา ‪ฉันอยากเข้าไปชกแรงๆ
‪ฉันก็อยากต่อยเขาให้เธอ
‪(แบร์รี่แธร์)
‪ไม่ต้องเครียดหรอก
‪ทำไมฉันต้องเครียดด้วย
‪เพราะนี่เป็นครั้งแรกหลังหย่า ‪ที่คุณไม่ได้นอนบ้านเดียวกับมาร่าห์
‪แล้วเวลาเครียดคุณจะเก็บของเยอะเกิน
‪แค่คืนเดียวเอง สบายอยู่แล้ว ฉันว่าดีด้วยซ้ำ
‪มันดีต่อใจ มันทันสมัย และหัวก้าวหน้า
‪เรากำลังจะเขียนเรื่องการผลัดกันอยู่กับลูก
‪ที่ฉันเสนอไป คิมเบอร์ชอบมาก ‪"เทรนด์การหย่ายุคใหม่"
‪คุณจะเขียนเรื่องการดูแลลูกของเรา ‪ลงซีแอตเทิลไดเจสต์เหรอ
‪นอร่า เอฟรอนบอก "ใครๆ ก็ลอกกัน"
‪แต่ที่จริงฉันไม่ได้เขียนหรอก
‪คิมเบอร์จ้างบล็อกเกอร์อายุ 26
‪ที่ไม่เคยแต่งงานและไม่มีลูกเขียน
‪แต่ฉันเข้าใจ
‪หยิบยาทาแผลก่อน เผื่อเป็นแผล
‪ไม่ได้เครียด แค่คืนเดียวเอง
‪พรุ่งนี้ฉันจะกลับมาก่อนมาร่าห์แสดงเดี่ยว
‪ใช่ แถมคุณก็เป็นคนเสนอให้ผลัดกันอยู่กับลูก
‪แต่เราก็คิดว่ามาร่าห์ไม่ควรหอบเสื้อผ้า
‪ไปนอนฟูกเหม็นๆ ในห้องเน่าๆ ‪เพราะเราเลิกกันนี่
‪จริง จะบอกว่าเห็นพ้องก็ได้
‪แต่มันไม่เน่านะ เป็นห้องชั่วคราวที่ผมว่า…
‪เน่านิดหน่อยแต่ไม่ใช่ฟูก ‪เป็นโซฟาเบด ไม่เหมือนกัน
‪คุณว่าแบบนี้ไม่ดีเหรอ
‪- ไม่ใช่ ‪- แต่คุณบอกว่า "จะบอกว่าเห็นพ้องก็ได้"
‪เหมือนคุณแค่พูดว่าเห็นด้วยไปงั้นเอง
‪- ฮะ ‪- เหมือนฉันบังคับ
‪- ให้คุณทำตามฉัน ‪- เปล่า โอเค
‪ไปกันใหญ่แล้ว ผมไม่รู้ว่าทำไมคุณหงุดหงิด
‪ใช่ คุณไม่รู้เลย
‪โอเค แปลว่าอะไร
‪แปลว่าคุณชอบทำแบบนี้
‪ชอบทิ้งระเบิด พอฉันจี้ถามคุณก็บอกว่า
‪"ไหงมาทิ้งระเบิดใส่ผม"
‪คำว่า "จะบอกว่า" เป็นระเบิดเหรอเนี่ย
‪คุณทำรายการข่าว อย่าบอกว่าไม่รู้จักใช้คำ
‪เอาเถอะ ช่างมัน ฉันไม่อยากทะเลาะด้วย
‪ใครทะเลาะกับใครกันแน่
‪เราตั้งสติใหม่ได้มั้ย
‪ควรเลย
‪แล้วบอกเลยว่าผมดีใจที่คุณเสนอให้ช่วยกันดูลูก
‪ไม่ใช่แค่เออออไปงั้น
‪โอเค
‪อย่าลืมให้มาร่าห์กินยาฆ่าเชื้อพร้อมมื้ออาหาร
‪และกินโพรไบโอติกส์ก่อนนอน
‪ยาสองตัวนี้ไม่ตีกันเหรอ
‪ไม่ ยาฆ่าเชื้อช่วยทำลาย ‪ส่วนโพรไบโอติกส์ช่วยสร้าง
‪ฉันว่าสุดสัปดาห์นี้ไม่น่าเหมาะจะให้คุณมาช่วยดูลูก
‪โอเค ผมรู้ว่าพ่อทำหน้าที่ได้ไม่ดีเท่าแม่ แต่…
‪ไม่ใช่อย่างนั้น
‪และผมรู้ว่าเวลาแม่คุณไม่อยู่
‪บั๊ดชอบเอาเนื้อหมดอายุมาให้พวกคุณกิน
‪แต่นี่ไม่ใช่ 30 ปีก่อน ผมเป็นพ่อยุคใหม่
‪ที่ดูแลลูกคออักเสบได้
‪โอเค ดีค่ะ
‪ฉันลงไปนอนโซฟาก็ได้นะ พวกคุณไม่รู้ตัวหรอก
‪แต่คุณก็อยู่ตรงโซฟาไง
‪- ฉันหมายถึงโซฟาชั้นใต้ดิน ‪- พูดไปเรื่อย
‪ถ้าอยากให้ได้ผล ‪เราต้องสร้างขอบเขตให้ชัดเจนแต่แรก
‪ไม่งั้นทุกคนจะสับสน
‪พูดจาเหมือนคนหย่ากันเลย
‪ถึงจะหย่ากันดีๆ เราก็ยังหย่านะเคท
‪อันนี้ต้องยอมรับ
‪ได้ รับทราบ
‪หอมเชียว รีบไป เดี๋ยวชอนกินหมด
‪ยิ่งแย่งกันยิ่งอร่อย เชื่อฉันสิ
‪- ว่าไง ‪- หวัดดีร็อบบี้
‪ว่าไง
‪- นี่ แบ่งน้องๆ ด้วยสิ ‪- แหม
‪มีอีกเยอะจ้ะ กินนมด้วย
‪คุกกี้เป็นแค่แรงจูงใจให้กินนม
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ขอโทษนะ
‪แม่ฉันจริงจังกับการกินนม
‪แม่มีหน้าที่เลี้ยงลูกให้แข็งแรงและเติบโต นี่จ้ะ
‪ขอบคุณค่ะแม่
‪ฉันเพิ่งรู้นะเนี่ยว่าข้าวโอ๊ตเอามาทำคุกกี้ได้
‪สุดสัปดาห์นี้ที่โรงเรียนมีงานเต้นรำนี่
‪ใช่ครับ เราน่าจะฉายเดี่ยว
‪- ใช่ ‪- ด้วยกัน
‪เธอจะไปมั้ยทัลลี่
‪เด็ก ม.ต้นไปงานเต้นรำไม่ได้
‪แต่ถ้ามีคนชวนก็ไปได้นะ
‪ฉันได้ข่าวว่าเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
‪เธอกับแพทนัวเนียกันตอนไปปาร์ตี้ในป่า
‪ฝันไปเถอะ
‪แหม เพื่อนฉันสวยจะตาย
‪แต่นายไม่อยู่นี่
‪แพท ริชมอนด์เหรอ เขาเป็นรุ่นพี่นี่นา
‪กลับก่อนดีกว่า แม่คงเป็นห่วงแย่แล้ว
‪เดี๋ยวฉันเดินไปส่งนะจ๊ะ
‪ฉันเตรียมน้ำขิงร้อนๆ แก้อาการคลื่นไส้ไว้ให้
‪ไม่เป็นไรค่ะ แม่หนูขี้เกรงใจคนน่ะค่ะ
‪ไม่เลย เรื่องเล็กน้อยจ้ะ
‪เพื่อนบ้านกันต้องดูแลกัน ไปเถอะ
‪ไม่เห็นรู้เลยว่าแม่ทัลลี่ป่วย
‪เพราะพี่คิดว่าตัวเองรู้ทุกเรื่องไง
‪ทั้งที่แม่เขาเป็นมะเร็งใกล้ตายแล้ว
‪ทึ่มจริงๆ
‪พูดดีๆ ก็ได้
‪เป็นเพื่อนกันได้ไงเนี่ย
‪หนูว่าแม่คงนอนพักอยู่น่ะค่ะ
‪จ้ะ
‪หลังการรักษาจะไม่ค่อยมีแรงน่ะค่ะ
‪ใช่
‪เอากระติกมาก็ได้ค่ะ
‪- เดี๋ยวหนูถือไปให้เอง ‪- ไม่เป็นไร
‪พี่สาวฉันก็เป็นมะเร็ง
‪ฉันเข้าใจจ้ะ
‪ทัลลูลาห์ เช้าแล้วเหรอ
‪บ่ายสองครึ่งแล้ว
‪คุณเป็นใคร
‪ฉันเป็นแม่เคทค่ะ ชื่อมาร์จี้
‪เคทคือใคร
‪เพื่อนหนูไง แม่ก็เคยเจอ
‪บ้านเราอยู่ฝั่งตรงข้าม
‪ฉันเอาชามาให้
‪และจะมาบอกว่าฉันอยู่บ้านแทบทุกวัน
‪ไม่ต้องเกรงใจถ้าอยากให้ขับรถพาไปหาหมอ
‪หรือทำธุระให้
‪ฉันรู้ว่าหลังทำคีโมมันเป็นยังไง
‪ใครเป็นมะเร็ง
‪ทัลลี่ พา…
‪แม็กกี้ เพื่อนบ้านที่แสนดีเอาชาไปไว้ในครัวซิ
‪ยินดีที่ได้รู้จักนะแม๊กกี้
‪เคทของฉันสวดมนต์ขอให้พระเจ้า ‪ช่วยให้แม่เธอหายจากมะเร็ง
‪เธอว่าคนเราโกหกเพื่อนได้เหรอ
‪ไม่ได้ค่ะ
‪พ่อฉันก็ขี้เมาหยำเปเหมือนกัน
‪พี่สาวฉันต้องไปลากเขาออกจากบาร์ ‪พากลับบ้านทุกคืน
‪แล้วก็โดนพ่อทั้งตบและด่าสารพัด
‪จนสุดท้ายพี่ฉันก็ใจแตกแล้วก็…
‪สำมะเลเทเมาเพราะ…
‪เพราะไม่อยากให้ใครๆ มองว่าเธอน่าสงสาร
‪ใช่ เขาเกลียดมากเลย
‪แต่คนอื่นไม่ได้สำคัญต่อเราเลย
‪เธอเป็นเด็กเข้มแข็งและเจิดจ้านะทัลลี่ ฮาร์ท
‪อีกหน่อยเธอต้องโดดเด่นแน่
‪เธอจะเป็นอะไรก็ได้ที่อยากเป็น
‪อาจจะเป็นจีน เอเนอร์เซนคนต่อไปก็ได้
‪ผู้ประกาศข่าวเหรอคะ
‪ผู้ประกาศข่าวหญิงคนแรกของซีแอตเทิล
‪ผู้หญิงที่มีชื่อเสียงขนาดนั้น
‪รู้ว่าจะไขว่คว้าความฝันยังไง
