‪(ไฟร์ฟลายเลน มิตรภาพและความทรงจํา)
‪เมื่อไหร่ถึงจะสายเกินไปที่จะมีความรัก
‪ข่าววิทยาศาสตร์วันนี้ ‪งานวิจัยร่วมของมหาวิทยาลัยไอวี่ลีกสองแห่ง
‪สรุปว่าผู้หญิงโสดที่มีอายุเกิน 35 ปี
‪มีโอกาสเสียชีวิตจากการโจมตี ‪ของผู้ก่อการร้ายมากกว่าจะได้แต่งงาน
‪สําหรับหญิงสาววัยทํางานหลายๆ คน
‪การหาสามีและมีลูก
‪อาจดูเหมือนเรื่องที่เก็บไว้ทําทีหลังได้
‪แต่การรีรอที่จะแต่งงานอาจแปลว่า ‪คุณต้องเป็นเพื่อนเจ้าสาวตลอดไป
‪- วันนี้รายงานข่าวได้ดีมาก น่าสนใจนะ ‪- ขอบคุณ แครอล
‪ฉันก็ชอบ "แครอลลองเล่นสเกตบอร์ด"
‪ใช่ ก็สนุกดี
‪- หัวเป็นไงบ้าง ‪- ไม่เป็นไร หมวกรับแรงกระแทกส่วนใหญ่น่ะ
‪- ดีแล้ว ‪- ใช่
‪คืองี้ ฉันสงสัยว่า
‪ข่าวผู้หญิงอายุเกิน 35 นั่น ‪เธอได้ตรวจสอบข้อเท็จจริงยังไงบ้าง
‪- หมายความว่ายังไง ‪- ไม่มีอะไร
‪ฉันแค่อยากรู้ว่าเธอหาข้อมูลยังไง
‪สํานักข่าวใหญ่ๆ ต่างก็ทําข่าวเรื่องงานวิจัยนั่น
‪- มันมาจากฮาร์วาร์ด ‪- แปลว่าเธอไม่ได้หาข้อมูลเอง
‪โอเค
‪ฉันรู้ มันเป็นข่าวน่าเศร้าสําหรับเราทุกคน ‪ฉันโทษสังคมที่เหยียดเพศ
‪แต่ไม่ว่ายังไง หน้าที่ของฉัน ‪ไม่ใช่การทําให้คนรู้สึกดี
‪ใช่ แต่ถ้าเธอจะทําให้ ‪ผู้หญิงหลายพันคนในเมืองนี้รู้สึกแย่
‪อย่างน้อยเธอก็ควรเช็กว่ามันเป็นเรื่องจริงไหม
‪ยัยบ้าแครอลเสนอหน้า ‪มาสอนว่าฉันควรทํางานยังไง
‪ฉันไม่เคยสอนหล่อนแต่งตัวโง่ๆ ‪หรือทําตัวน่าขายหน้า
‪อย่ามาสอนว่านักข่าวจริงๆ ต้องทํายังไง
‪- หล่อนทําเธอหงุดหงิดน่าดูเลยนะ ‪- ไม่ ฉันไม่สน
‪ไม่ใช่ความผิดฉันที่ผู้ชายเฮงซวย ‪ไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงมีอายุ
‪- อย่าโทษคนส่งข่าว แครอล ‪- ข่าวผู้ก่อการร้ายน่ะนะ
‪หล่อนหาว่าฉันไม่ตรวจสอบข้อเท็จจริง
‪- แล้วเธอได้ตรวจสอบไหม ‪- ตรวจสอบอะไร
‪ฮาร์วาร์ดโกหกเราเหรอ
‪แล้วทุกคนก็ทําข่าวนี้ มันได้ขึ้นปกนิวส์วีค
‪ฉันไม่ว่าหรอกที่แครอลไม่พอใจ ฉันเกลียดข่าวนั้น
‪- มันทําให้ฉันกลัว ‪- กลัวทําไม เธอกําลังจะแต่งงานกับธีโอ
‪เหลือเวลาอีกตั้งเก้าปี ถ้าเธอเลือกวันได้นะ
‪ฉันก็ดูๆ อยู่ มันยากนะ
‪เขาอยากแต่งฤดูร้อน แต่อากาศชื้นทําให้ผมฟู
‪ฤดูใบไม้ร่วงก็หนาวเกิน ‪ฤดูใบไม้ผลิก็ฝนตก ก็นั่นแหละ
‪รู้ไหม ถ้าเธอยังไม่พร้อมจะแต่งงาน...
‪พร้อมสิ ฉันพร้อม
‪ที่ฉันเลิกกับจอห์นนี่ก็เพราะฉันพร้อมจะแต่งงาน
‪- โอเค มูลาร์คีย์ ถ้าเธอว่าอย่างนั้น ‪- ใช่
‪ดังนั้นฉันจะเลือก...
‪วันที่ 10 พฤษภาคม
‪มันสมบูรณ์แบบ หมดหน้าฝนแล้ว ‪อบอุ่นแต่ไม่ชื้นจนเกินไป ฉันตัดสินใจแล้ว
‪ฉันกับธีโอจะแต่งงานในฤดูใบไม้ผลิ
‪แต่นั่นมันอีกไม่กี่เดือนเอง
‪ฉันนึกว่าเราจะเป็นรูมเมทกันอีกสักพัก
‪ฉันจะไม่รอแล้ว ฉันไม่อยากโดนผู้ก่อการร้ายฆ่า
‪- ฉันว่าเธอไม่เข้าใจข่าวนั้น ‪- เวลาไม่คอยผู้หญิงหรอกนะ
‪ธีโอ ไง ฉันเอง
‪โทรบอกให้พิปกับคิตตี้จองตั๋วได้เลย
‪เพราะคุณกับฉันจะแต่งงานกันในเดือนพฤษภา
‪ฉันก็รักคุณ
‪โอเค
‪เยี่ยม เราจะแต่งงานกันแล้ว
‪เมื่อไหร่จะหมดกะสักที
‪พวกมนุษย์ถ้ํา
‪ไม่เหมือนแซม
‪เขาเป็นผู้ใหญ่ มีรสนิยม รอบรู้ ‪ไม่รู้จะอธิบายยังไง
‪แซมไหน
‪แซม เวฟเวอร์ลี่
‪ครูเวฟเวอร์ลี่ ครูของพวกเราน่ะนะ
‪- เขาบอกให้เธอเรียกแซมเหรอ ‪- เปล่า แต่เดี๋ยวก็บอก
‪เราต่อกันติด
‪- แต่เขาแก่งั่ก ‪- แล้วไง
‪เวลาเป็นแค่ภาพลวงตา ไม่มีความหมาย
‪โอเค คลาวด์
‪แต่ยังไงเธอก็อาจโดนไล่ออกข้อหามีอะไรกับครู
‪ถ้าโดนจับได้นะ
‪เธอสองคนจะยืนดูพวกนั้นพังร้านหรือไง
‪- เอาล่ะ ฟังนะ ‪- ไม่อยู่แล้ว
‪โอ้ คูปปิโอ
‪เหตุใดท่านจึงขี้กองโต
‪หุบปาก ไอ้บ้า นายรู้ใช่ไหมว่า ‪ฉันแค่แสดงละครเอาเกรด
‪คูปชอบใส่กางเกงรัดรูปวิ่งดี๊ด๊า
‪หุบปาก
‪นี่ ฉันยอมใส่กางเกงรัดรูปวิ่งดี๊ด๊า ‪ถ้าได้จูบทัลลี่ ฮาร์ท
‪- จะจูบก้นฉันก็ได้ ‪- ได้ ถ้าเธอไปงานพรอมกับฉัน
‪ฝันไปเถอะ
‪ทีมฟุตบอลมัธยมปลายบาร์บาร่า ลี เอลลิสเจ๋งสุด
‪ทัชดาวน์
‪นี่ โค้ชบอกว่ายังไง
‪จําได้ไหม ผู้คนชื่นชมเรา
‪ต้องเป็นแบบอย่างที่ดี
‪จะทํายังไงกับไอ้นี่ดี
‪- ฉันเก็บเอง ‪- โอเค
‪เร็วเข้า แต่งตัวได้แล้ว จะสายแล้ว
‪วิกนี่ดูเหมือนมีกระรอกมาตายบนหัวฉัน
‪แล้วฉันก็ไม่มีชุดจะใส่
‪แค่ใส่วิกสีชมพูที่ทัลลี่ซื้อให้ก็โอเคแล้ว
‪นี่งานเกษียณอายุของแครอลนะ ‪ไม่มีใครตัดสินคุณหรอก
‪ครั้งสุดท้ายที่คนพวกนั้นเห็นฉัน ฉันยังสาวพริ้ง
‪แถมยังมีนมจริงครบสองข้าง
‪ใช่ คุณนมหายไปข้าง
‪แต่คุณเอาชนะโรคมะเร็ง
‪คุณผ่านการฉายรังสีมาได้ คุณเป็น... นักรบ
‪นักรบที่เหนื่อย กระเซอะกระเซิง ‪อ่อนล้า และไม่มีชุดจะใส่
‪- มานี่ ‪- อย่าพาฉันไปเลย
‪หวังว่าจะพร้อมแล้วนะ ทัลลูลาห์
‪- ว้าว ‪- เซเลสท์ล่ะ
‪- อ๋อ เธอ... มีธุระน่ะ ‪- น่าเสียดายจัง
‪เธอไม่อยากยืนฟังเราคุยกัน ‪เรื่องอดีตแสนหวานเหรอ
‪ผมพยายามจูงใจเธอด้วยเหล้าผสมน้ํา
‪กับสลัดผัก แต่ไม่ได้ผล
‪ไม่น่าเชื่อ
‪ผมดูสารคดีแล้วนะ
‪ใช่ แอนตาร์กติกาลุกเป็นไฟ ฉลาดมาก
‪ขอบคุณ
‪ทรงพลังมาก
‪- ยอดผู้ชมเป็นยังไงบ้าง ‪- สวยงาม
‪จริงเหรอ
‪สวยงามสําหรับพีบีเอสน่ะนะ
‪อ๋อ งั้นคงมีคนราวๆ 100 คนกับแมว 400 ตัว
‪คิดว่าตัวเองตลกมากสินะ
‪ให้ตายสิ
‪พระเจ้า
‪ให้ตายสิ เหมือนย้อนเวลากลับไปเลย
‪เคพีโอซี พระเจ้า แทบไม่เปลี่ยนไปเลย
‪ให้ตายสิ ขนาดกลิ่นยังเหมือนเดิม
‪จอห์นนี่ เคท นั่นพวกเธอเหรอ
‪แครอล ยินดีด้วยครับ
‪กอดกันหน่อย
‪ไม่เปลี่ยนไปเลยนะ จอห์นนี่ พ่อวายร้ายรูปหล่อ
‪แหม
‪เคท ตายจริง เธอดู...
‪เหมือนคนเป็นมะเร็ง
‪ใช่
‪ตายแล้ว ฉันขอโทษ ฉัน...
‪ไม่เป็นไรค่ะ ที่จริงฉันเพิ่ง ‪ฉายรังสีครบคอร์สและรู้สึกดีมาก
‪ผลการพยากรณ์โรคก็ออกมาดี
‪- อ๋อ ‪- ค่ะ
‪กล้าหาญจัง
‪ค่ะ ฉันกล้าหาญมาก
‪ยังไงก็ตาม เรื่องเกษียณ ยินดีด้วยนะครับ
‪มีเวลาว่างแล้วจะทําอะไรบ้าง แครอล
‪อะไรก็ได้ที่ฉันอยากทํา ‪ที่นี่ให้บํานาญแทบไม่พอยาไส้
‪แต่ฉันซื้อหุ้นไมโครซอฟท์ไว้ ‪สมัยทํา "แครอลลองลงทุน"
‪ก็เลยมีเงินเหลือใช้ไปทั้ง... ตลอดกาล
‪ฉันต้องไปคุยกับคนอื่นบ้าง เข้ามาหาอะไรดื่มสิ
‪- ครับ ‪- ดีมาก
‪อยู่นี่เอง
‪- ไง ดีใจที่เจอนะ เพื่อน ‪- ไง จอห์นนี่
‪จอห์นนี่ เป็นไงบ้าง ไง เคท
‪ชุดแจ่มมาก คุณสวยจริงๆ
‪ขอบคุณ ฉันรู้ว่าเธอบอกให้คุณพูดแบบนั้น
‪- ฉันไม่ได้บอกนะ ‪- โทษที เธอทําผมกลัว
‪- คุณอยู่เป็นนะ ‪- นี่
‪สงสัยผมจะตายแล้วได้ขึ้นสวรรค์ ‪ผมถึงได้เจอนางฟ้า
‪- มัตต์ ดีใจจังที่เจอคุณ ‪- ดีใจจังที่เจอคุณ
‪จอห์นนี่ ว่างๆ หัดโทรกลับบ้างนะพวก
‪ขอโทษที พอดียุ่งๆ น่ะ
‪ทัลลี่ แดน นักข่าวกีฬา นี่มาด้วยกันเหรอ
‪- แน่นอน ‪- ใช่
‪เยี่ยม บอกแล้วว่าพวกคุณต้องลงเอยกัน
‪- ไม่ เราไม่ได้เป็นแฟนกัน ‪- ใช่
‪เข้าใจแล้ว ปิดข่าวสินะ ฉลาดนี่
‪- เอ่อ... ‪- ใช่
‪ไปหาอะไรดื่มกันไหม ไป
‪- ช่วงนี้ทําอะไรบ้าง ‪- หลายอย่างเลย จะเริ่มตรงไหนดี
‪ยังเป็นตากล้องอยู่ ‪ยังทํางานที่นี่หลังผ่านมา 25 ปี
‪และ...
