NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
KARŞILAŞMA
Selam.
Ne istiyorsun lan?
Ateş etmeyeceğim.
Dur.
Temiz.
Oldu mu?
Evet.
Sen olduğunu biliyordum. Biliyordum işte!
Bok biliyordun.
O yürüyüşünü nerede görsem tanırım.
Tanışıyoruz dostum.
Hiç sanmam.
Gözüm seni bir yerden ısırıyor.
-Bak… -Seninle kafa filan bulmuyorum.
Kilometrelerdir seni takip ediyorum.
Biliyorum.
Mesajı bir türlü alamadın.
Evet.
Zaten hep âlem heriftin.
Buradaki insanlar pek dostane değil.
Adım Braithwaite.
Tanıdık geldi mi? Braithwaite.
Gelmedi.
Madem beni tanıyorsun, benim adım ne?
Dur bakayım. Siktir.
Ha siktir, özür dilerim.
Yüz hafızam iyidir ama isim hatırlamam.
Benim de öyle.
Kevin, değil mi?
Doğru ya, KK! Ne haber dostum?
Yok, ben KK değilim.
Bak dostum…
Ben seni tanımıyorum, sen de beni tanımıyorsun.
-Herkes yoluna gitsin. -Dinle, seni tanıyorum.
Öyle uzaktan filan da değil, seni tanıyorum!
Nereden tanıdığımı çözünce güleceğiz, sana söz veriyorum.
Hiç sanmam.
Haklı ya da haksız olmam önemli değil.
Tek bildiğim bu yolda duramayız. Başımız belaya girecek.
Gidebileceğimiz güzel bir yer biliyorum.
Yoldan sapmak gerekecek, pek kolay olmayacak.
Şimdiden söyleyeyim.
Hızlı bir tanesinden kaçarken her şeyim gitti.
Sıçtığımın yaratığı çok hızlıydı. Öyle böyle değil.
El ele verebiliriz diye düşündüm.
Sonuçta aynı mahallenin çocuğuyuz.
Hadi ama.
Elin adamına güvenmekten iyidir.
Yamyama filan denk gelebilirsin.
Kimseyi yedin mi?
-Ne? -Kimseyi yedin mi?
Oraldan bahsetmiyorum.
Bak dostum…
Aşılacak çok sınır kalmadı.
Ama bu sınırı aşanla şuradan şuraya gitmem.
Eh…
Hepimizin kriterleri var.
Aynen öyle.
Katılıyorum.
Siktir.
Nereye gidiyorsun?
İyi misin? Yaralı mısın?
Ben iyiyim.
Bir şeyim yok.
Soruma cevap vermedin.
Haritam var.
Bir yol biliyorum.
Yol mu? Yolu kimden öğrendin?
Derek, değil mi?
Evet, Derek'sin işte. Dur, yoksa Darrell mıydı?
Sende Darrell tipi yok.
Dedim ya, isim hafızam bok gibidir.
Evet, şu tarafta.
Yolu gösterirdim ama sonuçta daha yeni tanıştık.
Bak dostum…
Uykunda ölüp hırlamaya başlayacaksan
beni şimdi uyarsan iyi edersin.
Ben turp gibiyim.
Tabii çoktan ölmediysem.
Öyleyse de zaten siktir et.
Sıçayım.
Dostum, sen ölüysen ben haydi haydi ölüyüm.
Spears.
Yok, o değil.
Hadi.
ÖLÜM
Bak dostum, şu tepelerde neredeyse iki kulağımdan da olacaktım.
Buz kestiler, iki gün kulaklarımı hissetmedim.
His hâlâ tam dönmedi.
Rüzgâr esti mi sızlıyor ama en azından duyabiliyorum.
En azından öyle sanıyorum.
Büyükbabamın bir kulağı sağırdı.
Yani sadece duymak istediğini duyardı, anlarsın ya?
Seni nereden tanıdığımı buldum.
Koca Lita.
Vaktinde onunla yatmıyor muydun?
Çenen amma düşük.
Zor kadındı, hakikaten çok zor kadındı.
O ne?
Bu işin uzmanı sayılmam ama yeni sıçılmış bok gördüm mü tanırım.
Buralarda bir yerlerde.
Bak.
-Tüfeği bana ver, iyi nişancıyımdır. -Ben hallederim.
Baksana.
Tavşanı siktir et, bize at lazım.
Iskalarsam boku yeriz.
Iskalamazsam da yalnız olmayabilir.
-Ne kadar yolumuz var? -Beş gün ila bir hafta.
Bir hafta mı?
Manyak mısın? Adamı niye vurmadın?
Üstündeki herifi vurunca at kaçıp gitmeyecek miydi?
Hadi, mantıklı düşünmüyorsun.
Sana durumu açıklayayım.
Yemeğimiz, suyumuz, barınağımız, ateşimiz yok.
-Güneş de batmak üzere. -Atımız da yok, unutma.
-Randall. Evet, Randall. -Ne?
-Bottoms Up'ta bar fedaisiydin. -Adımı zaten söyledim.
-Kesmezsen tepem atacak. -Sakladığın bir şey mi var?
Burnunu sokmayı kes.
Ne yaptığın kimsenin umurunda değil.
Herkes beyaz bir sayfa açtı.
Geriye sadece senin sözün kaldı.
Bizi hazırlıksız yola çıkarıp istikametimizi saklayan adama bak.
Ben bu tarafa gidiyorum, o kadar.
Sen de gelmek istersen sana engel olamam.
Ama şunu söyleyeyim.
O tarafa da gidebilirsin.
Burası özgür bir ülke.
Orası kesin.
Hayır, ne yapıyorsun?
Eğleniyorum kanka.
Altında bir şey var. Kafasına sık.
Mecbur kalmadıkça mermi harcamam.
Bir yere gidemez.
Hem çok ses çıkacak, anlarsın ya?
Öldür hadi.
Hay sıçayım.
Turp gibisin, öyle mi?
-Kibriti var mıymış? -Birazdan öğreniriz.
Eskiden bisiklet sürecek yaşa geldiysen çakmak ya da kibrit de taşırdın.
Umarım herifin sigarası vardır. Bir dal sigara için canımı veririm.
Kırk yılda bir de olsa şans insanın yüzüne gülüyor işte.
İşte budur.
Sonunda şansımız dönmeye başladı.
-Bu da cabası. -Vay anasını.
12 mermi. Biri de namluda.
13 şanslı sayıdır. İşte bu!
Mecbur kalmadıkça kullanma.
Al hadi dostum.
Sağ olasın.
Bu kadar uzun süre hayatta kaldım.
Çoğu zaman sessiz olduğum için.
Hadi oradan.
Zaten hep âlem heriftin.
Hadi ama, içkisi ve silahı var.
Ateşi de olmalı.
Burada ateş yakmış.
Demek ki yakacak bir şeyi var.
Olmaz olur mu anasını satayım. İşte budur!
Kullanmayı biliyor musun?
Öğrenirim.
Sonunda izci yeteneklerimi kullanıyorum.
Hadi lan, izciymiş.
Evet, elimden bazı işler gelir.
Gidip şuradaki dalları topla.
Ateş yaktığı yerin üstüne diz.
-Tamam mı? -Tamam.
İşte böyle.
Tamam mı?
Deneyelim bakalım.
Hadi bakalım.
Zor işmiş.
-Doğru mu yapıyorsun? -Yanlış yapmıyorum.
Şu an bir sigara için neler vermezdim…
Çok ciddiyim.
Gerçi bir hatun için daha fazlasını da yapardım, o ayrı.
Anlarsın ya.
Anlarsın tabii.
İşte böyle. İyi fikir.
İyi düşündün.
Tamam, şöyle yapacağız.
Duman çıktığında üflemeye başlayacağız.
-Tamam. -Hazır ol.
Hadi, tamam.
Hadi bakalım.
-Hadi. -İşte, biraz daha koy.
-İşte. -Hadi.
Duman.
-İşte, hadi! -Oluyor.
Evet.
Hadi.
-Evet, işte bu. -Ha siktir.
Evet!
İşte bu!
SICAK
Vay anasını.
Seni susturacak şeyin bourbon olacağını düşünmezdim.
Bunun için…
…son anımı bekliyordum.
Ama sikerler.
Cebimde bununla ölmek yerine
keyfini çıkaracağım.
Hadi bakalım.
Kroket yemek için neler yapardım.
Ama onu yersem ölürüm.
Kabuklu yemişlere alerjim var.
Çok feciymiş.
-Alerji demek… -Aynen öyle.
Hadi canım.
-O zaman hepsi bana kaldı. -Ayıp oluyor ama.
Siktir git. Şu şişeyi uzat bakayım.
Al.
Taşak geçmeyi kes, ver şu şişeyi.
Siktir git.
Siktir.
Vay anasını.
Altıncı Cadde.
Sıçtığımın Altıncı Cadde'si.
Seni oradan tanıyorum.
Sen Büyük James'in kardeşisin.
Evet.
Kabuklu yemiş alerjisinin varlığını ilk kez senin yüzünden duymuştum.
Biliyordum işte anasını satayım.
Doğru, bir gün balon gibi şişivermiştin.
Fıstık ezmeli sandviç yemiştin.
Kriptonitin gibiydi.
Haksız mıyım ufaklık?
Bana ufaklık deme.
Abimi nereden tanıyordun?
Herkes nereden tanıyorsa oradan.
Ona çalışıyordum.
BJ'e çalışmayan mı vardı?
-Kimse yüzüne karşı BJ diyemezdi. -Hadi lan.
Ben derdim.
Hele o arabası.
-Hatırlıyorsun, değil mi? -Nefret ederdim.
Ne biçim arabaydı öyle?
Ne bileyim dostum? İnsan bazı şeylere veda edemiyor herhâlde.
-Ama parası da vardı. -Hep vardı.
Evet.
Baksana.
Bir keresinde iki evsiz arabaya girmişti. Arka koltuğunda düzüşmüşler.
Şişeyi uzatsana.
İçerisi göt ve taşak teri kokuyordu.
-Ona rağmen arabadan kurtulmadı. -Vay anasını.
Kaç para kazanırsa kazansın yeni araba almadı.
"Nereden geldiğini asla unutma."
Konuyu her açtığımda bunu söylerdi.
Evet.
Aslında kimse…
James kardeşlerin nereden geldiğini çözemedi.
Ama asıl aklımızda kalan Büyük James değil.
Değil.
Küçük James'ti.
Herkesin aklında o yer etti.
"Küçük James isimleri halleder."
Abin böyle derdi.
Amma çok isim hallettin.
Bazılarını tanırdım.
Ama artık her şey değişti.
Mazide kaldı, değil mi?
Büyük James'in parasına ne oldu?
Bir yerlere istiflemiş diyorlar, doğru mu?
Artık mazide kaldı.
Doğru, mazide kaldı.
-Sen iyi misin? -Sıçayım.
-Dur, bakayım. -Turp gibiyim.
-Bırak da bakayım. -Yaklaşma.
Bir bakayım.
-Yaklaşma dedim, hayır. -Hadi, bir bakayım.
Kes sesini.
Yeter be! Siktirtme…
İstediğin bu mu? Bunu mu yapalım?
Hay sıçayım!
Adi herif…
Ne oldu?
TAKAS ORANI
Siktir.
Hadi, kalk.
-Hadi! -Ne?
Ha siktir.
Siktir, şunu duydun mu?
Siktir.
O herifi vurmuş olsaydın şimdi böyle sorunlarımız olmazdı.
-Belki. -Sence peşimizde mi?
Olabilir ama eğer Azrail'se daha önce iki kez atlattım.
Aynı anda oldu ama ayrı sayılır.
Atla gezen sıradan herifin tekiyse kafasına bir tane sıkıp gidelim.
-Ne dersin? -Evet, gitmemiz gerek.
Yağmur yağıyor, hava buz gibi.
Burada mı kalalım? Yaratıklar suratımıza mı atlasın?
-Haklısın. Tamam, çantayı al. -Tamam.
Bu arada kavgayı ben kazandım. Hadi.
-Siktir. -Gidelim.
Şurada biraz duralım. Belki yağmur azalır.
Siktir.
Bir şey soracağım.
Çok mu kötü?
Altı üstü kurşun yarası, girip çıktı.
Hayati bir yere denk gelmiş olsa şimdiye çoktan ölmüştüm.
Hadi ama, gerçek adını bile söylemiyorsun, sana nasıl güveneyim?
Siktir!
Enfeksiyon kapmış.
Evet.
Çok kötü değil ama enfekte olmuş.
Yarın sabah çam iğnesi çayı yaparım, bitki özü süreriz.
Mikrobunu alır.
Bir kulübeye gidiyoruz.
Dağda bir göl kenarında.
Yeterince yemek var. Bize bir sene filan yeter.
-Su ve silah? -Göl su dolu.
İki tüfek, iki av tüfeği, yeteri kadar mermi var.
Kendi mermini yapmak için gereken şeyler de.
Öyle mi?
Sen nereden biliyorsun?
Benim de ondan.
Bir süre önce istiflemiştim.
İleri görüşlülük diyelim.
Evet, öyle de denebilir.
Evet.
Vay anasını.
Baksana.
Altıncı Cadde'nin köşesindeki dükkânı hatırlıyor musun?
Adı neydi?
Johnson's mı?
Evet, Johnson's Şarküteri. Orayı diyorum.
Eskiden oradan koca koca dondurmalar alırdım.
Evet, tanesi 75 sentti. Tüm çocuklar bilirdi.
Bir sandviçleri vardı ya, darmadağındı.
-The Double-Dip Tri-Tip! -The Double-Dip Tri-Tip.
Evet, ondan da bir tane alırdım.
Çilekli ev limonatası. İçine de biraz votka ekledin mi…
Adını "Braithwaite Kokteyli" koymuştum.
Hay sıçayım.
Bir Double-Dip sandviç, bir Braithwaite Kokteyli olsa
şu an benden kralı olmazdı.
Evet, aynen öyle.
-Bu yağmur dinmeyecek. -Evet.
Şu ne?
-Bu ne lan böyle? -Şurada bir tane daha var.
Bence siktir olup gidelim buradan.
Belli ki beyazların işi.
Bu işin sonu belli. Hadi, şu çantayı al.
Bu tarafta. Hadi.
-Seni kim vurdu? -Tanımıyorum.
Ne fark eder ki? Olan oldu.
-Şimdi onu görsen ne yapardın? -Alnının çatından vururdum.
Demek ki fark eder.
Tamam diyene kadar bitmez.
-Ne? Affetmek mi? -Onun gibi bir şey.
Ben İsa değilim.
İntikamı da sevmem.
Ama bir daha yoluma çıkarsa ya o ölür ya ben.
-Sence adalet bunu mu gerektirir? -Siktiğimin karması bunu gerektirir.
Ya şu an çıkıp gelse?
Yanına gelip gözlerinin içine baksa
"Unutalım, geçmiş mazide kaldı." dese?
İki yöne de gidebilir.
Hepimizin kapatamadığı borçları var.
Şimdi borç toplama vakti değil.
Daha önce hiç ata binmedim.
Ya sen?
Hayır.
Sırtımda iki mermiyle
yerde yatarken
işte bunu düşünüyordum.
Hiç ata binmedim.
Neden bilmiyorum, atları sevmem bile.
Sonra bu sabah…
…ölüm kapımı çaldığında aynı düşünce yine aklıma düştü.
Hiç ata binmedim.
Ama koşarken çok güzeller.
Değil mi?
Siktir.
-Duydun mu? -Evet.
Siktir.
Hay sıçayım, bu tarafa geliyorlar. Hadi, gidelim.
Bir tane daha!
Hadi, gidelim!
Çekil üstümden!
Bırak beni!
O benim silahım!
Sandalyeyi kap!
Çekil!
Siktir.
İyi misin?
Olmayıp ne yapacağım?
Al.
Sağ ol.
Bu da ne böyle?
Bu ne böyle?
ONA TAPINDIK
Ne bileyim?
YÜKSELECEĞİZ
Bak.
Şuna baksana.
Ha siktir.
Leş gibi kokuyor.
Geldiniz.
Evet.
Buradayız.
Söylesene.
Burada ne oldu?
Sona sen kaldın ama tetiği çekemedin mi?
Sizi bekliyordum.
Sağ ol.
İçkiyi fazla kaçırdım.
Ağzından nefes al.
Dedim…
Sana söyledim, bu, beyazların işi dedim.
Çok yoruldum.
Evet.
KÜÇÜK JAMES
Siktir.
Ya soldaydı ya sağda.
Bir saniye, hatırlamaya çalışayım.
Düz de olabilir.
Bence değil.
Değil mi?
Şimdi hatırladım.
Er geç hatırlayacağını biliyordum.
Yavaş yavaş hatırlıyorum.
Küçük James isimleri halletti işte.
Seni öldürmüştüm.
Öldürdüğünü sandın.
Sana iki mermi sıktım.
Öldürmeye yetmeliydi.
Eh… Bazen yeterli gelmez.
Bu bir mucize olmalı, değil mi?
Evet.
Mucize olmalı.
Limonata içerken
sırtımdan iki kez vurmanı
hiç beklememiştim.
Ama ben kindar bir insan değilim.
-Öyle mi? -Artık değilim.
Artık değilim.
Dürüst alayım, düşünmedim değil.
Ama bilirsin işte.
Evet.
-Mazide kaldı. -Aynen öyle, mazide kaldı.
Gerçi…
Silahını kaybetmiştin.
İnanılmaz, değil mi?
Öyle.
-Pek seçeneğin kalmıyor. -Eh…
Hep bir seçenek vardır.
Doğru olan ve diğerleri.
Ama bunlar geride kaldı.
Artık her şey farklı.
Öyle mi?
Zaten hep âlem heriftin.
Senin de çenen hep düşüktü.
Evet, hep öyle derler.
Koşarken çok güzeller.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