FIREFLY LANE
Kailan masasabing huli na ang lahat para sa pag-ibig?
Sa balita sa agham, nakita ng pag-aaral ng dalawang Ivy League university
na ang mga babaeng single na mahigit 35 anyos na
ay mas malamang na mapatay ng terorista kaysa maikasal.
Para sa maraming kabataang babae,
ang pag-aasawa at pag-aanak
ay inaakalang bagay na pwedeng ipagpaliban,
pero maaari itong mangahulugang hanggang bridesmaid ka na lang habambuhay.
- Ang ganda ng balita. Nakakatuwa. - Salamat, Carol.
Nakakatuwa ang "Carol Tries Skateboarding."
Oo nga. Masaya.
- Kumusta ang ulo mo? - Ayos lang. Buti may helmet.
- Mabuti naman. - Oo nga.
Uy, naisip ko lang,
na-fact check mo ba ang artikulo tungkol sa mga babaeng mahigit 35 anyos?
- Ano'ng sinasabi mo? - Wala.
Gusto ko lang malaman kung paano ka nagre-research.
Inuulat na 'yon ng lahat ng malalaking news outlet.
- Galing 'yon sa Harvard. - Kaya hindi ka nag-research.
Okay.
Alam kong nakakalungkot 'yon para sa atin. Kasalanan ng sexist na lipunan 'yon.
Pero kahit pa, hindi ko trabahong magpasaya ng mga tao.
Hindi, pero kung magpapalungkot ka
ng libu-libong babae sa lungsod na ito,
sana siguraduhin mo na totoo ang ibinabalita mo.
Bwisit na Carol. Pinakikialaman ako sa trabaho ko.
'Di ko siya pinakikialaman kung paano magdamit at magpakatanga.
Alam ko kung ano ang tunay na journalist.
- Apektado ka talaga, ha. - Wala akong pakialam.
'Di ko kasalanang ayaw pakasalan ng mga gago ang mga babae.
- 'Wag mong tirahin ang mensahero. - 'Yong terrorist story?
Inakusahan niya akong hindi nag-fact-check.
- Eh totoo ba? - I-fact-check ang ano?
Nagsisinungaling ba ang Harvard?
Isa pa, inuulat na ng lahat 'yon. Nasa cover na nga ng Newsweek.
'Di ko masisisi si Carol. Ayaw ko sa balitang 'yon.
- Nakakatakot. - Bakit? Ikakasal ka na kay Theo.
Maaga ka nga nang siyam na taon. 'Yan ay kung makakapili ka na ng petsa.
Sinisikap ko na, okay? Mahirap.
Gusto niyang summer, kaso mainit, 'di ba.
At malamig sa fall, sa spring naman maulan, kaya...
Uy, kung 'di ka pa handang magpakasal...
Handa na ako. Matagal na.
Kaya ako nakipaghiwalay kay Johnny kasi handa na ako.
- Okay, sinabi mo, eh. - Oo.
'Yon mismo ang sasabihin ko sa...
May 10.
Ayos. Tapos na ang tag-ulan. Mainit pero 'di masyado. Pinal na.
Ikakasal kami ni Theo sa Spring.
Pero ilang buwan na lang 'yon.
Akala ko matagal pa tayong magkakasama.
Hindi ko na patatagalin 'to. Hindi ako mapapatay ng mga terorista.
- 'Di mo yata naintindihan ang balita. - Dapat mabilis kumilos.
Uy, Theo, ako 'to.
Sabihin mo kina Pip at Kitty na mag-book ng travel agent
dahil ikakasal na tayo sa May.
Mahal din kita.
Sige.
Ayos. Totoo na 'to.
Matatapos pa ba ang shift na 'to?
Mga troglodyte sila.
'Di tulad ni Sam.
Sobrang matured, disente,
at sopistikado niya, at je ne sais quoi.
Sinong Sam?
Si Sam Waverly.
Si Mr. Waverly, teacher natin?
- Sinabi niyang tawagin mo siyang Sam? - Sasabihin pa lang. Duh.
May koneksyon kami.
- Ang tanda niya na. - Ano naman?
Ilusyon lang ang oras. Walang kabuluhan 'yon.
Oo na, Cloud.
Pero pwede ka pa ring ma-expel 'pag nakipagrelasyon sa teacher.
'Pag nahuli lang kami.
Panonoorin niyo lang ba silang magkalat?
- Hoy, makinig kayo. - Siyempre hindi.
Ay, Coop-eo.
Bakit ka nag-poop-eo?
Tumahimik ka. Sumali ako sa dula para sa plus points, okay?
Gustong-gusto ni Coop ang naka-tights.
Tumahimik ka.
Uy, magsusuot ako ng tights kung mahahalikan ko si Tully Hart.
- Halikan mo ang tumbong ko. - Sige, kung sasama ka sa akin sa prom.
Asa ka pa.
Barbara Lee Ellis High School football ang 'da best!
Touchdown!
Uy. Ano'ng sabi ni coach?
Okay? Tinitingala tayo ng iba.
Maging ehemplo kayo.
Ano'ng gagawin ko rito?
- Akin na. - Sige.
Sige na, magbihis ka na. Late na tayo.
Mukhang may patay na squirrel sa ulo ko.
At wala akong maisuot.
Isuot mo 'yong pink wig na bigay ni Tully, pwede na 'yon.
Retirement 'yon ni Carol. Walang manghuhusga sa 'yo.
Noong huli nila akong nakita, bata pa ako at sexy
at kumpleto pa ang suso.
Nabawasan ka nga ng isang suso,
pero nilabanan mo ang cancer.
Kinaya mo ang radiation.
Isa kang mandirigma.
Pagod, losyang, at nalumang mandirigmang walang maisuot.
- Halika nga. - Ayokong pumunta.
Dapat handa ka na, Tallulah.
- Wow. - Nasaan si Celeste?
- Ah, may pupuntahan siya. - Sayang naman.
Ayaw niyang marinig na pinag-uusapan natin ang nakaraan?
Sinubukan ko siyang akitin sa malabnaw na inumin,
pitong sawsawan, pero ayaw niya.
Nakakagulat.
Napanood ko na pala ang documentary.
Oo. Nasusunog ang Antarctica. Matalino.
Salamat.
Napakamakapangyarihan.
- Kumusta ang mga numero? - Ang tindi.
Talaga?
Ang tindi para sa PBS.
Kaya ano? Sandaang tao, apat-na-raang pusa?
Akala mo nakakatawa ka.
Naku po.
Diyos ko.
Grabe! Para akong pumapasok sa time portal.
Grabe, hindi nagbago ang KPOC.
Diyos ko. Gano'n pa rin ang amoy.
Johnny, Kate. Kayo ba 'yan?
Carol, congrats!
Ay! Ah, magkayakap tayo.
Wala ka pa ring ipinagbago, poging Johnny.
Aw.
Ay, Kate. Naku, mukha kang...
May cancer.
Oo.
Naku, sorry. Hindi ko...
Ayos lang. Kakatapos ko lang ng radiation at okay na ako.
At maganda ang prognosis ko.
- Ah. - Oo.
Ang tapang mo, ha.
Oo. Matapang talaga ako.
Anyway, magreretiro ka na. Congrats.
Ano'ng gagawin mo sa libreng oras mo, Carol?
Kahit anong gusto ko. Maliit ang pensyon dito.
Pero bumili ako ng Microsoft noong "sinubukan ni Carol na mamuhunan."
Kaya ayos na ako habambuhay!
Uy, kailangan kong makisalamuha. Pasok na kayo't uminom, okay?
- Sige. - Okay.
Ayan na sila.
- Uy! Good to see you, pare. - Uy, Johnny.
Johnny, kumusta? Uy, Kate.
'Yong damit mo. Ang ganda mo.
Salamat. Inutos niyang sabihin mo 'yan, 'no.
- Hindi. - Sorry, takot ako sa kanya.
- Matalino ka. - Uy.
Patay na ako't nasa langit dahil nakakakita na ako ng anghel.
- Sobrang saya kong makita ka. - Masaya rin akong makita ka.
Johnny, pare, sagutin mo naman ang tawag ko.
Pasensya na, pare. Na-busy lang ako.
Tully, Dan the Sports Man. Magkasama kayo?
- Tama. - Oo.
Ayos. Dati ko pang sinasabing bagay kayo.
- Hindi kami magkarelasyon. - Oo nga.
Nauunawaan ko. Itago para 'di kumalat. Matalino.
- Ah... - Oo.
Inom tayo? Tara na.
- Ano'ng pinagkakaabalahan mo? - Marami. Saan ko sisimulan?
Cameraman pa rin. Nandito pa rin, 25 taon na.
At...
Iyon na siguro.
- Masaya ka naman. - Oo nga.
Salamat. Wala kong mairereklamo. Ako ang pinakasuwerte sa lahat.
At ngayon para alamin ang kinabukasan ko.
Magpapakasal ba kami ni Coop?
"Malabo."
"Itanong ulit mamaya."
Sayang ang oras mo kay Coop.
Paano kayo magpapakasal kung 'di ka niya kinikilala sa publiko?
Kinikilala niya ako.
Oo, bilang janitor niya sa Burger Planet USA.
- Hindi bilang girlfriend. - Kasi hindi niya ako girlfriend.
- Kasi hindi ka niya deserve. - Iba siya 'pag kami lang dalawa.
Pero sa publiko, gago siya.
'Di pa siya handang sabihin ang tungkol sa amin. Ayos lang 'yon.
Gusto namin ang isa't isa, at romantic at nakakatuwa 'yon.
At nag-second base na kami.
Sa susunod, baka hayaan ko siyang mag-third.
'Di tulad mo at ng mahal mong Sam na hindi kasali sa laro.
Dapat ba akong magtapat kay Mr. Waverly?
- "Malamang." Kita mo? Sang-ayon siya. - Kadiri. Tully, 'wag ka ngang ganyan.
Bakit?
- Dahil mali 'yon. - Paanong mali?
Gusto ko siya.
Inspirasyon ko siya.
At cute siya,
at sexy, at alam kong gusto niya rin ako.
Wala akong pakialam kung teacher ko siya.
Naging si Suzy Owens at Mr. Melrose last year, at walang nangyaring masama.
Maliban na lang noong buong Marso na akala niya buntis siya.
Alam ng lahat na nagpapapansin lang siya noon.
Tully, ano'ng gagawin mo? Isasama si Mr. Waverly sa prom?
Parang ikaw, isasama si Coop sa prom?
Ang sama mo.
Oo. Masama ka rin naman.
- Iniingatan lang kita. - Ako rin!
Ayoko nang pag-usapan 'to.
Sige ba.
Mahusay ang ginawa mo, Tully.
Sobrang ramdam mo ang eksena. Nakakaantig. Ang galing.
Salamat, Mr. Waverly.
Coop, 'wag kang masyadong magpigil.
Pinalalabas mong astig si Romeo, kaso hindi siya gano'n.
Sobrang inlove niya, na 'di niya na makontrol.
'Di ko mapigilan kung astig ako.
Subukan mo. At ipraktis mo pa ang speech sa balkonahe.
- 'Di ba pwedeng isulat sa kamay? - Hindi.
Dahil aakyat ka sa entablado, kakabahan ka,
pagpapawisan ka, mabubura 'yon.
Tapos biglang...
ito ba ang halimaw at si Juliet ang bula?
- Ayaw natin 'yon. - 'Di ako pinagpapawisan, coach.
Okay? Kahit 'pag naglalaro ng football, kahit sa kalokohang dula na 'to.
Tao ka, Coop.
'Wag kang magpanggap na 'di ka nagpapawis.
Yakapin ang pagiging baduy.
Sumulat ka ng masamang tula.
Kumanta ka kahit wala sa tono, lakasan mo,
lalo kung nahihiya kang amining gusto mo 'yong kanta.
Sumali ka sa school play at ibigay ang lahat ng makakaya mo.
'Wag matakot na magmukhang tanga. Normal lang ang magpawis.
Ang maging bata... at banal.
Lahat ng ito ay regalo na kailangang ibalik kaagad.
Kaya sulitin n'yo lahat. Ngayon na.
Okay, mga bata, kanina pa ako dumadaldal.
Makakauwi na kayo.
Sorry, 'di kita masasamahan. May shift ako sa Burger Planet USA.
Buti na lang walang tao tuwing Miyerkules,
kaya nasa likod lang ako,
mag-isa.
Walang ginagawa.
Sige, ayos lang.
- Sige, bye. - Bye.
Uy.
Nagustuhan ko ang sinabi mo tungkol sa pagpapawis
at pagsasantabi sa iniisip ng iba, at, alam mo na, sa sining at oras
at kung paano 'yon susulitin.
Salamat.
Sige.
Pwede mo ba akong samahang magpraktis ng mga linya ko?
Nahihirapan ako sa first act, at gusto ko lang madama at mabigyan
ng hustisya, alam mo 'yon?
Ayos 'yan, nagpapakahusay ka.
Sige.
Ayos. Salamat, Sam.
Diyos ko, ang babata at ang tatanga pa natin no'n.
Para akong nag-a-acid trip. Ang weird bumalik dito.
Speaking of droga, doon tayo naghalikan nang naka-ecstasy.
Ang saya no'n.
At doon tayo nag-sex sa ibabaw ng editing machine.
Shit, 'di ko alam na see-through pala 'yang glass blocks.
May nakakita kaya sa atin?
Wala, naka-cocaine at adrenaline silang lahat. Dekada '80 'yon.
Tanda mo pa noong gabing nag-sex tayo sa mesa ako
at nahuli tayo ng janitor?
Medyo sumobra tayo sa pagse-sex sa opisina.
Oo nga. Medyo lang.
At tanda mo ba, doon mo ako hinalikan nang walang galang at buong giting
noong ikakasal ako sa ibang lalaki.
Ano'ng sinasabi mo?
'Yong hinalikan mo ako habang engaged ako kay Theo?
Tanda ko na bigla mo akong hinalikan
noong ikakasal ka kay Theo.
Ano? Kalokohan. Una sa lahat, 'di ko gagawin 'yon.
Pangalawa, tandang-tanda ko 'yon.
Oo. Ako rin.
Pagkatapos ng live broadcast. Nagmura si Tully sa ere.
Oo, tanda ko.
Pumili na kami ng petsa ng kasal.
Oo. Nalungkot nga ako.
Galit na galit ka kasi nawala ang relo mo.
- Tanda ko nga. - Dinamayan lang kita.
Gamit ang labi mo.
- Hindi, ikaw ang humalik. - Oo. Pinatulan lang kita.
Hindi ako mauunang humalik. Engaged ka noon. Bawal 'yon.
Kalokohan. Nauna kang humalik.
- Ikaw ang... - Mutt. Saglit lang.
Okay. Sino sa amin
ang mas malamang na sirain ang engagement niya
para magnakaw ng halik sa mabahong local newsroom?
Ah, 'yong gabing naghalikan kayo roon matapos magmura si Tully nang live?
- Oo. - Paano mo nalaman 'yon?
Naalala ko 'yon.
- May petsa na ang kasal n'yo ni Nigel. - Theo.
At nainis ako dahil may gusto pa ako sa 'yo noon.
Sobrang nainis ako
kasi siya ang kinalantari mo, hindi ako.
Wala nang tao rito noon,
at nag-camera test ako pagkatapos ng broadcast,
at 'di ko sinasadyang makunan ang lahat ng 'yon.
- Shit. - Wow.
'Di naman ako namboso o ano.
Hindi. Maganda 'to. Sabihin mo kung sino ang humalik.
'Di ko alam, pero nasa archive pa siguro 'yong tape.
Salamat.
Hahanapin ko ang tape, at patutunayan kong ikaw ang tuso.
Gano'n pa rin kayo. Nakakatuwa.
Tuso ako, pero hinalikan mo ako, malandi ka.
Sinong mag-aakala na ang sakit sa ulo ko na nakaupo rito noon
ay magiging si Tully Hart?
Ako. Naisip ko 'yon.
Alam ko na noon kung saan ako patungo.
Aminin mo. Alam mo rin 'yon. Na sisikat ka balang araw.
Marami nga akong pinangarap.
Nagkatotoo ang iba.
'Yong iba, hindi.
Ay. Kawawang mayamang bata
na may penthouse
at pangarap niyang trabaho at magandang girlfriend.
Ba't ganyan ang hitsura mo?
Wala.
Nag-away kami ni Celeste. Kaya 'di siya sumama.
- Akala ko may pupuntahan. - Galit siya sa akin.
Bakit?
Dahil 34 na siya at lahat ng kaibigan niya ay ikakasal at magkakaanak na.
At sabi niya, sinumang babaeng lampas 35 anyos na 'di pa kasal
ay mas malamang na mapatay ng mga terorista.
Hindi. 20 taon na ang kwentong 'yan at hindi totoo 'yan. Maniwala ka.
'Di na mahalaga. Gustong magpakasal ni Celeste. Agad.
Grabe nga 'yan.
Handa na siya, pero hindi ko alam kung handa na kami, alam mo 'yon?
'Di ko alam kung mahahanda pa ako.
Malamang hindi. Parang kami ni Max.
Sino si Max?
Dati kong asawa.
Ano? Nag-asawa ka?
May buhay ako mula 1985 hanggang matagumpay kang bumalik ng Seattle.
Alam ko, hindi ko lang naisip na ikaw 'yong tipong mag-aasawa.
Ako rin.
Pero ginawa ko pa rin.
Nilabanan ko ang takot ko at nag-propose ako.
Si Tallulah Rose nga 'yon, dapat laging nasusunod.
Makinig ka nga?
Pinatahimik ko ang mga boses na nagsasabing 'di pa ako handa,
at buong-giting ko nang sinuong.
Oo nga. Sabi mo nga, ex mo na siya.
Technically, hindi ko siya ex dahil nagpa-annull kami.
Teka. Dapat ko bang sundin ang payong ito?
Kalimutan mo na si Max.
Ang punto ay wala kang habambuhay
para ayusin 'to.
Walang perpektong tiyempo para sa anumang bagay,
pero kailangan mo pa ring magdesisyon.
Parang si Kate lang. Wake-up call ang cancer niya.
Hindi tiyak ang bukas. Maaaring mawala ang lahat sa isang iglap.
Kaya kung mahal mo si Celeste, 'wag nang mag-aksaya ng oras. Gawin mo na.
Ma'am, 'di naman nangangahulugang 'di kayo maikakasal.
Ipapaalam ko 'yan sa station manager.
Ako? 26 na po ako.
Ang totoo, ikakasal na ako.
Sana mapatay raw ako ng terorista.
Gustong tirahin ng lahat ang mensahero.
Ano'ng nangyayari? Sino ang nasa magazine?
Si Jane Pauley ba,
'yong babaeng hindi alam na magkaribal kayo?
Wala 'to.
- Ano? - Sorry.
Bakit ka nagso-sorry?
- Alam kong miss mo na siya. - Hindi, ah.
- Nakakainis talagang mapaalalahanan. - Hindi naman.
Naiintindihan ko. Naghiwalay kayo ni Danny.
Lumipat siya sa New York, sumikat,
tapos mababasa mo siya sa magazine
sa araw na iniulat mo ang nakakalungkot na balita.
'Yong sa kasal?
Naku, hindi ako si Carol.
Bata pa ako at matagumpay. At ayokong magpakasal.
At hindi ko iniisip si Dan the Sports Man.
May lalakarin ako. Magkita tayo sa bahay.
Hi.
Gusto mo akong ilibre?
May iniinom ka na.
Eh ngayon?
- Dadalo ka sa pharmaceutical conference? - Oo.
Sagot ng kumpanya mo 'to?
Oo.
Sabi mo taga-Pittsburgh ka.
Balita ko maganda...
Sorry.
- Sorry. - Saan?
Hindi ko kaya.
Mahal ko pa ang ex ko.
Ayos lang.
Hindi naman tayo magmamahalan.