‪น่าจะมีแค่นี้แหละ
‪- คุณดูดีมากนะ ‪- ดีแล้วล่ะ
‪ขอบคุณ ใช่ ไม่มีอะไรจะบ่น ‪ผมเป็นคนโชคดีที่สุดที่ผมรู้จัก
‪มาดูอนาคตกันบ้าง
‪ฉันกับคูปจะได้แต่งงานกันไหม
‪"แววไม่ค่อยดี"
‪"ถามใหม่ทีหลัง"
‪เธอคบกับคูปไปก็เสียเวลาเปล่า
‪จะแต่งงานกันได้ยังไง ‪ถ้าเขาทําเหมือนไม่เห็นเธอในที่สาธารณะ
‪เขาเห็นฉัน
‪เห็นเป็นภารโรงส่วนตัว ‪ที่เบอร์เกอร์แพลนเน็ตยูเอสเอ
‪- ไม่ใช่แฟน ‪- ก็ฉันไม่ได้เป็นแฟนเขา
‪เธอดีเกินไปสําหรับเขา
‪เธอไม่รู้ว่าเขาเป็นยังไงเวลาอยู่กันสองคน
‪เขาทําตัวทุเรศเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น
‪เขาแค่ยังไม่พร้อมจะบอกทุกคน ‪เรื่องเรา และฉันรับได้
‪เราสองคนชอบกันมาก มันโรแมนติกและสุดยอด
‪และเราก็กอดจูบลูบคลํากันแล้ว
‪คราวหน้าฉันอาจจะยอมให้ทํามากกว่านั้น
‪ไม่เหมือนเธอกับแซมที่รักที่ไม่ได้สนใจเธอด้วยซ้ํา
‪ฉันจะจีบครูเวฟเวอร์ลี่ดีไหม
‪- "มีโอกาสสูง" เห็นไหม บอลวิเศษเห็นด้วย ‪- แหวะ ทัลลี่ ล้อเล่นใช่ไหม
‪ทําไม
‪- เพราะมันผิด ‪- ผิดตรงไหน
‪ฉันชอบเขา
‪เขาเป็นแรงบันดาลใจให้ฉัน
‪และเขาก็น่ารักดี
‪เซ็กซี่ด้วย ฉันดูออกว่าเขาก็ชอบฉัน
‪ฉันไม่สนว่าเขาเป็นครู
‪เมื่อปีก่อน ซูซี่ โอเวนส์ ‪นอนกับครูเมลโรส ไม่เห็นเป็นไรเลย
‪ยกเว้นตอนที่ซูซี่คิดว่าตัวเองท้องตลอดเดือนมีนา
‪ใครๆ ก็รู้ว่ายัยนั่นแค่เรียกร้องความสนใจ
‪ทัลลี่ ถามจริง เธอจะทํายังไง ‪ไปงานพรอมกับครูเวฟเวอร์ลี่เหรอ
‪อย่างกับเธอจะไปงานกับคูปงั้นแหละ
‪นั่นใจร้ายมากนะ
‪ใช่ เธอก็ใจร้ายเหมือนกัน
‪- ฉันแค่พยายามปกป้องเธอ ‪- ฉันก็เหมือนกัน
‪เราเลิกคุยเรื่องนี้ดีกว่า
‪ก็ดี
‪วันนี้ทําได้ดีมาก ทัลลี่
‪เธอเข้าถึงบทบาทและมีสมาธิ ‪ครูประทับใจจริงๆ ทําได้ดีมาก
‪ขอบคุณค่ะ ครูเวฟเวอร์ลี่
‪คูป พยายามปล่อยอารมณ์ให้มากกว่านี้
‪เธอเล่นบทโรมิโอ ‪เหมือนเขาเป็นคนเท่ แต่เขาไม่เท่เลย
‪เขาหลงรักหัวปักหัวปําและควบคุมตัวเองไม่ได้
‪ช่วยไม่ได้ที่ผมเกิดมาเท่
‪พยายามหน่อย แล้วซ้อมบทของฉากระเบียงด้วย
‪- ผมแค่เขียนบทบนมือไม่ได้เหรอ ‪- ไม่ได้
‪เพราะพอขึ้นเวที เธอจะประหม่า
‪เธอจะเหงื่อออก ที่จดไว้ก็จะเลือน
‪พอรู้ตัวอีกที...
‪นั่นคือสัตว์ร้าย และจูเลียตคือฟองสบู่
‪- ไม่มีใครต้องการแบบนั้น ‪- ผมไม่เหงื่อออก โค้ช
‪ผมไม่เคยเหงื่อออกตอนเล่นฟุตบอล ‪ตอนเล่นละครโง่ๆ ก็เหมือนกัน
‪เธอเป็นมนุษย์ คูป
‪อย่าเสียเวลาไปกับการทําเป็นไม่มีเหงื่อ
‪ยอมรับความไม่เท่
‪แต่งบทกวีห่วยๆ
‪ร้องเพลงเสียงหลงให้ดังสุดเสียง
‪โดยเฉพาะเพลงที่เราอายที่จะยอมรับว่าชอบ
‪แสดงละครโรงเรียนและทําให้เต็มที่
‪อย่ากลัวว่าตัวเองจะดูโง่ ‪การเหงื่อออกเป็นธรรมดาของมนุษย์
‪วัยหนุ่มสาวนั้นแสนวิเศษ
‪พอรู้ตัวอีกทีมันก็จากเราไปแล้ว
‪ใช้ประโยชน์จากมันให้เต็มที่ ตอนนี้
‪เอาล่ะ ทุกคน ครูพล่ามมานานพอแล้ว
‪กลับบ้านได้
‪ขอโทษนะ วันนี้ฉันไปกับเธอไม่ได้ ‪ต้องไปทํางานที่เบอร์เกอร์แพลนเน็ตยูเอสเอ
‪แต่โชคดีที่วันพุธไม่ค่อยมีคน
‪ฉันคงอยู่ในห้องหลังร้าน
‪ตัวคนเดียว
‪ไม่ได้ทําอะไร
‪โอเค เยี่ยม
‪- โอเค บาย ‪- บาย
‪ครูคะ
‪ว่าไง
‪หนูชอบที่ครูพูดเรื่องเหงื่อมากเลย
‪การไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดยังไง ศิลปะและเวลา
‪และการใช้ประโยชน์จากมันให้เต็มที่
‪ขอบใจนะ
‪ค่ะ
‪ครูช่วยอยู่ซ้อมบทกับหนูต่อได้ไหมคะ
‪หนูยังจําบทองก์แรกไม่ค่อยได้ ‪เลยอยากจะลองแสดง
‪และทําให้มันออกมาดีน่ะค่ะ
‪ฝึกปรือฝีมือ ครูชอบนะ
‪เอาสิ
‪เยี่ยม ขอบคุณนะคะ แซม
‪พระเจ้า ตอนนั้นเราเด็กและโง่ชะมัด
‪เหมือนกับเมายาเลย รู้สึกแปลกที่ได้กลับมาที่นี่
‪พูดถึงยา นั่นคือตรงที่เราจูบกันตอนเมายาอี
‪สนุกมากเลยวันนั้น
‪ส่วนนั่นคือตรงที่เรามีเซ็กส์กันบนเครื่องตัดต่อ
‪บ้าจริง ฉันไม่รู้เลยว่าบล็อกแก้วพวกนั้นใสขนาดนี้
‪คิดว่ามีใครเห็นเราไหม
‪ไม่หรอก ทุกคนมัวแต่เมาโคเคน ‪กับอะดรีนาลีนอยู่ นั่นมันยุค 80 นะ
‪จําคืนที่เราอยู่ดึกแล้วมีเซ็กส์บนโต๊ะของฉัน
‪แล้วภารโรงมาเจอได้ไหม
‪เรามีเซ็กส์ในที่ทํางานเป็นว่าเล่นเลยแฮะ
‪ใช่ ก็นิดหน่อย
‪จําได้ไหม นั่นคือที่ที่คุณจูบฉัน ‪อย่างอุกอาจและโจ๋งครึ่ม
‪ขณะที่ฉันหมั้นกับชายอื่น
‪พูดเรื่องอะไรน่ะ
‪จําไม่ได้เหรอว่าคุณจูบฉันทั้งที่ฉันหมั้นกับธีโอ
‪ผมจําได้ว่าคุณจูบผมอย่างน่าตกใจ ‪และหน้าไม่อายทั้งที่หมั้นกับธีโอ
‪อะไร โอเค นั่นมันบ้าชัดๆ ‪อย่างแรกเลย ฉันไม่มีทางทําแบบนั้น
‪อย่างที่สอง ฉันจําได้แม่นเลย
‪ใช่ ผมก็เหมือนกัน
‪เราจูบกันหลังจากถ่ายรายการสด ‪ที่ทัลลี่พูดว่า "ห่า" ออกทีวี
‪ใช่ ผมจําได้
‪ฉันกับธีโอเลือกวันแต่งงาน
‪ใช่ มันทําให้ผมเสียใจมาก
‪คุณกําลังหงุดหงิดเพราะทํานาฬิกาข้อมือหาย
‪- ใช่ ผมจําได้ ‪- ฉันแค่พยายามปลอบคุณ
‪ด้วยปาก
‪- ไม่ คุณจูบฉัน พวก ‪- ใช่ ผมจูบคุณตอบ
‪ผมไม่มีทางจูบคุณก่อน คุณหมั้นแล้ว มันเป็นกฎ
‪เหลวไหล คุณจูบฉันก่อน
‪- คุณ... ‪- มัตต์ ขอคุยด้วยหน่อย
‪โอเค ระหว่างฉันกับจอห์นนี่
‪ใครมีแนวโน้มจะทําลายการหมั้นของตัวเอง
‪ด้วยการขโมยจูบในสํานักข่าวเหม็นหึ่ง
‪หมายถึงคืนที่พวกคุณจูบกันตรงโน้น ‪หลังทัลลี่พูดว่า "ห่า" ออกทีวีเหรอ
‪- ใช่ ‪- เดี๋ยว คุณรู้ได้ยังไง
‪ผมจําคืนนั้นได้
‪- คุณเพิ่งเลือกวันแต่งงานกับไนเจล ‪- ธีโอ
‪ผมเลยเศร้าเพราะผมยังชอบคุณอยู่
‪ผมเสียใจมาก
‪เพราะเห็นคุณนอกใจกับเขาแทนที่จะเป็นผม
‪ยังไงก็เถอะ วันนั้นออฟฟิศโล่งมาก
‪ผมกําลังทดสอบกล้องหลังถ่ายรายการ
‪แล้วก็บังเอิญถ่ายเหตุการณ์ทั้งหมดไว้ได้
‪- ให้ตายสิ ‪- ว้าว
‪พอเห็นผมก็เลิกถ่ายนะ
‪ไม่ๆ พอดีเลย บอกมาว่าใครจูบใคร
‪ผมไม่รู้ แต่เทปน่าจะยังอยู่ในคลัง
‪ขอบคุณ
‪ฉันจะหาเทปนั่นให้เจอ ‪แล้วพิสูจน์ว่าคุณนั่นแหละ คือคนร้าย
‪พวกคุณไม่เปลี่ยนไปเลย ผมชอบนะ
‪ผมเป็นคนร้าย แต่คุณจูบผม ยัยตัวแสบ
‪ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงน่ารําคาญที่เคยนั่งที่โต๊ะตัวนี้
‪จะกลายมาเป็นทัลลี่ ฮาร์ท
‪ฉันไง ฉันคิด
‪ฉันรู้มาตลอดว่าฉันจะเป็นยังไงต่อไป
‪ยอมรับเถอะ คุณก็รู้เหมือนกัน ‪คุณรู้ว่าสักวันฉันจะดัง
‪ผมมีความฝันหลายอย่าง
‪เป็นจริงบ้าง
‪ไม่เป็นจริงบ้าง
‪โถ เศรษฐีหนุ่มผู้น่าสงสาร
‪ในเพนท์เฮาส์บนตึกระฟ้า
‪กับงานในฝันและแฟนสาวแสนสวย
‪ทําไมทําหน้าแบบนั้นล่ะ
‪ไม่มีอะไร
‪ผมกับเซเลสท์ทะเลาะกันหนักน่ะ ‪วันนี้เธอก็เลยไม่มา
‪- ฉันนึกว่าเธอมีธุระ ‪- ธุระก็คือเธอโกรธผม
‪ทําไมล่ะ
‪เป็นเพราะเธออายุ 34 ‪และเพื่อนๆ ก็แต่งงานมีลูกกันหมดแล้ว
‪เธอบอกว่าในทางสถิติ ผู้หญิงที่อายุเกิน 35
‪และยังไม่แต่งงาน ‪มีโอกาสถูกผู้ก่อการร้ายฆ่ามากกว่า
‪ไม่ นั่นมันข่าวเมื่อ 20 ปีก่อน ‪และไม่เป็นความจริงเลย เชื่อฉัน
‪ไม่สําคัญหรอก เซเลสท์อยากแต่งงานเร็วๆ นี้
‪เรื่องใหญ่นะ
‪เธอพร้อมแล้ว แต่ผมไม่รู้ว่าเราพร้อมไหม
‪ผมไม่รู้ว่าผมจะมีวันพร้อมไหม
‪อาจจะไม่ เหมือนฉันกับแม็กซ์
‪แม็กซ์ไหน
‪สามีเก่าฉัน
‪อะไร คุณแต่งงานแล้วเหรอ
‪ฉันก็มีชีวิตของตัวเองระหว่างปี 1985 ‪กับวันที่คุณกลับมาซีแอตเทิลนะ
‪ไม่ ผมรู้ ผมแค่ไม่คิดว่า ‪คุณเป็นคนแบบที่จะแต่งงาน
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪แต่ฉันก็ตัดสินใจแต่งงาน
‪ฉันสลัดความกลัวทิ้งและขอเขาแต่งงาน
‪สมเป็นทัลลูลาห์ โรส ต้องเป็นคนคุมเอง
‪ช่วยฟังเงียบๆ ได้ไหม
‪ฉันเมินเสียงในหัวที่บอกว่าฉันไม่พร้อม
‪แล้วทุ่มสุดตัว
‪ใช่ แต่คุณบอกว่าเขาเป็นสามีเก่า
‪ตามหลักแล้วไม่ใช่สามีเก่าด้วยซ้ํา ‪เราเพิกถอนการแต่งงาน
‪ขอโทษนะ ผมควรทําตามคําแนะนํานี้เหรอ
‪โอเค ลืมแม็กซ์ซะ
‪ประเด็นคือเราไม่ได้ ‪มีเวลาให้ค้นหาคําตอบตลอดไป
‪ไม่มีเวลาที่สมบูรณ์แบบสําหรับอะไรทั้งนั้น
‪แต่เราก็ต้องตัดสินใจอยู่ดี
‪ก็เหมือนเคท มะเร็งทําให้เราตาสว่าง
‪วันพรุ่งนี้อาจมาไม่ถึง ‪เราอาจสูญเสียทุกอย่างในชั่วพริบตา
‪ดังนั้นถ้าคุณแคร์เซเลสท์จริง ‪อย่ามัวเสียเวลา จะทําอะไรก็รีบทํา
‪คุณคะ ฉันคิดว่ามันไม่ได้ ‪หมายความว่าคุณจะไม่ได้แต่งงาน
‪ฉันจะบอกผู้จัดการสถานีให้ค่ะ
‪ฉันเหรอคะ ฉันอายุ 26 ค่ะ
‪ที่จริงฉันหมั้นแล้วค่ะ
‪หล่อนบอกว่าขอให้ฉันโดนผู้ก่อการร้ายฆ่า
‪ใช่ ใครๆ ก็อยากโทษคนส่งข่าว
‪อ่านอะไรอยู่ มีเรื่องใครเหรอ
‪ใช่เจน พอลลี่
‪ผู้หญิงที่ไม่รู้ว่าเธอเป็นคู่แข่งตัวฉกาจหรือเปล่า
‪ไม่มีใครหรอก
‪- อะไร ‪- เสียใจด้วย
‪เสียใจเรื่องอะไร
‪ฉันรู้ว่าเธอคิดถึงเขา
‪ไม่ได้คิดถึง
‪- คงแย่มากที่ต้องเห็นอะไรแบบนี้ ‪- มันไม่ได้แย่
‪ฉันเข้าใจ เธอกับแดนนี่เลิกกัน
‪เขาย้ายไปนิวยอร์ก กลายเป็นคนดัง
‪แล้วเธอก็ต้องอ่านเรื่องของเขาในนิตยสาร
‪ในวันเดียวกับที่เธอรายงานข่าวน่าหดหู่นั่น
‪ข่าวแต่งงานน่ะเหรอ
‪ไม่มีทาง ฉันไม่ใช่แครอลนะ
‪ฉันยังสาว ประสบความสําเร็จ ‪และไม่อยากแต่งงาน
‪และฉันไม่ได้คิดถึงแดน นักข่าวกีฬาสักนิด
‪ฉันต้องไปทําธุระ เจอกันที่บ้านนะ
‪สวัสดีค่ะ
‪สวัสดีครับ
‪อยากเลี้ยงเหล้าฉันไหม
‪คุณมีเหล้าอยู่แล้ว
‪ถ้าเป็นตอนนี้ล่ะ
‪- มาร่วมการประชุมเภสัชกรรมเหรอครับ ‪- ค่ะ
‪งั้นบริษัทคุณก็ออกให้หมดเลยเหรอ
‪ค่ะ
‪คุณบอกว่ามาจากพิตต์สเบิร์ก
‪ได้ยินว่าที่นั่นสวย...
