ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΛΟΥΚ ΚΑΙ ΣΟΦΙ
Περίμενε, σταμάτα! Θεέ μου, σταμάτα!
Σε παρακαλώ.
Βοήθησέ με.
Σε παρακαλώ, άσε με να μπω.
Το μωρό μου, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, βοήθησέ με.
Σε παρακαλώ.
Σ' ευχαριστώ!
Σ' ευχαριστώ πολύ. Ο Θεός να σ' έχει καλά!
Σ' ευχαριστώ!
Όχι, γαμώτο!
Ρε γαμώτο! Γιατί το 'κανες αυτό;
Γιατί, ρε Λουκ;
Πάμε. Δεν σε πιστεύω, γιατί το έκανες αυτό;
-Σκάσε! -Δεν σε πιστεύω, γιατί το 'κανες;
-Τι ήθελες να κάνω; -Πλάκα κάνεις;
Δεν βλέπω τίποτα, κόφ' την γκρίνια.
-Σκάσε! -Πρόσεχε!
-Γαμώτο! -Σκατά!
Όχι, ρε γαμώτο.
-Τέλειωνε. -Κόλλησε.
Τι μας λες; Πάμε!
Γαμώτο!
Σκατά.
Γαμώτο.
Τρέχα!
Έλα, πάμε, πιο γρήγορα!
Όχι!
Βοήθησέ με, μαλακισμένη!
Έλα!
Βοήθεια!
Άσε με!
Γαμώτο!
Όχι!
Παράτα με! Γαμώτο!
Φύγετε!
Γαμώτο!
Κατέβα, ρε γαμώτο!
Γαμώτο!
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Ευχαριστώ!
ΕΝΕΔΡΑ
Έλα!
Γαμώτο!
Πάμε!
Γαμώτο!
Κουνήσου, καριόλη!
Γαμώτο!
Καριόληδες!
Πάμε!
Είσαι καλά;
Άκου.
-Βοήθησέ με. -Κουράγιο.
-Νερό. Σε παρακαλώ. -Νερό, ναι.
Νερό, φέρτε λίγο νερό.
Νερό;
Θα γίνεις καλά. Κουράγιο, φίλε.
Πού πήγαινε;
Ξέρεις πού πήγαινε;
Ποιο;
Το αεροπλάνο.
-Μπορώ να έχω λίγο νερό; -Ναι, θα φέρουν.
Μπορείς να μας πεις πού πήγαινε;
Νερό.
Χτυπήθηκα.
Η γυναίκα μου…
Τι έγινε; Πού βρίσκεται;
Είναι…
-Είναι σε ένα σπίτι. -Σε σπίτι;
Σε σπίτι. Θες να πας στο σπίτι;
-Μπορώ να σας πάω. -Σε καταλαβαίνω, κι εγώ έχω σύντροφο.
Θα σου δώσω νερό, μόνο πες μας την τοποθεσία.
-Μπορώ να σας πάω. -Στο αεροδρόμιο;
Στο αεροδρόμιο.
Πού είναι;
-Εντάξει. Δώστε μου λίγο νερό. -Θα σου δώσω νερό.
Το υπόσχομαι, θα σου δώσω νερό.
Μπορούμε να πάμε όλοι, να πάρουμε τη γυναίκα σου, θα βοηθήσουμε.
Δεν είμαστε σαν τους άλλους, είμαστε καλοί άνθρωποι, σαν εσένα.
Δεν κινδυνεύεις πια.
Κάνει παγωνιά εδώ πέρα, θα πεθάνουμε.
Πες μας μόνο πού είναι και θα σου δώσουμε νερό.
-Γάμα το, δώσ' του νερό. -Καλά.
Εντάξει, θα…
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ
Γεια.
Γεια. Κοίτα επάνω.
Με καταλαβαίνεις, έτσι;
Κοίτα τον.
Κοίτα.
Ξέρω ότι με καταλαβαίνεις. Ήθελα να τον κοιτάξεις.
Αυτό συμβαίνει.
Συμβαίνουν κι άλλα πράγματα, αλλά αυτό είναι ένα από τα πράγματα.
Καταλαβαίνεις;
Ναι.
Εκεί φτάσαμε.
Πιες λίγο νερό.
Εντάξει;
Ξαναπές το μου, για να καταλάβω.
Πόσες φορές;
Θέλω να το ξανακούσω, τα λες μπερδεμένα.
Σου είπα πού είναι.
Τώρα ρωτάω για το σπίτι.
Τι σημασία έχει;
Είναι κρησφύγετο;
Το βρήκαμε.
Εκεί μένουμε.
Και τι γυρεύεις εδώ;
Σου είπα.
Προμήθειες.
Και πού τις βρήκες;
Ρίψη.
Τις έριξαν;
Σου είπα.
Με ποιον μιλάς γι' αυτό;
Με αυτούς που έκαναν τη ρίψη;
Από το αεροπλάνο, έτσι;
Πού προσγειώνεται το αεροπλάνο;
-Μπορώ να σας δείξω. -Μπορείς να μας πας εκεί;
Ναι.
Πόσο μακριά είναι;
Είναι…
Δεν ξέρω.
Πόσο; 15 χιλιόμετρα; 20 χιλιόμετρα;
Ίσως.
Τι ίσως;
Μόνο…
Όρθιος.
Πρώτα θα πάμε στο σπίτι. Έχετε τρόφιμα;
Λίγα.
Πρέπει να πάμε στο σπίτι.
Μπορούμε να πάμε τώρα;
Πρέπει να ειδοποιήσουμε;
Φεύγουμε!
Έχουμε τραυματία!
Βοήθεια!
Τρέχα!
Ξέμεινα από σφαίρες!
Μη σταματάτε!
Έχουμε τραυματία!
Πρέπει να φύγουμε, υποχωρήστε!
Άλλος ένας!
Έχουμε τραυματία!
Πάμε!
Κουνήσου, πάμε.
Έλα, πάμε.
Πάμε, σήκω!
Εντάξει.
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ
Γαμώ την τύχη μου.
Τα έφερα.
Έφερα τα ξύλα. Άνοιξέ μου.
Εγώ είμαι.
Ο Φρέντι είμαι. Σε παρακαλώ, άνοιξε.
Σε παρακαλώ. Άσε με να μπω.
Έφερα τα ξύλα.
Κρυώνω πολύ. Σε παρακαλώ.
Δεν μπορείς να μείνεις.
Γιατί;
Σε παρακαλώ.
Δεν ξέρω αν χρησιμεύεις.
Δεν ξαναβγαίνω εκεί έξω.
Δεν γίνεται, θα πεθάνω.
Σε παρακαλώ, θα βοηθήσω.
Είναι όλοι νεκροί.
Όλοι τους;
Καλύτερα να φύγεις.
Δεν μπορώ.
Τότε, θα σου ρίξω.
Μη, σε παρακαλώ.
Ό,τι κι αν έγινε,
έληξε.
Πρέπει μόνο να μείνω μέσα.
Μπορώ να βοηθήσω.
Πρέπει να βγάλουμε τα πτώματα.
Μπορείς;
Ναι. Μπορώ να το κάνω.
Τράβα να ανάψεις φωτιά, κάνει κρύο.
Εντάξει.
Όλα άλλαξαν πλέον. Ό,τι έγινε, έγινε.
Ναι.
-Πήγαινε. -Εντάξει.
Πήγαινε.
Δεν έχει σημασία, αλλά να ξέρεις ότι αναγκαστήκαμε.
Ο τύπος με το χιονόχημα δεν γύρισε.
Δεν ξέρω τι έγινε.
Όλοι τρελάθηκαν, τα σκάτωσαν.
Τα σκάτωσαν.
Θα ήμασταν όλοι καλά, αλλά τα σκατώσατε.
Και πλήρωσαν το τίμημα.
Πλήρωσαν για ό,τι έκαναν.
Το ίδιο ισχύει και για σένα. Ακούς;
Τι 'ναι;
Είναι κόρη μου.
Άκουσες τι είπα;
Ναι, άκουσα τι είπες.
"Είναι κόρη μου".
Αυτή είναι η κόρη μου.
Κι αν κάτι δεν μου κολλάει στα μούτρα σου,
μία σου μόνο έκφραση να δω όσο είσαι κάτω απ' αυτήν τη στέγη,
αν νομίσω ότι σου πέρασε μια σκέψη απ' το μυαλό, κι ας μη σου πέρασε,
αν το νομίσει εκείνη, τ' ορκίζομαι, θα σου τινάξω τα μυαλά!
Γιατί να μην το κάνω;
Γιατί;
Συγγνώμη.
Κρυώνω.
Έχω ταραχτεί.
Πήγαινε έξω.
Όχι. Δεν μπορώ.
Ακόμη σου μυρίζω ωραία;
Συγγνώμη.
Πραγματικά.
Πέτα έξω τα πτώματα.
Ναι.
Τι έγινε;
ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΟΣ
Γάμησέ τα.
ΤΑ ΛΕΜΟΝΙΑ
Γαμώτο!
Γαμώτο.
Έλα, σε παρακαλώ, άνοιξέ μου. Όλα καλά, σου δίνω τον λόγο μου.
Ξέρω ότι είσαι μέσα. Σε είδα να κλείνεις την πόρτα.
Άσε με να μπω λίγο, είμαι άοπλος.
Φύγε.
Έλα, κυρία, θέλω βοήθεια, έχω χτυπήσει.
Φύγε, φίλε.
Θα φύγω, αλλά άφησέ με να μπω.
-Ένα τέτοιο είναι εδώ έξω. -Δεν με νοιάζει.
Δεν σε νοιάζει; Τι εννοείς;
Τι σκατά λες;
-Άντε γαμήσου. -Άντε γαμήσου εσύ!
Σκατά. Εντάξει.
Λοιπόν.
-Σε παρακαλώ, μη. -Σάλτα γαμήσου.
Νομίζω πως ξεκινήσαμε στραβά, εντάξει;
Ας το ξαναπάρουμε απ' την αρχή, μπορούμε…
-Έτσι θα το πας; -Ναι, ρε μαλακισμένο.
Πουτάνα.
-Ξαναπές το, μαλάκα. -Θα το ξαναπώ.
Τι νόμιζες;
Είστε ζώα όλοι.
Αυτό καταντήσατε, όλοι σας.
Αγροίκοι.
Εγώ είμαι βετεράνος, έχω πολεμήσει.
Εσύ;
-Εσύ ξέρεις από όπλα; -Θες να μάθεις, μαλάκα;
Μαλακίες.
Γαμώτο!
Ρε γαμώτο, για δες.
Τι 'πες τώρα;
Ευχαριστώ.
Λοιπόν.
Φύγαμε.
Λίζι Λου, αγάπη μου,
όπως σου έλεγα πάντα,
όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια…
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη