‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪หนาวเหรอ
‪แหวนบอกอารมณ์มันเป็นสีม่วงน่ะ
‪ต้องกอดให้อุ่น
‪แหม เห็นหน้าพวกนั้นมั้ย
‪ดูออกเลยว่าอิจฉาฉันสุดๆ
‪เธอสวยที่สุดในเมืองนี้เลย
‪ผู้ชายทุกคนที่นี่อยากได้เธอ ทัลลี่ ฮาร์ท
‪แต่นายได้ฉันนะแพท ริชมอนด์
‪ก็หวังว่า
‪นึกว่าเธอชอบปาร์ตี้ซะอีก
‪ชอบสิ แค่คิดว่างานนี้น่าจะมีเหล้าแรงๆ
‪เปรี้ยวมาก
‪ฉันรู้ว่าเธอร้าย
‪- ไวน์ผมล่ะ ‪- วันนี้อดย่ะ
‪ก็ได้
‪- กินโดนัทก็ไม่ได้เหรอ ‪- ไม่ ฉันโกรธ
‪- อะไร ‪- คุณทำให้เพื่อนรักที่สุดในโลกของฉันเสียใจ
‪เขาทำผม
‪เลอะเทอะน่า
‪เขามีชู้นะ
‪- เปล่าซะหน่อย ‪- เป็นตัวเป็นตนเลย
‪ก็แค่ส่งอีเมลกุ๊กกิ๊กกับผู้ชาย ‪ในสมาคมครูและผู้ปกครอง
‪อาจจะเคยแตะมือกันครั้งนึงเมื่อครั้งจ้องตากัน
‪ตอนคีบแพนเค้กในงานหาทุนที่โรงเรียนตอนเช้า
‪เหมือนเด็กนมเพิ่งแตกพานน่ะ
‪เคทชอบหมอนั่นจริงๆ เขาบอกผม
‪- เขาอยากให้คุณหึงน่ะสิ ‪- เขาอยากเลิก ผมเลยไปไง
‪นางเล่นเกมชวนหย่า แล้วคุณแพ้ไง
‪ไม่ใช่หรอก
‪- เราไม่มีความสุขทั้งคู่ ‪- ไม่มีใครสุขหรอก
‪คนเราไม่ได้แต่งงาน ‪เพื่อให้มีความสุข แต่แต่งงาน
‪เพื่อหาใครสักคนมาร่วมทุกข์ด้วย
‪คิดถึงคุณจริงๆ
‪- รายการเป็นไงบ้าง ‪- โคตรพังเลย
‪โปรดิวเซอร์มือดีที่สุดของฉัน ‪ลาไปสัมภาษณ์งานบ้าๆ ที่นิวยอร์ก
‪ตำแหน่งนักข่าวประจำกองทัพในอิรัก
‪หวังว่าเขาคงไม่ได้ ชีวิตจะได้กลับมาเป็นปกติ
‪ขอโทษที่ทำให้ผิดหวัง
‪บ้าน่า ไม่ได้นะ
‪ฉันโกรธมากนะเนี่ยจอห์นนี่
‪ไม่ต่างกัน
‪- ผมก็โกรธตัวเอง ‪- ห้ามไปอิรักนะ มันมีสงครามอยู่
‪ผมเคยเป็นนักข่าวสงครามนะ
‪คุณจำคืนนั้นได้มั้ย สมัยอยู่เคพีโอซี
‪ที่คุณทะลุโต๊ะกระจกลงมา
‪เข่าฉันเสียโฉมไปเลย
‪จำได้มั้ยว่าคืนนั้นคุณพูดอะไรกับผม
‪ตอนที่ผมทำแผลให้คุณ
‪จำไม่ได้จริงๆ
‪คืนนั้นฉันคงดมโค้กไปเยอะมากจริงๆ
‪คุณบอกว่าคนอย่างเรา ‪ใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาไม่ได้หรอก
‪ถ้าลองเมื่อไหร่
‪จะอกแตกตาย
‪อะไร
‪นี่คือเหตุผล
‪ที่คุณจะไปอิรักเหรอ เพราะคำพูด ‪เมื่อต้นยุค 80 ของเด็กอายุ 22
‪ที่ทั้งเพี้ยนและเมาโค้กเนี่ยนะ
‪เปล่า
‪- ไม่น่าเชื่อเนอะว่า 20 ปีแล้ว ‪- ใช่
‪เฮ้อ ตอนนั้นอะไรๆ ก็ดูเป็นไปได้
‪ยังมีเวลาให้พลาดแล้วกลับมาเริ่มใหม่
‪ไม่ต้องเครียดจอห์นนี่
‪คุณพลาดหนักมาก แต่ยังพอมีเวลาแก้ไข
‪คุณเคยสงสัยมั้ย
‪ว่าจะเป็นยังไง ถ้า…
‪ตอนนั้นทุกคนไม่ได้ตัดสินใจแบบนั้น
‪ห้องนอนแขกเรียบร้อยแล้วนะ
‪ฉันยกโดนัทให้
‪อะไร
‪- เธอศอกใส่หน้าฉัน ‪- เปล่าซะหน่อย
‪จะไม่ขอโทษสักคำเหรอ
‪ได้ ถ้าขอโทษแล้วสบายใจ
‪ขอโทษที่หน้าเธอมาโดนศอกฉัน
‪ลิปสติกสีนี้เหมาะกับรางวัลพูลิตเซอร์มั้ย
‪สื่อทีวีไม่มีรางวัลนี้
‪เพราะพวกเขายังไม่เคยเห็นฉันไง
‪แต่ชาตินี้คงไม่มีใครได้เห็นหรอก
‪ถ้าจอห์นนี่ ไรอันยังไม่เลิกโง่ ‪แล้วให้ฉันลองออกกล้องซะที
‪อย่าโกรธนะที่ฉันว่าแฟนเธอ
‪ไม่ใช่แฟนฉัน เขาชอบเธอ
‪เปล่าซะหน่อย
‪ใครๆ ก็ดูออกย่ะ
‪ฉันไม่สนหรอก ฉันอาจจะ…
‪ปิ๊งเขาเล็กๆ ตอนเจอกันครั้งแรก ‪แต่ตอนนี้เลิกเห่อแล้ว
‪พอเหอะมูลาร์คีย์
‪ฉันดูเธอออกนะยะ
‪แต่ถ้าพลาดจากจอห์นนี่ก็มาซบอกมัทท์ได้
‪- มัทท์เนี่ยนะ ‪- มัทท์ไม่ดีตรงไหน
‪เซ็กซี่เหมือนหมีเท็ดดี้
‪เป็นตากล้องฝีมือดี แล้วแถมยังชอบเธอมากด้วย
‪บ้าเหรอ ไม่ใช่หรอก
‪เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองมีคนชอบ
‪ขนาดเขาแข็งจนแทบจะทิ่มหน้าเธออยู่แล้ว
‪ฉันไม่อยากคิดเรื่องมัทท์แข็งนะ
‪ดีมาก ตั้งใจทำงาน
‪ฉันจะได้ออกกล้อง แล้วมีเธอเป็นโปรดิวเซอร์
‪สองสาวไฟร์ฟลายตลอดไป
‪สาวๆ จ๊ะ มากินมื้อสายกันเร็ว
‪อยากกินขนมหมามั้ยเอ่ยแอ็กเซิล
‪อยากอยู่แล้วเนอะเด็กดี
‪- หนูว่าแม่รู้ ‪- รู้อะไร
‪เรื่องยาคุมกับเอกสารยินยอม
‪หนูเก็บไว้ในเป้ แต่มันหายไปแล้ว
‪- แล้วได้ถามแม่รึยัง ‪- ยังค่ะ
‪แม่ต้องบ่นจนหูชาแน่ ‪และหนูไม่อยากพูดเรื่องเซ็กซ์กับแม่
‪- ไหนว่ายังไม่คิดจะมีไง ‪- ก็ไม่ได้คิด
‪แต่แม่ไม่เชื่อหรอก ป้าก็รู้ว่า…
‪น่าจะโทรมาก่อนนะทัลลี่ ฉันยุ่งน่ะ
‪ยุ่งจนกินมิโมซ่าไม่ได้เหรอ ไม่เชื่อ
‪ยุ่งจริง
‪ถ้างั้นหนูขอตัวไปทำการบ้านก่อนนะคะ
‪สบายดีมั้ย
‪ดีมาก
‪แต่เมื่อคืนเธอชิ่งกลับก่อนนะ
‪ฉันปวดหัวน่ะ
‪เออนี่
‪จอห์นนี่กลับมาแล้วนะ
‪รู้แล้ว เขาโทรมาบอก
‪เมื่อคืนเขามาค้างบ้านฉัน
‪รู้ด้วยนะว่าต้องไปที่ไหนก่อน
‪คืนนี้ชวนเขามากินมื้อเย็นที่บ้านสิ
‪เดี๋ยวฉันพามาร่าห์ไปดูหนัง พวกเธอจะได้คุยกัน
‪ไม่ล่ะ พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า
‪จริงด้วย เริ่มงานแล้วนี่
‪ฉันแวะไปกินมื้อเที่ยงด้วยมั้ย ‪นายใหม่เธอจะได้ประทับใจ
‪- คิมเบอร์กรี๊ดฉันนะ ‪- ไม่ต้อง
‪นี่ ฉันดูออกนะว่าเธอไม่พอใจ
‪เรื่องเอกสารยินยอม พูดมาเลยดีกว่า
‪ก็ไม่พอใจน่ะสิ เธอไม่มีสิทธิ์…
‪- ฟังฉันอธิบายก่อนได้มั้ย ‪- ให้ลูกฉันกินยาแรงๆ
‪- โดยที่ฉันไม่ยินยอม ‪- แกสัญญาแล้วว่าจะบอกเธอก่อนมีเซ็กซ์
‪- อ๋อ ก็เลยเซ็นได้ ‪- ที่แกมาหาฉัน
‪- เพราะไม่สะดวกใจจะคุยกับเธอไง ‪- แกไปหาเธอเพราะรู้ว่าเธอตามใจ
‪เธอเอาแต่บ่นเหมือนลืมไปแล้ว ‪ว่าตอนวัยรุ่นมันเป็นไง
‪เพราะฉันไม่ใช่วัยรุ่น ฉันโตแล้ว มีลูกแล้ว
‪เธอทำเกินไปนะทัลลี่
‪แต่ก็ไม่แปลก เธอไม่เคยเกรงใจใครอยู่แล้ว
‪- ไม่คิดว่าตัวเองตีโพยตีพายไปหน่อยเหรอ ‪- ไม่ คนไม่มีลูก
‪ไม่มีวันเข้าใจหรอก
‪เลิกคุยเหอะ ทำไมฉันต้องมาโดนด่า ‪เพราะพยายามช่วยเธอด้วย
‪ไม่ต้องมาช่วยหรอกทัลลี่ ฉันแก้ปัญหาเองได้
‪ระวังนะ
‪โธ่ เบียร์หกหมดเลย
‪เอาแก้วใหม่สิ
‪ฉันว่านายเหมือนไรอัน โอนีลเลย
‪ฉันว่าเธอเหมือนสวรรค์เลย
‪โดนลิ้นด้วย
‪ไปหาที่เงียบๆ คุยกันเถอะ
‪ฉันชอบจูบนะ
‪ฉันก็ชอบ
‪มึนหัวจัง
‪ถ้านั่งก็น่าจะดีขึ้น
‪เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
‪เดี๋ยวสิแพท
‪แพท
‪- แพท ‪- อะไร
‪เรา… เราแค่จูบกันไม่ได้เหรอ
‪ฉันนึกว่า…
‪ใช่ แต่ใจเย็นๆ สิ ฉันมึนน่ะ
‪- เดี๋ยวฉันทำให้หายมึนเอง ‪- ไม่เอา เดี๋ยว
‪เดี๋ยว
‪นี่ หยุดก่อน
‪หยุด ไม่เอาแพท
‪เดี๋ยว
‪ฉันไม่อยาก
‪ฉันนึกว่าเธอเจ๋งซะอีกทัลลี่ ฮาร์ท
‪อย่ามาอ่อยสิ
‪อย่า ไม่เอา
‪แพท หยุด
‪ขอร้องล่ะ
‪แม่ขา
‪แม่
‪- ร็อบบี้ มาอีกแล้ว ‪- ว่าไง
‪ชอน ร็อบบี้มา
‪ต่อจิ๊กซอว์อยู่เหรอ
‪ใช่ๆ แม่ซื้อให้น่ะ
‪ไม่สนุกหรอก แต่ฉันกลัวแม่เสียใจ
‪ขอเล่นด้วยได้มั้ย ฉันเป็นเซียนจิ๊กซอว์เลยนะ
‪เอาสิ
‪จิ๊กซอว์รูปม้านะ
‪สบายมาก รูปอะไรก็ได้
‪แล้วนี่
‪คืนนี้เธอไม่มีนัดเหรอ
‪ไม่มี เพื่อนๆ ฉันไปแข่งเลขที่ซีแอตเทิลกันหมดน่ะ
‪เพื่อนที่ไหน เธอไม่มีเพื่อน
‪- พูดมาก มีสิ ‪- ไม่มี
‪ขึ้นบ้านเถอะร็อบบี้ ไปแต่งเพลงต่อ
‪ได้ แต่ขอต่อมุมนี้ก่อนนะ ใกล้เสร็จแล้ว
‪ไปกินเบียร์ต่อมั้ย
‪นี่ เป็นอะไรน่ะ
‪เธอโกรธฉันเหรอ
‪เธอขอให้ฉันจูบเองนะ แล้ว…
‪แล้วก็สนองฉันด้วย ทำเหมือน…
