‎(เนื้อหาในตอนนี้ประกอบด้วยฉากฆ่าตัวตาย)
‎(ผู้ชมควรใช้ดุลยพินิจในการรับชม ‎หากคุณหรือคนรู้จักมีปัญหา)
‎(ค้นหาข้อมูลและหนทางแก้วิกฤตได้ที่ ‎www.wannatalkaboutit.com)
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สงครามเย็น)
‎เฮ่! นี่กองทัพ
‎ไหวไหม เดินไหวไหม
‎เธอโอเคไหม
‎เดินทางไหวอยู่
‎ดื่มซะ
‎ไปกันเถอะ
‎ฟังนะ
‎เราจะเดินไปตามรั้ว เข้าประชิดจากทิศเหนือ
‎พอเห็นมันแล้ว เราจะมีไอเดียที่ดีกว่านี้
‎มีกี่ห้อง
‎ฉันไม่รู้
‎จากที่เขาบอก มีคนอยู่ห้าหกคน
‎เป็นเด็กหนึ่งคน
‎โอเค ไปกันเถอะ
‎ทางสะดวก!
‎ทางที่ดีที่สุดคือตรงไป
‎ก้มลง
‎ไป
‎ตรงนั้น ทางซ้าย!
‎หน้าต่างที่ฐานรากเปิดเข้าไปเป็นชั้นใต้ดิน
‎ฉันเห็นคนอยู่ที่ระเบียงด้วย
‎มือปืนคนที่สอง
‎มีศพสี่ศพถูกลากออกมาทางประตูหลัง
‎เท่ากับเหลือในบ้านสามคน
‎กลายร่างไหม
‎โดนยิงที่หัว
‎นี่
‎มองฉัน นี่ มองฉัน
‎เอานี่ไปนะ เอานี่ไป แล้วโบกมัน
‎แล้วตะโกนให้สุดเสียงเลยนะ
‎เข้าใจไหม
‎บอกเธอด้วยว่าต้องทำยังไง
‎ถ้าเธอวิ่งก็ยิงเลย ไปเลย
‎โอเค ไปกัน ลุกขึ้น
‎ไปสิ เดินสิวะ!
‎นี่
‎อย่าวิ่งนะ ถ้าเธอวิ่ง เธอตาย
‎(สงบศึก)
‎เห็นอะไรบ้างไหม
‎ไปที่หน้าต่าง คอยดูไว้
‎- ผมขอปืนสักกระบอกได้ไหม ‎- ดู!
‎นี่ รับไป
‎เอากระสุนใส่กระเป๋าให้หมด
‎เร็วเข้า
‎หยิบกระเป๋ามา
‎โอเค เร็วเข้า
‎หยิบทุกอย่างมา นี่ โอเค
‎ก้มลง คอยดูไว้ ดู!
‎แม่อยากให้ลูกขึ้นไปข้างบน
‎ไปที่หน้าต่าง ถ้าเห็นใครก็ยิงเลยนะ
‎แม่จะอยู่ข้างล่าง ‎และถ่วงเวลาพวกมันให้นานที่สุดเท่าที่ทำได้
‎ถ้าลูกได้ยินอะไร ถ้ามีใครเข้ามาในบ้าน
‎ลูกอยู่ข้างบนไว้นะ
‎อย่าส่งเสียงเด็ดขาด
‎ลูกต้องอยู่แบบเงียบสุดๆ โอเคนะ
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรข้างล่างนี่ ‎ลูกต้องอยู่ข้างบน โอเคไหม
‎และไม่ว่ายังไง ‎ก็อย่าให้พวกมันจับลูกไปแบบเป็นๆ
‎สัญญาสิ
‎ไปได้แล้ว
‎ไป! มานี่เร็ว
‎บ้าเอ๊ย
‎นี่
‎ผมต้องการปืน
‎ขอร้องล่ะ
‎ผมต้องการปืน เอาปืนให้ผมเถอะ
‎เฝ้าประตูหลังไว้
‎คุ้มกันประตูหลัง คุ้มกันประตูหลังไว้
‎แม่งเอ๊ย
‎เรามีคนน้อยกว่า
‎ยังมีอีกนะ ยังมีพวกเขาอีก พอเถอะ
‎ยอมเถอะ ยอมแพ้เถอะ นี่!
‎ออกไปข้างนอกกันเถอะ ‎เราจะยกมือขึ้น ให้พวกเขาเข้ามาได้
‎พวกเขาแค่อยากได้บ้าน นี่!
‎นี่มันไม่ใช่…
‎- คิดถึงลูกสาวคุณสิ ‎- หุบปากซะ
‎นี่!
‎เอาอย่างงี้นะ!
‎เราจะเข้าไปข้างใน
‎ข้างนอกนี่มันหนาว เราแค่ต้องการที่หลบภัย
‎คุณไม่มีโอกาสชนะหรอก ‎คุณมีปืนน้อยกว่าและมีคนน้อยกว่า
‎เราไม่ได้อยากทำร้ายคุณ
‎แต่ถ้าคุณยิงอีกนัด ผมจะฆ่าทุกคนในบ้านหลังนั้น
‎เข้าใจไหม ทุกคนต้องตาย
‎ผมรู้นะว่าตอนนี้คุณกลัว
‎นี่คือสิ่งที่ผมอยากให้คุณทำ ‎ผมอยากให้คุณเปิดหน้าต่าง
‎แล้วโยนอาวุธออกมา
‎แล้วยกมือให้ผมดู
‎ผมจะนับหนึ่งถึงสิบ
‎พอผมนับถึงสิบแล้ว เราจะเข้าไป
‎ชีวิตทุกคนอยู่ในมือคุณ
‎แอนนา!
‎ไปกันเถอะ
‎เราต้องไปกันแล้ว
‎เราจะไปชั้นใต้ดินกัน
‎ไม่ เราต้องออกไปจากที่นี่
‎- เราต้องไปที่ชั้นใต้ดิน ‎- แล้วลูกสาวคุณล่ะ
‎ไม่มีเวลาแล้ว
‎(ยิงหัว)
‎นี่!
‎เอาอย่างงี้นะ
‎- เราจะอ้อมพวกเขาไป ‎- โอเค
‎เราจะเข้าไปข้างใน
‎ช่างแม่งละ
‎ข้างนอกมันหนาว เราแค่ต้องการที่หลบภัย
‎คุณไม่มีโอกาสชนะหรอก ‎คุณมีปืนน้อยกว่าและมีคนน้อยกว่า
‎เราไม่ได้อยากทำร้ายคุณ
‎แต่ถ้าคุณยิงอีกนัด ผมจะฆ่าทุกคนในบ้านหลังนั้น
‎เข้าใจไหม ทุกคนต้องตาย
‎ผมรู้ว่าตอนนี้คุณกลัว
‎นี่คือสิ่งที่ผมอยากให้คุณทำ ‎ผมอยากให้คุณเปิดหน้าต่าง
‎แล้วโยนอาวุธออกมา
‎แล้วยกมือให้ผมดู
‎ผมจะนับหนึ่งถึงสิบ
‎พอผมนับถึงสิบแล้ว เราจะเข้าไป
‎ชีวิตทุกคนอยู่ในมือคุณ
‎ไปกันเลย!
‎เฮ้ย!
‎(โล่งอก)
‎ไปทางขวาเลย ฉันจะไปหลบข้างพุ่มไม้
‎ไป
‎อยู่ใกล้ๆ ฉันไว้ ก้มหัวลง ไปกันเลย
‎ไปเลย เร็วเข้า
‎ทางสะดวก
‎- ดูสิ ‎- ฉันอยู่กับนาย
‎ไป
‎งั้นก็ไปเลย
‎ก้มลง
‎นี่
‎ไปเลย ไป
‎ไปดูอีกฝั่งซิ!
‎ไปเลย ไป
‎ตรงนั้น! บ้าเอ๊ย ออกไป!
‎ดีมาก
‎เพื่อน ฉันไม่เป็นไร
‎เปิดประตูสิวะ นังบ้า!
‎เฮ้ย!
‎เร็วเข้า มีกระสุน ตรงนั้น ไปเลย
‎- ตรงนั้น ‎- อยู่ใกล้กันไว้
‎หยิบขึ้นมา
‎ลุยโลด
‎ไปกันเถอะ!
‎(แตกแยก)
‎ดูนั่นสิ! หน้าต่าง!
‎พวกมันอยู่ข้างบน ในบ้าน!
‎นี่ ตรงนั้น! กลับลงมา!
‎อยู่ตรงนั้นแหละ! กลับไป! ไป!
‎กลับไป เข้าไปข้างใน
‎ตรงนี้
‎ตอนนี้แหละ
‎ถอยไป
‎ระวังนะ
‎ข้างบน
‎ไม่มีการเคลื่อนไหว
‎ไป!
‎เข้าไป!
‎คุ้มกันฉันด้วย! อ้อมไป!
‎อะไร
‎มันมาแล้ว ระวัง!
‎ใช่! ไม่นะ ได้โปรด!
‎เร็วเข้า! ใครก็ได้ช่วยฉันที!
‎ไม่นะ
‎อย่ายิงเลยนะ อย่ายิง ไม่
‎ผมพาคุณไปที่นั่นได้
‎ผมรู้ว่าลานบินอยู่ไหน ผมรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน
‎ผมพาคุณไปที่นั่นได้ ทั้งคู่เลย
‎โกหก
‎จริงๆ นะ สาบานได้เลย
‎ผมเคยทำงานที่นั่น ‎ผมทำงานบนเครื่องบิน เห็นไหม
‎ผมรู้จักนักบินนะ เราสนิทกัน เราเป็นเพื่อนกัน
‎ผมรู้จักทางไปที่นั่นที่ดีที่สุด
‎ผมพาคุณไปที่นั่นได้ก่อนใคร ‎ผมพาคุณสองคนขึ้นเครื่องบินได้
‎คุณมาทำอะไรที่นี่
‎ผมอยู่ที่นี่มานานแล้ว
‎ก่อนทุกคน ก่อนคนส่วนใหญ่
‎ผมซ่อนตัวอยู่
‎ถอยไป
‎- วางไว้นั่นแหละ! ‎- ไม่มีปัญหา! นี่
‎ถอยไป ไปที่ทางเดิน
‎ได้
‎ไม่มีปัญหา
‎ไปกันเถอะ
‎ถือนี่ไว้
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล