Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ALİCE VE BELEDİYE BAŞKANI
Açıkmış.
İnsan Kaynakları müdürü Bay Jaccottet'nin bir işi çıktı.
Siz rahat rahat yerleşin.
Henüz bilgisayar haricinde ofiste pek bir şey yok.
Anahtarları bırakıyorum. - Teşekkür ederim.
Görüşmek üzere. Hoş geldiniz. - Hoş bulduk.
Haziran ayında kaldırılmış bir pozisyona mı alındım şimdi ben?
Biraz öyle, evet.
Isabelle Leinsdorf ya da buradan birisi, Oxford'dan ayrılıp
Lyon'a taşınmadan önce bunu bana söyleyebilirdi.
Tamamen katılıyorum. Bu yüzden bildiğini düşünmüştüm.
Her neyse, Isabelle Leinsdorf bu pozisyonun seninkinin yerine
oluşturulduğunu bildirmemi istedi.
- Birini kaldırıp diğerini mi açtılar? - Evet.
Ekonomik açıdan pek isabetli değil,
ama bu gözler burada çok daha saçma şeyler gördü.
Artık olmayan bir pozisyona
birini aldıkları için o kadar mahcup oldular ki yenisini açtılar.
Tamam, peki ben ne yapacağım?
Senin işin fikir geliştirmek.
Fikir?
Evet. Belediye başkanı için fikirler bulacaksın.
Konuşma, başmakale ve basın bültenleri dışında. Onlar bizde.
Senin işin bakış açısı getirmek.
Bu bir iş değil ki.
- Ne? - Bakış açısı getirmek.
Bu bir iş değil. Neye bakış açısı getireceğim?
Belediyenin günlük işlerine.
Fikir geliştirme konusunda yeni bakış açıları getireceksin.
Bu, hatırlatma kartları yazacağımı söylemenin süslü bir yolu mu?
Fikirlerini not alacaksın, evet.
O ikisi arasındaki fark ne?
Hatırlatma kartları televizyon içindir. Biz burada not diyoruz.
Tamam. Peki bana notların konularını kim verecek?
Bu tamamen sana kalmış.
Alakalı bulduğun her konu olabilir.
Merhabalar.
15 dakika sonra belediye meclisi toplanıyor.
Mélinda size her şeyi açıkladı sanıyorum ki.
Çok teşekkürler Alice. Bu bizim için çok önemli.
Çok yakında tekrar konuşacağız, oldu mu?
Meclis toplantımızı başlatıyorum.
Yerel yönetim yasası, madde L.21/21.15'e dayanarak
oylama yaparak bir sekreter atamayı öneriyorum.
Bayan Lucie Tangy.
- Bayan Patricia Abramovicci. - Burada.
Burası basının. Anlamışsındır zaten.
Ortadaki belediye başkanı, iki yanda da yardımcıları.
Arkasında da kurulu.
Benim sağım onların solu. Solum onların sağı.
Bayanlar baylar, hepiniz 28 Mayıs 2017 tarihli
toplantı tutanaklarını okudunuz.
16 Haziran 2017 Meclis Toplantı Raporu'nda da yayınlandı zaten.
İçerik hakkında kimsenin bir yorumu yoksa oylamaya sunacağım.
Gündem maddesi no. 2017.1700:
Lyon Üniversite Hastanesi'nin isteği üzerine
35 rue Paul Chenavard için önerilen
birimlere ayırma işinin özelliklerini
onaylamanız istenecek.
Sonucu oylama belirleyecektir.
- Şiirsellikten uzak. - Günlük rutin.
Kat Malikleri Derneği genel kurulunda
Lyon'un bir temsilcisi var.
Aday olarak Bayan Ney'yi öneriyorum.
Kabul edenler? Reddedenler? Çekimserler?
4. Bölge Meclisi'nin yazılı sorularına geçelim.
Sayın Başkan, söz sizde.
Teşekkür ederim Sayın Başkan.
Bildiğiniz gibi,
4. bölgeyle özel olarak ilgileniyoruz.
Mahallelerimizde değişiklik yapmadan evvel
yurttaşlara danışırken
"Lyon şehri" ni de ekleyebilirdim.
Bu istişareler, teknik ve bütçe kısıtlamalarına bağlı olarak
projelerimizi fikirlerle zenginleştiriyor.
- Belediye başkanı iyi mi? - Evet.
Göreceksin, bilhassa yazdıklarımı okurken ışıldıyor.
Akşam toplantılarımızda
nüfusumuzun büyük bir bölümü dışarıda kalıyor.
Mélinda, yarımadanın yayalaştırılmasıyla ilgili metin hazır mı?
- 3'e kadar bitmiş olur. - Tamamdır.
Tereddüt etmeyin. Dürüstlüğünüz için teşekkürler.
Görüşürüz.
"Bir miktar TEVAZU."
"Yazarlar? Rousseau, Orwell, Illich..."
Alice, bunu bir saat içinde okur musunuz?
Hepsini olmasa da okurum sanırım...
Güzel. Başkan bir saat içinde sizinle görüşecek.
Yarım saat sonra hatta.
Tamam, olur.
"Daha Fazla, Daha Fazla (İlerleme)!"
"Gerçek ilerleme, olayların gidişatını değiştirir."
Hemen geliyorum.
Alice Heimann siz misiniz?
Oturun.
Alice.
Bizim için kurtarın onu. Gidin, sizi bekliyor.
Günaydın.
Kitabı imzalatmak mı istemiştiniz?
Hayır, okuyordum sadece.
Biraz anlatın o zaman. İki tren arasında göz gezdirdim sadece.
Demek filozofsunuz.
Bilmiyorum. Hayır. Filozof değilim.
Filozof değil misiniz?
Filozof değilim, ama felsefe dersleri verdim.
Yurtdışında özellikle.
Edebiyat doktoramı felsefi eserler üzerine yaptım.
O zaman konuya hâkimsiniz.
Doğru. Oldukça.
Size durumumu izah edeyim.
Kısa ve öz anlatmaya çalışacağım.
Artık düşünemiyorum.
Hiç.
- Neyi kastettiğimi anladınız mı? - Hayır, pek değil.
Kariyerime aşina mısınız?
Politikacı olduğunuzu biliyorum.
Sosyalistsiniz.
Lyon Belediye Başkanısınız.
Şöyle diyeyim, her zaman fikirlerim vardı.
Hatta bir zamanlar bu benim işimdi.
Günde 25, 40, 50 fikrim olurdu.
Reklamcılık yaptım.
Sonra siyasete girdim.
Seçim kampanyaları yürüttüm.
Bakanlıklarda çalıştım.
Politikacılara danışmanlık yaptım.
Uyumadığım her dakika fikirle dolup taşardım.
Unutmamak için ses kaydedici kullanırdım.
Sonra seçime girdim, ekip yönettim.
Büyük projeleri hayata geçirdim.
Büyük bir tevazuyla, şehrimi ciddi anlamda değiştirdim.
Sonra bir sabah uyandığımda bir baktım, fikirler gitmişti.
Bu tam olarak böyle olmadı tabii, ama anladınız siz.
"Fikirler" den tam olarak kastınız ne?
Bir fikrin ne olduğunu bilmiyor musunuz?
Pek bilmiyorum, hayır.
Filozofların muhtelif tanımları var.
Ah evet, felsefe.
Isabelle Leinsdorf bir psikanaliste gitmemi önerdi.
Hatta yaşam koçuna gitmemi söyledi.
Ama anında çağımızın göstergesi olan,
o kaba aldatmacayı sezdim.
Sorunuma daha etraflıca bir çözümü
günümüzün moda terapilerindense felsefede bulurum diye düşündüm.
Felsefe iyi bir şeydir ama terapi değildir.
Terapiye ihtiyacım yok.
Gayet iyiyim.
Nasıl desem... Benzinim bitiyormuş gibi hissediyorum.
Şu metafor yanlış olmaz:
Motoru çok güçlü bir yarış otomobiliyim.
Ama benzinimin bittiğini hissediyorum.
Henüz belli olmuyor. Atalet beni hâlâ yüksek bir hızda tutuyor.
Fakat...
depo boşaldı.
Gerçek şu ki...
son 20 yıldır düşünmüyorum gibi geliyor.
Siyasete her şeyimi verdim. Bir işten çok daha fazlası benim için.
Fakat...
Zaman içinde...
Adınız ne? - Alice Heimann.
Alice Heimann, beni düşündürmenize ihtiyacım var.
Hiç değilse çalışma saatlerim belli, bir ofisim var.
Belli bir yapı var gibi. Geri kalanı da göreceğiz.
- Nereye varır peki sence? - Hiç bilmiyorum.
Neyin ilgimi çektiğini bilmiyorum bile.
Ben de biraz senin gibiyim.
Onca yıllık eğitim ve sınavdan sonra,
insan bütün yön duygusunu ve arzusunu kaybediyor.
Yıllardır zevk için kitap okumadım. İnsan kim olduğunu unutuyor.
Yıpranmış, bitkin, şeffaf bir hale geliyorsun.
Yaşlandık. Hayal kırıklığına uğradık.
Üstüne bir de hayatta ne yöne gideceğimizi bilemiyoruz. Sar başa.
Gauthier değil mi şu?
Nerede?
Tuvaletlerin orada.
Evet.
Onunla konuşmayalı çok uzun zaman oldu.
Altı yıl falan. - Öyle mi? Ne oldu ki?
Bilmem. Bir şey olmadı.
Saçma sapan şeyler işte. Sanırım biraz fazla yakınlaştık.
Selam.
Ne haber?
- Ne komik tesadüf. - Öyle.
- Delphine de geliyor mu? - Evet, geliyor.
Delphine benim karım.
Seninle konuşmak istiyor aslında. - Nasıl yani?
Ona eski dostumun belediye başkanına çalıştığını söylemiştim.
- Ne hakkında konuşacak? - Muhtemelen dünyanın sonu hakkında.
Peki.
Geliyor.
Alice, Delphine.
Delphine, Alice.
Merhaba.
- Hemen döneceğim. Guillaume'u gördüm. - Ben de geleyim.
- Karın güzelmiş. - Şaşırmış gibisin.
Hayır, seni yakışıklı bulduğumu hep söylerdim.
Benimle çıkmak istemediğini bu şekilde dile getirdin.
Bir ara buluşalım. Haftaya bir şeyler içelim mi?
Olur tabii.
Şimdi mi?
Başkan geliyor. Onunla birlikte gideceksin.
Bugün bir sürü randevusu var ama seninle konuşmak istiyor.
Burada bekle. - Tamam.
Bir partiyle vesaire...
"Ya artık sosyalistlerle değilsen?" falan.
Ben de ona bunun partiler üstü bir yaklaşım olduğunu söylüyorum.
Yaklaşım bile değil hatta.
Karşımızda bir fikir var.
Jean Chamerolle, Mauthausen'e sınır dışı edilen
ilk direnişçilerden biriydi.
24 Ocak 1944'te orada yorgunluktan
ve yoksulluktan öldü.
Jean Chamerolle kral yanlısıydı.
Danielle Chabron, Hristiyan demokrat bir aileden geliyordu.
Bazı yoldaşları komünistti,
bazıları Mason, bazıları da Yahudi.
Farklı geçmiş ve yollardan gelen
kadın ve erkeklerdi.
Hatta bazen çok farklı inançlara sahiptiler.
Ancak özgürlüğe koşulsuz hizmet uğruna,
bu mücadelede güçlerini birleştirmişlerdi.
Direniş, sol veya sağdan bir muhalefet görmedi.
Farklı bireyleri bir araya getirdi,
kimisi solda, kimisi sağdaydı,
ama Nazizm'e ve Fransız işbirliğine karşı
birlikte çalıştılar.
Onların savaşı bugün artık bizimdir ve beklemeye tahammülü yoktur.
Bu sağlıklı uzlaşmazlığın bedeli olarak,
onların mirasına layık olduğumuzu göstermeliyiz.
Bu medeniyeti,
kanıksamak yerine muhafaza etmeli, hayatta tutmalıyız.
Bu özgürlük
kârdan ziyade,
bir risk olarak görülmeli.
Son olarak, bedelini ödedikleri bu barış,
çoğu zaman göz ardı ettiğimiz bir değere sahiptir.
Teşekkür ederim.
Haftada bir kez kültürel aktivitede bulunuyorum.
Geçen gece bir şairin şiir dinletisine gittim.
- Hiç haberim olmadı. - Çok acayipti.
- Affedersin, Başkan beni bekliyor. - Tabii.
9. bölgeye kreş yapılması için dilekçem.
Memnuniyetle. Bana güvenin.
Alice, ben de tam sizi düşünüyordum. Arabaya geçin.
Başka bir ziyaretim var. Yolda konuşuruz.
- Geç mi kalıyoruz? - Hayır, vaktimiz var.
Tevazu konusundaki notunuzu çok beğendim.
Makinenin yeniden çalışmasına yaradı diyebilirim.
İyi yazılmış...
İyi yapılandırılmış. Söylemeye gerek yok, çok da açık.
Teşekkür ederim.
Amacım övgü düzmek değil. Teşekkür etmenize gerek yok.
Daha derine inmenizi istiyorum.
Bunu ofiste konuşalım hatta.
Yarın öğle yemeğinde mesela.
Geldik sayılır. Yakındaydık zaten.
Teşekkürler Alice.
- Güle güle. - Görüşürüz.
Teşekkürler.
Merhaba. Nasılsınız?
Tanıştığımıza memnun oldum.
Alice, Başkan nottan çok memnun kaldı.
Tevazu teması harika bir fikirdi.
Başkan, günlük toplantılarının haricinde
oluşturduğumuz bir çalışma heyetinde olmanı istiyor.
İleriye yönelik bir çalışma bu.
Lyon'un geleceği için bir alet çantası oluşturmaya çalışıyoruz.
Toplantı, Salı 18.00'de. Gelir misin? - Olur.
Eğlenmekten çekinmeyen
bir tiyatro fikrimiz var.
Önden buyurun.
Merhaba.
"Lyon 2500: Lyon'un 2500. yıl dönümü"
- Video konferans için her şey hazır mı? - Evet. -Tamamdır.
Herkese selamlar. Ne yazık ki bugün bizimle olamayacak
Patrick Brac ile bir video konferans gerçekleştireceğiz.
Teknik kurulumu beklerken geçen sefer söylediklerimizi,
keşfedilmeyi bekleyen çeşitli yolları hatırlatayım.
Merhaba.
Patrick Brac birazdan burada olacak.
Daha sonra anlatırım.
Şehrin uzun tarihi Lyon için önemli bir kazanç olarak görülmeli.
Fransa, Avrupa ve küreselleşmedeki yeri de elbette.
Lyon'un 2500 yıllık tarihinde
yarının badirelerini atlatmamızı sağlayacak
2500 yıllık bir geçmiş var.
Bu bir anma değil gerçi, beyin fırtınası yaptığımız bir çalıştay.
"Olay ne?"
Amaç Lyon deneyiminden yola çıkarak,
vatandaşlığı yeniden icat edecek yollar inşa etmek.
Théraneau - Devlet Başkanlığı
Lyon; Fransa, Avrupa ve dünyada yapılan iyi şeylerin
bir laboratuvarı haline gelmeli.
Patrick!
Herkese merhaba.
Belki bize
yardımcı olabilir.
Dünyayı, muhafazakâr insanlara oranla
bu şehir daha çok değiştirdi.
Sol kanatta olan bu şehir.
Amaç, Lyon'un öncülük ettiği,
ilerici megapolislerinden bir uluslararası birlik yaratmak.
Çapraz bir federalizm.
Yeni bir ulus fikri.
"Başkan akşam 10'dan sonra seni görmek istiyor."
"Yemeği dışarıdan söyleyip ofiste bekle."
Ekonomik açıdan dinamik,
büyük, ilerici ve hoşgörülü şehirlerden oluşan
hakiki bir ülke hayal edin.
Patrick?
Tamam, hemen geliyorum.
İyi akşamlar. Rahatınıza bakın.
İyi akşamlar.
Bir şey içmek ister misiniz?
Bilmem. Viski olabilir.
Sormasına sordum da galiba içecek hiçbir şey yok.
Nespresso makinesi var sadece. - O zaman kalsın.
- Olmaz, size viski bulalım. - Hiç zahmet etmeyin gerçekten.
Benim, Belediye Başkanı. Bir şişe viski alabilir miyim?
Evet. Tamam, teşekkürler.
Birkenstock'u biliyor musunuz?
Evet, ayakkabı markası değil mi?
Alman sandaletleri. Gerçekten çok rahat.
Nereye koyduğumu bulamıyorum da...
İşte buradalar.
Demek yeterince mütevazı olmadığımı düşünüyorsunuz.
Notumda sorduğum soru tam olarak bu değil.
Size bu soruyu ben soruyorum.
Cevap vermek zor. Sizi tanımıyorum.
Siyasi pratiklerinize aşina değilim.
Konumunuz sizi Lyon için bir gösteri yapmaya zorluyor.
Ama benim odak noktam siyasi pratik ve siyasetin neleri halledip halledemeyeceği.
Buna meşru hırs deyin isterseniz.
Politikamı çok mu iddialı buluyorsunuz?
Konuşun. Kendinizi özgür bırakın.
Bir şey diyemem. İzlediğiniz siyaseti bilmiyorum.
Buraya bir çeşit denetim yapmak için gelmiş değilim.
Düşünmenize yardım etmemi istediniz. - Devam edin.
Günümüzde siyasetin neleri başarıp neleri başaramayacağını
düşünmek ilginç.
Devam edin. Oturun lütfen.
Sınırlı bir çerçevede kalması koşuluyla ilerici olmanın
önemine inanıyorum.
Sağın klasik argümanı sözde ekonomik gerçekçilik yüzünden değil,
sınırlı kaynaklarımız yüzünden.
Girin.
Dünyanın sınırlı kaynaklarının ne olduğuna kim karar veriyor?
Şöyle koyun. Teşekkür ederim.
Bu pek tartışmaya açık değil aslında.
Bedava enerji bitti.
Yaşam standardımız ve refah sistemimiz buna dayanıyordu. Peki şimdi ne olacak?
- Sizin için tartışmaya yer yok mu? - Fosil yakıt kıtlığıyla ilgili yok.
Belki ABD'de Cumhuriyetçi Parti içinde vardır.
İzlenecek politikalara uzmanlar karar versin, diyorsunuz.
Bilim insanların sözü, politikacılarınki kadar dinlenmiyor.
Gören de büyüme geri döndürülebilir, petrol tükenmez sanır.
Garip. Birkaç yıl önce buraya bir adam gelmişti.
Tıpkı sizin gibi bana çok harika bir konuşma yapmıştı.
Toplumsal ilerlemenin,
siyasi çatışmalarla kesinlikle ilgisinin olmadığını,
bunun basitçe insanların kömür ve petrol sömürüsünün sonucu olduğunu söyledi.
Ona göre sosyal yardım alan herkesin yüzlerce enerji eşdeğeri kölesi vardı
ve çok mantıklı bir şekilde, mali yardım alanlar
İmparator Augustus'tan çok daha zengindi.
Ve biliyor musunuz...
Sonunda bana kirliliğe daha az sebep oldukları için
nükleer santral satmaya kalktı.
Uzman ve bilim insanlarının her zaman satacak bir şeyleri vardır.
Oysa ben fikirlere, ilerlemeye inanıyorum.
Sonsuz büyümeye inanıyorum,
insanın sonsuz zekâsına.
Toplumsal çarpışmaların erdemlerine inanıyorum.
İnsanlığın her zaman daha fazla hakka, herkes için daha fazla eğitime,
daha fazla diyaloga, daha fazla kültüre doğru ilerleyeceğine inanıyorum.
Ve size soruyorum: Bunu nasıl yaparız?
Benim gibi solcu bir adam,
"Artık yapabileceğimiz tek şey kıt kaynakları yönetmek mi?" diyen
sağ ve sol kesimle karşılaştığında,
nasıl davranmalı sizce?
Açık olacağım.
Buyurun.
30 yıldır zaten kaybettiğiniz bir savaşta savaşmıyor muydunuz?
Tek bir sorunu bile çözemediğinizi düşünmüyor musunuz?
Vatandaşın böyle bir izlenimi olduğunu düşünüyorum.
Sonsuz güçsüzlük izlenimi.
"Sonsuz güçsüzlük" tabirini gazeteciler icat etti.
Başarılarımı listeleyecek değilim,
ama çok sayıda konut, hapishane ve hastane projesine
dikkat çekebilirim.
Yardım ettiğimiz insanlardan bahsetmiyorum bile:
Mülteciler, işsizler, sıkıntı yaşayan bekâr kadınlar.
Açıkçası, kendimi hiç güçsüz hissetmiyorum.
O halde notum ilginizi çekmedi mi?
Çekti canım.
Daha önceden ne yapıyordunuz?
Çoğunlukla ders çalışıyordum.
Son yıllarda da epey seyahat ettim.
Daha sonra?
Sonra ne yapmak istediniz?
Sonsuza kadar not yazmayacağınızı varsayıyorum.
Hayır ama daha üç hafta önce başladım. Düşünmek için zamanım var.
Evet ama daha sonra, daha sonra ne yapmak istiyorsunuz?
Bilmiyorum.
Bir fikriniz olmalı.
İlginizi çeken bir şey yok mu?
Hayır.
- Evli misiniz? - Hayır.
- Sevgili? - Yok.
Siz?
Evliydim ama yürümedi.
Siyaseti bu düzeyde yapan birinin
çok anlayışlı bir partnere ve eşe ihtiyacı oluyor.
Klişe olacak ama yine de söyleyeceğim.
Görev uğruna her şeyimi feda ettim.
Bilhassa "görev" diyorum,
"kariyerim" veya "kanaatim" değil.
Politika, müzik veya resim gibidir:
Ya bütün hayatını kaplar ya da hiç yoktur.
Bana notlar yazmaya devam edin.
Henüz iş görmüyorlar ama zamanla yollarını bulurlar.
Cesaretiniz kırılmasın.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
- Alice, ne diyecektim... - Evet?
Neydi adı, şu toplantıya katıldınız mı?
Lyon 2500 mi?
Ne düşünüyorsunuz?
Çok iyi düşünmüyorum.
- Siz el atmaya ne dersiniz? - Daha önce benzer bir şey yapmadım.
Bu bir düşünme heyeti.
Heyetlere de düşünmeye de aşinasınız.
Biraz düşünün ve yarın sabah kararınızı söyleyin, olur mu?
İyi geceler.
İçeri buyurun.
Siz değil. Hanımefendi.
Alice,
sizinle Patrick Brac hakkında konuşacağız, hatırlatın.
Peki.
Hayır. Hayır.
Evet.
Alice, Lyon 2500'i yapıyor muyuz?
- Sahiden bilmiyorum. - Düşünmek için sabaha dek vaktiniz vardı.
Demek ki evet.
Tamam. Peki ya notlar?
Onları yazmaya devam edin.
Çok iş oldu diye şikâyet de etmeyin. Yapacak bir şey yok.
Dürüst olacağım:
Dün notunuzun tamamını okumamıştım.
Dün gece dikkatlice okudum.
Bazı şeyler beni rahatsız etti.
Şu "müşterek hayâ" kavramını pek anlayamadım.
- Orwell. - Evet, anlamadım işte.
Ona göre solcu entelektüel
sıradan halkla temasını kaybetmemeli.
E herhalde!
Benim de paylaştığım bir ilke.
Orwell için düşman, sıradan halkın
fikirleriyle alay ettiği solcu entelektüeldir.
Sosyalist ideali yaşatmak için,
değerler var,
dünyayla ilişki kurmanın geleneksel yolları var,
bunlar dikkate alınmazsa sol ile halkın teması kesilir.
Sol bunlardan kendini ayırırsa
iktidarı ele geçirmeyi amaçlayan alaycı bir stratejiye dönüşür sadece.
Karanlık sular, ne dersiniz?
Orwell ilerleme hakkında ne diyor?
Nasıl yani?
Ne demek "nasıl yani"? İlerleme işte!
İlerleme, A noktasından B noktasına giden bir anlatıda anlamlıdır.
İlerleme, B noktasına yaklaşmaktır.
Belli bir anlatınız var mı?
Sosyalistlerin belli bir anlatısı var mı?
Zenginler için ilerleme, daha az vergi ödemek.
Efendim, bizi bekliyorlar.
Bizi değil, beni bekliyorlar. Buna daha sonra devam edelim.
Olur.
Merhaba!
"İlerici Megapolisler Birliği Patrick Brac"
Isabelle seni görmek istiyor.
- Hemen mi? - Evet, acilmiş.
- Ne oluyor? - Isabelle seninle konuşmak istiyor.
Burada bekle.
Beni ofisimde bekle. Hemen geliyorum Alice.
Merhaba, Alice Heimann sen misin?
Ben Bruno'nun kız kardeşiyim. Üniversitede tanışmıştık.
Ah, şu işe bak. Burada ne yapıyorsun?
Affedersin.
Burtin olayı doğru mu?
- Ne zaman çıktı? - Bu sabah.
- Uluslararası birim mi ilgileniyor? - Sanırım halkla İlişkiler.
Mülakatta yoklar mı?
Bilmiyorum. Thomas'ya sor.
Halkla İlişkiler'in yardımınıza ihtiyacı var.
Bir röportajla boğuşuyorlar.
Ondan sonra da bir grup belgesiz, öğretmen okulu öğrencisiyle
görüşmenizi istiyorum.
Lyon 2500 heyeti hakkında da konuşmamız gerekiyor.
Pierre, Paris'te başkâtibin ofisinden
Camille'i ara.
Öğlen olmadan bağla onu bana.
Bu kadar.
- Dolaşım Ortaklığı'ndan mısınız? - Evet.
Beni takip edin lütfen.
Geleceğe dönük çalışmalardan Alice Heimann.
Isabelle yardım etmesini istiyor.
Nerede kalmıştık?
"Sadece ekoloji değil, özellikle ekoloji."
- "Özellikle"? - Evet.
"Ekoloji tek öncelik olmasa da bir önceliktir."
Ya da "tek öncelik değildir."
Pardon, ne oluyor?
Ekoloji; insani, sosyal ve politik ilerlemeyi engellememelidir.
Skandalın sebebi bu mu?
Yeşiller bırakıp gitmekle tehdit ediyor.
Daha iyi bir şey bulabilir miyiz?
Fikri olan?
"Ekoloji, solun temel bir bileşenidir."
Sol, ratatuy mu? Patlıcanı fazla kaçmasın?
Boka sarmış vaziyetteyiz.
Dikkat çekici bir slogan mı lazım?
Sekiz dakikada kitap yazabilir misin?
Sonra da onu 140 karakterde özetler misin?
Belediyedeki çoğunluğun çevreci bileşenini belediye başkanının
eleştirisine entegre etmeli, sonra bu eleştiriyi yumuşatmalıyız.
Şöyle yani:
"Şehir yönetimindeki Yeşiller, ekolojinin her şey olmadığını biliyorlar."
Sonra da detaylandırırız.
Demokrasi ve ekoloji birbiriyle uyumsuz şeyler değil.
Ama ekoloji için demokrasiden ödün veremeyiz.
- Hiçbir şey anlamadım. Başka? - Nasıl yani anlamadın?
Çok karmaşık, kötü ifade edilmiş.
Düşünüp yeniden formüle edemez miyiz?
Düşünmek için zaman yok. Başka fikri olan?
Ekoloji hayatidir, ancak tartışmaların üstünde değildir...
Sağcı bir belediye başkanı mı istiyorsun?
Ne âlemdeyiz?
10, bilemedin 15 dakikaya bir şey çıkmış olur.
- Alice, bir fikrin var mı? - Evet. Belediye Başkanı
ekolojinin hayati olduğunu,
ancak çevrenin korunması için bile olsa hiçbir kamu politikasının
demokratik tartışmadan azade olmadığını söyleyebilir.
Çok iyi. Oradan devam ederiz. 10 dakika sonra gelirim.
Alice, sana ihtiyacım var.
Şimdi mi?
- Lyon'dan mı yoksa Ulm'dan mı mezunsun? - Lyon.
Mülteci haklarını savunan
bir öğrenci heyetiyle görüşmem gerekiyor.
Ancak yerime senin gitmeni istiyorum.
Konuyu bilmiyorum.
Böyle olmak zorunda. Kusura bakma.
- 98'den beri vergi ödememiş mi? - Basın öyle diyor.
- Başkan biliyor mu? - Evet.
- Camille'i biliyor mu? - Evet, kabul etti.
Avrupa İşleri bakanı 1998'den beri vergi ödememiş.
Paris'teki skandal bizi ve önümüzdeki kongreyi etkileyecektir.
- Ne kongresi? - Sosyalist kongre.
Belediye Başkanı partinin başına geçebilir ama boş ver şimdilik.
- Gidebilirsin. - Nereye?
Mezun olduğun okuldan öğrencilerle tanışmaya.
Seni götüreyim.
Merhaba.
- Beklettiğim için özür dilerim. - 45 dakika.
Randevumuz Isabelle Leinsdorf'laydı.
Evet. Isabelle bir dizi acil durumla ilgilenmek zorunda şu an.
Spor salonunda uyuyan 45 belgesiz göçmen acil değil mi?
Erkek yurdunun kanalizasyon boruları iki aydır tıkalı.
Listemizde bunun gibi hijyene dair 53 acil sorun daha var.
Belediye başkanı yardım ve lojistik destek sözü vermişti.
Bayan Ricaud'yu da mı göremeyiz?
Bizi sakinleştirmesi için bir mezunun gönderilmesi ayıp çünkü.
Konuya aşina değilsin herhalde?
Kendimi tanıtmadım. Ben, Alice Heimann.
Belediye başkanının ofisinde geleceğe dönük çalışmalar yürütüyorum.
Konu hakkında kapsamlı bir bilgim yok
ama mesajınızı olabildiğince eksiksiz bir şekilde ileteceğim.
Umarım kapsamlı olmayan bilginiz
mesajımızı sadakatle iletmenizi sağlar.
Kanalizasyon problemleriyle başlayalım.
O halde,
tuvaletlerden başlıyoruz. Sizi dinliyorum.
- Selam. - Selam.
- Daniel'e ne yaptın? - Daniel kim?
Halkla İlişkiler'in başı. Seni öldürmek istiyor.
Alice, Başkan üç dakika sonra sana beş dakikasını ayıracak.
Başkan mı? Yani herkes seni öldürmek isteyecek.
Garip, çünkü 40 yaşında olsam bile...
- Kendini yaşlandırma. - Ne?
- 40 yaşında değilsin. - Neredeyse 40'ım.
Neredeyse 40 yaşında da olsam
kendimi hâlâ solda görüyorum.
Şaşırmadım. Harika birisin.
Çoğu zaman şöyle derler:
"Hâlâ solcuyum ama..." - Doğru.
Ben hâlâ solcuyum ama
argümanlarımızı yeterince çarpıcı bulmuyorum.
Bizim tarafın ortaya sürdüğü şeyleri okuyup duyduğumda,
elbette katılıyorum,
sonuçta kendi politik argüman ve eğilimlerimden uzak değil.
Ancak doğru olsalar da
bu argümanlar artık pek çok kişiyi ikna etmiyor.
Sağ daha inandırıcı değil ki.
Hangi sağı kastettiğine bağlı.
İlericiler bugün sorun yaşıyor
çünkü insanlar hayatlarının iyiye değil, kötüye gittiğini düşünüyor.
Bir tarafta da ilerici rolü yapmayı bırakmış bir sağ var.
Orwell ve Pasolini'den solcu fikirleri alıyorlar hatta,
gerici olma potansiyeli olanları kullanıyorlar.
O yazıları okuduğumda,
aldanmıyorum, sahtekârlıklarını da görüyorum,
ama yine de içe işliyorlar.
Bilmiyorum, orada...
solda göremediğim bir geçerlilik var.
Sol bunu tamamen yanlış anlıyor,
çünkü sağın ekonomik nüfuz anlamına geldiğini,
kapitalizmle ilgili gizli bir gündeminin olduğunu düşünüyor.
Ama bu doğru değil.
Bir bakmışız,
kucağımızda nur topu gibi gerici bir anti-kapitalist aşırı sağ var.
Geldik sayılır.
Delphine'in evini göreceksin birazdan.
Geniş, üst orta sınıf, aydın bir Lyon ailesi.
İnanılmaz zenginler.
Kusura bakma, ortalık biraz dağınık.
Delphine!
Alice'i getirdim.
- Selam. - İyi akşamlar.
Affedersiniz, yapmam gereken bir şey vardı, unuttum.
Hemen dönerim.
Gel.
Dünyanın sonu üzerine mi çalışıyorsun?
Donna Haraway'i tanır mısın?
Evet, ama pek çağdaş felsefe okumuyorum.
Antroposen üzerine sergimden sonra çıkmaza girdim.
Felaketler, kapitalizmin yıkımları, insanlığın sonu...
Felakete sürüklenmek yerine
bir şeyler yapmalıyım diye düşündüm.
Aslında, eski dünya bir kompost yığını.
Bizler de likenleriz,
yiyip tükettiğimiz bitik bir dünyada, diğer yaşam formlarıyla
bir ortak yaşam kurmaya mecbur canlılarız yani.
Köpeğin var mı?
Hayır, yok.
Anneannemlerin vardı.
Köpek sahibi olmak, başka bir yaşam formuyla yaşamak demek.
Olağan dışı bir şey değil yani. Amip, virüs, köpek, aynı şey.
Théraneau ile bunlardan bahsediyor musunuz?
Likenlerden mi?
Hayır.
Siz soldan, sağdan, vergileri düşürmekten bahsediyorsunuzdur.
Bu arada Sibirya'da hava 35 derece
ve milyonlarca yıllık donmuş bakteriler de bize saldırı hazırlığında.
Bence Théraneau'nun daha acil korkuları var.
İnsanlığın sonundan önce,
demokrasi ve hukukun sonunun geleceğinden korkuyor.
Tarihin döngüsünün sonunun...
Sanat daha uzağı görmeye çalışır.
Bir adım önde olmak için.
Bizi bekleyen faşizm değil.
Bizi nihai, mutlak çöküş bekliyor.
Buna bir anlatı icat edersek çöküşü de olumlu bulabiliriz.
- Elbise de mi dikiyorsun? - Evet.
Bir sürü şey yapıyorsun!
İnsanlar buraya geldiklerinde böyle diyorlar.
Sanatçıların boş oturduğunu düşünüyorlar herhalde.
Théraneau'yla konuşmam gerek.
Konuşabilir miyim sence?
Bilmem. Bir bakmam lazım.
Çok önemli.
Alice, söylediklerime yabancı olsan bile
önemli olduğunu anlamalısın.
Söz veriyorum, deneyeceğim.
Bu nedir?
Lyon Operası için bir çalışma.
"Tetraloji" sahnelenecek.
Wagner'e gidecek misin?
Bütün kadro gidecek.
Operayı severim zaten.
Merhaba!
Oturun lütfen.
Çabuk çabuk yiyeceğiz, tamam mı?
Lyon 2500'de işleri hızlandırmamız gerekiyor.
Teşekkür ederim. Önemli ölçüde yani.
Bu yüzden heyetin başına Alice Heimann'ı atadım.
Hazır fikirler değil, parlak, azimli bir zihin lazım. Elimizde bir tane mevcut.
Öncelikle Lyon 2500'in bütün Lyonlular için olmasını istiyorum.
Zengin veya fakir, uzun süredir mukim veya değil,
eğitimli veya eğitimsiz.
Atacağımız her adımda sormalıyız,
"Lyonlular bizden ne bekliyor?"
Özellikle de soldan ve siyasetten ümidini kesmiş olanlar.
Yiyin lütfen. İkinci bir servis olmayacak.
Yeter artık, not almayın!
İki üç önemli fikri de iki saat aklınızda tutarsınız herhalde, değil mi?
Spinoza konferansında değilsiniz.
Alice Heimann not alıyor mu? Hayır.
Dinliyor ve bir şeyleri aklında tutabiliyor.
Mütevazı olmalıyız.
Alice'in de dediği gibi,
sınırlarımızın farkına varacağız.
Megalomanlık yok. Şişinmek yok.
Aynı zamanda Lyon'u Fransa'nın en önde gelen şehri yapacağız.
En cazip, en modern,
günümüz dünyasına en uygun.
En derin köklerimizden en ileri moderniteye uzanan
bir köprü inşa etmeliyiz.
Küreselleşme deneyimi olumlu olan ayrıcalıklı sınıflarla
desteğe her zamankinden daha çok ihtiyaç duyanlar arasındaki
uçurumu kapatan bir köprü olmalı bu.
Bu iddialı, özlü bir program.
Şehirde ve şehrin kullanımlarında devrim yaratacağız.
Günümüzün büyük demokratik anlatısını icat edeceğiz.
Teşekkürler.
Yeni ofisin belediyede skandala neden oldu.
- Skandal mı? - Karışık bir durum çünkü.
Bu ofis normalde daha kıdemli personellere verilir.
Isabelle'den seni eski ofisine göndermesi için dilekçe bile yazmışlar.
- Ofis zerre umurumda değil. - Onların umurunda.
Saçmalık.
Halkla İlişkiler de sana kızgın.
Lyon 2500 heyetini biz yönetmeliydik, diyorlar.
- Sen bunları nereden öğrendin? - Isabelle'e mesaj gitmiş.
Ne demişler?
Lyon 2500'ü idare edecek doğru kişi değilmişsin.
Profesyonel etkinlik yöneticilerine ihtiyaçları varmış.
Bir akademisyenin çalışma heyetine başkanlık etmesi doğru değilmiş.
Ortada fol yok yumurta yokken böyle mi demişler?
Patrick Brac arıyor.
Açmayacak mısın?
Bir sürü mesaj bıraktı, geri aramayı da unuttum.
Ne diyeceğim, sendika fikri çok saçma mı diyeceğim?
- Ama Isabelle'le çok yakınlar. - Yani?
Lyon'da birçok projeye fon sağlıyor. Onu görmezden gelemezsin.
Yarın ararım.
Şehriniz Lyon'u tanıyorsunuz.
Aklınıza ne geliyor?
Sizin mesela.
Bilmiyorum.
Gece hayatı, barlar, arkadaşlar.
Yani canlı bir şehir fikri.
Şehir, başkalarıyla birlikte yaşadığımız yerdir.
Tarihten bahsetmenize çok sevindim.
Bu oldukça çirkin.
Öf, bilgiyi çok erken verdi.
Altı yıl önce eski bir matbaa satın aldım.
Eski makinelerin, kurşun harflerin olduğu bir matbaa.
Bölgenin son eski usul matbaasıydı.
Lyon'un gerçek kitaplar basan son matbaasını korumak için
biraz yardıma ihtiyacım vardı.
Birkaç hafta boyunca
beni başlarından savdıktan sonra,
bir adam geleceğin dijital olduğu şeklinde bir yanıt verdi.
Belki de bir belediyenin tarihi canlı tutması,
insanların geçmişlerindeki güzelliği korumak adına
biraz yardımcı olabilmektir.
Yarın görüşüyoruz, değil mi?
Güle güle. Teşekkürler.
Affedersiniz.
İyi akşamlar.
- Görüşürüz. - Toplantıdaydım.
Sizi görmedim.
- Bir camın arkasındaydım. - Anladım.
Belediyede çalışıyorum da, söyledikleriniz beni çok etkiledi.
Peki.
Belki bunun hakkında konuşmak için bir araya gelebiliriz.
Olur.
Yarın müsait misiniz?
Evet.
Wagner sever misiniz?
Merhaba.
- Nasılsınız? - İyiyim.
Teşekkürler.
Neden bunu önerdim, bilmiyorum.
Sohbet edemeyeceğiz. Gece 1'de bitecek.
Olsun.
Başka zaman konuşuruz.
Isabelle'in seninle konuşması gerekiyormuş.
- Peki. - Hemen şimdi yani.
Nerede ki?
Bilmiyorum ama seni burada tutmamı söyledi.
Fiziksel olarak mı?
Evet, fiziksel olarak. Bir arayayım.
- Acaba yerimize... - Bekle.
Geldim. Patrick Brac'ı geri aramamışsın galiba Alice?
Yarın arayacağım.
Senin seviyende birinin Patrick Brac'i geri aramaması gibi bir şey olamaz.
Çok öfkelendi.
Ona senin iyi olmadığını söyledim. Bu gece burada olacak.
Onunla konuş ve özür dile.
Tamam ama aptal fikri hakkında ne söyleyeyim?
Sana ve sorumluluk anlayışına güveniyorum.
Kimdi o?
Başkanın özel kalemi.
- Patrick Brac peki? - Zengin bir adam.
Ofis için tebrikler! Fazla büyük değil mi?
Gayet iyi.
- Patronun geldi. - Evet.
- "Sen" diye hitap edebilir miyim? - Elbette.
- Affedersin, beni çağırıyor. - Tamam.
Hemen dönerim.
Sizi ilginç biriyle tanıştırmak istiyorum.
Alice Heimann, Bay Brown.
Alice Heimann bir filozof. Bana nazik tavsiyelerde bulunuyor.
İzninizle.
Önceden ne yapıyordun?
Karışık bir konu. Edebiyat doktorası yaptım, sonra yurtdışında ders verdim.
Belediyedeki kokteyle gitmem gerekiyor.
Ben de eve gideyim.
Konuşman gereken bir sürü insan vardır.
Ama hiç sohbet edemedik.
Beni önceden uyarmıştın.
Olsun. Müzik çok güzeldi.
Bir şansımız daha olur umarım.
Alice!
- Kokteyle mi gidiyorsun? - Evet. Belediyedekileri görmeliyim.
Hoşuna gitti mi?
Evet, çok güzeldi.
Seni uyarmalıyım, Delphine, Théraneau ile konuşmak istiyor.
Dün gece başımın etini yedi.
Vazgeçirmeye çalıştıkça da
bunu mutlak görevi olarak gördü.
Tahmin edersin.
Bütüncül sanatı ilham verici buluyor musunuz?
Evet, çok güzeldi.
Size geri dönemediğim için kusura bakmayın. Pek iyi değildim.
Kocaman bir ofise geçtiğinizi duydum.
Başınıza mı vurdu, nedir...
Tevazu önemli bir özelliktir, bilhassa da siyasette.
Pek çok insan hayatla, insanlarla temasını kaybediyor.
Ben daha yeni başladım.
- Daha önce Oxford'daydınız, değil mi? - Doğru.
Gerçek hayattan kopmak için bire bir.
Yanlış anlamayın.
Ah, pek de hassassınız.
Projeniz hakkında konuşmak için doğru kelimeleri bulmak istedim.
Sohbet konusunda kötüyüm. Bu konuda çalışmam gerekiyor.
Ne diyeceğimi çok düşünmeliyim.
Kısaca ödleksiniz yani?
Buna rağmen çok güzelsiniz.
Ne haber?
- Patrick Brac. Delphine... - İyi akşamlar.
Çok güzeldi.
Öyle mi? Ben artık göremiyorum. Théraneau ile tanıştıracak mısın?
Şimdi mi?
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
Alice, bu önemli.
Kalıp kalmadığını bile bilmiyorum.
Orada işte.
Gidelim mi?
Delphine.
Delphine Bérard. Alice'in arkadaşıyım.
Memnun oldum.
Sahiden. Az arkadaşı var sanıyordum çünkü.
Size bir barış anlaşması teklif etmeye geldim.
Barış anlaşması mı? St. Etienne ile savaşta mıyız?
Diğer türlerle bir anlaşma. Yeni bir ittifak.
Hangi türlerle?
Sanayi toplumunun fosil yakıtlara bağımlı olduğunu,
bu yüzden ölmeye mahkûm olduğunu bilecek konumdasınız.
Elbette. Altı ay önce
sürdürülebilir kalkınma ve yeşil büyüme planını başlattık.
Hiçbir şey yapılmazsa 50 yıl sonra Lyon'u hayal edebiliyor musunuz?
Bir enkaz yığını.
İnsanlık yok olacak.
Geride bazı küçük memeliler ve böcekler kalır belki.
Diğer yaşam formlarıyla yeni ortak yaşamlar icat etmeliyiz.
Sizinle görüşmeliyim.
Bence Lyon 2500'ü yıkıcı bir şeye dönüştürmeliyiz.
İnsan ırkının ortadan kayboluşunu anlatan bir şeye.
Yeni bir anlatı kurmalıyız.
Sanatçılar ve bilim insanlarının
bunu tasarlayıp yayması için politikacılara ihtiyaçları var.
Bu geceki performansta siz de var mıydınız?
Evet, dekoru ben tasarladım.
Göz alıcıydı. Tebrik ederim.
Eve yürüyeceğim. Eşlik eder misiniz?
Beni affedin, eve gidiyorum.
İyi geceler o zaman.
İyi misin?
Arkadaşınız tatlıymış.
Coşkulu biri.
Başkanın Paris'te geçireceği iki günün programı kendisinde.
Herhangi bir pürüz yok, ama kendisiyle teyit edin lütfen.
Kapatmam lazım. Beş dakika sonra bir toplantım var.
Evet. Güle güle.
Affedersin.
Alice.
Hızlı ama ciddi konuşmamız gerekiyor.
Öncelikle Başkan'la yaptığın çalışmalardan çok memnunum.
Sen geldiğinden beri daha iyi, daha mücadeleci.
- Teşekkürler. - Ama açık konuşacağım.
Onun için fazla önemli oldun.
Yani?
Paul partiyi devralıyor,
sonra da sosyalist başkan adayı olacak.
Yani üzerindeki etkinin son bulması gerekiyor.
Ona yolladığın notları okuyorum. Onu harekete geçiriyorlar,
ama aklını da bulandırıyorlar.
Şu an böyle bir lüksümüz yok.
Aklını mı bulandırıyorlar?
Evet. Şu an mesaja odaklanmalıyız.
Geleceğe dönük çalışmalara ayrılan zaman doldu.
Düşünmeyi bırakması mı gerekiyor yani?
Paul, Fransa için önemli biri haline geliyor.
Hatta belki dünya için.
Üzgünüm ama oyun değişti artık.
Teşekkür ederim Alice.
Alice, düşündüm taşındım.
Lyon 2500'ü hurdaya çıkarıyoruz.
Baştan aşağı gülünç bir fikir. Olur mu?
Olur tabii.
Başka türlü nasıl sonlanırdı, düşünemiyorum zaten.
Heyette akademisyen, yasa koyucu ve organizatörler vardı.
Kalitatif pazarlama toplantılarına bile katıldım.
Sebebini başka yerde aramayalım.
Elbette, ancak aktivistler ve akademisyenler
kolokyum düzenlemek konusunda iyiler.
Diğer entelektüellerle birlikte dar bir çevrede konuşuyorlar.
Bize dışarıdan, gerçekten taze fikirler verecek danışmanlara ihtiyacımız var.
Keşke insanlar bizi dinlese.
Sorun şu ki, entellektüeller
sağlam akıl yürütmenin araç değil, başlı başına amaç olduğuna inanıyor.
Ama belediye başkanı olarak, sağlam bir akıl yürütme bana pek yardımcı olmuyor.
Önce seçimleri kaybederim,
popülistlerin, çoğunluğun ve muhalefetin nazarında güçsüz konuma düşerim.
Benim sezgiye, zorlayıcı fikirlere, cesarete ihtiyacım var.
De Gaulle'ün 18 Haziran konuşması bir entelektüelin işi değildi.
Haziran 1940'ta entelektüellerin kafası karman çormandı.
O dönemin yazarlarını okuyun.
Marc Bloch'un "Tuhaf Bozgun" unu okudunuz mu?
- Konusunu biliyor musunuz? - Hayır.
Haziran 1940'taki durumun parlak, isabetli, sözünü sakınmayan bir analizidir.
Bir ortaçağ tarihçisi, bir entelektüel tarafından yazılmıştır.
Naziler tarafından direndiği için vurulmuştur.
Okuyun, sonra entelektüeller hakkında konuşuruz.
Sinirlenmeyin.
Bu akşam ne yapmam lazım, biliyor musunuz?
Eski karımla yemek yiyeceğim.
Devlet başkanlığına aday olacağımı söylemek için.
Bütün gece düşündüm durdum.
Gözüme uyku girmedi.
Bu yüzden biraz yorgunum.
Kadınların beni ne kadar korkuttuğunu hayal bile edemezsiniz.
Belediyede tam olarak ne yapıyorsun?
Belediye başkanına tavsiyelerde bulunuyorum.
Ne gibi tavsiyeler bunlar?
Şu anda bunu konuşmak istemiyorum.
Ona fikir vermem gerekiyor.
Tavsiye mi, fikir mi?
Daha ziyade fikir.
Geçen gün söylediklerin çok hoşuma gitti.
Kitaplar ve matbaan hakkında.
Edebiyat okudum. Edebiyat benim dünyam. Bunu bazen unutuyorum.
Bu yüzden sözlerinden etkilendim.
Ama...
Nasıl diyeceğimi bilemedim.
Kendini belediyedeki o karmaşanın içinde nasıl buldun?
Korkunç değil mi?
Pek korkunç değil aslında.
Hayatımda birkaç kez politikacılarla görüştüm.
Entelektüel vasatlıklarına inanamamıştım.
İlk elden tecrübe etmeyen anlayamaz.
O koltuğa gelmişler,
okumuyorlar, hiçbir şeyle ilgilenmiyorlar.
Varsa yoksa hava.
Sadece kariyerleriyle ilgileniyorlar. Ötesinde hiçbir şey yok.
Prensler ve filozoflar her zaman var olmuştur.
14. Louis'den Molière veya La Fontaine olmasını bekleyemeyiz.
14. Louis o kadar aptal mıydı, bilmiyorum.
Onunla hiç konuşmadım.
Affedersin, bence gerçekten harikasın.
Ama o insanlarla nasıl dostluk kurabildiğini anlamıyorum.
Berbat haldeyim.
Görebiliyorum.
Neler oluyor?
Bilmiyorum.
Bunalıma girdim.
Hayatım koca bir hiçmiş gibi geliyor.
İşim iş değil.
Siyaset beni aptallaştırıyor sanki.
Ne yapacağımı bilmiyorum. Hiçbir şey ilgimi çekmiyor.
Çocuk yok, sevgili yok, aile yok.
30 yaşındayım artık.
Hâlâ zamanın var. Duyan da...
Öyle değil, hayır.
Çocuk istemiyorum bile. Sadece kapıyı açık tutmak istiyorum.
Pijamalarımı giysem olur mu?
- Tabii. - Teşekkürler.
Gauthier!
- Efendim? - Gelsene.
Delphine bir şey sordu mu?
Hayır.
Şu anda evde değil.
Psikiyatri koğuşunda.
Yarın çıkacak.
Bir şeyi yok. Merak etme.
Bu ilk değil.
Eskisi kadar sık olmuyor artık.
Endişelenme.
Keskin zekâsının diğer yüzü işte.
Hakikatle yakın ilişkisi.
Kendini kandırmıyor,
bu yüzden bazen bizi yol kenarında bırakıyor.
Delilik sayesinde mi hakikati görüyor,
yoksa hakikat mi onu delirtiyor, bilmiyorum.
Ama bu gece bunu düşünme.
Sen iyi misin peki?
Evet, iyiyim. Biraz endişeliyim ama...
İyiyim.
Uyu hadi.
Efendim?
Evet.
Bekleyin, veriyorum.
Alice.
Paul Théraneau.
Eski karımla yemek yedim, üzerimde tuhaf bir etki bıraktı.
O da entel, biraz sizin gibi.
Öyle değilsiniz, değil mi?
Sizi uyandırdım mı?
Bütün bunları size neden anlattığımı bilmiyorum.
Bence benziyoruz.
Çok arkadaşımız yok.
Arkadaşlık konusunda pek iyi değilim.
Garip bir sessizlik oldu da...
Bir şey demeyecek misiniz?
Beni ruhsuz mu buluyorsunuz?
Söylediklerim ilgi çekici değil mi?
Karım gibi düşünüyorsunuz.
Neyse, şikâyet etmeyi bırakayım.
Evet.
Pekâlâ, iyi geceler, Alice.
Sohbet için teşekkür ederim.
Son dönemde çoğu günümü siz kurtardınız.
Sizinle konuşmak her zaman büyük bir zevk.
Yarın görüşürüz.
Günaydın.
Oturun.
Evet.
Gerek kişisel ve mesleki gerekse politik olsun,
son zamanlardaki sıkıntılarımdan hepiniz haberdarsınız.
Artık olmam gereken yerde olmadığımı,
zamanımı doldurduğumu,
fikirleri, dolayısıyla da enerjimi tükettiğimi hissediyorum.
Bu sebepten
yavaş yavaş belediye işlerinden uzaklaşmaya karar verdim.
Orta vadede dizginleri Mathilde Jurançon ele alacak.
Şu andan itibaren
önümde iki seçenek var.
İlki,
siyasetten emekli olmak.
Yine de hâlâ biraz genç sayılırım.
Sağlığım yerinde, fiziksel durumum iyi.
Ayrıca en iyi bildiğim şey de siyaset.
İkinci seçenek,
tümden farklı bir angajman.
Şehrime ve ülkeme hizmet edebileceğim başka bir yol.
Bu yüzden bir sonraki Sosyalist Kongre'de bir teklif sunmaya karar verdim.
Kabul edilirse bu ana yönelimleri entegre eden
bir başkanlık platformuna ihtiyacımız olacak, ama henüz orada değiliz.
Isabelle, kurulu yeniden düzenlemek gerekecek.
Benimle Paris'e gelme ihtimalinize karşı
yerinizi alacak birini bulup eğitin.
Bu arada, Grégoire,
Paris'e kesinlikle gitmeli ve Patrice'e söylemeliyim.
En azından bunu yapayım..
Alice,
ikimiz birlikte hayatımın konuşmasını yazacağız.
Size bir hediyem var. Geçerliliğini yitirmiş olabilir gerçi.
Rousseau.
Yalnız Gezenin Düşleri.
"İşte burada, bu dünyada tek başımayım. Ne kardeş var ne komşu ne arkadaş.
Kendi kendimin yoldaşıyım.
İnsanların en sosyal ve sevecenini
el birliğiyle sürgün ettiler.
İnce ince yonttukları nefretleriyle
hassas ruhuma en zalim işkenceleri yaptılar.
Beni onlara bağlayan bağların hepsini hoyratça koparttılar.
Oysa insanları kendilerine rağmen severdim."
Teşekkürler Alice.
"Sosyalist Kongre: Seçim Zamanı"
"Paul Théraneau'nun Kararı Bekleniyor"
Hayır, bekliyorum.
Merhaba Henri.
Önemli bir gelişme yok.
Paul tek başına konuşmasını bitiriyor.
Odaklandı, çok kararlı.
Bu akşamdan önce bir şey yapmak anlamsız.
Bir çoğunluk oluşacağını sanmıyorum.
Kuzey, taş koyuyor.
Bekliyoruz, güveniyoruz.
Paul hazırlanıyor.
Akşam geç saatlerde bir konuşma yapacak.
Farklı bir konuşma yapmamı istediklerini biliyor muydunuz?
Evet, Isabelle söyledi.
Bir iletişim ajansı yazmış.
- Lyon 2500'ün ajansı mı? - Hayır, bu Paris'ten büyük bir şirket.
Bir grup Fransız vatandaşı üstünden
fikir veya tema tespitinde bulunuyorlar diye düşünüyorum.
- Siz okudunuz mu? - Evet, şöyle bir gözden geçirdim.
Onay verdim. Fena değil.
Zamanımız tükeniyor. Hadi bakalım.
Üçüncü paragrafı bana okur musunuz?
Evet.
"Sanki askerleri ve tümenleri olmayan soyut bir orduymuş gibi,
yüksek finansla mücadele edeceğiz demek yetmez.
Bu gerçek bir ordudur, peki neyden yapılmıştır?
Örneğin burada, Fransa'da.
Cevap basit ve ürkütücüdür.
Yüksek finans bizim çocuklarımızdır.
Evet. Cumhuriyetin çocukları.
Daha da ileri gideyim: Onlar devlet okullarından çıkan iyi öğrencilerimizdir,
elinden tutulmuş, eğitilmiş, mükemmelliğe yükseltilmişlerdir."
- Biraz sert olmamış mı? - Hayır. Geçen gün beğenmiştiniz.
Devam edin.
"Yani biraz saf bir şekilde, Cumhuriyet elitleri dediğimiz kişiler.
Bir zamanlar bilim insanı, mühendis, profesör,
doktor, mimar, generaldiler.
Şimdiyse 20'lerine gelir gelmez
en büyük bankalara, finans şirketlerine koşuyorlar.
Arkadaşlar, yoldaşlar, çocuklarımıza ne yaptık?"
Sert oldu.
"Çocuklarımıza ne yaptık? En zekileri
ülkemize toplumsal ilerleme,
daha derin, daha etkin bir dayanışma yönünde liderlik etmeliydi.
Mario Vargas Llosa'nın ünlü sözünden hareketle:
Fransa kendini ne zaman imha etti?"
Hayır, "Mario Vargas Llosa'nın sözünü alıntılamak gerekirse:
Fransa kendini ne zaman imha etti?" Daha yumuşak.
"Mario Vargas Llosa'nın sözünü alıntılamak gerekirse:
Fransa kendini ne zaman imha etti?" - Daha vurucu.
"Okulları ne zaman Cumhuriyet'i kendine düşman etti?
Ulusal bağlılığı, dayanışma duygusu olmayan
bu yeni bireyi tam olarak ne zaman üretti?
Dünya borsalarında çalışan
ama Fransa'da nadiren vergi ödeyen
bu dünya vatandaşı ne zaman türedi?"
- Burada kalmıştık. - Gerçekten çok iyi.
Arka arkaya iki kere "dünya" olmuş, ama işe yarıyor.
Bana notlarınızı verin.
Ben dikte edeceğim. Kulak tırmalayan bir şey olursa beni durdurun.
Baştan başlıyorum.
"Cevap vermek Cumhuriyet'e kalmış..."
Daha ziyade karşı saldırıya geçmek.
"Karşı saldırıya geçmek Cumhuriyet'e kalmış..."
Hayır, "Devrimini gerçekleştirmek Cumhuriyet'in elindedir."
Hayır, Cumhuriyet devrimini yapmıştı zaten.
Hayır.
Fransa bir Devrim yaptı, artık cumhuriyetiz.
Peki: "Devrimini gerçekleştirmek Cumhuriyet'in elindedir."
Kulağa iyi geliyor, değil mi?
"Devrimini gerçekleştirmek Cumhuriyet'in,
harekete geçmek onun en güçlü kolunun elindedir.
Tabii ki eğitimden bahsediyorum.
Bilhassa da bütün dünyanın
gıpta ettiği en güzide okullarımızdan.
Unutmayın..."
- Hızlı mı gidiyorum? - Biraz.
Tamam, yavaşlıyorum.
"Bilhassa da bütün dünyanın
gıpta ettiği en güzide okullarımızdan.
Unutmayın,
bir zamanlar mühendislik okulları bankacı değil
mühendis yetiştirirdi.
Bir zamanlar işletme okulları bankacı değil,
girişimci yetiştirirdi.
Ulusal İdare Okulu'nun bankacı değil,
eğitimli memurlar yetiştirdiği bir dönem vardı."
- Güzel. - Bence de.
Notlara NSA'yı yazmıştık,
ama Ulusal İdare Okulu çok daha iyi.
Haklıydınız.
Şimdi tevazuyla ilgili kısım.
Ne zaman konuşacaksınız?
Konuşmaya karar verirsem gece yarısı ya da 1'de.
- Nasıl yani? - Gerekli olduğunu düşünürsem konuşurum.
Girin!
- Başkanın konuşması. - Teşekkürler, Jean-Pierre.
Devam edelim, tevazu.
Bir dakika. Şuradaydık...
"Sağ şöyle diyecek, sadece sağ değil,
solun bir kısmı da..."
Parantez içine alın,
çünkü öğretmen çocukları hakkında kötü konuştum.
Partinin diğer yarısını kızdırmayalım. - Peki.
"Sağ, finans olmadan yapamayız diyecek.
Şimdi her zamankinden fazla borç almalıyız. Sürekli daha fazlasını.
Peki ya sistemin gücü tükenir ve büyüme sağlayamazsa?
Hasta ekonomilerimiz için gereken parayı
daha riskli yollarla mı bulacağız?"
"Hasta" ekonomiler yerine "şişmiş" ekonomilere ne dersiniz?
Girin.
Tansiyon yükseliyor.
Er ya da geç bir çıkmaza gireceğiz.
Konuşmamı bitiremez miyim?
İki dakika.
Pekâlâ.
"Hasta ekonomilerimiz için gereken parayı daha riskli yollarla mı bulacağız?"
Bunu demiştik, "Zenginlik bitmeye yüz tuttuysa, bankalardaki milyarlar
vergi cennetlerinde saklanan palavradan ibaretse..."
"saklanan palavra" olmadı.
Yerine ne kullanalım?
Bir dakika. Ben geçeyim.
Diyordum ki,
"Zenginlik bitmeye yüz tuttuysa,
bankalardaki milyarlar
vergi cennetlerinde saklanan palavradan ibaretse...
o zaman belki de
1 avroya üretilen Çin malı Fransız gömlekleri geride kalmıştır.
Yoğurdun, kendisinden 3.000 km uzakta üretilen kapları
geçmişte kalmıştır belki.
Belki de toplumlarımızın ve ekonomilerimizin işleyişini
daha basit, daha kontrollü, daha adil, daha düzgün yapma vaktidir.
Bugün artık sol böyle olmalıdır.
Belki de nihayet herkes için eğitim vakti gelmiştir.
Belki de herkesin sorumluluk almasının vakti gelmiştir.
Belki de en nihayet tevazu vakti gelmiştir."
Evet.
Bunu yazdırın ve herkese bir kopyasını verin.
Diğer konuşmanın yerine geçtiğini söyleyin.
Tamam mı? Çok ama çok teşekkür ederim.
"Sosyalist Kongre"
"Paul Théraneau'nun akşam saatlerinde açıklama yapması bekleniyor"
"Parti çizgisiyle çelişen genç sosyalistler"
"Paul Théraneau geldi"
Basın bültenlerinin konuşmanın bir PDF'siyle
22:45'te çıkmasını istiyorum.
İkinci konuşma.
Vanessa.
Sabırsızlığın önüne geçmek için bir açıklama yapmanızı istiyor.
Ona biraz daha beklemesini söyler misiniz?
Julien, sen kongrede değil misin?
Herkes üst katta. Neden bilmiyorum.
Öyle mi?
Evet.
Bilmiyorum. Bekliyoruz.
Bu kesin mi?
Simeuse akşam 10'da konuşma yapacakmış.
Neler oluyor?
Bu ne demek şimdi?
Parti belediye başkanını beklememeye karar vermiş.
Simeuse bir senteze gidip konsensus oluşturacakmış.
Başkanlığa aday olmayacak ama?
Hayır, sadece ilk turu organize edecek. Herkese uyuyor.
Bir fırsat kaçırdık.
Bu akşam konuşma yok ve Théraneau asla devlet başkanı olmayacak.
Görünüşe göre işsiziz.
Dışarı çıkalım mı? Sigara içeceğim.
Konuşman mükemmeldi, gerçekten.
Kışkırtıcı,
riskli ama...
beklenmedik, dokunaklı.
- Dokunaklı mı? - Evet, öyle gerçekten.
Gidip özgeçmişimi toparlayayım. Biraz sinirim yatışsın.
Yoğurt ve kendisinden 3000 km uzakta yapılan kapları
geçmişte kalmıştır belki.
3 yıl sonra
Girsenize.
Bir iki yerini yaptırdım.
Artık daha aydınlık ama kalır mıyım, bilmiyorum.
Kahve ister misiniz? - İsterim.
- Kızınız iyi mi? - Evet.
Fotoğrafları aldım.
Çok güzel. Size benziyor.
Yorulmuyor musunuz?
Pek değil, artık bütün gece uyuyor.
İşinizi seviyor musunuz?
Evet. Fransa'da kalmayı tercih ederdim ama...
Ama Fransa için çalışıyorsunuz, değil mi?
Birçok insan tanıyorum, bu da gelecekteki olasılıklara kapı açıyor.
Olasılıklar. Varsa yoksa onlar.
Ülke nasıl?
Tanınmaz halde.
İşimin en tatsız yanı.
On yıldır gitmemiştim. İnsanlar bile değişmiş.
Kafelerdeki, restoranlarda atmosfer...
Gençlerin konuştuğu konular...
Bu bana notlarınızdan birini hatırlattı.
Bu arada teşekkürler. Zahmet edip yazmaya devam ettiniz.
Kendim için de yapıyorum. Elçilik için de parçalar kullanıyorum.
Ahlaki değerlerin kaybı hakkında
söylediklerinizi hatırladım.
Uygar yaşam biçimlerini etkileyen ahlaki değer kaybı.
"Uygar yaşam biçimlerini etkileyen ahlaki değer kaybı."
Güzel dediniz.
Eskiden seçmenler daha fazla hak isterdi,
daha fazla demokrasi.
Görev süremin sonuna doğru,
demokrasiye karşı temkinli oldukları hissine kapıldım.
Lafı uzatıp sizi sıkmayayım.
Ne de olsa notlarınıza tepki vermem için para almıyorsunuz artık.
Siz peki?
Şimdi ne yapacaksınız?
Biraz sizin gibiyim.
Bütün olasılıkların tadına bakıyorum.
Ders vermemi, konferanslar vermemi istediler.
Gerçekten bilmiyorum.
Size küçük bir hediye getirdim.
Hediye mi?
Çok naziksiniz.
- Açayım mı? - Evet.
- Okumuş muydunuz? - Okumuştum.
Yeniden okumaya başladım. Birazcık.