NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Zaczynamy za pięć,
cztery, trzy, dwa…
Panie i panowie, przywitajcie Tully Hart!
Cześć!
Witajcie w Godzinie dziewczyny,
jestem Tully Hart i cieszę się, że jesteście tu ze mną.
Kocham was!
- 20 czerwca 1970… - Jestem Barbie!
Cześć, ja jestem Stacey,
a to moja przyjaciółka, Dolly.
…w dzielnicy finansowej w centrum Seattle.
- Dorothy. - Teraz nazywam się Chmura.
Moja mała Tallulah Rose.
Mama?
Tak!
Przygotuję pokój gościnny. Położysz się i wytrzeźwiejesz.
Bo jestem na haju?
Po raz pierwszy od czterech lat jestem ze swoim dzieckiem.
Miłość to najlepszy odlot.
Chcesz znowu zamieszkać z mamą?
- Tak? Chodźmy! - Moje rzeczy!
Nie potrzebujesz materialistycznego gówna.
- Dorothy… - Jestem jej matką. Idzie ze mną.
- Babciu! - Znajdź sobie prawnika. Ona jest moja.
Tully! Poczekaj!
Znasz mój numer telefonu i adres?
Tak.
Gdybyś się bała albo czegoś potrzebowała,
zadzwoń do mnie, dobrze?
To moja córka, Tallulah.
Bajer.
Zadzwonisz, prawda?
Poczekaj, proszę.
- Proszę. Tully! - Pa, babciu!
Miłość, nie wojna!
ZATRZYMAĆ WOJNĘ!
POKÓJ, NIE WOJNA
KONIEC WOJNY ALBO NAS!
DOŚĆ ZABIJANIA
Miłość, nie wojna!
Mamo! Gdzie jesteś?
Mamo!
Mamo?
Gdzie jesteś?
Mamo.
Tully.
Nienawidzę jej!
Tully!
Rany, Tallulah, ale jesteś duża.
Twoja matka pomyślała, że dobrze by było, gdybyś zamieszkała…
Weź swoje rzeczy. Zamieszkasz ze mną.
ULICA ŚWIETLIKÓW
Kate, szykuj się do szkoły!
NIE PODDAWAJ SIĘ
Autobus szkolny rodziny Mularkey odjeżdża za dziesięć minut.
Pojadę normalnym autobusem, a nie frajerskim.
Z tobą każdy jest frajerski.
Ktoś się wprowadza naprzeciwko.
Może mają córkę w twoim wieku.
- Powinnaś mieć przyjaciół. - Przecież mam.
Miałaś, póki nie zrobili się popularni.
Znajdź nowych przyjaciół.
Gdybyś spróbowała, zdziwiłabyś się,
jak szybko ludzie zaczynają…
Znowu robimy odcinek o metamorfozach? Jest wojna.
Uwielbiam te odcinki.
Kiedyś byłam dziennikarką.
Cześć, jestem Tully Hart.
Dziś w Godzinie dziewczyny:
Darcy Coldwater była matką, która myślała, że może wszystko.
Po przepracowaniu całego dnia
jako higienistka i szyciu przez całą noc
kostiumu na konkurs piękności córki
Darcy zemdlała w sklepie, gdzie kupowała szynkę na Święta.
Szybkie tempo życia w 2003 roku prawie ją zabiło,
- ale to był sygnał… - Nie dzwoń w trakcie.
Powinnam sobie zrobić oczy?
Szczerze. Wyglądam na zmęczoną.
Tak jakbyś zemdlała, kupując szynkę, czy normalnie?
Wyglądam na 40 lat.
No to sukces, w końcu masz 43 lata.
Ale z ciebie suka.
Czasem trudno ci współczuć.
Oglądalność nam spada. To przez oczy.
- Martwisz się? - Nadrobimy to.
Mam wywiad z babką, która zamordowała męża i nakarmiła nim kota.
To brzmi… Kiedy to będzie?
Zróbmy coś złego. Skoczmy na drinka. Ja stawiam.
Nie mogę. Jestem zajęta.
Czym? Praniem?
Nie, będę miała rozmowę.
Z opiekunką? Gosposią? Prawnikiem od rozwodów? Przełóż.
Rozmowę o pracę.
O czym ty mówisz?
Aplikuję na zastępcę redaktora Seattle Digest.
Co? Znam ich! Mogę szepnąć im słówko!
Nie chcę pracy po znajomości.
Chcę ją dostać, bo jestem dobra.
Gdybym wiedziała, zrobiłabym ci stylówę.
Kupiłam zestaw w Szopie Spódnic.
Jest taki sklep?
- Dobry Boże. - Poczekaj, Tully.
Halo?
Trener przyłapał ją, jak wchodziła przez okno.
- Urwała się z czterech lekcji. - Co?
Marah zostanie zawieszona na dwa dni, ale ma tu przychodzić.
Zaraz. Za pominięcie lekcji zostanę ukarana pominięciem lekcji?
- Chryste, dość! Przepraszam… - To bez sensu!
To zachowanie nie ma sensu.
Miałaś nagrodę za obecność.
W zeszłym roku.
Niestety widzimy tu pewien wzór.
Marah ma coraz gorsze oceny.
Czy w domu są jakieś problemy?
Ona bierze rozwód.
Z moim tatą.
Marah, proszę.
- To prawda. - To nie jest sprawa…
Nieodpowiedzialne zachowania często wywołuje ból, poczucie szkody.
Mogę polecić rodzinnego terapeutę.
Dziękuję.
Podrzuć mnie do Emmy.
Mowy nie ma, masz szlaban.
Ale mamy plany. Byłyśmy umówione na 15,15, jest 15,30.
Jest 15,30?
- Tak. - Kurde!
- Marah, biegiem! - Żenujące.
- Biegiem! - Czemu?
Wsiadaj!
Już idę!
Kate Mularkey do Kimber Watts.
Spotkanie było o 15.
Tak. Miałam nagły wypadek.
Jest szansa, żeby mnie wcisnąć?
Poczeka pani, aż inni skończą.
To nic. Wspaniale. Dziękuję bardzo, poczekam.
Czemu ci na tym zależy?
Nie pracowałaś od jakiegoś tysiąca lat.
A czuję, jakbym od 14 lat pracowała na okrągło.
Boki zrywać. Poczekam w aucie.
Czekaj. Jak wyglądam?
Tak jak zawsze.
Kurde.
Przyszłość dziennikarstwa są kobiety. Przyszłość dziennikarstwa to kobiety.
Kobiety są przyszłością dziennikarstwa.
Jestem przyszłością dziennikarstwa.
Przyszłość maluje się w jasnych barwach.
Serce operacji jest w Tacomie. My jesteśmy małym oddziałem,
ale to wiadomości telewizyjne, Kate.
I ja tu pracuję. I ty też będziesz.
Kobiety są przyszłością dziennikarstwa. Przyszłość maluje się w jasnych barwach.
Dobra. Nie mów tego na rozmowie.
Jasne. To głupie.
Bądź sobą. Pokocha cię.
To dopiero pierwszy krok.
Ty będziesz producentką. Ja będę przed kamerą. Kiedyś.
Tak się cieszę, że dostałam się na rozmowę.
Właśnie. Chodź, poznasz ekipę.
Reporterka, Carol Mansour, jest na zebraniu rady miasta.
Wiem, mówiłaś o niej mnóstwo razy.
- To Matt. - Toaleta się zapchała.
- Dzwoniłeś do zarządcy budynku? - Tak.
Powiedział, żeby robić kupę na dole.
Mówiłam, że to szykowny zawód.
To mój szef, Johnny. Johnny, poznaj Kate. Chodź.
Ludzie, cholera!
- Zaczekajcie. - Słynna Kate.
Słyszałem wiele historii.
Cześć. Jestem Johnny Ryan.
Kate.
Nie mam wiele w CV, ale bardzo ciężko pracuję…
CV? Po co to?
Do pracy?
Pracy?
Na litość boską.
- Mówiłeś, że potrzebujemy pomocy. - Nie.
Że ty masz tu pomagać.
Ogarnie papiery, odbierze telefony, to, co mi nie wychodzi.
- Jest super. - Tully.
- Są zasady. - Nie wierzę.
- Jest system. - Jest tania.
Jeśli jej nie zatrudnisz, jesteś głąbem.
Jestem twoim szefem.
- Pilnuj się. - Panie Ryan.
Nie wiedziałam, że to zasadzka.
- Bez „pan”. - To niespodzianka.
Ona ma rację.
- To zasadzka. - Mówiłeś…
- Czekaj! - Nie idź.
To beznadziejna fucha.
Stawka do dupy, współpracownicy się nie myją.
Ja pachnę pięknie.
Budynek jest pełen mrówek.
Kibel jest zapchany.
Nikt nie może odmówić Tully Hart.
Jeśli chcesz tę posadę, Kate Mularkey…
jest twoja.
Dziękuję.
To przez kieszeń.
O Boże, pracowałaś w KPOC?
Kiedy byłam mała, oglądałam Tully Hart. Znasz ją?
- Tak… - Spotkałam ją parę razy.
Jest…
fantastyczna.
Choć nigdy nie oddzwania.
Widzę, że była przerwa przez ostatnie…
kilkanaście lat.
Jestem gotowa wrócić do gry.
Branża bardzo się zmieniła od…
lat 80.
Nie wszystko się zmienia. Jestem redaktorką, sama dużo pisałam.
To nie jest posada redaktorska.
Zastępcy redaktora.
Asystentki redaktorki. Mojej asystentki.
Rzecz w tym, że mamy 2003 rok i potrzebuję kogoś, kto jest na bieżąco,
jeśli chodzi o kulturę.
Jestem na bieżąco. Znam się.
Na Myspace i Napsterze.
Znam cały tekst „In Da Club”.
Nie jestem pewna, czy tu pasujesz.
Załatwię ci Tully Hart. Pełny dostęp.
Możesz?
Tak, to moja najlepsza przyjaciółka. Załatwię ci, co tylko chcesz.
- Chcesz kieliszek wina, Tull? - Wiadomo.
Chyba dostałam pracę.
Serio? Nieźle! Zastępca redaktora.
Tak jakby.
Szefowa ma na imię Kimber, jakby miała 12 lat.
- Kimber Watts? - Mówiła, że cię zna.
Spotkałam ją na kilku przyjęciach. Jest…
- Wiesz co? Poradzisz sobie. - O Boże.
Mówimy o takim przypadku jak stuknięta Becky ze szkoły?
- Żeby. - Cholera.
Po co Marah urwała się z lekcji?
Kto wie? Już niczego mi nie mówi.
Musi spędzić trochę czasu z matką chrzestną.
Teraz nikt się z nią nie dogada.
Zaczyna szaleć. To wszystko moja wina.
To chyba nie twoja wina.
Rozbiłam jej rodzinę.
Dasz spokój?
Daj spokój.
To nie twoja wina.
Nieważne, czyja to wina, zawsze cierpi dziecko.
Daj spokój. Nie ma na świecie bardziej gównianej matki od mojej,
a patrz, na kogo wyrosłam.
Marah ma najlepszą mamę
na całym świecie. Nic jej nie będzie.
Nie wiem, czy mnie nic nie będzie.
Szukasz pozytywów?
Byłaś z tym samym mężczyzną i tym samym penisem przez 15 lat.
Pomyśl o nowych penisach, które na ciebie czekają.
Boże. To brzmi…
wyczerpująco i przerażająco.
Nic ci nie będzie.
Będzie dobrze.
Obiecuję.
Czy mademoiselle chciałaby skosztować escargot?
Mais non, madam! Ale może mogłabym wypić łyk szampana?
Jeden łyk. Nie mów mamie.
Oui, oui! Ile bąbelków!
Skoro połączył nas ten sekret…
możesz mi powiedzieć, dokąd się urwałaś ze szkoły.
Donikąd. Usiadłam pod drzewem.
Bujać to my, ale nie nas. Rozumiem cię.
Jesteś zacięta, uparta i buntownicza,
tak jak ja.
Nie powiesz mi niczego, czego już nie słyszałam.
Lub nie robiłam. Prawdopodobnie.
Wszystko, co powiem, przekażesz mojej mamie.
A kto to? Ledwo ją znam.
Możesz mi zaufać, Marah, obiecuję.
- Poszłam do poradni planowania rodziny. - Boże. Jesteś w ciąży?
Co? Nie. Nie uprawiałam jeszcze seksu.
Chciałam zacząć brać antykoncepcję. Ale ktoś dorosły musi podpisać formularz.
Po co ci to, skoro nie uprawiasz seksu?
Bo wszyscy ją biorą? To praktycznie wymóg w liceum.
- Nie jesteś w liceum. - Kwestia paru miesięcy.
- A co na to twoja mama? - Odmówi.
- Zawsze robi mi na przekór. - Sprzeciw.
- Ty mogłabyś to podpisać. - Ale tego nie zrobię.
A jeśli obiecam, że jej powiem?
- W końcu. - Kiedy?
Jeśli kiedyś będę chciała uprawiać seks,
wtedy jej powiem. Przysięgam.
To naprawdę ty!
Ten zeszłoroczny odcinek o odnajdywaniu wewnętrznego głosu zmienił moje życie.
Dziękuję.
- Dasz mi autograf? - Pewnie.
- Na żywo wyglądasz jeszcze lepiej. - Przestań.
- Kochamy cię. - Mogę cię uściskać?
Pewnie. Ładna ta bluzka.
Dziękuję, że przyszłyście. To wiele znaczy.
- Miłego dnia. - Dziękuję!
Mama mówi, że zawsze byłaś sławna, nawet zanim zostałaś sławna.
Przesadza.
Mało powiedziane. Nic nie łapie.
Zdziwiłabyś się.
To czemu zawsze jest taką suką?
To moja najlepsza przyjaciółka.
Twoja matka nie jest suką.
Nie znam drugiej tak troskliwej osoby.
Nawet kiedy miała 14 lat taka była.
Nikt nie jest troskliwy w tym wieku.
To w niej polubiłam.
Od razu wiedziałam, że jest wyjątkowa.
Katie! Zrobiłam kolację nowym sąsiadom.
Mam pracę domową, wyślij Seana.
Powiem coś, ale nie naskakuj na mnie od razu.
Życie czasem jest trudne,
nawet kiedy masz 14 lat.
Właściwie to zwłaszcza wtedy.
Pieprzysz. Poważnie?
Udam, że tego nie słyszałam.
To będzie łatwe, bo już nigdy tego nie usłyszę, prawda?
Wiem, że jest ci teraz ciężko.
Ale nic dobrego nie przyjdzie
z siedzenia i czekania, aż ktoś lub coś zmieni twoje życie.
Dlatego Gloria Steinem i jej podobne
palą staniki i maszerują do Waszyngtonu.
Ktoś coś mówił o stanikach?
Sean.
Dzień dobry, pani M. Cześć, Kate.
- Robbie. - Zjesz kolację?
Zdecydowanie. Potrzebuję węglowodanów. Czego się uczysz?
O wojnie 1812 roku.
Jasne. Fajna sprawa. Kiedy to było?
Chodź, Robbie, wracajmy na górę.
Na razie, słodziaku.
Pa.
Zapiekanka stygnie.
- Cześć. - Cześć.
Moja mama zrobiła wam zapiekankę.
Wyglądasz, jakbyś wyszła z encyklopedii.
Dziękuję?
To twoja mama?
Ma raka.
Przykro mi.
Mama zabrania mi jeść takie rzeczy.
Możesz przy niej palić?
Jest zbyt chora, by się przejmować.
Bucha?
Nie. Dzięki.
Tak myślałam.
Pewnie musisz wracać na kolację.
Dobrze.
Pa, miła dziewczyno z sąsiedztwa.
Dzięki za jedzenie.
- Ja nie gotuję, a Chmura odleciała… - Chmura?
To imię mojej mamy. W tej chwili.
No to…
cześć.
Jak ci na imię?
Kate.
Kate Mularkey.
Majaki? Jak urojenia?
- Nie chciałam się nabijać. - Nieważne.
Pewnie, bądź suką. Co za różnica.
Wydaje się pusty, nie?
Będziemy się zmieniać, żeby każde z nas mogło odpocząć.
Halo? Tak, tu…
Uwielbiam Carol Burnett, jest świetna.
Chcę być jak ona.
O Boże.
Pomóc pani?
Tak. Cześć. Idę na przyjęcie
i szukałam czegoś, co…
pokryje cały ten obszar, od kolan po cycki.
Jakieś spanxy?
Jakieś co?
Są super. I mają dziurkę, żeby sikać.
Może mamy pani rozmiar.
Kate!
- Travis! Cześć. - Cześć!
Byłem w dziale męskim i pomyślałem, że znam ten tył głowy.
Świetnie!
- Czy nie powinienem się witać? - Co?
Nie, to…
- Idziesz na galę? - Tak.
Trzeba wspierać szkołę. A ty?
Jestem w komisji.
Jasne. Chyba o tym wiedziałem.
Idziesz z kimś?
Nie.
A ty?
Nie, ale…
Powinno być fajnie. Będzie DJ.
- Hity lat 70. - Jasne.
No to na pewno będę.
Nie mogę odebrać innym rodzicom widoku moich kocich ruchów.
Fajnie, że na siebie wpadliśmy. Dziwnie było cię nie widywać.
Tak.
Dobrze wyglądasz.
Proszę bardzo.
Znakomicie spłaszcza brzuch i nie ociera ud.
To dla mojej mamy. Była ich ciekawa.
A dla siebie kupię to.
Więc…
Chyba nie kupiłaś stringów.
A żebyś wiedziała.
Jest to jakiś sposób na flirt z kolegą ze stowarzyszenia rodziców.
A najgorsze, że on wyglądał tak…
A ja wyglądałam…
Potrzebujesz mnie. Wpadnę na kolację.
Marah je u siebie. Obraziła się. Ja zjadłam nad zlewem. Jak zwierzę.
Przyniosę ci butelkę wina.
Obejrzymy film. Love Story!
Zasnę przed telewizorem.
Ale co robisz w sobotę?
Pójdziemy na zbiórkę na rzecz szkoły?
Chciałabym, ale lecę do Los Angeles na premierę filmu.
George Clooney, Catherine Zeta-Jones. Nuda.
Brzmi okropnie. Chcesz moje życie?
Przyjdę teraz. Zrobimy imprezę w piżamach.
- Proszę. - Chciałabym. Zajrzę do Marah.
- Zadzwonię jutro. - Dobrze.
Twoje martini.
- Wiem, kim jesteś. - Co za ulga.
- Jestem Larry. - Super.
Mogę powiedzieć, że jesteś bardziej seksowna na żywo?
Zdecydowanie.
To nie jest komplement, Larry.
To jest komplement.
- Czekasz na kogoś? - Nie.
Mogę się przysiąść?
Nie.
Daj spokój, Tully Hart.
Zaryzykuj.
Wiesz co, Larry?
To dobra rada.
Chyba tak zrobię.
No to…
Cześć.
Nie dotarliśmy do sypialni.
Żaden problem.
Potrzebowałam tego.
Przy okazji, jestem Max.
Nie pytałam.
Wiesz, kiedy…
Kiedy byłem mały, oglądałem cię w wiadomościach.
Byłem w tobie zabujany.
Zawsze miło spotkać fana.
To było…
To było fajne. Często to robisz?
Bo ja nie.
Coś ci nie wierzę.
Mówię poważnie. Rozwiodłem się w zeszłym roku.
Ile ty masz lat?
29.
Właściwie…
jesteś czwartą, z którą spałem.
- W życiu? - Tak.
- Bzdura. - Nie, jestem…
seryjnym monogamistą.
Nie rozumiem twojego pokolenia.
Mogę ci wszystko wyjaśnić, jeśli chcesz, przy kolacji.
Masz czas w sobotę?
Nie chodzę na drugie randki.
Czyli to była pierwsza randka?
Możemy… zjeść teraz deser.
Po północy mam ochotę tylko na ciepłe…
świeże…
pączki Krispy Kreme.
Masz je może?
Zwykle mam, ale… Mogę po nie skoczyć i wrócić.
Żegnaj, Max.
Tully Hart. Dobrej nocy.
Mamo, co się dzieje?
Czemu nie śpisz?
Przez hałas. Czemu ty nie śpisz?
W poniedziałek zaczynam pracę. Szukałam tego.
Ohydnej teczki z lat 80.
To torba na ramię.
Dała mi ją babcia, kiedy szłam do pierwszej pracy.
Może przyniesie mi szczęście.
Nie przeszkadza ci moja praca?
Nie obchodzi mnie.
Ale kto mnie będzie odbierał ze szkoły?
Czasami babcia.
Albo wrócisz autobusem. Nie cierpisz, jak cię odbieram.
- Każesz mi parkować przecznicę dalej. - Ale…
Może powinnaś zaczekać.
A jeśli tata zmieni zdanie,
pogodzicie się i on wróci do domu?
Kotku, chodź.
Nie wiem, co będzie ze mną i twoim tatą,
ale wiesz, że oboje bardzo cię kochamy i…
zawsze będziemy rodziną, bez względu na wszystko. Dobrze?
Dobranoc.
- Kate. - Cześć.
- Nie zauważyłem cię. - Zauważyłam.
Przyniosłam jedzenie.
Kupiłaś mi lunch?
Mutt i Carol robią wywiad z tym Billem Gatesem,
a Tully poszła z nimi. Pomyślałam, że będziesz głodny.
Jest tego więcej.
Żeby było na później.
Zupa, co?
Jesteś jedną z nich.
Osób lubiących zupy? Owszem.
Opiekunek. Siadaj, zjesz coś.
Już jadłam.
Miałem cię pochwalić, dobra robota z tym systemem katalogowania.
Teraz to prawdziwy system.
To zaczyna przypominać biuro.
Poza tym jesteś świetną redaktorką.
Tully miała rację, dajesz czadu.
Dzięki.
A…
ten Microsoft to dobry temat?
W Libanie jest wojna domowa.
A my siedzimy na dupie, jakby był sezon ogórkowy.
To nie dziennikarstwo. To jego stypa.
To świetne miejsce na początek, ale kiepska perspektywa na dłużej.
Jasne.
Tully mówiła, że byłeś korespondentem wojennym.
- W prehistorii. - Czemu przestałeś?
Bo czasem życie daje ci po dupie, Mularkey.
Przepraszam, nie…
Nie lubię o tym mówić.
Jasne. Rozumiem. Nie…
Możemy pogadać o czymś innym. Sport?
Lubisz sport?
Nie. Ty?
Słodka jesteś.
Może za słodka na wiadomości.
Nie jestem taka słodka.
Jak chcesz, Mularkey.
- Pepto bismol i papierosy? - Tak.
…większe naciski, by Nixon zrezygnował…
To będzie 1,19 $.
- Myślałam, że nie palisz. - To dla mamy.
No tak.
- Poproszę paczkę. - Nie mogę ci sprzedać.
To dla mojej mamy.
Nie znam twojej mamy. Przykro mi.
- Co robisz? - Nie rozumiesz „cii”?
- Nic ci nie jest? - Co się stało?
Przewróciłam się, proszę pana.
Jestem ofermą.
Chcesz mi coś powiedzieć, Kate?
Nie, proszę pana. To straszna oferma.
Straszna.
No dobra. To na razie.
Pa.
Zaskakujesz mnie!
- Nie wsypałaś mnie. - Spoko.
- Wciąż mnie nienawidzisz? - Nigdy cię nie nienawidziłam.
Laska, pogadaj z nami.
Nie, bo nie poprosiłeś ładnie.
Zuchwała, to lubię.
Pójdzie za nami.
- Chłopcy są tacy prości. - Nie dla mnie.
Laska! Nie każ się gonić.
Za późno.
Mogę mieć kłopoty przez rozmowę z tobą.
Zostanę i pogadam z…
Pat.
Właśnie.
Z Patem.
Na razie.
Jasne. Cześć.
Masz moją uwagę.
Chodź na imprezę w piątek.
Może znajdę czas.
Przyjdę o 22.
Chyba że masz wtedy zakaz wychodzenia.
Ulica Świetlików 17. I nie mam zakazów.
Nie mogę cały wieczór pić kiepskiego pinot grigio
z pasywno-agresywnymi mamami.
Widziałam, jak sobie z nimi radzisz. Możesz.
Łatwo ci mówić. Lecisz na spotkanie z Clooneyem.
Wyjrzyj przez okno, idiotko.
Co ty robisz?
Dziś jesteś Kopciuszkiem, a ja twoim księciem.
Nie wierzę, że wybrałaś mnie zamiast Clooneya.
Ja też nie.
Wyglądam jak „przed” w twoim odcinku o metamorfozach.
Ta sukienka to metafora mojego życia.
Przestań. Nic ci nie jest.
Nie rozumiesz. Nie wiesz, czym jest porażka.
- Odnosisz same sukcesy. - Ty jesteś odważniejsza.
Prawdziwym osiągnięciem jest twoja rodzina.
Ja nie będę tego mieć.
Bałam się spróbować.
Nie jestem odważna. Zaczynam od nowa, sama, i to jest do bani.
Nie jesteś sama, skarbie. Masz mnie.
Poza tym…
- Daj mi chwilę. - Co robisz?
- Zdejmij to. - Nie mam cycków do tej sukienki.
Po prostu ją załóż. Zaufaj mi.
Oszalałaś.
- Seksowna bielizna. - Co nie?
Może pójdę tylko w niej? Zrobię wrażenie.
To przesada.
Jest idealna.
Idealna.
Jeszcze raz.
Ty jesteś tą nową, tak?
Nie wiem, co myślisz, że widziałaś…
Jestem Tully i nic nie widziałam.
No to…
Wiesz, moja mama wariuje, kiedy mnie nie ma wieczorem…
Jasne.
Matki.
Ciężko z nimi.
Jak się masz, mały?
To klacz. Nazywa się Groszek.
Chcesz ją nakarmić?
Nie, ktoś po mnie jedzie, nie mogę być obśliniona.
Chodź! Bo wypiją całe piwo!
Na razie, Mularkey.
Nadajemy na żywo z zoo w Seattle,
gdzie po południu wiele osób zmiażdżył słoń.
Tu Tallulah Hart.
Tu Tully Hart.
Tu Terry Hart.
Nie, to… O Boże.
Johnny da ci wystąpić przed kamerą?
Niezupełnie. Mówi, że jestem niedoświadczona.
Że muszę się jeszcze wiele nauczyć.
Potem zaczął mamrotać o zadłużeniu Ameryki Łacińskiej.
Bla, bla, bla.
Czy wiadomości to całe jego życie, czy jest żonaty,
czy może…
jest singlem?
Panno Mularkey…
od jak dawna chciała pani zrobić to…
z mężczyzną, który pani płaci?
Przestań! Nie chcę niczego robić!
Rozumiem.
Bardzo przystojny, z pozoru cyniczny, tak naprawdę marzyciel.
Jest seksowny. Myślałam o tym.
Naprawdę?
Tak, ale Johnny jest szefem.
To zły pomysł. A teraz wiem, że jesteś zainteresowana…
To nie tak, nie jestem… Jest interesujący,
ale nie jestem zainteresowana.
Tylko go podziwiam…
wiesz, jak uczennica nauczyciela.
Nauczyciela, który uczy uczennicę, co to znaczy być kobietą?
Parsknęłaś!
Nie bujam się w Johnnym Ryanie.
- Jasne? Przysięgam. - Dobrze.
Nie ma to jak zatęchły zapach sali gimnastycznej.
Lepszy niż Clooney.
Przestań. Jest fajnie. Nie chcę być nigdzie indziej.
- Dziękuję. - Kate!
- Cześć! - Cześć.
Wyglądasz fantastycznie.
Dziękuję. To moja najlepsza przyjaciółka, Tully…
O kurde, Tully Hart.
W rzeczy samej.
Travis. Moja córka kocha twój program.
Nagrywamy go i oglądamy po szkole.
Dobra, to ja go nagrywam. Jestem fanem.
- Dziękuję. - Kocham go.
Miło cię poznać, Travis.
Kate, aukcja się sypie.
Musisz nam pomóc.
Zaraz się tym zajmę.
Daj, przytrzymam.
Wysłałaś wszystko na czas?
Po raz czternasty, tak.
Następnym razem sama zawiozę taśmę do Tacomy.
Kate.
- Co ja bym bez ciebie zrobił? - Co byś zrobił?
Jesteście najlepsze. Wiecie o tym?
Wiem, że jesteś pijany.
Tak?
Chodź, zatańczymy!
Z chęcią!
Wielkie dzięki. Cześć.
- Tu Kate. Zostaw wiadomość. - Czy ty sobie poszłaś?
Zadzwoń.
PĄCZKI KRISPY KREME
ZGODA NA WYDANIE ANTYKONCEPCJI OSOBIE NIELETNIEJ
PODPIS RODZICA LUB OPIEKUNA TULLY HART
GDYBYŚ ZGŁODNIAŁA PO PÓŁNOCY
To pewnie wróżka od nocnych pączków.
Wróciłem wcześniej z Nowego Jorku.
Miałem iść na zbiórkę, ale…
Nie dałem rady.
Wracaj do domu do Kate i swojej córki. Tęsknią za tobą.
Popełniłem błąd, Tully.
Chyba popełniłem wiele błędów.
Wyjazd był wielkim błędem, ale Kate ci wybaczy.
Nie to, tylko wszystko.
Całe moje życie jest złe.
- Jedź do żony, Johnny. - Nie mam żony.
Mogę zostać dzisiaj z tobą?
Potrzebuję cię.
Proszę.
Napisy: Krzysiek Ceran