‪ขอโทษ
‪- ผมขอโทษ ‪- ขอโทษอะไร
‪ผมทําไม่ได้
‪ผมยังรักแฟนเก่าอยู่
‪ไม่เห็นเป็นไรเลย
‪เราไม่ต้องรักกันสักหน่อย
‪ผมนึกว่าพอขึ้นมาบนห้องแล้ว ‪ผมจะรู้สึกดีขึ้น แต่ไม่เลย
‪มัน... ทําให้ผมรู้สึกเหมือนนอกใจเธอ
‪ซึ่งมัน... งี่เง่า
‪ผมรู้ แต่...
‪ยังไงก็ขอบคุณนะ
‪ซาบซึ้งมาก จิมมี่
‪จอห์นนี่
‪แต่ก็น่าหงุดหงิดด้วย
‪เพราะฉันแค่อยากมีเซ็กส์
‪ครับ ผมเข้าใจ
‪ทีนี้ฉันก็ต้องไปที่บาร์
‪แล้วเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น
‪ใช่ มันน่าผิดหวัง ผมขอโทษจริงๆ
‪ผมรู้สึกแย่มาก
‪ช่างเถอะ
‪คนอังกฤษเฮงซวย
‪จะเที่ยงคืนแล้วนะ นี่เธอช็อปปิ้งยาวเลยเหรอ
‪ไม่ ฉันทํางานต่างหาก
‪ตอนแรกก็ไปช็อปปิ้งแหละ ‪ฉันซื้อของขวัญมาให้เธอด้วย
‪อยู่นี่
‪ของขวัญงานหมั้น
‪ทํานองนั้น ให้เธอกับธีโอ
‪แต่จริงๆ เอาไว้ให้เราใช้ ‪หลังจากเธอแต่งงานแล้วฉันไปดูหนังด้วย
‪ยอดเลย
‪และยังมีเสื้อ ต่างหูพวกนี้
‪- หรูจัง ‪- กับรองเท้าสี่คู่
‪นี่มันเยอะมากนะ
‪- ไม่เคยได้ยินคําว่าช็อปปิ้งบําบัดเหรอ ‪- เธอจิตตกสินะ
‪ไม่ ฉันโกรธแครอลเรื่องข่าวโง่ๆ นั่น
‪และฉันอาจจะคิดถึงแดนนี่นิดหน่อย
‪รู้ไหมว่าฉันทํายังไง
‪ผลาญเงินก้อนโตไปกับรองเท้าเหรอ ‪จะว่าไป นี่มันเริ่ดมากเลย
‪ใช่ แต่หลังจากนั้น ‪ฉันก็กลับไปที่ออฟฟิศและเริ่มหาข้อมูล
‪และ... แครอลอาจจะพูดถูก ‪งานวิจัยนั่นอาจเป็นเรื่องเหลวไหล
‪แครอลคิดถูกขณะที่ฮาร์วาร์ดคิดผิดเนี่ยนะ
‪ฉันคิดว่าสื่อ รวมถึงพวกเราด้วย เล่นข่าวนี้
‪เพราะมันเป็นพาดหัวข่าวที่น่าสนใจ
‪- ว้าว ทําได้ดีมาก ทัลลี่ ฮาร์ท ‪- ขอบใจ
‪ทีนี้ฉันแค่ต้องขอสแตนประกาศถอดถอนข่าว
‪นั่นน่าประทับใจมากนะ
‪เธอยอมรับคําวิจารณ์ที่รุนแรงและตั้งใจแก้ไข
‪เธอเป็นนักข่าวที่เก่งที่สุดที่ฉันรู้จัก ‪เก่งกว่าเจน พอลลี่อีก
‪ไม่ต้องมายอเลย
‪- เอารองเท้าคืนมา ‪- โธ่
‪นี่ค่ะ
‪เบอร์เกอร์ มันทอดกับโค้ก ‪ราคา 1.20 ดอลลาร์เชียวเหรอ
‪เงินเฟ้อหนักน่ะค่ะ
‪นี่ โอเค ช่วยมาดูเคาน์เตอร์แป๊บหนึ่งได้ไหม
‪ฉันต้องไปทําอะไรข้างหลังหน่อย
‪ได้
‪เคท มูลาร์คีย์ เธอทําให้ฉันแทบบ้า
‪และเธอเป็นผู้หญิงที่เซ็กซี่และแซ่บที่สุด
‪ฉันเชื่อนะ
‪หมายความว่ายังไง
‪ฉันเชื่อว่านายคิดแบบนั้นจริง
‪แหงอยู่แล้ว
‪แล้วทําไมตอนมาที่นี่เมื่อวันก่อน
‪นายถึงทําเหมือนฉันไม่มีตัวตนล่ะ
‪ฉันทําเหมือนเธอมีตัวตนนะ
‪นายส่งทิชชู่แฉะๆ ให้ฉัน
‪ฉันช่วยเธอเก็บกวาดไง
‪ฉันรู้ว่านายชอบฉัน คูป
‪แต่...
‪ทําไมนายถึงไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่านายชอบฉัน
‪มันเหมือนกับ...
‪ฉันโดนกดดันอยู่ทุกวัน ทุกวินาที
‪ฉันเป็นกัปตันทีมฟุตบอล ‪เล่นเป็นโรมิโอในละครโรงเรียน
‪ทุกคนกดดันฉันตลอดเวลา
‪"คูป ส่งบอล คูป ท่องบท
‪คูป นายเกรดตกเพราะมัวแต่ส่งบอลกับท่องบท"
‪พ่อฉัน เพื่อนๆ โค้ช
‪ตัดสินฉันซึ่งๆ หน้า
‪แต่แล้ว... ฉันก็ได้คบกับเธอ
‪เวลาเราอยู่กันสองคน
‪และความเห็นโง่ๆ ของคนอื่นไม่มีความหมาย
‪ฉันได้เป็นตัวของตัวเอง
‪และฉันมีความสุขมาก
‪เป็นครั้งแรก
‪ฉันหวังว่า... เธอจะเข้าใจ
‪ว่าฉันอยากตะโกนชื่อเธอจาก ‪หลังคาเบอร์เกอร์แพลนเน็ตยูเอสเอแค่ไหน
‪ฉันไม่ได้ปิดเรื่องเธอ เคท
‪ฉันกําลังปกป้องเรา
‪จากทุกคน และปัญหาบ้าบอคอแตกของพวกเขา
‪เธอ... สมควรได้รับการปกป้อง
‪ฉันแค่มาเอา... น้ํามันหมู
‪- ฉันหาห้องน้ําอยู่น่ะ ‪- อ๋อ อยู่ตรงทางเดินน่ะ
‪- โอเค ขอโทษที่บุกเข้ามา ‪- ไม่เป็นไร
‪มันไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ
‪เธอไม่ได้แอบคบกับหนุ่มสุดฮอต ‪ประจําโรงเรียนเหรอ
‪ฉันมั่นใจว่าเธอคงอยากเอาคืนฉัน ‪ด้วยการป่าวประกาศให้ทุกคนรู้
‪และทําลายสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน
‪ก็ตามใจ เอาเลย ฉันไม่สน
‪อะไรนะ
‪ฉันไม่มีทาง...
‪เคท ไม่เอาน่า
‪ฉันเก็บความลับเป็นนะ
‪แล้วเขาก็จูบฉันและมันเหมือน...
‪มันเหมือนล้มหงายหลัง ‪ลงไปในบ่อความสุขแสนอบอุ่น
‪- ว้าว แลกลิ้นไหม ‪- แลก
‪- เขาจับนมไหม ‪- จับสิ ดีมากเลย
‪แล้วเธอได้จับ...
‪ไม่ ยังไม่ได้จับ
‪แต่ฉันรู้สึกเวลามันแนบขาฉัน และมันแบบ ว้าว
‪โรแมนติกจังเลย
‪เวลาเราอยู่ด้วยกัน มันเหมือนฉันอยู่ในสถานที่
‪ที่อยู่เหนือกาลเวลา
‪มัน... ไร้กาลเวลา
‪เขาจะพาเธอไปงานพรอมไหม
‪กว่าจะถึงงานพรอม ‪ก็อีกตั้งเดือนครึ่ง มันยังอีกนานน่ะ
‪เราอาจจะไปด้วยกันเป็นกลุ่มหรืออะไรทํานองนั้น
‪ไม่รู้สิ ที่จริงฉันยังไม่ได้คิดไกลขนาดนั้นน่ะ
‪ฉันยังไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาสนใจฉัน
‪ทําไมล่ะ เธอเป็นหนึ่งใน ‪คนที่เจ๋งที่สุดในโรงเรียน
‪ขอบคุณนะ
‪เราไม่ได้ไปไหนด้วยกันนานแล้ว ‪เธอยังชอบเล่นริสก์อยู่ไหม
‪ทิศเหนือของมาดากัสการ์ ‪ไร้การป้องกันหรือเปล่าล่ะ
‪สัปดาห์หน้าเราน่าจะเล่นด้วยกันนะ
‪ถ้าเธอหาคนอย่างคูปได้ ‪ฉันก็อาจจะหาคู่ควงไปงานเต้นรําได้
‪ทําไมจะไม่ได้ล่ะ มีเวลาเหลือเฟือ
‪ทุกอย่างผ่านไปเร็วมาก
‪ทํางานที่เดิมตลอด 30 ปี ‪รู้สึกเหมือนแค่พริบตาเดียว
‪เวลาผ่านไปไวจริงๆ
‪ฉันรู้สึกเหมือนสัปดาห์ก่อนยังอายุ 21
‪เมื่อวานอายุ 30 แต่พอตื่นมาเช้านี้...
‪ก็อายุเท่ากับฉันตอนเธอเริ่มทํางานที่นี่
‪ให้ตายสิ จริงเหรอ
‪- ตอนนั้นเธอคงคิดว่าฉันแก่สิท่า ‪- ไม่นะ
‪ก็มีบ้าง
‪นั่นคงหมายความว่าฉันแก่แล้ว
‪ยังไม่แก่เท่าฉัน
‪แต่คุณยังไหวอยู่ ทําไมถึงเกษียณล่ะ
‪มันถึงเวลาแล้ว
‪ฉันลองอย่างอื่นมาหมดแล้ว
‪แล้วจะทําอะไรต่อ
‪ไปเที่ยว ไปเห็นโลกกว้าง
‪ฉันอาจไปถึงแอนตาร์กติกาก็ได้
‪ไปดูเพนกวินจักรพรรดิแบบในสารคดีของเธอ
‪คุณดูมันจริงๆ
‪ยานอนหลับฉันหมดน่ะ
‪ดีใจที่ได้รู้ว่าหายนะด้านสภาพอากาศ ‪ในอนาคตอันใกล้ทําให้คุณง่วง
‪การทําลายสิ่งแวดล้อมทําให้ฉันนอนไม่หลับ
‪การดูเธอเก็บงําพรสวรรค์ต่างหากที่น่าเบื่อ
‪ฉันเก็บงําพรสวรรค์ตรงไหน มันเป็น ‪หนึ่งในงานที่มีความหมายที่สุดที่ฉันเคยทํา
‪คนห้าคนที่ดูสารคดีนั่นคงรู้สึกขอบคุณ
‪แต่ทัลลี่ เธอคู่ควรกับผู้ชมกลุ่มใหญ่กว่านั้น
‪อย่างรายการเก่าของเธอ
‪แทนที่จะรายงานข่าวใหญ่ที่สุดในยุคของเรา
‪ฉันควรให้คําแนะนําด้านการเดตเหรอ
‪เกิร์ลเฟรนด์อาวร์บอกผู้หญิงว่า ‪สิ่งที่เราสนใจมีความสําคัญ
‪อารมณ์ความรู้สึกของเรามีความสําคัญ
‪เรามีความสําคัญ
‪แต่เธอชอบคิดว่าตัวเองดีเกินไป ‪สําหรับเรื่องแบบนั้น
‪พูดบ้าอะไรน่ะ ฉันทํารายการนั้นตั้งหลายปี
‪และบางส่วนในใจเธอก็คิดว่าตัวเองดีเกินไป
‪เหมือนที่เธอรู้สึกกับฉันสมัยทํางานที่นี่
‪- ฉันไม่เคยรู้สึกว่า... ‪- โกหก
‪เธอเห็นฉันเป็นตัวตลก
‪แต่ฉันไม่สน
‪ฉันฝ่าฟันอุปสรรคที่เธอเอาชนะอย่างง่ายดาย
‪ฉันภูมิใจกับเรื่องนั้น และภูมิใจในตัวเธอ ‪และทุกอย่างที่เธอทํา
‪ไม่ใช่แค่การทําข่าวจริงจัง
‪รู้ไหม ฉันหวังว่าสักวัน
‪เธอจะรู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
‪เธอมาขลุกในนี้แทนที่จะปาร์ตี้เหรอ ‪แปลกคนจริง มูลาร์คีย์
‪จอห์นนี่เลิกหาแล้ว แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้
‪หาอะไร
‪จําตอนเธอพูดว่า "ห่า" ออกทีวีได้ไหม ‪นั่นเดือนกุมภาใช่ไหม ปี 86
‪มีนา อย่าตอกย้ําได้ไหม
‪ฉันเกือบโดนไล่ออกนะ ให้ตายสิ
‪ทั้งเธอทั้งแครอล ทุกคนเอาแต่ซ้ําเติมฉัน
‪- พูดเรื่องอะไรน่ะ ‪- แครอลคิดว่าฉันใช้ความสามารถไม่เต็มที่
‪อย่างกับฉันอยากจัดทอล์กโชว์โง่ๆ อีก
‪เอาที่สบายใจ แครอล คุณไม่รู้จักฉัน
‪- พระเจ้า เธอคิดว่าหล่อนพูดถูก ‪- ขอทีเถอะ
‪ฉันหมายถึง... ใช่ ฉันคิดถึงการจัดรายการ
‪และใช่ ฉันอยากหาทางทําข่าวสําคัญๆ
‪โดยที่ยังมีแพลตฟอร์มใหญ่ระดับประเทศ
‪และบางทีฉันก็ชอบหัวข้อสบายๆ
‪ใครจะไม่ชอบแปลงโฉมนานๆ ครั้ง
‪มันสนุก เยียวยาใจและ... บ้าเอ๊ย
‪แครอลพูดถูก
‪ฉันต้องจัดทอล์กโชว์ของตัวเองอีกครั้ง
‪ทัล ยอดไปเลย ฉันดีใจกับเธอจริงๆ
‪ทีนี้มาช่วยฉันหาเทปได้แล้ว ‪เราจะได้พิสูจน์ว่าจอห์นนี่จูบฉันก่อน
‪ฉันจะได้เยาะเย้ยเขา
‪ผมหาแล้ว เห็นๆ กันอยู่
‪ใช่ มันเป็นความรับผิดชอบของคุณ
‪มันเป็นนาฬิกาเรือนเงิน
‪เงินและทอง หน้าปัดมีเลขโรมัน
‪คุณช่วยดูใต้เตียง หรือ...
‪ใช่ ผมมั่นใจว่าแม่บ้าน ‪คงเอาให้ทางโรงแรม แค่ถามเฉยๆ
‪โอเค เยี่ยม คุณรู้เบอร์ผมแล้ว
‪ขอบคุณ
‪บ้าเอ๊ย
‪- มีอะไรหรือเปล่า ‪- เปล่า ผมแค่ทํานาฬิกาหาย
‪ซื้อใหม่สิ จะซื้อยี่ห้อสวอทช์ก็ยังได้
‪ใช่ อาจจะ
‪บ้าเอ๊ย
‪โอเค ขอบคุณค่ะ
‪ฉันเพิ่งเจอหลักฐาน งานวิจัยนั่นมีข้อบกพร่อง
‪และการรายงานข่าวของเรา ‪ก็ชวนให้เข้าใจผิดสุดๆ
‪แครอลพูดถูกสินะ
‪ใช่
‪ถ้าเธอต้องตอกย้ําขนาดนั้น แครอลพูดถูก
‪คิดว่าสแตนจะให้เธอประกาศถอดถอนข่าวไหม
‪เธอเคยได้ยินคําว่า ‪"ขอโทษดีกว่าขออนุญาต" ไหม
‪หน่วยยามฝั่งค้นพบเรือข้ามฟากแล้ว
‪และโชคดีที่ไม่มีรายงานผู้บาดเจ็บ
‪เจ้าหน้าที่กําลังสืบหาสาเหตุต่อไป
‪และตอนนี้ ฉันอยากประกาศถอดถอนข่าว
‪และขอโทษผู้ชมหญิงทุกท่านอย่างเป็นทางการ
‪รวมถึงเพื่อนร่วมงานหญิงด้วย
‪เมื่อวันศุกร์ ฉันนําเสนอข่าวต่อทุกท่าน
‪โดยไม่ได้อธิบายบริบท ‪หรือถามคําถามเพิ่มเติมที่สําคัญ
‪หลังจากนั้น เพื่อนร่วมงานของฉัน ‪ได้ชี้ให้เห็นข้อผิดพลาด
‪ทําให้ฉันสืบค้นข้อมูล
‪จากการสืบค้น ฉันพบว่า ‪ข่าวที่ได้รับการรายงานอย่างแพร่หลาย
‪เรื่องผู้หญิงโสดที่มีอายุเกิน 35 ปี
‪มีโอกาสเสียชีวิตจากการโจมตี ‪ของผู้ก่อการร้ายมากกว่าจะได้แต่งงาน
‪ถูกนําเสนอด้วยอคติ ชวนให้เข้าใจผิด
‪แถมยังเหยียดเพศ ดูถูกเพศหญิง
‪และขาดความรับผิดชอบ
‪พวกคุณรู้จักฉัน
‪และไว้ใจให้ฉันนําความจริงมาให้
‪ครั้งนี้ฉันทําพลาด
‪คําว่า "มีโอกาสเสียชีวิตจาก ‪การโจมตีของผู้ก่อการร้ายมากกว่า"
‪ไม่ได้อยู่ในงานวิจัยด้วยซ้ํา
‪สื่อแค่นํามันมาใช้
‪จนเป็นอย่างที่เห็น
‪ฉันอยากเตือนผู้หญิงทุกวัย ‪ที่ชมรายการอยู่ทางบ้านว่า
‪อย่าปล่อยให้พาดหัวข่าว ‪ที่ดูสะดุดตาหรือผู้สื่อข่าวโง่ๆ
‪บอกว่าอนาคตของคุณจะเป็นยังไง
‪อนาคตของผู้หญิงยุคใหม่อยู่ในมือตัวเอง
‪งานวิจัยโง่ๆ ที่ไม่คํานึงถึงบริบท
‪ไม่มีสิทธิ์มาบอกว่าคุณเป็นใคร ‪หรือห้ามคุณทําห่าอะไรก็ตามที่อยากทํา
‪ทัลลี่ ฮาร์ทจากเคพีโอซี รายงาน
‪ฉันต้องบอกว่าฉันนี่เจ๋งชะมัด
‪ฉันน่าจะเอาไปเปิดในตอนแรก ‪ของทอล์กโชว์ใหม่ของฉัน
‪จะว่าไป จอห์นนี่ คุณสนใจ ‪จะกลับมาเป็นโปรดิวเซอร์ไหม
‪โอเค เราหยุดคุยเรื่องงาน
‪แล้วข้ามไปตอนที่เราเห็นว่า ‪ฉันพูดถูกและจอห์นนี่ติดเงินฉันได้ไหม
‪- ได้เลย ‪- ฝันไปเถอะ
‪ทดสอบกล้องเทคต้าเฟล็กซ์ 2000 ‪วันที่ 9 มีนาคม 1986
‪เราเพิ่งได้กล้องใหม่มา ผมเลยอยู่ทดสอบตอนดึก
‪ผมนึกว่าผมอยู่คนเดียวในออฟฟิศ แล้ว...
‪- พระเจ้า ดูเราสิ ‪- พระเจ้า
‪- ดูสเวตเตอร์ฉันสิ แจ่มไปเลย ‪- ดูผมผมสิ แย่ชะมัด
‪- ใช่เลย ‪- ใช่
‪และนี่คือตอนที่คุณจูบฉัน
‪ใช่ เอาไปสิ
‪เอาไปเช็ดน้ําตาแห่งความอับอาย
‪อะไรวะ พวก อะไรเนี่ย
‪- ไม่ๆ ‪- ไม่ต้องห่วง
‪เดี๋ยวก็เห็นอีก ผมเห็นพวกคุณจูบกันแน่ๆ
‪ให้ตายสิ
‪- เดี๋ยว ไม่ได้ถ่ายไว้เหรอ ‪- ถามจริง ไม่เอาน่า
‪- เสียใจด้วย ที่รัก ‪- ไม่นะ
‪เราคงไม่มีวันรู้แน่ชัด
‪รู้สิ ฉันรู้ว่าคุณจูบฉันแน่ๆ
‪ตอนนั้นฉันสับสนมาก
‪ตื่นเต้น และกลัวด้วย
‪ให้ตายสิ สมัยยังสาวนี่แย่ชะมัด
‪รู้สึกเหมือนทุกอย่างพร้อมจะพังทลายตลอดเวลา
‪แค่ทําพลาดครั้งเดียว ‪เลือกงานผิด หรือแต่งงานกับคนผิด
‪สุดท้ายก็ต้องอยู่กับ... ชีวิตที่ผิด
‪ดีนะที่เราเจอชีวิตที่ถูก
‪ให้ตายสิ ฉันไม่อยากอายุ 26 อีกเลย
‪- ฉันก็เหมือนกัน ‪- ใช่
‪อาจจะยกเว้นแค่หนังหน้า
‪และผม และนม
‪ข้อต่อ
‪ใช่ไหม เข่าฉันเจ็บจี๊ดเป็นพักๆ
‪ใช่ ผมปวดหลังช่วงล่าง
‪ฉันหลังยอกตอนเปิดโหลผักดอง
‪แบบนั้นแย่ที่สุดเลย
‪- ใครอยากดื่มบ้าง ‪- ผม
‪- โอเค ‪- จัดสักแก้ว
‪คุยกับสแตนเป็นไงบ้าง
‪เขาโกรธสุดๆ
‪พรุ่งนี้มีประชุมใหญ่
‪ผมกับทัลลี่ต้องขับรถไปทาโคม่า ‪เพื่อให้เขาด่าซึ่งๆ หน้า
‪เขาคงไม่ไล่คุณออกหรอกใช่ไหม
‪คุณโอเคไหม
‪ไม่
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องสแตนหรอก
‪ฉันว่าเรื่องนี้น่าจะทําให้เรตติ้งดีขึ้นด้วยซ้ํา
‪ผมทํานาฬิกาหาย
‪นาฬิกาที่คุณให้เป็นของขวัญวันเกิด
‪และผมรู้สึกแย่มาก ผมโคตรทําพลาดเลย
‪ไม่เอาน่า จอห์นนี่
‪นี่ ไม่ต้องคิดมากหรอก
‪ก็แค่ของจากร้านแบกะดิน ไม่ใช่ของแท้ด้วยซ้ํา
‪นาฬิกาโกรเล็กซ์ มีที่ไหน
‪นั่นไม่ได้...
‪มันเป็นของชิ้นสุดท้ายของคุณ
‪ที่ผมได้จากความสัมพันธ์ของเรา
‪และมันหายไปตลอดกาล
‪เพราะผมทํามันหาย
‪และคุณก็กําลังจะแต่งงาน ‪ในวันที่ 10 พฤษภาคม และผม...
‪เวรแล้ว
‪พระเจ้า ฉันขอโทษจริงๆ
‪- ไม่ ผมขอโทษ ‪- ฉันขอโทษ ฉันไม่ควรทําแบบนั้น
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันคิดว่าบางทีเราอาจต้องการ... จูบลาน่ะ
‪ใช่ นั่นแหละ ใช่เลย
‪และ...
‪บาย
‪ใช่ บาย
‪เช่นนั้น เทวี ให้ปากทําอย่างมือเถิด
‪ให้พรดังอธิษฐาน หาไม่ ‪ศรัทธาคงแปรเปลี่ยนเป็นสิ้นหวัง
‪นักบุญไม่ขยับไหว แม้ให้พรแก่ผู้อธิษฐาน
‪เช่นนั้นก็อย่าได้ขยับขณะข้ารับพร
‪บาปของข้าถูกชําระล้างแล้ว
‪โอเค ครูว่าเธอเข้าใจแล้ว เจอกันพรุ่งนี้นะ
‪- แซม ที่จริงหนูสงสัยว่า... ‪- ครูรู้แล้วว่าเธอจะถามอะไร
‪และคําตอบคือไม่
‪ไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน
‪- เชื่อเถอะ เธอไม่ต้องการแบบนั้นหรอก ‪- ต้องการสิคะ
‪เป็นธรรมดาที่นักเรียนจะชื่นชมครู
‪และบางครั้งก็สับสนความรู้สึกนั้น ‪กับความรู้สึกอื่นๆ
‪หนูรู้ว่าครูคิดว่าคนคงไม่ยอมรับ ‪แต่เราไม่ต้องให้ใครรู้ก็ได้
‪ชีวิตมันสั้น สายสัมพันธ์ที่แท้จริงหายาก ‪และเรามีสายสัมพันธ์ที่แท้จริง
‪ไม่ ครูไม่ใช่โรมิโอของเธอ ทัลลี่
‪ครูเป็นผู้ใหญ่ เธอเป็นเด็ก
‪ไม่ หนูโตแล้ว แซม
‪ครูรู้ว่าเธอรู้สึกแบบนั้น
‪แต่ในสายตาครู มันไม่ใช่
‪ค่ะ
‪ค่ะ นี่มันโง่มาก ขอโทษค่ะ
‪- ครูเสียใจ ‪- ไม่ หนู... หนูต้องไปแล้ว
‪นี่
‪เธอโอเคไหม ทัล
‪ฉันอ่านบทกับครูเวฟเวอร์ลี่
‪เป็นยังไงบ้าง
‪เขาไม่สนใจฉัน
‪เขาคิดว่าฉันเป็นเด็ก หัวเราะเยาะกันชัดๆ
‪มันยังไม่ถึงเวลาน่ะ
‪จะมีใครต้องการฉันบ้างไหม
‪(เท่าที่เห็นก็ใช่)
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าแครอลจะเกษียณจริงๆ
‪นี่แปลว่าเราแก่หรือเปล่า
‪ไม่
‪แค่แปลว่าเรา
‪ไม่เป็นหนุ่มสาวแล้ว
‪คนชอบพูดว่าความหลัง ‪ไม่อาจหวนคืน แต่นั่นก็ใกล้เคียงอยู่นะ
‪ความหลังเหรอ
‪พ่อนักข่าวกีฬา คุณทํางานที่เคพีโอซี ‪ประมาณห้านาทีได้
‪แต่เป็นห้านาทีที่เร้าใจนะ
‪ฉันน่าจะโทรหาจัสทีน
‪บอกให้เธอรู้ว่าฉันพร้อม ‪กลับสู่วงการโทรทัศน์แล้ว
‪แฟนๆ ต้องการคุณนะ
‪ใช่
‪ผม...
‪ขอบคุณนะ
‪ราตรีสวัสดิ์ ทัลลูลาห์
‪ราตรีสวัสดิ์ นักข่าวกีฬา
‪อรุณสวัสดิ์
‪อารมณ์ดีจังนะ
‪เมื่อคืนสนุกดีนะ
‪การย้อนความหลังทําให้ฉันมีความสุขกับการอยู่ที่นี่
‪ตอนนี้ ในที่ที่ฉันควรอยู่
‪ผมด้วย
‪สนุกดีที่ได้เจอทุกคน
‪ใช่ และไม่ว่าจะมีเทปหรือไม่ ‪เราทั้งคู่ก็รู้ว่า... คุณจูบฉัน
‪เราทั้งคู่ตรงไหนไม่ทราบ
‪ลองคิดดูสิ ฉันมีคู่หมั้นนะ
‪- คุณก็รู้ว่าฉันเป็นคนดีแค่ไหน ‪- ผมรู้ว่าคุณชอบให้คนคิดแบบนั้น
‪มันก็ใช่ ฉันยังรักคุณอยู่
‪แต่ฉันไม่มีทางทําแบบนั้น ‪กับธีโอหรอก ฉันไม่มีทางล้ําเส้น
‪ฉันรู้ ฉันมั่นใจ
‪จริงของคุณ
‪ตอนนั้นผมเลิกยุ่งกับคุณไม่ได้ ตอนนี้ก็เหมือนกัน
‪ขอบอกให้ชัดเจน
‪ครั้งนี้ผมจูบคุณก่อน
‪ฮัลโหล
‪ไง ทัล
‪- มากินมื้อสายกันไหม ‪- เอาสิ ถ้าฉันไปไหวนะ
‪- เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับเลย ‪- ทําไมล่ะ มีอะไร
‪ฉันคิดว่า...
‪ฉันคิดว่าฉันรักแดน นักข่าวกีฬา
‪แค่คิดเหรอ
‪ฉันไม่รู้ว่าทําไมเธอถึง ‪ไม่บอกเขาสักทีว่าเธอรู้สึกยังไง
‪เขามีแฟนแล้ว
‪แล้วไง ยังไม่ได้แต่งงานสักหน่อย
‪ใช่ แต่ยังไงมันก็ผิดไม่ใช่เหรอ
‪อาจจะ แต่ถ้าจอห์นนี่ไม่จูบฉัน ‪ฉันก็อาจจะแต่งงานกับธีโอ
‪และนั่นมันไม่ถูกต้อง
‪ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้เหมาะไหม
‪ฉันขอแนะนํานะ ไม่มีเวลาไหนเหมือนปัจจุบัน
‪ไม่มีเวลาไหนเหมาะกว่าปัจจุบัน
‪ใช่ ฉันเพิ่งบอกแดนนี่แบบนั้นเมื่อคืน
‪ตอนโน้มน้าวให้เขาขอเซเลสท์แต่งงาน
‪เดี๋ยว เขาต้องให้เธอโน้มน้าวเหรอ ‪ทัล มัวรออะไรอยู่
‪แดนนี่ ฉันรู้ว่ามันบ้ามากที่ฉันมาพูดตอนนี้ แต่...
‪ยอมรับเถอะ
‪ฉันกับคุณชอบกันมาตลอด
‪แบบนั้นไม่ได้หรอก มันกดดันเกินไป
‪- ไง ทั้งสองคน ‪- ไง ทัล
‪พระเจ้าช่วย ทัลลี่ ทายสิ
‪แดนนี่ขอฉันแต่งงาน ‪เราเพิ่งไปซื้อแหวนมา สวยใช่ไหมล่ะ
‪ว้าว
‪ใช่ สุดยอดไปเลย
‪แดนนี่บอกว่าคําพูดปลุกใจของคุณ ‪ทําให้เขาตัดสินใจได้ ขอบคุณมากนะ
‪ใช่ คุณบอกผมว่าอย่าเสียเวลา คุณพูดถูก
‪มาดื่มแชมเปญฉลองในห้องด้วยกันสิ
‪ไม่ได้ ตอนนี้ไม่เหมาะ
‪ฉันจะไปกินมื้อสายกับเคทสายแล้ว ‪แต่ฉันจะแวะไปหาทีหลัง
‪ยินดีด้วยนะ ทั้งสองคน ‪ฉันมีความสุขกับพวกคุณจริงๆ
‪ขอบคุณนะ
‪คําบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม