Grabe, sampung taon na pala.
Mula nang mag-away tayo. Mula nang magkasakit ako.
At ngayon, malaki na ang anak ko.
Tagumpay, Mularkey.
Napalaki natin siya nang maayos.
Pero, Diyos ko, medyo kinabahan ako ro'n, ha?
Mahirap talaga 'pag teenager pa. Pero kinaya natin 'yon.
'Yong college, law school.
Ngayon ikakasal na siya sa doktor.
Para tayong nanalo sa lotto ng pagiging magulang.
- Maaga pa ba para humingi ng apo? - Hindi.
Salamat.
Sa hindi mo pag-iwan sa kanya...
sa kabila ng lahat.
Hindi ako 'yon.
Lahat ng kabutihan niya...
ay dahil sa iyo, Kate.
Mukhang may kinalaman din si Johnny doon.
Ah, oo, siguro.
Pero seryoso...
dahil sa 'yo 'yon.
Namana niya ang kabutihan mo.
- Oras na yata. - Oo nga.
Tallulah Rose, hinihintay ka na ng lahat.
FIREFLY LANE
Ano 'to?
Simula sa Argentinian maté.
Mahalagang parte ng umaga ko 'to.
Tapos heto, may mangkok ng mga berry,
na pwede kang makikain.
Tapos may apat na magkakaparehong pancake
na may perpektong hiniwang masarap na saging.
Hindi sariling ani, pero sariwa pa rin,
para lang sa 'yo.
Salamat.
Walang anuman.
- Ang saya kagabi. - Oo nga.
Iba rin ang tibay mo kung iisipin ang edad mo, ha.
Lalo akong na-inspire dahil nalaman kong mahal mo ako.
Sinabi ko 'yon?
Oo.
Sa pagkakaalala ko, hindi ka sumagot.
'Di mo ako binigyan ng pagkakataon.
Hinalikan mo na ako, hinubaran.
Kinaladkad mo ako rito. Sinamantala mo ako.
Sige,
eh ngayon?
Ngayon?
Alam mo? 'Wag na nga.
- Alam mo ang sagot. - Hindi mo talaga kayang sabihin?
Kaya. Pero ang saya kasi nito. Nag-e-enjoy ako.
Ang bastos mo, Sports Man.
Alam ko.
Pero mahal na mahal din kita, Tallulah Rose.
Talaga, kahit 'di pa kumakain?
Grabe ka!
'Wag mo nang sagutin, please.
- Sandali lang 'to. - 'Wag!
Hello?
Sige, papunta na ako.
Ano'ng mayro'n?
Si Kate. Nagka...
Nagka-seizure siya. Nasa ospital siya.
- Okay, 'wag kakalimutan. Okay? - Tahimik sa set. Alam ko, Ma.
Tama.
Ang Internet ay hindi na lang para sa mga geek.
Ngayon, lahat tayo ay may mail na,
pati ako,
dahil ako si Carol Mansour at...
kakasubok ko lang.
Balik sa 'yo, Chuck.
- Johnny. - Okay, tapos na tayo.
Papa!
Marah! Uy!
- Kumusta ang field trip? - Nakakita ako ng tyrannosaurus!
Talaga? Hindi ka kinain?
Kalansay lang 'yon, Pa.
Diyos ko. Mabuti naman.
Balita ko huling araw na ni Tully sa Wake Up, America.
- Ano'ng nangyari? - Inalok siya ng sariling talk show.
Ganda ng time slot . Malaking pera. Nakuha niya raw ang key demo, kaya...
Wow!
Sobrang...
Alam ko! Matutulad na siya kay Oprah.
Binigyan siya ng sosyal na studio sa may Central Park.
Sobrang lampas na sa pangarap niya 'yon.
Mabuti naman para sa kanya.
Malaki na ang munting Tully natin.
Bida talaga siya, dati pa.
Masaya ako para sa kanya.
Lahat tayo, 'di ba? Ganda ng costume mo.
Hindi ito costume. Witch suit ko 'to. Isa akong witch.
Diyos ko. 'Wag mo akong kukulamin.
Uy! Kinukulam na ako!
Pwede mo akong turuang mangkulam?
Sige, Tito Mutt, kung bibilhan mo ako ng potato chips.
Sige. Pwede ba?
- Sige. - Sige, tara.
Kumusta ang field trip?
Wala pa rin siyang kaibigan, nakakapit sa akin buong panahon.
Pinagtawanan ng ibang bata 'yong suot niya, gusto ko silang patayin.
Baka dapat sunugin na 'yon.
Security blanket niya 'yon. Kailangan niya ngayon 'yon.
Bibitawan niya 'yon 'pag handa na siya. Hintayin natin.
- Mabuti kang ina, Kate Mularkey. - Salamat.
'Di ko kailangang maligo.
- Nag-magic na ako para maging malinis. - Asa ka pa, miss witch.
Maliligo ka agad pagkakain, anak.
Uy, Mularkey.
- Diyos ko! - Tita Tully!
Ano'ng nangyayari?
Tinakot mo ako. Bakit wala ka sa New York?
Mahabang kuwento.
Natapos ko ang huling araw ko sa Get Up, America,
nagtalumpati para magpaalam sa mga kasamahan ko.
Inihatid ako ni Dick sa elevator. Grabe, huling show ko na 'yon.
Ayos ang pagtatapos mo. Ganda ng panayam mo kay Vice President Gore.
Salamat, Dick. Gusto ko ang segment mo tungkol sa bagong gamot.
Ay, Viagra? Sisikat 'yon.
Pupunta sana ako sa bayan para makita ang bagong studio,
tapos biglang may nangyari.
Akala ko talaga mamamatay na ako.
Sa elevator.
Sa Midtown.
At alam mo kung ano'ng napagtanto ko noon?
Lintik, ayoko sa New York.
Kailangan mong magbayad, nagmura ka.
Dalawa ang ibabayad ko dahil lintik 'yon.
Sawang-sawa na ako roon.
Alam mo, apat na beses akong nanakawan sa nakalipas na tatlong taon,
at pagod na ako sa amoy ng basura,
na umaalingasaw sa bangketa,
at kung paanong umiitim ang snow.
Miss ko na ang mga puno, miss ko na kayo.
Gusto kong makasama ang mga mahal ko sa buhay at umuwi.
Kaya, napagpasyahan kong...
uuwi na ako rito.
Pero kakapayag mo lang sa bagong talk show sa New York.
Ano ngayon? Dito ko gagawin.
Wish ko lang. 'Wag kang paasa.
'Di sila papayag na dito gagawin ang national talk show.
Talaga?
Kakaiba 'yon.
Kasi umoo na sila.
- Talaga? - 'Di nga!
- Ano! - Sabi ko sa inyo.
Nakuha ko ang key demos, pero hindi pa 'yon ang pinakamaganda.
Pipili ako ng sarili kong producer.
Kaya, sinabi ko sa kanila na isa lang ang gusto kong makatrabaho.
Si Johnny Ryan.
- Ah. - Seryoso ka?
Ngayon lang ako magkaka-talk show. Naloloka na ako.
Kailangan ko ng mapagkakatiwalaan.
At sinasayang mo ang talento mo sa KPOC.
Ilang "Carol Tries It" ang kayang i-produce ng isang tao?
Ano sa tingin mo?
Gago ka!
- Hoy! - Mama!
Grabe, siya talaga, hindi ako!
- Producer ako. - Alam ko.
Nag-produce na ako para sa 'yo.
Alam ko, pero lagi mong sinasabing busy ka
at wala kang balak na bumalik sa trabaho kaagad
dahil masaya ka na sa ginagawa mo rito.
- Oo nga. - Tsaka 'di ba gumagawa ka ng nobela?
- Napakabagal, pero oo. - At nag-volunteer ka sa school ni Marah.
Sana tinanong mo man lang ako.
- Eh, papayag ka ba? - Hindi na natin malalaman ngayon, 'no?
Kate, ano ka ba.
Gustung-gusto kitang makasama sa show, siyempre,
kayong dalawa, pero 'di dapat ako nag-assume.
Kaya itatanong na kita.
At kung papayag ka, mabubuo na ang taon, o dekada ko,
'yon na ang magiging tampok ng dekada '90.
Ano sa tingin mo, Kate? Gagawin mo ba?
- Naku, Tull, 'di ko kaya. Busy ako. - Grabe.
Ikaw, Johnny? Sama ka?
Sama ako.
Punyeta, ayos! Mag-celebrate tayo!
Dance party?
Nagda-dance party kami pagkakain.
Tapos nanonood ng Hocus Pocus.
Oo. Gabi-gabi.
Kita mo? Ito ang na-miss ko sa nakalipas na walong taon.
'Di ako nakakapag-dance party doon pagkakain.
Nakakatulog lang akong may hawak na baso ng alak
habang nagre-research.
Tapos nagigising ako nang 3:00 a.m. nang tumutulo ang laway.
Mas maganda ito.
At may napili akong espesyal na kanta para sa Tita Tully mo.
Ano kaya 'yon?
Ah, shit!
Ayos!
Handa ka na?
Only seventeen
Girls! Kain na!
Pagkatapos ng kanta! Diyos ko!
The tambourine
Oh yeah!
Sige.
Morning.
Tully, gumawa ako ng paborito mo. Banana pancakes.
- Wow! Salamat po, Mrs. M. - Sige.
Masyadong madulas 'yan. Mayro'n bang walang saging?
Sorry, anak. Mag-corn flakes ka na lang.
Sige. Ano naman? 'Di kailangan ni Kate ng mainit na almusal.
O kumain ka na lang ng pancake.
Subukan mo, Katie bear. Masarap.
Sobra.
Hindi na, salamat.
Uy, nakita ko ang A plus mo sa ref. Good job, anak.
Wala po 'yon.
87 ang kay Kate.
Para namang may namatay ang pagkakasabi mo. B plus 'yon.
Sa tingin mo, B plus lang ang kaya mo?
Kaya senior slump ang tawag. Para pwedeng mag-relax.
'Di ako naniniwala sa senior slump.
Bueno. Papasok na ako.
Girls, kung aalis na kayo, pwede ko kayong idaan.
Ay, wow! Salamat po.
- Sige. - Enjoy ka.
Salamat, mahal.
- Gutom ka ba? - Ano?
Sorry, nagre-research lang ako.
May matutuluyan na tayo sa Minneapolis 'pag magpapagamot na si Kate.
Sige.
Uy.
Kumusta siya? Gising ba siya?
- Sa wakas, pupuntahan ko siya. - Teka.
Bago ka pumasok,
kausap lang namin 'yong doktor.
Okay.
May resulta na ang MRI.
At kumalat na ang cancer.
Sa utak niya.
- Ano? - Lintik. Sorry, pare.
Okay. Ano'ng ibig sabihin no'n?
Ibig sabihin...
Salamat, Danny, at naipasok mo siya sa study,
pero disqualified na raw siya.
Okay.
Kaya maghanap tayo ng isa pang trial, marami pa sigurong iba.
May mapagpipilian tayo.
Ang sabi ng doktor, ilang linggo na lang,
ilang buwan kung papalarin.
Kaya dapat tulungan na lang siyang maging komportable.
O ipasok natin siya agad sa isa pang trial.
Huli na para diyan, Tully. Kailangang harapin ang katotohanan.
Wow.
Sorry talaga.
Lintik ka.
Lintik ka, sinukuan mo siya.
'Di ka talaga karapat-dapat sa kanya.
Uy, beh.
Uy.
Ipinagpuslit kita ng kontrabando.
- Ayos. - Teka. May softdrinks pa.
Patawad.
Para saan?
Binigo kita.
Hindi. Tumigil ka.
Tumigil ka. Kaunting...
Kaunting problema lang 'to.
Hindi tayo susuko.
Hindi 'to pagsuko.
Pagpaparaya 'to.
Gusto ko na lang umuwi, kasama ka.
At si Marah.
At si Johnny.
Hindi ko na kaya.
Kailangan kong umuwi, okay?
Sige.
Umuwi na tayo.
Hindi.
- Promise. Ganyan ang sinabi niya. - Ano'ng...
Namula ako, at alam niya ang ginagawa niya.
'Di ako makapagsalita. 'Di nga ako makapag-isip.
- Sa tingin ko, ikaw ang may bentahe. - Ang cute noon.
Hindi gano'n ang pagkakasabi niya.
Oo. Pangako.
Ano 'yon? Ano'ng pinag-uusapan n'yo?
Pwede kong sabihin?
Sige. Kahit wala lang naman 'yon.
May date si Marah.
Seryoso? Kanino?
Wala.
Zoe ang pangalan. Nagkakilala sila sa field hockey game last week.
Goalie ng kabilang team.
Nanalo sina Marah dahil sa goal niya, tapos hiningi ni Zoe ang number niya.
Wow! Ang tapang niya, ha!
At sobrang cute daw.
Wala lang talaga 'yon.
Importante 'yon.
Anak, ang saya naman. Ayusin natin ang buhok mo.
'Di ako mag-aayos, okay lang ako.
Sino 'yon?
Si Danny. Tatawagan ko siya.
- Tull, 'di mo siya pwedeng iwasan na lang. - Busy ako. Naiintindihan niya 'yon.
- Pag-usapan natin ang isusuot mo. - Ito ang isusuot ko.
Hindi, kailangan mong magbihis.
'Wag masyadong maarte, 'yong natural lang na "wow."
At ayusin natin ang buhok mo. Ipakita ang maganda mong mukha.
Sige.
Salamat, Tita Tully, the best ka talaga!
Kakaalis lang ni Marah para sa date niya.
Napakaganda niya.
Kinakabahan siya. Nakakatuwa.
Grabe 'no, lumalaki na ang anak natin?
Oo, parang gano'n naman 'ata lahat.
Kailan ko mababasa ang librong ito?
Hindi mo mababasa kahit kailan kung 'di ako makakapagsulat.
Sorry, gusto ko lang tapusin ito bago...
Mawala ang lahat.
May mga salitang 'di ko na maalala. Paano ako magsusulat?
Lagi ko sinasabing writer ako, pero wala pa akong naisusulat.
Ang dami ng dinaluhan kong writing class
at nobelang 'di ko natapos,
'di ko man lang nasimulan 'yong iba.
Kailangan kong tapusin 'to.
Kaya mo 'yan.
At ang pinakamasaklap,
ito ang maaalala niya, nanay na may sakit.
Hindi totoo 'yan.
Totoo.
Nakasama ka ni Marah nang 16 years bago ka nagkasakit.
Pero ito ang pinakamaaalala niya.
Handa na ang hapunan. Vegetable lasagna, paborito mo.
Ayos. Salamat. Bababa na agad ako.
Ano'ng gusto mong panoorin mamaya?
Steel Magnolias ang naiisip ko.
Mularkey!
Terms of Endearment.
Beaches.
Bakit siya ganito?
Ewan ko. Ganyan magpatawa ang may sakit.
Kita tayo sa baba, Mularkey.
Johnny.
Alam ko.
Mahal din kita.
Tumigil ka, Ma! Ibalik mo ang sombrero ko.
Iwanan na kaya natin ang sombrero?
Parang eksperimento lang.
Kailangan ko ang sombrero ko. Kung hindi, hindi ako totoong witch.
May punto ka, miss witch.
Magsipilyo ka na, anak.
Uy, nandito na si Tully. Unang dry run namin ngayon.
- Ayos. - Uy, Mularkey.
Sama ka. Para makita mo akong nagsasanay mag-host.
'Di pwede. Magbe-bake ako ng 200 cupcake para sa school ni Marah.
'Wag na. Bumili ka na lang tapos sumama ka sa amin.
Hindi ako bumibili. Parang krimen 'yon sa mga bake sale.
Kailan ang hair makeup wardrobe test ko?
Ngayon na 'yon, bago ang dry run.
Huwag kalimutan, may tatlong pre-interview ka bukas.
Dapat ilipat ang conference call sa network...
Sa Biyernes, tapos na.
Uy, dito ako maghahapunan, ha.
Kailan ka hindi maghahapunan dito?
Walong taon akong hindi nakapaghapunan kasama ang best friend ko.
Ibig sabihin kailangan kong bumawi nang walong taon.
- 'Di naman 'ata gano'n 'yon. - Gano'n sa akin.
- At 'di ako nagluluto, kaya panalo 'yon. - Ayos.