Akala ko bubuti ang pakiramdam ko 'pag pumunta ako rito, pero hindi.
Pakiramdam ko lang niloloko ko siya.
Parang tanga 'yon.
Alam ko, pero...
Pero salamat.
Nakakatuwa, Jimmy.
Johnny.
At nakakainis din.
Dahil gusto ko lang naman maikama.
Oo nga. Naiintindihan ko.
Ngayon kailangan kong bumalik sa bar
at magsimula sa umpisa.
Oo nga, badtrip 'yon. Pasensya na talaga.
Nahihiya tuloy ako.
Mukha mo.
Bwisit na Briton.
Maghahatinggabi na. Namili ka lang pala?
Nagtrabaho ako.
Pero namili muna ako. May regalo ako sa 'yo.
Heto na.
Aw, regalo sa engagement.
Parang. Para sa inyo ni Theo 'to,
pero para sa'tin talaga 'yan kapag magmu-movie night tayo.
Gusto ko 'to.
Binili ko rin itong blouse,
itong hikaw.
- Ang ganda. - At apat na pares ng sapatos.
Ang dami nito.
- Hindi mo ba alam ang retail therapy? - Depressed ka nga.
Hindi, galit ako kay Carol dahil sa bwisit na kwentong 'yon.
At siguro medyo nami-miss ko nga si Danny.
Alam mo ba ang ginawa ko?
Gumastos ng malaki sa sapatos? Ang ganda nito, ha.
Oo. Pero bumalik ako sa opisina at nag-research ako.
At. Mukhang tama si Carol. Kalokohan 'ata ang pag-aaral na 'yon.
Tama si Carol at mali ang Harvard?
Tingin ko sumakay lang tayong mga press
dahil nakakaintriga 'yong headline.
- Ang galing mo, Tully Hart. - Salamat.
Kailangan ko na lang magpaalam kay Stan na babawiin ko ang sinabi ko.
Grabe, kahanga-hanga ka.
Tinanggap mo ang puna at nagsumikap ka.
Ikaw na ang pinakamahusay na reporter. Mas mahusay kay Jane Pauley.
Asa ka pa.
- Akin 'yang sapatos. - Ay.
Heto na, sir.
$1.20 para sa burger, fries, at coke?
Matindi ang inflation ngayon.
Uy. Pwede mo akong palitan saglit?
May gagawin ako sa likod.
Sige.
Kate Mularkey, nakakabaliw ka.
Ikaw ang pinaka-sexy sa lahat.
- Naniniwala ako sa 'yo. - Ano'ng ibig mong sabihin?
Na 'yan ang iniisip mo.
Oo naman.
Pero bakit noong isang araw,
ni hindi mo ako pinansin?
- Pinansin kita. - Binigyan mo ako ng basang napkin.
- Tinulungan kitang maglinis. - Alam kong gusto mo ako.
Pero...
Bakit ayaw mong malaman ng iba na gusto mo ako?
Kasi...
Ang laki ng pressure sa akin bawat segundo, araw-araw.
Captain ako ng football team. Ako si Romeo sa school play.
Lagi akong pine-pressure ng iba.
"Ipasa ang bola. Isaulo ang mga linya."
"Bumaba ang grades mo dahil sa bola at mga linya."
'Yong tatay ko, mga kaibigan ko, coach ko,
hinuhusgahan ako.
Pero... Nakakasama kita.
At 'pag tayong dalawa lang, hindi na mahalaga ang opinyon ng iba...
pwede na akong magpakatotoo.
At sobrang saya ko.
Kahit minsan lang.
Sana maintindihan mo
na gusto kong isigaw ang pangalan mo mula sa bubong ng Burger Planet USA.
Hindi kita itinatago, Kate.
Pinoprotektahan ko tayo.
Mula sa kanila at sa kalokohan nila.
Karapat-dapat kang protektahan.
Kukuha lang ako ng mantika.
- Hinahanap ko lang ang banyo. - Deretso lang diyan.
- Tama. Sorry, naligaw ako. - Ayos lang 'yon.
Mali ang iniisip mo.
Wala kang lihim na relasyon sa pinaka-sexy na lalaki sa school?
Sigurado akong gusto mong maghiganti, o kung ano, at idaldal ako't
sirain ang pinakamagandang nangyari sa akin.
Kaya sige. Bahala ka na. Wala akong pakialam.
Ano?
Hindi ko...
Kate, ano ka ba.
Kaya kong maglihim.
Tapos hinalikan niya ako at parang...
Para akong lumulubog sa dagat
ng likidong kaligayahan.
- Wow. French? - Oo.
- Hinawakan niya ang boobs mo? - Oo. Sarap.
Nahawakan mo ang...
Hindi pa.
Pero naramdaman ko sa hita ko,
grabe.
Napaka-romantic naman.
Kapag magkasama kami, parang dinadala ako sa lugar
na walang oras.
Hindi tumatakbo ang oras.
Magkasama ba kayo sa prom?
Isa't kalahating buwan pa bago 'yon. Matagal pa.
Baka magkakasama kami, bilang grupo.
Hindi ko alam. Ang totoo, hindi ko pa pinag-iisipan 'yon.
'Di pa nga ako makapaniwalang kilala niya ako.
Bakit? Isa ka sa mga pinakaastig sa buong school.
Salamat.
Matagal na tayong 'di nagkakasama. Gusto mo pa ring maglaro ng Risk?
Imposible bang ipagtanggol ang Madagascar mula sa hilaga?
Baka pwede tayong maglaro next week.
Kung kaya mong magkaroon ng Coop, baka magkaroon din ako ng date sa prom.
Bakit hindi? Marami pang oras.
Ang bilis ng panahon.
Tapos na agad ang tatlumpung taon sa isang lugar sa isang iglap.
Nakakaloka 'yon.
Pakiramdam ko 21 lang ako last week.
Kahapon, 30 ako. Pagkagising ko kanina...
Kaedad mo na ako noong nagsimula ka rito.
Shit. Seryoso?
- Ang tanda ko na siguro para sa 'yo noon. - Hindi, ah.
Medyo.
Ibig sabihin, matanda na ako.
Hindi kasingtanda ko.
Pero ang galing mo pa rin. Bakit ka magreretiro?
Panahon na.
Nasubukan ko na ang lahat.
Ano'ng plano mo?
Maglalakbay, iikutin ang mundo.
Baka makarating pa ako sa Antarctica
at makita ang emperor penguins na nasa documentary mo.
Pinanood mo 'yon?
Naubusan ng sleeping pills.
Wow, nakakatuwang malaman
na inaantok ka sa paparating na sakuna.
Napupuyat ako dahil sa pagkawasak ng ating planeta.
Pero nakakabagot ang mapanood kang itinatago ang talento mo.
Paanong pagtatago ng talento 'yon? Isa 'yon sa pinakamakabuluhang nagawa ko.
At sa limang taong nanood, salamat.
Pero, Tully, mas bagay ka sa harap ng mas malaking madla.
Gaya ng dati mong palabas.
Kaya sa halip na mag-ulat ng pinakaimportanteng balita,
dapat magbigay na lang ako ng payo sa pakikipag-date.
Sinabi ng Girlfriend Hour sa kababaihan na importante ang mahalaga sa kanila,
ang buhay nila sa loob,
na mahalaga sila.
Pero lagi mong iniisip na mas mataas ka.
Ano'ng sinasabi mo? Ilang taon ako sa palabas na 'yon.
At buong panahon, pakiramdam mo, mas mataas ka roon.
Tulad ng tingin mo sa akin noong nandito ka pa.
- Hindi ko naramdamang... - Kalokohan.
Katatawanan ako para sa 'yo.
Pero ayos lang.
Binuksan ko ang pinto na sinipa mo.
Ipinagmamalaki ko iyon, at ikaw, at lahat ng nagawa mo,
hindi lang 'yong seryosong pamamahayag.
Alam mo, balang araw, sana
maramdaman mo rin 'yon.
Ganito ka mag-party. Kakaiba ka talaga, Mularkey.
Sumuko si Johnny sa paghahanap, ako hindi.
Paghahanap ng ano?
Tanda mo 'yong nagmura ka sa ere? Pebrero 'yon, 'di ba? '86?
Marso. Diyos ko, 'wag mo nang ipaalala.
Muntik akong masisante. Diyos ko!
Pareho kayo ni Carol, pinapaalala ang mga pagkakamali ko.
- Ano'ng sinasabi mo? - Sinasayang ko raw ang talento ko.
Pakialam ko sa pagho-host ng kalokohang talk show.
Mukha mo, Carol. Hindi mo ako kilala.
- Naku, sa tingin mo tama siya. - 'Di nga.
Oo, nami-miss ko 'yon.
At gusto kong gumawa ng paraan para mag-ulat ng mas mahahalagang balita
sa mas malaking pambansang platform.
Saka gusto ko rin 'yong mga pampasaya minsan.
Sino ba naman ang ayaw ng makeover paminsan-minsan?
Masaya at nakakapagpasigla at... Shit.
Tama si Carol.
Kailangan ko na tuloy ulit magka-talk show.
Tull, maganda 'yan. Masaya ako para sa 'yo.
Tulungan mo na akong maghanap para mapatunayang si Johnny ang nauna,
at ipamukha ko sa kanya.
Malamang hinanap ko na.
Oo, responsibilidad n'yo 'yon.
Silver 'yong relo.
Silver at gold na may Roman numerals sa harap.
Pwedeng pakitsek ang ilalim ng kama o...
Oo, alam kong naibigay na sana ng tagalinis. Nagtatanong lang.
Sige, ayos. Nasa inyo na ang number ko.
Salamat.
Bwisit!
- Ayos ka lang? - Oo, nawala lang ang relo ko.
Pwede namang bumili ng bago. Bili ka ng Swatch.
Pwede nga.
Bwisit.
Sige, salamat.
May ebidensya na ako. 'Yong pag-aaral? Maling-mali.
At ang paraan ng pag-uulat natin? Talagang nakakalito.
Bale, tama si Carol.
Oo na.
Kung gusto mong ipunto 'yan, tama si Carol.
Sa tingin mo, papayagan ka ni Stan na bawiin ang sinabi mo?
Narinig mo na ba ang kasabihang, "Humingi na lang ng tawad kaysa permiso"?
Nabawi na ng Coast Guard ang ferry at,
buti na lang, walang naiulat na sugatan.
Iniimbestigahan na kung ano ang sanhi.
At ngayon, gusto kong bawiin ang sinabi ko
at mag-sorry sa lahat ng babaeng manonood ko,
pati sa mga katrabaho ko.
Noong Biyernes, nag-ulat ako ng balita
nang hindi nagbibigay ng konteksto o mahahalagang follow-up na tanong.
Tapos pinuna ako ng katrabaho ko.
Naging inspirasyon ko 'yon para magsuri.
Sa pagsusuri na iyon, natuklasan ko na ang kumakalat na balita
tungkol sa mga babaeng mahigit 35 anyos
na mas malamang na mapatay ng terorista kaysa maikasal
ay mali at nakakalito.
At sexist, misogynistic,
at iresponsable.
Kilala n'yo ako,
at tiwala kayo sa akin na sasabihin ko ang totoo.
Hindi ko nagawa 'yon.
Ni wala sa pag-aaral
'yong "mas malamang na mapatay ng terorista."
Sinakyan lang ng press 'yon.
Kabilang kami roon.
Gusto kong paalalahanan ang lahat ng babaeng nanonood, anuman ang edad,
'wag hayaan ang nakakaintrigang balita at ignoranteng reporter
na diktahan ang kinabukasan n'yo.
Nasa kamay ng modernong babae ang kinabukasan niya.
'Di masasabi ng tangang pag-aaral
kung sino ka at, puta, 'di ka nito mapipigilan sa anumang gusto mong gawin.
Ito si Tully Hart para sa KPOC News.
Grabe, ang galing ko.
Dapat ipalabas ko 'yan sa unang episode ng bago kong talk show.
Nga pala, Johnny, gusto mo bang bumalik sa pagpo-produce?
Okay, pwede bang i-pause ang negosasyon
at pumunta sa parte kung saan tama ako at mali si Johnny?
- Malapit na 'yon. - Asa ka pa.
Techta Flex 2000 camera test, ika-9 ng Marso, 1986.
Bago 'yang camera, kaya nagpaiwan ako para i-test.
Akala ko mag-isa lang ako sa opisina. Tapos...
- Diyos ko. Tingnan n'yo kami! - Diyos ko.
- Tingnan mo ang sweater ko. Ang ganda! - Tingnan mo ang buhok ko. Ang pangit.
- Oo nga. - Totoo.
Dito mo na ako hahalikan.
Kunin mo na 'to
para mapunasan ang hiya.
Ano? Tol, ano ba?
- Naku. - Kalma lang.
Babalik 'yan. Nakita ko nga kayo.
Ay, shit.
- Ay! Teka, hindi mo nakunan? - Seryoso? Ano ba!
- Sorry, beh. - Naku!
'Di na natin malalaman kung sino.
Alam natin. Alam kong hinalikan mo ako.
At sobrang nalito ako,
at nasabik, at natakot.
Grabe, ang hirap maging bata.
Pakiramdam mo ay nasa bangin ka ng buong buhay mo,
at isang maling galaw, maling trabaho, o ikasal ka sa maling tao,
mapupunta ka sa maling buhay.
Buti na lang, napunta tayo sa tama.
Diyos ko, ayokong maging 26 ulit.
- Ako rin. - Oo nga.
Maliban siguro sa balat.
At sa buhok ko. At sa boobs ko.
Sa kasukasuan ko.
'Di ba? Sumasakit ang tuhod ko.
Ako naman 'yong likod ko.
Napilay 'ata kakapilit na buksan ang garapon ng atsara.
Ang tindi.
- Sino'ng gustong uminom? - Ako.
- Sige. - Ako rin.
Kumusta si Stan?
Galit siya.
May malaking meeting bukas.
Kailangan naming pumunta ni Tully sa Tacoma para masigawan niya.
Hindi ka naman niya sisisantehin?
Ayos ka lang?
Hindi.
Hayaan mo si Stan.
Sa tingin ko, makakabuti ito sa ratings.
Nawala ang relo ko.
'Yong regalo mo sa akin.
At nalulungkot ako. Nagkamali ako.
Ano ka ba, Johnny.
'Wag mong alalahanin 'yon.
Sa bangketa ko lang 'yon nabili. Peke 'yon.
Walang brand na Growlex.
Hindi 'yon...
'Yon na kasi ang huling alaala mo
at ng relasyon natin.
At ngayon, wala na
dahil naiwala ko.
At ikakasal ka na sa May 10, at...
Ay shit.
Diyos ko. Sorry.
- Hindi, sorry. - Sorry talaga. Dapat 'di ko ginawa 'yon.
Ayos lang.
Siguro kailangan lang natin ng goodbye kiss. Alam mo 'yon?
Oo. 'Yon nga. Mismo.
At...
Bye.
Sige. Bye.
O, then, dear saint, let lips do what hands do.
They pray, grant thou, lest faith turn into despair.
Saints do not move, though grant for prayers' sake.
Then move not while my prayer's effect I take.
My sin is purged.
Okay. Mukhang kuha mo na. Magkita tayo bukas.
- Ah, Sam, naisip ko lang... - Alam ko na ang sasabihin mo,
at ang sagot ay hindi pwede.
Hindi ngayon, o kailanman.
- Maniwala ka, ayaw mo 'yon. - Gusto ko.
Normal sa mag-aaral na humanga sa guro,
at kung minsan naipagkakamali ang mga damdaming iyon.
Alam kong hindi sasang-ayon ang mga tao, pero walang makakaalam.
Maikli lang ang buhay.
Bihira ang tunay na koneksyon, at may koneksyon tayo.
Hindi. Hindi ako ang Romeo mo, Tully.
Matanda na ako, bata ka pa.
Hindi, babae ako, Sam.
Akala mo lang 'yon,
pero 'di gano'n ang tingin ko sa 'yo.
Sige.
Oo, katangahan 'yon. Sorry.
- Sorry. - Hindi, ah... Kailangan ko nang umalis.
Uy.
Ayos ka lang, Tull?
Nagpraktis kami ni Mr. Waverly.
Kumusta?
Ayaw niya sa akin.
Bata ang tingin niya sa akin. Halos tinawanan niya lang ako.
Hindi lang 'to ang tamang oras.
May magkakagusto ba sa akin?
SA NAKIKITA KO, OO
'Di ako makapaniwalang magre-retire na si Carol.
Matanda na ba tayo?
Hindi.
Ibig sabihin lang,
hindi na tayo bata.
Sabi nila, hindi ka na makakauwi, pero parang gano'n ang pakiramdam no'n.
Umuwi?
Sports Man, limang minuto ka lang nagtrabaho sa KPOC.
Pinakamasayang limang minuto.
Tatawagan ko na si Justine.
Sasabihin kong handa na akong bumalik sa network television.
Kailangan ka ng fans mo.
Oo.
Ah...
Salamat.
Good night, Tallulah.
Good night, Sports Man.
Good morning.
Aba, maganda ang mood mo.
Masaya 'yong kagabi.
Dahil sa pagbalik natin sa nakaraan, na-appreciate ko ang kasalukuyan,
ang ngayon, kung saan ako nararapat.
Ako rin.
Masaya akong makita silang lahat.
Oo, at, alam mo, may tape o walang tape,
alam nating hinalikan mo ako.
Paano natin nalaman 'yon?
Pag-isipan mo. Engaged ako noon.
- Alam mong mabait ako. - 'Yon ang gusto mong palabasin.
Ibig kong sabihin, oo. In love pa rin ako sa 'yo noon.
Pero 'di ko gagawin 'yon kay Theo. Sobra naman 'yon.
Alam ko. Sigurado ako.
Tama ka.
'Di ko napigilan ang sarili ko sa 'yo noon. Hanggang ngayon.
At para malinaw,
nauna akong humalik ngayon.
Hello.
Uy, Tull.
- Dito ka kakain? - Oo. Kung makakabangon ako.
- 'Di ako nakatulog. - Bakit, ano'ng problema?
Palagay ko...
mahal ko si Dan the Sports Man.
Palagay mo?
'Di ko alam kung bakit 'di ka pa rin nagtatapat sa kanya.
May girlfriend siya.
Ano ngayon? Hindi sila kasal.
Oo, pero parang mali pa rin, 'di ba?
Baka. Pero kung 'di ako hinalikan ni Johnny, baka kasal na ako kay Theo,
at 'yon ang mali.
Ewan ko lang kung tama ang tiyempo.
Maniwala ka, ngayon lang ang tamang tiyempo.
Ngayon lang ang tamang tiyempo.
'Yan ang sinabi ko kay Danny kagabi,
para kumbinsihin siyang pakasalan si Celeste.
Ano, kailangan mo pa siyang kumbinsihin? Tull, ano pa'ng hinihintay mo?
Danny. Alam kong nakakabaliw
ang sasabihin ko, pero...
Alam kong nakakabaliw
para sabihin ko 'to ngayon, pero...
Aminin na natin,
tayo talaga ang itinadhana.
Tayo ang itinadhana.
Hindi gano'n 'yon. Sobrang nakaka-pressure.
- Uy, guys. - Uy, Tull.
Grabe, Tully. Hulaan mo?
Nag-propose si Danny. Kakabili lang namin ng singsing. Ang ganda, 'no?
Wow.
Oo, sobrang ganda.
Sabi ni Danny nagising siya dahil sa usapan n'yo. Maraming salamat.
Oo, sabi mo, 'wag mag-aksaya ng oras. Tama ka.
Halika, mag-champagne tayo at mag-celebrate.
Naku, ang sama ng tiyempo.
Late na ako sa brunch namin ni Kate, pero babalikan ko kayo mamaya.
At congrats. Masaya ako para sa inyo.
Salamat.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Ivee Jade Tanedo