‪จะอ่อยให้ผู้ชายอยากแล้วจากไปไม่ได้นะ
‪ไม่แฟร์
‪ฉันจะไปเติมเบียร์นะ
‪มันชอบแครอตน่ะ
‪ตอนเด็กๆ ฉันไม่เคยเข้าใจเลย ‪ว่าทำไมถนนเส้นนี้ชือไฟร์ฟลาย
‪ไม่เห็นมีหิ่งห้อยสักตัว
‪แต่คืนไหนที่ท้องฟ้ามืดมากๆ
‪ฉันจะรู้สึกเหมือนมีภาพลวงตา
‪ดวงดาวกลายเป็นจุดสีเหลืองเล็กๆ
‪ลอยลงมารอบๆ ตัวเรา
‪ถ้าเธอหรี่ตาดูหรือจินตนาการเอา
‪มันจะเหมือนหิ่งห้อยจริงๆ นะ
‪พูดเหมือนหนอนหนังสือเลย
‪ปาร์ตี้สนุกมั้ย
‪เธอดูเหนื่อยๆ นะ
‪กลิ่นเหมือนอ้วกเลยด้วย
‪ฉันสบายดี
‪นี่
‪เดี๋ยวก็ดีขึ้น
‪อะไรนะ
‪ป้าจอร์เจียของฉันก็เป็นมะเร็ง ‪อาการหนักจนผมร่วงหมด
‪แต่ว่าหายแล้ว
‪เดี๋ยวแม่เธอก็หายจ้ะ
‪อ๋อ
‪แพท ริชมอนด์
‪พาฉันไปปาร์ตี้
‪เฮ้อ ฉันนี่โง่จริงๆ
‪ไม่ทันคนเลย
‪ฉันอยากให้เขาหยุด
‪ฉันบอกแล้ว แต่เขาไม่หยุด
‪พอทำเสร็จ
‪ก็ทิ้งฉันไว้ตรงนั้น
‪ในป่า เหมือน…
‪- ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ‪- ฮะ
‪- ฉันรู้นะ เธอคิดว่าฉันผิด ‪- เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย
‪- เราต้องบอกผู้ใหญ่ เขา… ‪- บอกใคร
‪ฉันไปกับเขาเองแล้วก็เมาเอง
‪ไม่มีใครเชื่อหรอกว่าฉันไม่อยาก ‪ทุกคนต้องโทษฉันแน่
‪- แต่เธอไม่ผิดนะ ‪- แล้วยังไงล่ะ
‪จริงมั้ย ห้ามบอกใครนะ ‪ฉันไม่ควรบอกเธอด้วยซ้ำ
‪เรื่องนี้เป็นความลับของเรานะ
‪โอเค
‪ฉันรีบเข้าบ้านดีกว่า
‪เหมือนกัน ดึกแล้ว
‪เคท ฉันอีกแล้วนะ
‪ตั้งแต่เช้าวันจันทร์เลย ไร้สาระว่ะ ‪โทรกลับหน่อยได้มั้ย
‪ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรเซ็น
‪แต่ทีเธอชอบพูดแรงๆ ฉันยังยกโทษให้เลย
‪ยอมรับเถอะว่าเราผิดทั้งคู่
‪ฉันส่งดอกไม้ที่เลือกเองกับมือไปให้ที่ออฟฟิศนะ
‪ไม่ได้ใช้ผู้ช่วย
‪โทรกลับด้วยล่ะ
‪(โชคดีนะยะยัยตัวแสบ ‪รัก ที)
‪วาง…
‪ตรงนี้ไม่ได้นะ
‪คิมเบอร์หวัดดี ขอโทษนะ เขาเพิ่งมาส่งน่ะ
‪ฉันไม่รู้เรื่อง เพื่อนฉันเป็นคนเยอะน่ะ
‪เคท ตามมาสิ
‪ตอนนี้ฉันแฮงก์สุดพลังจนเครียดไปหมดแล้ว
‪ฉันอยากรู้ว่าฉันต้องทำอะไรบ้าง
‪อยากรู้ว่าคุณชอบตารางทำงานสไตล์ไหน
‪และตอนนี้คุณจะให้ฉันทำอะไร
‪ฉันขอทัลลี่ ฮาร์ท เมื่อไหร่จะนัดสัมภาษณ์ให้ฉัน
‪ขอคิวไปแล้ว กำลังคุยกับผู้ช่วยอยู่
‪ฉันอ้วกไปสองรอบระหว่างทางมาออฟฟิศ
‪ฉันไปชงกาแฟมาให้มั้ย
‪ดีเลย ฉันไม่ไหวแล้ว
‪ช่วยอ่านอีเมลนี้ให้ฟังหน่อย
‪ได้ๆ
‪"คิมเบอร์ ขอโทษที่เทคุณเมื่อคืน
‪ผมไม่ได้มีคนอื่น แต่ว่า…
‪ผมอยาก…
‪เดี๋ยวผมส่งกุญแจคืนทางไปรษณีย์นะ
‪ไม่ต้องโทรมาล่ะ"
‪นี่หมายความว่าไง
‪เขาอีเมลมาบอกเลิกฉันเหรอเนี่ย
‪ฉันก็เข้าใจอย่างนั้นนะ
‪แม่งเอ๊ย ไอ้เบร็นแดน
‪ฉันก็ไม่ชอบนายเหมือนกัน
‪ก็แค่อยากควงหนุ่มฮอตไปงานแต่งน้องสาว
‪การเดตสมัยนี้มันเสื่อมมาก
‪เหมือนเทคโนโลยีทำให้ทุกคนกลายเป็น ‪พวกสถุลขี้ป๊อดไปหมด
‪มนุษย์ยุคนี้คุยกันซึ่งๆ หน้าไม่เป็นแล้ว
‪ไม่มีอะไรจับต้องได้ ความรักมันตายไปแล้ว
‪เดอะเมทริกซ์มีจริง ‪และเดือนหน้าฉันก็จะ 30 แล้ว
‪สามสิบ
‪ฉันนึกว่าจะได้อุ้มลูกก่อนฉีดโบท็อกซ์ ‪แต่ความหวังใกล้สลายแล้ว
‪ไม่ได้ว่าคุณนะ
‪อ๋อ ฉันไม่ถือหรอก
‪โจน ดิเดียนไม่เอาลูก เด็กดื้อ
‪มันเป็นอะไรเหรอ
‪ลูกฉันไม่สบายตัวน่ะ
‪ไม่ได้บีบต่อมเหม็นมานานแล้ว
‪ฉันพาไปที่ร้านให้มั้ย
‪ฉันไม่ไว้ใจให้ใครอาบน้ำน้องโจนี่ ดิเดียนของฉัน
‪ถ้าไม่ได้เพิ่งทำเล็บมาฉันก็จะบีบเอง
‪อ๋อ นั่นสิเนอะ
‪แย่จัง
‪เอ๊ะ แต่คุณอาจจะทำได้นะ
‪บีบต่อมเหม็นให้หมาน่ะเหรอ
‪ใช่ มันง่ายมาก
‪แค่บีบก้นมันจนกว่าจะมีน้ำพุ่งออกมา
‪ฉันทำไม่เป็นจริงๆ
‪เขามีเว็บสอนบีบต่อมเหม็นอยู่นะ
‪โอเค ได้แหละ ง่ายๆ
‪ดีงาม ขอบคุณมากเลย
‪มืออาชีพจริงๆ
‪ช่วยฉันได้เยอะเลย
‪หวัดดีเบร็นแดน
‪ไอ้หน้าหมี
‪ตอนนั้นสภาพจิตใจคุณคงแย่มากเลย
‪เขาพูดว่ายังไงคะ ตอนทิ้งคุณไว้ที่หน้างาน
‪อ๋อ ไม่ใช่หน้างานค่ะ
‪- ตอนนั้นเรากำลังย่างหมูอยู่บ้านลุงเฟร็ดดี้ ‪- แต่ว่า…
‪ได้ยินแล้วรู้สึกยังไงคะ
‪ที่โดนทิ้งในวันที่ควรจะมีความสุขที่สุดในชีวิต
‪ฉันคิดแค่ว่าอยากให้แม่อยู่ด้วยค่ะ
‪ที่ฉันทุ่มเงินไปกับการจัดงานเพราะฉัน…
‪คิดถึงแม่จนต้องทำอย่างอื่นทดแทน
‪ฉันรักแม่มากน่ะค่ะ
‪เลยอยากให้ท่านอยู่ด้วย
‪หยุด ตัดตรงนี้ทิ้ง หน้าฉันไม่ผ่าน
‪มันเป็นการแสดงอารมณ์ ‪คุณทำให้เราอินกับเรื่องราว
‪คนดูจะลืมฟังแขกรับเชิญ ‪เพราะปากเบี้ยวๆ ของฉันน่ะสิ
‪- ตัดเลยแซม ‪- แซม ไม่ต้องตัด
‪- เอาภาพคนดูมาใส่แทน ‪- ฮะ จะบ้าเหรอ
‪- ไม่เอา ใส่คนดูทำไม ‪- เร็วเลยแซม
‪- เลิกเถียงกันได้มั้ย ‪- อีกสามนาทีต้องออกอากาศนะ
‪ดึงภาพคนดูขึ้นมาให้หน่อย
‪- เขาตามเทปแล้วนะ ‪- เดี๋ยว ใกล้เสร็จแล้ว
‪นึกออกแล้ว พี่สาวแม่ที่นั่งแถวหน้า
‪เบะปากร้องไห้ทั้งรายการเลย ใส่หน้านางสิ
‪- ทัลลี่ คุณเป็นเจ้าของรายการนะ ‪- ฉันไม่ชอบให้โคลสอัป
‪- ออกอากาศวันนี้นะ ‪- งั้นใส่ช็อตสองคน
‪จับสีหน้าคุณก่อน ‪แล้วค่อยตัดไปที่หน้าป้าร้องไห้
‪ฉันไม่อยากทำเรื่องเจ้าสาววิวาห์ล่มด้วยซ้ำ
‪- มันหยาบคาย ‪- สองนาที
‪- เออ! ‪- รู้แล้ว!
‪- ยังไม่ได้ใส่บัมเปอร์เลยนะ ‪- ตามใจ ช็อตสองคนก็ได้
‪แล้วค่อยตัดไปที่ป้าร้องไห้ คุณนี่กวนประสาทจริงๆ
‪คุณก็กวนประสาทผมพอกัน
‪ขาดคุณไปฉันจะทำไงเนี่ย
‪ก็ไปวีนคนอื่นไง
‪(วิธีบีบต่อมเหม็นที่ก้นสุนัข)
‪พร้อมนะโจน
‪พี่เบิร์ดบอกว่าสบายๆ
‪โอ๊ยตายแล้ว ขยะแขยงๆ
‪ขอห้านาทีนะเดี๋ยวผมไป ‪ขอโทษครับ ผมไม่รู้ว่ามีคน…
‪หวัดดีค่ะ
‪หมาป่วยเหรอครับ
‪อ๋อ สบายดีค่ะ แค่…
‪อัดอั้นนิดหน่อย แต่โล่งแล้ว
‪งั้นผมจะทำเป็นไม่เห็นแล้วกัน
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- โอเค
‪เวรกรรม
‪ผมรับสายให้เอามั้ย
‪ไม่ต้องค่ะ คิมเบอร์เจ้านายฉันโทรมาน่ะ
‪ผู้ช่วยคิมเบอร์ วัตส์เหรอ
‪ผมนัดไว้ตอนบ่ายสอง
‪คุณกิเดี้ยน เวก้าเหรอ
‪- ช่างภาพชื่อดังน่ะ ‪- ไม่ขนาดนั้นครับ แค่ช่างภาพเฉยๆ
‪ฉันติดตามคุณตลอดและชอบดูงานของคุณมาก
‪แป๊บนะ
‪ข่าวดี ไม่ใช่คิมเบอร์ คนชื่อจอห์นนี่น่ะ
‪สามีฉันเอง แต่ไม่ได้แต่งงานกัน
‪เคยแต่งแต่เลิกแล้ว
‪เขากำลังไปรับลูกสาวที่โรงเรียน
‪พากลับบ้านแล้วทำมื้อเย็น มันงงๆ น่ะ
‪แต่ก็โอเค ค่อยๆ คิดกันไป
‪พอเถอะเนอะ
‪ใช่
‪งั้นผมวางไว้ที่เดิมนะ
‪ค่ะ
‪ยินดีจริงๆ ครับที่ได้รู้จัก
‪- เคทค่ะ ‪- เคท
‪- ค่ะ ‪- ขอให้หายอัดอั้นไวๆ นะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪เฮ้อ โจนเอ๊ย
‪อาทิตย์นี้ในช่วงแครอลลองมาแล้ว
‪เราจะมาดูเทคโนโลยีด้านดนตรีชิ้นล่าสุดกัน
‪คุณเบื่อปัญหาแผ่นเสียงโก่งและสะดุดมั้ยคะ
‪ไหนจะปัญหาตลับเทป ‪ที่เส้นเทปหลุดตอนฟังเพลงโปรดอีก
‪เรามีทางออกที่นำเข้า ‪มาจากฝั่งเอเชียโดยตรงเลยค่ะ
‪หน้าตาอาจจะเหมือนของที่หลุดมาจากปี 2000
‪แต่เป็นเทคโนโลยีของปี 1982 นี้เอง
‪คุณภาพเสียงชัดแจ๋ว
‪แถมแผ่นดิสก์นี้ยังไม่เป็นรอยด้วย
‪เห็นมั้ยคะ กันรอยขีดข่วน
‪เครื่องเล่นคอมแพ็กดิสก์นี้เครื่องละ ‪กว่า 1,000 เหรียญและมีขายในญี่ปุ่นเท่านั้น
‪แต่ฉันบอกเลยว่าอีกหน่อยซีดีจะเป็นที่นิยม
‪หรือจะเรียกว่า
‪"คลื่นลูกใหม่" จากอนาคตก็ได้
‪ดิฉันแครอล แมนซัวร์ลองมาแล้วค่ะ
‪กลับไปที่ชัคกันเลย
‪ดีใจจังที่ได้เห็นวันโลกาพินาศของสื่อสารมวลชน
‪นั่นสิ ฉันทำได้ดีกว่าล้านเท่า ยัยนั่นเต้นก็ไม่เป็น
‪พวกคุณไม่เข้าใจ ‪เธอจะเต้นเลียนแบบชูศรี เชิญยิ้ม
‪แครอลคิดมาแล้ว
‪ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
‪คุณทำแผ่นเป็นรอยไง
‪ก็มันเป็นแผ่นกันรอย
‪- เราถึงโฆษณาว่าไม่เป็นรอยไง ‪- ไม่เป็นไร ผ่านแล้ว
‪ผมต้องตัดทิ้งอยู่ดี สวยมากแครอล
‪- ใช่ ‪- ปิดไฟๆ
‪- เห็นเขาว่าวันนี้มีนัดนั่งก๊งกัน ‪- ชอน
‪มาได้ไงเนี่ย ตายแล้ว
‪เท่ระเบิดเลย มัทท์ นี่ชอนพี่ชายฉันเอง
‪เขาไปประจำอยู่ต่างประเทศมาสองปี
‪ขอบคุณที่ปกป้องประเทศชาติครับ ‪น้องสาวคุณเก่งมาก
‪ขอบคุณครับ
‪ดูซิเนี่ย แต่งซะหล่อเลย
‪เหมือนริชาร์ด เกียร์ ‪ตอนเล่นเรื่องสุภาพบุรุษลูกผู้ชาย
‪นั่นสิเนอะ
‪- โอเค ผมต้องกลับไปทำงานละ ‪- ครับ
‪สาวๆ คงทอดสะพานให้เพียบเลยสิท่า
‪ไม่หรอก ไม่รู้สิ
‪ไม่นึกว่าที่นี่จะหรูขนาดนี้นะ
‪มันซกมกจะตาย
‪เธอได้ทำงานกับแครอล แมนซัวร์ ‪นางงามวอชิงตันปี 1967 นะ
‪เจ๊แกเก็บสายสะพายกับมงกุฎ ‪ไว้ในกล่องแก้วบนโต๊ะนะ
‪- ชอน ไอ้ตัวแสบ ‪- มาแล้ว
‪นี่กลับมาอยู่ยาวเลยใช่มั้ย
‪เหลือไปประจำที่คิตแซปอีกหกเดือน ‪ก็ปลดระวางแล้ว
‪เย่ พี่กลับมาอยู่บ้านแล้ว
‪- คืนนี้พวกเราต้องปาร์ตี้กันนะ ‪- ได้เลย
‪- หวัดดีครับ ผมจอห์นนี่ ไรอัน ‪- ชอนครับ
‪- นี่พี่ชายเคทค่ะ ‪- อ๋อ
‪ถึงแม้สมัยอยู่ที่ไฟร์ฟลาย
‪เขาจะชอบแกล้งเรา เราก็รักเขา
‪สมัยวัยกระเตาะ พอเธอย้ายมาอยู่ตรงข้ามบ้าน
‪น้องสาวฉันก็แปดเปื้อนเลย
‪ก็เกินไป ต่อให้ร้ายยังไงเคทก็เป็นเด็กดี
‪ผมนึกภาพเคทตอนร้ายไม่ออกเลย
‪- ไม่เคยไง ‪- ไม่เคยไง
‪ฉันก็เคยร้ายนะ
‪ตอนนี้ก็ยังร้าย แต่ไม่มีใครรู้
‪บอกเลยว่าสองคนนี้
‪แยกกันอยู่ก็ยอดเยี่ยม แต่พอรวมพลังกัน
‪เรียกว่ามีแววยิ่งใหญ่เกรียงไกรก้องฟ้าเลยล่ะ
‪น่ากลัวจริงๆ
‪- ตื่นเต้นจังเลย ‪- รู้แล้ว
‪- ฉันมาแล้ว ‪- ฉันด้วย
‪โอ๊ย ทำอะไรฉันเนี่ย
‪ปาร์ตี้กัน
‪คิมเบอร์ หวัดดี ฉันกำลังมาชงกาแฟให้
‪ได้ เอสเพรสโซห้าช็อต
‪ได้ ร้อนระดับลิ้นหลุด ไม่ต้องห่วง
‪นี่
‪เคทใช่มั้ย ผมต้องเช็กแสงน่ะ
‪ไปยืนหน้ากล้องหน่อยได้มั้ย ยืมตัวแป๊บนึง
‪คุณจะถ่ายรูปฉันเหรอ
‪เอามานี่ก่อนนะ
‪ค่ะ คงได้แหละ
‪ขยับซ้ายหน่อย
‪- ซ้ายฉันหรือซ้ายคุณ ‪- ซ้ายคุณ
‪เอามือวางตรงไหนดีคะ
‪ยืนตามสบายเลยครับ
‪ตามสบายคืออะไรไม่รู้จัก
‪- หมาคุณเป็นไงบ้าง ‪- ไม่ใช่หมาฉันค่ะ
‪อ้าว คุณชอบจับหมาข้างถนน ‪มาบีบต่อมเหม็นเล่นเหรอ
‪สวยมาก ขอบคุณครับ
‪เดือนที่แล้วคุณก็เสนอไอเดียเดิมๆ มาห้ารอบ
‪ใช่ แต่เราจะเล่าแนวใหม่ค่ะโรเจอร์
‪เคิร์ท โคเบนไม่มีแนวใหม่แล้ว ‪เขาตายไปเก้าปีแล้ว
‪ฉันขอสัมภาษณ์พิเศษพี่เลี้ยงคนแรก ‪ของแฟรนซิส บีนได้
‪ผมอยากฟังไอเดียอื่นแล้ว
‪ขออนุญาตนะคะ จำเรื่องที่เราคุยกันเมื่อกี้ได้มั้ย
‪ความรักในยุคออนไลน์
‪ที่ว่าเทคโนโลยีทำลายความรักสมัยใหม่
‪ไอเดียนี้สดจริง ผมชอบนะ
‪ฉันก็ชอบค่ะ ถึงได้พูดเรื่องนี้
‪ไหนว่ามาซิ
‪รอดตาย ขอบคุณมาก
‪ฉันเคยคบผู้ชายชื่อเบร็นแดน นิสัยแย่มาก
‪เคท อย่าหายแบบนี้สิ
‪มันไร้สาระ
‪นี่ทัลลี่นะ โทรกลับด้วย
‪ว่าไงคะ
‪- ทางนี้ครับ ‪- ฉันรักคุณ
‪ขอบคุณที่อุตส่าห์ตากฝนรอนะคะ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ขอถ่ายรูปได้มั้ยคะ
‪โชคดีนะคะ รักทุกคนเลย
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪มูลาร์คีย์ เร็วๆ เลย
‪มาปาร์ตี้กับพวกเราเดี๋ยวนี้
‪ทำงานอยู่
‪ทำไมเป็นคนแบบนี้นะ
‪เคทเป็นเด็กดี
‪ดีมากเลยล่ะ
‪- เอาเบียร์อีกขวดมั้ย ‪- เอาสิ
‪เครื่องแบบเท่มากจริงๆ
‪จนฉันต้องหักห้ามใจตัวเองไม่ให้ขึ้นคร่อมนายเลย
‪อย่านะยะ ฉันมีเจ้าของแล้ว
‪อมพะนำอยู่ได้ตั้งนาน
‪ขอเดานะ นักโต้คลื่นหนุ่มสุดหล่อที่เจอในวันหยุด
‪ผมบลอนด์ยาว เหมือนชอน เพนน์แต่ล่ำกว่า
‪ชอน เพนน์คือใคร
‪สปิโคลี ในหนังเรื่องลองรักไง
‪ฉันไม่รู้จักหรอก
‪เราเจอกันที่ไพก์เพลส
‪- เขาเป็นชาวประมง ‪- เซ็กซี่นะ
‪เขาชอบใส่หมวกไหมพรมแล้วก็แก่ด้วย
‪- ประมาณ 32 ‪- ไม่จริง
‪จริง หน้าตาคล้ายๆ เบิร์ท เรย์โนลด์ส
‪- เคราเขาเท่มั้ย ‪- เท่ แต่ฉันไม่สน
‪ฉันมีความสุขน่ะ คิดว่าคนนี้มีแวว
‪มีแววจะได้บอกครอบครัว หรือ…
‪ฉันบอกใครไม่ได้หรอก เดี๋ยวโดนไล่ออก แต่…
‪- ก็จริง ‪- ฉันกำลังคิดว่าจะบอกเคท
‪อุ๊ยตาย
‪เรื่องใหญ่นะเนี่ย
‪ดีใจจัง ฉันไม่ชอบมีความลับกับเคทน่ะ
‪ถ้านายเป็นคนอื่น ฉันคงยั้งใจตัวเองไม่ได้เท่านี้
‪จริงด้วย นึกออกแล้ว
‪อะไรอีกล่ะ
‪แย่มาก ขอโทษค่ะ แก้ใหม่ดีกว่า
‪ไม่ใช่เลย มันดีมาก
‪ไม่ดีหรอก แก้สิบรอบเอง
‪- ฉันปรับได้อีก ‪- จะเอาไปไหน ผมยังอานไม่จบ
‪ฉันยังไม่เคยเขียนบทความคนเดียวทั้งดุ้นน่ะ
‪ก็เลยเขินๆ
‪เยี่ยมมาก
‪ผมถึงให้คุณทำงานนี้ไง
‪ผมจะเอาไปให้แครอลดู ‪รับรองว่าเขาต้องจวกเละแน่
‪แต่ผมก็จะเสนอทางทาโคมา แล้วรอสรุปอีกที
‪ถ้าดังเมื่อไหร่ก็อย่าลืมผมแล้วกันนะ
‪ฉันไม่มีวันลืมคุณหรอกค่ะ
‪ฮัลโหล
‪(นางงามวอชิงตัน)
‪นั่นไม่ใช่ของเล่นนะ
‪เดี๋ยวแครอลโวยวายออฟฟิศแตกแน่
‪บางทีเวลาเห็นเขาผมก็สงสัย
‪- ว่าเด็กคนนั้นเคยโดนอะไรมาถึง… ‪- เพี้ยนเหรอ
‪ดูเศร้า
‪คุณคิดว่าทัลลี่เศร้าเหรอ
‪คุณไม่คิดเหรอ
‪คิดสิ เขาเป็นผู้หญิงที่เศร้าที่สุดที่ฉันเคยรู้จัก
‪แต่ไม่นึกว่าจะมีคนคิดเหมือนกัน
‪เคท ออกมานี่หน่อยได้มั้ย
‪โปรดิวเซอร์ต้องมาคุมถ่ายทอดสดนะ
‪หอมจังเลย
‪ทัลลี่
‪เฟรนช์โทสต์
‪รู้ใจแม่จริงๆ
‪ลูกสาวฉันหยั่งรู้ใจคน
‪- ฉันรู้อยู่แล้วว่าแกมีพรสวรรค์ ‪- ค่ะๆ
‪อย่าผลักสิ นี่แม่นะ
‪- แม่รักลูก ‪- ตื่นมาก็เมาขนาดนี้เลยเหรอ
‪โอเค แม่ไปอาบน้ำละ
‪จะได้ล้างรังสีอำมหิตที่ลูกแผ่ออกมา
‪แล้วพอกลับมา
‪แม่จะมากินเฟรนช์โทสต์
‪และหวังว่าลูกจะอารมณ์ดีขึ้น
‪โอเคนะ
‪อย่าตั้งแง่กับแม่นักเลย
‪เขาเป็นคนดีที่ดันมาเจอเรื่องร้ายๆ
‪ขอบคุณค่ะพ่อ
‪โชคดีนะที่ฉันไม่ใช่พ่อเธอ
‪ไม่งั้นจะตบให้ฟันร่วงเลย ทัลลูลาห์
‪ลวดมัดปากถุงอยู่ไหน
‪แม่งเอ๊ย
‪- มีอะไรกัน ‪- ยัยนี่ทำผมหน้าแหก
‪- เขาแตะตัวหนู ‪- เหรอ แตะตรงไหน
‪แตะแขน
‪- เนยอยู่ไหน ‪- แขนเนี่ยนะ
‪- เลยทำเขาหน้าแหก ‪- เขาชอบมาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ หนูตลอด
‪- ถ้าเป็นแผลเป็นนะน่าดู ‪- กลัวขายไม่ออกเหรอจ๊ะ
‪ทัลลี่
‪เขายังไม่ทำอะไรเลย
‪ไหนดูซิ
‪แม่ไปอาบน้ำแล้วนะ
‪เฮ้อ
‪เธอตกลงใช่มั้ย
‪- ไงครับ ‪- ฉันกำลังจะไปพอดี
‪ครับ ขอโทษที่มาสาย
‪ผมต้องไปส่งคนแก่โดนรถชนที่โรงพยาบาลน่ะ
‪เขาปลอดภัยมั้ย
‪เสียชีวิตระหว่างทาง
‪นี่
‪คุณชอบช่วยเหลือคนเหรอ
‪พนง.ฉุกเฉินการแพทย์
‪เพิ่งออกกะเมื่อกี้
