Knives Out (2019) OCR 23.976 fps runtime 02:10:13
"บ้านฉัน กฎฉัน กาแฟฉัน!!"
อรุณสวัสดิ์ คุณทรอมบีย์
คุณทรอมบีย์ อยู่ห้องนี้เหรอ
ฉันเข้าไปละนะ
เวรสิ
"1 สัปดาห์หลัง ฮาร์ลาน ทรอมบีย์ ถึงแก่กรรม"
แกฆ่าเขา ไอ้สารเลว ไอ้ฆาตกร
ผมไม่ได้ฆ่า
แกกีรดหน้าเขา
ปล่อยให้นอนเลือดสาดกระจาย
ขับรถยกทับหัวกระจุย
แล้วเผามือเขาไม่ให้เหลือลายนิ้วมือ
คุณไม่มีหลักฐาน
มีกล้องส่องพี่เลี้ยงเด็ก
- อลิซ ปิดเถอะ - ใกล้จบแล้วเนี่ย
- บอกให้ปิด - จะเฉลยคนร้ายแล้ว
ห้องหนูเน็ตกาก
- ปิดเดี๋ยวนี้ อลิซ - อย่าพึ่งขัด แค่ 2 นาที
- ปิด - แล้วมันผิดตรงไหน
แค่ทีวีมันพูดขึ้นตามบทเท่านั้น
- มันเป็นเรื่องฆาตกรรม - แค่ละครน่ะ
- มันพูดขึ้นตามบทแม่ - เพื่อนที่มาร์ทาเคารพรัก
- โอเค โอเค เข้าใจแล้ว - เพิ่งเชือดคอตัวเอง
แล้วต้องมาฟังเรื่องแบบนี้
เห็นใจกันบ้าง
อลิซ ดูไปเถอะ ไม่เป็นไร
- ไม่ ฉันเดาคนร้ายได้ - ไม่เป็นไร
- ขอโทษนะ มาร์ทา - ช่างเถอะ
"วอลต์ ทรอมบีย์"
ลูกชายฮาร์ลาน
- ค่ะ วอลต์ - มาร์ทา นี่วอลต์พูด
วันนี้มาเร็วหน่อยสิ
ตำรวจอยากถามทุกคนเพิ่มเติม
อย่างนั้นเหรอ
เดี๋ยว คุณเป็นใคร
คนใช้เหรอ
นี่ มาร์ทาเป็นพยาบาลของปู่
เธอเป็นพวกเรา คนใช้อะไร
ไม่เป็นไร โทษที
ไม่ ต้องเป็นสิ พวกทุเรศ
"ตำรวจแมสซาชูเซตส์"
เธอเป็นไงบ้าง
แย่เลย
โดดเดี่ยว
ร้องไห้ตลอด แล้วก็ไม่รู้จะทำไงต่อ
มาร์ทา เธอทำอะไรก็ได้
เธอเป็นคนในครอบครัวเรา
ขอบใจ
ไงจ๊ะ สาวน้อย
ลินดา
คุณเป็นไงบ้าง
ดีขึ้นตอนงานศพมั้ง ได้เห็นหน้าเขาน่ะ
เธอควรได้ไป แต่เสียงส่วนใหญ่เขาไม่ให้
- โดนจับไปซะ ไปตายที่ไหนก็ไป - ริชาร์ด
มันไม่มา
แรนซัมน่ะ ไอ้ลูกเวร
ตอนงานศพก็ไม่มา
โทษนะครับ
เริ่มได้แล้ว ขอเชิญเข้ามาทีละคน
ได้ ฉันก่อนเลย
คงจบเรื่องก่อนงานรำลึกคืนนี้นะ
จะพยายามครับ
เธอล่ะ เป็นไงบ้างสาวน้อย
แนะนำตัวอีกครั้งพอเป็นพิธี
ผม เจ้าหน้าที่สืบสวนเอลเลียต ส่วนนี่ตำรวจรัฐ แวกเนอร์
ผมขออัดเสียงไว้ เพื่อความสะดวก
คุณลินดา ดรายส์เดล นามสกุลเดิมทรอมบีย์
- "ลินดา" - ลูกคนโตของ ฮาร์ลาน ทรอมบีย์
เราจะคุยเรื่องคืนที่เขาเสียชีวิต เมื่อ 1 สัปดาห์ก่อน
วันที่ 8 พฤศจิกายน
เราเสียใจด้วยจริงๆ ครับ
ขอบคุณค่ะ ซาบซึ้งมาก
คืนนั้นทั้งครอบครัวมาฉลอง วันเกิดอายุครบ 85 ปีของพ่อคุณ
ค่ะ
มันเป็นไงบ้าง
งานเลี้ยง
ก่อนพ่อฉันตายงั้นเหรอ
สนุกดี
มีคนนอกครอบครัวด้วยไหม
แฟรน แม่บ้าน
เขาน่ารักแหละ แต่ขนดกชะมัด
- เจค็อบ - ฉันคบหนุ่มอิตาลีมาเยอะ
คนที่ฉันคบก็โอเคนะ...
มาร์ทา คนดูแลฮาร์ลาน
เป็นเด็กดี ขยันขันแข็ง
ครอบครัวมาจากเอกวาดอร์
แล้วก็ วาเนตตา
คุณย่าของฉัน แม่ของฮาร์ลาน
- คุณทวด - แม่เขาเหรอ
- คุณทวด - อายุเท่าไหร่เนี่ย
เราก็ไม่ทราบ
ครับ แล้วลูกชายคุณ แรนซัม
- เขามาด้วยไหม - ค่ะ แต่กลับไปก่อน
แรนซัม ไปแล้วเหรอ
ครับ
คุณ 3 คน มาถึงไล่เลี่ยกันไหม
เปล่า
ริชาร์ดมาช่วยทีมจัดเลี้ยง เตรียมงานก่อน
คุณกับริชาร์ด สามี ทำงานบริษัทอสังหาฯ ในบอสตัน
เปล่า มันบริษัทฉัน
อ๋อ ขอโทษครับ
ฉันสร้างทุกอย่างมากับมือ
เหมือนพ่อคุณเลย
คุณสนิทกับท่านมากด้วย
เรามีวิธีสื่อสาร ที่รู้กันเอง 2 คน
ลูกต้องหาทางสื่อสาร กับพ่อ
เหมือนเป็นเกมที่เล่นกับเขา
ถ้าทำได้ และเล่นตามกฎของเขา...
"ริชาร์ด"
ใครๆ ก็เคารพรักพ่ออยู่แล้ว
งั้นเหรอครับ จริงเหรอ
ไม่จริงหรอก
ผมก็พูดไม่คิด
แต่ลินดา ภรรยาผมน่ะรัก
ฮาร์ลานเริ่มจากเครื่องพิมพ์ดีดคร่ำคร่า
จนเป็นนักเขียนนิยายสืบสวน ขายดีตลอดกาล
โอ้โห ลูกๆ ก็สร้างตัว จนได้ดิบได้ดีกันหมด
ก็ใช่
ตอนนี้ผมคุยกับ วอลต์ ทรอมบีย์
- "วอลต์" - บุตรคนเล็กของ ฮาร์ลาน ทรอมบีย์
คุณคุมสำนักพิมพ์ของพ่อ
ครับ สนพ.ของผม ไม่ใช่สิ...
ของครอบครัว พ่อวางใจให้ผมดูแล
30 ภาษา
ขายทะลุ 80 ล้านเล่ม ขุมสมบัติของแท้
เป็นแฟนหนังสือไหม
ผมไม่ค่อยอ่านนิยาย
ผมเป็นแฟนตัวยง
เขาคิดพล็อตได้สุดยอด...
ไม่สปอยล์นะ
อย่างเรื่อง 'บัลลังก์มีด'
หรือ 'โคเถื่อนปืนโหด'
แบบ คิดได้ไงเนี่ย
พ่อบอกว่า ปิ๊งพล็อตขึ้นมาทีเป็นเรื่องๆ
เป็นงานง่ายสำหรับเขา
คุณอยู่แถวนี้ใช่ไหม
พวกคุณคงมาถึงไล่เลี่ยกัน
เรามาราวๆ 2 ทุ่ม
ดอนน่า ภรรยาคู่คิดของผม
ให้ตายสิ ดอนน่า เป็นอะไรไหม
เจค็อบ ลูกชายผม อายุ 16
กระตือรือร้นสนใจการเมือง
เด็กนั่นมันนาซีชัดๆ
เขามันคลั่งชาติจนเสียสติ
เด็กสมัยนี้มีอินเทอร์เน็ตก็รู้มาก
งานเลี้ยงราบรื่นดี
ทุกคนเจ็บปวด
แต่ผมก็ดีใจที่ได้อยู่กับพ่อในคืนนั้น
ได้เคียงข้างเขา ได้คิดถึงหนังสือของเรา
และความสำเร็จที่ได้มา
ผมยังรู้สึกเหมือนพ่อตบบ่าเบาๆ
ฝากฝังให้สานต่อ
ตอนนี้เราคุยกับ โจนี ทรอมบีย์ ลูกสะใภ้ของ ฮาร์ลาน ทรอมบีย์ "โจนี"
ฉันแต่งงานกับ นีล ลูกชายเขา
เรามีลูกสาว 1 คนคือ เม็ก
นีลตายไปเมื่อ 15 ปีก่อน
แต่คุณยังสนิทกับตระกูลทรอมบีย์
พวกเขาคือครอบครัวฉัน
พวกเขาทั้งมอบอิสระ
ทั้งค้ำจุนให้อุ่นใจ
สมดุลระหว่าง 2 อย่างนี้ คือปรัชญาของ 'แฟลม่
- ปรัชญาของอะไรนะครับ - แฟลม
- อ๋อ แบรนด์ครีมผิวเด้งของคุณ โทษที - ยกโทษให้ค่ะ
ขายครีมก็จริง แต่เราชูเรื่องไลฟ์สไตล์ด้วย
ให้รู้จักพอเพียงแต่ยังคงอยากได้ใคร่มี
นี่แหละแฟลม
แต่ก็เพราะฮาร์ลานด้วย
เขาช่วยให้ฉันกับเม็กพ้นวิกฤติมาได้
ปู่ให้เงินแม่ฉันเป็นรายปี
- "เม็ก" - และส่งค่าเทอมให้ที่มหาลัยไม่เคยขาด
ท่านใจดีที่สุดเลย
แต่คุณออกจากงานเลี้ยงไปก่อน
ขอให้สนุก
- ฉันมีนัดกับเพื่อนที่สมิท - พ่ออุตส่าห์ส่งนางเรียน...
เอกรหัสมาร์กซิสต์หลังรื้อสร้าง
สิทธิสตรีกวีนิพนธ์นิยมอะไรนั่น
อยู่รอเขาเป่าเค้กก็ไม่ได้
ท่าทางลินดาไม่พอใจ
แต่ฮาร์ลานเข้าใจดี
ครับ
คุณ 2 คน มาถึงไล่เลี่ยกัน
ขอคั่นหน่อยนะ
คือแบบ...
หมอนั่นใครกัน
- แล้วทำไมต้องสอบปากคำใหม่ - แค่ถามเพิ่มเติม
เพื่อสรุปสาเหตุการตายให้แน่ชัด
คุณหมายความว่ามีคนฆ่าเขา
- คนในครอบครัว ฆ่าเขาซะเอง - เปล่า วอลต์
- อย่างนั้นสินะ ผู้หมวด - เปล่าครับ
นี่เป็นขั้นตอนปกติ
อ๋อครับ
แล้วไอ้หมอนั่นเป็นใคร
เขาคือ เบนัวต์ บล็องก์
- เบนัวต์ บล็องก์ - ครับ
คุณบล็องก์เป็นนักสืบเอกชนเลื่องชื่อ
เอ๊ะเดี๋ยว
ฉันอ่านทวีตเรื่องบทความ ใน 'เดอะนิวยอร์กเกอร์' เกี่ยวกับคุณ
"สุภาพบุรุษนักสืบคนสุดท้าย"
คุณไขคดีแชมป์เทนนิสนั่นได้
คนดังนี่
คุณบล็องก์ไม่ใช่ตำรวจ
และไม่ได้รับผิดชอบคดีนี้ แต่เขาอาสามาช่วยแนะนำ
ผมยินดีร่วมมือและรับรองว่า...
คุณบล็องก์ ฉันรู้จักคุณดี
ฉันอ่านประวัติคุณใน่ เดอะนิวยอร์กเกอร์่ แล้วประทับใจมาก
ฉันเพิ่งฝังศพพ่อวัย 85 ปีที่ฆ่าตัวตาย
คุณมาทำไม
ผมมาเพราะมีผู้จ้างวาน
ใคร
ผมบอกไม่ได้
แต่ขอรับรองว่า
ผมไม่เข้ามายุ่มย่ามหรอกครับ
ผมจะสังเกตการณ์อย่างเงียบๆ
สงบเสงี่ยม
จนพบความจริง
อ๋อ
แล้วพบรึยัง
เกือบแล้ว
พยาบาลของฮาร์ลาน ก็อยู่ในงานเลี้ยงเพื่อทำหน้าที่ดูแลเขา
มาร์ทา
คงงั้น
ฮาร์ลานจ้างเธอดูแล เผื่อเขาเป็นอะไรปุบปับ
แต่เราเห็นเธอเป็นคนในครอบครัว
เป็นเด็กดี
เป็นเพื่อนที่ดีของฮาร์ลาน
ครอบครัวมาจากปารากวัย
ลินดาปลื้มที่เธอถือคติว่า
"ต่างด้าว หนักเอาเบาสู้"
- จากเรื'อง 'แฮมิลตัน' - อ๋อ แฮมิลตัน
- สุดๆ อะ - ผมดูที่เดอะพับลิก
ขอนิดเดียว
แล้วจะไม่ยุ่งอีก
คือผมก็สร้างเนื้อสร้างตัวมาเอง
จึงขอชื่นชมที่คุณ เจริญรอยตามพ่อได้ขนาดนี้
- ขอบคุณ - ยอดเยี่ยมมาก
ทั้งครอบครัวเลย โจนีก็มีแบรนด์
วอลต์ก็มีสำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่...
ค่ะ
วอลต์น่ะ ทำได้ดี
กับสิ่งที่พ่อให้เขา
ซึ่งก็เอาเถอะ
แต่พ่อเขียนหนังสือให้เขา ปีละ 2 เล่ม วอลต์ก็พิมพ์ขาย
เขาไม่เหมือนฉัน
แต่วอลต์ต้องดูแลสินค้าจากหนังสือ
การดัดแปลงเป็นหนังโรงหรือทีวี...
นี่แกล้งยั่วฉันเหรอ คุณนักสืบ
คุณก็รู้ เขาไม่ได้ทำ
แล้วอย่าคิดว่าฉันจะโง่หลงกล จนสาวไส้ให้กากิน
หรือนินทาน้องตัวเอง
ให้จนท.สืบสวนกับตำรวจรัฐฟัง...
วอลต์ไม่ทำหอกไรเลย
ไม่ได้ขายสิทธิ์ทีวีหรือหนังโรง
ฮาร์ลานไม่เคยให้เอาหนังสือไปดัดแปลง
เขารับไม่ได้
- บ้า - เออ
วอลต์โมโหสุดๆ
เพราะนั่นน่ะเงินมหาศาล
เวลาวอลต์เมาย้อมใจได้ที่
ก็จะเถียงกับฮาร์ลานยกใหญ่
คืนนั้นได้เถียงยกใหญ่ด้วยไหม
จะเหลือเรอะ
เขาตื๊อไม่เลิกเลยเชียว
สุดท้ายฮาร์ลานต้องพาออกไป
ผมไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไร
แต่คงทำเอาเจ็บจนจุก
เพราะวอลต์ซึมเป็นหมาหงอยไปทั้งคืน
ริชาร์ดจะบ้าเรอะ
เราไม่ได้เถียงยกใหญ่
ผมแค่ถามดูให้แน่ใจ
คืนนั้นฮาร์ลานพาคุณหลบไปคุย หลังจากนั้นคุณก็นั่งจ๋อย
ฮาร์ลานพูดอะไรกับคุณ
คนของเน็ตฟลิกซ์ เสนอราคาชัดๆ มาแล้ว
ผมคิดว่า งานนี้เขาคงไม่รอเรานานนัก
เราต้องคว้าโอกาสไว้
- แล้วนั่งนับตังค์ก็พอ - วอลต์...
พ่อให้ผมจัดการเรื่องหนังสือของเรา
ก็ปล่อยผมจัดการเถอะน่า
มันไม่ใช่หนังสือของเรา
แต่เป็นของฉัน
ฉันไม่ชอบให้แกมาพูดกับฉันแบบนี้
แต่จริงของแก
ฉันไม่ควรเหนี่ยวรั้งแกไว้...
กับสิ่งที่แกไม่มีสิทธิ์จัดการเอง
ห๊ะ
ฉันทำเลวร้ายกับแกโดยไม่ตั้งใจ
ตลอดหลายปี
ฉันฉุดรั้งไม่ให้แกได้สร้าง สิ่งที่เป็นของแกอย่างแท้จริง
แต่แกไม่ต้องดูแล สำนักพิมพ์นี้อีกต่อไป
แกเป็นอิสระแล้ว
พ่อไล่ผมออกเหรอ
เปล่า
พรุ่งนี้ค่อยคุยรายละเอียด
ฉันตัดสินใจแล้ว
ลูกพ่อ
เราคุย หารือกันเรื่องอี-บุ๊ก
โธ่ เรื่องแค่นี้เอง
คนที่เถียงกับเขาคือแรนซัมต่างหาก
แรนซัมคือ ลูกชายริชาร์ดกับลินดา
แรนซัมเป็นเด็กดีนะ เรารักเขา
แต่
เขาเป็นแกะดำของครอบครัวมาตลอด
ผมไม่อยากเอาเรื่องแบบนี้ มาโพนทะนา
แต่แรนซัมน่ะ ไม่เคยทำงานทำการ
ไม่รู้ทำไมพ่อถึงคอยให้ท้ายเขาตลอด
ทั้งคู่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายใส่กัน ทะเลาะกัน
แต่คืนนั้นน่ะเถียงกันลั่นบ้าน
เถียงเรื่อง
เสียสติไปแล้วรึไง
ฟังไม่ค่อยออกหรอก แต่รุนแรงมาก
และแปลกดีที่ไปเถียงกันอีกห้อง
ปกติพวกเขาชอบแผลงฤทธิ์ ให้เห็นกันทั้งบ้าน
พูดถึงเรื่องเถียงกัน
วันนั้นคุณมาเร็วเพื่อช่วยทีมจัดเลี้ยง
ระหว่างนั้นได้คุยกับฮาร์ลานบ้างไหม
เขาก็อยู่ คงคุยกันแหละ
ในห้องทำงานเขา
ก็เปล่านะ
เมื่อเช้าผมถามคนจัดเลี้ยง
เธอไม่เห็นคุณมาช่วยเลย
แต่บ่ายนั้นเธอได้ยินฮาร์ลาน ทุ่มเถียงกับอีกคนในห้องทำงาน
งั้นเหรอ
ทุ่มเถียงเลยเหรอ
เปล่า
แต่มีโจนีด้วย
เธอมาเร็ว อาจเป็นเธอก็ได้ ลองถามดูสิ
เสียงผู้ชายเถียงกัน
ฮาร์ลานตะโกนว่า
ถ้าแกไม่บอกเธอ ฉันบอกเอง
ถ้าแกไม่บอกเธอ
"ฉันบอกเอง"
คุ้นๆ ไหม
แส่ไม่เข้าเรื่อง
อย่าก้าวก่ายชีวิตคู่ของผม
ฉันรู้จักลูกสาวดี เธออยากรู้แน่
ฉันเขียนบอกไว้หมดแล้ว
พรุ่งนี้เธอจะได้อ่าน
ฮาร์ลาน ผมเตือนแล้วนะ
- ฮาร์ลาน ผมเตือนแล้วนะ อย่ามาแส่ - เธอควรได้รู้ บอกเธอซะ
- ฝันไปเถอะ - ถ้าแกไม่บอกเธอ ฉันบอกเอง
อ๋อ ครับๆ
เออ
ฮาร์ลานจะส่งแม่เขา ไปอยู่ศูนย์คนชราแล้วน่ะ
ลินดาค้านมาตลอด
ผมอยากรอเรากลับบอสตัน ค่อยบอกลินดา
จะได้ไม่เป็นเรื่อง
แต่ฮาร์ลานให้ผมบอกเธอเลย
แค่นั้นแหละ
โทษที ลืมไป
มาที่บ้าน
คุณมาเร็ว ริชาร์ดบอก
ใช่ค่ะ ฉันมาเร็ว
มาหาฮาร์ลาน
ค่ะ
คุณมีธุระอะไรกับฮาร์ลาน
เกิดผิดพลาด เรื่องค่าเรียนของเม็กน่ะ
ขอโทษที่ซักไซ้
ผิดพลาดยังไงครับ
ที่ ม. ไม่ได้รับเช็ค ไม่รู้ทำไมอลันไม่ส่งไป
อลันไม่ส่งเพราะเจอเรื่องผิดปกติ
สำนักงานของอลัน คอยส่งค่าเล่าเรียนให้ที่มหาลัย
ตามที่เธอขอ
แต่สำนักงานฟิลลิส ที่ดูแลเงินรายปีให้เธอ
ก็คอยโอนเงิน ค่าเล่าเรียนให้เธอด้วย
เธอรับเงินค่าเรียนของเม็ก ซ้ำซ้อนและโกงฉัน
ปีละ 1 แสนเหรียญ มา 4 ปีแล้ว
ฮาร์ลาน ฉันไม่รู้เลยจริงๆ
- ฉันเขียนเช็คค่าเล่าเรียนใบนี้ให้ - ฉันสาบานได้
แต่รู้ไว้ว่านี่คือเงินก้อนสุดท้าย
ที่เธอหรือเม็กจะได้จากฉัน
คุณไม่เข้าใจ
โจนี เธอย่อมเจ็บปวด
แต่แบบนี้ดีที่สุด
ฉันตัดสินใจแล้ว
ปัญหาเรื่องโอนเงิน กับฝ่ายธุรการที่ ม. น่ะ
ฉันขอให้ฮาร์ลาน เขียนเช็คสำหรับเทอมนี้
ก็แค่นั้น
อ่อ
งั้นเราพักกันสัก...
อ้าว ไปซะแล้ว
ริชาร์ด
โจนี เห็นริชาร์ดไหม
- ไม่เห็น ฉันเพิ่ง... - เออ ขอบใจ
ไม่
ให้ตายสิ ริชาร์ด
ริชาร์ด
ไอ้ชาติชั่ว
ผมอาจคาดหวังมากไปเอง
แต่ยอดนักสืบ เบนัวต์ บล็องก์ มาหาทั้งที
ก็นึกว่าจะมีเรื่องพิสดารพันลึก
หรืออย่างน้อยก็น่าสนใจ
แต่คดีนี้ ดูยังไงเขาก็ฆ่าตัวตาย
ถามจริง เบนนี เรามัวมาทำอะไรอยู่ที่นี่
ใช้วิธี
เชือดคอ
เพื่อฆ่าตัวตายเนี่ยนะ
ก็เว่อร์วังแหละ
แต่ดูรอบบ้านสิ
อย่างกับบอร์ดเกม 'นักสืบหัวเห็ด'
เบนนี พูดอะไรหน่อยสิ
คุณให้ตามตัวพวกเขากลับมา
เพื่อซักถามอีกรอบ ก็เข้าใจ
ผมคุ้นเคยพื้นที่แถวนี้ดี
คนที่นี่ก็ซื่อๆ บ้านนี้ไม่มีฆาตกรหรอก
ตระกูลนี้เป็นคนดี อาจทะเลาะกันบ้างแต่ไม่มีทางฆ่ากันเอง
ไปไหนน่ะ
พยาบาลของฮาร์ลาน ทรอมบีย์ ชื่อมาร์ทา...
- คาเบรรา - มาร์ทา คาเบรรา
- คุณคาเบรรา รอข้างใน... - เชิญครับ คุณคาเบรรา
ผมแอบสืบมาแล้ว
คุณได้รับจ้างเป็น พยาบาลพาร์ตไทม์ดูแลเขา
ค่ะ ฉันไม่มีสังกัด
ฮาร์ลานจ้างฉันเอง
นั่งก่อนสิ
คุณได้ค่าจ้างอัตราเดียว
กี่ชั่วโมงต่อสัปดาห์
แรกๆ 15 ชั่วโมง ต่อมาเขาอยากให้...
ดูแลมากขึ้น
ด้านการแพทย์
เขาต้องการเพื่อน
จิตใจดีแปลว่า เป็นพยาบาลที่ดีด้วยไหม
บล็องก์ พอแล้ว
มาร์ทา เราคิดอยู่ว่า ครอบครัวนี้มีแรงจูงใจอะไรบ้าง
ฮาร์ลานคงเปิดอกพูดถึงแต่ละคน ให้คุณฟังไม่น้อย
และมีพรายกระซิบบอกผมว่า
จะพูดยังไงไม่ให้น่าเกลียด
คุณจะมีอาการขยักขย้อน
เมื่อกล่าวเท็จ
ใครบอกคุณ
จริงไหม
ค่ะ
เป็นมาตั้งแต่เด็ก
ร่างกายมันเป็นไปเอง
ทุกครั้งที่คิดจะโกหก...
ฉันก็จะอ้วก
งั้นเหรอ
ริชาร์ดนอกใจภรรยาใช่ไหม
ทำไมสันดานผู้ชาย ถึงชอบรนหาที่ตายนะ
คะ
ริชาร์ด
- นอกใจ - ครับ
ตอบแค่ใช่หรือไม่
ไม่
เวรสิ
โอ้ โทษที
ผมนึกว่า "จะอ้วก" แบบเปรียบเปรย แย่จัง
น้ำครับ ดื่มสักหน่อย
นี่ครับ
แปลกดีแท้
- ขอบคุณ - แต่ผมคิดไว้ไม่ผิด
ริชาร์ดมีคนอื่น
พ่อตารู้เข้าจึงยื่นคำขาด
"ถ้าแกไม่บอกเธอ ฉันบอกเอง"
ต่อให้มันจริง...
ไหวไหม
- ค่ะ - ต่อให้จริง
แต่ฆ่าเพราะกลัวเมียจับได้ เหตุผลอ่อนไปนะ
ใช่ แล้วก็โจนีอีกคน
โจนีเหรอ
กูรูไลฟ์สไตล์นั่นน่ะเหรอ
- ฮาร์ลานให้เงินเธอกับลูก จะฆ่าเขาทำไม - ถ้าเขาจะเลิกให้ล่ะ
- เดี๋ยว คุณคาเบรรา - ขอไปบ้วนปากก่อน
คุณคาเบรรา
ฮาร์ลานจะเลิกให้เงินโจนีแล้วใช่ไหม
โธ่ โจนี
อะไรคะ
แย่แล้ว
ใจเย็นนะ อย่าตอบถ้าจะอ้วก
เม็กบอกว่าเขาจ่ายเงินให้ที่มหาลัย
โจนีบอกว่าเขาส่งเงินให้เธอ
มันจริงทั้งคู่
เธออมเงินที่ได้ซ้ำซ้อน
ฮาร์ลานจับได้จึงไม่ให้เงินเธออีกเลย
ใช่ไหม
เธอเลยเชือดเขาเอาเงินมรดก
บ้า ดูไอจีเธอซะก่อน
เธอเป็นเซเลบออนไลน์
ไม่ ฆ่าเพราะเงินรายปี เหตุผลอ่อนไปอยู่ดี
- คุณเดาสะเปะสะปะไปแล้ว - ก็จริง แต่เธอโกหกผม
- ทั้ง 3 คนโกหก - 3 เหรอ
วอลเตอร์
อ๋อ จะเอาอย่างนี้นี่เอง
ฮาร์ลานเคยปฏิเสธวอลต์ เรื่องสร้างหนัง
แต่คืนนั้นเขาพูด เรื่องที่วอลต์อึ้งสุดขีด
ลองดูภาพรวม
วันนั้นฮาร์ลานสะสางเรียงตัว
ถ้างั้น...
เขาจะไล่วอลต์ออกใช่ไหม
ฉันไปรอในบ้านนะ ไม่ไหวแล้ว
ครับ รอข้างใน
อย่าเพิ่งไปไหนล่ะ
คุณนี่ใจเย็นเสียเหลือเกิน
แต่ใช่
ถูกของคุณ
ข้อแก้ต่างและปัญหาครอบครัวแค่นี้ ไม่อาจตอบคำถามของคุณ
"เบนัวต์ บล็องก์ มาทำอะไรอยู่ที่นี่"
บอกเหตุผลให้ก็ได้
เหตุผลก็เพราะเมื่อเช้า มีคนเลี่ยงคำถามสำคัญยิ่ง
ใคร
ผมไง
ลินดาถามว่าใครจ้างผม
แล้วใครจ้างคุณ
ผมก็ไม่รู้
เมื่อวานมีซองใส่เงินส่งมาห้องผม
พร้อมข่าวหนังสือพิมพ์เรื่องทรอมบีย์ตาย
แค่ได้ซอง คุณก็มา
เงินเต็มซองเลยด้วย
มีคนสงสัยว่าเป็นการฆาตกรรม
แล้วอุตส่าห์ดิ้นรนมาจ้างผม
โดยไม่เปิดเผยตัว
มันไร้เหตุผลสิ้นดี
แต่ผมอดไม่ได้
แล้วแต่ละคนอยู่ไหนบ้าง ตอนเขาตาย
งานเลี้ยงเลิกราว 5 ทุ่มครึ่ง
- ฝันดี โจนี - มาร์ทาพาฮาร์ลานขึ้นไปฉีดยา
บันไดไปห้องฮาร์ลานและห้องใต้หลังคา ลั่นเสียงดังหนวกหู
ลินดาเป็นคนหลับไม่สนิท
จึงรู้ทุกครั้งที่มีคนขึ้นลงบันไดในคืนนั้น
ครั้งแรกเมื่อโจนี ได้ยินเสียงตึงตังจากชั้นบน
เธอเป็นห่วงฮาร์ลานจึงลองขึ้นไปดู
ทำให้ลินดาตื่น
ฮาร์ลานอยู่บนห้องใต้หลังคากับมาร์ทา
- อ้าว โจนี - ฉันเอง
- เขาบอกว่าทำกระดานโกะคว่ำ - กระดานโกะคว่ำ
เกมหมากล้อมน่ะ พวกเขาเล่นทุกคืน
- เขาไม่เป็นไร "ไปนอนเถอะ" - ไปนอนเถอะ โจนี
- รักนะ ฝันดี - รักเหมือนกัน
- เธอก็ไปนอน - บายจ้ะ
10 นาทีต่อมา ลินดาตื่นเป็นครั้งที่ 2
ตอนมาร์ทากลับไป
วอลต์ ฉันกลับละ
วอลต์สูบซิการ์ อยู่หน้าบ้านกับลูกชาย
เขาเห็นเธอขับรถออกไป
เขาดูเวลา...
เที่ยงคืน
15 นาทีต่อมา
ลินดาตื่นเป็นครั้งที่ 3 และครั้งสุดท้าย
เพราะมีคนลงบันได
ฮาร์ลานนั่นเอง เขามาหาของว่างมื้อดึก
พ่อ ไปนอนเถอะ
แต่วอลต์ห้ามไว้
เจ้าหน้าที่ชันสูตรจึงระบุว่า เขาตายระหว่างเที่ยงคืน 15 ถึงตี 2
วอลต์สูบซิการ์เสร็จราวเที่ยงคืนครึ่ง เม็กก็กลับมาพอดี
เธอเข้านอนทันที
แล้วไม่นานวอลต์กับเจค็อบก็เข้านอน
ดึกดื่นคืนนั้น
ไม่แน่ว่ากี่โมง อาจราวๆ ตี 3
เม็กตื่น เพราะเสียงหมาเห่านอกบ้าน
เธอเข้าห้องน้ำ แล้วมานอนต่อ
จบ แค่นั้น
ทุกคนเล่าสอดคล้อง
ครอบคลุมทุกช่วงเวลา
ไม่มีบันไดอื่นขึ้นไปห้องฮาร์ลานได้เลย
ไม่ มีทางนั้นทางเดียว
น่าคิด
เท่าที่รู้ แรนซัมไม่ได้ทำเพราะเขาไม่อยู่
มาร์ทาด้วย
- ฮาร์ลานยังมีชีวิตอยู่ตอนเธอกลับ - ใช่
เม็ก...
- เม็กกลับมาคาบเกี่ยวกับช่วงเวลาตาย - ใช่ๆ
แต่เขาฆ่าตัวตายนะ
ฮาร์ลานกรีดเส้นเลือดใหญ่ที่คอ
รอยเลือดกระเซ็นไม่ขาดสาย
แปลว่าตอนนั้น ไม่น่ามีใครอยู่ใกล้เขาได้
เขาเชือดคอตัวเอง ต้องให้สรุปอีกกี่ครั้ง
หลักฐานวัตถุ อาจบอกความจริงโดยแฝงความลวง
- อะไรนะ - เช้านี้เราเห็นแล้วนี่...
ทุกคนโกหกได้
ไม่สิ
แค่เกือบทุกคน
คุณคาเบรรา
เราให้รอทั้งบ่าย เพราะผมอยากฟังคุณเป็นคนสุดท้าย
ผมอยากเห็นภาพค่ำคืนนั้น อย่างครบถ้วน
และส่วนของคุณ คือหัวใจสำคัญ
ดังนั้น ค่อยๆ คิดครับ
คุณพาคุณทรอมบีย์ ขึ้นข้างบนตอน 5 ทุ่มครึ่ง
คุณกลับไปตอนเที่ยงคืน
ช่วยนึกทบทวน ให้ละเอียดถ้วนถี่
เล่าซิว่า ครึ่งชั่วโมงนั้นเกิดอะไรขึ้น
- ขึ้นไป ยังไหว - เหรอ
ขึ้นไป ยังไหว...
- ขึ้นไป ยังไหว... - โอเค เดี๋ยว ฮาร์ลาน...
- ขึ้นไป ยังไหว... - เดี๋ยว
- ไม่ต้องลังเล - ไม่นะ ไม่เอา
- ขึ้นมา - คืนนี้ฉันดื่มแชมเปญ
- มันดึกแล้ว - เธอดื่มไปแก้วเดียว
- ดื่มก็คือดื่ม - เล่นกันทุกวัน อย่ามางดในวันเกิดฉัน
ฉีดยาแล้วเข้านอนเหอะน่า
จะฉีดของโสโครก ใส่ฉันก็ชนะให้ได้ก่อน
นี่วันเกิดฉัน ครบ 85 ปี
- ได้ พระเจ้า - ฉันแก่แล้ว
- ฉันแก่หง่อม - เจ้าบทบาทจังนะ
โธ่ มาร์ทา
มาเลย เล่น 9x9
- ได้ - พร้อมไหม
- เธอแพ้เละแน่ - อ๋อเหรอ
แน่นอน
ช่างกล้าพูด
รู้ผลแล้วเนี่ย
อะไรของคุณ
ทำไมฉันแพ้เธอทุกที
เพราะฉันไม่จ้องเอาชนะ ฉันแค่เรียงให้สวยๆ
ข่มเหงคนแก่นี่
ฉันจะแจ้ง สสส.
เดี๋ยวเอาเข็มขัดฟาดเลย ตาเฒ่า
แบบนี้แพ้แหง
ได้แต่ภาวนาให้เกิดแผ่นดินไหว
แต่คงบังเอิญเกินไป
อ้าว
อ้าวๆ
หาที่หลบเร็ว
เยี่ยม
แพ้แล้วพาลตลอด
ฉีดยา นอนซะ
ฉันละเบื่อ
สมควร
วอลต์สูบซิการ์อยู่หน้าบ้าน
ดูดพิษร้ายเข้าไปสิ
คืนนี้เป็นไงคะ
คืนนี้ ก็ดีนะ
เหรอคะ
คุณคงไม่อยากให้วันนี้มาถึง
ใช่ แต่ฉันทำสำเร็จ
ฉันจัดการเด็ดขาดทั้ง 4 คน
มันไม่ง่ายเลย
ทรัพย์สมบัติเวรนี่
ไม่แน่นะ ทุกอย่างที่ฉันให้ครอบครัว
ฉันอาจไม่รู้ตัวเลยว่า
ฉันทำไปเพื่อกดหัวพวกเขาไว้
ที่ถูกแล้วฉันควร...
ไม่รู้สิ ฉันควรจะสนับสนุนวอลต์
ให้เขียนเรื่องราวของเขาเอง
ไม่ใช่มัวดูแลเรื่องที่ฉันเขียน
จริงอย่างเธอพูดไว้
ฉันควรเป็นเหมือนพ่อ ไม่ใช่แค่ให้เงินโจนี เรื่องนี้เธอก็พูดไว้
ฉันควรใจดีกับลินดา กับแรนซัม
ให้ตายสิ แรนซัม
ไอ้หนุ่มนั่นเหมือนฉันเหลือเกิน
มั่นใจ โง่เขลา
เป็นเหมือน... ไข่ในหิน
ใช้ชีวิตเหมือนเล่นเกม ไม่คิดหน้าคิดหลัง
จนแยกไม่ออกระหว่าง
ของปลอมที่ใช้แสดง
กับมีดของจริง
ฉันไม่กลัวตายหรอก
แต่สวรรค์โปรด
ฉันอยากแก้ไขเรื่องพวกนี้ก่อนตาย
ปิดฉากอย่างสวยงาม
คงต้องรอดูกันไป
คงอย่างนั้นค่ะ
นี่
วันนี้คุณเหนื่อยมามาก
เล่นยาไหม
'ของดี' น่ะเหรอ
เอาไหม
เอาเลย ให้ฉันได้ลอยละล่อง
นิดเดียวพอนะ
อายุ 80 กว่า ฉันถึงรู้จักใช้มอร์ฟีน
โง่ชะมัด
คิดแล้วหงุดหงิด
มันเด็ดสุดๆ
"มอร์ฟีน"
"คีโทร์แล็ก"
แย่แล้ว
มีอะไรเหรอ
ฉันเพิ่งฉีดไอ้นี่ให้คุณ 100 มิลลิกรัม
ฉันพลาด
เธอฉีด่ ของดี่ ให้ฉัน 100 มิลลิกรัม
แล้วปกติของดีต้องฉีดเท่าไหร่
อย่าเรียกมันว่าของดีตอนนี้
- 3 มิลลิกรัม - อ้าว เกินมาเยอะ
แล้วจะเป็นยังไง
ฉันจะรีบฉีดนาล็อกโซน ช่วยให้คุณไม่ตายใน 10 นาที
ชิลๆ เนอะ
นี่เป็นวิธีฆาตกรรมที่น่าสนใจดี
ขอจดก่อน
งั้นถ้ามีใครจงใจสลับยา
ฉันจะตายใน 10 นาที
- แบบซี้แหงแก๋ - ใช่
5 นาทีจะเริ่มเหงื่อแตก มึนหัว
ฉีดเยอะขนาดนี้ ภายใน 10 นาที...
สมอง...
ใช่ 10 นาที
นับจากตอนฉีด
ก็เหลือราว 8 นาที
งั้นต่อให้เหยื่อเรียก รถพยาบาลทันทีที่มีอาการ
ถ้าเขาอยู่บ้านใหญ่โต ในชนบทอย่างเรา
กว่ารถพยาบาลจะมาถึง อย่างเร็วก็ 15 นาที
ไม่ทันแน่
ถ้าเหยื่อไม่มียานาโซอะไรนั่นฉีดต้าน
มาร์ทา
- มียานาโซอะไรนั่นไหม - ฉันหาเจอแน่
มันมากับชุดเครื่องมือ ยังไงก็ต้องมี
ต้องมีสิ
แต่ว่ามัน...
ไม่มีค่ะ ฮาร์ลาน
ไม่รู้ทำไมถึงไม่มี
ขอโทรศัพท์ก่อนนะ
เรียกรถพยาบาล
ทำอะไรเนี่ย
ทำไมกัน
มาร์ทา ฟังให้ดี
- ฮาร์ลาน ฉันต้องเรียกรถพยาบาล - พอที ไม่ทันแล้ว
ฟังสิ
ฉันจะเรียกคนในบ้าน
ทำอะไรเนี่ย
เป็นบ้ารึไง
- ต้องเรียกรถพยาบาล - อย่าเสียงดัง ฟังฉันนี่
ตามที่เธอพูดมา ฉันตายแน่ ไม่มีทางรอด
ไม่
เหลือ 6 นาที
- ไม่นะ - เราต้องทำให้เธอพ้นผิด
เธอยังมีแม่
แม่
มาร์ทา หลบหลังฉัน
เงียบๆ ไว้
ฮาร์ลาน
มาร์ทา
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
- อ้าว โจนี - ฉันเอง
- ฉันได้ยินเสียงแปลกๆ นะ - ไม่มีอะไรหรอก
ฉันทำกระดานโกะคว่ำน่ะ ขอโทษที
- ปลอดภัยดีนะ - สบายมาก ไปนอนเถอะ โจนี
ได้
- พรุ่งนี้คุยกันนะ เรื่องพวกเรา - ได้ พรุ่งนี้
- รักนะ ฝันดี - รักเหมือนกัน
มานี่
ตั้งใจฟังนะ
แม่เธอยังเป็นคนต่างด้าวผิดกฎหมาย
ถ้าเธอถูกจับ
อย่างน้อยแม่จะถูกเนรเทศ
เธอต้องบ้านแตกสาแหรกขาด
เรายอมไม่ได้หรอก จริงไหม
แต่เธอต้องทำทุกอย่างตามที่ฉันบอก
ทำได้ไหม มาร์ทา
เป็นครั้งสุดท้าย
เพื่อฉัน
เพื่อครอบครัวเธอ
ให้ฉันทำยังไง
ลงไปข้างล่างให้เสียงดังที่สุด
พูดบอกลาดังๆ
วอลต์ ฉันกลับละ
ขานเวลาด้วย
โอ๊ย ตั้งเที่ยงคืนแล้ว
ถ้าทำได้
ขับออกนอกประตู
แล้วหลบกล้องวงจรปิด
โดยเลี้ยว่ ก่อนจะ' ถึงช้างแกะสลัก
เอ๊ะ ต้องก่อนหรือหลัง
'หลังจาก' ถึงช้างแกะสลัก
ไม่ เขาบอกว่าก่อน ใช่ไหม
'หลังจากก่อนถึง' ช้างแกะสลัก
เวรสิ
จอดรถ แล้วเดินกลับเข้ามา
ผ่านทางเดินข้างบ้านเข้าประตูเล็ก
หมาคุ้นเคยกับเธอ มันคงไม่เห่า
เธอต้องขึ้นมาชั้น 3 โดยไม่มีใครเห็น
ทางเดียวคือปีนโครงไม้ เข้าหน้าต่างกล
พูดเป็นเล่นน่า
ไม่ได้พูดเล่น ทำซะ
แล้วขอเถอะ อย่าทำเสียงดัง
พอเข้ามาได้ ต่อไปคือส่วนที่ยาก
ยังยากได้อีก
เอาเสื้อคลุมกับหมวก จากห้องนอนฉันมาใส่
ฮาร์ลาน
บ้าไปแล้ว ฉันทำไม่ได้
แผนต้องแนบเนียน
จนตำรวจทั่วไปสิ้นสงสัยในตัวเธอ
มันเหมือนจะบ้า แต่สำเร็จแน่
วอลต์สูบซิการ์อยู่หน้าบ้าน เขาจะเห็นเธอ
ผ่านกระจกฉนวน
พ่อ ไปนอนเถอะ
พวกเขาเห็นเธอกลับแล้ว กล้องมีภาพเธอขับออกไป
แล้ว 20 นาทีต่อมา ลูกชายเห็นฉันยังมีชีวิตอยู่
แค่นี้ผู้ต้องสงสัยอันดับ 1 อย่างเธอ ก็กลายเป็นพ้นวิสัย
กลับออกไปทางเดิม
อย่าให้ใครเห็น
แรนซัม
นี่แกกลับมาอีกเหรอ
ขับกลับบ้าน
ในไม่กี่วัน ตำรวจจะสอบปากคำเธอ
ไม่นะ ไม่
ฉันโกหกไม่ได้
คุณก็รู้ ฉันโกหกแล้วจะอ้วก
ก็อย่าโกหก พูดความจริงแค่บางส่วน
เรียงลำดับตามนี้เลย
ฉันพาเขาขึ้นข้างบน
เราเล่นโกะกันเหมือนทุกคืน
สักพักเขาทำกระดานคว่ำ
แล้วโจนีก็ขึ้นมาดู
ฉันฉีดยาระงับปวดให้เขา
เขาไหล่เคล็ดเมื่อสัปดาห์ก่อน
ฉันปล่อยเขาอยู่บนห้องเขียนหนังสือ
ตอนเที่ยงคืน
ฉันบอกลาวอลต์
ฉันกลับบ้าน
คุณฉีดยาอะไรให้เขา
ตั้งแต่เขาเจ็บไหล่ ฉันฉีดทอราโดลให้ คราวละ 100 มิลลิกรัม
เป็นยาแก้ปวดแบบไม่เสพติด
และช่วยให้เขานอนหลับ
ด้วยมอร์ฟีน 3 มิลลิกรัม
ครอบครัวเขารู้เรื่องนี้
รู้สิคะ
ท่าทางเขาแปลกๆ
หรือผิดปกติบ้างรึเปล่า
เปล่า
ไม่น่ามีปัญหา
ขอบคุณครับ คุณคาเบรรา
"ลูกรัก ยินดีด้วย..."
พี่ เดี๋ยวแขกจะทยอย มางานรำลึกกันแล้ว
พี่...
เป็นอะไรรึเปล่า
ฉันคิดถึงเกมของพ่อน่ะ
ทั้งหมดนี้เหมือนเลย
เหมือนสิ่งที่เขาจะเขียน ไม่ใช่ทำจริง
ฉันเฝ้ารอฉากเฉลยความจริง
จะได้เข้าใจเหตุผล
มันคงจะดี
โธ่ วอลต์
ฉันว่าเขาไม่ได้ฆ่าตัวตาย
ไม่หรอก ฉันไม่เชื่อ
ช'องฮอลล์มาร์กมีหนังเรื่อง 'เร้นเล่ห์เสน'ห์ร้าย'
แดนิกา แม็กเคลลาร์ รับบทหญิงที่โดนสามีวางยาพิษ
ทีละน้อยๆ เธอจึงไม่รู้ตัว
จนเธอเป็นบ้าแล้วฆ่าตัวตาย
ญาติฉันเป็นพนักงานต้อนรับ ที่สำนักงานชันสูตร
นางบอกว่าเรื่องแบบนี้มีจริง
แถมโหดไม่ได้เศษเสี้ยวของเรื่องจริง...
ฉันคิดว่า...
พระเจ้า...
คุณไม่ชอบลุง เพราะคุณน่ะรักลุง
เปล่า ผมไม่ชอบ เขามันระยำ
แต่เราต้องการผู้นำระยำๆ นี่แหละ
โอ๊ย กล้าพูด
- เหมือนเยอรมนีในปี 193...สักอย่าง - คงงั้นน่ะ
โจนี คุณก็โยงมั่ว
โอ๊ย ตายๆ
ฉันเบื่อจะฟังเรื่องการเมืองแล้ว
เอาแชมเปญไหม
ไม่ได้ นี่เวลางานของฉัน
ริชาร์ด ออกจากกะลาแล้วแหกตาดูสิ นาซีเกลื่อนเมือง
ไม่นะ
เราจะสูญเสียความเป็นเรา และวัฒนธรรมอันดีงาม
- ถูก - พวกเม็กซิกันแห่มาเป็นล้านๆ
- เอาจริงดิ - อย่าหาว่าเหยียดเชื้อชาติ
ไม่ได้ยืนยันคำเดิม
- ถึงเป็นคนยุโรปฉันก็ไม่เอา - อ๋อ
ถ้าเป็นคนสวิส...
ไม่ๆๆ
พอเข้ามาได้ก็จะยึดครองประเทศ
เด็กๆ ถูกจับขังนะ ค่ายกักกันชัดๆ
- ใช่ - เรื่องนั้นก็แย่แหละ โจนี
แต่พ่อแม่ก็ผิดเองนี่
ผิดที่อยากให้ลูกมีชีวิตดีๆ
- นี่เหรออเมริกา... - ผิดกฎหมายไงล่ะ
พูดไปคุณก็รับไม่ได้
แต่มันจริง อเมริกาเป็นของคนอเมริกัน
- อย่ามาชี้หน้า - มาร์ทายังอยู่ไหม
- ไม่เอาน่า ริชาร์ด - มานี่หน่อยสิ มาร์ทา
มาร์ทา
ครอบครัวเธอมาจาก อุรุกวัย แต่เธอทำถูกต้อง
พวกเธอทำตามกฎหมาย อย่างที่ถูกที่ควร
ถ้าขยันทำงาน ก็มีโอกาสสร้างเนื้อสร้างตัว
เหมือนคุณพ่อและเราทุกคน
เธอย่อมเห็นด้วยใช่ไหม
อย่าเซ้าซี้เธอเลย ริชาร์ด
เอาน่า ผมอยากฟังความเห็นเธอ
- พูดเลย มาร์ทา - ไม่ต้องตอบหรอกจ้ะ
นี่มัน...
ถ้าอยากเป็นคนอเมริกัน
ก็มีวิธีที่ถูกกฎหมาย
แต่ถ้าฝ่าฝืนกฎหมาย ต่อให้เป็นคนดีสักแค่ไหน
ก็ก้มหน้ารับกรรมซะเถอะ
- เสียสติไปแล้วรึไง - เรียบร้อย
ผมเตือนแล้วนะ
ฉันถามว่า "คนสมัยนี้ใจคอทำด้วยอะไร"
ตายแล้ว เธอเป็นอะไร
มาร์ทา
เป็นอะไรไป
สูดหายใจ
มาร์ทา ไหวไหม
แฟรน คุณยังซุกของไว้ไหม
มาหยิบได้เลย
จะแห้งหมดแล้ว ตั้งแต่คุณให้บุหรี่ไฟฟ้ามา
ขอบคุณ แฟรน
- นี่ - ฉันขอโทษ
- ฉันขอโทษจริงๆ - ไม่ๆ
- เลิกขอโทษซะที - แย่ชะมัด
ใจฉันเต้นรัวเสียจน...
ทุกอย่างมัน... ไม่เอาอะ
แฟรนซุกของไว้ในนั้น
ใครจะเปิดนาฬิกาดู
เอามื้อค่ำไหมคุณย่า
มื้อค่ำ ของกิน
- กินไหม - วอลต์
ไม่ต้อง ย่ากินขนมปังหน้าแซลมอนไปทั้งถาด
อาวอลต์ บอกมาร์ทาเรื่องนั้นรึยัง
ยัง ควรบอกเลยไหม
ค่ะ ตอนนี้แหละ
ก็ได้
ใจเย็นๆ
มาร์ทา
พวกเราตกลงกันแล้วว่า...
- ดูดปุ๊นเหรอเนี่ย - เปล่า
พูดเลย
มาร์ทา เราตกลงกันแล้วว่า ครอบครัวเรา...
เราอยากดูแลเธอ
ยังไงคะ
ทุกคนคิดว่าเธอควรได้อะไรบ้าง
เรื่องเงินน่ะ เราจะช่วยเธอ
เธอดีกับพ่อฉันมาตลอด
ดังนั้น...
เธอพึ่งพาเราได้
ค่ะ
เธอน่าจะได้ไปงานศพ แต่เสียงส่วนใหญ่เขาไม่ยอม
คุณนักสืบ
ยังอยู่อีกเหรอ
คุณรู้จักกับฮาร์ลานไหม
เขารู้จักพ่อผม
ท่านเป็นตำรวจสืบสวนเมื่อหลายปีก่อน
พ่อผมนับถือฮาร์ลาน
แปลว่าเขาต้องมีดี
คุณถึงมาอยู่ที่นี่
ที่นี่ ตอนนี้
เปล่า
ผมอยู่เพราะอยากคุยกับคุณอีกหน่อย
เรื่องทั้งหมดนี้ มีลับลมคมใน
ผมรู้
และเชื่อว่าคุณก็รู้
คุณจะขุดคุ้ยต่อ
นักสืบในหนังสือของฮาร์ลานน่ะ
ขุด คุ้ย เขี่ย
เหมือนหมูหาทรัฟเฟิล
ผมเชื่อว่าปลายทางจะเหมือน ่รุ้งโน้มถ่วง'
รุ้งโน้มถ่วงเหรอ
เป็นนิยาย
ฉันรู้จัก
แต่ไม่เคยอ่านหรอก
ผมก็ไม่เคย
ใครมันจะอ่าน
แต่ผมชอบชื่อเรื่อง
มันพูดถึงวิถีโค้งของขีปนาวุธ ซึ่งเป็นไปตามกฎธรรมชาติ
นั่นแหละ วิธีของผม
ผมเฝ้าดูข้อเท็จจริง โดยไม่เอนเอียงทั้งความคิดและจิตใจ
ผมอ่านทิศทางของคดี แล้วเดินสบายๆ ไปถึงปลายทาง
ความจริงก็ปรากฏมาเอง
เจ้าหน้าที่ชันสูตร เตรียมสรุปเป็นการฆ่าตัวตาย
แต่เอลเลียต ยอมยืดเวลาออกไป 48 ชั่วโมง
พรุ่งนี้เช้า
ผมจะเริ่มการสืบสวน โดยตรวจดูทั้งนอกและในบ้าน
ผมอยากให้คุณมาช่วย
- หา - มาเป็นคู่หู เป็นหูและเป็นตา
เดี๋ยวค่ะ ฉันเนี่ยนะ
ผมเชื่อในจิตใจดีงามของคุณ
และคุณคือคนเดียวที่ไม่ได้อะไร จากการตายของฮาร์ลาน
ตกลงไหม หมอวัตสัน
คุณนักสืบ
เท่าที่ฉันรู้เกี่ยวกับครอบครัวนี้...
ไม่มีคนไหนเป็นฆาตกร
ฉันรู้ดี
กระนั้น
จงเตรียมใจและวางใจได้
วิธีของผมช่วยให้ค้นพบความจริงแน่แท้
ไม่เคยพลาด
ทุกครั้ง
พรุ่งนี้ 8 โมง
ยังไงแผนของฉันก็ต้องมีช่องโหว่
- ฮาร์ลาน - แต่เธอทำได้แน่
- ไม่ได้ - โดยยังเป็นเธอคนเดิม
จงทำทุกทาง
- ไม่ - ให้แผนนี้สำเร็จ
ฮาร์ลาน ฉันทำไม่ได้
- เธอทำได้ และต้องทำ - ไม่
เพื่อฉัน
ไปเลย
ฮาร์ลาน ฉันจะตามคนมาช่วย
ทำตามที่ฉันบอก
แล้วทุกอย่างจะดีเอง
อย่า
รับรองได้
แต่...
50 ปีก่อน ผมดูแลที่นี่เนี่ย...
วิธีเฝ้ายามสมัยนั้นคือ
ต้องถือไรเฟิล 94 เดินตรวจตรา
ต้องตื่นตัวตลอดเวลา
เดี๋ยวนี้สิ มีเทคโนโลยีสมัยใหม่
วิดีโออยู่นี่
ผมเก็บเทปคืนนั้นไว้
ปกติจะใช้เครื่องแม่เหล็กลบทิ้ง
แต่คราวนี้ตั้งใจเก็บไว้ เพื่อความปลอดภัย
นั่นภาพสดๆ จากกล้อง
หลบกล้องวงจรปิด โดยเลี้ยวหลังจากถึงช้างแกะสลัก
เอาละ ขอดูเทปคืนนั้นซิ
ได้เลยครับ
ผมอัดแบบประหยัดพื้นที่
ม้วนนี้ยาว 8 ชั่วโมง
ตั้งแต่ 3 ทุ่มถึงตี 5
อย่างกับหนังสยองขวัญญี่ปุ่น
เร่งไปข้างหน้าได้ไหม
เราอาจโดนคำสาปมรณะ
- เร่งภาพยังไง - ก็กดปุ่มเล่นค้างไว้
พร้อมปุ่ม FF จนได้ยินเสียงกรอ
เอาละ ใกล้เวลาเลิกงานเลี้ยงแล้ว
อะไรเนี่ย
ต้องกดค้างไว้ ไม่งั้นจะเด้งออก
เครื่องนี่เขมือบเทปอย่างกับป็อปคอร์น
แปลงเป็นไฟล์ได้ไหม จะได้ดูสะดวกๆ
ก็น่าจะได้
เอามาแล้ว
รูปจำลองแถวนี้ทั้งหมด
มาจากหนังสือไตรภาค 'สัตว์ พิบัติ โลก'
- เจ๋งสุดๆ - สุดยอดเลย
ใช่
เบนนี แถวนี้ก็สวยดี
แต่คิดเหรอว่ามีคนบุกเข้าไปฆ่าฮาร์ลาน ถึงต้องมาสำรวจ
ไม่น่าใช่หรอก
แต่ถ้าเกิดใช่ก็จะมีร่องรอย
- ผมเก็บไว้เอง - ค่ะ
แวกเนอร์ ติดต่อได้รึยัง
- นายคนนั้นน่ะ - แรนซัม
- ใช่ - ยัง
แต่ได้ที่อยู่มาแล้ว
เลขที่ 10 ถนนเคโหนก
ถนน...เคโหนก
เคโหนก
แสลงหูพิลึกนะ
เคโหนก
เดินโขยก ในเคโหนก
ใครตั้งชื่อถนนเคโหนก
ใบไม้กับโคลนทำรองเท้าเละหมดแน่
โคลน สัปดาห์นี้ฝนตกเหรอ
หยุดก่อน
เอาละ มีรอยเท้า
งั้นเรา...
มาร์ทา
- หยุด - หา
มาร์ทา รออยู่นั่น อย่าเดิน
- ว่าไงนะ - อย่า มาร์ทา รออยู่ตรงนั้น
เรียกฉันเหรอ
โอเคๆ
มานี่
แวกเนอร์ ตามคนมาเก็บรอยพวกนี้
กั้นบริเวณ... เดินฝั่งนู้น
โทษที
โอเค
ฮัสซี
หมาน่ะดูคนออก
- ไอ้หนู - นี่เรื่องจริง
มานี่ลูก
พวกเขานัดเปิดพินัยกรรมราว 10 โมง
เดี๋ยวคงมากันพร้อมหน้า
ฉันไม่เคยร่วมการเปิดพินัยกรรม
อ๋อ ใครๆ คิดว่ามันเหมือนเกมโชว์
แต่มันน่าเบื่อ เหมือนละครห่วยๆ เรื่อง 'ยื่นภาษี'
แล้วนี่เราหาอะไรอยู่
อะไรก็ได้ ที่ไม่ชอบมาพากล
เห็นแล้วจะรู้เอง
แย่ละสิ
ตาเถรหก
อ้อ
อรุณสวัสดิ์ คุณนายทรอมบีย์
ทำใจขึ้นไปห้องเขียนหนังสือได้ไหม
กระเป๋าพยาบาลอยู่ไหนล่ะ
ไม่รู้สิ
ฉันทิ้งไว้นี่กับฮาร์ลานเหมือนทุกคืน
ตำรวจคงเก็บเป็นหลักฐาน
เดี๋ยวผมลองเช็กดู
เวรสิ
แล้วกระดานโกะคว่ำได้ยังไง
เราแค่เล่นแผลงๆ น่ะ
ทำไมเหรอ
ไม่เอา
รู้เลยว่าใคร
พอๆ
พอ
ฮิวจ์ ดรายส์เดล
แรนซัม เรียกผมแรนซัม ชื่อกลางน่ะ
พวกคนใช้ถึงเรียกชื่อฮิวจ์
ได้
นี่เจ้าหน้าที่แวกเนอร์
ผมผู้หมวดเอลเลียต
ขอถามอะไรหน่อย
เดี๋ยวสิ
นี่คุณ
เราเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจนะ
จับผมเลยไหม ขี้เกียจคุย รมณ์บ่จอย
เบนนี อยากซักถามเขาไหม
อะไรกันนักเนี่ย
คุณดรายส์เดล
ซีเอสไอ เคเอฟซี
ไง แฟรนนี
ขอนมเย็นๆ แก้วสิ
ไอ้ทุเรศ
ผิดทั้งชื่อ ทั้งหน้าที่
ไงเม็ก เรียนจบเอก 'นักสิทธิฯ ขี้เสือก' รึยัง
- ไอ้นั่งกินนอนกิน - พอได้แล้ว
นี่ ทุกคน
ผมจะไปเตรียมการในห้องนู้น
อีก 10 นาทีเริ่ม
แรนซัม แกไม่ยักมางานศพ แต่เปิดพินัยกรรมนี่รีบมาเชียว
คนเราแสดงความเศร้าต่างกัน
ไม่เอาน่า
แกมาทำไมให้เสียเวลาเปล่า ฉันได้แต่คิดแล้วก็สงสัย
หมายความว่าไง
- เขาก็รู้อยู่แก่ใจ - เดี๋ยว
อะไรกัน วอลต์
เจค็อบอยู่ในห้องน้ำนั่น ตอนคืนงานเลี้ยง
ถึงว่า หายไปทั้งคืน
เข้าไปทำบ้าอะไรในห้องน้ำทั้งคืน
- เปล่าครับ - ชี้เป้าผู้ลี้ภัยซีเรีย
เปล่า ไม่ใช่
ซอมบี้คลั่งชาติ
ลิเบอร่าน
แปลว่าอะไรนักเนี่ย
แปลว่าลูกแกมันโรคจิต
อ๋อ
ลูกฉันโรคจิต
พอแล้ว
วอลต์ เขาเข้าห้องน้ำแล้วไง
เขาเข้าห้องน้ำ...
ช่วยตัวเองอย่างเมามัน ใส่รูปซากกวาง
งั้นเหรอ ริชาร์ด
หรือจะเอา
เอาก็เอา จัดให้
จะเอาใช่ไหม
ปากดีนักนะ
อย่า
พอ
พอได้แล้ว
- หยุดเดี๋ยวนี้ - อย่ามาห้าม ผมเอาอยู่
ขุ่นพระ
น่าจะทำกันบ่อยๆ
พอ
เจค็อบ
จะพูดก็รีบๆ พูดมา
แกอยู่ในห้องน้ำติดห้องทำงาน ที่ฮาร์ลานเถียงกับแรนซัม
แกได้ยินอะไร
ว่ามา
ผมได้ยินแค่ 2 อย่าง
พินัยกรรม
"พินัยกรรม"
ตามด้วยเสียงโหวกเหวก
แล้วก็ได้ยินแรนซัมพูดว่า
"ผมเตือนแล้วนะ"
แรนซัม
หมายความว่าไง
ในที่สุดพ่อคงตาสว่าง
แล้วตัดไอ้ปลิงนี่จากกองมรดกน่ะสิ
แกคงต้องขายบีเอ็มทิ้ง
เลิกเป็นสมาชิกคันทรีคลับ เลิกเล่นยายอดฮิตตัวล่าสุด
เพราะถ้าคิดว่า
หลังจากทุกครั้งที่แกผลักไส ทุกคำพูดจา
ทุกอย่างที่แกทำกับครอบครัว มาตลอด 10 ปี
แล้วเราสักคนยังจะช่วยแก
หรือให้อะไรแก อย่างที่พ่อเรียกว่า
"แม้สตางค์แดงเดียว"
ก็บ้าแล้ว
ลูก
คุณพ่อ
ฮาร์ลานบอกว่า จะตัดแกจากกองมรดกใช่ไหม
กั๊บ
งั้นเขาก็ทำสิ่งที่พวกเรา ไม่เด็ดขาดพอจะทำ
นี่อาจช่วยให้แกรู้จักโตเสียที
แกโดนแบบนี้
อาจจะดีที่สุดแล้ว
ขอบคุณ สุดยอดคุณแม่ของผมเอง
มันคงยากจะทำใจ
แต่มันดีแน่
สิ่งดีๆ ไม่เคยได้มาง่ายๆ
หุบตูดเหอะ โจนี
คุณเกาะบ้านนี้กินมานานละ
หุบตูด ช่างกล้า
- งั้นเอาใหม่... แดกขี้ - ให้ตายเถอะแรนซัม
- พอใจยัง เอางี้... - อะไรนะ อย่าพูดจาแบบนั้น
แดกขี้
- ไอ้จองหอง - เดี๋ยวเจอตบสั่งสอน
แดกขี้ซะเถอะ แดกขี้
แดกขี้ให้หมด
ช่างกล้ามาบอกให้แดกขี้
ไหนว่าเปิดพินัยกรรมจะน่าเบื่อ
ข้อยกเว้นนี้ยิ่งตอกย้ำ
ไอ้ระยำ
"ผมเตือนแล้วนะ"
แรนซัมพูดว่า "ผมเตือนแล้วนะ"
คุณก็เห็น แรนซัมพูดจาแบบนี้แหละ
อยากได้ใช่ไหม
อะไรกันล่ะนี่
ดูเหมือนเพิ่งหักมาได้ไม่นาน
เจอแล้ว นั่นไง
เดี๋ยวสิ
ไม่เข้าใจเลย
หน้าต่างนั่นอยู่ตรงไหน
- คุกกี้อีกไหม ฮิวจ์ ยัดเข้าไป - เยี่ยม
แกอาจได้นมเย็นๆ สักแก้วเป็นมรดก
ไอ้ระยำ
พาไปซิ แต่อย่าเหยียบพรม
หน้าต่างกล
จากเรื่อง 'เหนือฆ่ายังมีฆ'า'
แวกเนอร์ ช่วยถือนี่หน่อย
รอยโคลนแห้งกรัง
คงจะยาวไปถึงนู่นเลย
รอยเท้าเหรอ
เปล่า คราบเฉยๆ
ไม่รู้ทำความสะอาดล่าสุดเมื่อไหร่
อาจเปื้อนมาตั้งนานแล้วก็ได้
ไม่ เพราะมีตรงนี้ด้วย
เอาโคลนนั่นไปตรวจ
มันตรงกับรอยพวกนี้แน่
เอาไปให้เจมี่
และย่อมมีรอย คล้ายกันบนโครงไม้ข้างบ้าน
คืนงานเลี้ยง
มีคนไม่อยากขึ้นบันไดนั่นให้ใครได้ยิน
จึงใช้วิธียากลำบาก เพื่อบุกเข้าห้องของฮาร์ลาน ทรอมบีย์
การล่าเปิดฉากแล้ว วัตสัน
ครับ
ขอบคุณที่มากันพร้อมหน้า
ตามกฎหมายไม่จำเป็น แต่เห็นพวกคุณอยู่กันครบ
บางคนใกล้จะกลับไปแล้ว
เดี๋ยวครับ
โทษนะครับ
ทุกท่านครับ ขอความกรุณาอย่าเพิ่งไปจากเมืองนี้
จนกว่าการสืบสวนจะเสร็จสิ้น
เขาขอความกรุณา แต่ผมขอสั่งเลย
- ห้ามไปไหนจนกว่าเราจะไขคดีได้ - หา
ถามเหตุผลได้ไหม
- สถานการณ์เปลี่ยนเหรอ - ไม่
ไม่เปลี่ยน หรือไม่ให้ถาม
คุณสตีเวนส์
เชิญต่อได้เลย
ครับ
อีกเหตุผล ที่ผมเห็นสมควรนัดทุกคนมา
ก็เพราะฮาร์ลานเพิ่งแก้พินัยกรรม
1 สัปดาห์ก่อนตาย
เขาปิดผนึก
แล้วให้ผมเก็บไว้ ไม่ส่งให้ศาลพิสูจน์จนกว่าเขาจะตาย
ดังนั้นถ้าใครงงตรงไหน
เราอยู่กันครบ คุยกันได้เลย
แต่ผมคาดว่าคงไม่มีอะไรซับซ้อนนัก
สินทรัพย์ของฮาร์ลานได้แก่
- บ้าน - บ้าน ซึ่งไม่ติดจำนองใดๆ
60 ล้านเหรียญ
ครับ เงิน 60 ล้านเหรียญ แบ่งเป็นหลายบัญชีและเงินลงทุน
และแน่นอน
สินทรัพย์ล้ำค่า
สิทธิ์ขาดในสำนักพิมพ์ 'บลัดไลก์ไวน์' ของเขา
เขายังเขียนถ้อยแถลงตอนแก้พินัยกรรม
เพื่อให้ทุกคนได้ฟังก่อน
ถึงลินดา วอลเตอร์ และโจนี
พวกเธออาจแปลกใจกับการตัดสินใจนี้
ฉันไม่ได้อยากตัดใครออก
และไม่ได้ทำ เพื่อให้ครอบครัวยิ่งแตกแยก
แต่ตรงกันข้าม
จงยืดอกยอมรับ อย่าได้คับแค้นใจ
แบบนี้นี่แหละ
ดีที่สุดแล้ว...จากพ่อ
โอ้โห ไม่ซับซ้อนจริงๆ ด้วย
เดี๋ยวเดียวก็เสร็จ
ข้าพเจ้า ฮาร์ลาน ทรอมบีย์ มีสติและร่างกายสมบูรณ์ดี นู่น นี่ นั่น
ทรัพย์สินเงินทองของข้าพเจ้า ไม่ว่าเงินสดหรือรูปแบบอื่นใด
ทั้งหมดยกให้ มาร์ทา คาเบรรา
สิทธิในสำนักพิมพ์่ บลัดไลก์ไวน์'
ทั้งหมดยกให้ มาร์ทา คาเบรรา
ลิขสิทธิ์หนังสือก็เช่นกัน ทั้งหมดยกให้ มาร์ทา คาเบรรา
หา
ไม่
ไม่จริง ไม่มีทาง
- ขอดูซิ อลัน - ไม่ผิดหรอก
ต้องผิดกฎหมายสิ
ถูกแล้ว
แต่พ่อน่ะ...
- ต้องมีข้อจำกัดสิ - ผิดพลาดแน่ๆ
เราเป็นครอบครัวนะ
เป็นไปไม่ได้
มีข้อจำกัดไหม
เขาขาดสติ...
อลัน พ่อต้องใช้ยาหนักมาก
- มอร์ฟีนด้วย - ไม่มีทาง
ไม่รู้สิ
อลัน เชิญเอากระดาษแผ่นนี้...
ยัดรูตูด แล้วไสหัวไป
ตำรวจด้วย ออกจากบ้านหลังนี้ไป
- ลินดา - ออกไปเดี๋ยวนี้
- ลินดา - ริชาร์ด เราต้องคุยกัน
เรายอมไม่ได้ เราจะไม่ไปไหน
บอกให้ออกไป
เราคือครอบครัวทรอมบีย์เว้ย
นี่ยังเป็นบ้านเรา
โทษๆ
และเช่นกัน บ้านเลขที่ 2 เดียร์บอร์นไดรฟ์ และของในบ้าน
ยกให้ มาร์ทา คาเบรรา
นางแพศยา
แก นางแพศยา
แกรู้แต่แรก
- แกวางแผนไว้แล้ว - ใจเย็นๆ
ไม่ๆ ฉันอยากจะรู้
บอกมา แกทำได้ยังไง แกอึ๊บกับพ่อฉันใช่ไหม
ทุกคนใจเย็นๆ
- แกเอากับปู่ฉัน อีกาฝากหนักแผ่นดิน - พอแล้ว
ตอนนี้รีบหนีไปก่อน
- เดี๋ยว มาร์ทา - อย่าครับ
คุยกันก่อน
มาร์ทา
เดี๋ยวสิ ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอดี
ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม ฉันไม่รู้
- มาร์ทา เราคุยกันได้จริงๆ - ใจเย็นๆ
มาร์ทา ฟังก่อน
ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาถึงได้...
ไม่ๆ ขอเวลาฉันหน่อยเถอะ
มาร์ทา ฟังอยู่รึเปล่า
มาร์ทา...
เปิดประตู
เปิดไม่ได้เว้ย
มาร์ทา...
มาร์ทา ลงมาคุยกันก่อน
เขาเป็นพ่อเรานะ
อย่าฟังพวกเขา ฟังฉันนี่
ฉันเลิกเล่นทวิตเตอร์แล้ว
พิมพ์หาฉันในไอจีนะ
ฉันอยากคุยด้วย
แรนซัม อะไรกันเนี่ย
จะพาเธอไปไหน
พวกคุณโดนแบบนี้น่ะดีที่สุดแล้ว
หมายความว่าไง
ริชาร์ด ปล่อยไปได้ไง
แล้วจะให้งับกันชนไว้เรอะ
เอาละ นี่มันอิหยังวะ
นี่ ขอชามเปล่า
ได้เลย
หน้าซีดเหมือนจะเป็นลม กินอะไรรึยัง
กินซะ
หายนะชัดๆ
ทำไมกัน
- ทำไม - ทำไม
นี่ เธอได้ไปหมดทุกอย่าง
ต้องมีเหตุผลดีๆ สิ
อาจเป็นเพราะพวกคุณ ไม่ใช่เพราะฉัน
ก็จริง
เป็นเหตุผลเดียวที่ฟังขึ้น
เขาบอกอะไรคุณรึเปล่า
บอกแค่จะไม่ให้อะไรฉันเลย
- คุณจะได้สร้างทุกอย่างเองเหมือนแม่ - สร้างเองเหรอ
แม่ฉันสร้างธุรกิจเอง โดยยืมเงินคุณตาเป็นล้านเหรียญ
พ่อฉันไม่มีเอี่ยว แม่จับเซ็นสัญญาก่อนแต่ง
เขาอยู่อย่างหวาดกลัว
คุณตาทำแบบนี้ เพื่อไม่ให้ฉันเจอเรื่องแบบนั้น
ให้ตายสิ
ฉันฆ่าเขาได้เลย
แต่พอออกจากงานเลี้ยงแล้วขับรถไป
ในความมืดโดยไร้จุดหมาย ฉันก็...
รู้แน่แก่ใจ
ว่านับแต่นี้ไปฉันต้องพึ่งตัวเอง
มันช่างรู้สึก...
ดี
ตาแก่นั่น
มาร์ทา
ฉันรู้อยู่ 3 อย่าง
ข้อแรก
ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้ฆ่าตัวตาย
- ทำไมคิดอย่างนั้น - ฉันไม่ได้คิด
ฉันรู้
ฉันรู้จักคุณตาดี
อาจมีแค่เธอกับฉันที่รู้จักท่านดี
ดังนั้นอย่ามาจ้อจี้ เพราะข้อ 2..
ฉันรู้ว่าเธอจะอ้วก เมื่อโกหก
เห็นจากตอนเล่นเกมมาเฟีย เมื่อวันชาติ
และข้อ 3
ฉันรู้ว่าเธอเพิ่งกินถั่วอบ กับไส้กรอกทั้งจาน
เอาละ
มองตาฉัน
แล้วบอกมาว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณตา
- ไอ้ทุเรศ - มาร์ทา
บอกมาให้หมด
- อลัน มันต้องมีทางสิ - ไม่
ผมเบื่อจะพูดข้อมูลเดิมซ้ำๆ แค่ 2 อย่าง
ถ้าฮาร์ลานมีสติดีตอนแก้พินัยกรรม
- ซึ่งเรายืนยันว่าใช่ - คนสติดีๆ จะทำงี้เรอะ...
- เขาบ้าไปแล้ว - ทำแบบนี้เท่ากับไร้สติ
ไม่ใช่ในทางกฎหมาย
คุณไม่ชอบ ไม่ได้แปลว่าพินัยกรรมนี้มิชอบ
แล้ว...
- อิทธิพลครอบงำล่ะ - อิทธิพลครอบงำ ใช่ๆ
- เพิ่งกูเกิลมารึไง - ถ้ามาร์ทาล่อลวงพ่อ
- ถ้าเธอจูงจมูกเขา - ถ้าเรารู้ว่าเธอทำบางอย่างที่ไม่ควรทำละ
คุณต้องมีหลักฐานแน่นหนา
ศาลที่เคารพ เธอหลอกให้เขาหลงรัก
ด้วยความขยันและอารมณ์ขัน
ฟังไม่ขึ้นสักกะนิด
กฎผู้ฆ่าล่ะ
ฉันเพิ่งกูเกิลมา
กฎผู้ฆ่าไม่เข้าข่ายเลย
ไอ้กฎผู้ฆ่านี่คืออะไร
ถ้าใครมีความผิดฐานฆ่าเจ้ามรดก
จะหมดสิทธิ์รับมรดก
ถ้าใครมีความผิดฐานฆ่าเจ้ามรดก จะหมดสิทธิ์รับมรดก
เหมือน โอ.เจ. ซิมป์สัน
ใช่
เหมือนโอ.เจ.
แต่ฮาร์ลานน่ะฆ่าตัวตาย
คุณนักสืบบ๊อง
คุณบอกว่าสืบเรื่องนี้อยู่ ชัดๆ เลย
คุณว่าเป็นการฆาตกรรม
ผมชื่อ บล็องก์ ต่างหากครับ
หลายเรื่องยังไม่กระจ่าง
แต่ใช่ครับ
ผมสงสัยว่าเป็นการฆาตกรรม
มาร์ทาเหรอ
ทุกคนยังคงเป็นผู้ต้องสงสัย
พล่ามไปเรื่อย
ผมไม่เชื่อไอ้สูทขนสัตว์นี่
ส่วนอลัน คุณมันไร้ประโยชน์สิ้นดี
ซึ้งเลย
มีทางเดียว เธอต้องสละมรดก
- เธอรู้อยู่แก่ใจ - ใช่เลย
ใช่ๆ
มันถึงจะถูกต้อง
แม่
ปู่อยากยกให้มาร์ทาก็เป็นสิทธิ์ของปู่
ไม่
นี่ไม่สมเป็นเขา เขารักเรา
เขาอยากดูแลเรา และให้แกได้เรียนสูงๆ
เม็ก
คิดว่าแม่จ่ายค่าเรียนให้แกไหวเหรอ
อึ้งละสิ
พูดเองยังไม่อยากเชื่อ แต่มันจริง
ฉันว่าบล็องก์สงสัยฉันแต่แรก
ฉันต้องติดคุกก็ช่าง แต่แม่ฉัน
น้องสาวฉัน
เรา...
พูดอะไรบ้างสิ
นึกว่าฉันเป็นคนเดียว ที่เล่นโกะชนะเขาได้
นึกว่ามันมีความหมายเสียอีก
อ๋อ ฉันรู้
คืนงานเลี้ยงนั่น
ตอนฉันคุยกับเขาครั้งสุดท้าย
เถียงกันครั้งสุดท้าย เขาบอกว่าเธอน่ะ...
เล่นโกะชนะเขาบ่อยกว่าฉัน ฉันก็งงว่า
มาบอกฉันทำไมเรื่องนี้
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
มันอาจมีความหมายจริงๆ
ฉันไม่บอกครอบครัวหรอก
เธอไม่ต้องติดคุก นักสืบนั่นเอาผิดเธอไม่ได้
เธอไม่ต้องยอมเสียเงินนั่นไป
คุณตาอยากยกให้เธอ จนยอมทำขนาดนั้น
เขาจะเอาแบบนี้ ให้ครอบครัวโดนแบบนี้
และให้เธอได้แบบนี้
มาถึงขั้นนี้แล้ว
ฉันจะช่วยทำจนสำเร็จ
นี่ไม่สมเป็นคุณเลย
แจ้งจับฉันเดี๋ยวนี้ คุณก็ได้มรดกส่วนของคุณ
ทำไม
เพราะสมน้ำหน้าครอบครัวฉัน
ฉันจะช่วยให้เธอพ้นผิด
เสร็จแล้ว...
เธอก็แบ่งมรดกส่วนของฉันมา
จบสมหวังกันถ้วนหน้า ทั้งเธอ ฉัน...
ฮาร์ลาน
จริง
ดีไหม
"เม็ก"
- เม็ก - มาร์ทา
- เมื่อกี้สุดๆ - นั่นิส
เธอโอเคไหม
โอเค เธอล่ะ
ใช่ๆ ฉันโอเค
พวกนั้นไม่รู้ว่าฉันโทรหาเธอ คือฉันอยาก...
ขอโทษนะ ที่ทุกคนทำตัวแบบนี้
แล้วก็
อยากถามด้วยว่า เธอจะทำยังไง
ทำอะไรเหรอ
เรื่อง... พินัยกรรมน่ะ
เธอจะทำยังไง
แล้วเธอว่าฉันควรทำยังไง
เธอควรทำอย่างที่คิดว่า...
ถูกต้อง
คือ...
ฉันว่าเธอควรคืนมันให้เรา
ปู่ดูแลเราเสมอ เราคือครอบครัวของท่าน
เธออาจรักท่านเหมือนครอบครัว แต่เราคือครอบครัวตัวจิรง
อือ
แล้ว... มาร์ทา นี่มันไม่แฟร์เลยนะ
เราดีกับเธอเสมอ
เธอก็เหมือนครอบครัว เราจะดูแลเธอ
แต่เธอต้องทำให้มันถูกต้อง
เธอรู้ว่าทำยังไง
มาร์ทา
แม่ฉันถังแตก
แม่บอกว่าฉันคงไม่ได้เรียนแล้ว
ไม่นะ เม็ก
ฉันไม่ให้เป็นแบบนั้นหรอก
ใช้เงินเท่าไหร่ก็เอาไปเลย ฉันไม่ทิ้งเธอแน่
ฉันจะดูแลเธอเอง ฉันสัญญา
เข้าใจไหม
ขอบใจ
แล้วพอฉัน...
เอาละ
บล็องก์เจอเบาะแสอะไรที่บ้านนั้นไหม
เขาเจอโคลนที่ชั้นบน
จากตรงหน้าต่างที่ฉันแอบเข้าไป
บ้าจริง
เป็นรอยเท้าเลยไหม
ไม่
ก็ยังดี
ดีแล้ว นี่...
เก็บตัวเงียบสัก 2-3 วัน เดี๋ยวคดีก็ถึงทางตันแน่
นายบล็องก์นั่นอวดเก่งยังไง ก็ไม่มีหลักฐาน
นี่
อย่าเครียด
ลุกเลยมาร์ทา
มีคนมา มีของมาเพียบ
มั้ง อลิซ ฉันก็ไม่รู้
- อะไรเนี่ย รีบลุกเลย - "ไม่ได้รับ 28 สาย"
เราแทบไม่รู้ว่า มาร์ทา คาเบรรา เป็นใครและเป็นอะไรกับ...
มาร์ทา อะไรกันเนี่ย
แกไปทำอะไรมา
ที่นี่เหรอ
เออน่ะสิ
งั้นมันจริงใช่ไหม
เรารวยแล้ว
โอ้พระเจ้า
อรุณสวัสดิ์ คุณนายทรอมบีย์
ไฉนคนรุ่นเยาว์จึงไม่รู้จักความเศร้า
ผมก็ไม่ทราบ
แต่เชื่อว่าคนเรายิ่งรู้สึกลึกล้ำไปตามวัย
รวมถึงความเศร้า
ผมดั้นด้นมาเพื่อแสดงความเสียใจ
ที่คุณสูญเสียบุตรชาย
หวังว่าคงไม่เป็นการอวดดี
หรือมองครอบครัวคุณ ในแง่ร้ายเกินไป
หากผมสงสัยว่า ผมเป็นคนแรกที่ปลอบโยนคุณ
ที่แท้พวกเขายังเยาว์นัก
สิ่งหนึ่ง ที่ยิ่งทวีขึ้นตามวัย
คือความเหนื่อยล้า
ผมเหน็ดเหนื่อยยิ่งขึ้นทุกวี่วัน
เหนื่อยหน่ายกับสิ่งที่ทำ
ออกไล่ตามไขว่คว้าหาความจริง
คนเราหลีกหนีความจริงไม่พ้น
ทว่าส่วนที่ซับซ้อนยุ่งยาก
ไม่ใช่ความจริง
แต่อยู่ที่เราจะทำอย่างไร เมื่อรู้ความจริง
ผมว่าคุณมีเรื่องอยากบอกผม
ผมว่าคุณมีสติสมบูรณ์ดี
และบอกผมได้สบายว่าคุณเห็นอะไร
ในคืนงานวันเกิดลูกชายคุณ
แต่ผมยินดีรอ
ผมไม่รีบ
อันที่จริง
นั่งเป็นเพื่อนคุณแบบนี้ก็เพลินดี
ทนายแห่กันมา
ท่าทางไม่เบาทั้งนั้น
ให้ของพวกนี้กับนามบัตรไว้
- มีอีกเป็นตั้งๆ ตอนแม่กลับมาเจอ - ใจเย็นๆ นะคะ ทุกอย่างต้องเรียบร้อย
แม่ไม่ชอบเลย มาร์ทา แม่ไม่สบายใจ
หนูก็ไม่ชอบ
หนูจะแอบออกไปข้างหลัง
เดี๋ยวก็กลับ อย่าคุยกับใครเลยนะ
รีบไปรีบมานะ
วอลต์
ใช่ คือฉัน...
เธอเป็นไงบ้างล่ะ
วอลต์ ฉันไม่รู้เรื่องมาก่อนเลยนะ
- เราเข้าใจดี - ทุกอย่างเลย
เราเข้าใจดี
เมื่อวานเราสติแตกกันไปหน่อย
ก็ไม่แปลกค่ะ
ฉันยังไม่ได้ดูอันไหนเลย
คงเป็นทนายกับนักบัญชีแถวนี้ ที่เห็นข่าวแล้วคิดฉวยโอกาส
เธอควรระวังคนพวกนี้
มาร์ทา เธอคิดจะสละมรดกไหม
ฮาร์ลานอยากให้เป็นแบบนี้
ก็ใช่
แต่ฮาร์ลานทำเธอเดือดร้อนหนักนะเนี่ย
เขาไม่ควรทำแบบนี้เลย
คิดดูสิ
ทั้งนักข่าว ทั้งการตรวจสอบที่จะตามมา
เรารู้ๆ กันอยู่ เรื่องแม่เธอ...
- แม่ฉัน - ใช่
เม็กบอกอะไรคุณ
ไม่ใช่อย่างนั้น
เธอเข้าใจผิด
เราไม่เล่นงานเธอเรื่องนี้หรอก
แต่มาร์ทา ถ้าแม่เธอเข้าเมืองผิดกฎหมาย
มีโทษอาญา
พอเธอได้มรดกกองนี้แล้วโดนจับจ้อง
ฉันกลัวเรื่องจะแดงออกมา
เราไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น เราปกป้องเธอได้
ไม่ให้มันเกิดขึ้น
หรือเมื่อมันเกิดขึ้น
หมายความว่า
ต่อให้เรื่องนี้แดงออกมา
คุณก็ใช้ทรัพย์สิน ของครอบครัวคุณช่วยได้
ใช่
ถ้าจ้างทนายที่เก่งพอ
ไม่เอาแถวนี้ ต้องเป็นทนายนิวยอร์กหรือดี.ซี.นู่น
ถ้าเงินถึงน่ะย่อมได้
ไม่ใช่ว่าเรื่องต้องแดงออกมาหรอกนะ
แต่ ใช่
ดี ตามนั้น
ตามนั้น
เพราะฮาร์ลานยกทรัพย์สิน ให้ฉันหมดแล้ว
ฉันย่อมจัดการได้ด้วยทรัพย์สินของฉัน
ฉันหาทนายเก่งๆ ได้แน่
มาร์ทา เดี๋ยว
แน่ใจนะว่า
จะเอาแบบนี้
"ฉันรู้ แกทำอะไรลงไป"
"สงสัยจะเป็นบล็องก์"
นี่มัน อะไรเนี่ย
ป้ายห้อยกระเป๋าพยาบาลของฉัน
พวกเขาเอากระเป๋าไปทำไมก็ไม่รู้
แต่สำเนานี่มีแค่หัวกระดาษ ผลตรวจสารพิษในเลือดของฮาร์ลาน
ผลเลือดจะบอกว่ามอร์ฟีนเกินขนาด
งั้นฉันซวยแน่
คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง
เคยช่วยฮาร์ลานค้นคว้าอยู่ซัมเมอร์นึง
แต่นี่มันแผนแบล็กเมลอีท่าไหน
หลักฐานจริงก็อยู่ในแล็บชันสูตรแถวนี้
ไม่บอกข้อเรียกร้องหรือนัดพบ
งั้นส่งไอ้นี่ให้เธอทำไม
"สำนักงานชันสูตรนอร์โฟล์กเคาน์ตี"
อาจครึ่งชั่วโมง หรือชั่วโมงนึง
ต้องให้ดับสนิท
มันต้องใช้เวลาถึงจะรู้สาเหตุ
เกิดอะไรขึ้น
- หวัดดีครับ - ไง
- ขอบคุณมาก - ยินดี
ตอนตี 5 ระบบความปลอดภัย เตือนพร้อมกันหมด
ไฟลามเร็วมาก ทั้งตัวอย่างเลือด บันทึก
หลักฐานพวกนั้นไม่เหลือซาก
ไม่มีเจ้าหน้าที่อยู่ข้างในก็โชคดีแล้ว
กล้องวงจรปิดล่ะ
นั่นไง
จะว่าไป วิดีโอจากกล้องที่บ้านทรอมบีย์
ภาพก็ล่มหมดเฉยเลย
ผลชันสูตรที่ค้างอยู่คือเรื่องไหน
เหลือแค่ผลตรวจเลือด
ผลเลือด
เวรสิ
บ้าไปแล้ว
เผาตึกทั้งหลัง เพื่อแบล็กเมลฉันเชียวเหรอ
งั้นสำเนาชุดเดียวที่มัดตัวเธอได้ ก็อยู่กับคนแบล็กเมล
- มันไม่โทรหรืออีเมลมาสั่งอะไรเลย - เปล่า
ฉันยังไม่ได้เช็กเมล
มีมา 1
นั่นไงล่ะ "1209 ถนนโคลัมบัส ตอน 10 โมง"
เข้าใจใช่ไหม
ถ้าทำลายสำเนาชุดนั้นได้
เธอก็รอดแล้ว
แย่แล้ว
มาร์ธา ฟังฉันอยู่ไหม
ฟัง
เอลเลียต
รีบไปเร็ว
เร่งหน่อย เบบี้ไดรเวอร์
เวรแล้ว
คิดผิดไหมล่ะที่ช่วยฉัน
คิดผิดที่ไม่ขับบีเอ็มมา
เวรสิ
"อาจเป็น เบนัวต์ บล็องก์"
- ไล่ตามรถบนถนนวอชิงตัน - พูดชัดๆ ว่าห้ามลงมือ
ห้ามลงมือ
- นี่ผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรม - พูดแล้วๆ
เร็วเข้า เหยียบสุดรึยัง
เหยียบมิดแล้วเนี่ย
- ชาตินี้คงหนีพ้น - ฉันจอดละ
ถ้าพลาดโอกาส ไปเอาใบผลเลือดก็จบเห่
ให้ตายสิ
จอดทำไม
จอดกลางถนนเพื่อ
เกาะดีๆ
โอ๊ย ใจเต้นระทึก
หายใจไม่ทั่วท้องเลย
เอาละ
ต้องไปที่ไหนนะ
1209 ถนนโคลัมบัส
โอเค พวกนั้นจะเอาอะไรฉันก็ยอม
- ทุกอย่าง - ขอแค่ได้ใบผลเลือด
- แล้วทำลายทิ้งซะ - ทำลายทิ้ง
ให้ตายเถอะ แรนซัม
นี่ ขอบคุณนะ
ไม่มีคุณ ฉันไม่รอดแน่
แย่แล้ว
ลงมา
เป็นการขับรถไล่ล่าที่ห่วยสุดๆ แล้ว
เอามือลงได้
ผมคุยกับคุณทวด เวเนตตา ทรอมบีย์
คืนงานเลี้ยง ท่านเห็นคนปีนโครงไม้ขึ้นไปชั้น 3
คุณดรายส์เดล...เชิญ
ค้นตัวดูให้ทั่ว
อะไรกันเนี่ย
คุณทวดบอกว่า "แรนซัมกลับมา"
เอามือวางลง
ผมไม่รู้เขากลับไปทำไม แต่เดี๋ยวก็รู้
มีของมีคมไหม
ก้มต่ำหน่อย ขอบคุณ
- ไม่ต้องขอบคุณหรอก - เขาบอกให้คุณขับหนี
ตอนที่เห็นผมเหรอ
ค่ะ
บล็องก์ ขึ้นรถสิ
ผมจะนั่งไปกับมาร์ทา
ไปโรงพักกัน
ผมอยากรู้ว่าเขาพูดอะไรกับคุณบ้าง
ขอสรุปสถานการณ์ให้ฟังก่อน
คดีนี้มีเงื่อนงำแต่แรก
มันมีช่องโหว่อยู่ตรงใจกลาง
เหมือนโดนัท
ผมเรียบเรียงความคิดอยู่ ถ้าเบื่อก็บอกนะ
ผมว่าคนร้ายใกล้จนมุม
ครอบครัวนี้จนแต้ม
แรงจูงใจแบบจนตรอก
แล้วใครกันที่จ้างผม
การก่อเหตุที่ไม่น่าเป็นไปได้
แต่มันก็...
เหมือนโดนัท
ขาดแค่ตรงกลาง
หาเจอเมื่อไหร่ ปริศนาก็คลี่คลาย
ความจริงก็แจ่มแจ้งแดงแจ๋ ทุกอย่างจะปรากฏให้เห็นแน่นอน
ขอแวะหน่อยได้ไหมคะ
ฉันต้องไปเอาของ
แค่แป๊บเดียวเอง
เอาสิ
- รอฉันเดี๋ยวเดียว - ระวัง...
ประตู
มีใครไหม
ฉันไม่รู้ คุณต้องการอะไร
จะเอายังไงก็ลองคุยกัน
แต่ต้องมาตกลงกันที่นี่เดี๋ยวนี้
แล้วฉันจะเอาผลเลือดกลับไป
นี่
แฟรน
ไม่นะ แฟรน
แย่แล้ว
ได้ยินฉันไหม
ถ้าได้ยินก็ทำท่าบอกหน่อย
- เธอ... - ฉันเอง มาร์ทา
คุณส่งอีเมลนัดฉัน
ฉันมาที่นี่ไง เป็นเพราะฤทธิ์ยาเหรอ
ฉันจะเรียกรถพยาบาล ไม่ต้องกลัว
- "มอร์ฟีน" - เดี๋ยวก็ปลอดภัยแล้ว
- แข็งใจไว้ - สำเนา
- อะไรนะ - สำเนา
ซุกไว้
อะไรนะ คุณพูดอะไร
อีคนร้าย
ไม่รอดแน่
พอที
"โทรออก 911"
911 ค่ะ มีเหตุร้ายอะไรคะ
ภาพเธอแจ่มชัด ในใจ
บางคราวฉันได้แต่ ยืนเคว้งคว้างเพียงลำพัง
ไม่ไปทางซ้าย...
ตายละวา
ขอบใจนะที่บอกความคืบหน้า
ไม่ต้องหรอก ผมจะพาเธอเข้าไป
เมื่อรู้ว่าคุณแม่บ้านปลอดภัย
ตอนนี้ยังร่อแร่
ตามนั้น
พอกันที มีคนเจ็บตัวแล้ว
ฉันจะบอกความจริงกับคุณ
ไอ้หนุ่มแรนซัม เพิ่งบอกผู้หมวดเอลเลียตหมดแล้ว
ดี
เอ๊ะ น่ากลัวเขาจะโกหกเพื่อช่วยฉัน
- เขาบอกเรื่องจริง ที่ฉันเผลอสลับ... - บอก
- แล้วก็ปลอมตัว - บอก
แล้วก็เรื่องแบล็กเมล
แต่แฟรนฉีดมอร์ฟีนของฉันทำไม
เธอคงขโมยกระเป๋ามาจากบ้านนั้น
แต่ดูเธอไม่น่าติดมอร์ฟีน
หรือเพราะติดถึงต้องแบล็กเมลเอาเงิน
ไม่รู้แล้ว ช่างมันเถอะ
ฉันสมควรเป็นคนบอก พวกทรอมบีย์เอง
- อย่าดีกว่า - ฉันต้องทำ ฉันอยากทำจริงๆ
หมอมีเบอร์ฉันแล้ว
แฟรนเป็นยังไงเขาจะโทรบอก
ก็ได้
ผมจะเรียกพวกทรอมบีย์ไปที่บ้านนั้น
ให้ตำรวจไปคุ้มกันด้วย
เสร็จแล้วจะได้จับฉัน
เล่าทุกอย่างให้ผมฟังระหว่างทางนะ
ผมไม่อยากเจอเรื่องเซอร์ไพรส์อีก
แฟรนบอกว่าซุกซ่อนสำเนาไว้ แล้วพูดว่า
"อีคนร้าย แกไม่รอดแน่"
แล้วฉันก็เรียกรถพยาบาล
แค่นั้นแหละ
เอาละ
พร้อมนะ
เธอเอง
เธอสำนึกแล้วใช่ไหม
เธออยู่นี่แล้ว ริชาร์ด
- เธอพูดเองได้ - ทุกคนมาครบรึยัง
- อยู่ในห้องนั่งเล่น - ผมอยากให้อยู่พร้อมหน้า
จะได้สะสางเรื่องนี้เสียที
ไง
- ขอโทษนะที่ปูดเรื่องแม่เธอ - เม็ก ช่างเถอะ
- ฉันกลัวน่ะ ฉันไม่ได้อยากบอก - ฉันเข้าใจ
พูดจริงๆ
ฉันเข้าใจ ไม่เป็นไร
ฉันขอโทษ
อยากเล่นของที่แฟรน 'ซุก' ไว้เลย
ผมยังคิดว่าไม่ควรเลย
แต่ทั้งครอบครัวมากันแล้ว
ฉันรู้แล้วว่าผลเลือดอยู่ไหน
"ผลตรวจสารพิษ"
ที่แท้เธอตั้งใจบอกที่ซ่อน
นี่จะช่วยยืนยันทุกอย่าง
เอาไปได้เลย
คุณเป็นนักสืบที่ไม่ได้เรื่องเลยนะ
ทีคุณล่ะ
คุณเป็นฆาตกรที่ห่วยสิ้นดี
เรา 2 คน คงเหมาะกันแล้ว
พวกคุณดีกับฉันมาตลอด
เรื่องที่ฉันจะพูด คงทำให้รู้สึกแย่มาก
แต่หลังจากต้องเผชิญเรื่องไม่กี่วันมานี้
พวกคุณควรได้ฟังมันจากปากฉัน
- ฉัน... - ช้าก่อน
พวกคุณไม่ได้ทำดีกับเธอ
มีแต่ทำเรื่องน่าทุเรศ
เพื่อแย่งสมบัติที่หลุดมือไป และเธอสมควรได้
พวกคุณมันฝูงแร้งรุมจิก
อำมหิตคิดร้าย
ฟังนะ
คราวนี้คุณไม่ได้ดั่งใจง่ายๆ หรอก
คุณคาเบรราตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า
จะไม่สละมรดก
- อะไรนะ - ว่าไงนะ
และนักสืบอย่างผม จะแนะนำตำรวจท้องที่
ให้สรุปการตายของ ฮาร์ลาน ทรอมบีย์ ว่าเขาฆ่าตัวตาย
- เป็นอันปิดคดี - บล็องก์
- ว่าไงนะ - ขอบคุณที่มากัน
- สวัสดี - อะไรกันเนี่ย บอกที
นี่มัน ผิดจากที่คาด
- ใครงงบ้าง - ไม่ใช่อย่างที่คิดไว้เลย
บอกทีได้ไหมว่าทำไม
- ได้สิ - ฉันอยากสารภาพความจริง
- มันจบแล้ว - เกือบจบ
- บล็องก์ อะไรกันเนี่ย - เดี๋ยว
จนท.แวกเนอร์
ห้ามทั้งครอบครัวเข้ามา ให้ออกจากบ้านไปเลยยิ่งดี
- แต่คุณกับลูกน้องเตรียมพร้อมไว้ - ให้ทั้งครอบครัวออกไป
ใช่ ยกเว้น...
- ขอบคุณ - ตกลง
บล็องก์ นี่มันอะไรกันนักหนา
- ตามใจผมเถอะ - บล็องก์
ฉันบอกแรนซัม แรนซัมบอกคุณ ทีนี้ฉันบอกคุณเอง
เรื่องจริงแท้แน่นอนคือ ฉันฆ่าฮาร์ลาน
ใช่ คุณบอก ใช่ เขาบอก เออใช่ แต่เดี๋ยว...
ตอนอยู่บนรถ ผมพูดเรื่องรูตรงกลางโดนัท
สิ่งที่คุณกับฮาร์ลานทำในคืนเกิดเหตุ ดูเผินๆ เหมือนอุดช่องโหว่นั้นพอดี
เป็นโดนัทบอล ในรูโดนัท
แต่เราต้องลองมองให้ถ้วนถี่
แล้วจะเห็นว่าโดนัทบอลลูกนั้น...
ก็มีรูอยู่ตรงกลาง
มันไม่ใช่โดนัทบอล
แต่เป็นโดนัทอันจิ๋วที่มีรูโหว่เช่นกัน
โดนัทของเรา จึงโหว่ในโหว่
บล็องก์ คุณคงสนุกมาก...
มีคนจ้างผมทำไม
ใครจ้างผมมาเพื่ออะไร
ถ้าเจอความผิด จะได้เปลี่ยนผลพินัยกรรม
แต่มาจ้างตั้งแต่ก่อนเปิดพินัยกรรม
แปลว่า...
ใครคนนั้นต้องรู้ว่า พินัยกรรมเขียนอะไรไว้
ซ้ำร้าย
ใครคนนั้นต้องรู้ว่ามีการกระทำผิด
มิหนำซ้ำ...
ถ้าตั้งใจให้มาร์ทาเสียสิทธิ์รับมรดก
แปลว่ารู้เรื่องมาร์ทาทำฮาร์ลานตาย
เงื่อนไขช่างสลับซับซ้อน
มีคนรู้เรื่องมาร์ทาแล้วอยากแฉ
แต่ไม่อาจเปิดเผยว่ารู้ได้ยังไง
แฟรนไง
เธอแบล็กเมลฉัน เธอรู้เรื่องที่ฉันทำ
แต่ถ้าแฟรนจะขู่เอาเงิน ก็ย่อมไม่อยากให้คุณถูกเปิดโปง
อาจมีคนในบ้าน เห็นมาร์ทาทำเรื่องน่าสงสัย
แต่พวกเขาพูดออกมาเลยก็ได้นี่
เหตุผลมันไม่ง่ายขนาดนั้น
บัดนี้ ปริศนาทุกอย่างไขกระจ่างแล้วว่า
คดีนี้คือโศกนาฏกรรม แห่งความผิดพลาด
มาร์ทา คุณฟังแล้วคงเจ็บปวด
แต่มีคนร้ายอย่างน้อย 1 คน เป็นตัวการ...
ผู้ลงมือกระทำผิด ด้วยเจตนาร้าย
ก่อกรรมทำชั่วเพราะเห็นแก่ได้
เจ้าหน้าที่แวกเนอร์
เจ้าหน้าที่แวกเนอร์ทำ
เปล่า
มาร์ทา ฉันขอโทษที่บอกตำรวจทุกเรื่อง
ฉันนึกว่าความแตกแล้ว ฉันขอโทษ
ไม่เป็นไร แรนซัม
แบบนี้ดีแล้ว
ไม่ทุกเรื่องหรอกมั้ง
นี่เพราะเรื่องที่คุณทวดบอกเหรอ
คืนนั้นท่านเห็นฉัน
แล้วนึกว่าเป็นแรนซัม
อันนั้นเดี๋ยวว่ากัน
แต่ตอนนี้
คุณฮิวจ์ แรนซัม ดรายส์เดล
ช่วยบอกเราทีว่า
คุณจ้างผมทำไม
ผมจ้างคุณ
ก็ได้ ย้อนกลับไปคืนงานเลี้ยง
คุณเถียงกับฮาร์ลาน
บางคำดังไปเข้าหูเด็กหนุ่มนาซี ที่ช่วยตัวเองอยู่ในห้องน้ำ
"พินัยกรรม" กับ "ผมเตือนแล้วนะ"
คุณกับฮาร์ลานเจ้าอารมณ์อยู่แล้ว
คุณชอบเชือดเฉือนทำร้ายจิตใจกัน
ผมว่า เขาคงไม่ยั้งปากไว้แน่ๆ
ไม่ๆๆ
ผมเชื่อว่า
ฮาร์ลานบอกคุณจนหมดเปลือก
พูดเป็นเล่นน่า
เงินสักแดง หรืองานเขียนสักคำ ก็จะไม่ยกให้พวกมัน
และแกด้วย
มาร์ทา
แรนซัมเล่าว่าเขากับฮาร์ลาน คุยตบท้ายด้วยเรื่องอะไรนะ
ฮาร์ลานบอกว่าฉันเล่นโกะชนะเขา
ไอ้ผมก็นึกสงสัยว่า "มาร์ทาเรอะ"
เถียงกันเรื่องพินัยกรรม แล้วลากไปเรื่องมาร์ทาได้ยังไง
เหตุผลเดียวก็เห็นๆ กันอยู่
พูดบ้าๆ น่า
ทิ้งทรัพย์สมบัติให้เสียเปล่า
ไม่ ฉันจะยกให้มาร์ทา
ทั้งหมดเลย
พยาบาลบราซิลนั่น
เสียสติไปแล้วรึไง
ฉันเพิ่งจะมีสติก็คราวนี้
- ฮาร์ลาน ผมไม่ยอมแน่ ผมไม่อยู่เฉยแน่ - ฉันแก้พินัยกรรมแล้ว
เรียบร้อย
ผมเตือนแล้วนะ
คิดเองเออเองทั้งนั้น
ยอมรับ
แต่แบบนี้จึงจะสอดคล้อง กับเหตุการณ์หลังจากนั้น
คุณผลุนผลันขึ้นรถ ขับไปในความมืด
ต่อมาคุณบอกมาร์ทาว่า คุณรู้สึกอะไรอย่างแรงกล้านะ
รู้แน่แก่ใจ
ว่าต้องพึ่งตัวเองให้ได้นับแต่นี้ไป
ใช่เลย
มาร์ทา พินัยกรรม ฮาร์ลาน
"ทำเพื่อตัวเองสิ"
"แบบนี้ไม่มีทางรอด"
แล้วคุณก็คิดแผนได้
คุณย้อนกลับมา
ตั้งใจหลบกล้องตรงประตูรั้ว
จากนั้นเดินมาที่บ้าน
แอบปีนโครงไม้เข้าบ้าน
เพื่อหลบเลี่ยงสายตาครอบครัว
ซึ่งยังกินเลี้ยงอยู่ชั้นล่าง
สิ่งที่คุณจะทำนั้น
มันใช้เวลา
แต่จำเป็นต้องอยู่ตามลำพัง ไม่มีใครพบเห็น
คุณรู้ว่าฮาร์ลานใช้ยาอะไร
และรู้ว่าคืนนั้น มาร์ทาจะฉีดอะไรให้เขา
คุณรู้ด้วยว่า
ถ้ามาร์ทาเป็นคนทำให้เขาตาย
แม้โดยไม่เจตนา
กฎผู้ฆ่า จะล้างผลของพินัยกรรมที่เพิ่งแก้
และคุณจะได้ส่วนของคุณคืน
คุณใช้กระบอกฉีดในกระเป๋าใบนั้น
สับเปลี่ยนยา 2 ขวด
และเพื่อตัดหนทางแก้ไข...
คุณจึงเอายาต้านพิษ
นาล็อกโซน ไปด้วย
ไม่นะ เป็นไปไม่ได้
นั่นคือความจริง
ส่งขวดมอร์ฟีนมา เดี๋ยวก็รู้
ถ้ามันจริง ถ้ายาในขวดสลับกัน
งั้นตอนฉันฉีดผิดขวดก็เท่ากับ...
ฉันสลับมันกลับโดยบังเอิญ
งั้นที่ฉีดให้ฮาร์ลาน...
คือยาที่ถูกต้อง
ใช่
แต่ไม่ใช่โดยบังเอิญ
ผมแปะเทปกาว ทับฉลากยา 2 ขวดนี้
ตัวขวดน่ะเหมือนกัน
"มอร์ฟีน"
คุณรู้ได้ยังไงว่าขวดนี้คือมอร์ฟีน
ฉันรู้เอง
คุณรู้เพราะมันมีสี และความหนืดต่างกัน
แม้เพียงน้อยนิดจนดูไม่ออก
คุณรู้เพราะฉีดมันมาเป็นร้อยครั้ง
คุณฉีดยาให้เขาถูกแล้ว
เพราะคุณเป็นพยาบาลที่ดี
งั้นฮาร์ลาน...
เสียใจด้วยมาร์ทา แต่ใช่
ฮาร์ลานไม่เป็นอะไรเลย
เลือดเขาปกติดี
สาเหตุการตาย คือการฆ่าตัวตายเพียงเท่านั้น
คุณไม่มีความผิดใด
นอกจากทำไม้หัก กับเล่นละครแสนอ่อนหัด
อันที่จริง ถ้าฮาร์ลานยอมฟังคุณ แล้วเรียกรถพยาบาล
ตอนนี้เขาจะยังมีชีวิตอยู่
ใช่ ซับซ้อนซ่อนเงื่อน
แต่เรายังคลายเงื่อนปมไม่เสร็จสิ้นเลย
มาร์ทา คุณทวดเห็นคุณ ปีนลงมาแล้วพูดว่า
แรนซัม
นี่แกกลับมาอีกเหรอ
นี่แก 'กลับมาอีก' เหรอ
เพราะตอนหัวค่ำกว่านั้น
แรนซัม แกกลับมาเหรอ
โธ่ มาร์ทา
นี่มันโง่บรมโง่
หลักฐานก็ไม่มี ดีแต่พล่ามเพ้อเจ้อ
ใช่ ไม่มีเลย
แต่ก็ไม่มีหลักฐานว่ามาร์ทาฉีดยาผิด
จึงมีแค่ลมปากคุณ...
เธอสารภาพกับคุณแล้ว
เออ ใช่
ก็จริง
แต่ผมขอพล่ามต่ออีกหน่อย
ดึกดื่นคืนนั้น คุณต้องมาที่บ้านอีก เพื่อสลับยากลับขวดเดิม
แต่คราวนี้หมาอยู่นอกบ้าน
พวกมันเห่าจนเม็กตื่น
คุณเลยช่างมัน
ไว้ค่อยจัดการพรุ่งนี้
ทว่าวันรุ่งขึ้น
ไม่มีข่าวพยาบาลฉีดยาผิดจนคนตาย
แต่เป็นข่าวการเชือดคอฆ่าตัวตาย
บัดนี้สถานการณ์บังคับ ให้มาจ้างผมโดยไม่เปิดเผยตัว
คุณรู้ว่าคุณคาเบรรากระทำผิด
และอยากให้เธอถูกจับได้
แต่ไม่อาจเปิดเผยว่าคุณรู้ได้อย่างไร
ถึงตา...
เบนัวต์ บล็องก์
เบนนี ผมก็เข้าใจนะ...
ศพถูกพบแต่เช้าวันรุ่งขึ้น
ทั้งตำรวจ ทั้งคนชันสูตร
ทั้งครอบครัว แห่มากันเต็มบ้าน
คุณไม่มีทางมาเอากระเป๋าของมาร์ทา เพื่อสลับยาคืนได้
จึงต้องรอโอกาสเมื่อตำรวจสืบสวนเสร็จ
คุณรู้ว่าทั้งบ้านจะไม่มีคน
เพราะเหตุนี้
คุณจึงไม่ไปงานศพ
ทีนี้ก็ไม่มีใครมาสงสัยว่า คุณไปทำอะไรบนห้องเขียนหนังสือ
คุณคิดเช่นนั้น
โธ่ แฟรน
เธอเห็นคุณยุ่ง กับยาของฮาร์ลานในกระเป๋า
เธอไม่รู้หรอกว่าคุณทำอะไร
แต่รู้ว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่
เธอจึงเริ่มคิดแผนการ
จริงด้วย
เธอพูดถึงหนังฮอลล์มาร์ก ที่มี แดนิกา แม็กเคลลาร์
'เร้นเล่ห์เสน่ห์ร้าย'
ที่แท้เธอบอกใบ้เรื่องนี้
เธอรักฮาร์ลาน
และเกลียดแรนซัม
จึงลองพิสูจน์ข้อสันนิษฐาน เพื่อเอาผิดไอ้ระยำนี่
เธอได้สำเนาผลตรวจสารพิษมา
อันนี้ยอมรับ ผมไม่รู้ว่าเธอได้มายังไง
เธอมีญาติ
เธอบอกว่าญาติเป็นพนักงานต้อนรับ ที่สำนักงานชันสูตร
งั้นก็โป๊ะเชะ
ตัวเลขพวกนั้นเธอไม่เข้าใจหรอก
แต่ถ้าแรนซัมทำผิด ผลตรวจย่อมเป็นภัยต่อเขา
เธอจึงถ่ายสำเนาหัวกระดาษ และเขียนข้อความแบล็กเมล
แล้วทำไมเธอส่งมาให้ฉัน
เปล่าเลย
เธอส่งให้แรนซัม
คุณดรายส์เดลได้รับ แล้วรู้สึกยังไงน่ะเหรอ
ลิงโลดใจ
ยังนึกว่ามาร์ทา ฉีดยาผิดตามที่เขาสลับไว้
และผลตรวจสารพิษจะมัดตัวเธอ
เขาไปฟังพินัยกรรมอย่างเริงร่า
ตั้งตารอดูครอบครัวพังพินาศ
ด้วยสบายใจว่าทุกอย่างจะกลับคืน
เมื่อผลเลือดนั้นแดงออกมา
แต่แล้ว
คำสารภาพของมาร์ทา
ทำให้ทุกอย่างกลับตาลปัตร
เขารู้แล้วว่ามาร์ทาไม่ได้ทำผิดเลย
ผลเลือดจะยืนยันว่าเธอไร้มลทิน
พินัยกรรมที่แก้ใหม่ยังมีผล
เขาพ่ายแพ้
ทว่า
คุณตัดสินใจแล้ว
เธอต้องไม่ยอมเสียเงินนั่นไป
คุณไม่ยอมเสียเงินนั่นไป
มาถึงขั้นนี้แล้ว
มาถึงขึ้นนี้แล้ว
อีกแค่ก้าวเดียว
เพียงลงมือปิดฉาก
ไปให้สุด แล้วหยุดเมื่อสำเร็จ
คุณตัดสินใจไปต่อ
ขั้นแรก
ทำลายหลักฐานที่พิสูจน์ว่า มาร์ทาไม่ผิด
ขั้นที่ 2
ส่งอีเมลนิรนามถึงเธอ
เพื่อนัดพบตอนสาย
แล้วเอาข้อความแบล็กเมลไปให้เธอ
ขั้นที่ 3
ไปพบแฟรนตามนัด
นึกแล้วเชียว
แกมันชั่วช้าสารเลว
นึกแล้วว่าฮาร์ลานไม่ฆ่าตัวตายแน่
ถูกต้องแล้วแฟรน
นึกแล้วว่าแกมันฆาตกรโฉด
ทีนี้แหละ แกต้องโดนลงโทษ
อย่าเข้ามา
อย่าเข้ามา อย่าเชียวนะ
"มอร์ฟีน"
บัดนี้ คุณพร้อมปิดเกมแล้ว
มาร์ทาจะได้ข้อความแบล็กเมล แล้วคุณจะคอยชี้นำ
ให้เธอไปตามนัด แล้วคุณจะเป็นไอ้โม่งโทรแจ้งตำรวจ
ให้ไปเจอเธอพร้อมศพ และหลักฐานมอดไหม้
มาร์ทาจะถูกจับข้อหาฆ่าแฟรน
และฮาร์ลาน
เธอพูดว่า
อีคนร้าย
เธอไม่ได้พูดว่า "อีคนร้าย"
เธอไม่ได้พูดถึงฉัน เธอพูดว่า
ฮิวจ์...คนร้าย
"ฮิวจ์...คนร้าย"
เพราะคุณให้คนใช้เรียกชื่อฮิวจ์
เพราะคุณมันระยำ
แผนนี้น่าจะสำเร็จ
แต่เราจับคุณมาสอบปากคำ
จนคุณโทรเรียกตำรวจไม่ได้
และแฟรนก็ซุกสำเนาผลเลือด เผื่อไว้อีกชุด
แถมมาร์ทายังเหนือกว่าคุณอีกครั้ง
เพราะเธอมีจิตใจเมตตา
เธอช่วยชีวิตแฟรน
แม้จะเสียสิทธิ์รับมรดก และต้องเข้าคุก
เธอไม่เล่นตามเกมคุณ
เธอช่วยชีวิตแฟรนไว้
แฟรนยังไม่ตาย
ถูกต้อง
และแฟรน
จะช่วยยืนยัน 'เรื่องเพ้อเจ้อ' นี่
- "โรงพยาบาล" - หรือใกล้เคียง
และส่งคุณ ฮิวจ์
เข้าคุก
คะ
ดีจังเลยค่ะหมอ
เราจะรีบไป ขอบคุณค่ะ
เธอปลอดภัย
เธอพร้อมจะพูดแล้ว
เจ้าหน้าที่แวกเนอร์
ช่วยนำตัวคุณดรายส์เดลไปคุมขัง
หมวดเอลเลียต คุณคาเบรรา กับผม
จะไปสอบปากคำแฟรนที่โรงพยาบาล
เร็วเข้า ลุกเลย
ฉันจะพูดงี้กับเธอคนเดียว
ไม่มีกล้อง ไม่ใช่ในศาล เพราะเธอรู้ว่ามันจริง
เรารับเธอเข้ามาในบ้าน
ให้ดูแลคุณตา ให้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว
แต่เธอกลับคิดจะมายึดครอง
มีหรือฉันจะไม่สู้เพื่อปกป้องบ้าน
สิทธิโดยสายเลือด
บ้านของตระกูลเราแต่โบราณ
อย่ามั่วนิ่ม
ฮาร์ลานซื้อบ้านหลังนี้ในทศวรรษ 80
- จากเจ้าพ่ออสังหาฯ ปากีสถาน - บล็องก์ หุบปาก
เลิกพูดสำเนียงใต้ เหมือนผู้พันไก่ทอดนั่นซะที
เออ ผมฆ่าแฟรน แต่หล่อนไม่ตาย
จะเอาผิดผมเรื่องอะไร
ไหน พยายามฆ่าเรอะ
ก็แค่วางเพลิงกับข้อหาหยุมหยิม
ถ้ามีทนายมือดี ซึ่งผมมี แป๊บๆ ก็ออกจากคุก
จากนั้นฉันจะทำให้แกตกนรกทั้งเป็น
อีดอกโสโครก
เชี่ยไรเนี่ย
แปลว่าเธอโกหก
เออ รู้แล้ว
ใช่
แฟรนตายแล้ว
คุณเพิ่งสารภาพว่าฆ่าเธอ
อะนะ
ไปให้สุด...
เวรสิ
"ลูกรัก เขานอกใจลูก"
ลินดา
เราต้องโทรตามทนายเดี๋ยวนี้
ถามหน่อย
คุณรู้เมื่อไหร่ว่า ฉันเกี่ยวข้องกับการตายของฮาร์ลาน
ตั้งแต่แวบแรก ที่คุณเดินมาตรงหน้าผม
บ้าจริง
ขอให้จำไว้เรื่องหนึ่ง มันสำคัญมาก
ที่คุณชนะ
ไม่ใช่เพราะเล่นตามเกมของฮาร์ลาน
คุณเป็นตัวเอง
คุณเป็นคนดี
ครอบครัวนี้
ฉันควรช่วยพวกเขาใช่ไหม
ผมมีความเห็นของผม
แต่คุณก็คงทำตามหัวใจเรียกร้อง
"บ้านฉัน กฎฉัน กาแฟฉัน"
[THAI]