Magluluto ako ng paborito mo, lasagna.
- Salamat. I love you. - I love you too.
At I love you din.
- Love you. - Ang saya, 'no?
- Parang kasal tayong lahat. - Hindi, hindi ganoon 'yon.
Pamilya na tayo ngayon. Ang saya.
Pag-usapan natin ang boundaries habang nasa biyahe.
Bakit?
Bye, Papa.
- Bye, anak. - Galingan n'yo.
Nakakatuwa, umuwi na si Tully.
Ang saya nga, bumalik na siya.
Parang kulang ako ng paa noong nasa New York siya.
At binigyan pa ng trabaho si Johnny! Naku! Napaka-thoughtful niya.
Hindi niya naman ibinigay 'yon na parang regalo.
Kasi magaling talaga siyang producer.
Oo naman.
Baka pwede na kayong bumili ng bahay,
umalis sa maliit na apartment na 'to.
Kailangan ni Marah ng bakuran.
Sabi mo nga.
Nakapag-ipon na nga kami at naghahanap na.
Gusto kong tumira sa tabing-dagat.
At ano'ng tingin mo sa pagbabalik-trabaho?
Baka pwede kang magtrabaho kay Tully.
Nagpapatulong nga siyang i-produce ang show niya, tumanggi ako.
Ah.
Bakit?
Dahil busy ako at gusto ko ang ginagawa ko.
Oo nga. Pero wala na kayong balak
na magdagdag ng anak.
Ano ngayon? Maybahay ka rin noon. Wala namang mali.
Oo, pero dalawa ang anak ko,
at iba ang sitwasyon ng kababaihan noong panahon ko.
Wala kaming choice noon.
Pero ikaw, pwede mong gawin lahat.
Napakalaki ng potensyal mo.
At hindi pa huli ang lahat.
Uy, kailangan kong dalhin 'tong mga cupcake sa school ni Marah.
At late na ako sa Tae Bo.
Sige. Magkita na lang tayo mamaya. Ikumusta mo ako kay Tully.
Sige ba.
Hi, Ma.
Uy, anak.
- Kumusta ang date mo? - Sobrang saya.
Aba, mabuti naman.
Tulog na si Tull,
pero siguradong sabik na siyang marinig ang kuwento mo sa umaga.
O kaya pwede ko namang ikuwento sa 'yo.
- Talaga? - Oo. Maliban kung pagod ka na.
Hindi. Hindi pa ako pagod. Heto. Halika rito. Kuwentuhan tayo.
Okay,
sobrang saya talaga,
pero buong panahon na nanonood kami ng sine,
halos 'di ako makapag-focus dahil parang...
- Ramdam mong nasa tabi mo siya? - Oo! Nakakaloka.
Hindi naman kami magkadikit, pero ramdam ko ang init ng katawan niya,
o 'yong enerhiya niya sa tabi ko.
Naku, alam ko 'yan.
Lakas-tama talaga.
Astig siya, Mama, at nakakatawa.
Sobrang napatawa niya ako, lumabas sa ilong ko ang Diet Coke.
Ngayon, makikilala natin ang ilang bride na nagising sa mapait na katotohanan
pagkatapos nilang maikasal.
Honeymoon horror stories ngayon sa Tully.
Uy, nakarating ka.
Tapos na ang cupcakes. Ayos lang bang nandito ako?
Oo naman.
May ilang bossing lang mula sa LA na biglang dumating.
- Kaya medyo magulo ngayon. - Kuha ko na. Aalis na ako.
- Hindi. Dito ka lang. - Sigurado ka?
Oo, makakatulong kay Tully ang suporta mo.
At ano ang una mong ginawa
matapos mong malaman na pinsan mo ang asawa mo?
Tumawag kay Mama, tinanong kung bakit 'di niya sinabi.
Naisip niya raw na 'di siya dapat makialam.
Isa pa, masaya siyang magpapakasal na ako.
Mukhang napakahirap no'n para sa iyo.
Akala ko Oprah ang gagawin n'yo, hindi Springer.
Sana, pero may gustong subukan ang network.
- Ay, saglit lang, ha? - Sige.
Salamat, Veronica, sa pagkukuwento mo sa mga manonood.
Paalala ito na 'wag magpakasal
hangga't hindi mo lubusang nakikilala ang tao.
Pagkatapos ng break, marami pang
totoong kuwento ng palpak na kasal
sa Tully.
Sige, kakausapin ko siya. 'Wag kang mag-alala.
- Ayos. - Bakit ka nagsisinungaling?
Hindi, ah.
Nagkumpulan ang mga bossing doon. Halatang 'di sila masaya.
- Ano'ng problema? - Wala.
Sa tingin lang nila, masyado kang pormal.
Siyempre, pormal ako.
Propesyonal ako.
- Tama. Gusto ka lang nilang kumalma. - Kalmado ako!
Ilang beses ko na 'tong ginawa!
Alam ko, pero 'di pwedeng kalmado ka lang sa loob.
Ipakita mo.
Ano'ng ibig sabihin noon?
Basta relax ka lang, kaswal lang. Ang galing mo nga.
Sige, heto na.
Handa na tayong bumalik, guys. Handa na? At tatlo, dalawa, isa.
Uy. Welcome back.
Ako si Tully Hart,
at pinag-uusapan lang natin ang ilang nakakalokang kuwento ng kasal.
Makikilala n'yo ang babaeng nagpakasal sa tulay.
Grabe, 'no.
Magkokolehiyo ako!
'Di ako makapaniwala!
Nakuha mo ang U-Dub scholarship. Makakapasok na tayong dalawa.
Oo nga.
May sulat din mula sa probation officer ni Cloud,
pinapaalalang mag-report siya, kaya...
Mukhang pinalaya na siya.
Kung wala si Cloud sa kulungan, nasaan siya?
Ewan ko. Pero ayaw niya siguro sa akin.
Mula't sapul.
Aba, gusto kita,
at gusto ka ng nanay at tatay ko at ni Sean.
Alam ko, pero iba 'yon sa pagkakaroon ng totoong pamilya.
Pamilya mo ako.
Habambuhay.
Wala nang mas totoo pa ro'n.
Magkokolehiyo tayo at magiging roommates tayo,
tapos magtatrabaho tayo bilang journalists.
Tapos sabay tayong ikakasal sa magkapatid
at sabay na manganganak.
Siguro.
Tapos magiging old maid tayo,
palakad-lakad sa bakuran ng home-for-the-aged,
pinaiiyak ang mga lalaki.
Nasaan ang mga asawa natin?
Pwede rin silang sumama, pero ang mahalaga, ikaw at ako,
magkasama magpakailanman.
Walang katapusan.
- Ano sa tingin mo? Gusto mong tumakas? - Papunta saan?
Makikita mo.
Tama ka, Mularkey, ito ang kailangan ko.
Ito ang tamang krimen. 'Di alam nina Bud at Margie na tumakas tayo.
Ang tagal na nating 'di ginagawa 'to.
Parang dati lang.
Nandito na kami, world! Handa ka na ba?
- Firefly Lane girls forever! - Forever!
Double sixes. Talo ka na naman.
Dahil madaya ka.
Brian, suportahan mo ako. Madaya ba ako?
Hindi ako nakikisali sa away ng pamilya,
kahit para sa paborito kong pasyente o sa cute niyang kapatid.
Leche ka, Brian. Alam mong tama ako.
Sorry, babalik ako bukas para bigyan ka ulit ng fluids
at kumustahin ka.
Uminom ng gamot, kung kailangan mo mamaya. Babalik ako nang tanghali.
- Kitakits? - Sige.
Sana makita rin kita.
Sige, ayos. At sana makita rin kita.
Salamat.
- Diyos ko. 'Wag mong landiin ang nurse ko. - Siya ang lumalandi sa akin.
Napaka-cute niya.
Oo nga.
Kaso taken na ako. Sobrang taken.
Teka. Ibig bang sabihin...
Yayayain ko si William na magpakasal.
Diyos ko.
'Wag mo akong paiyakin.
Ilang taon na rin kami at mahal ko talaga siya,
at ewan ko,
napagtanto ko lang na...
Ayos lang. Sabihin mo na.
'Pag mamamatay na ang kapatid mo, mapapaisip ka talaga.
- Walang anuman. - Wow!
Aba, kung gusto mo talagang ipunto 'yan, oo.
Naku, sana makasama ako sa kasal mo.
Baka naman makasama ka pa.
Pero sakaling wala na ako...
pwedeng...
mag-sorry.
Para saan?
Kasi 'di ako mabuting kapatid.
Mabait ka.
Malupit ako noon.
- Ako rin. - Mas masama ako.
Hindi naman.
Napakagago ko noon. Pinahirapan kita.
Nagalit ako sa 'yo, sa tingin ko,
dahil may unawaan kayo ni Tully.
Gusto kong maging gano'n tayo noon.
Gano'n na tayo ngayon.
Oo nga.
Kahit madaya ka sa backgammon.
Ibig sabihin ayaw mo ng rematch?
Aba, yari ka sa akin, Mularkey.
Kanina mo pa sinasabi 'yan. Ililista ko ang panalo ko.
- Seryoso? - Nakalimutan mo na kasi.
Oo.
Sige...
Mukhang ito na 'yon, Katie bear. Magka-college ka na talaga.
Ito na talaga 'yon.
Sean, mami-miss kita. Pwede kang bumisita kahit kailan.
- Hindi kahit kailan. - Talaga?
Mami-miss din kita.
Ma.
Ma, hindi ako makahinga.
Sorry, hindi ko... Sorry.
Okay, alagaan n'yo ang isa't isa.
- Okay? - Opo. Pangako.
- Sige. - Mahal ko kayo. Bye.
Okay.
- Handa ka na? - Oo.
- Sige. - Sige.
- Sige, bye! - Bye!
Love you!
- Bye! - Mahal ko kayo!
Mahal ko kayo!
- Bye! - Love you!
Love ya!
- Firefly Lane girls forever! - Forever!
Galingan n'yo, girls.
Tapatin mo ako.
Masama ba?
Magaling. Ang galing mo.
Sobrang galing ng lahat.
Sarili mong studio para sa sarili mong palabas.
Tumigil ka, Mularkey. Palpak lahat.
Hindi ko lang alam kung bakit. Kailangan mo akong tapatin.
- Uy, wala na akong pakialam dito. - Tigilan mo nga ako.
Hindi ako producer. Maybahay ako.
Talaga? Ito talaga ang gagawin natin?
Hindi, kasi... Anong alam ko?
Kilala mo ako!
At saka, ikaw nga ang key demographic ko.
Sabihin mo ang kailangang gawin para maiayos ito.
Please, parang awa mo na.
Sige.
Ang pangit ng buhok mo.
Makeup, ganoon din. Hindi bagay sa 'yo ang kulay ng damit.
Excuse me. Bagay sa akin lahat.
Hindi 'yon ang problema.
Eh ano'ng problema?
May ilang naiisip ang network.
Hindi.
Wala akong pakialam. Gusto kong marinig si Kate.
Okay. Ang problema ay nagpapaka-Tully Hart ka, 'yong journalist.
Tama. Kasi 'yon naman ako.
Bahagi 'yon ng pagkatao mo, at napakinabangan mo na 'yon.
Kilala ka ng mundo bilang matatag at sopistikada.
Nag-iinterbiyu ka ng presidente.
Pero sa tingin ko, para gumana ang palabas na ito,
kailangan mong bitawan 'yon at maging si Tully na kilala ko.
Tama.
Ang totoong Tully ay hindi perpektong halimbawa ng integridad ng pamamahayag.
Tama. Magulo siya. Malakas siyang uminom.
- Nagmumura kahit may bata. - Pumapatol sa maling lalaki.
Okay, gusto n'yo akong mag-host ng palabas na ito
bilang manginginom at palamurang babae na sumisira sa kabataan ng Amerika?
I-host mo bilang ikaw, tulad ng The Girlfriend Hour.
Tuwing may Thanksgiving sa bahay,
tapos kasama natin ang mga babae, at nagtatawanan at nagkukuwentuhan,
at napagbubukas mo silang lahat sa 'yo.
'Yon ang kailangan mo sa palabas. 'Yon ang gusto kong panoorin.
Uy, tama siya.
Ang sarap ng hapunan natin.
Oo, nagustuhan ni Cloud at ni Margie.
Ayos na kung napasaya ko silang dalawa.
Kumusta ka na, Tull?
Galit ka pa sa akin?
Ano'ng sinasabi mo?
Ilang linggo mo na akong pinagsisilbihan, kunwari perpekto kang kaibigan.
Kunwari?
Pero halata naman. Galit ka sa akin.
Ba’t ako magagalit sa ’yo?
Dahil nangako akong 'di kita iiwan.
Pero iiwan na kita.
Hindi mo kasalanan.
Mahalaga ba 'yon?
Baka ito na ang huling pagkakataon para sigawan mo ako.
Puwede bang tumigil ka na?
- Bakit? Totoo naman. - Wala akong pakialam.
Ayoko nang isipin.
Ayokong sigawan ka.
- Gaganda ang pakiramdam mo. - Hindi na gaganda 'to.
Okay?
- May usapan tayo, Mularkey. - Alam ko.
Magkasama tayong tatanda.
Hindi ka puwedeng mamatay. Hindi puwede.
Hindi ko alam kung sino ako 'pag wala ka.
Takot na takot ako na baka maagnas na lang ako,
literal na parang magkakawatak-watak ang lahat ng atoms ko
kapag nawala ka.
'Di ko alam kung paano mabubuhay.
'Di ko alam kung paano mabuhay nang wala ka.
Hindi...
ako handa.
'Di ako mahahanda kahit kailan.
Alam ko. Kakaiba, pero sa tingin ko, mas madali ang sitwasyon ko.
Hindi ko kailangang mabuhay nang wala ka.
Ipangako mong 'pag nagsimula ang show mo...
Naku, sino'ng nagsabing gagawin ko pa 'yon?
Ipangako mo sa akin na i-aalay mo sa akin ang unang episode.
At gusto kong umiyak ka. Okay?
Tulad ng pag-iyak mo ngayon, 'yong parang baliw.
Lintik ka.
Seryoso ako, okay? Mumultuhin kita 'pag 'di mo ginawa.
Isa pa, gusto kong tawagan mo si Danny.
Tatawagan ko nga. Oo na.
Hindi mamaya. Hindi balang araw. Hindi 'pag wala na ako. Ngayon.
Okay lang maging masaya, Tull. 'Di mo kailangang hintaying mamatay ako.
- 'Di ako naghihintay. - Naghihintay ka.
Pero gusto kong marinig ang lahat tungkol sa sex life n'yo
habang naa-appreciate ko pa.
Sige.
Tatawagan ko siya bukas.
'Wag mong tawagan. Puntahan mo siya. Okay?
Sige.
Ang sakit mo sa ulo.
Puwede na ba nating gawin ang gusto ko?
'Wag na. Ayos lang ako.
Sige.
Pumikit ka.
- Ano'ng gagawin mo? - Magtiwala ka lang.
Mga bata ulit tayo.
- Bumaba ka. - Baliw ka.
Dekada '70 ngayon.
Tumakas tayo sa bahay ng mga magulang mo para mag-bike.
Nagtatawanan tayo
dahil 'di tayo matitinag.
I-unat mo ang braso mo.
Diyos ko, nakakatakot!
'Di ba may pool dito?
Diyos ko! Shit.
Magtiwala ka lang.
Ah shit, ang saya no'n.
Gusto mong mabangag?
Oo.
Grabe, ang tapang ng medical marijuana na ito.
Mas ayos 'to kaysa sa hinihithit ni Cloud noon.
Primera-klase 'to.
Ano'ng ginagawa n'yo?
- Ay, shit! - Nahuli tayo!
Akala n'yo malulusutan n'yo kami.
Tulad noong patago kang pumapasok sa bahay
habang nanonood ako ng TV.
Alam mo 'yon?
Naririnig ko ang mga yapak mo na parang kabayo.
- Tinamaan na ako. - Parang...
- Heto. - Salamat.
Ah, shit.
'Wag n'yong solohin ang marijuana.
Akin na.
Diyos ko po.
Ngayon ko lang pinagsisihan nang ganito ang pag-iwas sa droga.
- Gusto mong humithit? - Naku, hindi.
Naubos ko na ang limitasyon ko,
pero sino'ng mag-aakala
na ikaw pa ang mag-iimpluwensiya sa akin.
Salamat.
So, girl talk ba 'to?
Dahil gusto kong malaman,
kumusta si Dan the Sports Man sa kama?
Diyos ko! Ano'ng nangyayari?
Aba...
Siya ang pinakamahusay sa mga naka-sex ko.
At magagaling lahat ng naka-sex ko.
Sexy nga siya. Hindi ko maitatanggi.
Eh ikaw, anak?
Naku, Ma, wala masyadong aksyon sa departamentong 'yan ngayon.
Pero masaya ang sex life n'yo noon?
Kayo ni Johnny,
'yong tipong pawis na pawis at sumisigaw kayo,
at natatakot kayo na baka masira ang kama.
Oo, ganoon nga.
Totoo.
Mabuti.
Masaya ako.
Ewan ko kung bakit, pero...
gumaan ang pakiramdam ko.
Pero...
alam ko kung gaano kahalaga sa iyo na maabot ko ang buong potensyal ko.
Naku, hindi, anak.
Nalampasan mo ang potensyal mo.
Ipinagmamalaki ko na nagpalaki ako ng anak
na naging mas mabuting asawa, mas mabuting ina,
mas mabuting kaibigan, at mas mabuting tao kaysa sa akin.
Siguro hindi ko masyadong nasabi sa 'yo 'yon.
Kung gaano kita ipinagmamalaki.
Alam ko 'yon, Ma.
Ipinagmamalaki rin kita.
Ang bilis magbago ng mood ni Marge 'pag bangag.
Kasi...
Margie.
Oo. Margie.
- Margie. - Margie.
Gie! Margaret.
- Nagdroga kami ni Margie. Totoo na 'to. - Nagdroga kayo ng nanay mo!
Aba, mukhang nag-enjoy kayo.
Oo.
At alam mo ba?
Tapos na ang libro ko.
Talaga? Sa wakas. Puwede mo na bang sabihin kung tungkol saan 'yan?
Sa shire ba 'yan ginanap?
Hindi.
Ito ang kuwento ng buhay ko.
Para kay Marah.
Ay. Wow.
Naisip ko na ito ang paraan para makilala niya ako.
At maalala niya ako.
At sa totoo lang, nakakatuwang balikan
ang mga sandaling iyon,
gaya ng unang nakita ko si Tully sa hintuan ng bus,
noong una kitang makilala.
Aba, gusto kong mabasa 'yan.
Hindi ka mabait noong una.
- 'Di mo nga alam na nag-e-exist ako. - Hindi totoo 'yan.
Alam kong nag-e-exist ka.
Dinadalhan mo ako ng sabaw.
May isang buong kabanata tungkol sa sabaw.
Pinapanood kita noon.
Palakad-lakad sa opisina suot ang palda at tights mo.
Parang hindi na angkop 'yon, Mr. Ryan.
Natakot ako sa 'yo.
- 'Di nga. - Totoo.
Ikaw ang unang totoong mabuting tao na nakilala ko.
Natakot ako agad.
Kakaiba pala. 'Pag isinusulat mo ang buhay mo.
Dati,
lagi kong iniisip na kulang ang ginagawa ko.
Alam mo 'yon, dapat mas hinusayan ko.
Kasi isang hamak lang akong maybahay at nanay.
Parang wala nang saysay 'yon ngayon.
Gusto ko lang malaman ni Marah na proud ako sa kanya.
At napakalaking biyaya...
ang maging ina niya.
At gusto kong malaman mo.
- Ayos lang, 'di na kailangan. - Gusto kong malaman mo.
Na proud ako sa atin.
Sa buhay na binuo natin.
Bonus na lang 'yong iba, 'di ba?
Ang mahalaga ay kung sino ang mahal mo. Sino'ng nagmamahal sa 'yo.
Anyway.
Ibigay mo 'to sa kanya 'pag handa na siya.
'Wag mong basahin sa harap ko, nakakahiya.
Kate...
Alam ko.
Mahal din kita.
Uy.
Lintik!
Tinakot mo ako, Sports Man.
- Narinig ko ang yapak mo. - Oo. Mabigat daw ang mga paa ko.
Tinatawagan kita.
Oo, kina Kate muna ako tumutuloy.
Tinututukan ko lang siya.
Oo. Naiintindihan ko. Sobra.
Gusto ka raw niyang makita. Baka pwede kang dumaan?
Sige, gusto ko rin siyang makita.
- Bago ako umalis. - Saan ka pupunta?
Babalik sa New York.
Malaking oportunidad, 'yong startup ko,
magbubukas ako ng opisina sa East Coast at nagsimula ng media blitz.
Kasi mas makatuwiran kung nandoon ako.
Lilipat ka na?
Oo, sinubukan kitang tawagan at sabihan.
Tulad ng sinabi ko, sorry, mamamatay na ang best friend ko.
Hindi ako galit.
Alam mo, magaling tayo roon, eh, sa pagbibigay ng espasyo sa isa't isa.
Alam mo 'yon, 'di tayo nagde-demand sa isa't isa.
Gano'n tayo. Kaya bagay tayo.
Pero gusto kong pumasyal doon,
at may ilang araw pa ako rito.
Kaya kung kailangan mo ng kausap...
Okay.
'Di ako makapaniwalang aalis ka.
Ilang linggo kang 'di sumasagot sa tawag.
Oo, hindi dahil sa ayaw ko.
Na...
Natakot ako. Hindi pa ako handa para sa atin noon.
Hindi, okay lang. Ayos lang.
Seryoso. 'Di na mahalaga.
- Mahalaga 'yon. Sinabi kong mahal kita. - Tapos 'di mo na ako tinawagan.
At ayos lang 'yon, Tully. Kaya alam kong mauunawaan mong kailangan kong umalis.
Kailangan...
mo ba?
Ayaw mo akong umalis?
Magpapapigil ka ba?
- Ano ba, Tully. Diyos ko naman. - Okay.
Tama ka. Binibigyan natin ng espasyo ang isa't isa.
Hindi tayo nagde-demand, at 'yon ang gumagana sa atin,
pero hindi rin, kasi...
gusto ko pa.
Kaya hinihiling kong dito ka lang, para sa akin.
Alam kong unfair 'yon. Naging gago ako.
Mahal kita.
At gusto kitang makasama.
Kaya please, 'wag kang pumunta sa New York. Dito ka na lang.
Diyos ko, sobrang hirap ba no'n?
Oo, sobra.
Lilipat ka talaga sa kabilang parte ng bansa?
Oo, sana.
May apartment na ako at lahat-lahat.
'Di mo naisip na gusto kitang manatili?
Ipinagdasal ko. Pero 'di kasi ako sigurado.
Pero mananatili ka, 'di ba?
Para sa akin?
Oo kahit masakit ka sa ulo.
'Yan ang gusto mo sa akin, Sports Man.
Oo, tama ka.
Gusto mong isuot 'yan sa show ni Tully? Binilhan kita ng damit.
Ma, witch ako. Kailangan kong isuot ang witch suit ko.
Sige. Ayos lang. Isuot mo kung ano'ng gusto mo.
Pero gusto kong malaman mo
na hindi ka witch dahil sa damit mo, kundi dahil sa mahikang taglay mo.
At taglay mo 'yon, anuman ang mangyari.
Ikaw ang pinakamahiwagang nakilala ko, Marah Ryan.
Salamat, Mama. Ikaw rin.
- Talaga? - Siyempre! Best friend kita.
Salamat, anak.
Sige, pwede ko sigurong isuot ang bagong damit.
Talaga?
Sigurado ka?
Okay, ayos 'yan.
Kukunin ko lang.
Gusto ko rin ng tainga ng pusa.
Sige.
Gusto mo ng sabaw? Parang masarap magsabaw ngayon.
- Okay? - Sige.
Nalabhan mo 'yong witch suit ni Marah?
Ano?
Bukas ang field trip niya. Kailangang labhan 'yon.
Sige, lalabhan ko.
Salamat.
Mahal na mahal kita.
Mahal din kita.
Ano!
Diyos ko! Johnny, tingnan mo ang hagdanan!
- Ang ganda! - Oo nga.
Grabe! Mansyon 'to!
Kung 'di n'yo bibilhin 'to, ako ang bibili.
May amoy ba?
Oo.
Oo, amoy New York.
Ihi ng pusa 'yon.
May 14 na pusa 'yong babaeng namatay rito.
Kung saan-saan umihi. Kaya afford natin 'to.
Iyon at ang katotohanang si Johnny ang producer
ng number one daytime talk show sa Amerika.
Akala ko number two.
'Di kabilang si Oprah. Ibang level na siya.
Ikaw rin, Tully.
- Saan ang kuwarto ko? - 'Di ko alam. Maghanap tayo.
- Masyado bang magarbo? - Hindi.
Deserve mo 'to.
Paano? Sa pagiging bigong writer
at maybahay na may isang anak, gaya ng sabi ng nanay ko?
Pumatok ang show ko dahil sa iyo.
Ikaw ang utak ng buong operasyong 'to.
At ang puso.
At kaluluwa.
Tingnan mo 'to.
May malulungkot pa ba sa ganitong tanawin?
At saka niya ako niyakap.
At sinabing mahal niya ako.
Tapos nag-sex kami. Dalawang beses.
Iyon lang? Dalawang beses lang?
Kinailangan kong bumalik dito para magluto.
Pero nakakatawa ang sinabi niya pagkatapos.
Medyo mahabang kuwento, kaya magre-refill muna ako ng tsaa.
Sige.
So pagkatapos namin sa pangalawang round...
Hindi ko 'ata kayang pumasok.
Oo nga.
Sabi niya nga.
May iniwan siya para sa 'yo.
Dear Tully.
Alam kong hindi mo kakayanin ang libing ko.
Kasi hindi ikaw ang bida. Sana pina-airbrush mo ang pictures ko.
Alam kong hindi mo ako makakalimutan,
pero sakali lang, isinulat ko ang lahat sa librong 'to,
hindi lang 'yong masasaya,
kundi lahat ng nakakatakot, nakakahiya, nakakatawa, at totoong nangyari.
Noong una kitang nakita.
Noong gabing nahulog ka sa glass table.
Ano? Tully!
Nagtago ng bangkay para kay Cloud.
Dito.
Bawat sandaling sumayaw tayo...
kumanta...
nag-away...
umiyak...
nagkabati...
Alam mo na.
Napakarami kong dapat sabihin sa iyo sa sandaling ito,
pero malamang nasabi na natin lahat 'yon sa buong buhay natin.
Kaya heto ang sasabihin ko
sa aking beyond the grave letter.
Napakamadrama. 'Di ba?
Alam kong iisipin mong iniwan kita, pero hindi totoo 'yon.
Buksan mo lang ang librong 'to,
at mahahanap mo ako.
HITHITIN MO
HALIKAN MO
I-PLAY AT SUMAYAW
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Ivee Jade Tanedo