‪หนูยังไม่รู้ใจตัวเองเลย
‪จงมีสติและทำในสิ่งที่ถูกต้อง
‪เริ่มด้วยการบอกความจริงกับเคท
‪- ถ้าหนูสัญญาว่าจะไม่… ‪- ไม่งั้นฉันจะบอก
‪ฉะนั้นเธอบอกจะดีกว่า
‪จำไว้นะว่าอย่าโม้
‪จอห์นนี่ เตรียมตัวเตรียมใจให้ดี ‪ข่าวของเราน่าสนใจมากๆ
‪ว่ามาเลย
‪โอเค เราได้เบาะแส ‪จากเพื่อนที่เรียนแจ๊ซเซอไซส์
‪และทำงานอยู่ที่สำนักนายกฯ
‪นายกเทศมนตรีไม่ให้สร้าง ‪หลุมหลบภัยนิวเคลียร์ในซีแอตเทิลแล้ว
‪อ๋อเหรอ ก็เห็นสร้างกันมาตั้งแต่ปี 40
‪ค่ะ แต่นายกฯ ตั้งใจจะทำให้ซีแอตเทิล
‪เป็นเมืองที่ไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์
‪เขาประกาศแล้วเหรอ
‪ยังค่ะ เขาต้องปิดข่าวเอาไว้
‪เพราะผู้รับเหมาก่อสร้างไม่พอใจ
‪และไม่มีใครอยากหาเรื่องคนพวกนี้
‪น่าสนใจ
‪นี่สิถึงเรียกข่าว
‪แต่แหล่งข่าวของคุณไม่ค่อยเจ๋งเท่าไหร่นะ
‪เรากำลังหาทางทำให้ ‪นายกฯ โรเจอร์ยอมมาให้สัมภาษณ์
‪ยังไง จะทันเหรอ
‪ต้องทันสิ
‪เรานัดคุยกับเลขาฯ ด้านสื่อเรื่องขอสัมภาษณ์
‪เอาไว้ตอนบ่ายโมงแล้ว
‪- งั้นเชียว ‪- ใช่
‪แจ่ม ไม่เลวนะเนี่ย
‪ก็ไม่ได้นัดหรอก ‪แต่เขาไปเล่นแร็กเกตทุกวันอังคาร
‪เราเลยจะไปดักเจอน่ะค่ะ
‪บอกแล้วไงว่าห้ามพูดเรื่องนี้
‪เข้าท่าดี ผมชอบวิธีคิดของคุณนะทัลลี่
‪อ๋อ เคทเป็นคนคิดน่ะ
‪ผมเริ่มกลัวคุณแล้วนะมูลาร์คีย์
‪ทำได้ทุกอย่างเพื่องาน เหมือนผมเมื่อก่อน
‪ฉันเจริญรอยตามคุณ เหมือนคุณอยู่ข้างในฉัน…
‪เอาละ งั้นไปทำงานได้
‪ค่ะ ไป…
‪- อย่านะ ‪- โฮโฮส์มั้ย
‪โทษนะ
‪นี่ ทำไมเดี๋ยวนี้เธอไม่ไปบ้านฉันเลยล่ะ
‪- เพราะชอนนิสัยไม่ดีเหรอ ‪- เปล่า นิสัยดี
‪เธอน่าจะดีกับเขานะ
‪เขาร้ายกับฉันมากนะ
‪เขาไม่ได้ตั้งใจหรอก คนอย่างชอนน่าเห็นใจนะ
‪คนทุเรศเหรอ
‪เธอโชคดีนะที่มีพี่ชาย
‪พูดเหมือนแม่ฉันเลย "รักกันไว้นะลูก"
‪- "พออายุมากขึ้นจะดีใจ" ‪- แม่เธอก็ดีนะ
‪แม่ทำเหมือนฉันอายุ 11
‪แต่คนที่แม่ป่วยอย่างเธอคงแย่กว่าฉันเยอะ
‪คนละเรื่องเลย
‪อ๋อ เรื่องนั้นน่ะ…
‪- อาการทรุดเหรอ ‪- เปล่าๆ แต่…
‪ฉันก็ไม่รู้นะว่าเธอได้กลิ่นกัญชามั้ย
‪ได้สิ ฉันไม่โง่นะ
‪แต่มันช่วยรักษามะเร็งได้นี่
‪ฉันเฉยๆ นะ
‪- แต่ฉันกำลังจะบอก… ‪- เด็กดื้อ
‪ใครมาแฮ๊บขนมโฮโฮส์แม่ไปหมด
‪เอามาอันนึงเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นจะโดนจับเข้าเตาอบ
‪ขนมอร่อยเหาะ
‪ตูดหมึกเอ๊ย นมหมด
‪ที่บ้านเธอคงไม่เคยเป็นแบบนี้ใช่มั้ยเคท
‪บ้านหนูสั่งนมประจำค่ะ
‪ฉันก็ว่างั้น เธอกับแม่นี่เหมือนกันเป๊ะ
‪อย่างน้อยรังฮิปปี้โทรมๆ นี้ก็มีเสียงเพลง
‪ฉันจะเล่นเพลงเศร้าเคล้านมหมด
‪ไปเลย ไม่เอา
‪สมัยเด็กๆ ยังชอบเต้นกับแม่อยู่เลย
‪ตอนหนูอยู่กับยาย แล้วแม่ลันลาอยู่โอเรกอน
‪- ทิ้งหนูไปหกปีน่ะเหรอ ‪- เขาโกรธ
‪โกรธมาก
‪แต่เราอยู่ด้วยกันแล้วไง
‪ที่สำคัญคือปัจจุบัน
‪ปัจจุบันดำเนินไปไม่มีวันสิ้นสุด
‪แล้วเธอล่ะคิม
‪หนู…
‪- เคท ‪- มาเต้นกับฉันมั้ย
‪หนูเต้นแบบนี้ไม่เป็นค่ะ
‪เธอคิดว่าเธอเต้นไม่เป็น
‪แต่สะโพกมันรู้ มาเร็ว
‪หลับตาสิ
‪นั่นไงล่ะ ลีลามาแล้ว
‪หมุนซิ
‪ปวดท้องอึ
‪โคตรเพี้ยนเลย
‪ไม่นะ น่ารักดีออก
‪เป็นธรรมชาติ
‪แม่ฉันไม่มีวันเต้นแบบนั้นแน่ ‪พ่อกับแม่ฉันยังเต้นทวิสต์อยู่เลย
‪ยิ่งพอรู้ว่าแม่เธอไม่สบาย
‪ฉันยิ่งชื่นชมว่าเขาแจ๋วและกล้าหาญ
‪- เหมือนเธอไง ‪- ไม่ใช่เลย
‪ฉันอยากช่วยเธอนะ
‪ช่วยอะไร
‪ช่วยให้แม่เธอดีขึ้น
‪- ช่วยแก้แค้นแพทให้เธอ ‪- ฉันรู้แล้ว แต่จะทำยังไง
‪ไม่รู้สิ เราน่าจะได้…
‪ไปเตะผ่าหมากเขาที่งานเต้นรำ
‪หรือบีบครีมกำจัดขนใส่หัวเขา ‪แล้วเตะผ่าหมากเขา
‪เอาสิมูลาร์คีย์
‪เอาอะไร
‪ไปงานเต้นรำแล้วบีบครีมกำจัดขนใส่หัวเขา
‪แล้วเตะผ่าหมาก ไปแก้แค้น เขาต้องชดใช้
‪เอาจริงเหรอ
‪- นึกว่าเธอเอาจริง ‪- ก็เอาจริง แต่…
‪- ฉันว่ามันอาจจะ… ‪- เธอพูดไปงั้นแหละ
‪- ถ้าเธอกลัวก็… ‪- ฉันพูดจริง แต่…
‪ถ้าไปกับเธอฉันก็ไม่กลัว
‪เหมือนกัน
‪เหงื่อท่วมรึยัง
‪เธอเหงื่อซ่กเหมือนเอาน้ำมาพรมให้ดูเหนื่อยเลย
‪ฉันรู้สึกเหมือนเป็นวู้ดเวิร์ดแอนด์เบิร์นสทีน
‪ในหนังที่เรดฟอร์ดกับฮอฟฟ์แมนเล่น
‪แล้วพวกเราเป็นแอดมินสุดสวย ‪อยู่ที่ช่องข่าวท้องถิ่น
‪นี่ เย็นไว้
‪มูลาร์คีย์ นี่เป็นข่าวแรกของเรานะ ‪เราทำได้แล้ว
‪เหมือนที่ฝันเลย กอดคอกันไป
‪เธอทำอะไรน่ะ
‪เข้าเมืองตาหลิ่วมั้ง ไม่รู้สิ
‪พูดสิว่าเธอก็ตื่นเต้น
‪ฉันก็ตื่นเต้น คนนี้เหรอ
‪ไม่ใช่ ดูไว้…
‪หน้าแบบนี้ ผมสีเข้ม ตัวเตี้ยๆ
‪รู้ได้ไงว่าเตี้ย เห็นแต่หัว
‪ฉันดูออก ใช่คนนั้นมั้ย
‪ใช่ๆ เขามาแล้ว ไปเร็วๆ
‪เดวิด เฮอร์ชีย์ ทัลลี่ ฮาร์ทจากเคพีโอซีค่ะ ‪พอมีเวลาคุยมั้ยคะ
‪ผมพักเที่ยงอยู่ รบกวนโทรไป ‪ทำนัดที่สำนักงานนะครับ
‪เราโทรไปแล้วค่ะ แต่งานมันด่วน
‪เราอยากสัมภาษณ์ท่านโรเจอร์เรื่องการเปลี่ยน ‪นโยบายสร้างหลุมหลบภัยนิวเคลียร์
‪เราไม่มีความเห็นครับ
‪เรารู้ว่าท่านนายกฯ ทำเพื่อเมือง
‪แต่หลายคนคงไม่พอใจ
‪เราอยากให้โอกาสท่านอธิบายออกทีวี ‪ก่อนโดนคู่แข่งตัดหน้า
‪โอเค คุณรู้อะไรบ้าง
‪ทอม เคเอิร์นส์จากซีแอตเทิลไทมส์ชอบใส่ร้าย
‪นายกฯ ว่าเป็นเผด็จการตลอด
‪ฉันว่าถ้าท่านไม่ให้เราสัมภาษณ์พิเศษตอนนี้
‪อีกหน่อยอาจจะต้องมาแก้ข่าวค่ะ
‪พวกคุณเข้ามาได้ยังไง ที่นี่มีแต่สมาชิกนะ
‪เราอ้างว่าเราอยู่ฝ่ายการตลาด
‪มาแจกวิดีโอออกกำลังกายของเจน ฟอนด้าฟรีๆ
‪ผมก็เคยเป็นนักข่าวมาก่อน ‪ต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ข่าว
‪คุณจะให้เราสัมภาษณ์เหรอ
‪ผมจะคุยกับท่านให้
‪เรายุ่งทั้งคู่ ฉลาดนะสาวๆ
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้ผล
‪ได้เหรอ เขาบอก "ฉลาดนะ"
‪เขาบอกว่าจะคุยกับท่านให้
‪- เราทำได้แล้วจ้ะ ‪- เหรอ
‪สำเร็จแล้ว ได้ทำข่าวแล้ว
‪ได้ทำรายการแล้วๆ
‪มอนติพูลชิอาโน ขวดนี้ฟรีครับ
‪เสร็จแล้วห้ามขับมาเซราตีกลับบ้านนะครับ
‪ผมขับกลับบ้านเอง
‪กราเซียค่ะทอร์โคเลตติ ใจดีจังเลย
‪- ไวน์ขวดนี้ 200 เหรียญได้มั้ง ‪- ใช่แล้ว
‪ดาราก็รวยอยู่แล้วยังจะได้ของฟรีอีก
‪- เอาคืนมั้ยล่ะ ‪- เรื่องอะไร
‪ขอบอกว่าฉันทิปหนักถึงใจนะยะ
‪พอพูดถึงทิปหนักก็มาเลย
‪ฉันไม่เข้าใจหรอกนะ แต่แหวะมาก
‪มุกใต้สะดือน่ะเคท ‪อย่าบอกนะว่าของขาดมานานแล้ว
‪ฉันไม่คิดถึงของใต้สะดือนะ แต่คิดถึงจูบ
‪ฉันกับจอห์นนี่น่าจะเลิกจูบกันตั้งแต่ช่วง 9/11
‪เราหดหู่กันมาก
‪การจูบเป็นกิจของวัยรุ่น
‪- อะไร ดีจะตาย ‪- ไม่อะ
‪เพราะถ้าผู้ชายจูบไม่เก่งเธอจะหด แต่ถ้าเก่งไป
‪เธออาจจะเริ่มคิดว่าเธอรักเขา
‪ซึ่งมันไม่ดี
‪แต่ว่า…
‪ฉันคบๆ กับเด็กคนนึงอยู่
‪เด็กเหรอ
‪อายุ 29
‪ฮะ ตายแล้วทัลลี่
‪เป็น พนง.ฉุกเฉินการแพทย์ ‪บางทีเขาก็ใส่เครื่องแบบแล้วพับแขนขึ้น
‪ท่อนแขนนี่นะ อื้อหือ
‪ไม่เจอใครจูบเก่งเท่านี้ ตั้งแต่…
‪ยุค 80
‪แช้ด ไวลีย์
‪แช้ด ไวลีย์เฮงซวยสุด
‪ไม่เลย แช้ดดีที่สุด
‪นี่เธอจะบอกว่าเธอรักเด็กเหรอ
‪ฮะ ไม่ใช่
‪ก็เธอเพิ่งบอกว่าถ้าจูบเก่งเธอจะรัก
‪- ไม่ได้พูด ‪- เพิ่งพูดเมื่อกี้
‪ฉันบอกว่าถ้าเก่งไป ‪เธออาจจะคิดว่าเธอรักเขา
‪แล้วเขาเก่งไปมั้ย
‪แม่เจ้า
‪ไม่มีใครรักใคร เราต่างกันมาก
‪เขาจริงจังไป ไม่ใช่แนวฉัน
‪แต่เขาเหมือนไอศกรีมตอนเที่ยงคืน
‪รู้ทั้งรู้ว่าไม่ควรกิน แต่มันอร่อยตรงนี้แหละ
‪พอกินหมดแล้วก็โยนทิ้งไป
‪ฉันกินฟรูเซ็นกลาดจาหมดแล้ว และจะกินอีก
‪เขาเป็นฟรูเซ็นกลาดจาของฉัน
‪แต่เธอพูดถึงเขา ฉันไม่เคยเห็นเธอพูดถึงกิ๊กเลย
‪- ไม่ได้พูดถึงซะหน่อย ‪- หน้าแดงด้วย
‪เปล่าหน้าแดงย่ะ ฉันโตแล้วนะ
‪ทัลลี่กับตาคนนั้นเกี่ยวก้อยกัน
‪- เป็นผู้ใหญ่แล้ว ‪- ตายแล้ว เดี๋ยวนะ
‪ว่าไง
‪ก็อยู่ในตู้ที่เก็บวิตามินไง
‪คุณดูแล้วเหรอ
‪เอามาๆ
‪นี่จอห์นนี่ คืนนี้ฉันได้เคทมาครอง
‪อย่าโทรมากวนแม่สื่อของฉัน
‪หาทางดูแลลูกเองซะ
‪- เขาหายาฆ่าเชื้อไม่เจอ ‪- แล้วไง
‪ก็ลูกคออักเสบต้องกินยา
‪ให้เขาหาทางเองสิ
‪- ฉันกลับบ้านละ ‪- เธอบ้าไปแล้ว
‪พอฉันไม่อยู่ บ้านเละเทะทุกที
‪- ตายแล้ว ‪- อะไร
‪อย่ามองนะ กิเดี้ยน เวก้าอยู่ข้างหลัง
‪พ่อไอศกรีมตอนเที่ยงคืน
‪เฮ้ย บอกว่าอย่ามอง
‪อุ๊ย เขายิ้มด้วย สงสัยจำฉันได้
‪- หรือไม่ก็จำฉันได้เพราะเราทำงานด้วยกัน ‪- โบกมือด้วย
‪ก็หล่อนโบกมือให้เขา
‪ทำอะไรยะ
‪- เชื่อมือเหอะ ฉันตกผู้ชายเก่ง ‪- แต่ฉันไม่ได้ร้องขอ…
‪เคท หวัดดีครับ
‪หวัดดีค่ะกิเดี้ยน ดีใจจังที่ได้เจอ
‪- เป็นไงบ้าง ‪- ดีค่ะ
‪ฉันเป็นเพื่อนสนิทเคท
‪นั่งสิคะ จะได้ดื่มไวน์กัน
‪- นี่เราเอาจริงเหรอเนี่ย ‪- จริงสิ
‪- ฉันโกหกแม่เป็นครั้งแรกในชีวิต ‪- นี่ครั้งแรกเหรอ
‪ฉันเกลียดคนโกหก เธอเคยขับรถรึเปล่า
‪จะไปยากอะไร เราจะโผล่ไปงาน ‪จนดังไปทั้งหมู่บ้านเลย
‪- ของล่ะ ‪- เอามาแล้ว
‪- ดีมาก ‪- มาซ้อมกัน
‪โอเค
‪เธอเล่นเป็นเขา ฉันเล่นเป็นเธอนะ
‪ฉันควรเล่นเป็นตัวเองมั้ย
‪เออ ก็ควรนะ
‪ไงทัลลี่ ฉันดีใจนะที่เธอมางานของ ม.ปลาย
‪ฉันคิดถึงนายมากเลยแพท
‪คิดถึงเหรอ
‪ฉันคงไม่ต้องขอนายเต้นรำใช่มั้ย
‪เพลงช้าขึ้นพอดี เธอชอบฉันเอามากนะเนี่ย
‪- ชอบเห็นนายผมร่วงน่ะสิ ‪- คาฟลอร์เต้นรำเลย
‪ต้องสะใจแน่
‪สองสาวไฟร์ฟลายตะลุยราตรี
‪เดินวนสามรอบยังไม่เจอเลย ‪สงสัยไม่มามั้ง
‪เซ็งชะมัด
‪นี่เป็นงานของพี่ ม.ปลาย เด็กน้อยห้ามเข้า
‪แล้วไง เราจะไปไหนก็ได้
‪ใช่ เราเต้นเก่งนะ
‪เต้นเก่งเหรอ
‪ไม่รู้อะไรซะแล้ว เคทเต้นเก่งที่สุดเลย
‪ได้ งั้นเต้นให้ดูหน่อย
‪ไม่งั้นเราจะฟ้องครูที่คุมงาน
‪ออกไปเต้นกันมั้ย
‪ฉันไม่เต้น
‪ไปเหอะ จะได้สนุกกันถ้วนหน้า
‪ไปสูดอากาศกันมั้ย
‪ฉันมีลูกแล้ว ไม่สูบแล้ว
‪ว่าไง
‪ก็เรื่อยๆ แล้วคุณล่ะ
‪โอเค เข้าท่า
‪- เด็กโทรมาเหรอ ‪- ใช่
‪ยิ้มซะ ดี๊ด๊าสุดๆ
‪บ้าน่า
‪- จริงๆ ตาเยิ้มเชียว ‪- อย่างอื่นเยิ้มย่ะ กลับละ
‪ฮะ อ้าว จะกลับแล้วเหรอ
‪เธอควรจะออกไปสูดอากาศกับกิเดี้ยนนะ
‪ฉันจะไปกินฟรูเซ็นกลาดจา
‪ไม่ได้ มันไม่มีขายแล้ว
‪- กิเดี้ยน ‪- ครับ
‪สัญญาก่อนนะว่าจะดูแลเพื่อนฉันอย่างดี
‪ได้ครับ
‪ขอให้สนุกนะเคทน้อย
‪เขาเป็นแม่สื่อฉัน
‪ถูก พอได้หนุ่มแล้วแม่สื่อก็ต้องแว้บไง
‪ขอบคุณค่ะ
‪จริงมั้ยคะท่านนายกฯ ว่าหากจะเลิกสร้าง
‪ท่านจะต้องมีปัญหากับฟีม่า
‪โอเค แล้วท่านก็ตอบ ตอบๆ
‪สี่สิบห้าวินาที เธอพยักหน้า แล้ว…
‪แม่ง มันดีมากเลย
‪ฉันดีใจมากที่ได้อ่านสคริปต์เธอ ‪ออกอากาศในครั้งแรก
‪เหมือนที่ฉันฝันไว้เป๊ะ
‪เธอจะได้เป็นจีน เอเนอร์เซนแล้ว
‪ติดไมก์ให้นายกฯ แล้วนะ ท่านมาแล้ว
‪- ท่านมาแล้ว ‪- มาเหรอ สำเร็จแล้วจริงๆ
‪มันเป็นเรื่องจริง
‪ตายแล้ว
‪ทำไมเงียบ อะไร
‪ไงจ๊ะ ได้ข่าวว่าพวกเธอกำลังจะ ‪สัมภาษณ์นายกเทศมนตรี
‪ฉันไม่อยากมัวแต่นอนป่วยให้พวกเธอลำบาก
‪ก็เลยฟื้นคืนชีพขึ้นมา อัดยาแก้ไข้
‪แล้วรีบมาช่วยพวกเธอที่นี่เลย
‪ทัลลี่ ช่วยหยิบฟองน้ำให้ที ฉันจะได้เติมแป้ง
‪โอ้โฮ ข้างในนั้นร้อนเหมือนทะเลทรายเลย
‪ขอสูบด้วยสิ
‪ไหนว่าเป็นแม่คนแล้วไง
‪คืนนี้หยุดน่ะ
‪โอเค
‪ผมช่วย
‪ผมรู้ตั้งแต่วันแรกแล้วว่าคุณไม่ธรรมดา
‪อะไรนะ
‪ฮะ
‪คุณรู้ว่าฉัน "ไม่ธรรมดา" ยังไง
‪ก็แบบ…
‪กล้าบ้าบิ่น
‪ไม่เลย ออกจะเรียบร้อยและเป๊ะเวอร์
‪ผู้หญิงเป๊ะไม่ขึ้นไปเต้นบนโต๊ะ
‪และสูบบุหรี่กับชายแปลกหน้าหลังร้านหรอก
‪แปลกหน้าที่ไหน เราทำงานด้วยกัน ไม่เป็นไร
‪ยิ่งไม่เป๊ะใหญ่
‪เราก็อย่าบอกฝ่ายบุคคลสิ
‪ผมว่าผมกลัวคิมเบอร์มากกว่า
‪เขาไม่ว่าหรอก แต่ฉันต้องอัดลาเต้เยอะๆ
‪ตอนนี้ร้อนไปสำหรับลาเต้นะ
‪เมื่อก่อนฉันชอบแซวคน ‪เดี๋ยวนี้ไม่ได้ทำเลย คิดถึงจัง
‪คุณนี่น่ารักนะ
‪- ไม่ใช่เลย ‪- ไม่ ผมพูดจริง
‪ไม่เป็นไร ผมมี
‪- มีอะไร ‪- ถุงยาง
‪อ๋อ ฉันไม่ได้… เราไม่…
‪เอ๊ย อาจจะสักวันก็ได้
‪แต่ที่จริงฉันจะหยิบยางรัดผมน่ะ มันร้อน
‪ผมชอบนะ เพิ่มไอโอดีน
‪ไม่ไหวแล้ว หลังคอฉัน ‪เหงื่อไหลเป็นสายน้ำเลย แป๊บนะ
‪เฮ้ย
‪อย่าพูดคำว่า "เป็นโรค" นะ
‪เปล่า นี่ยาฆ่าเชื้อของลูกสาวฉัน
‪ฉันคงบังเอิญหยิบใส่กระเป๋ามา
‪ตอนแรกนึกว่าสามีเก่าซื่อบื้อ
‪แต่ฉันต้องเอากลับไปให้ลูก
‪ขอโทษนะกิเดี้ยน ฉันต้องไปจริงๆ
‪คุณจูบเก่งมากนะรู้มั้ย
‪- ส่วนคุณก็จูบนานไป ‪- ฮะ
‪ผมนึกว่าคุณชอบ
‪อ้าว จะไปไหน มานี่ ผมชอบเตียงมากกว่า
‪- กลับมาเร็ว ‪- คืนนี้เรื่องมากนะ
‪คุกเข่าเลย
‪ถามจริง
‪นะคะ
‪ได้
‪โอเค เดี๋ยวก่อน
‪แป๊บนึง หยุดก่อน มานี่ก่อน หันมา
‪- ทำอะไรน่ะ มองผมหน่อย ‪- อยากให้ฉันเต้นยั่วเหรอ
‪เปล่า ผมแค่อยากมองหน้าคุณ
‪โอเค คืนนี้คุณเป็นอะไร
‪ไม่ได้เป็นอะไร ผม…
‪ผมรู้สึกว่าผมเห็นแต่หลังหัวคุณ
‪ไม่ก็ขาโต๊ะ บางทีก็วิวมุมสูงของซีแอตเทิล
‪- ผมอยากมองตาคุณน่ะ ‪- โอเค
‪นี่ จะเป็นแบบนี้กันใช่มั้ย
‪ขอโทษนะ เป็นอะไร
‪แค่ฉันให้เข้ามาในห้องนอน คุณก็เข้าใจว่า
‪ฉันกำลังอยากได้ความรักจอมปลอมแล้วเหรอ
‪ไม่จอมปลอมนะ ไม่เลย
‪ผมคิดถึงคุณตลอดเวลานะทัลลี่
‪คุณเหมือนเพลงที่ติดอยู่ในหัวผม
‪แล้ว…
‪มันแปลว่าคุณมีสิทธิ์ออกคำสั่งฉันงั้นเหรอ
‪แค่อยากมองตาคุณมันสั่งตรงไหน
‪ฉันว่าคุณกลับดีกว่า
‪เดี๋ยวก่อน ใจเย็นๆ ก่อนได้มั้ย
‪ฉันไม่มีอะไรจะพูด
‪ได้ ผมขอโทษ ใช่ๆ แต่ฟังก่อนสิ
‪ผมไม่ได้…
‪ผมแค่คิดว่ามันแปลก ‪ที่คุณไม่อยากมองผมตอนมีเซ็กซ์
‪ฉันแปลกไปอีก
‪- ไม่ใช่อย่างนั้น ‪- คุณไม่เข้าใจเลยว่ามันคืออะไร
‪แล้วมันคืออะไร
‪แค่คู่นอนระยะยาว
‪โอเค
‪พูดจริงใช่มั้ย โอเค ได้
‪เธอเห็นฉันมั้ย เห็นเขามั้ย
‪เขาสอดมือเข้าไปในกางเกงฉันจนโดนก้นเลย
‪เขาจับก้นฉันจริงๆ ทัลลี่
‪ไงคนสวย
‪ฉันว่าจะโทรหาเธออยู่พอดี
‪แอบมางานเหรอ ร้ายนะ ถามจริง
‪อะไร
‪นี่ กลับเถอะ
‪ไปเร็ว กลับบ้าน
‪จะไปไหนน่ะคนสวย ฉันอยากรู้จักเพื่อนเธอนะ
‪- ไม่ต้องไปสนใจ ‪- ร้ายเหมือนเธอมั้ย
‪- ฉันจะพาไปซิ่ง ‪- จะรีบไปไหนวะนั่น
‪ปล่อยไปเหอะ เด็กกระจอกๆ
‪- ได้ข่าวว่าใจง่าย ‪- เฮ้ย…
‪- อีนมเล็ก ‪- เธอไหวมั้ย
‪กลับมาก่อนสิ เราแค่อยากคุยด้วย
‪ไปเหอะ กลับบ้านกันเหอะ
‪ดูรถมันดิ
‪เธอจะทำอะไรน่ะ
‪- เผ่นเว้ย ‪- หนีเร็ว
‪ทัลลี่ หยุดนะ
‪ทัลลี่ หยุดสิ
‪ทัลลี่ อย่า!
‪ทำอะไรวะอีบ้า
‪เฮ้อ
‪เจ็บมั้ย เลือดไหลเลย
‪ต่อให้ฆ่ามันก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
‪- ไม่มีอะไรช่วยได้เลย ‪- อย่าพูดอย่างนี้สิ
‪แต่ฉันไม่ปล่อยให้มันแกล้งหรอก
‪ฉันจะเป็นจีน เอเนอร์เซนคนต่อไป
‪เสียใจด้วยนะที่แครอลสกัดดาวรุ่งเธอ
‪คุณเขียนบทสัมภาษณ์เก่งมาก ดีที่สุดเลย
‪แต่แครอลสัมภาษณ์ได้ไม่ดี ‪ถ้าเป็นทัลลี่คงดีกว่าเยอะ
‪แหม ไม่ต้องปลอบใจเลยเคที่ ฉันไม่เซ็งหรอก
‪อีกนิดเดียวก็จะได้เป็นจีน เอเนอร์เซนแล้ว
‪ดื่มเลย
‪ฉันดีใจนะที่เธอไม่โมโห
‪ไม่เลย
‪ทุกคนชอบหาเหตุผลมาอธิบาย ‪ว่าทำไมตัวเองไม่เคยสมหวัง
‪ทั้งที่จริงๆ แล้ว เราต้องหาเหตุผลดีๆ ‪ว่าทำไมเราถึงควรสมหวัง
‪ชีวิตยุค 80 มันต้องแบบนี้
‪จอห์นนี่
‪เออนี่ วันนี้คุณเก่งมากนะ ‪มีแววเป็นโปรดิวเซอร์ได้เลย
‪เหรอคะ
‪คนที่มองข้ามคุณถือว่าตาไม่มีแวว
‪คุณน่ากลัวมาก ‪และผมว่าคุณเป็นคนเดียวในออฟฟิศ
‪ที่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองทำอยู่
‪ผมเลิกเป็นแบบนั้นแล้ว
‪ทัลลี่ก็เชื่อในสิ่งที่ตัวเองทำนะคะ
‪เขาเชื่อในตัวเอง
‪ผมไม่แน่ใจว่านอกนั้นเขาเชื่ออะไร
‪หวังว่าเขาคงไม่เสียศูนย์นะ
‪ไม่เลย เขาตื่นเต้นมาก
‪ตอนนี้ก็กำลังหัดเซ็นลายเซ็นอยู่
‪ผู้หญิงคนนั้นเหมือนพายุเนอะ
‪ส่วนพวกเราก็ลอยอยู่ข้างหลังเขา
‪พวกเราบางคนมากกว่าค่ะ
‪ไอ้หมอนั่นใคร
‪แช้ด ไวลีย์ค่ะ
‪ลูกนอนแล้วเหรอ
‪กว่าจะนอนได้
‪ไข้ลดแล้ว
‪ขอโทษจริงๆ นะที่ฉันลืมยา
‪เข้าใจ
‪แล้วก็ขอโทษที่ง้องแง้ง ฉัน…
‪ฉันคงรู้สึกเหมือนครอบครัวไม่รักมั้ง
‪คุณพูดถูก เราต้องสร้างขอบเขตให้ชัดเจน
‪ปัญหาไม่ใช่คุณอยู่หรือไม่อยู่
‪แต่ผมทำตัวไม่ถูก นึกออกมั้ย
‪ค่ะ
‪อย่างตอนนี้ผมก็เอาแต่จ้องรอยดูดบนคอคุณ
‪ตายแล้ว ทุเรศมาก
‪ฉัน…
‪- ฉันไม่ได้… ‪- เอาเถอะ
‪ไม่ต้องบอกหรอก
‪ฉันว่าฉันไปดีกว่า
‪ตอนนี้ขอบเขตกำลังเข้าทางฉัน
‪หรือ…
‪อยู่นี่แหละ
‪ผมนอนโซฟาเอง มันดึกแล้ว
‪คำว่ามีขอบเขตกับดันทุรังมันต่างกันนะ
‪ทัล
‪ทัลลี่ อยู่บ้านมั้ย
‪ตายแล้ว
‪ทัลลี่ โธ่เอ๊ย
‪ทัลลี่ ฉิบหายแล้ว
‪ทัลลี่
‪คำบรรยายโดย Navaluck K.