‪- จะรับอะไรดีคะ ‪- ขอกินเนสส์ครับ
‪นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่มีคนให้ผู้ช่วย
‪- โทรมานัดผมเดต ‪- ไม่ใช่เดต
‪โอเค แล้วอะไรล่ะ
‪ยังไม่แน่ใจ
‪ผมเพิ่งรู้จากอินเทอร์เน็ตว่าคุณดังจริงๆ
‪ฉันรู้ตัว
‪ผมก็รู้นะว่าคุณดัง แต่หมายถึงว่าคุณ…
‪ดังมากน่ะ
‪พ่อแม่คุณคงภูมิใจสินะ
‪- ไม่เลย ‪- ขอบคุณครับ
‪แม่ฉันไม่อยู่แล้ว ฉันไม่เคยเห็นหน้าพ่อ
‪อ้าวเหรอ
‪แม่คุณเสียเมื่อไหร่
‪ตอนฉันอายุ 15
‪เสียใจด้วยนะ
‪อย่าเลย แม่ห่วยๆ น่ะ
‪อาจจะเพราะแบบนี้ก็ได้ ‪คุณถึงประสบความสำเร็จในอาชีพ
‪เพราะคุณลำบากมาตั้งแต่เด็กน่ะ
‪ผมว่ามันทำให้คุณแกร่งขึ้น
‪และมุ่งมั่น แถมยังทำให้คุณเข้าถึง
‪ความรู้สึกคนอื่นตอนสัมภาษณ์อะไรแบบนั้น
‪หรือประมาณนี้แหละ
‪หัวเราะเข้าไป
‪โอเค ขอโทษ ผมพูดไร้สาระเพราะ…
‪คุณทำให้ผมเกร็งน่ะ
‪คุณใช้เทคนิคนี้บีบให้คนพูดใช่มั้ย
‪ใช้สายตาแบบนั้น
‪อยากมีเซ็กซ์ในห้องน้ำมั้ย
‪- อยากสิ ได้เลย ‪- พรุ่งนี้ฉันต้องสัมภาษณ์ผู้ว่าฯ
‪อีกครึ่งชั่วโมงฉันต้องกลับไปเตรียมตัว
‪ได้ครับๆ ผมเข้าใจ ผม…
‪วันนี้ผมก็รีบ มีนัดเล่นโครเกต์ ‪กับนายกฯ ตอนห้าโมง
‪เคาะสองทีนะ
‪โอเค
‪ต้องแต่งหน้าแล้ว เธอจืดมาก นี่ฉันหวังดีนะ
‪จริงๆ นะ ฉันเป็นคนที่มีพรสวรรค์ด้านแฟชั่นมาก
‪พรสวรรค์ที่ฉันอยากแบ่งปันกับเธอ
‪อะไร
‪เปล่า
‪โอเค ฉันไปบ้านเธอก็ได้นะ
‪หลังเลิกเรียน
‪คืนนี้เหรอ
‪ห้า สี่ สาม
‪- สอง… ‪- นั่นไง
‪พวกนิสัยไม่ดี
‪ทัลลี่ ขึ้นไปทำอะไร
‪ถ่ายทอดสดจากซีแอตเทิล
‪เธอผู้ขโมยมงกุฎนางงาม
‪เธอคือทัลลี่ ฮาร์ทค่ะ
‪ทัลลี่ลองมาแล้ว
‪ลองโคเคนไงคะ
‪ฉันพูดได้เลย
‪ว่ามันเป็นคลื่นลูกใหม่…
‪- ทัลลี่ ตายแล้ว ‪- เดี๋ยวกระจกบาดนะเคท ระวัง
‪ทัลลี่ เจ็บมั้ย ไม่ต้องตกใจ ค่อยๆ
‪น่าจะบาดเข่านะ
‪- เลือดเต็มเลย ‪- จริงด้วย
‪- ตายแล้ว ‪- โอเค ไม่เป็นไร
‪เดี๋ยวออกมาก่อนนะ
‪- ดีมาก ระวัง ‪- ระวังเท้า
‪- อย่าเหยียบนะ ‪- ถ้าแครอลถามถึงโต๊ะจะทำไงเนี่ย
‪นั่นสิ โอเค
‪- พาคุณไปทำแผลก่อนดีกว่า ‪- ฮีโร่มากๆ
‪ใช่ โต๊ะตัวนั้นแพงด้วยนะ
‪ใครทำโต๊ะแตกเนี่ย
‪ทำอะไรน่ะ
‪เก็บกวาดไง
‪อ๋อ
‪แหม
‪ทัลลี่ไม่เปลี่ยนเลยเนอะ
‪ใช่ เข้มข้นขึ้นด้วยซ้ำ
‪แต่ก็เหมาะกับเขาแล้วล่ะ
‪ใครเหรอ
‪จอห์นนี่ไง ดูออกเลยว่าเขาชอบทัลลี่
‪ผู้ชายชอบเขาทั้งนั้นแหละ แต่คนนี้เหมาะสุด
‪ทั้งใส่ใจ ห่วงใย และดูแลเป็นอย่างดี
‪ใช่ พี่พูดถูก จอห์นนี่เหมาะกับทัลลี่มาก
‪แล้วพี่ล่ะ ได้เจอผู้หญิงดีๆ บ้างมั้ย
‪ถ้าถามว่าเจอใครรึยัง ใช่
‪คำตอบคือเจอแล้ว
‪ต้องขอบคุณพระเจ้า รู้มั้ยว่าทุกคืนวันอาทิตย์
‪แม่จะขอพระเจ้าให้พี่มีแฟน
‪แม่คิดว่าพี่ผิดปกติ ที่จริงแค่ช่างเลือก
‪แม่คิดว่าฉันผิดปกติเหรอ
‪ก็ประมาณนั้น พ่อแม่เราก็งี้แหละ
‪ฉันบอกว่าไม่ต้องห่วง ‪พี่แค่ยังไม่เจอผู้หญิงที่ใช่
‪แต่เจอก็ดีแล้ว ‪เล่าให้ฟังหน่อยซิว่าเธอเป็นยังไง
‪น่ารักมั้ย เฮฮามั้ย พี่ว่าแม่จะชอบเธอมั้ย
‪ไว้ก่อนดีกว่า เดี๋ยวเล่าแล้วจะไม่เป็นจริง
‪ฉันอยากเจอเธอแล้วสิ
‪ใช่
‪นั่นสิ
‪ฉันก็อยากให้เจอ
‪มัน
‪แย่มากมั้ย
‪ที่เข่าฉันชาไปหมด
‪ผมว่ามันแปลว่าคุณเล่นโคเคนหนักไปน่ะ
‪ไม่หรอก
‪รีบเอาไปคืนดีกว่า คิดบ้าอะไรก็ไม่รู้
‪คุณอดใจไม่ไหว
‪เพราะคุณเป็นคนชอบฝ่าฝืนกฎ
‪ขอร้อง
‪อย่ามาพูดเหมือนตัวเองไม่ได้นิสัยเหมือนฉันน่า
‪ตอนนี้คุณอาจจะกบดานทำงานไร้อนาคตไปวันๆ
‪แต่ฉันดูออกนะจอห์นนี่ ไรอัน
‪สักวัน
‪คุณต้องกลับไป
‪ลุยอีกแน่
‪คนอย่างเรา
‪ใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาไม่ได้หรอก
‪ถ้าลองเมื่อไหร่จะอกแตกตาย
‪- อย่าๆ ‪- อย่านะ
‪นี่ไม่ใช่ห้องน้ำเหรอ
‪ไม่ใช่
‪- ออกไปข้างนอกกันเถอะ ‪- นั่นสิ
‪- แบบนี้เดินได้มั้ย ‪- ได้
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ได้
‪กลับหลังหัน มัทท์
‪ดีมาก
‪กินเสร็จแล้วเหรอ
‪ผมแบ่งไว้ให้
‪มาร่าห์ทำการบ้านอยู่ข้างบน
‪คุณไม่เห็นต้องล้างจานเลย
‪เหรอ แต่มันหน้าที่ประจำผมนะ
‪วันนี้เป็นไงบ้าง
‪เหนื่อยมาก
‪แต่ก็
‪แจ๋วดีนะ
‪รู้สึกดีจริงๆ ที่ได้ออกไปเจอโลกกว้างอีก
‪คุณดูดีนะเคที่
‪โลกกว้างก็เห็นด้วยกับคุณ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ว่าแต่
‪คุณกับทัลลี่มีอะไรกันรึเปล่า
‪ทำไม เขาบอกว่าไง
‪ไม่ว่าไง แต่ผมสังเกตได้ เขาดูเบลอๆ
‪ไม่ค่อยมีสมาธิทำงาน ถามว่าคุณโทรหาผมมั้ย
‪โทรหาเขาเถอะ
‪เขาปล่อยให้มาร่าห์กินยาคุม
‪- ว่าไงนะ ‪- เดี๋ยวฉันจัดการเอง ฉันจัดการได้
‪อะไรวะ
‪- ทัลลี่เอ๊ย ‪- ก็ใช่ไง
‪คุณคิดว่ามาร่าห์จะ…
‪ฉันว่าไม่นะ
‪พอเหอะ ไม่กล้าคิดเลย ผม…
‪ลูก…
‪แค่ 14 เองนะ
‪เดี๋ยวฉันจะคุยกับลูก
‪ตกลงทางนิวยอร์กว่ายังไงคะ
‪ผมได้งาน อีกสองเดือนเดินทาง
‪ยินดีด้วยนะ
‪ผมรู้ว่ามีแต่คนอยากหย่ากันแบบดีๆ
‪คู่เรานี่แหละดีที่สุดแล้ว
‪- ลงมานี่ ‪- ยัยบ้า
‪รีบลงมาได้มั้ย
‪ลงมานี่
‪ยัยบ้า
‪บ้าก็บ้า เธอไม่ยอมรับสายฉันเอง
‪โอเค รอแป๊บนึง จะรีบไป
‪แป๊บนะ เดี๋ยวลงไป
‪จริงด้วยมูลาร์คีย์ ฉันเห็นแล้ว
‪หิ่งห้อย
‪เที่ยงคืนแล้วนะ
‪ไปขี่จักรยานกันมั้ย
‪ฉันเตรียมตัวนอนแล้ว
‪แล้วไง
‪เร็วสิ
‪เธอจะไม่คุยกับฉันทั้งวันแบบนี้
‪ไม่ได้นะ
‪มันนานไป
‪ฉันขาดเธอไม่ได้
‪เธอเป็นเนื้อคู่ฉันนะ อีป้า
‪เธอสิป้า อีป้า
‪อย่าแย่งผ้าห่มฉัน มันหนาว
‪เครียดทั้งวันเลย ฉันไม่ชอบให้เธอโกรธฉัน
‪- ที่เธอทำกับมาร่าห์… ‪- ไม่ทำแล้ว ฉันสาบาน
‪- ทัลลี่ มันไม่โอเคนะ ฉันพูดจริงๆ ‪- ฉันรู้ว่าฉันผิด ฉันรู้
‪- ฉันข้ามหัวเธอ ‪- ฉันต่อกับลูกไม่ติดแล้ว
‪มันเริ่มตรงนี้แหละ
‪คนแรกก็จอห์นนี่ ตอนนี้ก็มาร่าห์
‪- แกเพิ่ง 14 เองนะ ‪- อีกสี่ปีก็เข้ามหาลัย
‪ฉันก็จะกลายเป็นยาจกสาวใหญ่ผัวทิ้ง
‪เดี๋ยวพอแกเข้ามหาลัยแล้ว เราจะไปซื้อไร่
‪บนเกาะเขตร้อนแล้วก็
‪เลี้ยงไก่พันธุ์แปลกกัน
‪ฉันเห็นไก่แล้วขนลุก
‪แพะพันธุ์แปลก
‪ขืนไปอยู่เธอก็ใช้ฉันทำงานคนเดียวสิ
‪ฉันไม่อยากเก็บขี้แพะ
‪เราก็จ้างคนมาเลี้ยงแพะสิ
‪เอาแบบหล่อๆ เลย ชื่อกันเธอร์
‪ถึงจะพูดได้แค่ภาษานอร์เวย์
‪แต่ก็มีแววตาชวนฝัน
‪กันเธอร์มากับน้องชายคนละพ่อ
‪ชื่อแอนเดอร์ส คนนี้ชอบหมักเหล้ากินเอง
‪แถมยังนวดเท้าเก่งขั้นเทพ ‪และไม่เคยปริปากขออะไรเลย
‪คิดมาซะละเอียดยิบเลยนะ
‪ที่สำคัญคือเราจะอยู่ด้วยกัน
‪เธอไม่ได้โดดเดี่ยวนะเคท
‪ไม่มีวัน ฉันไม่ยอมปล่อยหล่อนไปไหนหรอกย่ะ
‪อย่าคิดหนี
‪รอด้วย
‪- เร็วสิ ‪- รอด้วยสิ
‪(สองปีต่อมา)
‪- ไปได้แล้วค่ะ ‪- จ้ะ
‪- หนูขับให้ ‪- มาร่าห์…
‪หนูมีใบขับขี่ตั้งหลายเดือนแล้วนะ
‪- แม่ไม่ยอมให้หนูขับเลย ‪- โอเคๆ
‪ก็ได้จ้ะ
‪เอ๊ะ ต่างหูนี่…
‪วันนั้นแม่โมโหป้ามาก
‪ก็เด็กไม่ควรใส่เพชรเม็ดใหญ่ขนาดนั้นนี่
‪พูดเหมือนป้าทัลลี่จะซื้อเพชรเม็ดเล็กๆ
‪สวยมากจ้ะ
‪คิดถึงป้าจัง
‪- หนูรู้ว่าแม่ไม่อยากพูดถึง ‪- คิดถึงได้จ้ะ
‪แม่ก็คิดถึง
‪ไปกันเถอะ เดี๋ยวไม่ทันงาน
‪คำบรรยายโดย Navaluck K.