NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
DWOREK
Pierworodne nigdy nie wybaczają.
Nie rozumiecie, bo nie macie dzieci.
Już zawsze żywią do ciebie urazę.
Daj spokój.
Niech mówi, Fred.
To prawda, Freddy, choć tego nie rozumiesz.
Dobra.
Przez całe życie są słońcem i wszystko kręci się wokół nich.
Ale pewnego dnia
przywozisz ze szpitala ich młodszego brata
i niemal natychmiast…
Prawda, Freddy?
W tej chwili dowiadują się, że są tylko kolejną planetą.
Nie rozumieją,
że to ich mama jest tu słońcem.
A one tylko kręcą się wokół niej…
zastanawiając się, która z nich znajduje się bliżej.
- Prawda, Sonny? - Tak, mamo.
Freddy zawsze będzie moim maleństwem.
To dobry chłopak.
Sonny był wielkim noworodkiem.
Trudno w to teraz uwierzyć, ale był ogromny.
Większego nie widzieliście.
Dzieciaki.
- Pomocy! Jest tam kto? - Fred, nie podchodź!
To się zbliża!
Fred, nie podchodź do drzwi!
Pomocy! Wpuśćcie nas!
- Jakaś dziewczyna. - Otwórzcie!
- Otwórz! - Otwórzcie nam! Pomocy!
Otwórzcie te drzwi!
Mamo!
Dziękuję.
Nie ma za co.
Pomóc wam z rzeczami?
Nie trzeba. Dziękujemy.
Jesteście całe?
Tak.
Dobrze.
Mamy tu kominek. Wejdźcie, ogrzejecie się.
Głodne?
Niczego nam nie trzeba.
Na to wygląda.
To dobrze. Wspaniale.
Nic nam nie jest.
Dobrze.
Skąd przybywacie?
Z miasta.
A dokąd zmierzacie?
Na północ.
Mniej więcej.
Jak my wszyscy.
Długo tu jesteście?
Niezbyt.
To gówno gryzie jak skurwysyn.
Nie mam na myśli tu obecnych.
Nie macie może jakiegoś kremu?
Nie.
Tak myślałam.
Mogłoby się wydawać, że w takim domu musi jakiś być.
Nic z tego!
Nie wiadomo. Jesteśmy tu od niedawna.
Bogacze nie zabierają ze sobą wszystkiego.
Możesz się tu rozejrzeć.
Nie, nie trzeba.
Freddy to zrobi.
Dobrze mieć schronienie.
Tam nie da się przeżyć.
Co ty powiesz? Dlatego wszyscy tutaj się dobijają.
Jak wy?
Tak, jak my. Niemal, kurwa, zamarzliśmy.
- Mamie było zimno. - I wpuściliśmy was.
Wpuściliście?
Owszem.
I teraz tu jesteście, tak?
Wszystkim jest ciepło.
Tak.
Teraz jesteśmy tutaj
i wszystkim jest ciepło.
Na razie.
Nic nie znalazłem, mamo.
Jasne, że nie znalazłeś, skarbie.
Kiedy znowu uda się wam z nim skontaktować?
Nie jesteśmy pewni.
Nie gadacie o tym?
Nie macie żadnego planu?
Mamy, ale to nie takie proste.
Czemu nie?
Bo połączenie rzadko jest dobre.
Co takiego?
Czasami tracimy z nim łączność.
Oni mają radio.
- Przenośne. - Kontaktowaliście się z samolotem?
- Tak. - Znają pilota.
- Kurwa, Fred. - No co?
Coś mówiłeś.
Twoja opowiastka ciągle się zmienia.
Kiedy znów przyleci?
Nie jestem pewna.
- Nigdy nie są. To dziwne. - Bo nie jesteśmy.
Oczywiście. Nikt tu nic nie wie.
Oni wiedzą.
Pleciesz bzdury.
To mnie popraw.
Mówiłem ci, że tam są skrzynie i…
Ruszmy się! Mama ma wysypkę. Potrzebujemy rzeczy.
Chodzi o zapasy?
Tak.
Mieliśmy się rozejrzeć, ale…
Wy się pojawiliście.
Już możecie. Nie ma przeszkód.
Jest już dość późno.
I robi się chłodniej.
Macie samochód?
Zostało wam kilka godzin.
Chyba warto. Albo przetrwamy tę noc i ruszycie jutro.
Mogę…
pójść sam i przynieść to, co się da.
Przynieś jedzenie.
Do tego lekarstwa, antybiotyki.
Nie wiem, co tam będzie.
Idź.
Chwila. Czekaj!
Idziesz do lasu, prawda?
Bo są tam skrzynki z zapasami.
Tak.
Mam iść czy nie?
Nie wiem. W twoim zachowaniu jest coś dziwnego.
Zdecyduj się.
Myślę.
Gdzie łazienka?
Na górze.
Pójdę z tobą.
Nie trzeba.
- Tak… - To nie jest pewne.
Jak to?
- Oni muszą odpowiedzieć! - Co?
Muszę stamtąd wrócić przed zmrokiem.
- Pójdzie sam? - Wyślij z nim jednego z twoich synów.
Freddy pójdzie.
Nie. Zostajemy tutaj.
Może ty mu pomożesz?
Muszę tu zostać.
Grasz w karty. Pomóż mu.
Tu jest mi dobrze.
Powinnaś mu pomóc.
Mamo!
Pasażerka tylko mnie spowolni.
W co gracie?
Mogę dołączyć?
Możesz spróbować.
Dobra.
To przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.
Coś jak gra w kierki.
- Przyszłość. - Przeszłość.
- Rozumiesz? - Tak.
Teraźniejszość.
Nie możesz nią zagrać. Najpierw daj najwyższą kartę.
Dobra. W porządku.
- Tak nie można. - Nie?
- Bo wtedy tracisz kolejkę. - Rozumiem.
Przeszłość.
Teraźniejszość.
Przyszłość.
Nic z tego.
To jest jak Black Jack.
Ustawiasz sobie karty.
I sumujesz je.
Nie łapię.
- Spróbujesz jeszcze raz? - Nie.
Na pewno?
Skąd tak ładnie pachniesz?
Teren czysty.
Hej!
Kurwa.
DRZEWO
Daj.
W porządku?
Załóż kurtkę.
Załóż ją, bo zmarzniesz.
Jest mi ciepło.
Co wy tam, kurwa, robicie?
Ochładza się.
Robimy sweter.
Co takiego?
- Co ty odpierdalasz?! - Hej!
Chcę zjeść kolację.
Podzielisz się?
Tak.
Dziękuję.
Czemu dostają więcej niż my?
Wkrótce będzie więcej jedzenia.
Gdzie on jest?
Po zmroku to trwa dłużej.
Niedługo wróci.
Serio? Może nie wróci.
- Wróci! - Jaka pewna.
O co w tym chodzi?
Macie tam swoich ludzi? Przyjdą tu, żeby nas załatwić?
Jesteśmy tylko my.
Może on sprowadzi pomoc,
a potem nas stąd wyrzucą?
- Naprawdę tam są jakieś zapasy? - On wróci.
Czemu miałby nie wrócić?
Nie mówiłem do ciebie.
Dobra.
Słuchaj, wszyscy jesteśmy głodni i zmęczeni.
Co?
Niech wszyscy się uspokoją.
Racja.
Nie celuj we mnie.
- Bo? - Bo mi się to nie podoba!
Proszę, przestań.
Ty też przestań.
- Co mam przestać? - Łgać!
Nie kłamię.
Może to jej kolej.
Na co?
By kogoś stracić.
Zamknij się, Sonny.
Myślisz, że nie straciłam?
Usiądź.
To on.
- Wezwij go! - Wzywałam.
- Jeszcze raz! - Sam się odezwie. Taka zasada.
- Złam tę zasadę! - To niemądre.
A ja myślę, że bardzo mądre!
- Spokojnie! - Wezwij go!
- Dobra!
Freddy.
Pójdę za tobą.
Delta Sierra 3 Whiskey Sierra. Tu Rhonda. Powtarzam, tu Rhonda.
Gdzie jesteś? Słyszysz mnie?
- Co robisz? - Ja tylko…
Pilot zna tę częstotliwość. Nie dotykaj!
Delta Sierra 3 Whiskey Sierra.
Mark, słyszysz mnie?
Spróbuj ponownie za chwilę.
Dobrze.
Musi być ci ciężko.
Nie rozumiem.
Z twoim bratem.
Musi być ci z nim ciężko.
Czemu?
Nie masz z nim łatwo.
E tam.
Wszystko gra.
Rozumiem to.
Miałam młodszą siostrę.
Inne zasady…
Tak.
Jak twoja mama dostała tej wysypki?
Chyba z nerwów.
Rozumiem.
- W ostatnich tygodniach. - No tak.
Rodzina jest ważna.
Masz szczęście.
Wiem.
Nie jest łatwo.
Być dobrym.
Nie jestem dobry.
Nikt już nie jest.
Miło się gawędzi?
- Robiliśmy chwilę przerwy. - Chwila minęła. Wezwij go.
Delta Sierra 3 Whiskey Sierra.
Słyszysz mnie?
Połącz się.
To nie zależy ode mnie.
- Oni muszą odpowiedzieć. - Idziemy.
Chodź!
Idziemy! Pospiesz się, kurwa!
Zostawiłam tu siekierę.
- O co ci chodzi? - Nie ma siekiery, którą tu zostawiłam!
- Pieprzysz. - Przysięgam. Sam widziałeś.
Idziemy.
No rusz się!
Mamo, na słówko.
Jeden z was musi pójść po drewno do kominka.
Ona jest szybka.
Niech pójdzie.
- Nie ma mowy. - Czemu nie?
Nie udzielasz się, tylko jesz nasze żarcie.
Nie ma mowy, by ona tam poszła.
Wygląda na twardą.
Jesteś twardzielką, prawda?
Lepiej wyślij jednego z twoich synów.
To silni, dorośli faceci.
Silni, dorośli faceci długo tam nie wytrzymują.
Freddy.
Załóż kurtkę.
Teraz kolej Sonny‘ego.
Załóż kurtkę!
Wpuść mnie!
Sonny, wpuść mnie!
Proszę. Sonny!
- Masz drewno? - Nie!
- Zbierz je, Fred! - Kurwa, Sonny!
SPRZĘŻENIE ZWROTNE
Przydałaby się siekiera.
Gdzie ona się podziała?
Wzięłaś ją?
Nie?
A ten skurwiel na skuterze?
Co z nim?
Uciekł, zostawiając swoją kobietę na pastwę losu?
Do tego już doszło? Ja pierdolę.
I ten pieprzony Freddy.
Zawsze wszystko spierdoli.
Zawsze, kurwa! Prawda, mamo?
Marnujesz tylko energię.
Serio?
Ciekawe.
Gdzie ta siekiera?
Gdzie ta pierdolona siekiera?!
A wy co odpierdalacie?
Mam przeczucie.
Mówię serio. Coś kombinujecie.
Kurwa, co to było?
Zamknij się, bo wyślę cię tam po brata.
- Mamo! - Stul pysk.
Powinnaś znów sprawdzić radio.
Zgadzam się.
Sama!
Siadaj.
Będzie dobrze. Freddy niedługo wróci.
Obaj jesteście…
bezużyteczni.
Co tam mówią?
Próbuję znaleźć pilota.
Nie.
Z kimś gadałaś. Kto to był?
Nie mam pojęcia.
- Jak to nie masz? - To był ktoś inny.
Bzdura! Z kim rozmawiałaś?!
Nie wiem!
- Gdzie ten pierdolony pilot?! - Nie wiem!
Co wasza trójka kombinuje?!
Próbuję tylko przeżyć.
Kurwa!
Sonny!
Sonny, nie!
Chodź, suko!
Hej, suko!
Kurwa!
Nie!
Czysto!
RZEKA
Masz.
Musisz coś zjeść.
Słyszę was!
Cześć! Słyszę…
Słyszę was! Słyszycie mnie?
Delta Sierra…
Cześć.
Błagam. Pomóżcie nam. Pomocy!
Słyszę was. Słyszę…
Kurwa!
Gdzie oni są? Co zrobiłaś?
- Nie wiem, o czym mówisz. - Kłamiesz!
Odbiło ci. Nie ma ich.
Zabrałaś je, prawda? Gdzie one są?!
Cofnij się.
- Co z nimi zrobiłaś? - Co się stało?
Nie wiem, o czym mówisz.
- Co się stało? - Racje zniknęły!
Skarbie, nie patrz!
Już dobrze. Tylko nie patrz.
Nic mi nie jest.
Wiem.
Wypij to.
Jeszcze jeden łyk.
SIEKIERA
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz